Cee Marlin

Wat je beschrijft zie ik vaker bij samenwerkingen die een kantelpunt bereiken. Op het moment dat er nog weinig te verdelen is, voelt 50/50 logisch. Maar zodra er perspectief op waarde ontstaat, komen onderliggende verschillen naar boven. Dit lijkt nu een discussie over aandelen, maar vaak gaat het eigenlijk over iets anders: hoe kijken jullie naar bijdrage, eigenaarschap en wat “eerlijk” is? Jij beschrijft jezelf meer als de stille kracht op de achtergrond en je compagnon als degene die zichtbaar binnenbrengt. Dat zijn twee verschillende vormen van waarde, en die worden niet altijd op dezelfde manier erkend. De vraag is dus minder of hij recht heeft op extra aandelen, maar: hebben jullie ooit expliciet uitgesproken hoe jullie waarde en bijdrage verdelen? Zolang dat niet helder is, blijft dit een discussie over percentages, terwijl het probleem ergens anders zit. Als dat gesprek niet gevoerd wordt, komt dit soort discussie bijna altijd terug, alleen dan vaak scherper.