Jump to content
  • Sign in to follow this  

    Verzekeraars laten zzp-bouwvakkers in de kou staan


    Hermes Ratgers

    Verzekeraars laten zzp-bouwvakkers in de kou staan

     

    Korte samenvatting:

    Zzp’ers kunnen in schrijnende situaties terechtkomen bij arbeidsongeschiktheid.

    Dinsdag is een heus zwartboek aangeboden bij de Tweede Kamer in de hoop dat verzekeraars snel voor verbetering zorgen.

    Zo ook Johan Ratgers. Hij werkt al jarenlang als zzp’er in de bouw en is altijd verzekerd geweest. Toen hij na tientallen jaren werk gedeeltelijk arbeidsongeschikt raakte door een peesontsteking aan zijn hand, is hij naar de verzekeraar gestapt voor een extra uitkering.

     

    De verzekeraar kwam na die maanden echter met het verzoek om alles terug te betalen. Johan had namelijk niet gemeld dat hij heel lang geleden naar de neuroloog is geweest voor hoofdpijn. Hier is geen diagnose uitgekomen en Johan was dit eigenlijk alweer vergeten.

    De verzekeraar verplichtte Johan echter alles terug te betalen, want hij had verzuimd alles te melden op het aanmeldingsformulier. Maar dit had natuurlijk helemaal niets met de peesontsteking in zijn hand te maken.

     

    Dit verhaal illustreert de bochten die de verzekeraars nemen om maar zo min mogelijk uit te keren.

     

    Waarom vind je dit interessant of wil je dit delen?:

    Ten eerste is het erg actueel en komt het vaker voort dan dat we denken.

    Ten tweede betreft dit een voor mij volledig onbekende man waar ik wel wat raakvlakken mee heb;D

     

    Het meest vreemde vind ik dat het ook best vaak voor komt dat je klaarblijkelijk niet verzekerd was, maar dat je dan ook nog niet eens recht hebt op teruggave van (mijn insziens) ten onrechte ontvangen verzekeringspremies.

     

     

    _

    [typefout in titel aangepast]

     

     


    Sign in to follow this  


    User Feedback

    Recommended Comments



    Hoewel bouw niet echt mijn markt is, ga ik toch met meer dan gewone belangstelling het Zwartboek van FNV doorlezen.

     

    Vooral omdat het gegeven voorbeeld niet alleen heel schrijnend is, maar ook afwijkt van alle gebruikelijke normen (inclusief die van fatsoen) en gangbare jurisprudentie: een afwijzing vanwege een verzwijging kan alleen indien een verzekeraar kan aantonen dat ze de verzekering niet zouden hebben geaccepteerd indien ze vooraf van deze omstandigheid op de hoogte zouden zijn geweest.

     

    Het gaat er dus niet om dat er verzwegen is, maar vooral om wát er verzwegen is.

     

    Bij een bezoekje aan een neuroloog vanwege hoofdpijn is dat wel uiterst dubieus, of we lezen niet het hele verhaal...

     

    Maar dit had natuurlijk helemaal niets met de peesontsteking in zijn hand te maken.

    Dit blijft een haast niet uit te leggen kronkel, maar de reden van afwijzing hoeft lang niet altijd verband te houden met de aard van de arbeidongeschiktheid.

    Een beruchte bepaling is bijvoorbeeld dat een aantal verzekeraars een aanvraag niet meer accepteert zodra er meer dan 2 uitsluitingen voorgesteld moeten worden. Blijkt dan achteraf dus dat je al 2 uitsluitingen hebt en je de derde uitsluiting verzwegen hebt, dan staat de verzekeraar volledig in zn formele recht om de overeenkomst te ontbinden: die zou immers helemaal niet tot stand zijn gekomen als ze dat wel hadden geweten

     

    Moreel en praktisch ligt de zaak uiteraard totaal anders: als je het reële risico loopt om achteraf met dit soort uitsluitingen en afwijzingen geconfronteerd te worden, sluit niemand meer zo'n verzekering.

     

    Mede gelet hierop draai ik het zelf bij relaties met veel medisch verleden tegenwoordig om: we vragen de volledige medische geschiedenis op bij de huisarts en specialisten en sturen deze hele anamnese toe. Kan een verzekeraar namelijk achteraf nooit meer roepen dat klant onbewust iets heel belangrijks heeft verzwegen.

     

    Wel erg balen dat het zo moet, vertrouwen is zo wel zoek...en het kost alleen maar meer tijd (en dus geld)

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    ...of we lezen niet het hele verhaal...

    Dat vermoeden bekruipt mij in ieder geval wel, anders betaal je geen 7.500 euro terug...

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik had die timmerman, met hele bekende achternaam, al bij Radar gezien (kan ook kassa geweest zijn).

    Ik heb toch wel vaker een dergelijk idee gekregen bij verzekeringen, sorry Norbert. Wel tuk op vangen, maar minder op betalen.

     

    Ik zie hier toch een taak voor de overheid om dit verder te reguleren. Wat nu gebeurt. is dat men accepteert en binnenhaalt, en pas bij een (eventuele) claim gaat kijken....of er terecht is geaccepteerd destijds. Dat is natuurlijk het paard achter de wagen spannen.

     

    Ofwel je accepteert een klant, en accepteert dan ook de eventuele schade, ofwel je accepteert een klant niet.

    Bij bijvoorbeeld een brandverzekering doen ze hetzelfde. Gaan ze pas bij een (eventuele) brand kijken of je niet toevallig oververzekerd was. Krijg je geen brand, dan doen ze deze check niet. Nee, allicht want dat zou een lagere premie betekenen.

    Bij een tandartsverzekering moet je geloof ik wel eerst je gebit laten checken alvorens je ingeschreven kan worden, dus daar kan het wel.

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    ...of we lezen niet het hele verhaal...

    Dat vermoeden bekruipt mij in ieder geval wel, anders betaal je geen 7.500 euro terug...

     

     

     

    Dat zie je denk ik iets te kort door de bocht.

    1. Verzekeraar heeft een machtspositie, eigen juridische mensen en veel geld om je geld terug te eisen via een evt rechtszaak (zij kunnen het veroorloven / betalen, jij ook?).

    2. Je komt alleen in aanmerking voor een arbeidsongeschktheidsuitkering in aanmerking als er sprake is van financiele schade (verlies van inkomen) (derhalve wellicht weinig geld voor juridische bijstand).

    3. Hoe moet jij het tegendeel bewijzen? Ga maar naar de rechter wordt er dan gezegd. Maar in beginsel is een advocaat een duur verhaal, laat staan een rechtszaak.

    4. Daar heb je dan je rechtsbijstandverzekering voor! Nee, want die stelt dat dit een particuliere zaak is en geen ondernemerszaak (ikke niet snappen).

     

    Dus, nee je stapt dan in een poel van ellende en dan is een schikking wel heel constructief.

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

     

    Mede gelet hierop draai ik het zelf bij relaties met veel medisch verleden tegenwoordig om: we vragen de volledige medische geschiedenis op bij de huisarts en specialisten en sturen deze hele anamnese toe. Kan een verzekeraar namelijk achteraf nooit meer roepen dat klant onbewust iets heel belangrijks heeft verzwegen.

     

     

    Klopt, dat was ik vergeten te vertellen in dit verhaal om aan te geven dat dit heel belangrijk is om te doen (deze tip heb ik ongetwijfeld een keer eerder van jou gelezen). Maar dat is (naar ik aanneem) wetenschap van nu, als je al 10 jaar of meer ondernemer bent dan heeft dat geen zin meer.

     

    Maar vraagt ook elk tussenpersoon dit op?

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Is er niets zoiets als verjaring op medische klachten?

    Een hoofdpijn 10 jaar geleden is allang genezen. Zou in elke polis moeten worden opgenomen.

     

    "De AOV wordt geaccepteerd bij aanmelding van alle mediche klachten vermeld bij medische diensten, teruggerekend voor 2 jaar. Indien de AO optreedt binnen 2 jaar na aanvang, wordt een onderzoek ingesteld, dus slechts voor niet meer dan 4 jaar terug."

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    ...of we lezen niet het hele verhaal...

    Dat vermoeden bekruipt mij in ieder geval wel, anders betaal je geen 7.500 euro terug...

     

     

    Dat zie je denk ik iets te kort door de bocht.
    Uiteraard, maar ik ken het dossier dus ook niet.

     

    Maar uit hetgeen ik lees maak ik op dat:

    a. er geen causaal verband is tussen het verwezenlijkte risico en de klachten;

    b. Allianz reeds bij het aangaan van de overeenkomst van het feit op de hoogte had kunnen zijn (en verzekerde vervolgens niet op de gevolgen heeft gewezen), en;

    c. Allianz niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij de verzekering nooit zou hebben gesloten.

     

    Dan is de keuze om € 7.500 te betalen aan Allianz, of een paar honderd aan een advocaat m.i. snel gemaakt.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik heb toch wel vaker een dergelijk idee gekregen bij verzekeringen, sorry Norbert. Wel tuk op vangen, maar minder op betalen.

    Ik ken geen enkele verzekeraar die tuk is op uitbetalen. Dat lijkt me ook niet meer dan logisch. It's a zero sum game: de wederzijdse financiële belangen zijn uiteindelijk tegenstrijdig.

    Waar het om gaat is of een afwijzing van een claim ook redelijk is en voldoet aan de verwachtingen die een klant daar vooraf redelijkerwijs van mocht verwachten. Daar schieten verzekeraars tekort, maar de ene beduidend meer dan de andere. Het zou mooi zijn als dat eens wat meer cijfers van boven tafel komen. Er is duidelijk kwaliteitsverschil!

     

    Daar heb je dan je rechtsbijstandverzekering voor! Nee, want die stelt dat dit een particuliere zaak is en geen ondernemerszaak (ikke niet snappen).

    Raar maar waar, maar een inkomensverzekering is inderdaad een particuliere verzekering. Daar zit ook een klein pluspuntje aan: juist daardoor kun je bij AOV ook gebruik maken van de klachtenprocedure via het KIFID. De kosten daarvan zijn beperkt, en uitspraken zijn voor verzekeraar bindend.

     

    En ik vind dat de mogelijkheden van een externe second opinion op kosten van verzekeraar wel wat zwaarder zou mogen meewegen in de keuze voor de ene of de andere verzekeraar. De ene verzekeraar biedt helemaal niets, terwijl de ander tot € 7.500,- aan advocaatkosten als je gaat procederen tegen de verzekeraar zelf.

    Uiteraard hoop ik dat het nooit nodig zal zijn, maar het feit dat je bereid bent dit te vergoeden straalt wel meer service en betrouwbaarheid uit.

     

    Maar vraagt ook elk tussenpersoon dit op?

    Ik vrees van niet. De gemiddelde tussenpersoon doet maar een beperkt aantal AOV's per jaar.

     

    Citaat D&O (uit onderzoek AFM naar AOV dossiers)

    Uit het onderzoek van de AFM blijkt dat adviseurs die vaker AOV's adviseren gemiddeld werken met betere adviesprocessen en gemiddeld betere klantdossiers hebben dan adviseurs die slechts incidenteel AOV's adviseren.

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Is er niets zoiets als verjaring op medische klachten?

    Nee. De medisch acceptant oordeelt of iets wel of niet relevant is. Zo ja dan wordt nadere informatie opgevraagd of een klein gericht onderzoek.

    Dat heeft alles te maken met leeftijd en beroepswerkzaamheden en of sprake is van een verhoogde kans op arbeidsongeschiktheid door een bepaalde medische omstandigheid.

    Voor een tegelzetter kunnen knieklachten 20 jaar geleden daarom relevanter zijn dan een melanoom dat 3 maanden geleden is geconstateerd

     

    Maar dit is volgens mij het probleem ook niet : het probleem is of je van een klant redelijkerwijs mag verwachten dat hij/zij begrijpt dat hij dat bezoek aan die neuroloog heel lang geleden had moeten vermelden terwijl het bij dat ene bezoek is gebleven en er destijds geen diagnose is gesteld.

     

    Zonder de case inhoudelijk te kennen denk ik dat Allianz die verwachting niet had mogen hebben, en met deze afwijzing het vertrouwen schaadt. Jammer daarom dat er is geschikt...

     

    En reden te meer om de zaak dan maar om te draaien: geef de medische acceptant dan maar het volledige dossier. Wordt de kans op uitsluitingen en afwijzingen weliswaar groter, maar nooit meer achteraf gedonder dat je iets had moeten melden waar je echt geen weet meer van had of echt niet wist dat dát ook relevant was.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    En reden te meer om de zaak dan maar om te draaien: geef de medische acceptant dan maar het volledige dossier. Wordt de kans op uitsluitingen en afwijzingen weliswaar groter, maar nooit meer achteraf gedonder dat je iets had moeten melden waar je echt geen weet meer van had of echt niet wist dat dát ook relevant was.

    Volgens Radar had Johan aan Allianz, bij het aangaan van de verzekeringsovereenkomst, toestemming gegeven om zijn medisch dossier in te zien.

    In dat geval had Allianz m.i. voldoende gelegenheid gehad om te bepalen welke gegevens voor hen relevant zijn.

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Volgens Radar had Johan aan Allianz, bij het aangaan van de verzekeringsovereenkomst, toestemming gegeven om zijn medisch dossier in te zien.

    Ik waag te betwijfelen of dit een juiste of volledige weergave van zaken is. de WGBO en KNMG richtlijnen staan niet toe dat een verzekeraar een heel medisch dossier bij de huisarts kan inzien: een acceptant kan en mag alleen gerichte vragen stellen en de huisarts kan en mag alleen die gerichte vragen beantwoorden.

    In dit geval had dus de medisch acceptant - zonder enige aanwijzing - gericht moeten vragen "heeft de klant ooit een neuroloog bezocht?" Dat lijkt me onwerkbaar, ofwel: de privacy regels die zijn bedoeld om de patiënt te beschermen werken hier tegen hem/haar

     

    Enige remedie - zoals ik doe - : klant vraagt zelf kopie hele anamnese op, en stuurt dit pakket toe aan verzekeraar.

     

    De Kern van de KNMG richtlijnen:

     

    [*]De huisarts mag alleen met expliciete toestemming van de patiënt medische gegevens verstrekken aan een medisch adviseur van een verzekeraar.

    [*]De medisch adviseur moet daartoe gerichte vragen stellen.

    [*]De huisarts beperkt zich tot het beantwoorden van deze gerichte vragen en verstrekt daarbij slechts relevante medische informatie van feitelijke aard.

    [*]De huisarts mag geen beoordelende informatie verstrekken over eigen patiënten.

    [*]Voor informatieverzoeken gelden vaste tarieven.

     

    nota bene:

    Dat laatste - die vaste vergoedingen - lijkt soms ook een van de redenen van een huisarts om niet erg actief mee te werken aan het verstrekken van een volledige anamnese: zo lopen ze die vergoedingen immers mis

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Volgens Radar had Johan aan Allianz, bij het aangaan van de verzekeringsovereenkomst, toestemming gegeven om zijn medisch dossier in te zien.

    Ik waag te betwijfelen of dit een juiste of volledige weergave van zaken is.

    Dat weet ik ook niet, maar dat is debet aan de eenzijdige berichtgeving omtrent dit soort individuele gevallen.

     

    Wellicht heeft Allianz het destijds wel zo verwoord, ondanks strijd met de eventueel destijds geldende richtlijnen (waarmee een verzekerde niet bekend is), en daarmee bij verzekerde de indruk gewekt dat zij over de benodigde gegevens kon beschikken.

     

    Hoe het ook zij, ik vind het gewoon frustrerend dat er kennelijk zonder al teveel gemor 'geschikt' is. That's all.

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Hoe het ook zij, ik vind het gewoon frustrerend dat er kennelijk zonder al teveel gemor 'geschikt' is. That's all.

    En terecht. Ik vind dat ook vreemd en frustrerend. Hier had ik graag de onderste steen boven gezien.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Tja, persoonlijk ben ik van mening dat (zorg)verzekeringen niet commercieel zouden moeten zijn. Hoe je het ook wendt of keert, de verzekerde zelf heeft daar nadelen van.

     

    Wat niet wil zeggen dat een gereguleerde instantie 'zomaar' uit zou moeten keren overigens.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wat niet wil zeggen dat een gereguleerde instantie 'zomaar' uit zou moeten keren overigens.

    De "verzekeraar" met de - met grote afstand - allermeeste klachten over en Juridische procedures omtrent arbeidsongeschiktheidsuitkeringen heet UWV

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Wij willen bereiken dat alle ZZP’ers in aanmerking komen voor een betaalbare en haalbare Arbeidsongeschiktheidsverzekering (AOV). Ruim 800.000 ZZP’ers en gezinnen dreigen buiten de boot te vallen. Steun ons en meld je aan bij Zzp wil Aov op Facebook

    Ook daar kun je je verhaal kwijt, samen staan we sterker

    Ook mag je je verhaal mailen naar: j.gernand@live.nl

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Het meest vreemde vind ik dat het ook best vaak voor komt dat je klaarblijkelijk niet verzekerd was, maar dat je dan ook nog niet eens recht hebt op teruggave van (mijn insziens) ten onrechte ontvangen verzekeringspremies.

     

    Eigenlijk is dat best een goed punt: Als de verzekeraar stelt de overeenkomst niet te hebben aangegaan als ze op het moment van afsluiten volledige kennis van zaken had, dan is het toch een soort dwaling.

     

    Dat kan terecht zijn, maar feitelijk is die persoon dus nooit echt verzekerd geweest, en dan kun je je afvragen waarom de verzekeraar de betaalde premie mag houden. Zo is het wel heel gemakkelijk mensen voor te houden dat ze verzekerd zijn, premie te cashen, maar als puntje bij paaltje komt niets uit te keren.

     

    Als men de premie moest terugbetalen denk ik dat men wat voorzichtiger zou zijn met het weigeren van uitkering - zeker als het om een paar duizend euro gaat is de betaalde premie al snel meer dan de uitkering. Dat ligt uiteraard anders voor blijvende arbeidsongeschiktheid, maar toch...

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    @Josje, sympathieke actie hoor, maar een vrijwillige collectieve regeling voor AOV is en blijft toch een contradictie.

     

    Er moet ergens een middel zijn om te voorkomen dat mensen pas gaan deelnemen zodra ze zich wat zieker gaan voelen, want anders wordt de premie onbetaalbaar. Het zelfde geldt voor een collectieve regeling waar alleen zware beroepen aan deelnemen.

     

    Een vrijwillige collectieve regeling voor alle zelfstandigen vereist dus vooral solidariteit van zelfstandigen onderling: de zakelijk dienstverlener moet wel bereid zijn meer te betalen dan hij/zij nu doet, om een AOV ook voor een schilder of bouwvakker betaalbaar te houden.

     

    (Edit: en wat voor zware beroeper geldt, geldt ook voor lichtere beroepers die privaat niet acceptabel zijn op grond van medische selectie)

    Hamvraag dus: is de zakelijke dienstverlener bereid vrijwillig 50% meer te betalen aan een AOV, zodat de bouwvakker en schilder (of een chronisch ziekte dienstverlener ) ook een betaalbare AOV kunnen krijgen?

    Het antwoord op die vraag is helaas nee.

     

    Refererend aan de titel: niet alleen verzekeraars maar ook collega ondernemers laten de ZZP bouwvakker in de kou staan!

     

    Andere mythe dan : "de premie kan voor iedereen fors zakken als iedereen gaat deelnemen".

    Nee, dat is helaas niet zo.

     

    Als iedereen deelneemt dan daalt de premie voor zware beroepen, maar neemt toe voor de minder zware beroepen.

    Het gemiddelde komt uit op de premies die nu voor 6 miljoen werknemers betaald worden, want qua langdurige arbeidsongeschiktheid is er nauwelijks verschil tussen werknemers en ondernemers (het verschil zit m alleen in de kortdurende arbeidsongeschiktheid: ondernemers zijn minder vaak ziek, minder lang ziek en reïntegreren sneller)

    En dat gemiddelde (of zelfs iets minder!) betalen ondernemers met zware beroepen nu ook al als ze

    deelnemen aan de reeds bestaande vrijwillige verzekering, die van het UWV.

     

    Een variant op die verzekering - de WAZ - was tot 2004 overigens verplicht voor iedere ondernemer. De politiek maakt ons kennelijk rijp voor terugkeer naar die situatie; verplicht vrijwillig dus

     

    Voor de geinteresseerden: zie www.zzpwilaov.nl

    of kijk op facebook : https://www.facebook.com/zzpwilaov/

    (voor de goede orde: ik heb hier geen enkele bemoeienis mee. ik vermeld de links alleen uit service, that's all folks )

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik vind het een sympathieke actie. Maar voor mijn sympathie kopen ZZP-ers met fysiek zware beroepen zo weinig.

     

    Het is ook zo'n wereld van verschil. Mensen die op de bouw of in andere zware beroepen werken hebben gewoon veel meer kans dan ik om iets te breken of verslijten. En áls mij dan iets lichamelijks overkomt kan ik meestal gewoon doorwerken. Ik heb regelmatig rugklachten maar toch kruip ik achter mijn computer.

    Aan de andere kant denk ik dat een bouwvakker zich moeilijk een voorstelling kan maken van de mentale stress die bureau-werkers hebben (deadlines, datalekken enzovoorts).

     

    Het is gewoon een totaal andere wereld.

    En hoe verder het van je af staat, hoe minder verbonden je er mee voelt.

     

    Als we het niet van de solidariteit moeten hebben zal de overheid ten minste de scherpste kantjes er af moeten halen door iets voor de zware beroepen te doen denk ik.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Het meest vreemde vind ik dat het ook best vaak voor komt dat je klaarblijkelijk niet verzekerd was, maar dat je dan ook nog niet eens recht hebt op teruggave van (mijn insziens) ten onrechte ontvangen verzekeringspremies.

    Eigenlijk is dat best een goed punt: Als de verzekeraar stelt de overeenkomst niet te hebben aangegaan als ze op het moment van afsluiten volledige kennis van zaken had, dan is het toch een soort dwaling.

     

    Ik heb gelukkig geen ervaring met dat soort situaties in eigen portefeuille, maar wordt er - mede via HL - wel af en toe benaderd voor pro bono advies in drama-gevallen. Daar vindt verrekening plaats van de betaalde premie met terug te vorderen uitkeringen. Ik zie dus niet in waarom die premie niet terugbetaald zou moeten worden als er geen uitkering gedaan is. Hooguit zou er een soort kostenaftrek moeten plaatsvinden

     

    In de casus waar ik naar linkte ging het overigens om een terugvordering van ruim € 150.000,- aan gedane uitkeringen!

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Als we het niet van de solidariteit moeten hebben zal de overheid ten minste de scherpste kantjes er af moeten halen door iets voor de zware beroepen te doen denk ik.

    Als de overheid iets op dit gebied gaat doen, doet ze dat direct voor alle zelfstandigen.

     

    Wel zo makkelijk, en tot groot genoegen van de vakbonden die daarmee het nuttige (iedereen verzekerd) met het aangename (zelfstandige duurder, dus minder concurrent van werknemer en minder prikkel tot schijnzelfstandigheid ) verenigd zien.

     

    Als de kenniswerker dus niet vrijwillig solidair wil zijn, dan wordt die solidariteit gewoon verplicht, via de WAZ2.

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Ik moest opeens weer denken aan die reclame voor een FBTO ziektekostenverzekering met Monique van de Ven die gambas staat te pellen:

     

    "Wat ik niet gebruik hoef ik ook niet te betalen"

     

    FBTO.thumb.jpg.04fde5946078b4dbc06fb44ad863fb75.jpg

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Weer met een WAZ komen is denk ik het slechtste dat er kan gebeuren - hoge premies, lage uitkeringen, geen maatwerk.

     

    En het lastige is dat ondernemers vaak maatwerk nodig hebben: voor de een is een wachttijd van een jaar geen enkel probleem, en de wenselijke hoogte van de uitkering verschilt natuurlijk ook enorm. Dat hoeft niet altijd in lijn te zijn met de inkomsten, gezien er mogelijk ook de nodige kosten wegvallen (of juist bijkomen).

     

    En de risico's zijn natuurlijk per beroep heel anders. Een beeldschermwerker kan in principe gewoon blijven werken al zit ie in een rolstoel, voor een bouwvakker ligt dat heel anders. Daarnaast is de kans op ongevallen op het werk oneveredig groot voor bepaalde werkzaamheden.

     

    Bovendien zit je altijd nog met mensen die al een serieuze aandoening hebben - een huis dat in brand staat kun je (m.i. terecht) ook niet meer verzekeren.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Als ik, en ik denk velen hier met mij, niet meer kan werken zal dat komen door geestelijke/mentale gesteldheid, niet door fysieke ongemakken.

    Die laatste kan men nu al niet eensluidend vaststellen, laten we over die eerste maar niet beginnen.

    Als ik het niet meer aan kan, zal ik minder scherp worden, en slechtere resultaten leveren. Klanten blijven dan weg. ik kan mij met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat ik dan naar een verzekering kan lopen met dit verhaal.

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites

    Als ik, en ik denk velen hier met mij, niet meer kan werken zal dat komen door geestelijke/mentale gesteldheid, niet door fysieke ongemakken.

    Die laatste kan men nu al niet eensluidend vaststellen, laten we over die eerste maar niet beginnen.

    Als ik het niet meer aan kan, zal ik minder scherp worden, en slechtere resultaten leveren. Klanten blijven dan weg. ik kan mij met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat ik dan naar een verzekering kan lopen met dit verhaal.

     

    We dwalen wat af, maar psychische klachten is in mijn eigen portefeuille de meest voorkomende oorzaak van arbeidsongeschiktheid, en die klanten hebben geen enkele moeite om daarmee naar verzekeraar te lopen, en geen enkele moeite om daar op correcte wijze een uitkering voor te krijgen.

     

    Deze week weer een mooi voorbeeld waarbij een verzekeraar op verzoek al op voorschotbasis gaat uitkeren (omdat de ondernemer anders in de financiële problemen komt, en mede daardoor nog meer psychische klachten krijgt), nog voordat er een medisch objectieve oorzaak is vastgesteld.

     

    Wat het vereist is een medisch objectief vast te stellen oorzaak. Depressie, burnout, bore-out, overspannenheid - noem maar op - valt prima medisch objectief vast te stellen.

     

    Een stuk lastiger ligt dat bij z.g.n. "persoonlijkheidsstoornissen" : een lange tijd hebben veel verzekeraars geprobeerd uitkering op vage manieren weten te omzeilen, oa omdat er geen sprake zou zijn van arbeidsongeschiktheid, "omdat een persoonlijkheidsstoornis er immers altijd al was". Ik heb me daar lange tijd nogal boos om gemaakt, omdat het erg onbetrouwbaar overkomt en niet uit te leggen valt. Gelukkig is een aantal verzekeraars daar weer op teruggekomen (recent Reaal nog), en worden persoonlijkheidsstoornissen niet langer meer overal uitgesloten.

     

    Terugkerend naar het starttopic : het probleem zit m meestal niet in de uitkering na schade zelf, het probleem zit m in het oorspronkelijke acceptatietraject: die verwachtingen moeten kennelijk beter gemanaged worden, om drama's achteraf te voorkomen

     

     

    Share this comment


    Link to comment
    Share on other sites



    Join the conversation

    You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

    Guest
    Add a comment...

    ×   Pasted as rich text.   Restore formatting

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Bring your business plan to a higher level!

    On this forum all subjects are discussed related to entrepreneurship.

    Growing together with other entrepreneurs

    ✓     Ask your entrepreneur questions

    ✓     Share your answers

    ✓     Low profile

    ✓     Transparant

    ✓     At your convenience

    ✓     Always based on relevance, substance and expertise

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept