Jump to content
Guest Columnbot

[Column] Het grote taboe, falen, depressie en erger.

Recommended Posts

Jason, bedankt voor je reactie. Excuses hoef je niet te maken, ik hoop dan dat je toch zelf voor jouw belangen op weet te komen en de juiste stappen weet te zetten. Durf te vragen, beter drie keer teveel dan één keer te weinig.

 

Groet,

 

Highio

 


HelikopterLandingsplaats...

Share this post


Link to post
Share on other sites

@jason70 Onhoud, over tachtig jaar lach je om deze situatie!

;)

Ik hoop dat het je lukt om een besluit te nemen - want daar begint het mee.

Om puin te ruimen, om uitstel te vragen (veel instanties geven ruimte als je aangeeft dat je orde op zaken aan het stellen bent, zijn bereid vorderingen te bevriezen, als jij zicht op een oplossing geeft) en om te dealen met dat circus van bijstand aanvragen, de sfeer van zoiets is echt "niet zo prettig". (Vergt het uiterste van veel mensen, ligt niet aan jou...)

 

En zoals je ziet, wij willen je wel helpen, met raad en daad.

 

 


Rent a War Room® 

Ruimte voor creativiteit en innovatie • http://www.rentawarroom.nl

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beste Jason,

Altijd heel naar om te horen als ondernemers er helemaal doorheen zitten.

Voor mij herkenbaar. Ik herinner mij nog dat men met goedbedoelde adviezen kwam. Maar zelfs daar naar luisteren kostte mij teveel energie. Energie die ik niet had. Laat staan dat ik energie had om die adviezen tot actie over te zetten. Dus deed ik er niets mee, waardoor er ook niets opgelost kon worden.

 

Zelfs familie en vrienden vermeed ik. Die kwamen met goedbedoelde adviezen, maar ook dat vond ik vermoeid. Al kan dat overkomen alsof ze mij uit de weg gingen, maar niets is minder waar. Ik verstopte me en kon goed mooi weer spelen. Dat kon helaas niet voor de problemen. Daar werd ik dagelijks mee geconfronteerd en hoe minder ik deed hoe meer energie dat vrat. Met name de obstakels als tegenwerking, van bevoordeeld ook in jouw geval de Bijstand, en dat je niet meer de puf hebt om daar weer langs te gaan.

 

Gezien het feit dat je je verhaal wel hier kwijt kan, vind ik dapper en geeft blijk dat je nog wel wat energie hebt.

 

Je bent diverse scenario's aan het bedenken wat uiteraard moeite kost.

Wij zullen je allemaal een hart onder de riem steken en met je meedenken. Maar sommige issues in jouw situatie zijn té privé om openbaar te bespreken.

Geef niet op.... Al weet ik uit ervaring dat zo'n uitspraak energie kost.

 

life is a struggle, maar doordat ik toen in mijn situatie hulp heb aangenomen - iemand die mij aan mijn oren trok en tot actie overzette - ben ik weer met a smile door het leven gegaan.

En "het komt goed" klinkt als een cliché. Maar ook voor jou... Ook voor jou komt het goed.

 

Neem de kracht die je nog hebt... Ga ajb in op Herman zijn reikende hand. Zoals je in dit taboe topic leest is Herman heel begaand. Neem contact met hem op. Met iemand als Herman naar je scenario's kijken kan al wat lucht geven.

 

En schroom vooral niet om op ons forum zo nu en dan van je af te schrijven. Dat kan ook opluchten.

Je ervaart nu al dat men hier naar je luistert en met je meedenkt.

 

 

 


Netwerken: Het gaat er niet om wie je bent, maar wie je kent !

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tijd voor een update. Sinds maart is er van alles gebeurd. Nogmaals dank voor jullie steun. Bijstand is me uiteindelijk definitief geweigerd, met als argumentatie dat ik ondernemer ben en maar geld moet gaan lenen. Dat zag ik niet zitten, want dat zou weer een heel traject zijn, plus alle gevolgen van dien. Ik heb toen mijn laatste spullen op Marktplaats gezet en mijn huur maar opgezegd.

 

Ondertussen ben ik doorgegaan met het werken aan mijn gezondheid (voor zover dat kan dan, je hebt niet alles in de hand) en doorgegaan met het schrijven van tientallen brieven op loondienstbanen en ondernemersopdrachten. Na een aantal maanden en een aantal slechte gesprekken is het uiteindelijk in de zomer toch gelukt ergens een opdracht te scoren.

 

Het werken viel me erg zwaar en eindigde ook nog eens in een conflict met de opdrachtgever. Dat lag niet aan mij, maar leverde nog wat extra geestelijke belasting op. Mijn gezondheid is inmiddels weer redelijk, maar nog lang niet optimaal. Kleine dingetjes kunnen de wonden weer makkelijk openrijten en dan komt er weel van alles boven.

 

Gelukkig heb ik wonderwel net een nieuwe opdracht te pakken. Ik heb dus weer even wat om handen. Woonruimte zou best leuk zijn, maar zonder vast inkomen of klinkende jaarcijfers blijkt het krijgen van een huurcontract onbegonnen werk. Kopen is al helemaal uitgesloten, Arjen Lubach deed afgelopen zondag het laatste restje hoop wel smelten. Nu ja, ik leef met de dag, geniet van de kleine dingetjes en hoop dat dingen op termijn wel weer wat op hun plaats komen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mijn broer, een enthousiast horecaondernemer, die zijn bedrijf  in 1995 heeft moeten stoppen is afgelopen donderdag overleden. 

Hij was een man met zoveel enthousiasme dat elke deur voor hem open ging. Zijn creativiteit kende geen grenzen. Een ondernemersplan had hij niet, althans niet fysiek, maar toch bouwde hij in een vijftiental jaren twee grote bedrijven op. Toen hij geestelijk in de knoop kwam werden zijn plannen steeds groter. Ondanks alle hulp die wij, zijn familie en vrienden, hem aanboden was een faillissement niet meer af wendbaar.

Hij is geestelijk helemaal door de bodem gezakt en heeft jarenlang het ene psychiatrisch ziekenhuis na het andere bezocht en door de gevolgen van medicijngebruik ook allerlei fysieke kwalen.

Op een of andere manier leek het voor hem of al zijn narigheid door anderen was veroorzaakt.

Ook de laatste weken was hij steeds aan het malen en in zijn hoofd met allerlei plannen bezig. Lichamelijk kon er helemaal niets meer, maar dat creatieve in hem was niet te temmen. Hij kon er steeds om huilen dat het allemaal niet meer lukte, maar de ideeën  bleven opborrelen.

Hij bleef maar onrustig.

Totdat enkele weken terug ik het niet meer kon aanzien en hem ernstig heb toegesproken. Ik heb gezegd: "P stop met al dat denken en ga eens de vrede voelen die in jezelf huist. Al die gedachten en plannen verdwijnen toch als sneeuw voor de zon zodra er nieuwe in aantocht zijn. Het enige wat blijvend is, is die vrede in jezelf, die ook meegaat als je hier van de aarde vertrekt"

Tot mijn verbazing melde de verpleegsters de volgende dag dat P. zo rustig was geweest de afgelopen nacht. Hij gaf het mij ook zelf aan dat het rustiger was geworden in zijn hoofd.

Ik kreeg de indruk dat hij ook in vrede is overleden in het bijzijn van de begeleiders van de opvangorganisatie die hem onder zijn hoede hadden de afgelopen jaren.

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoe blus je een vulkaan? Eerst wil je hem z'n gang laten gaan, neem ik aan. Tot je beseft dat hij zichzelf aan het uitputten is. Goed dat je hem gekalmeerd hebt, de draaideur naar acceptatie getoond. En fijn dat hij die deur door is gegaan.


Als je wil weten wat we eigenlijk eten... watch mee!  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Vandaag gaan we mijn moeder begraven. Ze is bijna 93 geworden en altijd samen met mijn vader zelfstandige geweest op de boerderij.

Helder geweest tot de laatste week. Alleen via de handen was contact toen nog mogelijk.

Mijn hand in haar hand. Ik heb er een foto van gemaakt omdat het zo goed voelde.

handen.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wederom  gecondoleerd, al zal dit verlies makkelijker te accepteren zijn dan dat van je broer. Mooie leeftijd, en een goed leven gehad zo te zien 🙂 Desondanks veel sterkte natuurlijk!


Onder de naam Bob de webbouwer bouw en verbeter ik websites.

Daarnaast verzorg ik dj's en drive-in-shows op bruiloften, bedrijfsfeesten, verjaardagen enzovoorts.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Even helemaal terug naar de openingspost van Phoenix.

Om te herkennen of een ondernemer in de geestelijke problemen zit, somt Phoenix een aantal zaken op. Een ervan is dat iemand heel erg druk is met zijn bedrijf en een volgend moment het niet meer ziet zitten. . Altijd maar praten hoe goed het gaat en af en toe een kleine hint dat het niet zo goed gaat. In het dagelijks leven wordt je vaak moe van zo iemand.

Soms komt op dit forum zo iemand langs. Ze vertellen steeds hetzelfde euforische verhaal en laten tussendoor met kleine hints zien dat ze geen puf meer hebben.

Omdat ze in herhaling vallen stopt een moderator het topic logischerwijze.

Ik vraag me alleen af wat dit voor zo'n ondernemer betekent. Snapt hij het en trekt hij er lering uit? Voelt hij zich afgewezen?

Uit ervaring weet ik dat zo iemand op dat moment niet meer in staat is te luisteren en alleen maar in zijn eigen verhaal vast zit. Maar zeer nabij lijkt het moment dat hij doordraait.

Ik vraag me af wat onze rol daarbij kan zijn?

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 uur geleden, herman van der helm zei:

Ik vraag me af wat onze rol daarbij kan zijn?

Een zeer beperkte rol ... eentje die snel is uitgespeeld.

 

De echte probleemgevallen zullen het niet snappen,  trekken er geen lering uit, voelen zich afgewezen, zijn niet meer in staat te luisteren en zitten in hun eigen verhaal gevangen.

 

Wat moet je doen ... de naaste familie, vrienden en kennissen waarschuwen, voor zover die het nog niet doorhebben wat er aan de hand is ?

Wie de rol van Moeder Theresa op zich wilt nemen, kan de betreffende persoon altijd een PM sturen ... dat hoeft niet 'en plein public' te gebeuren.


Косара - Счетоводни и консултантски услуги / Cosara - Biuro Rachunkowe i Doradztwo Podatkowe

Instead of Thinking Outside the Box, Get Rid of the Box.

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 uur geleden, herman van der helm zei:

Ik vraag me af wat onze rol daarbij kan zijn?

 

In het bewuste topic hebben verschillende mensen verschillende rollen geprobeerd. Dat leek niet bijzonder effectief. 

 

Misschien zijn er telefonische helpdiensten, of face-to-face mogelijkheden waar we naar kunnen verwijzen.

 

De laagdrempeligheid van dit forum leidt tot een relatief hoog percentage vraagstellers die misschien gebaat zijn bij een kalm persoonlijk gesprek. Ik zal er niet meteen allerlei labels aan gaan hangen, maar tussen de regels door valt er veel te lezen.


Als je wil weten wat we eigenlijk eten... watch mee!  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept