Signature

1 uur geleden, Joost Rietveld zei:

Klopt, het gaat om de for niet om de lijfrentes.

 

Inderdaad 😉

Dankjewel Joost! 

Ps. eigenlijk wel jammer dat ik de lijfrente in de BV niet kan aanvullen met de jaarruimte. Wellicht is het toch beter de lijfrente in de BV over te dragen naar een banksparen, waar ik mijn jaarruimte al op stort.   

4 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Je mist dit stukje. Deze vorm van vrijval, de verplichte, gaat alleen op als de oudedagsreserve hoger is dan je eigen vermogen én voldaan is aan de voorwaarden daarna.

 

Jij brengt de for - vrijwillig - in je BV in

Helder, wederom dank. Ik dacht dat premies inleggen dus iets anders is als het afstorten van de FOR in een lijfrente in de BV. Dat dit feitelijk in 2023 is gebeurt (voor 1 juli) maakt dit ook niet anders? Wel gek dat het per saldo dus wel (fors) invloed heeft op de jaarruimte. Of gek…eigenlijk weer niet, want de FOR heb ik natuurlijk kunnen aftrekken in 2022.

48 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Correct

De toelichting op de site van de belastingdienst maakt het toch wel verwarrend. Bij de verplichte afname staat: 

Toelichting

Een verplichte afname van de oudedagsreserve doet zich voor als het bedrag van de oudedagsreserve op 31 december 2022 hoger is dan het ondernemingsvermogen, terwijl van 1 van de volgende situaties sprake is:

U staakt de onderneming geheel of gedeeltelijk in 2022.

U hebt op 31 december 2022 de AOW-leeftijd bereikt.

U voldoet in 2022 en in 2021 niet aan het urencriterium.

bij de vrijwillige afname staat weer:

Toelichting

Een vrijwillige afname van de oudedagsreserve doet zich voor als u in 2022 premies voor een lijfrente hebt betaald en u verzoekt om de fiscale oudedagsreserve met maximaal het bedrag van de betaalde premies te laten afnemen.
 

Vanwege de staking van de eenmanszaak in 2022 lijkt het er dus op basis van deze toelichting op dat het om verplichte afname gaat ipv vrijwillig.

In dat geval zou variant 2 dus de uitkomst zijn €9764?

1 uur terug, Joost Rietveld zei:

Het gaat om de toename en om de vrijwillige afname wegens storting in de lijfrente bij de BV. 

 

 

Dank. Dus nog een 4e variatie. Als ik het goed begrijp:

winst €65064

toename €4360

verplichte afname: € 0 (ik dacht wel hier)

vrijwillige afname: € 23234 (even een check; dus niet wat is afgestort in de Bv want dat is natuurlijk weer lager vanwege MKB winstvrijstelling etc.)

uitkomst is dan; € 5.403. Als ik het als verplichte afname invoer dan kom ik weer op een hogere uitkomst van variatie 2. 

Met het einde van het jaar in zicht ben ik opnieuw mijn jaarruimte voor 2023 aan het berekenen. Tijdens dit proces ben ik gestuit op verschillende uitkomsten bij het invoeren van FOR-gegevens, die nogal van elkaar verschillen:

1. Alleen de afname van FOR invoeren levert een jaarruimte op van €8.456.
2. Het invoeren van zowel de toename als de afname (van het totaal) van FOR voor het vorige jaar resulteert in een jaarruimte van €9.764.
3. Als ik zowel de afname als de toename van FOR in 2022 helemaal niet invoer, kom ik uit op €15.426. (edit: deze uitkomst krijg ik overigens ook als ik de toe en afname op hetzelfde bedrag zet €4.360, dus als ware geen verschil en denk ik dat dit het dus moet zijn...?)
    

Even wat cijfers ter context:

• Winst uit onderneming in 2022 na correcties en voor ondernemersaftrekposten: €65.064.
• FOR-beginstand in 2022: €18.874.
• Toename FOR in 2022: €4.360.
• Totale afname in verband met staking/omzetting lijfrente naar holding: €23.234.
• Gestort aan lijfrente inleg in 2022: €5.415 (voor zover relevant).

Deze verschillen zijn aanzienlijk, en ik vraag me af welke benadering het meest geschikt is. Moet ik voorzichtig zijn en uitgaan van het laagste bedrag, of zijn er andere overwegingen die ik over het hoofd zie?

Als aanvullende vraag: klopt het dat met de nieuwe pensioenwet niet alleen tot 10 jaar terug kan worden gerekend, maar dat ook per jaar uit het verleden meer kan worden gestort? Of is alleen het aantal jaren verruimd?

Alvast hartelijk dank voor jullie inzichten!

3 uur geleden, Joost Rietveld zei:

Dat lost zich doorgaans op doordat je in die maanden geld opneemt uit je eenmanszaak of privé over voldoende vermogen beschikt.

 

Het issue bij HMBV is dat hij nauwelijks geld opnam uit de vof waardoor hij nu tekort komt

Check!

1 minuut geleden, Joost Rietveld zei:

Dit ontstaat juist als de inbreng fiscaal op 1-1 gestart is, maar de notariële akte later pas 

Oké, dan lijkt dit ook bij mij te spelen aangezien de EZ per 1-1-23 geruisloos is ingebracht in juni en behalve creditering over IB 2022 verder geen rekening gehouden met voorbeloning.

32 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Het probleem voor jullie is, dat er geen rekening is gehouden met de IB over de voorbeloning. Daar moet je scherp op zijn omdat je bij de inbreng zelf géén reservering mag maken voor de IB over de voorbeloning. Die voorbeloning wordt immers pas ná de inbreng vastgesteld, terwijl de reservering alleen betrekking mag hebben op IB schulden die ontstaan zijn vóór de geruisloze inbreng.

 

De uitleg van de boekhouder klopt wel, maar er is dus niet voorzien in de IB over de voorbeloning. 

 

Nu via dividend de zaak rechtzetten, is zonde van je geld. Dan ga je in box 2 immers 26,9% afrekenen over geld dat over drie jaar vrij opneembaar is door omzetting agio bij de notaris.

Helder, maar deze situatie zou niet spelen als de inbreng per 1-1 zou zijn geweest als ik het goed begrijp. 

59 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Nee zeker niet. Hier heeft een adviseur gewoon zitten slapen. Voorafgaand aan de inbreng hadden er overtollige liquiditeiten onttrokken mogen worden, juist om dit te ondervangen. 

 

Op de inbrengbeschrijvingen komen tegoeden van vennoten uit de VOF niet voor. Hooguit mag er ten behoeve van de nog te betalen IB-aanslagen over het tijdvak voorafgaand aan de inbreng nog een bedrag gereserveerd worden binnen de BV (rekening courant DGA). Dat ziet dus zeker niet op de IB over de voorbeloning.

 

Als de aanslagen IB nog niet definitief zijn dan zou je e.e.a. nog kunnen herstellen, maar dan moet het inbrengtraject opnieuw door de notaris en voor akkoord naar de fiscus.

 

Er is thans geen alternatief waardoor de BV onbelast geld aan de DGA's kan overmaken om de belasting te voldoen.

 

 

Ouch… 

@Joost RietveldMaakt het nog wat uit dat TS benoemd dat er op de inbrengbeschrijving ‘agio’ genoemd staat? En gaat dit ook op voor de situatie eenmanszaak naar BV? Pijn van TS zit hem wrs in het dubbel moeten betalen van belasting, maar of dat is?

2 minuten geleden, DaMedia zei:

Ik denk dat iedereen wel klanten heeft waarbij je het nooit helemaal goed kunt doen, die altijd zeuren, die altijd net iets meer willen voor dezelfde prijs, etc.

Het is aan de ondernemer of die de klant wil houden of niet.

In dit geval lijkt de opdrachtgever zich zelf terug te trekken met een smoes (denk ik), daar komt TS dus vanaf zonder zelf de opdracht terug te geven. Even afwachten wat de klant doet zodra het gezins-corona weer voorbij is. Met twee weekjes dus een vervolg??

Dat zeker, ik vermoed echter dat hoe dun een pannenkoek ook is, het heeft altijd twee kanten.

4 uur geleden, Jaap B zei:

Joh blij zijn dat je er af bent. Alleen negatieve energie. Dit is zo'n klant die je de concurrent moet gunnen

Een beetje ondernemer (en aannemer) neemt niet bij het minste de biezen, want zo bezien lijkt er op basis van de situatie geen sprake van een grondslag (juridisch of commercieel o.i.d.) voor ontbinden. Net als anderen eerder hebben genoemd denk ik dat de toverwoorden hier communicatie en verwachtingen managen zijn.
 

Natuurlijk heeft niet elke ondernemer een even dikke (tefal)huid, maar ik vraag me oprecht af of de reactie van TS niet wat overkill is in deze situatie.

Zojuist, zoep zei:

 

Ik vertrouw de andere partij absoluut niet. Ik ben bang dat er kwade bedoelingen achter zitten Immers, ik heb meer dan een jaar zonder contract gewerkt en altijd naar tevredenheid geleverd, hoe zo moet ik nu opeens een contract tekenen terwijl ik wegga? En als ik nu iets teken, er aan vast zit. 

 

Mondeling was me van alles beloofd. Maar niets daarvan staat op papier. Nu willen ze dat ik iets onderteken dat een lange lijst van te leveren zaken beschrijft.

 

Het voelt niet goed!

Als het niet goed voelt en je toch al weggaat, kun je aangeven dat je niet akkoord gaat met de aanvullende en niet afgesproken bedingen. Of heb je dat al gedaan?
 

29 minuten geleden, UwJurist zei:

Ik zou dus niet iets tekenen wat hiermee niet strookt .

Dit dus…

13 minuten geleden, zoep zei:

 

 

Mijn vraag: is een email zoals hierboven beschreven een rechtsgeldig middel om een opdrachtovereenkomst te verlengen? Ik heb geen akkoord gegeven op die email. En in mijn originele opdrachtovereenkomst staat duidelijk dat de einddatum van de opdracht 9 maart 2022 is alsmede dat elke partij kan opzeggen met een opzegtermijn van 1 maand.

Lijkt mij wel rechtsgeldig, want vormvrij; hoewel niet gebruikelijk. Aanvaarding kan ook stilzwijgend worden aangenomen in bepaalde gevallen, maar voor een meer richtinggevend antwoord zijn toch meer details nodig en ook passages cq citaten van de overeenkomst en correspondentie. Daarbij ook de vraag, wat is de onderliggende vraag?

Makkelijkst zou toch een beter gespecialiseerde factuur zijn, voor de afschrijving maar ook de btw van belang om te weten. Lijkt mij een gezamenlijke korting, twee fietsen voor de prijs van 1,25. Zonder de tweede fiets had je geen korting en misschien ook verder gekeken?

5 uur geleden, Jeroen Kisters RPLU ARe zei:

Dus wetgeving om de facto een weeffout of -fouten te herstellen i.e., hiaat te dichten.

 

Ik vraag me af wat een constitutioneel hof, die wetten zou mogen toetsen aan de grondwet, daarvan zou vinden als ze die belastingwet zouden toetsen aan artikel 1. Ik vraag me af of er een gerechtvaardigd verschil zit tussen een DGA en een willekeurige particuliere investeerder.

 

Anderzijds laat de wetgever het nu wel toe dat de DGA investeert (agiostorting) in de onderneming (box 2 = geen privévermogen) en vervolgens om toch belasting te kunnen heffen moet de DGA zichzelf verplicht een bepaald niveau salaris geven. Dus de DGA die ervoor kiest om genoeg te hebben om van te leven en het geld in de onderneming laat werken is anders dan de niet-ondernemer i.e., reguliere werknemer, die wel de vrijheid heeft om genoegen te nemen met een bepaald niveau salaris als men daarvan kan rondkomen.

 

Of maak ik nu een denkfout?

Off topic; iets als een Nederlands constitutioneel hof bestaat (nog) niet. Een Nederlandse rechter mag die toetsing vanwege art. 120 Gw niet maken. Los daarvan kun je i.c. een boekwerk vol schrijven over de vraag of ingevolge art. 1 Gw al dan niet sprake is van ‘gelijke gevallen.’ 

16 minuten geleden, Jeroen Kisters RPLU ARe zei:

Als (deel)eigenaar van een onroerende zaak ben je namelijk risico-aansprakelijk en daarbij geldt een omgekeerde bewijslast.

 

Nu is het wel zo dat de risico-aansprakelijkheid (als tegenhanger van schuldaansprakelijkheid) en het leerstuk van de omgekeerde bewijslast, twee verschillende en los van elkaar staande juridische begrippen zijn. Bij de risico-aansprakelijkheid gaat het veelal om de hoedanigheid die iemand heeft (bezitter, ouder, werkgever, etc.) en speelt de ‘schuld’ dus geen rol. Ergo: ofschoon men de (on)schuld aantoont - in het kader van de bewijslast - doet niet ter zake.

Ik dacht dat een opstalverzekering verplicht was, maar geen kenner verder.

Heb je het al ter sprake c.q. stemming ingebracht in de vergadering?

11 minuten geleden, alex.chris zei:

Misschien een goed idee om vast te leggen dat er geen fictieve dienstbetrekking is in een overeenkomst..

Dat is inderdaad gebruikelijk en gebeurt dus vaker. Punt is alleen dat rechters daar veelal doorheen prikken, volgens vaste rechtspraak.

2 uur geleden, MetDennis zei:

 

Volgens mij is de stoel bedrijfseconomisch bijna of volledig afgeschreven. Maar dat betekent toch niet dat het geen (markt)waarde meer heeft?

 

In geval van schadevergoeding bij aansprakelijkheid speelt de dagwaarde een rol. Een eventuele eigen inventarisverzekering kan (als er dekking is) ook de nieuwwaarde vergoeden, maar dat is dus wat anders dan de verhaalbare schade. Bij volledige afschrijving zie je vaak dat (aansprakelijkheid)verzekeraars (voor zover die een rol heeft in de kwestie) een restwaarde hanteren van zeg 25%. Mocht je het daarmee vervolgens oneens zijn kun je uiteraard vragen om een schade expert die de dagwaarde vaststelt, maar de kans is aanwezig dat - als er al een verzekering zou zijn - de schade nagenoeg onder het vaak van toepassing zijnde eigen risico valt. 
 

De geboden oplossing om, buiten de verzekeraars om, onder het genot van een kopje ‘oploskoffie’ (@Cosara) te kijken naar de waarde van een vergelijkbare tweedehands stoel op het internet lijkt mij zeker de moeite. 
 

Daarna een kopje koffie met de verzekeringsadviseur om de verzekeringen na te lopen. 

Dank voor je aanvullende toelichting Roel, hier heb ik zeker wat aan.
 

Ik ben benieuwd of anderen misschien wel ervaringen hebben met deze situatie en dit kunnen delen.

4 uur geleden, Roel J zei:

Er is een redelijke kans dat de dienst alsnog in Nederland is belast met BTW.

 

het beste gebruik je de rekenhulp voor BTW om te bepalen waar de dienst belast is.

https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/btw/content/wat-doen-btw-diensten-in-uit-buitenland-vanaf-1-juli-2021

Dank voor je reactie Roel. Handige tool!

Uitkomst van de tool: De dienst is belast in het land van uw afnemer. De wetgeving van dat land geldt. Vraag de belastingdienst van dat land of en hoe u aangifte moet doen.

Betekent dit nu dat de btw moet worden verlegd en ik ineens ook in het buitenland aangifte moet doen of verplichtingen uit het land van de afnemer opgeworpen krijg ? Ik voel daar eerlijk gezegd weinig voor en als het teveel haken en ogen krijgt, zal ik cliënt misschien toch maar moeten vertellen dat de dienstverlening niet kan worden voortgezet.

NB. ik verbaas me er wel over dat cliënt hier nog ingeschreven is en inkomsten ontvangt.

Goedemiddag,

Ik verleen diensten en heb een cliënt die van plan is om permanent naar Marokko te verhuizen en daar te wonen. Mijn bureau wil wel diensten blijven verlenen aan deze cliënt, maar aangezien de situatie internationaal wordt, roept dit enkele vragen op over o.a. facturatie en btw:

Hoe moet ik de facturatie (uurtje factuurtje) aanpakken voor mijn diensten aan een cliënt die in Marokko verblijft? Moet ik rekening houden met specifieke btw-regels?

Wat zijn de btw-implicaties, gezien het feit dat ik in Nederland gevestigd ben en mijn cliënt zich in Marokko bevindt? Moet ik de btw verleggen? Zo ja, hoe werkt dit in de praktijk?

Welke andere factoren moet ik overwegen bij het verlenen van diensten aan een cliënt in het buitenland, met betrekking tot contracten en mogelijke juridische gevolgen?

Edit: cliënt verblijft daar overigens al een jaar (wel eens kort teruggekomen) en geeft aan in Nederland nog ingeschreven te staan bij de gemeente en ook een WAO-uitkering te ontvangen hier, voor zover relevant. 

Elk inzicht of advies dat jullie kunnen delen, zou zeer gewaardeerd worden. Dank jullie wel.

3 uur geleden, ThijsPeter zei:

Norbert Bakker dank! Maar de crux is, mag ik ook méér of mínder dan die afgesproken €100K fee factureren?

Geen expert, maar ik zie het als volgt:

Volgens mij past dat niet helemaal onder zakelijk handelen, in die zin dat afspraken tussen de vennootschappen nagekomen dienen te worden. Je zou dus beter een ‘veiliger’ bedrag kunnen bedingen in de managementovereenkomst en alles wat aan winst na belasting /overschot over is, zou je jaarlijks met de deelnemingsvrijstelling kunnen overmaken aan de holding. Mocht ik het mis hebben dan zullen de experts het vast corrigeren. 

Doet me denken aan Pacta sunt servanda

Een vordering tot nakoming ex art. 3:296 BW.

44 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Jij als eenmans-BV hebt geen personeel dat onder de Arbo-wet valt. Dus is het voor jou niet verplicht....

Mocht de partner van de DGA meewerken vanuit thuiskantoor, is het dan anders? Volgens dit artikel weer wel. Of is dat vanwege gebrek aan gezag niet zo? Ergo; kan de (partner van de) DGA de werkgever (BV) aansprakelijk houden voor schade door een werkplek die niet voldoet aan de Arbowet? In dit kader lijkt deze zaak een interessant gezichtspunt te bieden. Hieruit lijk ik op te maken dat die verplichting wel lijkt te rusten op de DGA als bestuurder.