Jump to content
  • Heb je een column, artikel of opiniestuk geschreven over innovatie en/of ondernemerschap? Dan plaatsen we deze na een redactionele check graag op Higherlevel.nl! Middels "voeg column toe" kun je de column plaatsen. Let op: de columnsectie is niet bedoeld voor Online Marketeers die werkzaam/ingehuurd zijn om producten/diensten onder de aandacht te brengen.

  • Zoek de schuld eens bij jezelf


    hansdoorenspleet

    Als ik naar voetbal kijk, zie ik ontkengedrag in volle glorie. De handjes gaan weer omhoog. Ik heb niets gedaan. Ik heb hem niet geraakt. Ik heb de bal niet over de zijlijn gespeeld. Zelfs als iedere blinde vink kan zien dat het onzin is, komt er een ontkenning. Want misschien kom je er mee weg. Maar het is duidelijk aangeleerd gedrag. Er wordt op getraind.

     

    Ik zie hetzelfde gedrag (in mildere vorm) bij managers. Maar die worden er niet op getraind. Waar komt het dan vandaan?

     

    Als er iets niet goed gaat, zoek dan eerst de schuld bij je zelf. Maar dat doen we niet. We wijzen met een beschuldigende vinger naar anderen of (ook lekker) naar de omstandigheden. Ook managers doen dit. Hierdoor filter je wel weg wat vaak een belangrijke rol speelt bij wat er niet goed gaat: je eigen doen en laten.

     

    Dit is een algemene kwaal. En die is best gek. Als je er rustig over nadenkt, moet je wel zeker weten dat je gelijk hebt, voor je dat doet. Een beschuldiging is zwaar, roept veel emotie op. Roept discussie op, mogelijk tot het niveau van ruzie. En moet uiteindelijk uitgepraat worden omdat de beschuldiging vaak niet terecht was. Dat moet je toch niet willen? Wat een gedoe. Wat een verspilde energie. Toch lees ik regelmatig dat een ander de schuld geven makkelijker is dan naar jezelf kijken.

     

    Eerst naar jezelf kijken, naar je eigen rol. Je eigen handelen of juist niet handelen. De sfeer die je gecreëerd hebt. Maar we doen het niet. In de spiegel kijken, zelfs als je daar niet door een ander toe gedwongen wordt, is kennelijk heftig. Zo heftig, dat we vaak toch die andere route kiezen.

     

    Toch is mijn ervaring door de jaren heen dat de manager bij bijna alles dat fout gaat, wel op een of andere manier een rol speelt of zelfs de hoofdverantwoordelijke is. We zouden dus als organisatie veel effectiever gaan functioneren als de manager zijn eigen reflectie en daarmee zijn eigen leervermogen zou stimuleren.

     

    Wat is de aanleiding om niet naar jezelf te kijken?

     

    [*]Inkomen: als de fout bij jou ligt gaat je prestatiebeloning omlaag?

    [*]Carrièreperspectief: als ik een fout maak, gaat dat ten koste van mijn kansen?

    [*]Ego: ik ben geweldig, ik maak geen fouten, ik ben nooit stom bezig, ik ben nooit zwak?

    [*]Cultuur: je moet zelfverzekerd overkomen. Iemand met reflectie, met relativeringsvermogen, iemand die bereid is de fout bij zichzelf te zoeken is een twijfelaar, is zwak?

    [*]Angst: om gekwetst te worden als je je kwetsbaar opstelt?

    [*]Bedrijfscultuur: gooi de problemen maar over de schutting, dan ben je er van af

     

    (Het is dus altijd de schuld van een ander, een andere afdeling: samenwerken wordt niet gestimuleerd)

     

    Bij al dat begrijpen blijf ik hangen in een aantal algemene mogelijkheden. Belangen, overtuigingen, aannames. Misschien ligt het veel dieper of is het juist veel eenvoudiger. Ik ben geen psycholoog. Maar waarschijnlijk is het een combinatie van factoren.

     

    Maar het zou zo helpen als we hier doorheen zouden kunnen komen. En op bedrijfsniveau kan dat. Daar is een structuur te bouwen die fouten niet veroordeelt en een cultuur te ontwikkelen die kwetsbaar zijn mogelijk maakt. Alles dat nodig is, is een beetje moed.



    User Feedback

    Recommended Comments



    Daar is een structuur te bouwen die fouten niet veroordeelt en een cultuur te ontwikkelen die kwetsbaar zijn mogelijk maakt.

     

    Het is interessant om daar over na te denken, ik probeer dat binnen mijn organisatie ook te stimuleren. Maar het is vaak best lastig om onderscheid te maken tussen bijvoorbeeld 'fouten die absoluut mogen, want je probeert iets nieuws' of 'domme fouten wegens laksheid of onoplettendheid'. Fouten in de eerste categorie zijn prima, maar fouten in de tweede categorie natuurlijk niet. Om daar een goede, transparante werk- en vooral denkwijze omheen te maken is een mooie uitdaging.

     

    Daarnaast is (zelf)reflectie gewoon moeilijk: jezelf kritisch evalueren is vaak nog wel te doen, maar in een volgende situatie terugdenken en de zaak op dat moment bewust anders aanpakken, dat is nog wel eens lastig is mijn ervaring.

     

    Ik ben benieuwd of er nog tips voorbijkomen in dit topic, ik volg het met interesse!

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    We leven in een afrekencultuur! waardoor je sterk in je schoenen moet staan om eerst bij jezelf te rade te gaan.

    Als het fout gaat is de eerste vraag: wie kunnen we hiervoor opknopen.

     

    De eerste vraag zou moeten zijn hoe kunnen we van de fout leren om te voorkomen dat het weer de verkeerde kant uitgaat.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Waarom richt jij je in deze colum op managers en niet ook op ondernemers? Ook bij eenmanszaken (die ook echt alleen zijn) gaat de vinger vaak naar de klant.

     

    Maar als er een conflict met een klant ontstaat heb IK iets fout gedaan. De vraag is dan: wat had ik anders kunnen doen en wat kan ik in de standaardwerkwijze veranderen dat dit soort problemen zich niet meer voordoen?

     

    Ook met mijn medewerkers probeer ik die cultuur zo te krijgen. De vraag die we ons altijd weer stellen: Wat had ik anders kunnen doen? Ook al komt het voor uit "laksheid" is het goed te leren dat je in sommige gevallen niet laks mag zijn. Maar... iedereen is wel eens laks of onoplettend.

     

    Zolang je doel maar is: leren van je eigen fouten en altijd openstaan voor verbeteringen vind ik het goed.

     

    Overigens geef ik regelmatig cursus. Aan het eind van iedere cursus vraag ik in alle openheid wat er de volgende keer beter kan en probeer ik het altijd samen te vatten en voor mezelf alvast te reflexteren. Daarbij komen altijd dingen naar boven: ja, dat kan beter en dat kan beter. Maar door dat zwakke opstellen zien mensen wel dat ik mijn best doe om het zo goed mogelijk te doen. En dat werkt! (Wat overigens niet wil zeggen dat ik geen goede cursussen geef, vaak krijg ik jou ook tegengestelde reactie te horen: dat is altijd leuk, want dan mag ik mijn eigen keuze maken ;-) )

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik bepleit ook om je eigen (kleine) omgeving hier mee aan de slag te gaan. Daar heb je nog veel meer de mogelijkheid om open en eerlijk met elkaar om te gaan. Dan is ook heel makkelijk om duidelijk te maken wat het verschil is tussen slordigheid en een leermoment. (Ook al levert voor de slordige die slordigheid ook een leermoment op, namelijk hoe hou iki mijn kop er beter bij).

    Voor reflectie ben je dan ook minder op jezelf aangewezen, omdat je zelf als manager ook feedback krijgt op je doen en laten, waardoor je eigen leermogelijkheden ook enorm toenemen.

     

    Afrekencultuuur: het is maar net hoe je daar mee om gaat. In de politiek en daarmee ook wat naar overheid overgewaaid, is dat heel sterk. In het bedrijfsleven weten we (over het algemeen) wel beter. Zorg dat je op de juiste dingen wordt afgerekend (het uiteindelijke resultaat) en niet op alle andere kleine stapjes, dan heb je veel meer mogelijkheden om zaken goed naar je eigen hand te zetten.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Een belangrijk onderdeel van het ondernemerschap is dat je door schade en schande wijs zult moeten worden. Ondernemen is immers ook keuzes maken en als je de verkeerde keuze gemaakt hebt en die niet meer kunt corrigeren, leer je snel dat het zinloos is om daar "andere" oorzaken voor aan te wijzen. De oorzaak van de foute keuze ligt bij jezelf. Het is wel belangrijk om de puzzel, waarmee de foute keuze tot stand is gekomen, helemaal te analyseren en ervan te leren. In de praktijk leer je daarmee dat je altijd onzekere factoren moet elimineren als je weer eens een keuze moet maken. In de loop der jaren worden de onzekere factoren steeds kleiner en gaan ze een steeds kleinere rol spelen. Dat levert soms geen vriendschap op, maar wel meer zekerheid. Als kleine ondernemer met een uniek product, heb je niks aan een coach die je gaat vertellen welke beslissingen en keuzes je moet maken. Gewoon zelf durven beslissen, levert veel meer op. Foute beslissingen verbranden en ervaringen meenemen naar de volgende beslissingen. Ik ga wat schrijven over de elfde sleutel. ;)

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Hoi Hans,

     

    Leuke column en mooi onderwerp.

     

    Narcisme is wat mij betreft is de oorzaak van het gebrek aan zelfonderzoek bij veel mensen. Managers en ondernemers omringen zich vaak met mensen die op dezelfde manier als zij denken en doen. Deze personen zijn v.w.b. hun baan, salaris en carrière afhankelijk van de manager/ondernemer. Zonder actieve stimulans van de manager/ondernemer is de kans groot dat deze medewerkers het altijd eens zijn met hun chef: zij worden jaknikkers. Iemand die nooit kritiek krijgt loopt het risico dat hij/zij zichzelf overschat en kan verzanden in narcisme of overdreven eigenliefde. Narcisten verliezen de realiteit uit het oog en denken dat zij de waarheid in pacht hebben. In zijn boek Bomfire of the Vanities noemde Tom Wolfe dit type mens Masters of the Universe. Denk dat het narcisme bij veel mensen in financiële instellingen een van de belangrijkste oorzaken van de huidige economische crisis is.

     

    Je ziet dit verschijnsel ook bij topsporters, zie Tiger Woods die zijn hele leven mensen om zich heen had die hem vertelden hoe goed hij was.

     

    Met vriendelijke groet,

     

    Ties

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Leuke column. De bijlage hebben vele al wel eens gezien in verschillende vormen op kantoren. Is het wel zo grappig?

     

    De column is natuurlijk van toepassing op iedereen, zoals John hieronder stelt.

    Als een sporter goed is, lijkt hetgeen wat hij doet heel erg gemakkelijk. En volgens mij geld dit ook voor managers. Als een manager goed is, dan loopt alles zo soepel dat het lijkt dat hij overbodig is. En dat overbodig strookt niet met de opsomming zoals de CS dat stelt.

    chart.thumb.jpg.892e8193d9c87443497c36d2e3089dbb.jpg

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites
    Ik zie hetzelfde gedrag (in mildere vorm) bij managers. Maar die worden er niet op getraind. Waar komt het dan vandaan?

    Volgens mij krijgen de meesten dit gedrag vanaf de geboorte met de paplepel ingegoten.

     

    "Ik heb mijn zusje niet geslagen", "Die beker viel vanzelf om", "De meester heeft het niet goed uitgelegd".

     

    Je hoeft het dus niet te trainen, je moet het bewust afleren. Neem eens een tijdje als uitgangspunt dat domme fouten niet bestaan. Dat maakt je namelijk nieuwsgierig waarom dergelijke fouten gemaakt worden en dat kan heel verhelderend werken.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik lees in het collum wel de voordelen van de afschuifcultuur, maar niet de nadelen. Ik geef eerlijk toe dat wanneer ik de kans krijg ik ook de schuld bij een ander leg. Uiteindelijk gaat het toch om geld verdienen en schuld bekennen kan je een klant kosten.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    @Jasper

     

    En soms eerlijk zijn en bekennen dat je een fout hebt gemaakt levert je misschien een lange menselijke relatie op. Een fout maken is namelijk menselijk. Maar als ik jouw sneeuw reacties lees, ben jij niet zo keihard...

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Tuurlijk helemaal mee eens. Ik ben ook geen constante leugenaar ;), ik denk alleen dat je er creatief mee om moet gaan. Als je weet day het bekennen van een fout geen gevolgen heeft kan het makkelijk, kan het je geld of een opdracht kosten denk ik toch wel een tweede keer na.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Tuurlijk helemaal mee eens. Ik ben ook geen constante leugenaar ;), ik denk alleen dat je er creatief mee om moet gaan. Als je weet day het bekennen van een fout geen gevolgen heeft kan het makkelijk, kan het je geld of een opdracht kosten denk ik toch wel een tweede keer na.

    Ik denk dat het je altijd (al is het op lange termijn) iets oplevert. Als ik een fout maak ben ik daar altijd eerlijk en open over. Het liefst leg ik uit hoe eea ontstaan is en vraag ik de klant: Hoe ik hem alsnog zo goed mogelijk kan helpen. Klanten die zien dat je ook wel eens een fout maakt, daar eerlijk in bent en dat zo goed mogelijk wilt oplossen (eventueel door in dat geval een grote stap extra te doen) gaan je vertrouwen en zullen de volgende keer sneller weer voor jou kiezen.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Mijn verhaal is gericht op hoe je intern, binnen je bedrijf met elkaar om gaat. Hoe je dat met je klant doet, is eigenlijk weer een heel ander verhaal. ook al is het lastig als je intern open, eerlijk en lerend probeert te zijn, naar de buitenwereld een ander gezicht op zet. Dat gaat wringen.

    Over het algemeen zeg ik, maak van een klacht een kans, zet het om in een positieve ervaring voor de klant. Maar soms kan dat gewoon niet of wordt echt te duur. Maar in deze tijd van alles open via het internet, dus ook klantervaringen, moet je je wel heel erg afvragen of je er verstandig aan doet om niet eerlijk te zijn.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wat mij betreft, wordt het hele verhaal uit de sfeer van 'schuld' en 'wijzen' getrokken. Wees bereid fouten te maken, en er dan als verantwoordelijke voor te staan dat er iets toch anders is gelopen dan bedoeld. En wees ervan bewust dat je tijdens het wijzen naar anderen altijd nog met drie vingers naar jezelf wijst (en sommigen met de duim nog naar de hemel;)). Wees vooraf duidelijk over het doel dat je wilde bereiken, hoe je dat wilt bereiken, wat ervoor nodig is om het doel te bereiken. Op het moment dat er dan toch iets mis gaat, kun je - achteraf - vrij nauwkeurig bepalen waar het mis ging en waar dus de belangrijkste leerervaring zit. Die attitude zou helpen de 'afrekencultuur' af te schaffen.

     

    Ach ja, maar dan hebben we het wel over een ideale wereld. Dat is ook hoe ik jouw column interpreteer, duidelijk maken hoe we zo'n ideale situatie zouden kunnen nastreven. Leuk dat je het aankaart, want wat is er mis met idealen nastreven?

     

    Succès en groet,

     

    Hans

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Hans, mooie opmerking over die wijzende vinger!

     

    Mijn ervaring is dat klanten e.d. het zeer waarderen als je je fouten onomwonden toegeeft. Maar alleen als je de daad bij het woord voegt, mocht dat nog mogelijk zijn. Dus de fout z.s.m. herstelt, op eigen kosten uiteraard. Die kosten zijn op zich best vervelend, maar maken wat mij betreft integraal deel uit van "het leermoment". En zodra je je realiseert dat deze aanpak hetzelfde effect heeft als het verlenen van een excellente service in eerste instantie, namelijk dat klanten graag zaken met je blijven doen, dan zijn die kosten eigenlijk helemaal niet zo vervelend.

     

    Eigenlijk ben je dus gewoon een onprofessionele sukkel als je je eigen fouten niet toegeeft en pro-actief herstelt, maar afschuift op anderen.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik weet het niet, ben dan liever een onprofessionele sukkel zoals hierboven wordt gezegd, dan dat ik een klant/opdracht kwijt raak, die je met een klein leugentje toch kan houden.

    Het is natuurlijk een ander verhaal als je andere mensen ermee gaat benadelen. Maar de schuld afschuiven op de grotere jongens, vooral als ze al onder vuur liggen, kan in mij ogen meer dingen goed maken dan verpesten.

     

    Voorbeeld: waarom niet de tnt de schuld geven als je een brief te laat verstuurd, mensen kennen het probleem dus zullen aannemen dat je gelijk hebt. Terwijl als je met zo'n slechte smoes komt, met ik had het te druk of dat erger nog als je zegt dat je de klant vergeten bent. Kan veel meer schade doen.

     

    Of een ING betaling die weer eens mis gaat, gebeurt immers regelmatig, dus kun je makkelijk gebruiken.

     

    File, ook veel gebruikt, makkelijk aannemelijk te maken als je je weer eens verslapen hebt.

     

     

    Iedereen gebruikt dit soort smoezen, dus waarom zou je het niet doen?

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Alle dingen die ik doe, maak of ontwikkel zijn gebaseerd op fouten van een ander. Als er bijvoorbeeld niemand door zijn rug zou gaan door te zwaar tillen was mijn nieuwste product er niet. Als er op tijd onderhoud was gepleegd aan traktoren verkocht ik geen enkel onderdeel. Als iedereen alle gebruiksaanwijzingen zou lezen, en er ook de juiste handelingen uit zou maken, was een reparatieafdeling niet nodig. Als er geen ontwerpfouten gemaakt zouden worden, was een protoype bouwen onzinnig. Kortom als mensen geen fouten zouden maken had ik geen droog brood.

    Ik ben zo blij dat iedereen fouten maakt.

    En ik ben er één van.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Alle dingen die ik doe, maak of ontwikkel zijn gebaseerd op fouten van een ander. Als er bijvoorbeeld niemand door zijn rug zou gaan door te zwaar tillen was mijn nieuwste product er niet. Als er op tijd onderhoud was gepleegd aan traktoren verkocht ik geen enkel onderdeel. Als iedereen alle gebruiksaanwijzingen zou lezen, en er ook de juiste handelingen uit zou maken, was een reparatieafdeling niet nodig. Als er geen ontwerpfouten gemaakt zouden worden, was een protoype bouwen onzinnig. Kortom als mensen geen fouten zouden maken had ik geen droog brood.

    Ik ben zo blij dat iedereen fouten maakt.

    En ik ben er één van.

     

    Daar zit iets in Tiller. Maar wat dan met de geheel nieuwe dingen die worden uitgevonden?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Jasper, je brief te laat verzenden en TNT vervolgens de schuld geven? Dan is er toch echt iets mis met je! Draai het voor de gein eens om en vraag je af wat jouw gedachten zijn als een klant met zo'n typische kutsmoes aankomt. En wat je gedachten zijn als hij gewoon de waarheid vertelt.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Alle dingen die ik doe, maak of ontwikkel zijn gebaseerd op fouten van een ander. Als er bijvoorbeeld niemand door zijn rug zou gaan door te zwaar tillen was mijn nieuwste product er niet. Als er op tijd onderhoud was gepleegd aan traktoren verkocht ik geen enkel onderdeel. Als iedereen alle gebruiksaanwijzingen zou lezen, en er ook de juiste handelingen uit zou maken, was een reparatieafdeling niet nodig. Als er geen ontwerpfouten gemaakt zouden worden, was een protoype bouwen onzinnig. Kortom als mensen geen fouten zouden maken had ik geen droog brood.

    Ik ben zo blij dat iedereen fouten maakt.

    En ik ben er één van.

     

    Daar zit iets in Tiller. Maar wat dan met de geheel nieuwe dingen die worden uitgevonden?

     

    Noem eens iets nieuws wat niet ontstaan is uit een probleem, tekortkoming of fout van een ander? Ik ben nieuwsgierig.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Jasper, je brief te laat verzenden en TNT vervolgens de schuld geven? Dan is er toch echt iets mis met je! Draai het voor de gein eens om en vraag je af wat jouw gedachten zijn als een klant met zo'n typische kutsmoes aankomt. En wat je gedachten zijn als hij gewoon de waarheid vertelt.

     

    Volgens mij is er juist iets mis met je als je ontkent dat dit binnen je bedrijf gebeurt. Bijna elke dag krijg je van die kutsmoezen. Betalingen die niet gedaan worden om een typfout, facturen die niet verstuurd zijn welke zo genaamd kwijt zijn geraakt door de tnt, facturen die niet betaald worden omdat de factuur niet zou zijn aangekomen.

     

    Het zijn smoezen, waar een goede ondernemer doorheen prikt en zich niet door laat intimideren. Afspraken zijn afspraken ongeacht de smoezen. Ik kom mijn afspraken altijd na en fouten worden op zo'n manier opgelost dat de opdrachtgever tevreden is, of als dat niet lukt ik in ieder geval tevreden ben met de geboden oplossing.

    Dus smoezen heb ik tegenwoordig niet nodig, maar steek niet mijn kop in het zand en zeg dat smoezen geen goede manier zijn om problemen op te lossen.

    Vroeger was dit misschien wel anders en werkte we minder professioneel en heb ik net als de meeste hier echt wel dingen gezegd om me eruit te redden.

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Beetje offtopic

    @jantax

    Ik vind je reactie wel een heel hoog "heiliger dan de paus" gehalte hebben. Alhoewel ik mij afvraag of die uitdrukking tegenwoordig nog opgaat ;)

     

    Iedereen doet wel eens een leugentje om bestwil. Ik ken Japser niet, maar ik geloof niet dat hij een pathetische leugenaar is en dus hier alleen maar wat eerlijke voorbeelden geeft. En ik geloof er niet in dat jij nog nooit een een enkel leugentje hebt verteld in je leven...

     

    Ontopic op de lopende discussie, maar volgens mij wel nog offtopic

    Ik wilde die inkeping in beschuit noemen, maar dat is weer gebaseerd op het probleem dat je die beschuit er lastig uit kon krijgen. Ik zou dan alles wat ik maak als voorbeeld noemen. Maar ja dat is weer de tekortkoming van andere, wat ik blijkbaar aanvul. Dus Herman heeft het voor mij te moeilijk gemaakt.

     

    Helemaal ontopic

    Het probleem zit hem volgens mij erin dat wij nog steeds draaien op oerdriften. Overleven en zorgen dat je het zelf het beste voor elkaar hebt, of in ieder geval beter als degene naast je. Niet optimaal, en bij sommige zal dit meer zijn dan bij andere.

     

    Wat ik bijvoorbeeld niet begrijp is het fenomeen interim/flex manager. Zo'n manager mag dan een bepaald gedeelte managen. Krijgt targets mee en wordt direct daarop afgerekend. En dit moet binnen een bepaalde periode. En dan komt er weer een nieuwe. Hiermee snap ik dat die manager een indruk wilt achterlaten. Dus als eerste de voorganger afkraken, daarna wijzigingen doorvoeren om te laten zien dat hij ook wat doet. En bij problemen zorgen dat hij de schuld niet krijgt, want in die korte tijd moet hij veilig en met goede bonus weer verder.

     

    Micha

     

     

     

     

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites



    Join the conversation

    You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

    Guest
    Add a comment...

    ×   Pasted as rich text.   Restore formatting

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept