Jump to content
Guest Columnbot

[Column] Het grote taboe, falen, depressie en erger.

Recommended Posts

Was een zeer realistische en duidelijke docu. Samen met mijn vrouw gekeken. Veel herkenningspunten. Wat me opviel was de eerlijkheid van de deskundigen over het onnodig hoge medicijngebruik. Ik vond het ook heel prettig dat er geen eenheidsoplossing geboden werd.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Weet je.... niemand "luistert" echt naar je......

 

Je verhaal wordt snel onderbroken door mensen die "hetzelfde" hebben mee gemaakt. Nee.... zo is het niet.

 

Ieder kind verliezen gebeurt op een andere manier. Tot op de minuut is dit anders. Iedere toko gaat op een andere manier kapot. En iedere persoon er achter gaat er op zijn eigen manier mee om.

 

En wanneer die druk er is om je zaak te sluiten, en je moet je personeel de WW insturen....ooooo.... wat is het dan makkelijk om te zeggen dat je dan maar je boot moet verkopen (cynisch bedoelt natuurlijk)

 

Ik rij nog steeds omwegen binnen het dorp om oud personeel niet tegen te komen de nog 200 piek van me krijgen. Die achtergestelde crediteur met zijn aflossingsafspraak komt ook iedere maand...

 

Die DRUK....

 

Snap je dan dat er mensen zijn die zich compleet afsluiten van de buitenwereld ? Dat die opgerold in een hoekje willen gaan liggen ?

 

Zeker de ondernemers en het gezin hebben niks meer he ? Want wij moeten onszelf verzekeren, en niet werken, geen inkomen. Klaar.

Daar heb jezelf voor gekozen, klopt ! Maar dat wil niet zeggen dat het geen mega impact heeft op je sociale leven !

 

Je kunt niet meer naar een verjaardag (geen geld voor bloemen), tanken kan alleen zonder nummerplaten (alweer cynisch !)

En dus raak je in een sociaal isolement, met alle gevlogen van dien....

 

Je kan nergens meer aan meedoen, je partner kan ook niks meer, en dan beginnen pas de troubles ! Je moet dan verrekte goed in je schoenen staan om te zorgen dat je overeind blijft.

 

Ik zal dit topic regelmatig blijven "kicken", puur om het feit dat het onder de aandacht blijft....

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Weet je.... niemand "luistert" echt naar je......

Je verhaal wordt snel onderbroken door mensen die "hetzelfde" hebben mee gemaakt. Nee.... zo is het niet.

 

Niemand??? (daarmee zeg je dus dat iedereen, inclusief alle forumleden, niet luistert...)

 

Is het niet zo dat men juist laat zien betrokken te zijn door te reageren op wat je zegt? Probeert men niet juist - door eigen ervaringen te relateren aan de jouwe - te laten zien dat men zich in jou verplaatst? Dat men moeite voor je doet? Is het in een dialoog niet per definitie gebruikelijk dat je over en weer wat zegt en elkaar de kans geeft om te reageren?

 

Zijn het niet vooral de getrainde hulpverleners die in staat zijn om anderen ononderbroken telkens maar weer hun hele verhaal te laten doen? ("luisteren" die wel "echt" naar je)? Kan je hetzelfde verwachten van vrienden, kennisen en vreemden? Waar heb je nou meer aan; iemand die alleen af en toe "aha" en "hmm" zegt, of iemand die luistert naar wat je zegt en daar inhoudelijk op reageert?

 

Wat had je liever gehad? Hoe wil je dat er gereageerd wordt op mensen die zich zielig in een hoekje oprollen, verschuilen voor mensen die geld aan hun hebben geleend, etc...? Wat verwacht je van de medemens?

 

P.S. Dit topic onder de aandacht brengen kan zeker leerzaam zijn. Wat zijn de tips om ondernemers die soortgelijke zaken meemaken en hun omgeving te helpen?...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Is het niet zo dat men juist laat zien betrokken te zijn door te reageren op wat je zegt? Probeert men niet juist - door eigen ervaringen te relateren aan de jouwe - te laten zien dat men zich in jou verplaatst? Dat men moeite voor je doet? Is het in een dialoog niet per definitie gebruikelijk dat je over en weer wat zegt en elkaar de kans geeft om te reageren?

 

De lijn tussen luisteren en het gesprek overnemen is vaak flinterdun. Hulpverleners (prof of vrijwillig) die dit vak verstaan voelen heel goed aan wanneer ze moeten luisteren en wanneer het moment daar is om iets te vertellen over de eigen ervaringen. Persoonlijk denk ik zelfs dat je alleen echt goed kunt worden als je naast aanleg en een flinke portie levenservaring ook je best doet om de mens zelf te begrijpen zonder over hem te oordelen.

 

De situatie die Marcel schetst komt nogal eens voor. Ik heb aardig wat mensen gesproken die hun contacten met hulpverleners staakten op het moment dat deze situatie zich voordeed. Als je op het moment dat je zover bent om je verhaal te vertellen en je hart te luchten de ander het gesprek overneemt dan komt zoiets op zijn minst op een ongelukkig moment.

De verteller krijgt door de plotselinge ommezwaai waarin de luisteraar de verteller word het gevoel dat hem de kans wordt ontnomen om zijn verhaal te doen.

En zoals Marcel ook al aangeeft, je moet vaak ook zeer voorzichtig zijn met het vergelijken van situaties. Of zoiets gepatst is moet je (leren) aanvoelen.

 

Dat een vrijwilliger soms met de beste bedoelingen deze keuze maakt die vaak nogal slecht uitpakt is hem vergeven. Als een professionele hulpverlener op deze manier het gesprek overneemt is dat in mijn ogen onvergetelijk. De hulpverlener moet zichzelf dan eens goed afvragen of deze zijn eigen ervaringen wel voldoende heeft verwerkt.

Op het moment dat een therapie sessie met een client ook voor de therapeut therapie wordt voor zijn eigen verleden dan is de kans groot dat de eerder beschreven situatie ontstaat.

 

In de column zelf staan een aantal tips over hoe je mensen tegemoed kunt treden om het voor hun makkelijker t emaken over hun situatie te praten. Vertrouwen en het zonder oordeel aanhoren van iemands verhaal is een goed begin.

Hoe je mensen verder het beste kunt helpen is voor ieder mens weer anders is mijn ervaring.

De een help je door een luisterend oor te bieden, een ander help je op weg door wekelijks een zaterdag aan te schuiven om samen de achterstallige correspondentie weg te werken en de boekhouding op orde te brengen. Voor weer iemand anders kunnen weer hele andere zaken helpen.

 

Wat ik wil zeggen, in mijn ogen is er niet 1 oplossing die voor iedereen werkt, ga op je gevoel af en vraag mensen waar je ze het beste mee kunt helpen. Hou er rekening mee dat vooral deze groep slechts zelden hulp aanneemt (vaak 1 van de achterliggende oorzaken waarom het allemaal zo is gekomen). Soms zul je misschien even wat door moeten drukken, maar ook hier, net als met luisteren is de lijn tussen helpen en jezelf opdringen soms flinterdun.


Hulp nodig? Stuur een pm.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Meer dan 10.000 keer gelezen! Op een ondernemersforum opvallend volgens mij. Zou dat betekenen dat er zoveel ondernemers worstelen met het leven? Ik weet het niet. Dat dit mij wel bezighoudt zal duidelijk zijn.

Op een ander forum heb ik mijn visie over het nut van het leven eens op papier gezet. Misschien heeft iemand er wat aan.

 

http://www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?f=42&t=8732

Share this post


Link to post
Share on other sites

12385 keer gelezen!

Nog geen jaar oud topic. Wat moet je hier van denken? Leeft dit onderwerp zo onder ondernemers, of heeft het iets te maken met de recessie. Of het innovatieklimaat? Wie zal het zeggen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

12385 keer gelezen!

Nog geen jaar oud topic. Wat moet je hier van denken? Leeft dit onderwerp zo onder ondernemers, of heeft het iets te maken met de recessie. Of het innovatieklimaat? Wie zal het zeggen.

 

Of heeft het te maken dat er voor ondernemers (in financiele nood) in ons land onvoldoende adequate praktische hulp bestaat? Je zou zeggen dat hier een taak is voor de hier al zoveel geroemde KVK ;). Ondanks de goede tips hier van collegas blijken er toch regelmatig Higherlevel leden ongemerkt in grote problemen te komen als het wat slechter gaat.

 

Daarom lijkt mij een soort interimmanagement of beter interimondernemers organisatie broodnodig. Er bestaat trouwens al een stichting Ondernemersklankbord en ook het televisie programma Operatie Van der Most. Hennie van der Mostb wist in dit programma veel ondernemingen, die op sterven na dood waren weer te stimuleren.

 

Wat is jullie mening over deze initiatieven?

 

Paul

Share this post


Link to post
Share on other sites

er is inderdaad veel (verborgen) leed onder ondernemers niet in de laatste plaats door de huidige crisis. Hoewel die zelfde crisis ook te pas en te onpas gebruikt wordt om overal flink te saneren.

 

Aan de andere kant moeten ondernemers ook rekening houden met mindere tijden.

 

De ondernemer heeft bewust de keuze gemaakt om voor eigen risico en voor eigen rekening te handelen waarbij hij/zij accepteert dat er altijd een bepaalde mate van onzekerheid is over het huidige en toekomstige inkomen

 

Ik denk dat de grootste problemen toch komen door onvoldoende voorbereiding, nauwelijks of geen buffer voor tegenslagen en leveranciers die heel makkelijk krediet geven. En als het dan tegen zit in de omzet ontwikkeling en groei dan lopen de schulden heel snel op. En veel mensen blijven het tegen beter weten in toch "zonnig" inzien en gaat net zo lang door totdat het echt niet meer te overzien is.

 

Ik denk dat er voldoende adequate hulp is (ook via de Bbz) maar dat mensen de uitkomsten van die hulp te vaak niet kunnen of willen accepteren en door blijven modderen tot het echt te laat is. Afgelopen tijd heb ik hier voldoende topics voorbij zien komen van deze strekking.

 

als je door falen in een depressie raakt of erger dan helpt een interimmanager niet die kan alleen wat als de ondernemer zelf ook zijn schouders er weer onder wil zetten met een open vizier naar de toekomst. Anders rest er niet dan hulpverlening via de GGZ.

 

En die KVK dat is toch die organisatie waar ik 1x per jaar een acceptgiro van krijg?

 

De meeste ondernemers hebben al een hele belangrijke hulpbron nl. de boekhouder of accountant alleen moet die wel kritisch durven zijn naar zijn klanten toe. Dat gebeurt niet altijd maar vandaag de dag prijs ik mijzelf nog steeds gelukkig dat ik in 1983 een hele betrokken boekhouder heb gekozen die mij in goede en slechte tijden altijd goed (en kritisch) bijgestaan heeft.

 


Rieel-schoonmaak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik denk dat er voldoende adequate hulp is (ook via de Bbz) maar dat mensen de uitkomsten van die hulp te vaak niet kunnen of willen accepteren en door blijven modderen tot het echt te laat is. Afgelopen tijd heb ik hier voldoende topics voorbij zien komen van deze strekking.

 

als je door falen in een depressie raakt of erger dan helpt een interimmanager niet die kan alleen wat als de ondernemer zelf ook zijn schouders er weer onder wil zetten met een open vizier naar de toekomst. Anders rest er niet dan hulpverlening via de GGZ.

 

 

Als het slechter gaat moet elke ondernemer zo snel mogelijk ondersteuning vragen. In een vroeg stadium kan een interim ondernemer/compagnon nog wel helpen. Het televisie programma Operatie van de Most gaf geregeld ondernemers net het zetje in de rug om te overleven. Dat is een veel betere oplossing dan een ondernemer maandenlang zien aftakelen, waarna hij inderdaad rijp is voor de GGZ. Dat is een dure oplossing terwijl er de komende tijd juist in de GGZ heel erg bezuinigd wordt. De GGZ is in deze problematiek ook niet echt gespecialiseerd. Ook werken zelfhulpgroepen vaak beter, zoals je hier ook ziet worden deze ondernemers goed opgevangen door lotgenoten.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Als het slechter gaat moet elke ondernemer zo snel mogelijk ondersteuning vragen. In een vroeg stadium kan een interim ondernemer/compagnon nog wel helpen. Het televisie programma Operatie van de Most gaf geregeld ondernemers net het zetje in de rug om te overleven. Dat is een veel betere oplossing dan een ondernemer maandenlang zien aftakelen, waarna hij inderdaad rijp is voor de GGZ. Dat is een dure oplossing terwijl er de komende tijd juist in de GGZ heel erg bezuinigd wordt. De GGZ is in deze problematiek ook niet echt gespecialiseerd. Ook werken zelfhulpgroepen vaak beter, zoals je hier ook ziet worden deze ondernemers goed opgevangen door lotgenoten.

 

Ben het helemaal met je eens dat als het slecht gaat zo snel mogelijk actie ondernomen moet worden. Maar dat is wel de eigen verantwoording van de ondernemer. Al te vaak zie je echter dat er een afwachtende houding aangenomen wordt of dat men bij de pakken neer gaat zitten.

 

En als de GGZ een dure oplossing is vraag ik mij wel af wie de ondersteuning van de interim moet betalen? Vaak sturen die een nog hogere rekening. Als de regering nu al zo bezuinigd op GGZ zullen ze ook dit soort hulpverlening niet willen financieren.

 

En nogmaals de ONDERNEMER onderneemt voor eigen risico en rekening en heeft daarmee in mijn ogen ook een eigen verantwoording.

 

 


Rieel-schoonmaak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het is duidelijk dat de statistieken een oplopend aantal zelfdodingen laten zien tijdens een economische crisis. Dat het aantal zelfdodingen tijdens onze huidige crisis oploopt was dan ook te verwachten op basis van ervaringen tijdens eerder periode van tegenslagen.

 

Ik heb dit onderwerp vorig jaar speciaal voor ondernemers (Higherlevel) geschreven juist omdat er veel mensen zijn die het punt van een pittig gesprek bij de boekhouder al lang gepasseerd zijn. Als je dat punt voorbij bent dan hebben we het over een ernstige depressie. Een van de kenmerken van een depressie is dat het mensen verlamt, het maakt mensen uiterst passief en krijgen de nijging zich af te sluiten van de wereld om hun heen. Ook zie je vaak allerlei vormen van verwaarlozing, variërend van het bedrijf tot de relatie die ze dan nog hebben. Als je al zover bent dan ga je allang niet meer naar de boekhouder, dan liggen de enveloppen waarschijnlijk ongeopend in een doos ergens onder een bureau. Om hulp te gaan vragen moeten deze ondernemers een barrière doorbreken die is ontstaan juist doordat de ondernemende mens zich onderscheid door een hoog eigen verantwoordelijkheidsniveau. Gelukkig merk ik dat dit topic door al die persoonlijke verhalen veel ondernemers in laat zien dat zij niet de enige zijn en dat dit allemaal helpt die drempel voor hun te verlagen.

 

 

Het Higherlevel netwerk heeft door de jaren heen laten zien bereid te zijn ondernemers in de problemen te willen helpen. Of daaruit een soort van interventie team gevormd moet worden? Geen idee. Voor nu hoop ik dat als mensen psychisch in ernstige problemen komen bedenken dat een PM naar mij misschien nog niet zo'n gek idee is. Voor de meer bedrijfsmatige zaken kunnen ze prima bij al die anderen hier op het forum terecht.

 

 

Ik schreef deze column in mei 2010 omdat ik het idee had dat het goed zou zijn als dit onderwerp eens voorzichtig werd aangesneden. Ik had toen niet voorzien dat dit onderwerp nu al meer dan 15.000 is aangeklikt door lezers en er meer dan 85 reacties op zouden volgen waarvan een aantal zeer persoonlijk.

 

Midden 2010 liepen bij mij de frustratie over de gebrekkige hulpverlening en de onzin die professionals in de media verkondigen zover op dat ik besloten heb een vast aantal uren per week te besteden aan alles wat met het onderwerp zelfdoding te maken heeft. Ik heb een actief twitter account @stopzelfmoord en er draait op www.stopzelfmoord.nl een blog met nieuwsberichten die gerelateerd zijn aan dit onderwerp.

Verder ben ik bezig met een geheel eigen ontwikkeld hulpprogramma, in september-oktober ga ik van start met de eerste preventie workshop met als doel mensen te leren hoe ze een nieuw leven op kunnen bouwen. De bedoeling is om mensen 2 keer een workshop te laten doen en dat ze daarna mee kunnen draaien in pro-actieve groepen waar ze elkaars ervaringen delen. Daarnaast geef ik eind deze maand de eerste presentatie over suïcide preventie in de praktijk aan een groep hulpverleners en later dit jaar in een iets ander jasje voorlichting aan HBO studenten psychologie.

Uiteindelijk is mijn doel een organisatie neerzetten waar mensen met psychische problemen snel en vakkundig kunnen worden geholpen.


Hulp nodig? Stuur een pm.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mooi initiatief, hoop van harte dat het gaat lukken. Zeker als het onderstaande van toepassing is heeft bedrijfsmatige hulp niet zoveel zin meer. Hulp om de schade te beperken wel, ik denk dan aan liquidatie van de onderneming, schuldsanering en hulp bij herintreden op de arbeidsmarkt. en misschien begeleiding naar terugkeer in het ondernemerschap als de tijd daar rijp voor is.

 

Als je dat punt voorbij bent dan hebben we het over een ernstige depressie. Een van de kenmerken van een depressie is dat het mensen verlamt, het maakt mensen uiterst passief en krijgen de nijging zich af te sluiten van de wereld om hun heen. Ook zie je vaak allerlei vormen van verwaarlozing, variërend van het bedrijf tot de relatie die ze dan nog hebben.

 

 

 

 


Rieel-schoonmaak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik denk dat de grootste problemen toch komen door onvoldoende voorbereiding, nauwelijks of geen buffer voor tegenslagen en leveranciers die heel makkelijk krediet geven. En als het dan tegen zit in de omzet ontwikkeling en groei dan lopen de schulden heel snel op.

 

Deels met je eens, er is in NL voor gekozen om iedereen die wil ondernemen dat mag doen.

Men gaat naar de KvK, laat een geldig identiteitsbewijs zien, en na goedkeuring is men dan ineens "ondernemer."

 

Maar soms wordt je ook met deze ellende geconfronteerd.

En als er dan nog wat tegenslagen bijkomen, ligt een depressie op de loer.

 

Ondernemers hebben er vaak voor gekozen, om in hun eigen bestaan te kunnen voorzien, bij tegenslagen willen de meeste dat ook zelf oplossen, of houden de schijn op.

 

Daarom is dit forum ook zo belangrijk, ondernemers onder elkaar kunnen elkaar ondersteunen.

Mensen van buitenaf hebben er vaak geen weet van wat er speelt bij het ondernemer zijn.

 

Ik heb gelukkig een goeie klantenkring met wie ik altijd een relatie probeer op te bouwen, ik heb een groothandel waar ik altijd even mijn verhaal kwijt kan bij het afhalen van spullen.

 

Zo ook een sportschool, beweging en ontspanning heb ik nodig na een zware dag, daarna nog even een koffie aan de bar.

En natuurlijk een vrouw die achter me staat en niet wil dat ik ooit weer voor een werkgever iets ga doen.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Deels met je eens, er is in NL voor gekozen om iedereen die wil ondernemen dat mag doen.

Men gaat naar de KvK, laat een geldig identiteitsbewijs zien, en na goedkeuring is men dan ineens "ondernemer."

 

Inderdaad is een onderneming snel gestart. in de tijd dat ik startte (1983) was dit nog aan allerhande vergunningen en eisen gebonden. Heb geen idee meer of het toen beter was en we hoeven ook niet meer terug naar die betutteling. wellicht zou de KVK voorafgaand aan het inschrijven een (advies)gesprek moeten voeren. Lijkt me dat dit wel bekostigd kan worden uit hun inkomsten ;)

 

Maar soms wordt je ook met deze ellende geconfronteerd.

En als er dan nog wat tegenslagen bijkomen, ligt een depressie op de loer.

 

uiteraard zijn niet alle problemen het gevolg van tegenvallende verkopen. dit soort dingen hakken er heel hard in.

 

Daarom is dit forum ook zo belangrijk, ondernemers onder elkaar kunnen elkaar ondersteunen.

Mensen van buitenaf hebben er vaak geen weet van wat er speelt bij het ondernemer zijn.

 

daarom reageer ik altijd zoveel mogelijk bij dit soort topics. Ik realiseer mij dat mijn kijk wat gekleurd is door mijn ervaringen maar wellicht hebben mensen er toch wat aan.

 

Zo ook een sportschool, beweging en ontspanning heb ik nodig na een zware dag, daarna nog even een koffie aan de bar.

En natuurlijk een vrouw die achter me staat en niet wil dat ik ooit weer voor een werkgever iets ga doen.

 

Ik heb vanmiddag een taart gebakken, niet alleen heel smakelijk maar ook heel ontspannend ;D

 


Rieel-schoonmaak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als je als ondernemer in het stadium van zelfmoordgedachten bent gekomen moet je zo snel mogelijk hulp zoeken en tijdelijk alle zaken aan de kant zetten. Jouw gezondheid is veel belangrijker dan welk zakelijk probleem dan ook. Echter het voorstadium is ook belangrijk om de signalen daarvan te leren herkennen. Daarvan zie je in sommige posts hier op Higherlevel vele bekende signalen. Als voorbeeld van één van die signalen: Sommige ondernemers krijgen van alle problemen slapeloze nachten. ( Ook hier op Higherlevel zie je soms berichten, die om 3.00 uur 's nachts gepost zijn.) In een vroeg stadium hulp zoeken is dan ook belangrijk. Wat ik al eerder opmerkte zijn de bijzonder effectieve zelfhulpgroepen. Die zijn vaak effectiever dan individuele hulpverleningsgesprekken. Ook moet je kieskeurig zijn in de keuze van de hulpverlener. De éne hulpverlener boekt meer resultaat dan de andere. De statistieken zijn dat 30 % van de clienten van de hulpverlening beter wordt 30% niet verbetert of verslechtert en 30 % van de clienten verslechtert. Psychologische hulp kan ook geen wonderen verrichten. Diverse instellingen bieden tegenwoordig ook de mogelijkheid tot E-health. Via een internetforum kan je dan met deskundige hulpverleners chatten eventueel op anonieme basis.

 

Een zelfhulpgroepje wellicht hier op Higherlevel zou ook de drempel om hulp te zoeken verlagen en mensen eerder tot het zoeken van hulp verleiden. Dat vergroot de herstelkansen.

 

Zelf ben ik verbijsterd en wordt ik zelf bijna depressief ??? dat in een beschaafd land als Nederland mensen zo in de ellende kunnen komen, dat niemand dat aanziet komen en dat zulke situaties zo lang duren.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Midden 2010 liepen bij mij de frustratie over de gebrekkige hulpverlening en de onzin die professionals in de media verkondigen zover op dat ik besloten heb een vast aantal uren per week te besteden aan alles wat met het onderwerp zelfdoding te maken heeft. Uiteindelijk is mijn doel een organisatie neerzetten waar mensen met psychische problemen snel en vakkundig kunnen worden geholpen.

 

Groot gelijk heb jij. Doordat de bureaucratie en wachtlijsten in de zorg zo groot zijn bestaat er het risico dat hulpvragers nodeloos lang moeten wachten op een behandeling. Bovendien bestaat het risico dat zij niet snel genoeg de juiste behandelaar of behandeling krijgen. Bijvoorbeeld bij slaapproblemen veel te lang slaappillen voorschrijven, Terwijl als je die langer dan twee, drie weken slikt je daaraan verslaafd kan raken. Dan heb je nog een groter probleem. Ook worden soms antidepressiva gegeven terwijl die lang niet altijd helpen. Er zijn in ons land enkele goede specialisten ook op gebied van suicide. Net zoals gewone ziekenhuizen zouden GGZ instellingen zich veel meer moeten specialiseren.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daarvan zie je in sommige posts hier op Higherlevel vele bekende signalen. Als voorbeeld van één van die signalen: Sommige ondernemers krijgen van alle problemen slapeloze nachten. ( Ook hier op Higherlevel zie je soms berichten, die om 3.00 uur 's nachts gepost zijn.)

 

Ahum, alvorens ik (en anderen met mij) het predikaat "depressief" krijg opgeplakt: midden in de nacht een bericht plaatsen wil nog niet zeggen dat er sprake is van slapeloze nachten en/of een depressie.


maak eens een buiteling:

www.saltoadvies.nl

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zelf ben ik verbijsterd en wordt ik zelf bijna depressief ??? dat in een beschaafd land als Nederland mensen zo in de ellende kunnen komen, dat niemand dat aanziet komen en dat zulke situaties zo lang duren.

 

Zie de vele gezinsdrama's, Alphen, Apeldoorn, wat volgt er nog. :(

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dit tijdschriftartikel is één van de weinige artikelen die ik over dit onderwerp vond:

 

http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.nl/assets/articles/articles_1212pdf.pdf

 

 

De onderzoekers zeggen zelf dat dit een blanco onderzoeksgebied is. Het onderzoek is bij een hele kleine groep slachtoffers gedaan (8) dus zegt niet alles. Depressie is maar één van de mogelijke gevolgen er zijn helaas nog meer zoals posttraumatische stress stoornis enz. . De hulpverlening heeft nooit aandacht gehad voor de groep mensen die failliet is gegaan, zie het volgende citaat uit dit artikel

 

" Een groep die geen aandacht heeft gekregen zijn mensen die failliet zijn gegaan."

 

Dat vind ik eigenlijk nog het ergste dat er groepen mensen onzichtbaar lijden

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op dit moment zijn er wel zogenaamde risicogroepen gedefinieerd maar ik heb het idee dat het GGZ en de andere instanties die zich met de geestelijk gezondheidszorg bezig houden niet toe komen aan preventie door middel van bijvoorbeeld voorlichting.

 

Er zijn meer risicogroepen waar volgens mij weinig of niks mee wordt gedaan. Zo heb ik recent bij een Belgische organisatie al eens aangekaart dat de Belgen relatief veel professionele wielrijders aan zelfdoding hebben verloren. En laat dat nou net een groep mensen de ja makkelijk eens samen kunt brengen en vervolgens wat voorlichting kunt geven.

 

Momenteel werk ik zelf aan een indicatiekaart waar mensen zelf, maar ook de omgeving, eenvoudig aanaf kunnen lezen zij op basis van hun antwoord een verhoogd risico hebben om in de gevarenzone te belanden.

 

Het begint allemaal met inventariseren gevolgd door voorlichting. Om die reden sta ik daarom binnenkort in een middelgrote stad voor een groep mensen die dagelijks te maken hebben met groepen mensen die tot verschillende risicogroepen behoren. Misschien dat mensen die in een faillissement situatie belanden standaard een bezoekje moeten krijgen van iemand die de weg weet in de wereld van de hulpverlening. Laat wat informatie achter en wie weet voorkomt dat de nodige ellende.


Hulp nodig? Stuur een pm.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op dit moment zijn er wel zogenaamde risicogroepen gedefinieerd maar ik heb het idee dat het GGZ en de andere instanties die zich met de geestelijk gezondheidszorg bezig houden niet toe komen aan preventie door middel van bijvoorbeeld voorlichting.

 

Er zijn meer risicogroepen waar volgens mij weinig of niks mee wordt gedaan.

 

 

Klopt helemaal, Bij sommige groepen mensen, die in de knel zitten is nog niks onderzocht laat staan iets aan preventie gedaan.

 

 

Misschien dat mensen die in een faillissement situatie belanden standaard een bezoekje moeten krijgen van iemand die de weg weet in de wereld van de hulpverlening. Laat wat informatie achter en wie weet voorkomt dat de nodige ellende.

 

Dit werkt totaal niet en juist averechts.

 

Uit het onderzoek waarvan hierboven de link staat blijkt juist dat veel mensen zich hier zo voor schamen, dat ze heel moeilijk bereikbaar zijn voor de onderzoekers.

 

Die mensen willen helemaal geen hulpverlener die ongevraagd op bezoek komt met alle stigmas vandien. Trouwens wie moet dat betalen met alle bezuinigingen in de zorg?

 

Een (internet) zelfhulp groep werkt veel beter.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nu de teller bijna op 20.000 staat een mooi moment voor een update over mijn plannen hier iets meer mee te doen dan alleen het schrijven van een column en wat reacties.

 

 

Momenteel ben ik druk met het ontwikkelen van cursus materiaal dat mensen met een depressie een leidraad geeft hoe het leven opnieuw inhoud en vorm te geven. Ik maak gebruik van bestaande en geheel nieuw ontwikkelde methodieken die aangepast worden aan de doelgroep "mensen met een depressie".

Daarnaast is het idee ontstaan om veel (betaald) werk dat ik nu niet oppak vanwege gebrek aan capaciteit voor een deel doorgeschoven gaat worden naar een deel van deze mensen die om wat voor reden dan ook tijdelijk langs de zijlijn staan.

Doel is om cursus en werken met elkaar te vervlechten zodat er een goede mix ontstaat van aanpak en oplossing.

 

Overigens geef ik tegenwoordig ook steeds vaker presentaties en gastcolleges over het onderwerp suicidepreventie.


Hulp nodig? Stuur een pm.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Verschillende keren heb ik een begin gemaakt met lezen vanaf pagina 1, uit interesse maar ook uit nieuwsgierigheid.

Hoe is het anderen vergaan, zijn het alleen de sterken van geest die blijven ondernemen, sta ik alleen, is mijn situatie anders als anderen, moet ik mij schamen voor mijn persoonlijke ontwikkeling, zal ik reageren? Vanmorgen uiteindelijk het laatste gelezen. Veel antwoorden heb ik al gekregen, respect voor medeondernemers en disrespect voor parasiterend personeel is gegroeid.

Juist de hoeksteen van de economie staat dikwijls in het verdomhoekje. Hoe rijm je het. Jij als ondernemer krijgt geen hypotheek terwijl een bobo die jij in dienst neemt een woning kan kopen van 2 ton. Ik snap er nog steeds geen zier van.

De ondernemer zorgt dat de werknemer kan werken en zijn premies kan betalen. Het wetsgebouw van arbeidsrecht is een lappendeken en moet op de schop! Niet werken, geen geld. Net zoals de ondernemer wordt behandeld. (frustratie alom)

 

Uiteindelijk heb ik de conclusie maar genomen dat ik geen toegevoegde waarde heb (denk te hebben) en besloten om mijn verhaal niet te publiceren. It hurts too much.

 

Scheiding check - faillissement check - overleden kind check - traumapsycholoog check - reincarnatietherapie check - regressietherapie check - pessotherapie check -faillissement check - faillissement check - beeindiging vof check - breuk ouders check - beeindiging vof check (en nog veel meer tussen de regels). Belazer ik mezelf? Momenteel denk ik in de onderste bodem van de put te zitten...

 

Ondanks dat ik al heel mijn leven redelijk zwaar op de hand ben wil ik toch het volgende kwijt.

Mijn vrouw, (al 22 jaar), mijn 6 kids en 2 kleinkids, zijn de reden van mijn bestaan geworden in combinatie met enkele overgebleven vrienden. De trekkende kracht om uit te stappen is meerdere malen overwonnen en zie ik niet meer als optie.

Wie leeft heeft kansen en mogelijkheden, is het niet op financieel vlak dan wel op andere vlakken.

 

Respect voor de schrijvers die in hun hart/leven hebben laten kijken.

Zo, nu m'n nachtkijker weer op om licht te ontdekken in de tunnel. Wie doet er mee?

 

Er zal een dag komen dat de zon weer schijnt ook al moet ik zelf de wolken wegblazen!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept