Jump to content
  • Sluipmoord op het MKB


    Annedien Hoen

    Sluipmoord op het MKB

     

    Korte samenvatting:

    Internationals doen het Nederlandse MKB de das om.

     

    Waarom vind je dit interessant of wil je dit delen?:

    Deze column laat zien hoe schrijnend en meedogenloos de verhoudingen vaak liggen in lastige tijden als nu.

     

     




    User Feedback

    Recommended Comments

    Helaas maar al te waar. Het uitknijpen van leveranciers, betalingstermijnen eenzijdig verlengen, meer voor minder verlangen, het vernietigt de sterkte door de hele keten heen. Overigens gebeurt het ook anders. BMW liet in 2009 al zien dat je toeleveranciers in problemen ook kunt helpen om je supply chain sterk te houden. Een kentering in het denken van inkopers is overigens gaande. Van besparen naar resultaat en kwaliteit toevoegen. Hopelijk zien ze het MKB niet over het hoofd.

     

    Gr. Joost

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Het MKB zat dus (waar mogelijk) zich minder afhankelijk moeten maken door zelf eindproducten aan consumenten te gaan verkopen.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Inderdaad waar. Maar het zijn echt niet alleen de multinationals die zich hieraan schuldig maken. Ook op lokaal niveau zie ik het verschijnsel dat afnemers (particulieren en bedrijven) alles goedkoper willen. Iedereen gaat voor zijn eigen portemonnee, het hedendaagse "ik" denken. En nu het MKB alle zeilen moet bijzetten om het hoofd boven water te houden is het makkelijk scoren voor de afnemer. De MKB'er die er (vaak noodgedwongen) in meegaat brengt daarmee indirect zichzelf (en vaak ook de branche) in (verdere) problemen.

    Voorbeeld: verbouwingen die door aannemer of klusjesman zwart worden uitgevoerd. Afnemer (particulier) blij want het scheelt aanzienlijk in de kosten. Aannemer blij dat hij toch wat kan verdienen maar versterkt hiermee wel de neergang in zijn markt.

     

    Kortom: ieder voor zich speelt op alle niveaus.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

     

    Tja, vind je het gek dat zo'n toeleverancier paardensnippers gaat mengen in het rundvlees. En dan wijzen de multinationals ineens allemaal naar de overheid die beter moet controleren.

     

    Uiteindelijk ligt de keuze gewoon bij de consument. Die staat namelijk aan het end van de aanvoerketen, maar ook aan het begin van de inkoopketen. Als de consument anders gaat inkopen, verandert de aanvoerketen vanzelf.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Zag op Twitter een retweet van Annedien, waarin staat dat Jumbo maar liefst €608 mln. heeft uitstaan bij leveranciers, da's wel geld en je begint te vermoeden hoe de groei wordt gefinancierd.

     

    Succes en groet,

     

    Hans

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Uiteindelijk ligt de keuze gewoon bij de consument. Die staat namelijk aan het end van de aanvoerketen, maar ook aan het begin van de inkoopketen. Als de consument anders gaat inkopen, verandert de aanvoerketen vanzelf.

     

    Toch niet.

    Terwijl de leveranciers 15% goedkoper moet (alsof dat altijd kan) worden de prijzen voor de consument verhoogd. Winkelprijzen die 10%, 50% en zelfs 100% hoger zijn, daar gaat Jumbo ook ruimhartig mee om. Het opkopen van andere winkelbedrijven, zorgt voor een steeds kleiner aantal werkelijke concurrenten. Dat gegeven gebruiken ze zowel bij de inkoop als bij de verkoop.

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Grappig. Met een boze vinger wijzen naar inkopers die besparing zoeken. Moet je eens kijken hoeveel topics er op HL zijn over het besparen op kosten die door andere MKB-ers in rekening worden gebracht. Is dit niet een typisch geval van de pot en de ketel met een Calimero-sausje?

    De MKB-er die niet op kwaliteit kan concurreren heeft ongetwijfeld problemen met deze manier van inkopen. De oplossing is toch eenvoudig: de MKB-er zal op iets anders dan prijs moeten concurreren. Eén oplossing is de afhankelijkheid van grotere afnemers uit de weg gaan, maar een andere oplossing is zorgen dat je echt meerwaarde biedt.

    Wat in ieder geval niet werkt is je als MKB-er in een afhankelijkheidspositie laten brengen. Ik ken genoeg 'zelfstandigen' die als je vraagt wat ze doen antwoorden in de lijn van 'ik ben zelfstandige, ik werk voor '. Die mensen zijn zo afhankelijk van een leverancier dat ze daadwerkelijk onderuit gaan bij de minste inkoopbesparing, omdat ze volledig afhankelijk zijn van die éne partij en daarbuiten niet of nauwelijks een netwerk hebben.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    de grote supermarkten hebben ook meegedeeld aan hun toeleveranciers dat ze willen groeien en dat het mede betaald wordt met het oprekken van de betalingstermijnen. ONder het mom van ' jullie hebben straks meer afzet' worden de marges verlaagt.

     

    Maar het overnemen van andere supermarkten betekent per saldo niet meer omzet!

     

    In de melkveehouderij zijn contracten en cooperaties zo ingericht dat de boer geen invloed heeft op zijn afzet. Hij kan zelfs niet eens kiezen voor geen afzet!

     

    Cooperaties als friesland campina hebben kennelijk niet eens meer in hun statuten staan dat het hoogste doel is om zoveel mogelijk geld binnen te halen voor de boeren....... het idee van een cooperatie is daarmee toch aardig onder druk komen staan

     

    Voor jou tien anderen, tja waar houdt dat op he?

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wat in ieder geval niet werkt is je als MKB-er in een afhankelijkheidspositie laten brengen.

     

    Helemaal eens, maar vaak is dat nou eenmaal zo gegroeid... Beide partijen hebben hier overigens op de lange termijn geen baat bij. ASML heeft deze les geleerd! Toen het daar enkele jaren geleden even niet zo goed ging, is een aantal belangrijke leveranciers omgevallen, omdat ze volledig afhankelijk waren van ASML voor de omzet. ASML is vervolgens haar leveranciers gaan helpen andere klanten te vinden, zodat de continuïteit van de leveranciers gewaarborgd is. Maar goed, dan heb je het, met alle respect, niet over de broodjes en de schoonmaak.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Naar mijn mening heb je sowieso best veel profiteurs rondlopen die profiteren van de kleinere ondernemingen.

    Groupon vind ik trouwens ook zo'n voorbeeld van hard groeien over de rug van anderen.

    Hadden zij niet een betalingstermijn van 60 dagen? Zodat zij hun verliezen enigszins kunnen financieren? Je loopt als ondernemer ook nog eens enorm risico om met zo'n partij in zee te gaan...

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Grappig. Met een boze vinger wijzen naar inkopers die besparing zoeken. Moet je eens kijken hoeveel topics er op HL zijn over het besparen op kosten die door andere MKB-ers in rekening worden gebracht. Is dit niet een typisch geval van de pot en de ketel met een Calimero-sausje?

     

    Nee, want je vergeet dat inkopers bij grote ondernemingen een verkeerde rol vervullen. Ze horen er te zitten om samenwerking te zoeken met partijen waar de onderneming als geheel beter van wordt. Helaas zijn ze grotendeels alleen bezig met het volgende spel:

     

    Contracteer die leverancier die kan leveren wat je zoekt tegen de beste voorwaarden. Als dat eenmaal gelukt is, dan de bankschroef aandraaien want er valt altijd meer te besparen. Dat zijn geen inkopers, dat zijn de mensen die beslissen of je in aanmerking komt voor vervroegde vrijlating (met als antwoord steevast nee), the parole board

     

    Als het enkele doel van inkopen kostenbesparing is, wat helaas bij veel bedrijven zo is, dan klopt je stelling wel. Maar vergeet ook niet dat dit mensen zijn die gericht opgeleid zijn om zoveel mogelijk uit leveranciers te knijpen halen. Dat is als MKB ondernemer knokken tegen Tyson.

     

    Groet

    Joost

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites
    Als het enkele doel van inkopen kostenbesparing is, wat helaas bij veel bedrijven zo is, dan klopt je stelling wel.
    Mijn aanspreekpunten binnen grote bedrijven is vaak een inkoper of de centrale inkoopafdeling van een keten. Een paar ken ik er persoonlijk: hun opdracht is meestal luid en duidelijk: "Bespaar minimaal 15% op inkopen". Dat is het enige wat ze moeten doen en ook het enige waar ze op worden afgerekend.

     

    Hoe ze het doen maakt niet uit. Ze worden alleen achteraf teruggefloten als er sprake bleek te zijn van een vorm van reciprociteit (leverancier blijkt ook afnemer te zijn), of als werknemers klagen over houtsplinters in hun kont door het te goedkope WC-papier (nee helaas, dat is geen grapje maar een waar gebeurd verhaal)

    Maar vergeet ook niet dat dit mensen zijn die gericht opgeleid zijn om zoveel mogelijk uit leveranciers te knijpen halen. Dat is als MKB ondernemer knokken tegen Tyson.
    Yep. En het ergste is: die inkopers weten dat, en sommigen scheppen er een pervers genoegen in.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Uiteindelijk is het vooral de eindafnemer die het verschil kan maken. Als die weigert producten of diensten af te nemen van een bedrijf dat op dergelijke wijze omgaat met zijn toeleveranciers dan is het feestje van de korting snel over. MVO zou dan ook MVC moeten zijn.

     

    Neem als voorbeeld de plofkip en de kiloknallers: als consumenten vanaf morgen unaniem weigeren deze producten nog af te nemen zijn ze binnen een week volledig uit het schap verdwenen bij de supermarkten.

     

    Laten we ons zelf niet voor de gek houden. Het is makkelijk om met een vinger naar de grote jongens te wijzen maar "verbeter de wereld, begin bij jezelf".

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Zorg dat je als MKBer onmisbaar bent en weet dat ook en blijf daar continue van doordrongen.

    Inkopers gaan altijd overstag als je het tijdens de onderhandelingen maar goed tot je blijft laten doordringen.

    Een brief waarin staat dat je 15% moet inleveren is voor mij spam en gaat regelrecht de prullebak in.

     

    Ga nooit concurreren op prijs tenzij je niets meer te bieden hebt. Meestal is bijvoorbeeld service of voorraad of leverbaarheid iets waar je meer voor kunt rekenen dan wat de inkoper aan je vraagt.

     

    Geef een inkoper ook altijd iets waardoor hij zijn eigen handelen intern kan verkopen. Hij moet tenslotte ook het moeilijkste deel van zijn vak namelijk verkopen ook beheersen.

    En vergeet niet, het zijn tenslotte ook mensen.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Uiteindelijk is het vooral de eindafnemer die het verschil kan maken. Als die weigert producten of diensten af te nemen van een bedrijf dat op dergelijke wijze omgaat met zijn toeleveranciers dan is het feestje van de korting snel over. MVO zou dan ook MVC moeten zijn.

     

    Neem als voorbeeld de plofkip en de kiloknallers: als consumenten vanaf morgen unaniem weigeren deze producten nog af te nemen zijn ze binnen een week volledig uit het schap verdwenen bij de supermarkten.

     

    Laten we ons zelf niet voor de gek houden. Het is makkelijk om met een vinger naar de grote jongens te wijzen maar "verbeter de wereld, begin bij jezelf".

     

    Ik ben het in essentie met je eens Marjan. Ik ben de afgelopen jaren ook steeds bewuster gaan consumeren. Maar dat is nog niet zo eenvoudig. Vertel mij maar eens welke laptop ik zou moeten kopen...

     

    Ik ken legio bedrijven die naar de buitenwereld verkopen wat ze allemaal 'maatschappelijk verantwoord' doen, maar als je zou weten hoe de vork werkelijk in de steel zit... Enkele voorbeelden:

    - een energieleverancier die groene stroom verkoopt die helemaal niet groen is, maar dat predicaat krijgt via een bijzondere constructie

    - een cosmeticafabrikant die er prat op gaat dat ze geen proefdieren gebruikt, maar wel weet dat alle toeleveranciers gewoon met proefdieren werken

    - een financiële instelling die zegt alleen maar duurzaam te beleggen, maar daar alleen correctief op toeziet

     

    Ik kan nog wel even doorgaan. Gelukkig komen de misstanden in ons huidige systeem steeds vaker naar voren en zo af en toe reageert de consument daar ook op. Maar we hebben nog een lange weg af te leggen, wil het bedrijven echt niets meer opleveren de boel zo nu en dan te bedonderen.

     

    Maar ik geloof dat het wel gaat veranderen. Het uitknijpen wat hier genoemd wordt is nog een stuiptrekking. Het houdt een keer op, want uitknijpen leidt tot afnemende concurrentie en dus weer hogere prijzen. Past wat dat betreft mooi in de visie van Larry Prusak (zie de filmpjes van YNNO op YouTube), die het zo mooi noemt 'the age of the dying dinosaurs'. Grote bedrijven gaan het steeds moeilijker krijgen!

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    En vergeet niet, het zijn tenslotte ook mensen.

     

    Eens met Herman, het zijn niet alleen mensen, maar ook werknemers. En als onderhandelingen kapot lopen op alleen prijs, hebben ze ook wat uit te leggen aan de directie. En wat te denken als ze 4 of 5x per jaar hetzelfde trucje moeten uitoefenen omdat de leverancier failliet gaat. Of de kwaliteit is dermate slecht dat het klachten gaat regenen.

     

    Elk bedrijf moet winst maken, en dat behoort een inkoper te weten, en heb je nu te maken met een inkoper die er een pervers genoegen in schept, om je nog meer te laten inleveren, dan laat je hem toch lekker staan. Laat je visitekaartje achter en geef hem de gelegenheid om terug te komen met een acceptabel bod.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Korte samenvatting:

    Internationals doen het Nederlandse MKB de das om.

     

    Waarom vind je dit interessant of wil je dit delen?:

    Deze column laat zien hoe schrijnend en meedogenloos de verhoudingen vaak liggen in lastige tijden als nu.

     

    Ik heb het niet zo op het zielige Calimero gedrag als in dit soort artikelen. De MKB mentaliteit van klagen over de multinationals, de overheid en de economie... bah. Als je jarenlang dezelfde broodjes kaas hebt geleverd aan een multinational (om een voorbeeld uit het artikel te nemen) moet je niet klagen als je dan eens de vraag krijgt of het goedkoper kan. Je hebt er niet alleen jarenlang van geprofiteerd maar blijkbaar ondertussen niet de innovativiteit getoond om blijvend meerwaarde te bieden. Als je nog steeds dezelfde uitwisselbare broodjes kaas denkt te kunnen verkopen anno nu, dan heb je zitten slapen.

     

    Dat multinationals willen bezuinigen is namelijk niets nieuws. Je had jezelf al drie keer af moeten vragen hoe je jouw producten en diensten ofwel goedkoper kunt maken ofwel meer kan laten opleveren voor die opdrachtgevers. Het initiatief ligt bij jou. Als die brief komt, om alsjeblieft hetzelfde te leveren als de laatste 20 jaar maar dan 15% goedkoper, ben je gewoon veel te laat. Dan laat je jezelf ook uitknijpen. En als je inkomsten volledig afhankelijk zijn van multinationals, dan heb je de risico's niet goed verdeeld.

     

    (Overigens vind ik het voor multinationals niet verstandig om blind met de kaasschaaf door de inkoop te gaan, maar dat is een heel ander punt. Er is in de inkoop weliswaar nog heel wat te bezuinigen op leveranciers die weinig waarde toevoegen, maar ook winst te halen door strategische partners te helpen zoals Joost opmerkt.)

     

    Het is net als in dat andere draadje, waarin wordt afgevraagd of de helft van de winkels misschien dicht gaat. Nou, dat hoop ik wel. De helft heeft namelijk geen toegevoegde waarde. We hebben veel te veel winkels in Nederland. Bakkers klagen steen en been over de supermarkten en zouden ze het liefst verbieden, maar waarom moeten consumenten twee keer zoveel betalen voor hetzelfde brood? Bakkers die wat toevoegen (lekkerder brood, bijzondere soorten, etc.) overleven het wel, maar de broodschuivers hebben wat mij betreft geen bestaansrecht meer. Ik zeg niet dat bakkers niet hard werken, maar wel dat ze schijnbaar weinig nadenken, want veel bakkers hebben nog een bedrijfsmodel dat gewoon niet meer van deze tijd is. De maatschappij veranderd, de economie moet mee.

     

     

    Uiteindelijk ligt de keuze gewoon bij de consument. Die staat namelijk aan het end van de aanvoerketen, maar ook aan het begin van de inkoopketen. Als de consument anders gaat inkopen, verandert de aanvoerketen vanzelf.

     

    en

     

    Neem als voorbeeld de plofkip en de kiloknallers: als consumenten vanaf morgen unaniem weigeren deze producten nog af te nemen zijn ze binnen een week volledig uit het schap verdwenen bij de supermarkten.

     

    Tja, maar helaas zal dat niet gebeuren. Het overgrote deel van de consumenten wil vooral zo weinig mogelijk betalen en vooral niet weten hoe het gemaakt wordt.

     

     

    In de melkveehouderij zijn contracten en cooperaties zo ingericht dat de boer geen invloed heeft op zijn afzet. Hij kan zelfs niet eens kiezen voor geen afzet!

     

    Dan moet je dus stoppen en wat anders gaan doen. Dat geklaag van boeren is ook niet nieuw, maar al tientallen jaren geleden begonnen.

     

    Kom dus uit de klaagstand en kijk wat je kunt doen. Als je op prijs moet concurreren met een uitwisselbaar product ga je dat als MKB'er niet volhouden, dat is geen nieuws van vandaag of gisteren. Dus: hoe wordt je onmisbaar, hoe wordt je product uniek, hoe lever je meerwaarde voor je klant, enzovoorts.

     

    Als je op korte termijn toch een inkoper tevreden moet houden kun je ook kleinere dingen weggeven dan die 15%: gratis servetten bij de broodjes kaas, iets langere betaaltermijn, enzvoorts. Of je biedt aan niet alleen de broodjes kaas te leveren maar ook meteen de rest van de kantinevoorraad en dan 15% goedkoper door het schaalvoordeel. Overigens krijg je dan volgend jaar weer een brief dat ook dat geheel weer 15% goedkoper moet, want het blijft uitwisselbaar. Misschien kun je broodjes met Red Bull Kaas gaan leveren, waardoor de medewerkers van de multinational gegarandeerd 15% productiever zijn :-)

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wat zou de ondernemerswereld toch mooi worden als alle Calimero-ondernemers eindelijk eens snappen hoe sterk ze staan in hun strijd met grote bedrijven en daar optimaal gebruik van maken... 8)

     

    En nu even serieus:

    1. Wellicht ten overvloede voor degenen die niet weten wat de columnist zelf verkoopt en wat ongetwijfeld de reden is voor zijn ergernis: advies. Ik kan me niet indenken dat inkopers bij grote bedrijven niet weten dat de grondstoffen van broodjes kaas steeds duurder worden en dat schoonmakers niet meer verdienen dan het wettelijk minimumloon. Zou mij niet verbazen als hun brief dat het 15% goedkoper moet, alleen is verstuurd naar leveranciers met tarieven waarvan ze weten dat er 15% af kan.

     

    2. Plofkip eten schijnt veel minder milieubelastend (duurzamer dus) te zijn dan diervriendelijk kip eten. Met het oog op de voedselvoorziening van de wereldbevolking is het dus maar de vraag of plofkip uit de schappen halen überhaupt verstandig is.

     

    Met andere woorden: degene naar wiens verhaal je luistert bepaalt welk verhaal jij te horen krijgt en wat van invloed is op jouw beeld- en/of oordeelvorming. Ik vind het over heel veel onderwerpen heel moeilijk een zinnig oordeel te vormen omdat we overspoeld worden met halve verhalen.

     

    Ik zie ook dingen gebeuren in ondernemersland, maar zou bij de bewuste column toch graag wat bewijs zien voordat ik geloof dat de leverancier van broodjes kaas precies dezelfde broodjes 15% goedkoper moet gaan leveren om een klant te behouden. Tot dat bewijs komt heb ik bij de bewuste column vooral het gevoel dat de broodjes kaas en schoonmakers erbij zijn gehaald om een punt te maken...

     

    Tot zover mijn twee centen.

     

    Karen (die op de fiets zo eens gaat nadenken over een passend Calimerosausje bij een lekker stukje kip, eh komkommer)

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    2. Plofkip eten schijnt veel minder milieubelastend (duurzamer dus) te zijn dan diervriendelijk kip eten. Met het oog op de voedselvoorziening van de wereldbevolking is het dus maar de vraag of plofkip uit de schappen halen überhaupt verstandig is.

     

    Met andere woorden: degene naar wiens verhaal je luistert bepaalt welk verhaal jij te horen krijgt en wat van invloed is op jouw beeld- en/of oordeelvorming.

     

    En je eigen referentiekader bepaalt hoeveel waarde je hecht aan het verhaal dat je te horen krijgt. Wat de plofkip betreft: vanuit mijn referentiekader kijk ik vooral naar dierenwelzijn. Voor mij een reden om veelal vegetarisch te eten en als ik vlees of kip eet te kiezen voor een variant waarbij het dier een leven heeft gehad voor het op mijn bord belandt.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wel erg off topic maar zelfs als je naar dierenwelzijn kijkt is het nog maar de vraag of het in heel grote groepen houden beter is voor het dier. Ik meen me te kunnen herinneren dat het stress niveau bij een aantal kippen enorm is omdat ze onder aan de pikorde staan. Ook zijn er meer ziektes, ook niet bepaald bevorderlijk voor het welzijn en moet er letterlijk jacht gemaakt worden op de dieren als de stal leeg moet voor het slachthuis. We hebben de neiging om menselijke welzijn (ruimte, leven in groepen) op dieren te projecteren maar of dat ook beter is lijkt maar de vraag.

     

    On topic.

    Het eenzijdig opleggen van 15% korting lijkt en domme maatregel. Een goede inkoper zal die met veel tegenzin communiceren. Ik ken een bedrijf waar ze naast een korting ook de bonus die normaal gesproken aan het einde van het jaar kwam bij het halen van een bepaalde omzet al in het begin van het jaar uitgekeerd wilde hebben.

    Maar als het voortbestaan van een bedrijf op het spel staat moeten soms onconventionele maatregelen genomen worden. Als die tijdelijk zijn, zal er naast weerstand ook begrip zijn. Als het structureel wordt moet je als leverancier zo sterk worden dat ze niet om je heen kunnen, bijvoorbeeld door een sterk merk of een uitmuntende prijs/kwaliteit verhouding, of je voorbereiden op afscheid nemen.

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Bakkers klagen steen en been over de supermarkten en zouden ze het liefst verbieden, maar waarom moeten consumenten twee keer zoveel betalen voor hetzelfde brood? Bakkers die wat toevoegen (lekkerder brood, bijzondere soorten, etc.) overleven het wel, maar de broodschuivers hebben wat mij betreft geen bestaansrecht meer. Ik zeg niet dat bakkers niet hard werken, maar wel dat ze schijnbaar weinig nadenken, want veel bakkers hebben nog een bedrijfsmodel dat gewoon niet meer van deze tijd is.

    Ik ben eerlijk gezegd nog nergens een bakker tegengekomen die naast zijn standaard brood geen bijzondere soorten brood bakt. Het probleem is dat veel mensen hun dagelijkse brood bij de supermarkt kopen en dan in het weekend of als er visite komt iets van dat bijzondere brood bij de bakker halen. En daar kan die bakker niet van leven.

     

    Wat mensen zich volgens mij niet realiseren is dat je om dat bijzondere brood te kunnen blijven kopen, die bakker ook je dagelijkse brood moet gunnen. En dat kan die bakker dan weer niet bakken tegen supermarktprijzen.

     

    Dus wat voor bedrijfsmodel zie jij voor de dorpsbakker waardoor dit soort issues niet of minder spelen?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Bij de Jumbo hier in Hilversum zit in de winkel zelf ook een bakker, waar ter plekke het brood en de koeken worden gebakken. Het is wat duurder dan de broden, die 's ochtends via de vrachtwagen worden gebracht, maar het smaakt zo goed, dat ik dat er wel voor over heb. En de uitstallingen van die bakker zijn altijd eind van de middag leeg, dus menigeen zal het wel met me eens zijn. Waarom zou ik dan nog naar een aparte bakker gaan, waar ik nog meer betaal, maar waar ik geen betere kwaliteit betaal?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Misschien zou de bakker bij de supermarkt in moeten trekken. een soort shop inshop idee ;). Denk dat de gemiddelde supermarkt maar weinig winst maakt op het brood. (weet niet zeker maar gezien de verkoopprijzen wel denkbaar)

     

    edit: zie dat dit al bestaat. de supermarkt bij ons heeft wel een paar ovens staan maar bakt alleen af maar dat vind ik geen "echte" bakker

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites
    en dat schoonmakers niet meer verdienen dan het wettelijk minimumloon.

     

    dat valt wel mee hoor, minimum uurloon bij 38 uur per week is € 8,92 en cao schoonmaak is € 10,70 (per januari2013) Bij 152 uur in de 4 weken is dat toch zo'n 270 euro meer dan wettelijk.

     

    Goed mischien nog geen vetpot voor zwaar werk maar wel beter dan in andere sectoren zoals orderpickers horeca enz. ;)

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites


    Join the conversation

    You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

    Guest
    Add a comment...

    ×   Pasted as rich text.   Restore formatting

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept