Jump to content
  • Welcome to HigherLevel, the Dutch business forum

    Do you have a business question, do you want feedback on your business plan or do you want to advise others? Then you are at the right place at a higher level. Here entrepreneurs come together to take each other to the next level.
    Ask your question, get a quick answer and share your experiences with entrepreneurs. The moment it suits you!
    During the day, evening and weekend 24/7 free advice and exchange of experience with entrepreneurs who understand!
Phoenix

[Column] Het grote taboe, falen, depressie en erger.

Recommended Posts

Ja Christine. De laatste keer dat ik hem op tv zag vond ik hem er wel erg slecht uitzien. Jammer dat hij zijn hart niet heeft kunnen luchten.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zoals Claudia de Breij net zei, "hij was een ontzettend leuke man".

 

Wat ze bij Pauw ook allemaal zeiden was "nooit gemerkt dat 'ie depressief was, was altijd vrolijk". Ik denk dat dat geldt voor veel mensen die in perioden depressief zijn: je ziet het niet aan de buitenkant.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zoals Claudia de Breij net zei, "hij was een ontzettend leuke man".

 

Wat ze bij Pauw ook allemaal zeiden was "nooit gemerkt dat 'ie depressief was, was altijd vrolijk". Ik denk dat dat geldt voor veel mensen die in perioden depressief zijn: je ziet het niet aan de buitenkant.

 

Je ziet het niet, maar je merkt het volgens mij wel degelijk.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wow,door het forum te doorzoeken op onderwerp "Failliet" kom ik op deze berichten. Hoedje af voor de durf en de reacties.

Momenteel heel herkenbaar: mijn zoon sluit volgende week na 7 jaar zijn zaak, niettegenstaande de stijgende omzet met een flinke terugval sinds half augustus en een dramatische septembermaand. Hij sluit met nog geen 10.000 EUR. Alle spaarcenten zijn in de zaak gestopt.

Ik werk vrijwillig mee voor de nodige hand-en-spandiensten (winkel/boekhouding/marketing etc). We blijven vechten, doorgaan, zoeken naar mogelijkheden, zoeken naar oplossing, maar helaas moeten we het hoofd buigen. Niemand die je helpt als je even kort zit, je wel kennen als je 3ton op de rekening staat. Heel pijnlijk en zuur voor mijn zoon, het gevoel gefaald te hebben, het gevoel door het zand te moeten kruipen, het gezichtsverlies bij leveranciers/klanten/vrienden, steeds tegen die muur aanstoten. Hij is moegestreden, het vuur is gedoofd en laait soms weer vol op. Hij neemt stilaan afscheid, heeft overal pijn, krijgt tics, schopt om zich heen. En ja, het doet mij meer dan veel pijn hem zo te zien en hem niet te kunnen helpen. Ik kom zelf uit een depressie (weggepest door leidinggevende die zich bedreigd voelde voor haar eigen job) en hoop niet dat hij dat dal door moet. Mijn steun heeft ie sowieso altijd in alles, hopelijk staan ook nu vrienden voor hem klaar, hij zal het nodig hebben.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je zoon heeft niet gefaald. Ondernemen is per definitie risico nemen, en risico nemen betekent dat je een eindige kans op mislukking hebt. Zonder ondernemers zijn er geen banen in ons land, en loopt de economie vast. Het jammere is dat de meeste mensen zich dat niet realiseren. Zich niet realiseren dat zij een baan hebben omdat anderen hun nek hebben uitgestoken. De overheid profiteert van je ondernemerschap met het heffen van belasting en premies, maar zodra je bedrijf stopt, dan geven ze niet thuis. Dat is dom, want de feiten tonen aan dat ondernemers die opnieuw beginnen significant succeslvoller zijn dan ondernemers die voor het eerst ondernemen. Een vorm van kapitaalvernietiging dus, als je failliete ondernemers in de shit duwt.

 

Je zoon moet niet bij de pakken neer zitten. Ik heb rare perioden meegemaakt, maar op het eind dacht ik altijd maar "het ergste wat er kan gebeuren is dat ik dakloos raak, en dan woon ik fijn buiten". Het is gelukkig (net) niet zo ver gekomen. Je zoon heeft jou, en z'n verdere familie, en z'n goede vrienden nu nodig. Spreek 'm moed in, vraag 'm te eten, stop 'm zo nu en dan wat toe. Het belangrijkste: communicatie met de buitenwereld is voor hem heel lastig. Bellen met een energiebedrijf over een openstaande rekening, dat is onmogelijk. Maar een goede vriend, of z'n vader, kan dat wel eenvoudig doen, die heeft er geen diepe emoties bij. Dat soort dingen is waar het mij indertijd het meest aan ontbrak: iemand die ff naar de belastingdienst belde.

 

Ik wens je zoon veel sterkte, hoop dat z'n omgeving 'm overeind houdt, en als er praktische vragen zijn, weet dat de leden van HL altijd klaar staan om te helpen. En we zijn met heel veel.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je ziet het niet, maar je merkt het volgens mij wel degelijk.

 

 

Niet, dus.

 

Ach ja.

 

Vorige weel weer een kennis van straat geplukt omdat ik het 'zag'. Fijn gesprek gehad en hoop dat ze er iets aan heeft gehad.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je ziet het niet, maar je merkt het volgens mij wel degelijk.

Niet, dus.

Ach ja.

Vorige weel weer een kennis van straat geplukt omdat ik het 'zag'. Fijn gesprek gehad en hoop dat ze er iets aan heeft gehad.

 

Verschil in definitie van "je", denk ik. Je kunt ook op de bank zitten met je zus en je vader en dan geheel tussen de wal en het schip vallen. Terwijl ze toch op aandringen van anderen op zondagavond in allerijl langs zijn gekomen.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Roze kader bij het posten van mijn reactie:

"Let op: het laatste bericht in het topic waar je op wilt reageren is meer dan zes maanden oud. Onnodig oude topics omhoog halen wordt niet altijd gewaardeerd, maar natuurlijk mag je nog wel op oudere topics reageren wanneer je een relevante bijdrage hebt."

 

 

Niets aan toe te voegen, maar ik denk dat het in dit geval wel relevant is. Ben bang dat het zelfs relevant zal blijven. Het houdt nooit op denk ik:

 

http://www.joop.nl/opinies/weer-een-prominent-slachtoffer-van-depressie

Share this post


Link to post
Share on other sites
Het houdt nooit op denk ik.
Heb je ooit gedacht dat het zou ophouden? Dat is toch een manier van denken dan.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gister afscheid genomen van een vrouw van een ZZPer. Ze was al jaren met mij in contact over haar ongrijpbare denkkronkels. Ze was bang voor alles, het leven, de toekomst. Vaak ging ze weg met een sprankje hoop. Na het laatste contact vorige week heeft ze toch de stap gezet naar rust.

 

In één week voor het eerst opa worden en met een mooi meisje in je handen genieten van de mooie kleurrijke wereld. Daarna de donkere kant mogen aanschouwen.

Toch maakt dit mijn leven waardevol.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb het weer een paar weken buiten de deur weten te houden, maar ik heb vandaag toch voor de zoveelste keer de column gelezen en door het draadje heen gebladerd. Het vreselijke onderwerp laat me toch niet los. Toen ik vanmorgen een paar kilometer naar huis liep vanaf een van mijn therapeuten kon de kou me totaal niet deren, want de pijn in mijn ziel overstemde alles. Weer een uur in een kamertje moeten graven in mijn pijnlijkste herinneringen en het voor de zoveelste keer moeten doormaken. Op de terugweg dacht ik weer aan dit draadje, en de wanhoop. Ik wil weer gezond zijn, ik wil ondernemen.

 

De afgelopen jaren heb ik alles verloren waarvoor ik mijn leven lang hard heb gewerkt. En toch zal het nog veel erger worden, want de doorlopende kosten en verplichtingen zijn torenhoog terwijl de inkomsten bijna nul zijn. Oplossingen om de kosten te verlagen vallen stuk voor stuk af om complexe redenen die ik hier niet uit kan leggen, terwijl oplossingen om de inkomsten te vergroten stuk lopen op mijn ziekte, die nog eens verergerd wordt door de huidige situatie. Een hopeloos perspectief.

 

Natuurlijk ben ik bezig met allerlei hulpverlening om wat aan mijn ziekte te doen, maar dat schiet helaas niet zo snel op; op sommige fronten gaat het langzaam beter, maar op andere fronten bergafwaarts. Natuurlijk ben ik bezig met de gemeente om te kijken naar bijstand en bijzondere bijstand, maar dat is een redelijk traumatische ervaring die me letterlijk nachtmerries geeft, ondanks de behulpzame medewerkers. Natuurlijk heb ik een advocaat ingeschakeld, maar die probeerde me vooral op te lichten dus ik moet opnieuw de hoge drempel over om een nieuwe te zoeken. Al die dingen moet ik zelf regelen, terwijl ik nodig heb dat er voor mij geregeld wordt.

 

Ondertussen blijft de telefoon al maanden stil. Geen opdrachtgevers, maar vooral vrienden en familie laten het ernstig afweten terwijl ik ze zo hard nodig heb. Geen instanties die me actief proberen te helpen en eens bellen. Ondernemen kan inhoudelijk fantastisch zijn, maar daardoor zit ik nu in allerlei dingen verstrikt die in loondienst heel anders zouden hebben uitgepakt. Het is een keuze die ik ooit heb gemaakt, al voelen de verdere oorzaken en gevolgen zo ontzettend oneerlijk en uitzichtloos.

 

Nog steeds hoopte ik op een wonder, maar ik denk niet dat het er nog in zit. Ik heb altijd mijn eigen broek opgehouden en juist voor anderen betaald, maar ik voel me nu zo afhankelijk van de willekeur van rechters en instanties. Ik lig nu al wakker van de komende periode, met angst voor advocaten, rechters, bijstandsbeoordelaars, sociale recherche, belastingdienst, deurwaarders.... Ik durf er niet goed over na te denken wat dat betekent, het lukt me niet eens om helder te denken, en ik weet ook eigenlijk niet of ik het wel aandurf om dat nog allemaal mee te gaan maken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sterkte gewenst Jason...

 

Is opnieuw in loondienst gaan werken echt geen optie?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beste ""Jason"", Ook hier sterke gewenst.

Weet dat je post indruk maakt.

 

Klote-situatie maar houd a.u.b. moed! en geef niet op!

Ook al zijn sommige dalen heel erg groot en heel erg diep: er ís een bodem. En als je die niet springend maar wandelend bereikt zul je zien dat je daarna weer het pad omhoog vind.

 

En bel die familie en vrienden toch zelf eens op. Niet om zielig te doen, maar om te peilen wie er wel en niet een luisterend oor heeft voor je verhaal. In echte nood leer je je echte vrienden kennen....

Dit zo teruglezend klinkt het als een paar lullige tegelspreuken maar weet dat er meer mensen in exact dezelfde situatie hebben gezeten als jij én er heelhuids uit zijn gekomen: een hoop illusies (en vrienden :'() armer, maar een hoop ervaring rijker.

 

Over tegelspreuken gesproken: een van mijn favorieten:

 

succes is not final, faillure is not fatal: it's the courage to continue that counts

(sir Winston Churchill)

 


B2Bsure, de vooruithelpers in risicomanagement en verzekeringen

 

Vragen, second opinion of offerte  m.b.t. AOV, aansprakelijkheid of andere bedrijfsverzekeringen?  →  contact 📞📧

Share this post


Link to post
Share on other sites
Op de terugweg dacht ik weer aan dit draadje, en de wanhoop. Ik wil weer gezond zijn, ik wil ondernemen.

 

De afgelopen jaren heb ik alles verloren waarvoor ik mijn leven lang hard heb gewerkt. En toch zal het nog veel erger worden, want de doorlopende kosten en verplichtingen zijn torenhoog terwijl de inkomsten bijna nul zijn. Oplossingen om de kosten te verlagen vallen stuk voor stuk af om complexe redenen die ik hier niet uit kan leggen...

Beste Jason,

 

dit vreselijke onderdeel is helaas ook inherent aan ondernemen verbonden, of we dit nu willen of niet. Hoe moeilijk dit ook kan klinken, je zou de huidige situatie moeten zien te accepteren en proberen deze om te buigen met concrete hulpvragen als je in je persoonlijke omgeving geen direct gehoor vindt.

 

Een hopeloos perspectief.

Al die dingen moet ik zelf regelen, terwijl ik nodig heb dat er voor mij geregeld wordt.

Het is een keuze die ik ooit heb gemaakt, al voelen de verdere oorzaken en gevolgen zo ontzettend oneerlijk en uitzichtloos.

Ik durf er niet goed over na te denken wat dat betekent, het lukt me niet eens om helder te denken...

Schiet hier dan alsjeblieft mensen aan die je wél vertrouwt en die je in technische zin van een second opinion of vriendenprijsadvies (in mijn ogen onvoorwaardelijk en volledig gratis) kunnen voorzien.

 

Ik ga niet afsluiten met een wedervraag of spreuk, maar sluit me nadrukkelijk ook aan bij de strekking van voorgaande reacties.

 

Groet,

 

Highio

 


"The secret is to take an existing product, service or concept and then take it up a level by applying your own vision and creativity."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jason, deze zin van jou greep mij direct:

 

"Toen ik vanmorgen een paar kilometer naar huis liep vanaf een van mijn therapeuten kon de kou me totaal niet deren"

 

Heel herkenbaar als je geestelijk helemaal vast zit. Als je 'denkwerk' bezit van jouw heeft genomen.

Je gevoel wordt naar de achtergrond gedrongen en er lijkt alleen maar denkend een oplossing gevonden te moeten worden.

 

Mijn ervaring is: laat dit maar gebeuren en accepteer je pijn, hoe moeilijk dat ook is. Ga zitten in een hoekje en ga er maar vanuit dat "ze" je opeten, vermorzelen. Je hoeft helemaal niets meer.

 

Je geeft jezelf daarmee lucht in je denkmachine.

 

Na uren, dagen, soms weken gaan de raderen weer een beetje aan het werk.

 

De mooie les die ik eruit geleerd heb is dat het denkwerk niet 'mij' is maar een hulpmiddel wat ik wel of niet kan gebruiken. Wat ik kan belasten, zelfs overbelasten, maar wat ik ook kan ontlasten.

 

Voor mij is deze ontdekking de zin van het leven.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beste Jason,

 

we zijn vandaag vijf dagen verder na jouw anonieme hulpvraag van eind vorige week.

 

Ik vraag me af hoe het nu werkelijk met je gaat.

 

Welke vrienden of familieleden bieden inmiddels een luisterend oor en welke instanties heb je zelf in weten te schakelen?

 

Heb je iets ondernomen om extra of nieuwe professionele hulp te benaderen op de diverse reacties?

 

Groet,

 

Highio

 


"The secret is to take an existing product, service or concept and then take it up a level by applying your own vision and creativity."

Share this post


Link to post
Share on other sites
Is opnieuw in loondienst gaan werken echt geen optie?

Dank voor je reactie, dArgent. In theorie wel, en ik probeer dat ook, maar de praktijk is anders. Ziekte blijft een belemmerende factor. Ik zit al lang niet meer in de fase van lastige zakelijke beslissingen om een onderneming te redden, want de effecten zijn al lang privé geworden. Sorry dat ik niet veel specifieker kan worden.

 

succes is not final, faillure is not fatal: it's the courage to continue that counts

Dank voor je reactie, Norbert Bakker. Die mensen heb ik de afgelopen jaren vaak genoeg zelf opgebeld en de conclusie is dat er in nood bijzonder weinig mensen over zijn gebleven.

 

Vanavond heb ik met hulp wat scenario's uitgewerkt; de opties emigreren en opgeven zijn niet op papier gezet, al spelen ze wel in mijn hoofd. Het relatief beste (lees: minst dure) scenario dat er wel bij zit is ook een vorm van opgeven/overgave met weinig toekomstperspectief, maar ik zal proberen om me ertoe te zetten om het te overwegen, te besluiten en uit te voeren voor ik rigoureuzere maatregelen overweeg. De angst over wat er nog gaat komen weegt wel zwaar.

 

dit vreselijke onderdeel is helaas ook inherent aan ondernemen verbonden, of we dit nu willen of niet. Hoe moeilijk dit ook kan klinken, je zou de huidige situatie moeten zien te accepteren en proberen deze om te buigen met concrete hulpvragen als je in je persoonlijke omgeving geen direct gehoor vindt.

Dank voor je reactie, Highio. Mijn concrete hulpvragen zijn niet zozeer ondernemersgerelateerd, want dat stadium ben ik al ver voorbij. De onderneming is een tussenstation: door privéomstandigheden kan ik niet goed werken, daardoor komt er te weinig geld binnen in de onderneming, en daardoor ontstaan weer nieuwe privéproblemen. Ik wilde dat vooral even kwijt, concrete vragen kan ik er voor dit forum niet van maken. Sorry dat ik niet veel specifieker kan worden.

 

Je kunt mij maandag bellen. dan ben ik weer in NL.

Dank voor je aanbod, Herman van der Helm. Dat waardeer ik erg. Ik heb overwogen je te bellen, maar dat zou mijn denkmachine deze week overbelast hebben; zoveel te doen en zo weinig energie. Daarnaast moest ik het hele verhaal deze week alweer meermalen vertellen. Misschien komt het nog, ik stel je aanbod zeer op prijs.

 

Welke vrienden of familieleden bieden inmiddels een luisterend oor en welke instanties heb je zelf in weten te schakelen? Heb je iets ondernomen om extra of nieuwe professionele hulp te benaderen op de diverse reacties?

Nogmaals dank, Highio. Ik heb deze week weer partijen gesproken over mogelijke oplossingen. Het blijkt voor mensen een bijzonder lastige situatie om te begrijpen. Instanties kunnen niet helpen omdat ik niet goed in de regeltjes pas en verwijzen naar elkaar. Door gesprekken met Vrienden/familie heb ik zelf wel wat overzicht gecreëerd in de privé scenario's met beïnvloedbare factoren, en een aantal scenario's af laten vallen omdat de instanties die niet waar kunnen maken. Er blijft een shortlist over en daar moet ik dit weekend over denken. Een oplossing zit er niet bij, het is schade beperken.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Let op: het laatste bericht in het topic waar je op wilt reageren is meer dan zes maanden oud. Onnodig oude topics omhoog halen wordt niet altijd gewaardeerd, maar natuurlijk mag je nog wel op oude topics reageren.

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    All topics related to entrepreneurship are discussed on this forum.

    • Ask your entrepreneur questions
    • Answers / solutions from fellow entrepreneurs
    • > 65,000 registered members
    • > 100,000 visitors per month
    •  Available 24/7 / within <6 hours of response
    •  Always free

  • Who's Online

    Er is 1 lid online en 117 gasten

    (See full list)    
  • Ondernemersplein



EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept