Jump to content
  • Heb je een column, artikel of opiniestuk geschreven over innovatie en/of ondernemerschap? Dan plaatsen we deze na een redactionele check graag op Higherlevel.nl! Middels "voeg column toe" kun je de column plaatsen. Let op: de columnsectie is niet bedoeld voor Online Marketeers die werkzaam/ingehuurd zijn om producten/diensten onder de aandacht te brengen.

  • Ondernemers

    By franssmeets

    In de discussie over topinkomens is al veel gezegd. Zelf heb ik geen enkele moeite met hoge inkomens. Van mij mogen ministers en de Minister President best een stuk meer verdienen. Ze werken erg hard en betalen publiekelijk een hoge prijs. Ik vind de inkomensdiscussie met betrekking tot nationale politici dan ook vooral klein bier.
     
    De discussie over topinkomens zou niet moeten gaan over inkomensongelijkheid of de hoogte van de inkomens, maar over wanneer je als samenleving mensen een goed inkomen wilt gunnen. Want daar wringt namelijk de schoen.
     
    Wie ondernemer is, kent de klappen van de zweep. Gaat het goed dan wordt je inkomen afgeroomd, gaat het slecht dan loop je het risico je kapitaaltje kwijt te raken. Vervolgens loop je ook nog de kans dat je je door een reïntegratiemuts moet laten vernederen. Ondernemers krijgen moeilijk een hypotheek, zijn nauwelijks verzekerd, hebben een ziekteverzuim van 0 en verdienen soms minder dan hun eigen personeel. Het ondernemersrisico is de kern van het ondernemerschap.
     
    Maar vervuil die term ondernemer niet. Het zijn in Nederland niet de ondernemers die de hoge inkomens opstrijken, maar bestuurders die zichzelf als ondernemer zien. Dat is iets heel anders. Ondernemersrisico kennen ze niet en daarom zijn het gewoon geen ondernemers. Ze spelen met andermans geld, krijgen bij winst een bonus en bij verlies een bonus met riante vertrekpremie. Vervolgens zien ze die graai-graai-situatie als een ondernemersrisico. Eigenlijk zijn het gewoon werknemers. Het zijn ambtenaren in een ander jasje.
     
    Nederland is dan ook geen land van ondernemers, maar van bestuurders. Van universiteit tot multinational, van Pensioenfonds tot Hartstichting, van woningcorporatie tot zorgverzekeraar. Zelfs het VNO en MKB behartigen vooral bestuurdersbelangen. Ik denk dat weinig ondernemers zich vertegenwoordigd voelen door deze werkgeversorganisaties. De bestuurderscultuur in het bedrijfsleven is erop gericht als eerste elk financieel risico voor de bestuurder uit te sluiten.
     
    En wat te denken van de driehonderdduizend stichtingen en verenigingen, opgericht om onze medemens te ‘helpen’? Vaak onaantastbare en ongecontroleerde ‘bedrijven’ zijn het, met riante salarissen voor de bestuurders en met gratis personeel. Vooral een linkse hobby. Zeuren over minimumloon en zelf aanspraak maken op slavenarbeid. Wie in Nederland rijk wil worden, is niet bezig met het aanbod van kwaliteitsgoederen en -diensten, maar met organisatorische- en fiscale trucs. Het inkomen gerelateerd aan oplichting in plaats van het risico dat men loopt.
     
    De vermarkting uit de jaren ‘90 is daarmee faliekant mislukt. Het heeft slechts een incestueuze bestuurdersklasse opgeleverd die elk verantwoordelijkheidsgevoel en elke ondernemerschap ontbeert. Als ze met hun eigen vermogen aansprakelijk waren geweest had Rijkman Groenink nooit aan onrendabelen hypotheken verkocht, had Van der Hoeven nooit supermarkten overgenomen die hij nog nooit van binnen gezien had en had boevin Nina Brink wel twee keer nagedacht over haar piramidespel. De hele Code Tabaksblat zou bij een echt ondernemersrisico niet nodig zijn geweest.
     
    Hilarisch zijn onze ‘ondernemers’ met hun imitatie- en bevestigingsgedrag om zichzelf te bewijzen. Het is proletengedrag van de ergste soort. Er is zelfs een hele cultuur met ondersteunende dienstverlening ontstaan die het beeld van hun ondernemerschap moet ondersteunen. Van de golfbaan naar de Personal Coach. Ik zou er niet eens de tijd voor hebben.
     
    En altijd dreigen ze met vertrek naar het buitenland als de hoogte van hun inkomen ter discussie staat. In de praktijk komen ze nooit verder dan een Nederlands kolonie in de bossen van Lanaken. Wie het toppunt van smakeloosheid wil ervaren adviseer ik daar eens een toertocht te maken.
     
    Maar ach, zolang mensen hun vermogens aan dit soort speeltuinbeheerders geeft, wie ben ik om daar bezwaar tegen te hebben?
     
    Helaas is deze cultus ook overgenomen door semi-publieke diensten die ineens in een soort nepconcurrentie allemaal ondernemertje menen te moeten spelen. Te beginnen natuurlijk met marktconforme salariëring voor de top (hoog) en de werkvloer (laag). Een ROC voor wie het nieuwe logo en de afdeling communicatie belangrijker is dan lesgeven en thuiszorginstellingen die voetbalteams menen te moeten sponsoren.
     
    Het enige product van deze goed verdienende ‘ondernemers’ is, dat de publieke diensten in Nederland in rap tempo duurder zijn geworden en verworden zijn tot een onoverzichtelijk brei aan ‘bedrijven’ waar niemand, buiten de bestuurders zelf, nog iets van begrijpt. De maatschappelijke basisvoorzieningen zijn kapotgemaakt door het ideologisch gedram over ondernemerschap. Natuurlijk ontbreekt de persoonlijke eindafrekening als het mis gaat, laat staan dat iemand een risico draagt.
     
    Die wordt slechts gedragen door de Gekke Henkies van deze samenleving, de èchte ondernemers.
     
    Frans Smeets vindt de VVD vooral de partij van besturend en benepen Nederland.
     
     
     

    Ambities en Doelstellingen

    By P.J.

    Wij ondernemers barsten van de ambities en we zijn dagelijks bezig met onze doelstellingen. In feite zijn het twee verschillende fenomenen, die allebei doorlopend van invloed zijn op ons ondernemerschap. Het eerste komt uit onszelf en de tweede komt vaak pas daarna aan bod. Leuk om beide zaken eens wat nader te bekijken.
     
    Ambitie
     
    Ambitie heeft een heel brede betekenis en daarom beperk ik het nu tot de relatie van ambitie met het ondernemerschap. Ambitie binnen het ondernemerschap is een onvoorspelbaar fenomeen wat elke ondernemer op een verschillend tijdstip bij zichzelf ontdekt. Sommigen van ons hoeven het niet eens te ontdekken. Van hen lijkt het wel alsof ze ermee geboren zijn.
     
    Ambitie is de stuwkracht van ondernemerschap en zal bij ieder van ons, ons hele leven invloed blijven uitoefenen.
     
    Ambitie kan groeien, naarmate je succes hebt. Maar hij kan ook deuken oplopen als je plannen minder goed verlopen. In een voorgaande column heeft iemand geschreven over de desastreuze gevolgen daarvan en het is natuurlijk uitermate belangrijk om goed te leren omgaan met je ambitie.
     
    Ambitie kan je rijk maken maar ook verblinden en in de afgrond doen storten. Er zijn voorbeelden genoeg van gefrustreerde ondernemers die na decennia van succesvol ondernemen, toch nog net niet voldeden aan hun eigen ambitie. Dan volgt inkeer en vereenzaming en je kunt dat nauwelijks met iemand delen.
     
    Het is daarom uitermate belangrijk om doorlopend te reflecteren op je ambitie en je andere gevoelens, om daartussen een gezonde balans te vinden en te volgen. De signalen van een “tegenpool” kunnen daarbij uitstekend helpen. Met een tegenpool, bedoel ik iemand die je goed kent en waarmee je gevoelsmatig goed kunt praten. Zo’n tegenpool heeft een heel andere ambitie en zal je helpen om die goede balans te vinden. In feite werkt HL ook als zo’n tegenpool. De ambitieuze starter lanceert een (in zijn ogen) prachtig idee en vervolgens wordt hij door de andere ondernemers weer met twee benen op de grond gezet. Dat lijkt even pijnlijk voor die starter, maar het spreekwoord “Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald” werkt wel preventief en behoedt de ondernemer voor een valse start.
     
    Doelstellingen
     
    Onze ambitie drijft ons te zoeken naar doelstellingen. Zoals ik hierboven al schreef kan de “argeloze” starter met veel te eenvoudige doelstellingen aankomen. Hij leert vanzelf hardhandig dat er al hordes starters aan dezelfde doelstellingen hebben gedacht en gewerkt en komt tot de ontdekking dat het dus zo eenvoudig niet werkt. Hij gaat “broeden” op een nieuwe doelstelling en begint daarmee aan een nieuwe uitdaging. Een goede doelstelling is immers ook een uitdaging.
     
    De ondernemer zal zo uiteindelijk een goede doelstelling vinden en ontdekken dat die pas kan worden gerealiseerd wanneer allerlei hindernissen worden overwonnen. Hij zal zelfs niet geheel kunnen inschatten welke hindernissen hem daarbij allemaal in de weg staan. Maar hij besluit die hindernissen in beeld te brengen en voor zijn doelstelling te gaan knokken. Geen simpele zaak dus.
     
    Hindernissen zijn en blijven altijd vervelend en zeker als ze onverwacht opduiken. Ieder van ons kan voor zichzelf wel invullen welke hindernissen hij ondervond en ondervindt.
     
    De doorgewinterde ondernemer heeft die hindernissen al voor 99% in kaart gebracht en weet nagenoeg precies hoe hij ze moet elimineren. Maar ook die doorgewinterde ondernemer heeft ambitie en die blijft hem stuwen naar nieuwe uitdagingen. En dat kan soms in conflict komen met de routinetaken die uitgevoerd moeten worden.
     
    In veel gevallen kiezen ondernemers er op dat moment voor om een eenmaal opgebouwde zaak te verkopen en aan een nieuwe uitdaging te beginnen. Als je ervoor kiest om alle facetten van een doelstelling daarbij te betrekken, doe je dat echter niet. Dan probeer je al die facetten te sturen en daarmee steeds je doelstelling naar een hoger level te brengen. Ook daarvan zijn voorbeelden in voorgaande columns terug te vinden.
     
    Veel succes met jullie ambitie en doelstellingen!
    Nog niet zo heel lang geleden waren er eens 2 geitenhoeders. Ze waren hun werk een beetje beu, vooral moe van hun baas die de geiten verkeerd behandelde, ze te veel uitmolk en altijd maar zeurde om meer, meer en meer. De geiten raakten daardoor van slag af, waardoor ze des te meer begonnen te poepen. En 2 maal raden wie dat mocht opruimen... de 2 boertjes inderdaad.
     
    Maar wat de baas bovenal wilde, waren OLIFANTEN, hele grote olifanten. Een olifant vangen kost tijd, heel veel tijd. Maar als je er eentje hebt, ben je voor een lange tijd binnen! De baas was daar heilig van overtuigd: alleen met olifanten kon je echt succesvol zijn, en rijk worden, status krijgen, belangrijk zijn. Zonder olifanten blijf je gewoon een geitenboer, plachtte hij altijd te zeggen.
     
    Op een dag waren ze het zat, en liepen weg bij hun baas. Een dorp verderop begonnen ze hun eigen geitenfarm. Het was zwaar werk: in het begin was er maar 1 geit, dus verdien je geen droog brood. Maar zachtjes aan - beetje bij beetje - begonnen de hoeders te groeien. De kudde nam toe, eerst met 2, toen met 4 en aan het einde van het jaar hadden ze 12 geiten. 12 Gelukkige geiten, die niet tot op het bot uitgemolken werden. En die poep? Die viel mee, die namen ze graag voor lief. Het was ten slotte hun eigen poep, en daar ben je niet snel vies van, dat hoort er nu eenmaal ook bij.
     
    Er volgden voor de 2 boertjes 3 gelukkige jaren. Hard werken met z'n tweetjes, ook de geitenpoep opruimen, maar langzaam maar gestaag doorgroeien, geitje voor geitje. Aan het einde van dat jaar vonden ze zelfs versterking: een nieuw boertje dat zich graag bij hun aansloot, maar niet te beroerd was hard te werken en de poep op te ruimen. Hiermee konden ze nog beter doorgroeien.
     
    En zo werd het 2010 op de snelgroeiende geitenfarm waar iedereen tevreden was...
     
    Op een dag stond een van de 2 oorspronkelijke boertjes uit te rusten van het melken toen er een grote schaduw over hem heen viel. Hij draaide zich om en zag achter het hek van de schuur... een reusachtige olifant! De olifant drong zich letterlijk aan hem op en voordat hij het wist stond de olifant binnen de hekken. Maar dat was nog niet alles: verderop - achter de bosjes op de heuvel - zag hij de contouren van niet 1 maar 2 andere olifanten. Kun je nagaan: DRIE olifanten tegelijkertijd, en de ene nog reusachtiger dan de andere. Het boertje wist niet waar hij kijken moest....
     
    De andere 2 boertjes waren ook met stomheid geslagen, maar net als boertje 1 direct enthousiast. Als je ze zo makkelijk kunt vangen, laat je ze niet lopen. Met de vangst en verkoop van 3 olifanten konden ze de geitenfarm direct vernieuwen, de kudde verdubbelen en personeel aannemen om de stront op te ruimen! Onmiddellijk werd besloten dat boertje 1 al zijn tijd aan deze olifanten zou gaan besteden, zij zouden de rest doen en aan het einde van het jaar zou alles anders zijn!
     
    Dat viel helaas vies tegen. Ze waren nog steeds een snelgroeiende geitenfarm en ze moesten eerder opschalen naar 4 paar handen, dan terugschakelen naar 2. Dat zagen ze te laat in, veel te laat: het was gewoon te veel werk geworden voor met z'n tweetjes. De geiten begonnen te morren. Werden te laat gemolken gaven zure melk, de kaas stremde daardoor niet goed en de stront bleef liggen en stapelde zich op. Maar... de olifanten zouden veel goed maken toch? Binnenkort zou alles beter zijn en daar zouden de geiten vast even begrip voor hebben, het zou immers maar een maand of 2 duren.
     
    Maar de termijn waarbinnen de 2 andere olifanten gevangen konden worden - en de eerste voor goed geld verkocht - viel vies tegen, heel vies. Olifanten zijn dan misschien log, maar zo glad als een aal en volkomen onvoorspelbaar. 2 Maanden werden 4 maanden, 4 werden er 6 en toen stonden de drie boertjes tot hun grote schrik opeens tot hun middel in de stront. Geitenstront van ontevreden geiten, olifantenstront van een olifant die maar niet verkocht werd en olifantenstront van de 2 overige olifanten die zich niet lieten vangen, maar wel graag alles onderpoepten. En met al die stront en stank kun je verder doorgroeien wel vergeten...
     
    Gelukkig kwamen de boertjes - nuchter als ze waren - weer snel tot inkeer. Ze gingen back to the roots: geiten hoeden. En overwerken tot ze er bij neervielen om alle stront zo snel mogelijk weg te schuiven. De ene olifant werd vrijgelaten en samen met de andere 2 onder luid geschreeuw weggejaagd tot ver over de heuvels. De geitenstal werd flink uitgemest en ieder geitje kreeg een mooie strik, extra voer en vooral veel aandacht. En langzaam maar zeker lukte het de boertjes om de geiten weer tevreden te krijgen, de stank te verdrijven, het bedrijf weer te laten groeien en vooral zelf weer tevreden te zijn.
     
    En boertje 1 kreeg daardoor zelfs weer tijd om - naast zijn drukke werk - ook nog administrator te worden op een actief ondernemersforum ;-)
     
    Een paar wijze lessen uit dit misschien :-[ wel waargebeurde verhaal:
     
    [*]Kleine geiten, kleine poep. Grote olifanten, serious shit. Weet waar je aan begint.
    [*]Ook een olifant die uit zich zelf naar je toe komt lopen kan je nog veel shit bezorgen.
    [*]Als je geiten tevreden zijn en de kudde groeit, vraag je dan af of je wel behoefte hebt aan olifanten. Blijf congruent in denken en doen en houdt vast aan je oorspronkelijke plan.
    [*]Olifanten kosten buitensporig veel tijd. Jaag en hoedt ze dus alleen als je zeker weet dat het niet ken koste gaat van je geiten. Je geiten zijn je brood in goede en slechte tijden immers
    [*]Staar je niet blind op die paar zeer succesvolle olifantenjagers. Je leest alleen de spaarzame succesverhalen, niet de honderden die faalden.
     
    Duurzaamheid is meer dan zonnecellen op het dak of windmolens je de tuin. "Groen" verkoopt, maar is gemiddeld slechts 8% van de bedrijfskosten. Duurzaamheid gaat ook over die andere 92%. Duurzaam staat voor langdurig, betrouwbaar en stabiel.
     
    Deze kenmerken gelden ook voor het verfoeide begrip bureaucratie. Het verschil is dat bureaucratie staat voor conserveren; behoudend veiligstellen met zekerheid en dat duurzaamheid noodzaakt tot innoveren; vooruitstrevend vernieuwen met risico. Voor duurzaam succes is een kraakheldere strategie nodig om de winnende voorsprong te nemen op de concurrentie.
     
    Duurzaamheid kwam in zwang tijdens de oliecrisis in 1973, die een korte maar hevige economische crisis veroorzaakte. De benzine ging op de bon. We leerden wat schaarste betekende. Het duurzaamheid denken was begin jaren 80 net zo snel weer verdwenen als het gekomen was. De economische bomen groeiden weer tot in de hemel.
     
    In de jaren 70 was het ‘westen’ de economische motor van de wereld met concurrerende ‘Aziatische tijgers’ als Taiwan en Hongkong die goedkoop konden kopiëren en produceren. De decennia daarna zijn grote delen van de ‘maakindustrie’ naar de ‘ontwakende’ BRIC-landen als Brazilië, India en China overgebracht. Zij mobiliseerden en ontwikkelden het arbeidspotentieel. Kopiëren ging over in innoveren. Hun groei is ongekend. Voor die ‘maakindustrie’ worden grondstoffen massaal geclaimd en stroomt het kapitaal rijkelijk toe.
     
    De huidige crisis is anders. Sinds de val van Lehman Brothers in 2008 is er al ruim 2.100 miljard dollar verdampt! Deze crisis gaat over virtueel (beurs)geld. De verliezers lijken banken en institutionele beleggers totdat de pensioenen moeten worden betaald! Met het verdampen van het geld verdampte ook het onderling vertrouwen. Iedereen blijft op zijn spaarpot zitten en de productie economie hapert. Geld is het bloed van het economisch proces. Zonder geld geen productie en dus geen groei.
     
    Het groeisysteem staat op instorten. Groei betekent meer en levert verspilling als ‘bijproduct’ Verspilling is de negatieve ‘toegevoegde waarde’ tussen wat er ingaat en wat er uitkomt. De meeste producten veroorzaken verspilling, vaak meer dan 90%. De energie in een gloeilamp levert 2% licht, de rest (98%) is warmte. Het is de duurste kachel ter wereld. Deze inefficiëntie geldt voor bijna alle technologieën. We koesteren de illusie dat we vanzelf uit de schulden groeien. We zullen moeten gaan naar een systeem dat verspilling straft en rendement door ontwikkeling van slimme en zuinige alternatieven beloont.100 procent rendement kent geen verspilling.
     
    De werkelijkheid is dat we niet door kunnen blijven gaan met het denken en doen dat ons in de problemen heeft gebracht. We moeten breken met de structuren en paradigma’s die ons gevangen houden en overgaan op rendement en duurzaamheid. Dat vraagt slim denken en innovatief handelen. De sleutel zal zijn of het management het vermogen heeft om radicaal andere uitkomsten aan te durven gaan. Want duurzaamheid wordt de onderscheidende factor, en concurrentie levert de druk op te schuiven in de keten van waardecreatie. We moeten begrijpen dat alles ondergeschikt wordt aan duurzaamheid. Duurzaamheid draagt niet slechts bij aan de strategie. Duurzaamheid is de strategie, en die is gericht op ‘winnen’. Willen winnen is een diepgewortelde mentale overtuiging met een vijftal basisvoorwaarden.
     
    1. Noodzaak. We moeten duurzaam ondernemen; dat is bittere noodzaak.
     
    2. Belangen: Veiligstellen van belangen van partners, op straffe van uitsluiting. Aandacht voor nieuwe begrippen als ‘carbon footprint’; ecologische voetafdruk.
     
    3. Bereidheid: Echt willen tegenover een soort van apathische onverschilligheid?
     
    4. Vermogen: Onderschatten of overschatten van kwaliteiten om daadwerkelijk duurzaam te kunnen ondernemen?
     
    5. Posities: Waar plegen we welke interventies? De aanname dat iedereen moet veranderen behalve de ‘top’ is een ingebouwd garantie voor ‘verliezen’. Iedereen is iedereen.
     
    Als de voorwaarden zijn ingelost kan de strategie vorm krijgen die duurzaam transformeert van ‘conserveren naar innoveren’. Die strategie kent een solide fundament gebaseerd op innovatieve als richtinggevend beginsel, een dynamische mentale programmering en ‘state of the art’ techniek. Op dat fundament staat een ketenorganisatie volgens het principe ‘verbind en werk samen’, die flexibel en proactief openstaat voor maatschappelijk onderwerpen.
     
    Durf mee te varen op de dynamiek: Volgens Lao Tsé “drijven alleen dode vissen met de stroom mee”.
     
    Wie wil er nu een dode vis zijn?

    De dood van Adwords en SEO

    By TimK

    Adwords en SEO (zoekmachineoptimalisatie) zijn op sterven na dood. We vechten met z’n allen om een plekje op die ene voorpagina die het internet rijk is: Google. Terwijl er maar 10 organische en zo’n 11 betaalde plaatsen op die hele kleine pagina te verdelen zijn. Daar moeten we bij horen!
     
    Triest nieuws voor iedere ondernemer: deze moderne middelen zijn niet meer het instrument waarmee je concurrentievoordeel kunt behalen. Tenzij je vindt dat je een i-Pad met een sleuteltje zou moeten uitrusten om hem op te winden.
     
    Ik weet nog zo’n zeven jaar geleden -ons bedrijf was net verhuisd en de dozen waren nog niet open of de eerste advertentieverkoper van de Gouden Gids stond met een orderformulier voor mijn neus. Onder het genot van een kopje koffie had ik me alle jaren daarvoor door hun geperfectioneerde verkooptechnieken laten verleiden tot steeds grotere advertenties in steeds meer rubrieken. Tot dat moment. Want in de laatste editie stond onze advertentie hopeloos verloren tussen die van geen enkele serieuze concurrent.
     
    Zorgvuldig begon ik het proces van ‘downselling’. En naarmate de deadline naderde steeg de korting die we konden krijgen. De wanhopige verkoper was bereid om bijna 70% te zakken. Had hij de bui maar zien hangen, want toch heb ik hem dat jaar en alle jaren daarna laten zitten met zijn gidsen. En vele met mij. Google was inmiddels King.
     
    Zoals in zoveel markten met succes is de concurrentie ook hier rap toegenomen. Google is verworden tot een grote Rode Oceaan vol haaien waarin bedrijven zich de dood in kunnen concurreren. De gouden eieren van de beginjaren zijn tot windeieren verworden en de vissen die je binnen haalt bovendien te duur betaald.
    Net als zeven jaar geleden is het tijd voor de volgende stap.
     
    Wat wordt de volgende stap in marketing? Wie het weet is de koning Midas van deze tijd en heeft goud in handen. Wordt het online video blogging? Buzzen? Company blogs? Mobile marketing? Social gaming? Apps? En waar moet je zijn? LinkedIn? Twitter? FourSquare? Of toch ook nog op Facebook en Hyves?
     
    Of gaat wellicht ons hele businessmodel op de schop en kopen we al onze diensten wereldwijd in op de talloze freelancers sites die nu ontstaan? Wat het ook wordt een ding is zeker en dat is dat marketing over 7 jaar er weer heel anders uit zal zien dan we ons nu voor kunnen stellen.
     
    Een ander ding is ook zeker... het kopje koffie met een leurende advertentieverkoper komt nooit meer terug.
    De online marketing bureaus hebben een behoorlijke slechte reputatie. Met dit artikel wil ik ondernemers helpen om de juiste keuzes te maken in deze branche.
     
    Veel gebruikte afkortingen:
    [*] SEO: Optimalisatie voor de organische resultaten in zoekmachines (\"Search Engine Optimalisation\")
    [*] SEA: Adverteren via de zoekmachines (\"Search Engine Advertising\")
    [*] SEM: verzamelnaam voor SEA & SEO: \"Search Engine Marketing\" (voor Google betekent SEM alleen het SEA gedeelte)
    SEM
     
    Als een bedrijf wil optimaliseren in samenwerking met SEM, dan heeft een SEM toegang nodig tot alle gegevens (bijvoorbeeld omzet, marge, historie, doelstelling).
     
    Mijn ervaring is dat als bedrijven dat willen prijsgeven, dat ik daar de beste resultaten haal. Vaak is het motto “meten is weten”. Dat klopt. Maar er is maar één meetpunt belangrijk, nl. “marge” en de meeste analysetools zijn trends. Met trends kun je zwakke punten opsporen en optimaliseren. Heb je dit gedaan, dan nog moet je het met de marge vergelijken. Hier is dus een vertrouwensband nodig en/of een mededingingscontract.
     
    Een SEM kan maar voor één branche werken. Dat is de grootste fout bij de meeste grote SEM-bedrijven. Bijna alle bedrijven werken voor meerdere bedrijven in dezelfde branche. Wie zet je bovenaan? Je krijgt van een klant de tijd om je te verdiepen in de branche, doet kennis op en vervolgens ga je ook voor de concurrent werken die met de investering van het vorige bedrijf gaat lopen. Kijk voor wie het SEM-bedrijf werkt, voordat je je gegevens vrijgeeft. Als men zegt “dit houden we strikt gescheiden”. Dat kan niet! Als ik een nieuwe SEA campagne zou opstarten, waar ik al eerder aan gewerkt heb bij een bestaande klant, dan weet ik precies waar ik op moet letten. Dan kan ik diegene die mij het meeste betaalt op een betere positie zetten.
     
    Een SEM gaat dus niet alleen voor advies, maar “doet” en gaat voor bewezen resultaat. Hoe? Door alle tools online te gebruiken. In mijn geval gebruik ik het meest SEA. SEO is daar een onderdeel van. Leesbaarheid en structuur zijn een essentieel onderdeel van SEA. En het bijkomende effect is dat je beter scoort in de organische resultaten.
     
    Het voornaamste werk van een SEM is monitoren en bijstellen. Trends in de markt analyseren en daar actie op ondernemen.
     
    Afhankelijk van de strategie moet je het resultaat de kans geven. Vooral bij SEO kan het maanden, zo niet jaren duren. Bij SEA heb je vaak direct resultaat (direct is maanden) maar ook hier kunnen er strategieën zijn die pas na jaren kunnen werken.
     
    Strategie
     
    Dit is de belangrijkste taak van een SEM. Deze moet kijken wat haalbaar is binnen een bepaald budget en deze strategie moet hij continu bijstellen. Online marketing gaat zo snel dat je daar continu met de neus op moet blijven zitten.
     
    Mijn eigen strategie? Ik ben te klein om met mijn eigen kennis mijn bedrijf goed online te zetten. Naar eerdere pogingen om een goede site neer te zetten bleek het gewoon niet haalbaar om te concurreren met “grote” SEM-bedrijven. Denk aan vernieuwende content en ook de tijd die daar aan besteed wordt. Na analyse van mijn eigen toko bleek dat alle klanten van “horen en zeggen” komen. Ik ben geen verkoper ik ben een doener. Dus mijn site geeft zonder blabla aan wat ik aan het doen ben en wie ik ben. Meer niet.
     
    De cowboys
     
    Veel bedrijven doen aan telefonische acquisitie. Ik vind dat een slechte zaak. Op mijn site zie je geen referenties. Dat heb ik wel gehad, maar de klanten werden suf gebeld door de concullega’s (en klaagden daar zelfs over).
    Een ondernemer zal vaak zijn netwerk gebruiken om daar informatie over in te winnen. Laat je niet overhalen door mooie praatjes.
     
    Enkele voorbeelden van die mooie praatjes.
     
    1. Je site staat niet hoog genoeg. Wij kunnen je op de belangrijkste zoekwoorden op de eerste pagina plaatsen. Uw “zoekwoord” is “nog” vrij en voor ... als u 10 zoekwoorden neemt dan... Wat ze doen is vaak een zoekmachine vriendelijke kopie maken van je site per zoekwoord (long tail). Deze zijn in lease. Dus als je stopt met het contract heb je niets meer.
     
    2. Wij kunnen uw webmaster / personeel advies geven om een hogere conversie rate te behalen. SEA kost alleen maar geld. SEO is gratis. Ook hier gaan ze werken aan de SEO-optimalisatie. Vaak geven ze vreselijke referenties, die eigenlijk nergens op slaan. Hier gaan ze bestaande theorieën kopiëren van internet en maken daar een mooi rapport van. Ze zeggen wat je moet doen. Maar doen zelf niets. Lukt het niet, dan krijg je zelf de schuld.
     
    3 Uw site heeft een lage pagerank (red. Pagerank is een logaritmische schaal die Google toekent aan websites. Schaal 0 – 10)). Wij kunnen u een link aanbieden van pagerank 8. Als je dan vraagt of de relevantie klopt, gaan ze zeggen dat het voor google boven de pagerank 6 niet meer uitmaakt???? Dat lijkt me sterk. Praktijk hierachter is dat ze een pagina pushen tot een hoge PR en dan gaan verkopen. Deze pagina's gaan binnen maanden weer naar beneden omdat ze zelf ineens teveel slechte outbound links hebben. Daar gaat je geld.
     
    Webdesigners / SEM
     
    Een webdesigner is geen SEM. Simpel omdat het teveel werk is om in beide ambachten up-to-date te blijven. Webdesigners kunnen wel een SEM in dienst hebben. Toch is het beter om dit te scheiden. Een frisse kijk op de toegepaste techniek, kan heel verhelderend zijn. Webdesigners zijn vaak niet blij met mij, onderschatten het beroep en denken als de basis goed staat dat ze klaar zijn.
    Een SEM gaat niet over design, wel kijkt hij de code na en onderzoekt hoe de structuur moet staan. Pas als uit metingen blijkt dat een bepaald design niet werkt, dan grijpt hij in. Maar dan nog is het aan de designer om daar veranderingen in aan te brengen.
     
    Conclusie
    [*] Op zoek naar een SEM bureau? Kijk voor wie ze werken
    [*] Zoek zelf (liefst in je netwerk) en laat je niet overhalen door mooie praatjes
    [*] Vraag referenties en bel deze na
    [*] Werk niet met contracten en pas op voor lease constructies
    [*] Advies alleen is geen goede SEM: zoek naar een “doener”
    Veel succes!
    Webcare…we doen er allemaal aan in meer of mindere mate.
    Iedereen die een bericht op internet tegenkomt over zijn onderneming of over zichzelf zal dat met meer dan gemiddelde aandacht lezen.
     
    Logisch, want het gaat over jou. Over jouw bedrijf.
    De neiging om op negatieve berichtgeving te reageren is sterk. Vooral als je het idee hebt dat het onterecht is. Het eerste wat je wilt doen is het misverstand, of de onjuiste informatie, rechtzetten.
     
    Aangezien bedrijfs- en productreviews een steeds grotere invloed hebben op de koopbeslissing van jouw klanten is het noodzakelijk, hoe klein je ook bent, even na te denken over webcare en de manier waarop je het toepast.
     
    De grote bedrijven die al wat langer met webcare/ customercare/ etc. bezig zijn, zijn door schade en schande wijs geworden.
    Je komt er niet met een enkel los berichtje met het verzoek e.e.a. via de mail verder af te handelen.
     
    De belangrijkste eigenschap van social media is namelijk dat het transparant moet zijn. Op het moment dat je de online confrontatie met je klanten aangaat moet er de wil achter zitten om die klant tevreden te stellen, of, indien dat niet mogelijk is helder uit te leggen waarom het in dit geval niet kan.
    Social Media is interactie met je klanten en allang niet meer eenrichtingsverkeer, en dat geldt dus ook voor webcare.
     
    Webcare kan een aantal doelen dienen:
     
    [*] Verhelpen van misverstanden over je merk
    [*] Informatie verstrekken
    [*] Negatieve ervaringen proberen om te buigen in positieve
    [*] Input voor nieuwe producten of diensten verkrijgen vanuit je potentiële klantenkring (crowdsourcing)
    [*] Verbetering van de merkbeleving
    [*] Sympathie voor je persoon of bedrijf opwekken (kleinere bedrijven die persoonlijk reageren onder eigen naam)
     
    Als je het zo leest gaat webcare dus in wezen over het bewaken of managen van jouw REPUTATIE op internet.
     
    Het sleutelwoord: Reputatie
     
    Het kan geen kwaad eens wat langer over dat woord na te denken. Wat is jouw reputatie op dit moment? Zowel online als offline? En is dat de reputatie die je wilt hebben?
    Hoe moet de reputatie van jouw bedrijf volgend jaar zijn? En over 3 jaar?
     
    De reputatie van je bedrijf is niet alleen afhankelijk van de manier waarop je je op internet manifesteert. Is niet alleen maar afhankelijk van je twitter-, forum- en blogactiviteit. Reputatie gaat over jou. Hoe benader je je klanten en leveranciers, hoe handel je orders af, hoe ga je om met garantie, storingen, problemen en ken je je klanten nog als ze na een half jaar weer eens een keer mailen of bellen. Vertrouw je je klanten, en kunnen ze jou vertrouwen?
     
    De ervaringen van je klanten in het offline proces worden versterkt vertaald naar internet.
     
    Als je geen antwoord op voorgaande vragen hebt, en niet 100% kunt stellen dat je het in principe goed voor elkaar hebt, dan is webcare het laatste waar je aan moet denken. Eerst maar eens de boel op de rit krijgen.
     
    Het probleem is namelijk dat beginnen met webcare zonder de achterliggende problemen in je organisatie structureel op te lossen dodelijk kan zijn. Windowdressing. De buitenkant ziet er mooi uit, de binnenkant is rot.
    En daar wordt gewoon snel doorheen geprikt.
     
    Dat is precies wat er ook hier op HigherLevel gebeurt. En niet bij de minste organisaties
    Diverse vormen van webcare mochten we hier al begroeten. Bedrijven die zogenaamd tevreden klanten aan het woord laten terwijl ze het zelf blijken te zijn, bedrijven die reageren op negatieve ervaringen met hun product, zoals allebedrijveninnederland.nl, of bedrijven die offline de onschuldige berichtenplaatser onder druk zetten zoals Companeo, maar ook grote ondernemingen zoals TNT.
     
    ….En TNT doet het fout.
     
    Leer daarvan mijn waarde mede-hl-ers
     
    TNT heeft de beginselen van webcare niet begrepen. Wel berichten posten maar geen follow-up (account aangemaakt op 21 mei, laatste keer online op 31 mei). Wel aangeven dat je een webcareteam bent, maar niet doen wat je van een webcareteam mag verwachten.
     
    Het enige wat men ogenschijnlijk wil bereiken is windowdressing. Snel negatieve berichten proberen te ontkrachten, maar vergeten dat dat meer vraagt dan een deeltijd typemiep achter een PC die wat ongestructureerd reageert op diverse fora en blogs.
     
    Ik denk dat TNT de organisatie achter het webcareteam niet op orde heeft. TNT Webcare zelf doet wellicht wat ze kan maar is aan handen en voeten gebonden.
     
    Zou TNT wel beseffen dat ze door eerst eenmalig te reageren en vervolgens iedere oproep tot reactie te negeren, de negatieve ervaring in het TNT-topic alleen maar versterkt worden?
     
    Zelfde met ING-webcare. Ze laten merken de oproep tot actie gelezen te hebben, maar reageren vervolgens niet meer op een ontevreden klant.
     
    Kwalijk, en het gevolg is dat onze leden eraan te pas komen met suggesties om voor ING negatieve media-aandacht te genereren.
     
    Door de ontwikkelingen op het gebied social media worden klanten steeds machtiger en brokkelt de arrogantie van de macht van grote ondernemingen af.
     
    Klanten zullen tevens machtiger en georganiseerder blijven worden,
    Het is voor jou zaak er eens over na te denken hoe je als leverancier met die veranderde machtsverhoudingen omgaat in de interactie met je klanten op internet.
     
    Het kan namelijk best slecht uitpakken met die vervelende mondige consumenten
     
    Als je, nadat je je organisatie op orde hebt, aan de slag gaat met het versterken van je online reputatie houd dan een paar eenvoudige regels in je achterhoofd:
    [*] Blijf feitelijk
    [*] Laat je niet tot welles/nietes online discussies verleiden
    [*] Kies zorgvuldig welke info je online zet en welke via mail/telefoon met de klant besproken wordt/moet worden.
    [*] Maak de cirkel rond. Eenmaal gereageerd op een ervaring? Meldt dan ook de afloop van het verhaal zodat meelezers een compleet beeld krijgen. Het mooiste is als je klant dat zelf al doet, maar zorg dat een van tweeen reageert
    [*] Onder eigen naam reageren kan een voordeel zijn als je ook onder die naam bereikbaar bent bij je bedrijf, en op die manier bereikbaar wilt zijn. Een eigen naam kan vertrouwen scheppen. Wil je dat niet, kies dan een forumnaam die overal hetzelfde is en die meteen helder is
    [*]Ga niet zelf alle fora lopen scannen op reacties waarin je bedrijf voorkomt maar gebruik bijvoorbeeld een paar intelligente meldingen in Google Alerts
     
    Online werken aan je reputatie kan een succesvolle en structurele manier zijn om informatie uit je doelgroep te krijgen en/of omzet te vergroten, maar ook een enorme valkuil als je meer belooft dan je waar kan maken.
     
    Ik denk dat er al vele boeken geschreven zijn over methoden en invloeden, die bepalend zijn voor het succes van een ondernemerschap. Ik houd er echter van om zaken kort en overzichtelijk in schema’s weer te geven, zodat je de meest belangrijke factoren op een rijtje hebt staan.
     
    Ik heb de punten in een logische volgorde geplaatst, maar het is duidelijk dat er onderlinge verbanden zijn en dat daardoor verschillende punten invloed op elkaar zullen hebben. +
     
    De starter zal het rijtje nagenoeg kunnen afwerken en de doorstarter heeft doorgaans die verbanden al ervaren en kan terug gaan naar de punten, die voor doorstarten van belang zijn.
     
    Deze sleutels zijn vanuit mijn ervaringen gevormd en zijn gericht op een technische ondernemer, die dus technische producten in de markt wil zetten.
     
    Omwille van de lengte is deze column in 4 delen opgesplitst. Dit is het 4e en laatste deel. Zie ook Deel 1, Deel 2 en Deel 3.
     
    Sleutel-7 Toekomstvisie en reflectie
    [*] Producten
    [*] Klanten
     
    Producten,
    Zoals ik eerder al schreef is kennis van de markt één van de belangrijkste factoren. Je studie kan verschillende projectmogelijkheden opleveren. Niet elk project zou even kansrijk kunnen zijn, maar dat kan ook te maken hebben met marktontwikkelingen en tijdsverloop. Kosten kunnen oplopen en behoeften verschoven. Daarom is het belangrijk om regelmatig door te gaan met het bestuderen van de markt en er notities erover te archiveren. De markt is altijd in beweging en wat vandaag niet kan, is morgen een must. Dus neem ook de tijd om de veranderingen waar te nemen en die op jouw producten/ontwikkelingen en mogelijkheden te belichten. Natuurlijk blijf je dat ook doorlopend afspiegelen aan je eigen mogelijkheden. Niet alleen de markt is in beweging, maar je moet zelf ook in beweging blijven, nieuwe producten bedenken en de mogelijkheden onderzoeken. Ook dat is een belangrijk onderdeel van je eigen technische innovatieproces.
     
    Klanten,
    Ga regelmatig met je klanten in gesprek over jouw producten. Leer van hun opmerkingen en stel eventueel zaken bij. Voer verbeteringen door. Hierdoor verbeter je de samenwerking en ontwikkel je een duurzaam relatiebeheer.
     
    Sleutel-8 : Rust en Regelmaat.
    [*] Werk
    [*] Privé en afleiding
     
    Werk,
    Kijk goed naar jezelf. Probeer gestructureerd en zo efficiënt mogelijk te werken. Daardoor ontstaat er geestelijke ruimte en tijd voor nieuwe gedachten en indrukken. Gebruik onderdelen van je werk (zoals het bezoeken van beurzen) ook als rustpunten. Dan kun je goed om je heen kijken en vallen je ogen vanzelf op de zaken die voor jou van belang kunnen zijn. Zorg voor structuur. Die kan voor anderen chaotisch overkomen, maar als je zelf het overzicht behoudt is er niks aan de hand. Verlies je niet in details. Die zuigen soms veel te veel energie en aandacht. Richt je altijd weer op de grote lijnen om het overzicht op het proces te behouden.
     
    Privé en afleiding,
    Neem tijd voor jezelf en je privé. Zorg voor afleiding die je samen met je naasten beleeft. Je zakelijke projecten sluiten je op in je eigen proces en vaak begrijpen je naasten daar niks van. Zorg er dus voor dat je dat compenseert met goede afleiding. Dat heb je zelf nodig en je relatie met je naasten blijft OK. Toon ook inhoudelijke belangstelling voor de belangrijke zaken van je naasten. Maak er eventueel aantekeningen van, als je moeite hebt om dat te onthouden. De intensiteit van het ondernemer moet je niet onderschatten. Het kan je omvormen tot een kluizenaar. Laat dat niet zover komen en geniet van het leven.
    Sleutels naar Succes in het Ondernemen
     
    Ik denk dat er al vele boeken geschreven zijn over methoden en invloeden, die bepalend zijn voor het succes van een ondernemerschap. Ik houd er echter van om zaken kort en overzichtelijk in schema’s weer te geven, zodat je de meest belangrijke factoren op een rijtje hebt staan.
     
    Ik heb de punten in een logische volgorde geplaatst, maar het is duidelijk dat er onderlinge verbanden zijn en dat daardoor verschillende punten invloed op elkaar zullen hebben.
     
    De starter zal het rijtje nagenoeg kunnen afwerken en de doorstarter heeft doorgaans die verbanden al ervaren en kan terug gaan naar de punten, die voor doorstarten van belang zijn.
     
    Deze sleutels zijn vanuit mijn ervaringen gevormd en zijn gericht op een technische ondernemer, die dus technische producten in de markt wil zetten.
     
    Dit is deel 3. Omwille van de lengte is deze column in 4 delen opgesplitst. Zie ook Deel 1 en Deel 2
     
    Sleutel-5 : Samenwerken
    [*]Klanten
    [*]Overheden
    [*] Belastingdienst
    [*] Collega-ondernemers
     
    Klanten
    Klanten heb je niet alleen om te beleveren, maar ook om mee samen te werken. Dat samenwerken bestaat er eigenlijk uit, dat je regelmatig overleg pleegt en interesse toont voor zijn problemen. Indien nodig kun je oplossingen aanbieden en bovendien blijf je op de hoogte van progressie en ontwikkelingen. Jouw toekomstige succes is mogelijk afhankelijk van dat van je klanten en als je een steentje kunt bijdragen aan gunstige ontwikkelingen, dan komt dat ook jou ten goede. Natuurlijk kan dit niet in alle gevallen plaatsvinden, maar als het kan moet je het zeker doen.
     
    Overheden
    Vaak krijgen ondernemers ook te maken met regelgeving van de plaatselijke of provinciale overheden. Bijvoorbeeld bij het zoeken naar een grotere werkruimte of voor het verkrijgen van vergunningen. Als ondernemer ben je juist gewend om snel te beslissen en te handelen. De ambtenaren van de overheden zijn dat echter in het geheel niet gewend en dat levert vaak irritaties op. Bovendien komen er vaak kosten op te proppen, waar je echt de proportie en het nut niet van begrijpt. Als ondernemer kun je hier geen potten breken. Je moet je er maar bij neerleggen. Hier ligt al jarenlang een braak terrein, waar veel werk zou moeten worden verricht, om dit soort problemen te voorkomen. Beiden hebben immers profijt van een goed gedijende economie en soepele verwerking van de behoeftes kan al heel wat schelen.
     
    Belastingdienst,
    In principe werk je niet samen met de Belastingdienst, maar volg je de wettelijke verplichtingen op. Als je je daar netjes aan houdt krijg je met deze Dienst geen problemen.
    Maar de Belastingdienst heeft niet voor niets een telefoondienst voor ondernemers. Blijf niet rondlopen met je vragen, maar communiceer erover. Hier op HL kun je ook aardig wat nuttige informatie vinden over dit onderwerp.
     
    Collega-ondernemers
    Het is heel nuttig om met Collega-ondernemers over ervaringen te praten. Je kunt dan veel ervaringen uitwisselen en kennis overdragen. Vaak gebeurt dat tijdens ontspanning, ofwel het tennis of golf. Er zijn echter op gemeentelijk niveau vaak ook ondernemersgroepen actief. Meestal starters, maar ik vind dat er ook speciaal voor doorstarters groepen georganiseerd zouden moeten worden. Doorstarters hebben weer heel andere behoeften en problemen dan starters. Ook daar kunnen vaak heel simpel oplossingen geboden worden door ervaringen uit te wisselen. Daarnaast kunnen Dienstverleners hun diensten ook op die groep richten.
     
    Sleutel-6 : Financiële middelen
    [*] Klanten
    [*] Bank
    [*] Alternatieve middelen
    [*] Subsidies
    [*] Algemene Leveringsvoorwaarden
     
    Klanten,
    Als je zonder geld moet starten heb je een probleem. Maar als je een grote opdracht krijgt, kun je ook een probleem krijgen. Voor een grote opdracht moeten vaak evenredig grote inkopen worden gedaan en als je het geld daarvoor niet hebt, heb je ook een probleem. De slogan van veel banken is dat een ondernemer hiermee nooit een probleem mag krijgen. Dat is, vanuit de bank gezien een logische gedachte. Je kunt beter die stelling eerst op jouw situatie projecteren en naar andere oplossingen zoeken. Bij vernieuwende en kostenbesparende projecten, zijn klanten best bereid om je een stukje vooruit te betalen, zodat je daar geen probleem mee krijgt. Vooral het bouwen van machines is kostenintensief. Laat je klant dus 50% vooruit betalen en zorg dat je daarmee in elk geval de materiaalkosten/inkoop afdekt. Je winstdeel komt dan wel bij aflevering. Hiermee loop je ook geen risico, want ook al zou zelfs die klant het loodje leggen, dan heb je toch je kosten afgedekt. Volgens je Algemene Leveringsvoorwaarden blijf je ook eigenaar van zo’n machine, totdat de aankoopsom geheel is betaald.
     
    Bank,
    Een ondernemer is expansief ingesteld. Hij wil altijd meer realiseren.
    Succesvolle Doorstarters hebben vaak al een goed lopende zaak en willen dan nieuwe grotere projecten aangaan. Daar kunnen gevaren in schuilen. Een eerste succes hoeft nog niet een garantie te zijn voor verder succes. In de meeste gevallen neigt de ondernemer er dan naar om meer risico te durven nemen. Dat kan soms zelfs neigen naar overmoedigheid. Banken hebben daar een perfecte neus voor. Het verlenen van een startkrediet aan een starter gaat vaak veel soepeler dan het verlenen van krediet voor een nieuw groot project. De banken nemen dan ook alle tijd om dit te onderzoeken met rekenmethodes en vraagstelling. Die vraagstelling kan heel vervelend overkomen en dat tekent eigenlijk al een neiging naar overmoedigheid. Nuchter bekeken, is er altijd kans op een zekere “bedrijfsblindheid”, die de ondernemer een veel te rooskleurig beeld geeft. Het is dus heel nuttig dat er op dat moment iemand is die hem een spiegel voor de neus houdt en erdoor prikt. Dat kan echter ook een Collega-ondernemer doen. probeer ervoor te waken dat je in zo’n toestand komt. Je kunt er veel ellende door beleven en je hele “kasteel” kan in duigen vallen. Het kan vooral bedreigend zijn als er slechte adviseurs een rol spelen.
     
    Alternatieve middelen,
    Er bestaan alternatieve methoden/middelen om aan financiële middelen te komen. Er zijn investeerders die minder streng met de beoordeling omgaan en je gemakkelijker aan een financiering helpen. Dat gaat echter altijd met hogere kosten en meer risico gepaard. Maar vaak wordt dit niet door de ondernemer onderkend, omdat hij zijn paradepaardje koste wat kost wil doordrukken. Dit vindt meestal plaats als het project door de bank is afgewezen. Ga er niet mee in zee. Blijf met beide benen op de grond staan, accepteer de “spiegel” en praat met meerdere Collega-ondernemers.
     
    Subsidies,
    Onze nationale overheid en de EU hebben, speciaal voor ondernemers, allerlei subsidiepotten opgericht. De bereikbaarheid van die potten is echter niet gemakkelijk gemaakt. Ondernemers moeten altijd aan voorwaarden voldoen om voor een subsidie in aanmerking te komen. Hier bieden bepaalde dienstverleners hun hulp aan om dat proces te vergemakkelijken. De overheid is er zelfs mee akkoord gegaan dat sommige potten alleen maar bereikbaar zijn als zo’n dienstverlener wordt ingeschakeld. Deze situatie schept verwarring en daar wordt misbruik van gemaakt. Het is een primaire taak van de overheid om hier de verwarring uit de wereld te nemen, door veel duidelijkere regelgeving en procedures. Dat zou meteen ook een leger “meelifters” aan de kant schuiven als het subsidies betreft waar deze normaliter niets te zoeken hebben.
    Dit alles neemt niet weg dat de technische ondernemer al minstens gebruik moet maken van de wbso. Hij dient daartoe op jaarbasis 500 werkuren aan gericht onderzoeks- en speurwerk te verrichten aan een goedgekeurd project. Als het project reëel is en de aanvraag is geheel duidelijk, wordt het vrij soepel goedgekeurd. Het verloop van het project en de urenverantwoording moet dan netjes in een aparte administratie worden bijgehouden.
    Ik heb geen ervaring met andere subsidies, maar het is zeker de moeite waard om de betreffende websites van Senter-Novem en de EU te bezoeken en daar te bezien of jouw project in een potje past en aan de voorwaarden kan voldoen.
     
    Algemene Leveringsvoorwaarden,
    Nu zul je vragen, “wat hebben die nou met financiële middelen te maken?”
    In je Algemene Voorwaarden zijn normaliter ook voorwaarden over financiële gevolgen e.d. opgenomen. Je verlaagt ermee je financiële risico’s en bovendien staat daarin ook hoe de verlichtingen van jezelf t.o.v. je klanten op dat gebied liggen. Erg belangrijk dus om erover te beschikken. Praat erover met Collega-ondernemers en leg ze vast. Je kunt ze officieel deponeren, maar ik heb in de praktijk ervaren dat mijn niet-gedeponeerde A.L. gewoon rechtsgeldig waren.
    Ik denk dat er al vele boeken geschreven zijn over methoden en invloeden, die bepalend zijn voor het succes van een ondernemerschap. Ik houd er echter van om zaken kort en overzichtelijk in schema’s weer te geven, zodat je de meest belangrijke factoren op een rijtje hebt staan.
     
    Ik heb de punten in een logische volgorde geplaatst, maar het is duidelijk dat er onderlinge verbanden zijn en dat daardoor verschillende punten invloed op elkaar zullen hebben.
     
    De starter zal het rijtje nagenoeg kunnen afwerken en de doorstarter heeft doorgaans die verbanden al ervaren en kan terug gaan naar de punten, die voor doorstarten van belang zijn.
     
    Deze sleutels zijn vanuit mijn ervaringen gevormd en zijn gericht op een technische ondernemer, die dus technische producten in de markt wil zetten.
     
    Omwille van de lengte is deze column in 4 delen opgesplitst. De successleutels 1 en 2 zijn hier te lezen. Dit is deel 2 en gaat over de succesfactoren strategie en organisatie.
     
    Sleutel-3 : Strategie
    [*] Marktbehoeften
    [*] Planning/tactiek
    [*] Eerste contact
     
    Marktbehoeften,
    Na al je voorbereiding, hebt je een duidelijk zicht op jouw markt vergaard. Je weet wie de hoofdrolspelers zijn, welke middelen ze moeten gebruiken en welke producten ze gebruiken om hun eindproducten te produceren. Nog belangrijker is, dat je hebt vastgesteld dat jij zelf een product (of producten) hebt ontwikkeld/ontworpen, dat/die zowel voor die hoofdrolspelers, als voor jou, profijt kan/kunnen opleveren. Indien dit niet het geval is, heb je een nagenoeg onverkoopbaar product/systeem ontwikkeld en heb je veel tijd en vooral energie verspild.
     
    Planning/tactiek,
    Als je voorgaande stappen goed hebt uitgevoerd, weet je hoe jouw potentiële klanten tewerk gaan om te produceren en te verkopen. Maak een keuze, met welke van de Marktspelers jij in zee wilt. Doe dat op basis van de bedrijfsprofielen die je hebt gemaakt. Soms moet je inschatten dat “jouw” gewenste Marktspeler het meest bij jouw product/systeem past en het meest zal openstaan om dat te gaan toepassen. Hier voel je voor het eerst dat je zelf een moeilijke beslissing moet maken. Maak je daar echter geen zorgen om. Later zal blijken dat zulke beslissingen regelmatig terugkomen. Belangrijkste gegeven is, dat je een beslissing maakt en niet twijfelt. In dit geval hoef een verkeerde nog niet het einde van je project te zijn, maar soms is dat wel het geval. Dat heb je niet altijd zelf in de hand en juist dat is hetgeen waar je je als ondernemer bij moet neerleggen.
    Als je meerdere producten hebt, kan het soms raadzaam zijn om er toch slechts één in de strijd te gooien. Afhankelijk van de marktontwikkelingen, kan je dan later beslissen, wanneer het tijd wordt om weer een nieuw product te vermarkten. Hiermee kun je jezelf beschermen en maak je het voor de beoogde klant(en) niet te complex. Je kunt soms ook geluk hebben, dat een klant zelf ook op een idee komt en je erom vraagt. Als dat gebeurt, ben jij al voorbereid en kun je snel het probleem oplossen.
     
    Eerste contact,
    De manier waarop je contact legt/zoekt, is even belangrijk als de voorgaande beslissing. In mijn optiek is het het beste om een brief te schrijven aan de directie van die Marktspeler, waarin je hem een paar specifieke bevindingen van je onderzoek voorlegt en hem jouw product/systeem aanbeveelt. Daarbij som je netjes de voordelen van jouw product/systeem op, zonder technische details te vermelden. Hiermee toon je aan dat je je huiswerk goed hebt gedaan en maak je je beoogde klant ook nieuwsgierig.
    Na de voorgaand- en deze beslissing, heb je je azen op tafel gelegd en kun je alleen wachten op de uitnodiging van je beoogde klant.
     
    Sleutel-4 : Organisatie
    [*] Bescherming
    [*] Visuele hulpmiddelen
    [*] Werkruimte/Gereedschappen
    [*] Administratie
     
    Bescherming
    Als je met je marktonderzoeken hebt vastgesteld dat er veel spelers zijn en dat er een agressieve/progressieve cultuur heerst, is het verstandig om je product in zekere mate te beschermen. Niet alle producten komen in aanmerking voor een patent en bovendien is een patent een erg dure stap voor een starter. Ga niet bij de pakken neerzitten. Als jouw product/systeem een ferme impact in die markt gaat hebben, kan bescherming zowel voor jou als voor je klant een belangrijke zaak zijn. Hier komt weer zo’n vervelende ondernemersbeslissing, die bepalend kan zijn voor het verdere verloop in je proces. Maar niets doen is wederom funest voor dat proces, dus laat op basis van je eerdere bevindingen maar een nieuwheidsonderzoek doen. Maar dit kan per geval anders zijn. Misschien is jouw product/systeem wel zoveel afwijkend van het bestaande, dat je jezelf ook d.m.v. je strategie kunt beschermen. Dat is niet gemakkelijker, maar je hebt wel zelf meer het gevoel dat je het zelf stuurt en in de grip hebt. Maar misschien wordt dit ook wel opgelost als je met je beoogde klant afspraken kunt maken. Voor beiden is er dan belang en dan zal die klant altijd open staan om de kosten voor de bescherming op zich te nemen, danwel een deel te betalen. In het uiterste geval draag je zelf de patentkosten en bereken je die door in de verkoopprijs. Hier ligt echter ook een dilemma, want jouw product moet wel die speciale opbrengsten leveren, die je had gepland.
     
    Visuele hulpmiddelen
    Verzamel hulpmiddelen om monsters van je product te maken en om de werking aan te tonen. Soms kun je al met de meest eenvoudige hulpmiddelen, heel mooie resultaten behalen. Een prototype/monster hoeft niet perfect te zijn, maar als je al zover bent gekomen dat je met je beoogde klant in goed gesprek bent, kan het tomen van “hardware” het finale middel zijn om die te overtuigen. Visuele presentaties hebben een veel grotere impact dan virtuele beschrijvingen. Bovendien zet je de klant op het juiste pad om over na te denken en hij zal zijn bewondering niet onder stoelen of banken steken.
     
    Werkruimte/Gereedschappen
    Zorg ervoor dat je een werkruimte hebt waar je ongestoord kunt knutselen en werken. Als dat werk het produceren van producten/systemen inhoudt, ga dan alvast aan de consequenties denken. Bedenk dat ook jij onderdelen zult moeten inkopen en misschien werk moet uitbesteden. Het een is het logische gevolg van het ander. Wie A zegt, zal echter ook B moeten zeggen en de afspraken netjes moeten nakomen. Koop geen rommel. Ga voor kwaliteit en goede gereedschappen. Op de lange termijn ben je daar veel beter mee af.
     
    Administratie,
    Maak een inventarisatie wat de gevolgen zijn voor je administratie. Nieuwe werkzaamheden hebben automatisch ook invloed op die administratie. Je gaat produceren/uitbesteden en inkopen en natuurlijk verkopen. Maar je moet ook voorraden gaan bijhouden om aan de geplande behoeften te voldoen. Allemaal zaken om je goed op voor te bereiden. Vaak kan een partner hier een rol in spelen. Ook HL is een bron van informatie voor deze onderwerpen. Ga geen tijd verspillen aan zaken die je niet liggen. Een goede administrateur helpt je zo een heel eind op weg, zodat je overzicht blijft houden en vrij bent voor je hoofdspel.
    Ik denk dat er al vele boeken geschreven zijn over methoden en invloeden, die bepalend zijn voor het succes van een ondernemerschap. Ik houd er echter van om zaken kort en overzichtelijk in schema’s weer te geven, zodat je de meest belangrijke factoren op een rijtje hebt staan.
     
    Ik heb de punten in een logische volgorde geplaatst, maar het is duidelijk dat er onderlinge verbanden zijn en dat daardoor verschillende punten invloed op elkaar zullen hebben.
     
    De starter zal het rijtje nagenoeg kunnen afwerken en de doorstarter heeft doorgaans die verbanden al ervaren en kan terug gaan naar de punten, die voor doorstarten van belang zijn.
     
    Deze sleutels zijn vanuit mijn ervaringen gevormd en zijn gericht op een technische ondernemer, die dus technische producten in de markt wil zetten.
     
    Sleutel-1 : Kennis
     
    [*] Scholing
    [*] Persoonlijke Eigenschappen
    [*] Technische Informatie
    [*] Marktverbruikers
    [*] Marktbehoeften
    [*] Conculéga’s
     
    Scholing
    Je zult als techneut voldoende scholing moeten hebben genoten om de basis van je toekomstige vraagstukken te kunnen oplossen. Daarnaast is die scholing belangrijk voor je profilering, waarmee je je toekomstige klanten tegemoet treedt.
     
    Persoonlijke Eigenschappen
    De doelstelling om je kennis te gebruiken is op zich niet voldoende om ook succes te realiseren. In alle gevallen zul je op een breed front moeten kunnen overleggen. In dergelijk overleg, zul je beslagen ten ijs moeten kunnen komen om misverstanden en verkeerde indrukken te vermijden en om je doelstelling te verwezenlijken. Soms zul je vertrouwen moeten uitstralen en soms zul je met je vuist op tafel moeten durven slaan. Soms zul je je ook moeten realiseren dat je zelf de oorzaak en veroorzaker bent van 99% van de reacties op je ondernemerschap. Dat kan soms ook pijnlijk zijn.
     
    Technische Informatie
    Als je een goede technische scholing hebt genoten, bouw je vanzelf een technische bibliotheek op. Je oude aantekening kunnen later goud waard zijn. Ik ben zelf machinebouwer, dus ik verzamel documentatie over hydrauliek, pneumatiek, mechanische hulpmiddelen en besturingstechniek. Je staat versteld hoe snel de nieuwe ontwikkelingen elkaar opvolgen. Maar je staat ook versteld dat daardoor vaak oude technieken worden “vergeten” en soms juist het best kunnen worden toegepast. Ga regelmatig naar technische beurzen om te vermijden dat je je technische informatie alleen schriftelijk op peil houdt. Even iets in de praktijk bekijken levert vaak nieuwe inzichten en mogelijkheden op. Die moet je koesteren.
    Bezoek ook de beurzen van het werkgebied van je ondernemerschap. Kijk hoe die mensen hun producten presenteren en wat voor type mensen in die markt werkzaam zijn. Op zulke beurzen staan ook altijd andere toeleveranciers. Kijk ook hoe die bedrijven hun producten presenteren en wat voor type mensen dat zijn. Je kunt er een hele hoop van leren.
     
    Marktproducenten
    Ik doel hiermee op de bedrijven die de eindproducten in die markt produceren. Maak een indeling van jouw marktgebied, maak een indeling van de marktproducenten en de bijbehorende eindproducten. Stel vast met welke alternatieve producten jij een rol zou kunnen spelen en in welke mate. Vergelijk deze gegevens met je ervaringen op hun beurzen, zodat je een zo goed mogelijk beeld van die bedrijven krijgt.
     
    Marktbehoeften
    Nu je het voorgaande in kaart hebt gebracht, kun je je gaan verdiepen in de zwakke en sterke schakels van jouw markt. Deze verdieping is nodig om later je strategie te kunnen bepalen. Leg vooral vast waar jouw nieuwe product de zwakke schakels kan vervangen, zodat zowel de Marktproducent als jijzelf, daar voordeel van kunnen hebben.
     
    Conculéga's
    Daar de Marktproducenten al producten op de markt brengen, halen zij hun middelen bij andere leveranciers vandaan. Dat zijn je toekomstige conculéga’s. Vergelijk hun producten heel nauwgezet met jouw producten en speur alle vergelijkingen, zwakke punten en sterke punten van je eigen product op. Zet ze op een rijtje en evalueer je eigen producten. Nieuwe technische mogelijkheden zijn vaak kostenbesparend en dat aspect is meestal doorslaggevend, voor wel of niet toepassen van jouw product. Ofwel van wel of niet succesvol verkopen. Dit is technisch innoveren en in mijn werkgebied is dit een doorlopend proces.
     
     
    Sleutel-2 : Aanvullende informatie
    [*] Specialisten
    Een weldenkend mens kan voor zichzelf vaststellen dat hij/zij niet zelf over alle kennis beschikt. Er zijn vele terreinen waarop bij specialisten informatie kan worden ingewonnen. De meeste van deze specialisten, zijn luid en duidelijk rondom aanwezig en presenteren zich als “coach”, “trainer” of als andere waardevolle informatiedrager. Als het om technische zaken gaat, is het meestal geen probleem om bij een groothandel en/of leverancier de juiste aanvullende informatie te halen, maar als het om marketing en/of strategie gaat, wordt dat dus wat moeilijker. Die specialisten zijn vaak niet goedkoop en als je er gebruik van maakt, kom je er vaak pas na afloop van op de hoogte, of de verkregen informatie wel bij jouw behoeften past. Als je al zover bent gekomen, dat je voorgaande sleutel hebt gerealiseerd, dan ben je in mijn ogen ook in staat om het verder zonder dit soort specialisten af te kunnen. Laat je niet verleiden door mooie praatjes, blijf met beide benen op de grond staan en volg de weg naar je doel. Deze stelling is natuurlijk geheel persoonlijk. Maar ik ga ervan uit dat je heel goed weet wat je wilt en dan kunnen dit soort contacten behoorlijk storend werken.
     
    Omwille van de lengte is deze column opgesplits in vier delen, Over twee dagen volgt deel 2.
    Toen ik negen was, begon mijn vader een eigen zaak. We gingen verhuizen naar een andere stad en mijn ouders waren vanaf dat moment fulltime in de winkel bezig.
     
    Mijn leven veranderde hierdoor enorm. Ik moest nieuwe vrienden zoeken, wennen op een nieuwe school en als ik vragen had, dan was ik de laatste in de rij. Eerst de klanten en dan was ik aan de beurt.
     
    Op de basisschool werd ik naar voren geroepen, als er een probleem was met bijvoorbeeld een diaprojector of een scherm. Die werd door de docent gebruikt tijdens een les. Omdat mijn ouders een fotowinkel hadden, was deze leraar van mening dat ik het probleem wel op kon lossen. Nu had hij gelijk, want ik ben creatief, niet bang aangelegd en technisch, maar ik had geen verstand van diaprojectoren. Door logisch denken, vond ik de oplossing. Dan voelde ik mij trots, maar ook verward. Ik was nog maar elf.
     
    In de stad waar ik woon, kennen heel veel mensen mijn ouders. Regelmatig krijg ik de vraag: "ben je familie van de fotowinkel?" Als ik dan ja zeg, dan beginnen ze hun verhaal te vertellen over bijvoorbeeld een camera die ze gekocht hebben bij ..............
     
    Ik heb heel lang niet geweten hoe ik hiermee moest omgaan.
    Nu kan ik zeggen: ja ik ben familie, maar ik heb zelf ook een bedrijf en ik ben loopbaanadviseur en trainer. Het gesprek krijgt dan gelijk een andere wending. Een wending die ik plezierig vind, omdat ik dan de aandacht krijg die ik wil.
     
    Zijn er mensen die dit verhaal herkennen? Ik lees het graag.
     
    Groeten van Hetty
     
     
     

    Risico's nemen

    By Patrick Gerrits

    Na mijn vorige column over het ondernemen in het algemeen. Nu iets specifiekers. Iets wat wel centraal staat in het ondernemen, maar lastig is om te beschrijven. Hoe ga je er mee om? Moet je het wel durven? Is het belangrijk?
     
    Waar ik het over heb? De oplettende lezer had het al gezien aan de titel. Risico nemen.
     
    Natuurlijk is ook deze column weer vanuit eigen ervaring en kennis. Risico nemen is belangrijk in het ondernemen. Eigenlijk neem je al behoorlijk wat risico voordat je überhaupt begint. De keuze om te gaan ondernemen is een risico. In welke mate hangt natuurlijk erg af van wat je precies gaat doen.
     
    Maar de grootste beslissingen komen pas als je een tijdje aan de gang bent. Die grote beslissingen nemen veelal risico's met zich mee. Bijvoorbeeld de keuze wanneer je fulltime in je eigen zaak gaat werken. Lastige keuze en brengt ook veel risico's met zich mee. Het zou namelijk zo maar kunnen zijn dat je een paar maanden niets verdient.
     
    Echter is dat risico klein ten opzichte van de winst die je er mee kan behalen. Indien je er voor kiest om full time te gaan werken aan je eigen zaak, kan je er op rekenen dat alles beter gaat lopen. Je kan namelijk de hele dag denken aan je eigen zaak en beter inspelen op veranderingen.
     
    Ik denk dan ook dat hoe groter het risico wat je neemt is, hoe beter de resultaten daarvan kunnen zijn.
     
    Een pand huren of kopen? Dat eerste personeelslid aannemen of niet?
    Allemaal keuzes die een aanzienlijk invloed kunnen hebben op de toekomst van je bedrijf. Durf die risico's te lopen!
     
    Die gedachten komen vanuit je gevoel. Je bent al een ondernemer dat gaat schijnbaar goed anders denk je niet na over uitbreiden of wat dan ook. Je bent vanuit je gevoel dat bedrijf gestart. Vertrouw op je gevoel om ook door te gaan waar je goed in bent. Namelijk keuzes maken voor je bedrijf.
     
    Toen ik begon als ondernemer had ik er ook moeite mee. Geloven in je zelf, vertrouwen in dat onderbuik gevoel. Dat is eng, want stel je toch eens voor dat het fout gaat!
    Nu, een paar jaar verder. Is dat allemaal anders. Die angst is er nog steeds en dat is ook gezond, want dat houdt je scherp. Maar durf keuzes te nemen. Van die ene keuze valt je bedrijf niet zomaar om.
     
    Let wel, ik stel nu niet dat je er niet over na moet denken. Elke keuze moet een doordachte keuze zijn. Risico's moet je inschatten (hele aparte tak van sport) en dan gewoon gaan. Neem dat bedrijf over! Huur die vakantiekracht in! Groei!
     
    Zonder die risico's te nemen zal je nooit groot worden. Het nemen en accepteren van die risico's maakt jou net wat anders dan al die ondernemers die afwachten en wel zien wat er gebeurd.
    Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, dit is geen gezellig onderwerp, dit artikel gaat over de negatieve impact die het uitblijven van zakelijk succes kan hebben op de psyche van de ondernemer.
     
    Niemand kan er omheen, al een tijdje zitten we in een periode van economische crisis. Bedrijven en particulieren hebben minder te besteden en dat vertaalt zich naar minder omzet in veel branches. Op dit moment ziet het er voorlopig nog niet naar uit dat we op korte termijn duidelijk herstel kunnen verwachten. Bedrijven zullen moeten zien te overleven door kostenbesparingen door te voeren. Veel ondernemers komen daardoor nu in de problemen. Het zal voor veel ondernemers moeilijker worden om de zakelijke en privé-eindjes aan elkaar te knopen.
     
    Minder omzet, minder winst, bezuinigen, het zijn allemaal rationele onderwerpen. Ratio is de manier waarop vele ondernemers het zakelijke leven benaderen. Het is ook een manier om je te distantiëren van je van emotionele gevoelens. En dat kan best handig zijn op het moment dat er beslissingen genomen moeten worden die zakelijk gezien gewoon moeten maar emotioneel gezien een grote aanslag plegen op de ondernemer.
     
    Bij die bedrijven waar het steeds moeilijker wordt om de eindjes aan elkaar te knopen, loopt de psychische druk voor de ondernemer op. Minder omzet betekent keuzes maken om alle rekeningen te kunnen blijven betalen. Als dat steeds moeilijker wordt dan kan het zijn dat er nog meer bezuinigd moet worden. Dat begint misschien met werktijdverkorting voor de werknemers. De volgende stap kan een kleinere bedrijfsruimte zijn om de kosten nog verder te drukken. Wordt lastig als je pas 1 jaar van de 5 contractjaren er op hebt zitten. De volgende stap kan zijn dat je tot de conclusie komt dat je misschien mensen moet gaan ontslaan. Nu ken ik ondernemers die daar weinig moeite mee hebben maar het ontslaan van medewerkers gaat mensen over het algemeen niet in de koude kleren zitten. Voor de eenpitters die geen downscale mogelijkheden hebben om bijvoorbeeld in personeel te snijden, is de kans aanwezig dat de onderneming zelf niet voldoende inkomsten genereert om alle kosten te kunnen betalen.
     
    Rationeel zijn deze moeilijke keuzes nog wel te maken maar gevoelsmatig kunnen al die beslissingen en de lange termijn gevolgen (onbewust) een behoorlijke aanslag zijn op de mentale reserves van de ondernemer (en zijn gezin). Doordat beslissingen veelal vanuit de ratio worden genomen, wil het gevoel nog wel eens in de knoop komen te zitten. Des te harder komt de klap dan aan als het doordringt tot de mens achter de ondernemer.
     
    Voor een aantal ondernemers is stopzetting of een faillissement onvermijdelijk. En daar sta je dan als stoere ondernemer met zijn onuitputtelijke doorzettingsvermogen; door het verlies van jouw bedrijf deelt het lot jou een psychologische dreun uit waar je even geen weerwoord op hebt. Dan zul je iets moeten doen wat veel ondernemers niet gewend zijn te doen, en dat is gaan praten over al je zorgen, en dat gaat over gevoel, daarover praten betekent kwetsbaar zijn. Vaak verlies je niet alleen het vertrouwen in je onderneming maar ook het vertrouwen in jezelf en daarmee ligt het gevoel te hebben gefaald om de hoek. Je zal echt niet de eerste zijn die het falen van de onderneming ervaart als een persoonlijk falen. Falen is dan al snel toe moeten geven dat het niet is gegaan zoals jij had verwacht. Er zullen vele 'had ik maar’ scenario’s door je hoofd gaan spelen. De gedachte die dan steeds maar weer terugkomt is de vraag; “who is to blame?”
     
    Voor veel ondernemers is hun bedrijf hun leven, want ZIJ zijn het bedrijf. Bedrijfsidentiteit en persoonlijke identiteit zijn vaak zeer nauw in elkaar verweven. Het failliet of falen van het bedrijf wordt een persoonlijk en mentaal faillissement en daarmee komt het erg dicht bij jezelf. Niet alleen ben je dan je bedrijf kwijt, ook het allergrootste goed wat een ondernemer (elk mens) heeft raakt de ondernemer kwijt: je raakt jezelf kwijt. Ondernemers die hun falen rechtstreeks koppelen aan hun eigen identiteit hebben grote kans depressief te worden en dat kan vervolgens snel een zware depressie worden.
     
    Uit crisisperioden van de afgelopen decennia weten we dat de geestelijke nood bij ondernemers enorm hoog op kan lopen. Wie de faillisementsverhalen op dit forum wel eens leest, kan zich misschien voorstellen hoe het is als de zoveelste deurwaarder voor de deur staat terwijl je weet dat het geld er echt niet is. Nadenken over de gevolgen van beslagleggingen doe je liever niet. Falen als ondernemer is tot daaraan toe, als het je gezin treft ben jij als kostwinner, en nog zwaarder, als vader, als man, ook nog eens een mislukking.
     
    Wie zich de faillissementen van de varkensboeren uit de jaren 80 kan herinneren, herinnert misschien ook nog aangrijpende reportages van mensen die er geen heil meer in zagen. Ook de MKZ crisis in de jaren 90 heeft beroepsgroepen tot wanhoop gedreven. En nu is het de agrarische sector die naast de economische crisis ook nog eens getroffen word door de Q-koorts. Maar deze economische crisis treft niet allen de boeren, nu worden vrijwel alle branches getroffen. Hoe het allemaal verder moet, is vervolgens aan jou om uit te zoeken. En alweer aan reacties hier op het forum is soms af te leiden hoe slecht een aantal ondernemers zijn voorbereid op de gevolgen die het staken van de onderneming heeft. Het zijn de onderwerpen waarin wordt gevraagd of er een soort van vangnet is zoals dat er voor werknemers is in de vorm van de WW. Maar helaas, daarvoor ben je ondernemer geworden, dat zijn de risico’s.
     
    De statistieken
    Dat een dergelijke crisis mensen tot wanhoop drijft, is goed te begrijpen. Voor sommige mensen gaat die wanhoop zover dat ze de hand aan zichzelf slaan. Cijfers zijn moeilijk te vinden. Voor de MKZ-crisis varieerden de aantallen tussen de 4 en de 10. Het werkelijke aantal zal nooit iemand weten. Toen was het een crisis die boeren trof, deze crisis treft vrijwel alle Nederlanders en dus ook de ondernemers.
    Afhankelijk van welke bron je raadpleegt, slikken in Nederland tussen de 500.000 en 1.000.000 mensen een antidepressiva.
    In totaal zijn er jaarlijks 400.000 mensen die denken aan zelfmoord. Ongeveer 100.000 van deze 400.000 mensen doet daadwerkelijk een poging tot zelfdoding. Daarvan belanden er 15.000 in het ziekenhuis.
     
    Officieel overlijden er jaarlijks ongeveer 1.350 mensen door zelfdoding. Ik denk echter dat het cijfer aanmerkelijk hoger ligt. Niet alleen is het niet meer verplicht een doodsoorzaak bij het overlijden op te geven - het jaar van invoering van deze maatregel gaf een daling in het aantal zelfdodingen te zien - ook zijn er zelfdodingen die niet als zodanig (h)erkend worden. Denk maar eens aan eenzijdige ongelukken. Een aantal van dit type ongelukken zijn een bewuste poging om te proberen het leven te beëindigen. Ook een overdosis medicijnen kan aangezien worden voor een natuurlijke dood als er geen duidelijke aanwijzingen zijn dat er iets anders heeft gespeeld. Er wordt vaak gedacht dat er bij elke zelfdoding altijd een afscheidsbrief is geschreven, dat is absoluut niet waar. Ik ken een aantal mensen die na hun poging tot hun eigen afgrijzen wakker werden. Van enkele van hen weet ik dat ze nooit een afscheidsbrief hebben geschreven. Sommigen hebben anderen zelfs nooit iets laten weten van de strijd die ze aan het strijden waren.
    Maar helaas zijn er meer mythes die helaas niet bijdragen aan het bespreekbaar maken van het onderwerp zelfmoord / zelfdoding.
     
    Om een ander zeer hardnekkig misverstand gelijk maar even naar het land der fabelen te verwijzen. Wie denkt dat zelfdoding alleen voor ‘losers’ is nog een ander stukje statistiek. Onder miljonairs komen 3 maal zoveel zelfdodingen voor dan het landelijke gemiddelde. Hun drijfveren om rijk te worden zijn tevens hun ondergang. Drijfveren die vaak ontstaan zijn door het gevoel alleen iemand te mogen zijn als je geslaagd bent (lees in hun geval, bezit hebt). Zij ontdekken op de harde manier dat geld het leven kan veraangenamen maar absoluut geen garantie is voor levensgeluk. Wie een laag zelfbeeld heeft blijft negatief over zichzelf denken ongeacht de verzameling sportauto’s in de garage of het grote aantal partners waarmee ze de lakens delen. Het zijn surrogaten die geen vervanging zijn voor echte liefde voor jezelf en liefde van anderen.
     
    In de onderzoeken wordt vaak gesproken over risicogroepen, die zijn (helaas) niet uitgesplitst naar beroepsgroep. Kijk je naar de karaktereigenschappen van deze risicogroepen dan lijken een aantal daarvan verdacht veel op eigenschappen die voor een ondernemer van belang zijn. Zo zijn mensen met suïcidale gevoelens vaak zeer gericht op de gevoelswereld van anderen, kunnen de behoeften van anderen behoorlijk goed aanvoelen en vervolgens invullen, en goh is dat niet een fijne eigenschap voor een ondernemer? Kunnen voelen waar je klanten behoefte aan hebben. Ook komt soms een doorgeschoten zorgbehoefte om anderen te helpen, een eigenschap die je met name in de zorgsector veel tegenkomt. Een andere eigenschap is het doorzettingsvermogen van deze mensen. Ze gaan door tot het einde, elke keer weer zien ze een lichtpuntje en weten ze weer te overleven. En ook deze eigenschap zie je bij veel ondernemers terug. Ze gaan soms zover dat je denkt: \"man stop er gewoon mee, verander je businessmodel\". Maar het is nu net dat doorzettingsvermogen dat maakt dat sommigen tegen alle verwachtingen in slagen en vervolgens op handen gedragen worden. Anderen uit dezelfde poel krijgen nooit iets van de grond, iets dat lang niet altijd aan de persoon zelf hoeft te liggen. Het is vaak ook een kwestie van op het juiste moment in tijd net die ene persoon of die ene oplossing vinden die jou verder helpt. Dat maakt de scheidslijn tussen zakelijk succes en persoonlijk falen in mijn ogen vaak flinterdun.
     
    De signalen
    Het meest moeilijke voor de omgeving, en door ontkenning en het almaar doorgaan soms ook voor jezelf, is het zien van signalen die kunnen wijzen op depressie en suïcidale gevoelens. Hieronder volgt een opsomming van een aantal signalen die een aanwijzing ‘kunnen zijn’ dat het in iemands leven niet verloopt zoals verwacht. Ik schrijf bewust ‘kunnen zijn’, waarnemingen zijn immers subjectief.
     
    [*]Obsessief bezig zijn met het leed van anderen.
    [*]Doorgeschoten behoefte om de wereld te veranderen.
    [*]Lichte obsessie voor aan de dood gerelateerde onderwerpen.
    [*]Een wens tot zelfdoding uitspreken, altijd serieus nemen, ook als het als grap gebracht word.
    [*]Sarcastische houding ten aanzien van onderwerpen die betrekking hebben op de dood.
    [*]Groot gebrek aan activiteit, nergens zin in hebben, geen energie.
    [*]Vermijdingsdrang in de breedste zin.
    [*]Ontkenningsgedrag als het gaat om (het nemen van) eigen verantwoordelijkheden.
    [*]Ontvluchten van de eigen verantwoordelijken door substitutie (zie bv het leed van anderen).
    [*]Teruggetrokken leven leiden, weinig contact met de buitenwereld.
    [*]Emotioneel overreageren als iemand direct of indirect kritiek uit.
    [*]Moeite hebben met het stellen van grenzen, teveel van zichzelf (weg)geven.
    [*]Snel wisselende stemmingen, het ene moment vol goede moed, 5 minuten later niks meer zien zitten.
    [*]Sterke identificatie van de eigen persoonlijkheid met maatschappelijke problematiek en sociale doelen.
    [*]Verandering van de persoonlijkheid in enkele maanden tijd.
     
     
    Het meest belangrijke signaal is misschien wel als je merkt dat iemand in een relatief korte periode, enkele maanden tot een half jaar, sterk van (sociaal) gedrag verandert. Het terugtrekken uit het sociale leven kan een sterke aanwijzing zijn dat er serieuze problemen zijn. Als mensen snel veranderen dan kun je dat mogelijk herkennen doordat ze vragen (en de antwoorden daarop) zoveel mogelijk willen ontwijken. Menig gesprek met een ondernemer begint vaak over het weer of voetbal maar gaat dan vaak snel over naar “hoe gaat het met je bedrijf ?”. Als het de ‘falende’ ondernemer teveel wordt dan zal hij allerlei tactieken gaan ontwikkelen om dit soort gesprekken te vermijden bijvoorbeeld door het gespreksonderwerp keer op keer te veranderen om zo vragen over zichzelf uit de weg te gaan. Het begint met de alledaagse gesprekken bij het schoolplein, het losse gesprekje bij de supermarkt op zaterdag. En zo langzaam vindt deze vorm van ontwijking van onderwerpen ook plaats binnen de eigen kring.
     
    Praten met het masker komt ook heel vaak voor, sterker nog, mensen die suïcidaal zijn, behoren eigenlijk tot de categorie top acteurs. Suïcidalen kunnen glashard zeggen dat het goed goed gaat, soms voel je alleen in je onderbuik dat er iets niet helemaal klopt. Als je op dit moment doorvraagt, kan het zijn dat je ineens een stoere ondernemer ziet veranderen in een huilend hoopje mens dat het niet meer ziet zitten en eindelijk eens zijn verdriet kwijt kan.
     
    Euforie gevolgd door zeer negatieve uitlatingen. Het ene moment nog allerlei kansen zien voor het bedrijf, het volgende moment verzuipen in de onoverzichtelijke bedrijfsvoering en het helemaal niet meer zien zitten. Bij sommigen zit deze bipolariteit gewoon in hun genen, anderen kunnen door omstandigheden dit gedrag (tijdelijk) vertonen.
     
    Stevige uitlatingen die gaan over onrechtvaardigheid. Daar waar het niet goed gaat, willen mensen zich nog wel eens richten op de problemen van anderen. Het kan gaan over een medewerker met wie het privé alleen maar tegenzit. Het kan gaan over het onrecht dat de eigen beroepsgroep wordt aangedaan of juist die beroepsgroep die overal mee weg lijkt te komen. Onderwerpen over politiek, regelgeving en onrechtvaardigheid. In privésituaties zie je dit soort mensen zichzelf helemaal verliezen doordat zij druk bezig zijn anderen te helpen met het oplossen van hun problemen. Lovenswaardig natuurlijk maar voor hen zuiver ontwijkend gedrag. Misschien ken je ze wel, mensen die alles voor anderen over hebben, vaak omringd zijn door de (tijdelijk) zwakkeren of (tijdelijk) hulpbehoevenden in onze maatschappij.
     
    Sarcastische uitlatingen met toespelingen op zelfdoding zijn een duidelijk signaal dat het goed mis kan zijn. Ook zeer emotionele reacties op soms relatief onbelangrijke zaken zijn een duidelijk signaal dat er meer aan de hand kan zijn
     
    Hoe ga je er dan mee om.
    Misschien ben je door het lezen van het voorgaande stuk wel in gaan zien dat er iemand in jouw omgeving is die wel heel erg past in het geschetste profiel. Ook kan het zijn dat je je ineens realiseert dat je zelf depressief bent alleen het tot nu toe niet hebt erkend.
     
    Wat als je deze signalen bij anderen herkent
    Zelfdoding is het waarschijnlijk een van de grootste taboes in onze maatschappij en daarmee een van de meest moeilijke onderwerpen om over te praten. Niet in de laatste plaats omdat de mensen die met deze gevoelens rondlopen de laatste zullen zijn die zich kwetsbaar op zullen stellen door toe te geven dat zij tegen deze gevoelens strijden. Wat erg belangrijk is in elk gesprek, maar zeker in gesprekken met iemand die bezig is een overlevingsstrijd te leveren, is deze een veilige omgeving te bieden. Daarmee bedoel ik niet dat je alle pillen op moet ruimen en de bestekla van een slot moet voorzien; iemand die er echt een eind aan wil maken, vindt altijd wel iets. Wat ik bedoel is een veilige omgeving om te kunnen praten. Als je iemand wil openen, moet je zorgen dat je afstemt op de juiste golflengte, dat contact legt met die ander. Laat maar zien dat jij je open durft te stellen, dat creëert een sfeer waardoor de bereidheid om te praten toeneemt. Verder is het erg belangrijk dat die ander voelt dat er van jou geen waardeoordeel uit gaat. Zoals ik het hier beschrijf, klinkt het allemaal vrij eenvoudig maar hou er rekening mee dat het even tijd kost om iemand het gevoel te geven dat er veilig gepraat kan worden over het onderwerp zelfdoding.
     
    Met de overgevoeligheid van iemand met suïcidale gedachten is een gesprek beginnen dan al een uitdaging op zich. Belangrijk is om te blijven benadrukken dat wat iemand anders ook voelt en hoe dat misschien ook tegen je eigen gevoel in gaat de ander te laten voelen dat dat oké is. Dat die gevoelens, hoe moeilijk ook, er mogen zijn en dat dat niks af doet aan de mens die deze persoon is. Suïcidale gevoelens accumuleren en als iemand er niet over kan praten, raakt het voorraadvat voller en voller. Een heel belangrijke uitlaatklep voor suïcidalen is de mogelijkheid om - zonder het gevoel te hebben te worden veroordeeld - te kunnen praten over deze gevoelens. Maak daarbij niet de fout dat je zegt dat je deze mensen begrijpt, want dat doen alleen die mensen die ook op de rand van de afgrond hebben gestaan. Wees daar dan ook gewoon eerlijk over. Het contact verbreekt echt niet als jij voorzichtig aangeeft dat je niet kan invoelen wat het is. Dat maakt ook niet echt uit omdat luisteren zonder veroordeling in een veilige omgeving voor meer dan 50% bijdraagt in het afblazen van de geaccumuleerde suïcidale gevoelens en het draagt bij aan het helingsproces.
     
    Ben je bereid deze mensen ook echt te helpen, laat ze dan weten dat ze op je kunnen rekenen en je altijd (24 uur 7 dagen per week) kunnen bellen. Besef wel dat dit committent ook betekend dat je niet na 2 telefoontjes midden in de nacht kunt zeggen, \"ja hoor es ik heb ook nog een leven\". Wat ook weer niet wil zeggen dat jij geen grenzen mag stellen.
     
    Naast deze vorm van sponsorschap is het erg belangrijk dat er gewerkt gaat worden aan de psychische oorzaken achter de depressie en suïcidale gevoelens. Help daarom deze mensen met het zoeken en vinden van de juiste hulpverleners en met het vinden van lotgenoten waarmee ze samen kunnen praten over hun gevoelens. Ga je op zoek naar hulp houdt dan voor ogen dat hulpverlening alleen zin heeft als er een connectie is tussen cliënt en hulpverlener. Als die er niet is, heeft het geen enkele zin om hier tijd in te steken. Een goede hulpverlener weet dit maar helaas zijn niet alle hulpverleners bij machte om hun onvermogen te erkennen als het niet lukt met een cliënt de voor het proces noodzakelijke vertrouwensband op te bouwen. Met die hulpverlener hoef je geen medelijden te hebben, geen click is op naar de volgende. Soms betekend dat even zoeken, soms is het bij de eerste meteen al raak.
     
    Wat als je jezelf herkent in de signalen en je (nu) weet dat het niet goed met je gaat?
    Belangrijk is om te beseffen dat je niet alleen bent en dat deze gevoelens ook niet raar zijn. Ik schreef het al eerder, alleen al in Nederland heb je 400.000 lotgenoten die ook weten wat het is om met de gedachten en gevoelens rond te lopen. Dat betekent praktisch dat ieder mens contact heeft met 1 of enkele mensen die ook met deze gedachten rondlopen. Laat je daarbij niet verblinden door succes, want succes wil nog lang niet altijd zeggen dat mensen ook gelukkig zijn door dat succes. Regelmatig zijn er op tv programma’s te zien waarbij mensen vertellen over de buitenkant en wat er werkelijk achter de schermen speelt. Schaamte, angst, wantrouwen, gebrek aan eigenwaarde, gebrek aan zelfvertrouwen, gebrek aan energie, negatief denken, het gevoel hebben in een vacuüm te zitten, allemaal gevoelens, kenmerken en gedachten die horen bij een zware depressie, met of zonder suïcidale gevoelens. Wat het ook nog eens lastig maakt is dat geen van deze verschijnselen optisch zichtbaar zijn. Iemand met een gebroken been heeft zichtbaar moeite met lopen. Iemand met een gebroken leven heeft gips om zijn hart.
    Mensen die geen idee hebben hoe dit voelt, komen met honderden adviezen, “ga er eens wat vaker uit”, “joh, een week vakantie en je kunt er weer tegenaan”. Dat gaat op voor fysieke vermoeidheid, maar een zware depressie gaat veel dieper dan alleen het fysieke vermoeidheid, het is mentale uitputting. Na jaren van roofbouw is de koek op, de batterij leeg. Er is geen reserve meer om nog op krachten te komen.
    Dat betekent dus ook vaak dat doorgaan op de huidige voet geen optie meer is. Om te beginnen aan het helingsproces zul je keuzes moeten maken.
     
    Dat kan betekenen verlies van werk en soms zelf gezin. Maak jij die keuzes niet dan doet het leven dat wel voor je. Spanningen lopen dan overal op tot het moment dat de bom barst en je daarmee weer iets verliest. Wie blijft doen wat ie altijd heeft gedaan, blijft altijd overkomen wat hem altijd al overkwam. Wie de film terugdraait, ziet dan vaak dat depressie een sluipmoordenaar is die langzaam je leven binnendringt. Achteraf kun je goed zien waar je steeds vaker jezelf tekort deed doordat je ver over je eigen grenzen bent gegaan. Daarmee doe je ook niet langer wat jij wilt maar ben je bezig in de behoeften van anderen te voorzien. Dat kunnen die klanten zijn die steeds meer eisen voor hetzelfde geld. Die werkgever die je een richting opdrijft die jij niet op wilt maar omdat je een hypotheek hebt ontslag niet wilt riskeren. Of het is die partner die veeleisender wordt en jij met vele kleine stapjes langzaam jezelf weggeven hebt. Later ga je pas inzien hoe ongelijkwaardig deze relaties waren. Zit je er middenin dat is dat je referentie.
     
    Net zoals je niet van de ene op de andere dag depressief kunt worden, ben je dus ook niet van de ene op de andere dag van je depressie af. Hoe snel dat proces van heling verloopt, daar heb je wel invloed op. Wie bewust kiest de confrontatie met de werkelijkheid aan te gaan, zijn verlies van toekomstperspectief te nemen, begint dan al aan de weg omhoog. Wie in de ontkenningsfase blijft hangen en doormoddert, komt feitelijk geen stap verder. Vanuit de ‘comfortzone’ lijkt het een aantrekkelijke optie, niks veranderen betekent dat alles blijft zoals het is en het niet erger kan worden.
     
    De dood lijkt soms een aantrekkelijke optie en is op dat moment de enige overgebleven optie die mensen nog zien als ze niet uit het leven kunnen halen wat er in zit. Wie daar geweest is, weet ook dat het geen optie is omdat niemand echt dood wil. Wat mensen wel willen, is een nieuw leven. Zodra er een nieuw levensdoel is, komt er focus en kan de energie gericht worden ingezet. De weg omhoog bestaat dus voor een belangrijk deel uit het herontdekken wie jij bent en wat er belangrijk is in jouw leven. Dat betekent uitzoeken naar waar jouw energie naartoe moet. Persoonlijke waarden zijn een hele goede indicator voor de richting waarin jouw nieuwe leven gestuurd moet worden en waar levensgeluk in het verschiet ligt. Vervulling van persoonlijke waarden om levensgeluk te ervaren lijkt een van de best bewaarde geheimen in onze maatschappij. Het is zo simpel maar bijna niemand kent dit geheim en past het ook toe. Dus vind je persoonlijke waarden en je hebt richting.
     
    De uitdaging zit hem er nu in om op zoek te gaan naar die waarden. Dat proces maakt ook weer heel veel los. Het is een weg van ups en downs, van vallen en weer opstaan. Het is ook een weg die je - als het even kan - moet zien te bewandelen met steun van anderen. Hoewel het niet eenvoudig is, raad ik je aan op zoek te gaan naar hulp. Misschien heb je in je eigen netwerk iemand die goed met mensen om kan gaan, misschien is het de huisarts waar je goed mee kunt praten. Belangrijk is dat je zelf op zoek gaat, de oplossing belt zelden aan. Ga zelf op pad, via huisarts naar GZZ of een andere hulpinstantie of kijk of je een therapeut, coach of counselor kunt vinden waar je een klik mee hebt.
     
    Twee zaken zijn belangrijk;
    1 je moet er je echte gevoel kwijt kunnen zonder het idee te hebben dat bepaalde onderwerpen onbespreekbaar zijn;
    2 je moet het gevoel hebben dat je vooruit gaat.
    Veel therapeuten schijnen nogal erg van aanhoren en praten te houden maar uiteindelijk gaat het ook om het verwerven van inzichten en het zelf doen. De juiste mensen zullen je met zachte dwang aansporen die wegen in te slaan. Jezelf weer uit die put trekken, is geen gemakkelijke weg maar ik weet uit eigen ervaring en die van anderen dat het leven een hele andere betekenis krijgt als je door dit proces heen bent. Geluk is dan de gewoonste zaak van de wereld en niet onhaalbaar zoals het nu lijkt.
     
    Een stukje over de schrijver van dit artikel
    Een aantal jaren geleden had ik een leuk klein winkeltje en een online webshop min of meer samen met mijn ex vrouw. We hadden toen het geld en de bedrijfsruimte om er iets leuks van te maken. Mijn ex-vrouw had het achteraf niet zo op het ondernemersleven door het ontbreken van bepaalde zekerheden die dat leven nu eenmaal met zich meebrengt. Het was bij haar veel ‘ja zeggen en nee doen’. De strijd waar we indertijd in belandden heeft er toen toe geleid dat mijn energie na een aantal jaren tot nul gezakt was. Uiteindelijk is ons huwelijk als vuurwerk uit elkaar gespat en was dat ook het einde van mijn onderneming die een belangrijke plaats in mijn persoonlijke leven innam.
     
    Het heeft in die tijd weinig gescheeld of ik had een eind aan mijn leven gemaakt. Na anderhalf tot twee jaar in eenzaamheid strijden tegen een zware depressie verdwenen deze gevoelens en kon ik weer langzaam na gaan denken over het opbouwen van een nieuw leven. Het was vooral een eenzame strijd op zoek naar manieren om te overleven en om in te gaan zien dat ik als mens oké was en daarvoor helemaal geen zakelijk succes nodig had. Met die levenservaring heb ik de afgelopen jaren een aantal lotgenoten gecoacht naar een nieuw leven. Dit artikel is dan ook gebaseerd op ervaringen van de afgelopen jaren en eigen onderzoek naar de achterliggende oorzaken van depressie en zelfdoding. In deze periode heb ik ook familie en nabestaanden begeleid maar toch vooral lotgenoten geholpen hun leven weer op de rails te krijgen.
     
    Ter afsluiting
    Zelfdoding, zelfmoord is een zeer complex onderwerp dat zich niet in een kort artikel even uit laat leggen. Dat blijkt ook wel uit het feit dat de hulpverlening in veel gevallen niet in staat is mensen met een doodswens goed te begeleiden. Vandaag de dag zijn er helaas nog veel psychologen, psychiaters, huisartsen, coaches, counselors, therapeuten, SPV’ers, enz. die het onderwerp zoveel mogelijk uit de weg gaan. Als een hete aardappel worden mensen met een doodwens doorgestuurd omdat hulpverleners de verantwoordelijkheid niet op zich durven nemen.
     
    Vanwege de complexheid van deze materie kan ik ook niet in dit artikel even de oplossing aanbieden. Ieder mens is uniek en daarom vraagt ieder mens om een eigen, unieke aanpak. Een mix van verschillende methodieken die afgestemd worden op de behoefte en noodzaken van het moment. Methoden die aanzetten tot ander gedrag met als eindresultaat een nieuw leven. Simpel gezegd willen mensen niet dood maar is het op een gegeven moment de enige uitweg die ze nog zien. Help mensen te ontdekken wie ze zijn. Analyseer hoe mensen zover hebben kunnen komen zodat ze meer inzicht krijgen in de achtergronden. Dat maakt dat mensen gaan snappen hoe het zover heeft kunnen komen. Met de juiste hulp kunnen suïcidalen, na een niet te onderschatten periode van strijd, een nieuwe draad oppakken en kunnen deze mensen aan een heel nieuw leven beginnen. In mijn omgeving ken ik velen die na een relatief korte periode van begeleiding weer in staat zijn zelf het leven op te pakken en vanaf dat moment weer te werken aan verandering van hun gedrag en heling van hun pijn.
     
    Met 'een relatief korte periode' bedoel ik enkele maanden. De strijd tegen depressie en suïcidale gevoelens is te vergelijken met een emotionele draaikolk waar mensen zonder hulp bijna niet uitkomen en er uiteindelijk ook in verdwijnen. Het is ook deze draaikolk die al hun energie opeist zodat er nauwelijks nog energie over is voor iets anders. Haal ze weg uit de draaikolk en er blijft energie over om aan andere zaken te werken. Toch blijft het nog een tijd opletten, mensen kunnen alsnog ineens kopje ondergaan maar de gevaarlijkste dreiging (de draaikolk) is dan geen direct gevaar meer. Dat loskomen/losmaken uit de draaikolk is dus cruciaal !
     
    De rode draad bij suïcidaliteit draait om het verliezen van de eigen identiteit. Naast therapieën zijn er ook zelfhulpboeken. Twee boeken om mee te beginnen:
    Het Zin!boek te vinden op www.zinboek.nl
    Het boek IK, gezond egocentrisme, te vinden bij de managementboeken www.hetikboek.nl
     
    Zie deze als een eerste opstapje, loop verder gewoon eens de bieb in en kijk daar wat je aanspreekt. Je bent begonnen aan een nieuw avontuur waarbij je alleen zelf weet wat er te ontdekken valt. Luister ook naar wat anderen zeggen en schrijven. In 2 jaar tijd heb ik een kleine 2 meter boek met aan psychologie gerelateerde onderwerpen gelezen. Interessante boektitels kwamen als vanzelf op mijn pad. Daarnaast heb ik nog een counselors opleiding gevolgd. Het heeft voor mij geresulteerd in eindelijk snappen waarom de dingen zo zijn gegaan zoals ze zijn gegaan.
     
    Met wat googlen is er ook op internet wel het een en ander te vinden over dit onderwerp. Helaas is niet alles even zinvol en sommige sites staan vol met in mijn ogen bedenkelijke content. Hieronder enkele organisaties die zich bezighouden met zelfdoding.
     
    Zo is er het GGZ initiatief www.113online.nl. Hier kun je terecht op het forum en voor een live chat met vrijwilligers die een luisterend voor kunnen bieden en je verder kunnen helpen bij het vinden van een hulpverlener. Een aantal regionale GGZ instellingen organiseren zelf groepsgesprekken met lotgenoten.
    Daarnaast is er nu nog EX6, ooit begonnen als lotgenoten vereniging, nu langzaam onderdeel uit makend van 113online.
    Voor nabestaanden is er de Ivonne van de Ven Stichting www.ivonnevandevenstichting.nl
    In Belgie kun je terecht voor hulp en informatie bij het Centrum ter preventie van zelfdoding (CPZ) www.preventiezelfdoding.be.
     
    Naast de reguliere zorg kun je met je verhaal ook terecht bij coaches en counselors die je verder kunnen helpen. Struin rond op internet, kijk op fora wat men schrijft over het onderwerp zelfdoding en hoe lotgenoten daar mee omgaan. Hun verhaal kan jou helpen meer inzicht te krijgen in je eigen gedrag en daarmee helpen tot het verkrijgen van nieuwe inzichten. Ieders situatie is uniek en vraagt om een individuele benadering om te kunnen bepalen welke route genomen kan worden. Twijfel niet te lang, ga, probeer iets en ontdek of het wel of niet past. Ga alleen door met een hulpverlener als je voelt vooruit te gaan. Laat je zeker geen jaar of langer aan het lijntje houden want dan werkt de therapie gewoon niet.
     
    Het meest belangrijke wat deze periode mij heeft gegeven is vriendschap met mijzelf en daardoor een rotsvast vertrouwen in mijzelf en in de toekomst.
     
    Anoniem reageren op dit artikel
    Zoals op elk artikel kun je ook op dit artikel reageren. Nu kan ik mij voorstellen dat je misschien iets wil schrijven maar niet wil dat dit wordt gekoppeld aan jouw online identiteit. Om het toch mogelijk te maken een reactie te plaatsen kun je mij een PM sturen met het verzoek jouw reactie (of een deel) anoniem te plaatsen. Ben je bang dat ook dat teveel van jou prijsgeeft dan kan ik het nog verder anonimiseren door jouw reactie te herschrijven in mijn woorden. Aan jou de keuze welke optie je prefereert.
     
    Het spreekt voor zich dat jouw identiteit op geen enkele wijze naar buiten zal komen tenzij jij dat zelf aangeeft.
     

    Ben

    By R.I.P. | Peter Bonjernoor

    In 1995 ging ik als programmeur werken bij een vrij klein bedrijf dat was ontstaan door het samengaan van 2 nog kleinere bedrijfjes. De core business was het printen van allerlei zaken: acceptgiro's, rekeningen, mailings, verkiezingsoproepen - noem maar op.
     
    De meest ervaren programmeur heette Ben. Ben was 2 meter 10 lang, 130 kilo zwaar, en aan de stand van zijn wenkbrauwen te oordelen moest je oppassen dat hij je hoofd er niet af trok, zelfs als hij in een goede bui was. Gelukkig bedriegt schijn, zoals zo vaak, en zijn Ben en ik uiteindelijk goede vrienden geworden.
     
    Het bedrijf werkte van oudsher met Sun computers, en de printbestanden werden aangemaakt met een in de loop der jaren in Progress 3 ontwikkeld systeem dat aan alle wensen voldeed.
     
    Ik kwam vanuit de Windows wereld, had nog nooit van Progress gehoord, en wist gelukkig al vrij snel de IT-manager te overtuigen een grote productie eens op een nieuwe manier te draaien - alle WOZ-beschikkingen van een van de grootste gemeentes in het land zouden door een nieuw te ontwikkelen Visual Basic programma verwerkt worden, in plaats van door het bekende en beproefde Progress systeem.
     
    Toen dat nieuwe programma alle bestanden in een klein half uurtje had verwerkt in plaats van de gebruikelijke 24 uur heerste er eerst iets van ongeloof op de IT-afdeling, direct gevolgd door een lichte euforie als gevolg van de mogelijkheden die deze nieuwe technologie bood.
     
    Er werden al snel meer producties op het nieuwe platform verwerkt, en uiteindelijk werd zelfs het besluit genomen de grootste productie van het bedrijf, de 'jaarrun' van een grote financiele instelling waarbij alle fiscale jaaropgaven in een periode van 2 weken verstuurd moesten worden, met die nieuwe techniek te verwerken. En ook dat was een eclatant succes - in plaats van drie mensen een week lang 24 uur per dag in shifts allerlei zaken handmatig te laten doen werd alles helemaal automatisch in minder dan een etmaal afgerond.
     
    In de loop van de tijd heb ik meerdere malen geprobeerd Ben over te halen ook Visual Basic te leren. Hij was erg onder de indruk, maar wilde zijn oude vertrouwde Progress niet in de steek laten. Dat was wat hij gewend was, en het kon immers alles wat het moest doen, eventueel met wat toevoegingen van de hand van Ben - het duurde alleen wat langer.
     
    Toen ik daar in 2003 wegging werd het Progress systeem nog wel gebruikt voor legacy producties, maar was Visual Basic de (inmiddels al licht verouderde) norm geworden. Ben was inmiddels vertrokken om via een detacheringsbedrijf ergens in Progress 10 administratieve software te onderhouden.
     
    Inmiddels is het 2010 - je kunt nu via je browser documenten bewerken, spreadsheets invullen, databases bijhouden, en dat ook nog met meerdere mensen tegelijk. Allerlei web-applicaties kunnen met elkaar 'praten' en door het uitwisselen van gegevens elkaars functionaliteiten aanvullen.
     
    Dit was een paar jaar geleden een mooie droom, en wat er over een paar jaar mogelijk is zal weer in het niets vallen vergeleken met wat we nu gewend zijn.
     
    Natuurlijk kun je met je onderneming gebruik blijven maken van technologie die je gewend bent en die al jaren doet wat het moet doen, maar doe jezelf een pleziertje - denk er in ieder geval eens serieus over na om met technologische ontwikkelingen mee te gaan. Het zal wennen zijn, en misschien ook het nodige geld kosten om over te schakelen, maar uiteindelijk zal het dat meer dan waard blijken te zijn!
     
    Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Ik was mijn uitgeverij voor bladmuziek nog maar net begonnen, mijn website stond online, de eerste advertentie was geplaatst en ik had zelfs al een paar bestellingen gekregen. En toen kwam dat bewuste mailtje: “Hierbij bestellen wij voor onze vereniging 20 exemplaren van …”.
     
    Verguld met alweer een bestelling zocht ik de betreffende vereniging op internet op. Vanaf een foto op hun website keken 50 blije gezichten mij aan. Wat?! Een bestelling van 20 exemplaren voor 50 zangers en zangeressen? Ik wist best dat er hier en daar naar hartenlust werd gekopieerd, maar dat dit nu met mijn handel ging gebeuren vond ik - zacht uitgedrukt - geen plezierig idee.
     
    Wat te doen? Gewoon maar leveren? Elke bestelling was op dat moment immers welkom. En als ik er iets van zou zeggen en dat viel verkeerd, was ik misschien wel een klant kwijt. Een hopeloos dilemma voor een startende ondernemer …
     
    Na hevig wikken en wegen heb ik de telefoon gepakt. “Goedemiddag. Ik zag uw bestelling - waarvoor hartelijk dank - en ik heb daar een vraag over. Ik ben zo vrij geweest om even op uw website te kijken en zie dat u met 50 leden bent. Hoe gaat u dat doen met 20 stuks?” Even bleef het stil aan de andere kant van de lijn. “Ik krijg gewoon van het bestuur de opdracht om er 20 te bestellen,” was het antwoord van - naar later bleek - de muziekcommissaris. “Maar hoe gaat u dat dan doen?” vroeg ik weer. “Ja, dan zal ik wel weer een uur staan te kopiëren,” klonk het aan de andere kant. “U weet dat kopiëren niet toegestaan is?” probeerde ik, zonder al te beschuldigend over te komen. Het antwoord kwam dit keer zonder aarzelen: “Ja, maar dat doen we altijd zo.”
     
    Op dat moment hakte ik de knoop door en heb hem uitgelegd dat ik alleen leverde wanneer er één exemplaar per koorlid werd besteld. Hij zou het overleggen met het bestuur. Nog geen uur later kreeg ik een mailtje: “60 stuks graag”. Niet iedereen stond blijkbaar op de foto ...
     
    Sindsdien heb ik al regelmatig een dergelijke bestelling nagebeld. Over het algemeen met succes. De meesten van die klanten zijn namelijk zo kwaad nog niet. Ze hebben alleen even een zetje nodig. En dat geef ik ze graag.

    Het dorp Higherlevel

    By Quibke

    Mede door het overlijden van een zeer gewaardeerd collega, kwam ik er achter dat ik soms 2 levens mag genieten. Eén on-line en één off-line. En dat dit soms totaal niet begrepen wordt.
     
    De dag van de uitvaart van genoemde collega, was ook mijn vader jarig. Dus ’s avonds ga ik er een goede borrel pakken.
    Waar het hart van vol is, loopt het hoofd van over. Ik vertelde wat er gebeurd was. Eerste reactie van familie is natuurlijk: “Goh, ja, dat is erg”. Maar wanneer doordringt bij die lieve mensen dat je zo’n persoon eigenlijk nog nooit ontmoet hebt, slaat het onbegrip toe.
    Hoe kan het toch, dat je verdrietig bent, om iemand die je nooit ontmoet hebt, en dus helemaal niet kent ?
     
    Ik probeerde uit te leggen wat Higherlevel eigenlijk precies is en wat dit kan betekenen voor iemand. Mijn ouders wisten dat ik tijdens het stoppen met mijn vorige bedrijf regelmatig contact had met diverse mensen, waaronder Ruben, en die hebben ze ook ontmoet. Maar na beëindiging van het traject had men het idee dat zo’n Higherlevel dan ook ophield. Zoals mijn vrouw toentertijd vroeg: “Wanneer alles achter de rug is, is dan HL ook voorbij?“ Ik was destijds ook wel erg veel on-line, en het beheerste bijna mijn leven. Ik had eindelijk mensen gevonden die mij begrepen, die ook ondernemer waren, die dezelfde liefde en leedjes deelden. Maar voor mijn omgeving onbegrijpelijk.
     
    “Zie Higherlevel als een dorp”, begon ik. “Hier heb je een gemeenschap, een burgemeester met wethouders, en je buren, vrienden, boeren en buitenlui. Er zijn zeikers en mauwers, brallers en idioten. Niets meer en minder dan op een zaterdagavond in de kroeg. Maar er zijn ook toehoorders. Mensen die aandacht aan je willen geven en interesse in je tonen.”
     
    Nog steeds keken de ooms en tantes mij redelijk onbegrijpelijk aan.
     
    “Kijk, mijn glorie en troubles zien er anders uit dan bij jullie. Jullie hebben allemaal een baan en zijn die allemaal wel eens verloren. Toen hadden jullie steun aan elkaar. Jullie begrepen elkaar. Ik ben mijn zaak kwijtgeraakt, maar zelfs mijn ouders snapten met de beste wil van de wereld niet, waar ik mee bezig was. Dezelfde toehoorders als jullie via telefoon en dagelijks contact hebben, heb ik in mijn eigen dorp!”
     
    “En jullie kennen allemaal de brallerige man, die in de kroeg wel eens zal vertellen hoe de wereld in elkaar steekt. En ook daar zijn er dan mensen die die man op zijn vingers tikken, of misschien zelfs wel de discussie aangaan. Zo is dat in “ons dorp” niet anders. Alleen ontmoeten we elkaar (praktisch) niet, maar er ontstaat wel een band. Want door de opmerkingen, reactie’s, antwoorden en bijvoorbeeld steunbetuigingen leer je iemand erg goed kennen. En doordat wij alleen maar “mail” contact hebben, of elkaar tegen komen in het dorp, hebben we misschien wel een sterkere band dan familieleden onder elkaar die elkaar 2x per jaar op een verjaardag zien! Ik drink bijvoorbeeld virtueel, samen met mijn collega altijd een biertje op vrijdagmiddag en proosten wij via mail! “
     
    Aan de gezichten te zien, had mijn vurig betoog weinig effect gehad.
    Ineens besefte ik me, dat dit eigenlijk ook geen zin had, en ik mij de moeite moest besparen.
    Deze mensen begrijpen maar de helft van mijn leven. Wanneer ik hen vroeg om te komen tellen voor de balans, kwam men allemaal. Vraag nadien niet waarom ze dit nu eigenlijk gedaan hebben en wat het nut ervan was, want dat weet men niet. Is ook niet belangrijk.
    Belangrijkste is dat men er is voor je, in de echte wereld of in de virtuele wereld.
    In de echte wereld ga ik een pint pakken in de kroeg op de hoek. In mijn virtuele wereld mail ik een “PROOST” naar mijn dorpsgenoten !
    Menig MKB-er heeft verkopers in dienst. Personeel dat tegen een goed salaris ervoor zorgt dat jouw omzet stijgt. De truc is dat je verkoper bij de klant de beste deal bewerkstelligt. Waarom vergeet menig MKB-er dan dat ook zij klant zijn? Waarom realiseren zij zich niet dat de verkopers van hun leveranciers precies hetzelfde doen met jouw bedrijf? Jij koopt in bij verkopers die erop getraind zijn uit jouw bedrijf de beste deal te krijgen tegen de hoogste prijs. Waarom wapen je jouw bedrijf dan niet tegen deze expertise door zelf juist goed in te kopen? Een korte cursus.
     
    Doen we maar wat of letten we echt op onze uitgaven? Streven we daarbij wel het meest optimale resultaat na of is de prijs of juist de uitvoering alles bepalend? Als zoon van een inkoopguru is het toch wel eens tijd om te peilen onder het MKB of inkoop op de agenda staat.
     
    Er is veel literatuur over inkoop beschikbaar. Soms slecht, soms goed, soms briljant, maar vrijwel altijd geënt op grote ondernemingen. Dat is redelijk logisch. Zelfs bij de zeer grote ondernemingen van Nederland staat inkoop nog steeds in de kinderschoenen of op een eigen eiland. Waarom zou het MKB daarin dan voorop lopen? Nou, misschien omdat het MKB een voorsprong heeft op de multinationals: inkoop beïnvloedt direct het resultaat en wie is er nu beter op de hoogte van de financiële handel en wandel in zijn bedrijf: de corporate CEO of de MKB directeur/eigenaar? Je voelt het: klein is fijn, want de CEO legt verantwoording af over miljoenen/miljarden (veelal in procenten) maar de DGA ziet zijn salaris slinken als het verkeerd gaat en de IB ondernemer heeft simpelweg minder winst als inkomen. Die laatsten weten vaak veel beter waaraan hun onderneming geld uitgeeft omdat de schaal ervan overzienbaar is. Maar controleer je het ook?
     
    Dus inkoop op MKB niveau. Hoe goed weet jij als ondernemer wat er besteed wordt in jouw bedrijf? Hoe, waaraan, bij welke leveranciers, tegen welke condities, met welke frequentie en voor welke behoeften? Waarom vraag ik dit?
     
    Simpel: veel MKB-ers zijn te veel gefocust op omzetstijging. Meer klanten is meer omzet is meer geld voor de ondernemer. Je vergeet echter iets: meer omzet = meer omzetgerelateerde kosten! Meer afzet is meer inkoop. Meer facturabele uren is meer personeel. Kijk nu eens naar de uitgavenkant: minder kosten is? Juist, meer netto winst! Is dit dan een oproep om te snijden in de kosten? Nee! Absoluut niet! Dit is een wake-up call over het bestedingspatroon in jouw bedrijf. Want het is lek op veel meer plekken dan je denkt.
     
    Even wat vragen en lessen als test:
     
    [*]De PC’s die je laatst vernieuwd hebt. Moesten die nu echt € 900 per stuk kosten of ben je nu in bezit van een PC-park dat veel meer kan dan waar je behoefte aan hebt? (Les 1: stem je inkoop af op de behoefte en niet op het maximaal haalbare);
    [*]De auto’s die jij en je personeel rijden, passen die bij je klant? Of zijn er signalen merkbaar dat de klant zich afvraagt of jouw uurtarief omlaag kan als je niet zou kiezen voor een uitbundig wagenpark (geldt ook voor huisvesting)? (Les 2: doe je niet groter voor dan je bent);
    [*]Heb je ooit onderzocht of andere leveranciers van zaken als papier, printoplossingen of klein kantoor inventaris hetzelfde kunnen leveren voor minder, of volstaat de catalogus van Viking of Office Center? (Les 3: ga niet zomaar akkoord met het eerste het beste aanbod);
    [*]Wie in jouw bedrijf koopt in? Dat lijkt een open deur, maar je zult verbaasd zijn over het aantal mensen dat daadwerkelijk inkopen doet voor je onderneming. Wie heeft autorisatie om dat te doen en welke voorwaarden heb je daaraan gesteld? (Les 4: behoud controle en beperk de verantwoordelijkheid);
    [*]Wordt periodiek beoordeeld of je leveranciers nog steeds optimaal presteren (prijs/kwaliteit)? (Les 5: de markt beweegt, beweeg mee)
    [*]Koop je diensten in? Vraag je dan eerst af waaraan je onderneming behoefte heeft, voordat je een dienstverlener kiest. Te veel ondernemers kopen diensten te duur in omdat het tarief competenties omvat waar ze nooit gebruik van zullen maken en te veel ondernemers kopen diensten in tegen een erg laag tarief met als gevolg dat ze schade lijden door een competentiegebrek bij hun dienstverlener. (Les 6: zoek de dienstverlener die past bij de behoefte van je onderneming (you get - but don’t always use - what you pay for));
    [*]Wat versta je onder inkoop? Ooit gedacht aan personeel, paperclips, de ICT hulp, de schoonmaker, de koffie, suiker en melk, de boekhouder, de telefoonservice, wit papier, Post It’s, archiefruimte, kasten, welk restaurant? (Les 7: inkoop omvat alle uitgaven die beïnvloedbaar zijn);
    [*]Hoeveel cent op elke binnenkomende euro (omzet) spendeer je aan inkoop? Maak daarbij onderscheid tussen omzet gerelateerde inkoop (directe kosten) en overige inkopen (indirecte kosten). Dit verdient wat toelichting:
     
    Met name in handels- en productiebedrijven is de omzetgerelateerde inkoop de grootse uitgave. Als je daarin een slag weet te maken (wie levert wat ik wil tegen de beste prijs?) zie je de brutomarge stijgen. Je kunt vervolgens kiezen om die besparing te houden of door te berekenen (een betere zin in deze context is ‘door te verminderen’) aan je afnemers. Dat is een kwestie van strategie (zorgt de prijsverlaging voor meer marktaandeel?). (Les 8: onderzoek waar je de grootste slag kunt slaan op inkoopbesparing en pas de winst toe op je verkoopstrategie).
     
    Separate les: als je nu denkt: \"mooi, ik ga de crediteuren betalingstermijn maar eens oprekken, omdat ik dan voor langere tijd meer geld onder mij houden kan\"? Ja, dat levert een rentevoordeel op. Nee, dit moet je niet doen! Je creëert een wankele basis met jouw leveranciers. Ergo: jouw leverancier zal minder snel bereid zijn zaken voor jou te doen of extra service te verlenen (zijn andere klanten betalen immers wel op tijd). Daarmee pleeg je alleen maar afbreuk aan de relatie met jouw leverancier.
     
    In het MKB zal dat er eerder toe leiden dat je leverancier de stekker uit de relatie trekt omdat hij veelal ook wel zonder jouw orders en te late betalingen kan. Hij/zij is niet afhankelijk van jouw orders, dus dicht jezelf dan ook niet de machtspositie toe door de betalingstermijn op te rekken.
     
    Samengevat: het MKB zou er goed aan doen als ze de volgende zin eens in praktijk brengen:
     
    \"Ik koop in naar vooraf vastgestelde (doch flexibele) behoeften bij een leverancier die tegen de beste prijs in die behoeften kan voorzien\".
     
    Dat vereist een eerste inzage in de lekken in je onderneming en vervolgens een planmatige inkoop:
     
    [*]Bezie welke inkopen de grootste invloed hebben op je brutomarge of brutowinst;
    [*]Begin daarna met het in kaart brengen van wie wat inkoopt en waar;
    [*]Baken dat vervolgens af tot een beperkt aantal mensen die jouw toestemming hebben om in te kopen;
    [*]Baken ook de inkoop af naar categorie. Het heeft geen zin om paperclips bij Office Centre te bestellen en de Post-Its bij de Makro;
    [*]Definieer wat de behoefte is. Denk bij de uitgaven aan de toegevoegde waarde van een duurdere optie. Betaalt zich dat ergens terug, op welke termijn en hoe? Zo niet, kies dan de optie die volstaat en niet de optie die meer biedt dan nodig;
    [*]Verwacht van de inkopers dat ze – voordat ze een offerte opvragen – zich ervan vergewissen dat de inkoop voorziet in de behoefte en dat die behoefte niet overstegen wordt (conformiteit aan de behoefte);
    [*]Laat hen meerdere offertes aanvragen, liefst 4 of 5 per categorie;
    [*]Kies de offerte die datgene levert wat conform de behoefte is tegen de beste prijs (vergeet de randvoorwaarden als service en garantie niet!);
    [*]Vergeet nooit dat de markt verandert en dat lopende contracten aangescherpt kunnen worden als derden laten zien dat zij beter kunnen leveren.
    [*]Bovenal (veel voorkomend in het MKB): je koopt vaak in bij grotere ondernemingen dan de jouwe met dito ervaren verkoopmedewerkers. Zij zijn erop getraind om jou als klant te werven of te behouden. Leg ze het vuur aan de schenen! Je koopt immers ook geen auto voor de catalogusprijs! En val aub niet voor mooie dames of heren. Quasimodo was immers ook geen sales-man.
     
    Lijkt dit te veel werk? Bedenk je dan eens hoeveel uren je steekt in de verkoop en acquisitie (over omzetgerelateerde kosten gesproken). Planmatige inkoop vergt enige inzet, maar als alle voorwaarden en variabelen eenmaal duidelijk zijn, dan zal besparing op inkoop zich een veelvoud sneller terug verdienen dan groei van omzet of afzet.
     
    Tot slot: veel relaties in het MKB zijn gestoeld op een lange en intensieve samenwerking. Sommige bedrijven vertrouwen elkaar blindelings en de samenwerking is helemaal top. Dat is erg veel waard. Ik bouw ook een ‘powerhouse’ om mijn diensten heen van leveranciers richting mij, waar ik 100% op vertrouw.
     
    Maar zaken blijven zaken. Binnen een dergelijk powerhouse is het echt niet noodzakelijk dat het principe voor wat hoort wat geldt, want je mag best kritisch blijven ten aanzien van hetgeen geleverd wordt voor welke prijs. Gaat de kwaliteit achteruit, dalen de prijzen om je heen wel of stijgen juist de prijzen van jouw leverancier? Dan mag je jouw leverancier daar best op aanspreken. Binnen een samenwerking is reciprociteit immers van grote waarde. Je leverancier kan dan kiezen gebruik te blijven maken van jullie samenwerking of los te laten. Als dat voor de ander geen reden is om de tering naar de nering te zetten, dan wordt het tijd om je boodschappen elders te doen.
     
    Succes!
    Ooit de filmpjes gezien waarin alles wat je kunt bedenken, in een blender wordt gepureerd? (Zo niet, klik hier: http://www.blendtec.com/willitblend/videos.aspx?type=unsafe&video=glowsticks) Ik heb steeds vaker een blender-associatie als ik zie hoe veel kleine zelfstandigen omgaan met Social Media. Van alles een beetje, door elkaar, flink mixen en wat er overblijft? Puree. Marketingpuree die onvoldoende omzetrendement geeft op de geïnvesteerde tijd. Het artikel van deze week beschrijft de missing link die voor synergie kan zorgen tussen de Social Media-inspanningen van ZZP-ers en kleine zelfstandigen.
     
    Social Media zijn hot, zeker onder ZZP-ers en andere dienstverleners. Het lijkt een ideale manier om meer klanten aan te trekken met minder of geen acquisitie. Dus maak je een Twitter-account aan, reageer je op LinkedIn berichtjes, ben je lid van allerlei internetfora, schrijf je een blog en hou je je Facebook- of Hyvespagina bij.
     
    En dat kost ongelofelijk veel tijd, terwijl je het rendement van je inspanningen vaak niet echt kunt meten. Alhoewel ik de enorme voordelen van Social Media onderschrijf, zie ik ook een aantal nadelen als het gaat om efficiënt en effectief aantrekken van klanten:
     
    1. Je kunt er oneindig veel tijd in steken die je vervolgens niet aan de ontwikkeling van je bedrijf kunt besteden.
     
    2. Het is lastig om je expertise écht te delen. Veel berichtjes zijn kort, gaan nu eens hier over en dan eens daar over. Waardoor het lastig is je expertise écht te etaleren. Terwijl het juist je expertise zal zijn die klanten aantrekt.
     
    3. Je weet niet wie warme, lauwe of koude contacten zijn. Op Linked In & Twitter communiceer je met veel ‘warme’ contacten waarvan een groot aantal geen wezenlijke belangstelling voor je dienst hoeft te hebben. Hen op de hoogte houden van je dienstverlening heeft geen zin – ze zijn er niet klaar voor en zitten er niet op te wachten.
     
    Wat je nodig hebt, is iets waarmee je de leads (iedereen die van je wil horen) van de prospects (jouw potentiële klanten) kunt scheiden zodat je gericht aandacht kunt besteden aan de potentiële klanten in je sociale netwerk. Als het ware een filter dat je helpt de potentiële klanten van de ‘gewone’ contacten te scheiden en je communicatie gerichter te maken. Je bereikt zakelijk gezien immers meer als je jouw aandacht kunt concentreren op écht potentiële klanten.
     
    Een inhoudelijk sterke Ezine Nieuwsbrief kan deze filterfunctie vervullen. Met een Ezine Nieuwsbrief bouw je een relatie op die gebaseerd is op je expertise. Je deelt je kennis waardoor potentiële klanten een voorproefje krijgen op wat jij voor hen kunt doen. Je bent in staat uitgebreider te laten zien wat je weet dan via de losse aspecten op Twitter of de antwoorden op gerichte vragen op LinkedIn. Doordat jouw Ezine Nieuwsbrief alleen wordt gelezen door abonnees die zich hiervoor specifiek opgeven, weet je zeker dat dit mensen zijn die belangstelling hebben voor ‘jouw’ onderwerp. Deze groep is daardoor veel duidelijker een potentiële klant dan ‘iedereen’ in je sociale netwerk.
     
    Zo’n Ezine Nieuwsbrief heeft echter alleen zin als je hem niet klakkeloos in je social media blender gooit.
     
    Volg deze stappen en voor je het weet heb je zelfs als ‘kleine’ zelfstandige een heuse social media strategie:
     
    1. Schrijf op regelmatige basis een voor jouw doelgroep inhoudelijk interessant artikel en verstuur dit aan abonnees.
     
    2. Plaats dit artikel op een blog of website om je online vindbaarheid te verhogen.
     
    3. Distilleer uit je artikel een aantal aansprekende quotes die je als Twitterberichtje of Linked In status-update kunt gebruiken. Verwijs hierbij naar het volledige artikel in de webversie van je Ezine Nieuwsbrief zodat belangstellenden meer kunnen lezen en getriggerd worden zich in te schrijven voor een abonnement op deze waardevolle info.
     
    4. Verwijs in online discussies, indien passend, naar een artikel dat je eerder schreef of naar je Gratis Weggever (lees hier mijn eerdere artikel over Gratis Weggevers: http://alledagenpauze.typepad.com/infomarketeer/2010/03/een-onmisbare-listbuildingtechniek.html)
     
    Hiermee ‘funnel’ je iedereen die werkelijk prospect is, naar je mailinglijst. Waar je vervolgens alle tijd hebt om hem of haar kennis te laten maken met jou en jouw dienstverlening. Hierdoor staan je verschillende social media inspanningen niet meer op zich, maar hebben ze een gezamenlijk doel. Naast de synergie die je hiermee bereikt, maakt het je inspanningen ook kwantificeerbaar: de groei van je mailinglijst is meetbaar, evenals de conversie van abonnee naar klant.
     
    Kortom: sociale media hebben commercieel gezien meer effect als je een combi maakt met een sterke Ezine Nieuwsbrief. Het stelt je in staat de leads van de prospects te scheiden, zodat je meer en gerichte aandacht aan echt warme contacten kunt besteden. Een Ezine Nieuwsbrief helpt je jouw communicatie specifieker te richten op potentiele klanten en synergie tot stand te brengen tussen je sociale media inspanningen.
     
    PSI : Blijf vooral lekker sociaal netwerken voor ‘fun’ – dit artikel geeft slechts handvatten aan hen die sociale media ook bewust willen inzetten ter vervanging van (een deel van) hun acquisitie.
     
     
    © 2009 Linda Spaanbroek/InfoMarketeers, alle rechten voorbehouden.
     
     
    Naar aanleiding van een leuke discussie tussen mijn zakenpartner en ondergetekende enkele dagen geleden, kriebelt het in mijn hoofd, het jeukt zelfs een beetje…
     
    Zeker in een discussie heeft een ieder zijn eigen inzichten, maar verdulleme, ik lijk hierin mezelf ook tegen te spreken ! En dat is in een discussie natuurlijk een goede voedingsbodem: hoor en wederhoor, argumenten en de tegens, maar ook iets willen aannemen van iemand.
     
    Wat was nu het geval: over enige tijd start overal weer de bekende Avondvierdaagse. Dat betekent voor een gezin als het onze, met 2 kinderen van 3 en 6, weer een stress-week. Tenminste, voor mijn vrouw…. Direct uit school naar huis, niet afspreken met vriendinnetjes, snel eten koken en dooreten (!) want uiterlijk 17.30 uur moet er vertrokken worden. Maar de jongste van 3 kan nog niet meelopen (…hoewel…), dus wat moet daar mee gebeuren? En toen begon het.
     
    In mijn optiek kan dochter-lief in de buggy en dan mee. In de ogen van mijn collega zou ik 4 avonden een uurtje eerder weg moeten gaan om voor de guppekop te zorgen. Mijn stelling is dat ik tot 18.00 uur moet werken, en werk is werk, klaar. Aan de ene kant heeft hij gelijk, aan de andere kant kun je dan bezig blijven natuurlijk. Dan is er weer een feestje, straks de zwem- en turnles, wie weet voetbaltraining….
     
    Nu hebben mijn compagnon en ik natuurlijk het geluk, dat we in dit soort situaties elkaar kunnen opvangen. De eerste jaren dat ik een winkel had, deed ik ook alles alleen en heb veel moeten laten gaan. Maar naarmate de jaren verstreken, kwam er personeel en toen bij ons de eerste kleine geboren werd, bleek de luxe van goed personeel ongekend!
     
    Mijn vader is geen zelfstandige, maar was vroeger ook nooit voor 19.30 uur thuis. En wij wisten niet beter. Mijn moeder ging ook met 3 stront-vervelende kinderen boodschappen doen en naar een kinderfeestje binnen de familie. En ik geloof niet dat we er veel slechter van geworden zijn.
     
    Mijn volgende stelling gooide ik eens op: waar trek je de grens van de uitzondering? Wanneer gaat je gezin (of familie, of omgeving) ervan uit, dat je beschikbaar bent of kunt zijn. Ook al werk ik vanuit huis, ik zit in een eigen kamer en werk tot 18.00 uur. Klaar.
     
    Je zult dit ook af moeten bakenen op één of andere manier, denk ik. Toen ik net weer zelfstandig was begonnen, bleef de deurbel gaan en de GSM en huistelefoon bleven rinkelen. Men begreep niet waarom ik niet open deed of de telefoon niet aannam. Ik was toch immers thuis ?
     
    Maar ondanks het feit dat ik me aan de openingstijden wil houden om de structuur niet te verliezen, moest ik mijn collega ook wel gelijk geven. Uren maken we genoeg en wanneer de mogelijkheden er zijn, profiteer er dan van! Omdat mijn vrouw ook werkt, zorg ik 3 ochtenden per week voor de kinderen en breng ze naar school. Vier andere vaders zijn ook zelfstandig, 2 andere hebben een dagje vrij, de andere 93 zijn moeders. Ik vind het geweldig dat ik de mogelijkheid heb om de kinderen naar school te brengen Ik word na 2 jaar al bijna geaccepteerd in de moederkliek.
     
    Niet voor iedereen is er een keuze natuurlijk, maar gelukkig bestaan er voor- en na-schoolse opvangmogelijkheden, kinderdagverblijven, overblijfmoeders en mee-eet-oma’s.
     
    Mijn gezin en ik zijn al erg blij met de situatie dat ik geen koopavond meer heb of iedere zaterdag moet werken. Overal zal de situatie anders zijn maar wij hebben daarin gelukkig een stukje stabiliteit gevonden.
     
    Ik ben blij dat ik een bakfiets-vader ben die ’s ochtends chagrijnig (ochtendhumeur…) zijn kinderen naar school mag brengen en soms tijd vrij kan maken om eens mee te helpen met een activiteit of iets dergelijks.
     
    Ik neig dus toch steeds naar een stuk vrijheid die ik als ondernemer kan hebben: wanneer de noodzaak er is en de mogelijkheden er zijn…… waarom zou je het dan niet doen?
     
    Marcel
     

    Contant!

    By hetdebiteurenhuis

    Op koninginnedag in Arnhem de vrijmarkt bezocht. Het was druk zodat het even duurde voordat ik mijn twee nichtjes had gevonden die vooraf groots hadden aangekondigd daar aanwezig te zijn.
     
    En ja hoor, daar stonden ze met een oranje strik in hun haar. En met de hond en hun vader. Om de nek van de hond een bord met de tekst KNUFFELEN - 1 EURO, om de nek van de vader KNUFFELEN - 2 EURO. Te zien aan het geld in de hoed een gouden handel.
     
    Als echte handelaar ging ik natuurlijk afdingen. "Hoeveel moet ik betalen als ik de hond én hun vader (mijn broer) ging knuffelen?" "1 + 2 = 3" zei de één. "Graag of helemaal niet\", zei de ander overtuigend. Ja ja, echte zakenvrouwtjes, mijn nichtjes.
     
    "Oké, maar kan ik dan wel op rekening 'kopen'?" Meewarig werd ik aangekeken en impliciet werd mij duidelijk gemaakt dat dit geen optie was. En of ik even aan de kant wilde gaan voor een nieuwe klant.
     
    Eigenlijk wel uit mijn hart gegrepen. Gewoon boter bij de vis. Dat kan overigens ook als u op rekening levert. Gewoon de ander wijzen op de afspraak binnen een vooraf vastgestelde termijn te betalen.
     
    De betaling is het belangrijkste onderdeel van de transactie. Mijn nichtjes hadden een goede omzet en geen debiteurensaldo. Ik ben best wel een beetje trots op die meiden en heb ze na de hond en mijn broer ook geknuffeld zonder daarvoor te betalen. Het moet natuurlijk niet te gek worden!
    Vanochtend liep ik over de Rozengracht. Waar een kleine, gebruinde Italiaan met iets te dikke buik uit een vrij grote Duitse auto stapte van een wat ouder model. Onhandig trekkend aan twee goedgevulde boodschappentassen. Hij was waarschijnlijk op weg naar zijn kledingzaak even verderop en liet daarbij klunzig één van de twee tassen uit zijn handen vallen.
     
    Twintig meter voor hem werd hij gadegeslagen door een vrouw. Dertig centimeter langer dan hij, veel te blond haar, veel te bruine huid. Haar te grote zonnebril kon niet verhullen dat ze wat aan de oude kant was. Twintig jaar geleden was zij waarschijnlijk nog zijn ideale prinses.
     
    Ik wachtte op een sneer van haar aan hem dat hij moest opschieten. Maar die bleef uit. Ik zag in haar houding een soort gelatenheid over de situatie. Het zonnetje scheen en waarom zou ze zich op dit moment druk maken over haar man, terwijl ze daar in de afgelopen tien jaar geen zier mee opgeschoten was. Het ging niet goed met hun relatie, maar ook niet slecht genoeg.
     
    Een aantal weken daarvoor was ik in de kledingzaak. De prijzen waren wat aan de hoge kant, het personeel wat onaardig, de gordijntjes van de pashokjes sleets en de merken die ze voerden waren vooral vroeger populair. Een beetje van het type zwart glanzend nep rubber met bontkraag.
     
    In deze winkel was gelatenheid geslopen. Het gaat niet echt goed, maar goed genoeg om niet failliet te gaan. Niet goed genoeg om echt wat te veranderen.
    Om mij heen zie ik veel ondernemers met dezelfde gelatenheid. Middenstanders met groeidoelstellingen van 10% of minder. Ze willen misschien wel groeien, maar weten niet wat of hoe, of hebben de energie niet om echt wat te veranderen. Ze durven het risico niet aan.
     
    99,7% Van alle bedrijven in Nederland zijn MKB-bedrijven. 50% Daarvan met minder dan 10 personen. Dat zijn een kleine 400.000 bedrijven. Daaronder bevinden zich zeer veel slaapondernemers. Of beter gezegd: dromers. Hoewel...
     
    Sinds kort zit ons nieuwe bedrijf aan het Singel 146 in Amsterdam. Samen met een tiental andere startups. Startups van ondernemers die ook dromen, maar wel van iets nieuws, iets groots. Mensen die echt nog ergens voor gaan. Onlangs zijn de Dutch Startup Awards door The Next Web uitgereikt. Van de 7 prijzen zijn er 3 gevallen op het adres Singel 146.
     
    Nederland heeft meer van dit soort types nodig. Mensen met goede ideeën die deze economie uit het slop gaan trekken. Daarom een wake-up call voor alle ondernemers die in slaap dreigen te vallen. Inclusief mijzelf. Voorlopig even niet achteruit kijken naar wat je hebt bereikt, maar vooruit naar wat er voor je mogelijk is. Want voordat je het weet is je vrouw sleets, jij iets te dik, het Poldermodel een iets te oude BMW........ en je vage droom een nachtmerrie.
    Herken jij het gevoel dat je overspoeld wordt door de enorme hoeveelheid werkzaamheden die op je bord ligt? Alles, maar dan ook alles, komt op jou neer. Het bijhouden van je website, je weblog, het schrijven van artikelen, het verspreiden ervan, de boekhouding, e-mail, met cliënten werken, netwerkactiviteiten, kantoorartikelen aanschaffen, afspraken plannen …. de lijst is eindeloos. En dan hebben we het nog niet over je huishoudelijke taken zoals boodschappen doen, schoonmaken en voor je kinderen zorgen. Dus werk je overdag met klanten en doe je 's avonds al het andere.
     
    Dit doe-het-zelf-ondernemen lijkt kostenbesparend, maar ondertussen dreig je langzaam ten onder te gaan aan je werk. De nadelen van dit doe-het-zelf-ondernemen zijn legio:
     
     
    [*]Je bent veel tijd kwijt aan administratief gedoe, terwijl je dit bedrijf bent begonnen om jouw ‘ding’ te doen. Je wilde je vak uitoefenen. Jouw passie ligt niet bij het sorteren van bonnetjes, het invullen van formulieren en het doen van je boekhouding.
    [*]Je hebt weinig tijd voor het ontwikkelen van je bedrijf omdat je kopje onder gaat in de hoeveelheid werk. Je komt er vrijwel niet aan toe om de strategie van je bedrijf vorm te geven of nieuwe diensten en producten te ontwikkelen. Waardoor je niet in staat bent de groeipotentie van je bedrijf de benutten.
    [*]Je moet dingen leren die je niet leuk vindt en waar je in principe niet goed in bent. Natuurlijk kan iedereen leren om een website bij te houden of de boekhouding te doen. Maar doe je het net zo goed en net zo snel als een professional? En geeft het je dezelfde voldoening als het uitoefenen van je vak?
    [*]Je bent je eigen bedrijf begonnen voor de vrijheid maar wordt nu geleefd door je business. Alles komt op jouw schouders neer. Kijk bijvoorbeeld naar het voorbeeld van de doe-het-zelf-ondernemende coach. Voor de workshop die zij houdt ontwikkelt zij niet alleen de inhoud. Ze ontwerpt ook de omslag voor de werkmap, zoekt op Internet de goedkoopste ringbanden, doet de bestelling, vindt een goede printshop, levert de documenten aan, haalt de mappen op, regelt de zaal, regelt de inschrijvingen, de facturen, de naambadges met inhoud, controleert de betalingen, maakt de deelnemerslijst …. En ondertussen heeft ze geen tijd om nieuwe coachingscliënten te ontvangen.
     
    Heb je er wel eens bij stilgestaan dat jouw doe-het-zelf-mentaliteit geen geld bespaart maar geld kost? Stel, je bent designer met een uurtarief van € 50,-. En je doet zelf je schoonmaakwerk in plaats van een werkster in te huren voor € 15 per uur. Schoonmaken in plaats van ontwerpen, kost je dus € 35 per uur. Hetzelfde geldt voor veel andere klussen. Op en neer rijden naar het Office Centre kost je al gauw anderhalf uur (€ 75) om € 5 bezorgkosten te besparen. Zo zijn er legio werkzaamheden die je kunt uitbesteden voor een uurtarief ver onder dat van jouzelf.
     
    Je kunt je werklast verlagen en kosten besparen door bijvoorbeeld:
     
    1. Een boekhouder. Het uitzoeken en inkloppen van bonnetjes is niet iets waar je bedrijf van groeit. En het invullen van je belastingformulieren door een boekhouder levert misschien wel meer belastingvoordeel op dan je aan het invullen kwijt bent.
     
    2. Een virtuele assistent. Dit kan vaak al voor 2 uur per week. Een virtuele assistent is iemand die op afstand werkzaamheden voor je verricht. Zo iemand kan bijvoorbeeld je e-mail beantwoorden, regel- en uitzoekklusjes voor je doen, je website bijhouden en je eZine klaarzetten voor verzending. Je kunt een ‘officiële’ VA inhuren via een secretariaatsdienst voor € 35 tot € 50 per uur of een buurvrouw of student inhuren tegen een tarief van zo’n € 15 tot € 25. Betaal de laatste categorie via het uitzendbureau (het zogenaamde ‘payrollen’) om te voorkomen dat de belastingdienst later zegt dat er sprake is van een dienstverband.
     
    3. Een werkster. Los van het feit dat jij in plaats van schoonmaakwerk aanzienlijk rendabeler werkzaamheden kunt uitvoeren, geeft het je ook enorm veel rust om niet tussendoor of in het weekend nog met een dweil door het huis te moeten.
     
    4. Bezorgdiensten die boodschappen en kantoorartikelen afleveren en jou reistijd besparen.
     
    Zo ontdek je in hoeverre jij geld verspilt door doe-het-zelf-ondernemerschap:
     
     
    [*]houd twee weken precies bij wat je doet.
    [*]Bekijk na twee weken de lijst en noteer welke werkzaamheden niet jouw ‘magie’ betreffen. Dit zijn de werkzaamheden die iemand anders kan doen. En misschien zelfs wel beter en sneller dan jij..
    [*]Bepaal hoeveel uur per week je met dit soort niet-magische werkzaamheden bezig bent.
    [*]Begin met voor de helft van die tijd iemand anders in te huren. Als je merkt hoeveel ruimte dit je geeft om rendabeler werk te doen, bouw je het aantal uren uit.
     
    Eén waarschuwing: vul vrijgekomen tijd niet met nieuwe klusjes maar met focustijd (waarin je bezig bent met het ontwikkelen van nieuwe diensten en producten) of met het directe werken met klanten. Alleen op die manier bespaar je geld door werk uit te besteden!
     
    Kortom: doe-het-zelf-ondernemen is duurder dan je denkt. Zorg dat je zoveel mogelijk werk dat minder kost dan jouw uurtarief , uitbesteed. Dat is kostenefficiënt en geeft jou ruimte om te doen waar je écht goed in bent!
     
     
    © 2010 Linda Spaanbroek/InfoMarketeers; drs. Linda Spaanbroek helpt solo-ondernemers zoals coaches, consultants, trainers en therapeuten om met minder moeite meer klanten te krijgen.
     
    Als je aan een ondernemer vraagt wie zijn of haar grote voorbeeld is, dan komen al snel grote namen voorbij als Richard Branson of Steve Jobs. Ook dichter bij huis zijn er ondernemers te vinden die een grote bekendheid genieten door de manier waarop ze hun bedrijf hebben kunnen laten groeien. Jan Zeeman, Hans van Breukhoven of (wijlen) Eckhart Wintzen zijn voor veel ondernemers lichtend voorbeelden in wiens voetsporen zij maar wat graag zouden treden.
     
    In de luwte van deze grootheden werken honderdduizenden ondernemers hard aan de continuïteit van hun onderneming. Ondernemers die hooguit plaatselijk wat bekendheid genieten omdat hun naam nu eenmaal in neon op de gevel prijkt, of omdat ze regelmatig met een praatje en een plaatje in het lokale weekblad staan. Maar laat je niet misleiden door de grootte van je woonplaats, of de wat suffe status van het lokale weekblad. De daden van lokale ondernemers doen soms zeker niet onder voor de landelijk bekende ondernemers.
     
    Die heeft het begrepen.
    Zo is er in mijn woonplaats Alphen aan den Rijn, een uit de kluiten gewassen dorp met een minderwaardigheidscomplex, een supermarktondernemer, die wat mij betreft het predicaat “Die Heeft Het Begrepen” krijgt. Edwin ten Brink runt een C1000 franchise, en doet dat verdomd goed. Zo’n 24 jaar geleden streek Pa ten Brink in een nieuw winkelcentrum in een nieuwbouwwijk neer. De winkel was in eerste instantie niet zo heel erg groot, maar toen de naast gelegen dierenwinkel een andere locatie in het centrum betrok, waren de Ten Brinkjes er als de kippen bij om het pandje van de buren bij de supermarkt te trekken. Dit gebeurde later nog een keer toen de SNS bank haar deuren sloot. Anno tweeduizend nu staat er een flinke supermarkt, met tevreden klanten, tevreden werknemers en een goede reputatie.
     
    Pa en Edwin ten Brink hebben klanttevredenheid en de betrokkenheid van medewerkers tot kunst verheven. Kosten noch moeite worden gespaard om klanten tevreden te houden. Winkelwagentjes worden preventief onderhouden zodat er geen wieltjes vastlopen. Er zijn speciale winkelwagentjes in de vorm van een raceauto, zodat de kleintjes onderin het winkelwagentje het wereldkampioenschap op hun naam kunnen schrijven terwijl de ouders de inkopen doen. Onlangs is de helft van de ijzeren winkelwagentjes vervangen door kunststof exemplaren die lichter, stiller en ruimer zijn. Zoals veel winkels is er ook een kinderhoek. Alleen staat deze keer de Disney-TV niet in een hoek, maar in het midden van de winkel. Zo komen ouders na ieder gangpad weer bij hun kinderen uit en kun je toch een beetje een oogje in het zeil houden. Dat is wel een geruststellende gedachte.
     
    De meeste supermarkten hebben de flessenautomaat achterin de winkel staan. Dus eerst met je karretje vol lege flessen door de winkel, om daarna datzelfde stuk weer terug te moeten om je boodschappen in het inmiddels lege karretje te laden. Bij C1000 Ten Brink staat er twee automaten in een ruime nis in de gevel, direct bereikbaar vanaf de gratis parkeerplaatsen. Dus eerst flessen inleveren, dan pas de winkel in en vanaf de eerste meter doen wat je komt doen: boodschappen inladen.
     
    Met die lege flessen is nog iets aan de hand: Vanaf dag één kon je bij Ten Brink ook de lege flessen inleveren van merken die zij niet voeren. En ja, daar horen de huismerken van Albert Heijn, Hoogvliet en Dirk ook bij. Eenmaal binnen, valt direct een groot bord op: Tot sluitingstijd wordt er vers brood gebakken. Is het vijf minuten voor sluitingstijd en is er geen vers gebakken brood meer, dan ontvangt de klant een bon waarmee de volgende dag een vers brood opgehaald kan worden. Met de complimenten van de zaak uiteraard.
     
    Hoe goed je je eigen supermarkt ook kent, het kan natuurlijk voorkomen dat je iets niet kunt vinden. Vraag aan één van de twintig vakkenvullers die de hele dag door aan het vullen en spiegelen zijn waar de hagelslag staat en deze Pukkelige Tiener zal met je meelopen naar pad 11 en het product voor je uit de schappen pakken. De “nog een fijne dag meneer” klinkt vriendelijk en oprecht. Mocht de hagelslag van jouw keuze niet in de schappen staan, dan loopt de Pukkelige Tiener naar achteren om te zien of de hagelslag al in het magazijn staat. Ze krijgen drie keer per dag (!) aangeleverd, dus de kans is klein dat op ook werkelijk op is. In het zeldzame geval dat de Pukkelige Tiener met lege handen terug komt uit het magazijn, noteert hij je naam en noemt een tijdstip waarop de hagelslag bij de klantenservice opgehaald kan worden. En ja, op dat pak staat dan ook echt een briefje met “Gereserveerd voor Dhr. Van Noort”. Dat ik mijn achternaam wat binnensmonds uitspreek kan ik hem natuurlijk niet kwalijk nemen.
     
    De winkel is dagelijks open van acht uur ‘s-ochtends tot negen uur in de avond. Wie, zoals ik regelmatig, om vijf minuten voor sluitingstijd binnenkomt, hoeft zich niet te haasten. Op geen enkel moment wordt de klant er aan herinnerd dat de winkel zo gaat sluiten noch verzocht zich naar de kassa’s te begeven. In plaats daarvan vragen medewerkers of ze kunnen meehelpen boodschappen doen. Toen mijn vrouw zichtbaar zwanger was en eens tegen sluitingstijd nog wat “tussendoorboodschappen” nodig had, was de Pukkelige Tiener onverbiddelijk. “Mevrouw, gaat u vast naar de kassa, ik doe de boodschappen wel.” Bij de kassa aangekomen stond er een stoel voor haar klaar. Dat had de Pukkelige Tiener via de portofoon met de check-out manager geregeld.
     
    Klanten informeren.
    Je zult begrijpen dat deze C1000 vestiging het erg druk heeft. Wie wil er nou niet boodschappen doen bij Ten Brink? Voor diegenen die wat flexibeler in hun tijd zijn, staat er op de website van Ten Brink een tabel met dagen en tijden en de drukte die dan verwacht wordt. Zo kun je in één oogopslag zien dat woensdagochtend een goede dag is om boodschappen te doen, en dat op vrijdag en zaterdag overdag de winkel overbevolkt is. Op dezelfde website kun je overigens ook de geboorte van je kind, een aankondiging van een bazaar van de kerk of een andere mededeling achterlaten die dan op één van de zeven 94 cm grote LCD schermen in de winkel getoond wordt. Vier van deze schermen hangen tussen de 12(!) kassa’s waarop tevens YouTube filmpjes worden vertoond als “Wachtverzachter”.
     
    De baas van de kassa’s, de check-out manager, is de voormalig SRV man die met de komst van Ten Brink’s supermarkt de klandizie voor zijn buurtsuper op wielen zag slinken. Hiermee toont Edwin ten Brink dat hij een groot sociaal hart heeft. De check-out manager houdt als een havik in de gaten of er kassa’s zijn met 3 of meer wachtenden. Als dat het geval is, wordt er meteen een nieuwe kassa geopend. Hoeveel kassa’s je ook hebt, vlak voor de kerstdagen zijn de rijen traditioneel lang. Niet zelden zul je Edwin dan persoonlijk met een grote schaal blokjes kaas en plakjes worst langs de rijen zien gaan om zijn klanten te bedanken voor hun klandizie en om hun geduld en begrip te vragen. Edwin is sowieso vaak op de winkelvloer te vinden. Twee meter plus in lengte en strak in het pak. Pro-actief klantencontact. Edwin vraagt aan zijn klanten of ze alles kunnen vinden, of de nieuwe indeling bevalt en of er producten zijn die gemist worden in het assortiment. De klanten kennen Edwin, en Edwin kent zijn klanten.
     
    Deze C1000 supermarkt is volgens mij ook één van de veiligste supermarkten van ons land. Niet dat er bewakers bij de uitgang staan, maar veilig op een opvallend inventieve, passieve manier. Vóór de kassa’s hangen bonprinters met touchscreens waarop de klant zijn rookwaar naar keuze kan selecteren. Het bonnetje bevat een streepjescode en na het afrekenen kan de klant dat bonnetje in een grote bepantserde automaat steken waarna de rookwaar wordt vrijgegeven. Proberen sigaretten te jatten is zinloos. Een overval op de kassa’s trouwens ook. Ten Brink maakt gebruik van een gesloten geldsysteem waarbij de kassière het briefgeld door een gleuf schuift, het geld wordt vervolgens automatisch geteld en op echtheid gecontroleerd, en het papieren wisselgeld komt ook via diezelfde gleuf weer terug. Voor muntgeld staat er naast de pinautomaat een apparaat dat lijkt op een geldsorteermachine. De klant gooit het kleingeld ongesorteerd in de trechter, het apparaat telt en sorteert, en het wisselgeld komt in een bakje eronder terecht. Pinnen voor een klein bedrag of extra geld pinnen is trouwens nooit een probleem en altijd gratis geweest. Geen kassa-lades, geen fouten met tellen, geen enkele gelegenheid om een greep uit de kassa te doen. Zeker weten doe ik het niet, maar volgens mij is veiligheid ook de reden dat Ten Brink geen sterke drank verkoopt, terwijl daar zeker vraag naar is.
     
    Visie
    De kassières zijn trouwens stuk voor stuk vrolijke verschijningen, die je oprecht een prettig weekend wensen. Edwin heeft hierover ooit eens gezegd: “De kassières zijn het laatste gezicht van ons bedrijf waarmee de klant contact heeft voor hij naar huis gaat. Je kunt nog zo je best doen in het voortraject, als de kassière er ongeïnteresseerd bij zit, dan is dat het beeld waarmee de klant het pand verlaat.” Zo’n uitspraak zegt eigenlijk alles over de ondernemersvisie van het management. Nieuwe gezichten achter de kassa zijn een zeldzaamheid. Het personeelsbeleid heeft blijkbaar een laag verloop tot gevolg.
     
    Grootverbruikende klanten hoeven trouwens niet naar de winkel te komen. Die sturen per email gewoon hun boodschappenlijst, waarna een medewerker de karren vol laadt. Een paar uur later staat een busje, zeer ludiek “boodschappenwagen” genoemd, voor de deur. Gewone klanten kunnen trouwens ook gebruik maken van deze bezorgservice. Gewoon even bij de kassa melden dat je de boodschappen bezorgd wil hebben en in no-time staan er twee medewerkers je boodschappen in kratten te laden. Voor drieënhalve euro plus statiegeld voor de kratten worden de boodschappen binnen twee uur tot in de keuken afgeleverd. De drie bestickerde zilvergrijze Opel Vitaro’s die de stad door crossen maken en passant reclame voor deze service.
     
    Op zaterdag is er bij de ingang van de winkel bijna altijd een straatmuzikant te vinden die met vrolijke accordeonklanken de klant verwelkomt. Deze straatmuzikant heeft zijn fooienpet nogal onopvallend, bijna verscholen opgesteld en is allesbehalve opdringerig. Zijn glimlach is breed en zijn “goedemorgen” oprecht. Ik verdenk Edwin ervan deze man gewoon in te huren voor een paar uur per dag. Het werkt in ieder geval wel. Het maakt niet uit in wat voor pesthumeur je aankomt, zodra je de winkel binnenstapt schijnt het zonnetje weer. Is je humeur nog niet helemaal op orde, dan helpt gratis koffie of een hapje bij de kookdemonstratie wellicht je laatste zorgen even weg te nemen.
     
    Ik ken maar weinig ondernemers die zoveel geld en moeite steken in hun klanttevredenheidsprogramma als Edwin ten Brink. Maar levert het wat op? Is het al die moeite wel waard? Hier kan alleen maar een kort en bondig “Ja” op volgen. Bescheiden als hij is, hangen de oorkondes en awards een beetje verscholen voorbij de kassa’s aan de muur. Meervoudig “Beste supermarkt van Nederland”, meervoudig “Beste supermarkt van Zuid Holland”, meervoudig “Onderneming van het jaar”. En nu zelfs een lofzang op een ondernemersblog. Maar de grootste beloning is toch wel de trouwe klantenkring die is opgebouwd.
     
    Discipline
    Edwin ten Brink had allang meedere vestigingen kunnen openen of een eigen merk kunnen neerzetten. Zijn supermarktvisie had groot, groter, grootst uitgerold kunnen worden. In plaats daarvan heeft Ten Brink ervoor gekozen om al die energie te concentreren op één plek. Daar is discipline voor nodig, dat vergt moed. Maar ook dat is wel aan Edwin toevertrouwd. Edwin is een man van principes. Hoe groot de vraag ook is, welke wettelijke mogelijkheden er ook worden gecreëerd en al ga je op je kop staan; op zondag is en blijft de supermarkt gesloten.
     
    Zondag is de dag des Heeren, op zondag wordt er niet gewerkt.
     
    Deze column is eerder op mijn blog verschenen.

    Het prijsdilemma

    By Marije Miggiels

    Als ondernemer sta je meer dan eens voor lastige keuzes. Zo begon ik in mijn ondernemingsplan met een uurtarief. In dit uurtarief had ik declarabele uren, kosten, belastingen, overhead etcetera meegenomen. Omdat mijn type dienstverlening zich niet echt leent voor een vaste prijs, vond ik dit een prima uitgangspunt.
     
    Het ondernemingsplan is klaar, de visitekaartjes zijn gereed, er is een website in de lucht (die natuurlijk meerdere malen verbeterd moet worden). Je begint dus met ondernemen. Dat betekent dus acqisitie, want zonder acquisitie geen klanten, zonder klanten geen omzet, zonder omzet geen onderneming.
     
    Nu vind ik het zelf altijd prettig om te weten wat iets mij gaat kosten. Als ik mijn huis wil laten schilderen, zegt een uurprijs mij niet zoveel want hoelang is die schilder bezig met mijn huis? Als de schilder een uurtarief hanteert van € 50,00 en er vervolgens 3 uur aan besteedt, mag hij m'n huis schilderen. Als de schilder een uurprijs hanteert van € 35,00 en er 10 uur aan besteedt, ben ik bij een lager uurtarief toch € 200,00 duurder uit.
    Omdat ik het zelf dus prettig vind om te weten waar ik aan toe ben, vond ik het een toegevoegde waarde als ik zelf ook een vaste prijs kan aanbieden. Natuurlijk snijdt het mes dan aan twee kanten, want de ondernemer weet waar hij aan toe is, maar ik ook.
     
    En dan komt de eerste vraag: ik heb jaarrekeningen nodig over de periode van 2006 tot en met 2009. Wat kost dat? Natuurlijk kan ik dat zo niet zeggen, want dat is grotendeels afhankelijk van de staat van de administratie. Ik sprak dus met de ondernemer af dat ik langs zou komen om de administratie door te lichten en terplekke een prijs af te spreken. De rit naar de ondernemer kostte me 3 kwartier, het gesprek zelf 2 uur en dan de rit nog terug. Bij elkaar was ik dus 3,5 uur verder voordat ik daadwerkelijk met de opdracht begon. Ik maakte een inschatting van de tijd die het mij zou kosten en we waren tot een deal gekomen.
     
    Nu heb ik heel veel administraties verwerkt, maar met terugwerkende kracht de administratie van vier jaar op orde maken en jaarrekeningen opstellen, was iets wat ik nog niet eerder was tegengekomen. Ik wilde ook niet teveel uren berekenen, want ik wilde die eerste opdracht binnenhalen. Achteraf bleek dus ook dat ik het dubbele aan uren had besteed aan de opdracht. Ik had m'n uurtarief dus eigenhandig gehalveerd.
     
    Ondanks het feit dat ik te weinig gevraagd had voor mijn diensten, heb ik geen spijt van mijn beslissing destijds. De klant is meer dan tevreden en inmiddels besteedt ze de hele administratie aan mij uit voor een reëel vast bedrag per maand.
     
    Inmiddels ben ik een aantal maanden verder en weet ik steeds beter in te schatten hoeveel tijd opdrachten mij gaan kosten. Soms spreek ik een min-max prijs af, maar als de hele administratie aan mij wordt uitbesteed stel ik altijd een vast bedrag per maand of kwartaal vast. Dit vaste bedrag houdt een risico in voor mij, maar ook voor de opdrachtgever. De kans is dat ik meer uren besteed, maar het kan ook minder zijn. In dat laatste geval betaalt de ondernemer dus een hoger uurtarief.
     
    Misschien is dit een wat onsamenhangend verhaal geworden, maar ik had zin om dit dilemma te delen en ben erg benieuwd of er ondernemers zijn die zich in dit verhaal herkennen. Daarnaast ben ik ook benieuwd of die vaste prijs daadwerkelijk een toegevoegde waarde is.
  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept