Jump to content
  • Heb je een column, artikel of opiniestuk geschreven over innovatie en/of ondernemerschap? Dan plaatsen we deze na een redactionele check graag op Higherlevel.nl! Middels "voeg column toe" kun je de column plaatsen. Let op: de columnsectie is niet bedoeld voor Online Marketeers die werkzaam/ingehuurd zijn om producten/diensten onder de aandacht te brengen.

  • Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen


    herman van der helm

    Als je kleding of voedsel koopt, wil je graag dat deze goederen geproduceerd zijn op een maatschappelijk verantwoorde wijze. Je wilt niet dat de producten het milieu belasten, dat er geen misbruik wordt gemaakt van de arbeiders, en er zeker geen kinderarbeid heeft plaatsgevonden, geen belasting is ontdoken en er geen uitputting plaatsvindt van de natuurlijke hulpbronnen. Dit geeft je een goed gevoel als consument.

     

    Het bedrijfsleven springt daar handig op in. Allerlei certificaten en labels worden op de producten geplakt om MVO te onderstrepen. In de reclameboodschappen is groen, groener, groenst een hot item. Afvalbedrijven heten al jaren milieubedrijven, energieleveranciers verkopen al jaren besparingen, en voedselproducenten verkopen altijd biologisch.

     

    Hoe maatschappelijk verantwoord zijn we als ondernemers in Nederland eigenlijk?

    Hebben we bij iedere klus, opdracht of product dat we leveren een scan op MVO? Kijken we of we geen opdrachten verstrekken waar de opdrachtnemer fysieke problemen mee ondervindt, het milieu zwaar moet belasten, belasting moet ontduiken, enzovoort?

     

    Ik zal een tweetal voorbeelden geven:

    Als je een opdracht verleent voor een verbouwing, wil je een goede prijs. De opdrachtnemer zal een scherpe aanbieding moeten doen om in aanmerking te komen. De verleiding zal groot zijn om arbeiders in te schakelen die heel goedkoop zijn. Hierbij weet eenieder waar je die kunt vinden. De verleiding zal ook groot zijn om hen niet de juiste veilige gereedschappen, persoonlijke beschermingsmiddelen en moderne hulpmiddelen ter beschikking te stellen.

     

    Als je een product importeert wil je een zo goedkoop mogelijke inkoopprijs en daar een zo groot mogelijke marge op hebben. De verleiding is dan groot om niet teveel te kijken wie het geproduceerd heeft, welke mogelijk milieubelastende stoffen erin zitten verwerkt, of er wel belasting of importheffingen zijn betaald enzovoort.

    Ik denk dat een ondernemer op dit gebied aan veel verleidingen bloot staat waar hij maar beperkte aandacht voor heeft. Het is ook wel logisch, omdat zijn tijd voornamelijk in beslag genomen wordt door het drijven van zijn bedrijf.

     

    De maatschappij (dat zijn dus ook wij) vraagt echter wel om deze aandacht, simpelweg om het eigen geweten tegemoet te komen. Via de politiek wordt deze zorg dan geuit. We kunnen als ondernemer deze vraag wel proberen te ontwijken door alles op het bordje van de overheid te leggen. Het gevolg ervan is dan, dat we opgezadeld worden met wetten, die ons bij de uitvoering in ons bedrijf uiteindelijk veel tijd gaan kosten.

     

    De situatie op dit moment is echter al, dat de overheid veel wetten en geboden over ons afroept die MVO stimuleren. Deze zouden door het bedrijfsleven moeten worden opgevolgd. De praktijk is echter dat een echte implementatie pas gaat plaatsvinden op het moment dat de overheid handhavend gaat optreden. Als de Arbeidsinspectie bijvoorbeeld een bepaald vakgebied op de korrel neemt, komen de al jaren beschikbare veiligheidsvoorzieningen pas echt op de werkvloer. (Waarbij aangemerkt moet worden dat ook de Arbeidsinspectie ten aanzien van MVO in tijden van economische crisis een oogje dichtknijpt).

     

    Als bedrijfsleven worden we altijd kritisch bekeken door de consument. We hebben dus duidelijk een voorbeeldfunctie. Wat zou er gebeuren als we massaal gaan kijken naar onze eigen verantwoordelijkheid: Het milieu ontlasten; werknemers en door ons ingeschakelde zzp’ers of onderaannemers zo goed mogelijk begeleiden en hun werk beschouwen alsof we het zelf doen; zoveel mogelijk energie besparen; onze verantwoording naar de belastingdienst nemen; enzovoort?

     

    De controlerende taak van de overheid kunnen we dan ook veel beter zelf oppakken, simpelweg omdat wij exact in ons eigen bedrijf kunnen kijken. Veel beter dan Arbeidsinspecteurs, Arbo-adviseurs, Milieucontroleurs of welke inspecteur dan ook en waarschijnlijk goedkoper.

     

    Wat dit alles kost, staat in geen enkele verhouding met wat het ons kan opleveren, zowel in financiële als in maatschappelijke zin.

     



    User Feedback

    Recommended Comments



    Een aardig discussiestuk. In principe ben ik het met Herman eens, maar hij laat wel even een paar zaken de revue passeren, die wel erg snel door de bocht gaan. Enige frases:

     

    “Geen juiste gereedschappen aan je personeel verstrekken”

     

    Dat is in principe een criminele activiteit en als daardoor ongelukken gebeuren, is het exit voor een ondernemer. Ik denk daarbij aan de energie centrale hier in Geertruidenberg, waar een paar jaar geleden die steiger was ingestort.

     

    “Belastingen en importheffingen ontlopen”

     

    Dat is ook illegaal. Bij belastingen stel ik me dan voor dat een ondernemer zwartwerkers inzet. Zo’n “concurrent” heb ik ooit gehad. Is uitermate irritant voor je. Het ontlopen van importheffingen lijkt me wat moeilijker, al moet ik bekennen dat ik me er nooit in verdiept heb of er “gaten” in de grenzen van de EU zitten. Ook laakbaar natuurlijk en werkt ook oneigenlijke concurrentie in de hand.

     

    “Ondernemer legt verantwoordelijkheid bij de Overheid”

     

    Ik denk niet dat je dat zo gemakkelijk kunt stellen. De politiek bepaalt regels, om de geldstroom dusdanig te organiseren, zoals de politieke vlag op dat moment staat. Daardoor wijzigen regels en maatregelen en dat is juist wat de ondernemers vreselijk irriteert. Kijk maar eens naar de wijzigingen in papierwerk, die door “9.11” bij import en export zijn doorgevoerd. Daar kan de ondernemer geen invloed op uitoefenen.

     

    “Arbeidsinspectie knijpt een oogje dicht omdat het crisis is”

     

    Daar ken ik geen voorbeelden van. Lijkt me ook wel heel zwart gesteld eerlijk gezegd. Maar goed, jij zult er wel voorbeelden van kunnen geven.

     

    “Verantwoording naar de Belastingdienst nemen”

     

    Pfft...... Nederland zit vol met accountants en adviseurs, die er een boterham mee verdienen om al die wetten door te spitten en met hun kennis de bedrijven ter wille te staan om zo weinig mogelijk belasting te betalen. Ik schrijf met opzet bedrijven, omdat onze wetten zo ondoorzichtig en complex geworden zijn, dat ook semi-overheidsachtige bedrijven daaraan moeten meedoen. Wat de wetten nu toelaten, wordt gegrepen. Veel beter is om die wetten weer simpel te maken, dat je de kosten van al die accountants en adviseurs uitschakelt. Moet je eens opletten wat dat voor invloed heeft op kostprijzen! Maar ja, daar heeft de ondernemer geen invloed op. En ik ben het ook wel met je eens dat er “ondernemers” zullen zijn, die daar geen boodschap aan hebben en er lekker hun zakken mee vullen.

     

    “Kosten voor de gemeenschap”

     

    Ja, ons douanebestel, onze controleambtenaren en al die anderen die nu moeten worden ingezet om illegaliteit op te sporen, worden met gemeenschapsgeld betaald. Dat geldt ook voor de “bewaking” van voetbalwedstrijden en grote evenementen. Als er bij zulke evenementen weer escaliteiten en problemen zijn geweest, moet er een (nog veel grotere) batterij aan ambtenaren en hulpverleners worden ingeschakeld, om de nasleep af te handelen. En dat geldt (in wat mindere mate) ook voor “zakelijke” overtredingen, zoals hierboven aangegeven.

     

    Mijn conclusie:

     

    - Vereenvoudig wetten

    - Elimineer daarmee alle geldverslindende tussenlagen

    - Vereenvoudig daarmee ook de controles

    - Zet de raddraaiers en hangjongeren zinnig aan de slag

    - Laat bij overheden geen semi-ondernemersachtige practijken toe

    - Maak ook de overheden transparanter

    - Laat overheden beter samenwerken

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Mooie column,

     

    "Hoe maatschappelijk verantwoord zijn we als ondernemers in Nederland eigenlijk?

    Hebben we bij iedere klus, opdracht of product dat we leveren een scan op MVO? Kijken we of we geen opdrachten verstrekken waar de opdrachtnemer fysieke problemen mee ondervindt, het milieu zwaar moet belasten, belasting moet ontduiken, enzovoort? "

     

    Bij grote bedrijven zijn het vaak afdelingen die het bedenken en in de markt zetten ter promotie, bij kleine bedrijven wordt het niet gezien als noodzakelijk.

     

    Ook hier twee voorbeelden.

     

    Bedrijven waar ik als ZZP'er werkzaam voor ben geweest.

     

    1. We voerden een mooi werk uit op een universiteit ergens in NL, van het ene moment op het andere werden de werkzaamheden stilgelegd, waarom?

    Elektrische gereedschappen en klimmaterialen waren niet gekeurd.

    Eerst laten keuren, dan terugkomen.

    En dan blijkt een ladder met een gaatje erin toch niet meer veilig, een boormachine hangend aan twee draadjes wordt dan afgekeurd.

     

    Er zal waarschijnlijk wel wat aan e-mailtjes en waarschuwingen vooraf zijn gegaan, maar als het niet zo noodzakelijk is, waarom dan al die kosten maken.

     

    De opdrachtgever heeft hierin zijn verantwoordelijkheid genomen.

     

    2. Een 'louche"aannemer stuurt zijn personeel uit het oostblok zo de steigers op, geen VCA, geen instructies, geen valbescherming op 8mtr. hoogte, de jongens gaan wel, ze kennen de regeltjes niet, communicatief niet vaardig genoeg.

     

    Tijdens de bouw worden "bijstandsmoeders" ingezet voor ondersteunende werkzaamheden, plafondplaten inleggen, verlichtingsarmaturen voorbereiden.

    Geen veiligheidsschoenen, geen instructies.

     

    En dit alles tijdens een renovatie van een kantoorgebouw onder het toeziend oog van een opdrachtgever.

     

    Of ik even een snoertje wilde repareren van een gereedschap wat in tweeen lag, "je kan toch een nieuwe kopen?" , "wat denk je wat dat kost."

     

    Criminele activiteiten, absoluut.

     

    Als ZZP 'er heb ik toen mijn verantwoordelijkheid genomen, daar moet je niet willen werken.

     

    Roomser dan de Paus willen zijn als ondernemer, nee, dat gaat niet.

     

    Een gezonde mix tussen afdelingen die alles bedenken en de kleinere ondernemer die het niet ziet als noodzakelijk.

     

    Daarbij heeft een opdrachtgever ook een duidelijke verantwoordelijkheid.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Zoals uit mijn reactie al wel was op te maken heb ik toch wat meer de neiging om wat beter op MVB te letten dan op MVO.... ;)

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites
    Als je kleding of voedsel koopt, wil je graag dat deze goederen geproduceerd zijn op een maatschappelijk verantwoorde wijze. Je wilt niet dat de producten het milieu belasten, dat er geen misbruik wordt gemaakt van de arbeiders, en er zeker geen kinderarbeid heeft plaatsgevonden, geen belasting is ontdoken en er geen uitputting plaatsvindt van de natuurlijke hulpbronnen. Dit geeft je een goed gevoel als consument.

    Is dat werkelijk zo? Ik heb het gevoel dat de overgrote meerderheid van de consumenten zich hier totaal niet mee bezighoudt. Onder het mom van "wat niet weet, wat niet deert" kiezen we (bijna) collectief voor de laagste prijs. En als dat betekent dat we daar een milieu- en arbeiders-vriendelijk product voor kunnen kopen, waarbij ook nog eens aan alle wettelijke regels is voldaan, is dat mooi meegenomen, maar zeker geen eerste vereiste.

     

    Zijn er echt veel mensen die in een winkel vragen of er een boom is omgehakt om dat schrijfblok te maken, wie die cacaobonen heeft geplukt of wie de knopen aan die spijkerbroek heeft gezet?

     

     

    Het bedrijfsleven springt daar handig op in. Allerlei certificaten en labels worden op de producten geplakt om MVO te onderstrepen.

    Maar dat kan soms erg misleidend zijn. Met het kappen van de tropische regenwouden in het achterhoofd kies je dan in de winkel voor "houtvrij" papier. Tot je ontdekt dat voor dat papier wel degelijk hout wordt gebruikt en dat de nabehandeling om dat laatste beetje hout eruit te krijgen - voor nóg witter papier - erg milieubelastend is ...

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik heb ooit onderzoek gedaan naar MVO in het bedrijfsleven. Wat mij opvalt is dat MVO valt of staat bij de directeur/eigenaar/ondernemer. Dikwijls was de consument niet eens een beweegreden om aan MVO te doen. Gewoon een soor 'zo hoort het' mentaliteit. Wanneer de ondernemer dat niet zo had, dan gebeurde er ook vrijwel niets. Ben het eens dat de consument zich erg erg weinig laat beinvloedden door een maatschappelijk geproduceerd product. Daar waar ze dat lijken te doen, is dit vooral o.i.v. dikke marketing. Nu is dat laatste in principe geen probleem, maar grote bedrijven waar ze een afdeling op MVO zetten, doen dit vooral om waarde te creeeren. Dat kan goed zijn, maar resulteert al snel in een woud aan labels of het minimale doen voor het maximale imago. Tot nu toe ben ik nog het meest onder de indruk van die individuen die vanuit het hart aan MVO doen. Helaas zijn dat er niet genoeg.

     

    Klein omleiding: Wat mij trouwens opvalt in Engeland, is dat bedrijven sneller inspelen op trends onder de bevolking en binnen de kortste keren hun producten aanpassen. Goed, afvragen of dit het juiste resultaat geeft. In Nederland zitten we vaak eerst nog eens even naar elkaar te kijken.... doe maar normaal dan doe je gekgenoeg.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    @Peter Odems zegt:

    “Geen juiste gereedschappen aan je personeel verstrekken”

    "Dat is in principe een criminele activiteit en als daardoor ongelukken gebeuren, is het exit voor een ondernemer. Ik denk daarbij aan de energie centrale hier in Geertruidenberg, waar een paar jaar geleden die steiger was ingestort."

     

    Die steiger is ingestort door teveel grit en dus teveel belasting erop heb ik begrepen. Dit is weliswaar een te voorzien probleem maar ik denk dat het niet bewust is gebeurd. Bij MVO zoek je juist tevoren de problemen die dus te voorzien zijn. Of iets wat je niet onderkend hebt crimineel is of niet zal achteraf getoetst worden.

     

    “Ondernemer legt verantwoordelijkheid bij de Overheid”

     

    Ik bedoel dat veel ondernemers afwachten wat voor regels zij krijgen opgelegd. Veel ervan kunnen voorkomen worden als er door de ondernemers zelf wordt nagedacht of wat ze doen wel verantwoord is. Is het niet opgevallen dat er eerst een misstand moet zijn, vervolgens de politiek hierop inhaakt en je daarna wetgeving krijgt. Dan span je het paard achter de wagen. Veel handiger is zelf afwegingen maken als je iets onderneemt of dit wel gewenst is voor de maatschappij. Zo heb ik vroeger in mijn landbouwmechanisatiebedrijf geweigerd gifspuiten te verkopen om allerhande gore goedjes in de leefomgeving te brengen. Anderen deden dit niet en gingen voor het korte termijn geld, en dus is er nu een heel scala aan regels en wetten gekomen, waar niemand vrolijker van is geworden.

     

    @John Bouwmans zegt:

    Quote:

    "Als je kleding of voedsel koopt, wil je graag dat deze goederen geproduceerd zijn op een maatschappelijk verantwoorde wijze. Je wilt niet dat de producten het milieu belasten, dat er geen misbruik wordt gemaakt van de arbeiders, en er zeker geen kinderarbeid heeft plaatsgevonden, geen belasting is ontdoken en er geen uitputting plaatsvindt van de natuurlijke hulpbronnen. Dit geeft je een goed gevoel als consument

    "Is dat werkelijk zo? Ik heb het gevoel dat de overgrote meerderheid van de consumenten zich hier totaal niet mee bezighoudt. Onder het mom van "wat niet weet, wat niet deert" kiezen we (bijna) collectief voor de laagste prijs."

     

    Volgens mij is MVO nu net een manier om producten niet duurder te hoeven laten worden. Als bijvoorbeeld persoonlijke beschermingsmiddelen of hulpmiddelen aan werknemers ter beschikking gesteld worden, heb je op korte termijn een kostenpost, maar op de langere termijn bespaar je enorm veel kosten voor jezelf als ondernemer en voor de maatschappij. Daardoor kun je goedkoper produceren en kiest de consument dat product. Overigens leest en kijkt de consument graag naar maatschappelijk onverkwikkelijke toestanden op radio, tv en krant en willen ze massaal dat hieraan wat wordt gedaan. Dat hoeven ze bij MVO dus niet te betalen als we als ondernemers dit maar op grote schaal gaan doen. De enkeling die het dan niet doet valt dan snel op en wordt erop afgerekend.

     

    @ Veeveevee zegt:

    "Ik heb ooit onderzoek gedaan naar MVO in het bedrijfsleven. Wat mij opvalt is dat MVO valt of staat bij de directeur/eigenaar/ondernemer. Dikwijls was de consument niet eens een beweegreden om aan MVO te doen. Gewoon een soor 'zo hoort het' mentaliteit. Wanneer de ondernemer dat niet zo had, dan gebeurde er ook vrijwel niets mee"

     

    Dat is nu juist de reden van mijn column, om meer mensen te bewegen wel maatschappelijk verantwoord te gaan ondernemen. Wordt het voor ons allen prettiger denk ik

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Maar Herman, er zijn toch massa's welwillende en goed beleid-voerende ondernemers, (zoals ik) die er echt goed over nadenken en heel goed zelf een lijn volgen als het om MVO gaat. De term MVO wordt echter steeds breder getrokken en ik heb er alle begrip voor dat ondernemers daar huiverig voor zijn. De laatste 10 jaren heeft men vanuit de overheid juist allerlei verzekeringszaken op het bordje van de werkgevers gelegd. Door de publieke opinie meer en meer te bespelen, komen er steeds meer verantwoordelijkheden op dat bordje te liggen. Het wordt tijd dat ook werknemers zelf verantwoording nemen voor hun situatie. Ik ken een voorbeeld van een machinefabriek met een speciale verplichte gasafzuigvoorziening op de lashelm. De mensen weigerden ermee te werken, omdat ze ermee onhandig konden maneuvreren en omdat ze het hinderlijk vonden. De werkgever werd uiteindelijk beboet omdat zijn mensen weigerden ermee te werken.

    Er bestaat ook huivering over het in dienst nemen van oudere of licht-gehandicapte werknemers. De overheid probeert zo snel mogelijk alle verantwoordelijkheid over te dragen aan de werkgever en daarom stromen die mensen nauwelijks door. Regelgeving is absoluut noodzakelijk, ook al is die er pas na de daadwerkelijke verrichting gekomen. Maar over-regelgeving werkt allerlei ergernis en afkeer in de hand. Daarom pleit ik ook voor MVB. Los dat eerst eens op en dan verstomt de MVO-discussie vanzelf.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    P.J. Odems zegt: " Los dat eerst eens op en dan verstomt de MVO-discussie vanzelf. "

     

    Als je MVB wilt veranderen of oplossen moet je "anderen" overtuigen iets te gaan doen. Dan moeten "ze" dit gaan doen en dan moeten "ze" dat laten. Mijn insteek is juist om als ondernemer zelf de touwtjes in handen te (gaan) nemen om een heleboel regels onnodig te maken of te voorkomen. Wij kunnen veel makkelijker in onze eigen bedrijven kijken wat we aan het doen zijn. Als we er een beetje gevoel voor hebben zien we in mum van tijd wat we zouden moeten aanpakken om meer met MVO bezig te zijn. Daar zouden we anderen (inspecteurs van de overheid) niet voor nodig moeten hebben. Spaart een hoop geld en voorkomt een hoop ergernis.

     

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Maar Herman. Ik hou er meer van om man en paard te noemen. Uit jouw column maak je op dat ondernemers, die zich niet aan de MVO-regels houden, criminelen zijn, of bepaalde zaken op een illegale manier uitvoeren of laten uitvoeren. Je stelt dat het controle-apparaat (ongewenst) heel veel geld kost voor de maatschappij en je spreek "ons" ondernemers aan om ons best te gaan doen om beter volgens de wetten en regels te gaan ondernemen. Een afkorting als MVO, krijgt al snel een veel breder begrip, dan het woordelijk moet betekenen. Dat is al behoorlijk verwarrend aan het werken. Heb je wel enig idee welk percentage van de ondernemers zich niet aan de wet houdt en dus niet MVO opereert?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Maar Herman. Ik hou er meer van om man en paard te noemen. Uit jouw column maak je op dat ondernemers, die zich niet aan de MVO-regels houden, criminelen zijn, of bepaalde zaken op een illegale manier uitvoeren of laten uitvoeren. Je stelt dat het controle-apparaat (ongewenst) heel veel geld kost voor de maatschappij en je spreek "ons" ondernemers aan om ons best te gaan doen om beter volgens de wetten en regels te gaan ondernemen. Een afkorting als MVO, krijgt al snel een veel breder begrip, dan het woordelijk moet betekenen. Dat is al behoorlijk verwarrend aan het werken. Heb je wel enig idee welk percentage van de ondernemers zich niet aan de wet houdt en dus niet MVO opereert?

     

    Hallo Peter, dat we volgens de regels moeten werken is duidelijk. MVO is veel breder dan de regels die er nu al zijn. Het beperkt zich niet tot "zich aan de wet houden". Als je bijvoorbeeld iets dat gemaakt is door kinderen in een lage lonenland mag je dat nu gewoon importeren. Het zal waarschijnlijk niet lang duren als veel mensen dit blijven doen, dat de overheid ingrijpt met wetten en regels. Dan hebben we er weer een hoop gedoe bij. En door al die wetten en regels is het nu al bijna niet mee te overzien wat er wel en niet mag als ondernemer. Niemand weet bijvoorbeeld of je nu wel of niet meer dan 23 kg mag tillen. De hoge raad heeft dit in 2007 in een individueel geval aan een ondernemer opgelegd door de NIOSH berekening van toepassing te verklaren. Iedere andere ondernemer loopt nu dus het risico dat hij bij een rugprobleem van één van zijn werknemers een schadeclaim kan verwachten. De arbeidsinspectie gaat pas over op berisping of boete als deze grens regelmatig wordt overschreden en niet maar af en toe. Of er zou duidelijk moeten komen door het bij wet te regelen met de nodige rompslomp erbij, of we zouden dit zelf moeten oppakken. Zou je goed in je eigen bedrijf rondkijken, kun je dit probleem (en vele andere) eenvoudig tackelen. En daar pleit ik voor.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Maar Herman. Iedere ondernemer kan toch niet meer doen dan zelf in zijn eigen bedrijf de regels naleven en zorgen dat hij netjes aan wetten en regels voldoet? Dus verder regelen dan je eigen ondernemingsgrenzen kun je niet, tenzij je principieel gaat uitzoeken of je toeleveranciers en klanten zich ook aan dezelfde wetten en regels houden. Ik weet van mezelf dat ik braaf en netjes volgens alle regels en wetten onderneem. Wat moet ik dan nog meer doen?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Volgens mij praten we een beetje langs elkaar. Er zijn wetten en er zijn geen MVO-regels. Als ondernemer moet jij aan de wetten houden. MVO is niets meer dan meer doen voor de maatschappij dan de ondernemersgrenzen die de wet je oplegt. M.a.w. wanneer jij als ondernemer besluit dat je voortaan alleen gerecycled plastic wilt gebruiken omdat jij aan de maatschappij denkt, dan is dat maatschappelijk verantwoord ondernemen. Je hoeft dat niet te doen volgens de wet, je kiest er zelf voor, niemand die jou dit oplegt.

     

    Hett punt dat Herman wil maken is een goede en hij heeft gelijk dat ondernemers als groep meer moet doen in deze zin. Het kan namelijk en als je het niet doet, haalt de overheid je zeker in en dan krijg je z'n aan-zijn-bureau-denkende ambtenaar die besluit dat bedrijven alleen gerecyled plastic mogen gebruiken.

    In het ultieme, niet haalbare, scenario gedraagt iedereen zich netjes uit zichzelf en dan zijn er geen wetten nodig.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Dit soort mail vind ik echt over de rand. En ze durven ook niet eens een eigen mailadres te gebruiken....

     

    Beste Ondernemer,

     

    U kunt zelf bepalen of u veel belasting wenst te betalen, met behulp van gespecialiseerde dienstverleners. Interesse? Klik hier.

     

    Grtz, Wouter Bosman

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Dit soort mail vind ik echt over de rand. En ze durven ook niet eens een eigen mailadres te gebruiken....

     

    Beste Ondernemer,

     

    U kunt zelf bepalen of u veel belasting wenst te betalen, met behulp van gespecialiseerde dienstverleners. Interesse? Klik hier.

     

    Grtz, Wouter Bosman

     

     

    ?? Ik volg je niet helemaal.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Hierbij een bijdrage uit de Duurzaamheidsspecial van de Technoscoop die heden bij mij in de bus viel. Aan het woord is Frank van der Vloed, Algemeen directeur van Philips Lighting Benelux.

    Ideële en commerciële motieven gaan hand in hand.

    CCF03102010_00000.thumb.jpg.3c1f34f6b83bab126566e20602716a6c.jpg

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    De situatie op dit moment is echter al, dat de overheid veel wetten en geboden over ons afroept die MVO stimuleren. Deze zouden door het bedrijfsleven moeten worden opgevolgd. De praktijk is echter dat een echte implementatie pas gaat plaatsvinden op het moment dat de overheid handhavend gaat optreden. Als de Arbeidsinspectie bijvoorbeeld een bepaald vakgebied op de korrel neemt, komen de al jaren beschikbare veiligheidsvoorzieningen pas echt op de werkvloer.

     

    Op dit moment is de Arbeidsinspectie fiks aan het controleren in de glaszettersbranche. Er zijn diverse boetes uitgedeeld in situaties dat werknemers teveel moeten tillen. Het gevolg is dat er nu gedwongen tilhulpmiddelen moeten worden ingezet, daar waar anders met twee of drie man een ruit van 70 kg werd opgetild. Voor het bedrijf van mij als columnschrijver wel een aardige ontwikkeling, daar er nu al diverse eenheden in de glasbranche zijn verkocht. Het is toch eigenlijk wel een schrijnend voorbeeld dat het eerst zover moet komen dat er bekeuringen moeten worden uitgedeeld alvorens men aan de gezondheid van de werknemers gaat denken.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Dit artikel is interessant en heeft op de achtergrond veel met MVO te maken:

    http://www.depers.nl/economie/529370/Hele-vrije-markt-dat-had-u-gedroomd.html

     

    Philips en MVO gaat niet samen, onlangs hebben ze een aantal merken die in Engeland en Duitsland overgenomen, om vervolgens de hele productie te verhuizen naar landen waar arbied goedkoop is. Met het gevolg dat er een hoop mensen op straat kwamen te staan en dat men nu meer winst kunnen maken op dezelfde producten.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

     

    Philips en MVO gaat niet samen, onlangs hebben ze een aantal merken die in Engeland en Duitsland overgenomen, om vervolgens de hele productie te verhuizen naar landen waar arbied goedkoop is. Met het gevolg dat er een hoop mensen op straat kwamen te staan en dat men nu meer winst kunnen maken op dezelfde producten.

     

    Heet dat niet realisme?Arbeid is ook te duur in Nederland!

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Maar in dat geval is het hele MVO onzin. In Nederland zijn een hele hoop ondernemingen die nergens opslaan (zoals de gesubsieerde boeren, vissers en landbouwers) en toch maken we met allerlei rookgordijnen er iets moois omheen.

     

    Waar het mij meer omging is dat het voorbeeld niet echt reeel is. Netzoiets als een MVO voor een megastal maken ;)

     

    Ben het trouwens niet met je eens dat de arbeid duur is, het kost een hoop geld, maar dat komt omdat we allemaal een hogere levenstandaard hebben.

    Omdat we meer geld hebben kunnen we ook hogere prijzen vragen voor onze producten. Ik zie het in China nog niet gebeuren dat men voor 1000 euro een podium huurt voor een wijkfeest.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik was gisteren op de Asian Challenge.

    Een van de discussies was of het Maatschappelijk verantwoord is als je je producten in de opkomende economien laat produceren. Daar zouden werknemers in mensonterende omstandigheden moeten werken. Een product zou dan hier in het westen niet aan MVO voldoen. Ik denk dat het met MVO in die landen steeds beter zal gaan naarmate de groei groter is. In China bijvoorbeeld is er bijna niet meer aan goed geschoolde arbeidskrachten te komen, net zoals dat in japan 30 jaar geleden het geval was. Om werknemers te kunnen behouden zal er goed naar hun arbeidsomstandigheden moeten worden gekeken, anders lopen ze zo naar de buren. Het is m.i. nog een kwestie van tijd voordat ook daar het tij volledig omslaat.

    Op die manier trekt altijd recht wat krom is. We hebben alleen een beetje tijd van leven nodig.

     

     

    En trouwens, we hebben hier in Nederland ook nog wel wat te doen op MVO gebied lijkt me.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites



    Join the conversation

    You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

    Guest
    Add a comment...

    ×   Pasted as rich text.   Restore formatting

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept