a101040

De afgelopen jaren werkte ik op vaste basis voor opdrachtgever "A". Er is tijdens die jaren (8 in totaal) nooit enige sprake geweest van ontevredenheid over mijn werkzaamheden. Sterker nog in een van de laatste gesprekken onder mijn opdracht periode met de directie werd aangegeven dat mijn kwaliteit, integriteit en onmisbare bijdrage aan de projecten niet over te twisten valt. Desalniettemin liepen alle opdrachten ten einde wegens het herstructureren van de bedrijfsvoering. Tijdens het gesprek omtrend het stopzetten van de opdracht is gevraagd of er nog lopende zaken zijn die de einddatum overschreden qua timing. Ik heb aangegeven van wel, namelijk project "B". Mondeling is die uitloop bevestigd. Ook via de mail heb ik daartoe nog een keer herinnerd en aangeven dat wij ook nog een gesprek gevoerd hebben met kansen om de uitloop te verminderen. Daartoe werd een nieuwe begroting en offertertering aangevraagd, die normaliter via interne projectleider loopt. Gezien deze op vakantie was is besloten in onderling overleg met hem het bij het orginele plan te laten. In november zijn de laatste werkzaamheden uitgevoerd en laatste producten geleverd. Toen ik mijn factuur stuurde werd deze pas ver na de verstrijking van de vervaldatum (39 dagen) beantwoord met een bezwaar en enkel omdat ik zelf informeerde. Het bezwaar was initieel dat er geen contract meer was. Ik heb toen laten weten dat het viel onder het daarvoor bestaande contract en zij op de hoogte waren van de uitloop. Daarna was hun bezwaar dat er überhaupt nooit een akkoord was op deze uren. Toen ik het akkoord dat ik ontvangen had deelde, werd het bezwaar dat het akkoord van de projectleider ongeldig en onvoldoende was. En enkel inhoudelijk. Echter is er na dit akkoord waarbij mt in de cc stond, door mt herhaaldelijk gesprekken ingepland omtrend de voortgang en veelvuldige andere communicatie geweest met betrekken tot dit project en de uren inzet. Zij hebben mij gevraagd om dit "menselijk" op te lossen en een pleidooi gedaan dat ze failliet zouden gaan als ik doorzet. Later in gesprek dat ik initieerde om samen tot oplossing te komen bleek dat ze dit bedrag gewoon op de reserve hebben staan maar hun reserve hiervoor niet willen aanboren. Omdat ik geen heil zag in een juridische escalering heb ik uit goodwill voorgesteld de uren te schalen onder de uurprijs van het orginele contract waarvan zij ontstonden (door een fout van de organisatie, niet van mij, waartoe zij ook verplicht waren mijn die uren te garanderen, al dan niet in andere vorm, wat 9 maanden geduurd heeft, terwijl de uitloop van uitvoering ondanks de 9 maanden op onthoudt, slecht 4 maanden inclusief 2 vakantie maanden waarin de organisatie volledig gesloten is betrof) dat leverde hen een korting van ongeveer 750 euro op. Daar zijn ze niet mee akkoord gegaan en ze boden aan het een "wederzijdse fout en onfortuinlijkheid" te noemen en het bedrag 50-50 te splitten. Zij betalen de helft, ik laat de helft schieten. Ik heb laten weten dat ik niet wens een conflict te hebben hierover en geen juridische stappen wens te nemen, de relatie graag goedhoud en daartoe het aanbod met één harde randvoorwaarde accepteer, namelijk geen kwaadsprekerij over de andere partij tegen derden vanuit weerszijden. Enkel positieve of neutrale communicatie. Initieel heeft een van de mt leden de randvoorwaarde bevestigd. Het andere mt lid laat nu twee weken later weten, dat het vanzelfsprekend is dat gesprekken met collegas, boekhouder, administrator, accountant, projectleider en anders adviseurs uitgesloten zijn en buiten de scope van kwaadsprekerij vallen. Ik vind dat absoluut niet vanzelfsprekend want dan zou de randvoorwaarde totaal geen nut hebben. Je kunt iedereen een adviseur noemen. Plus ik zie niet in waarom het überhaupt noodzakelijk zou moeten zijn vrijgesteld te worden van kwaadsprekerij bij bijv. een boekhouder. Immers kun je met hen ook gewoon neutraal en feitelijk de situatie bespreken. Ik heb deze randvoorwaarde enkel op geworpen omdat (het mt lid dat nu dus "vanzelfsprekend" uitlegt hoe het werkt in een bedrijf en "logisch is" dat het niet telt daar) een van de mt leden een aantal uitspraken deed in het laatste gesprek die ik enorm denigrerend en respectloos vond. Omdat het kantoor erg gehorig is, hebben ook anderen die in de aangrenzende ruimtes zaten (bijv. talenten, kennissen, collegas, externe partners) die hele monoloog vanuit mt lid richting mij kunnen meeluisteren. Op basis daarvan ben ik door een aantal mensen die aanwezig waren die dag aangesproken, of ik wel oke ben, dat ze bezorgd waren en geschrokken waren van wat er gebeurde, en zich geen houding wisten te geven. Ik heb me vanuit mijn eind gehouden aan mijn persoonlijke waardes; altijd respectvol tegenover iedereen. En simpelweg beantwoord met "geen zorgen, komt altijd goed, hoort ook bij zakelijke relaties dat er soms misverstanden zijn, we lossen dat altijd wel op met onderling overleg. Dank voor het inchecken." En hop door naar volgende onderwerp. Nu dacht ik, ik ben prima bereid de helft van het geld te laten gaan voor de verzekering dat als het mt lid dat het meest nieuw is, en emotioneel niet erg stabiel is en nogal eens respectloos en roddelend en afbrandend spreekt over anderen - dat doet in relatie tot mij, mijn bedrijf of de gedraaide opdrachten en geleverde producten, - dat ik dan in mijn recht sta om direct daartoe stappen te ondernemen om het aan banden te leggen. Die gemoedsrust na het redelijk teleurstellende laatste gesprek leek me meer waard dan het in mijn recht gaan staan en de financiële kant opeisen. Plus ik wilde graag de relatie met het bedrijf in de breedte goed houden, en dat kan natuurlijk niet als op directie niveau zij wel een conflict ervaren. Nu dat er gesteld wordt dat ze respectvolle communicatie altijd onderschrijven maar in principe al 36 individuen en niet nader genoemde bij naam of aantal aan adviseurs vrijgesteld zouden moeten worden van kwaadsprekerij, heb ik echt mega vraagtekens. Ten eerste omdat ik me niet kan voorstellen dat je na al die jaren als directieleden zou willen verkiezen om over de door jou ingezette gezicht en stem van je organisatie te gaan lopen kwaadspreken met terugwerkende kracht. En ten tweede omdat ik niet zie waarom de vrijbrief daartoe noodzakelijke zou moeten zijn, immers is er intern een beleid dat zegt dat er ten alle tijden over alle oud medewerkers of opdrachtnemers neutraal gesproken wordt ongeacht of er bij het vertrek een conflict was of een slecht ontslag. Zouden jullie accepteren dat het "meer dan normaal en vanzelfsprekend is dat het bij dagelijkse bedrijfsvoering hoort om dossiers te bespreken met projectleider, administrator, accountant, boekhouder, collegas en adviseurs en daarmee vanzelfsprekend buiten de scope van kwaadsprekerij valt"? Het klinkt voor mij als een goed omschreven staaltje bullshit en retoriek. Immers kun je ook zonder kwaad te spreken al die gesprekken doen. Hoe zouden jullie op deze mail reageren? Zouden jullie überhaupt nog vertrouwen hebben in een akkoord? Zouden jullie gaan voor 50% van de fee en de partij daarna negeren en niet meer mee werken want komt woord niet na, of zouden jullie toch juridische stappen ondernemen en in recht gaan staan? (Voor de relatie te redden hoef ik het denk ik op dit moment niet meer te doen, want de mail toont denk ik zo wel het sentiment al werd gezegd dat we met een akkoord waarbij iedere partij wat opgeeft in de toekomst goed verder kunnen 😂 maar als dat zo was lijkt het me dat je de vrijstelling van de scope van kwaadsprekerij niet nodig hebt, het zou raar zijn om dat te wensen als je volgende week die persoon weer vraagt voor een nieuwe opdracht toch?) Advies is van harte welkom.