Jump to content

John1975

Junior
  • Content Count

    11
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0
  1. Beste Steven, Helemaal eens. Ik merk dat het steeds meer energie kost om door te blijven gaan. Ik ben eigenlijk al te lang doorgegaan.
  2. Beste Highio, Er is sprake van een standaard maatschapscontract waarin staat beschreven dat de maten een primaire arbeidsbeloning opnemen. Deze beloning wordt in onderling overleg bepaald en is afhankelijk van inzet en omzet. Deze beloning is al twee jaar hetzelfde en nu is met mijn compagnon afgesproken dat hij met ingang van juni EUR 500,-- opneemt ipv EUR 2000,--. Daarnaast worden de kosten 'gedeeld' (alles gaat op de grote hoop, zeg maar) aangezien ongeveer 90% van de kosten niet direct gebonden zijn aan de hoogte van de omzet.Dit geldt natuurlijk wel voor bijvoorbeeld papier en kosten voor het printen, maar bij aanvang is uit praktische overwegingen er voor gekozen om hier geen onderscheid in aan te brengen vanwege het extra werk en de verwachte omzet. Dit zou ook niet tot een probleem moeten leiden, ook omdat de meeste kosten vast zijn. De winst die overblijft wordt dan pro rato toebedeeld aan het eigen vermogen. Ik hoop dat dit iets duidelijker is?
  3. Beste Highio, Bedankt voor jouw reactie. Het gaat om een volledige samenwerking in een maatschap. Er is op dit moment inderdaad sprake van een negatief eigen vermogen van mijn compagnon (maat). Zodra de samenwerking wordt beeindigd, zal dit bedrag verschuldigd zijn. In principe kunnen maten toetreden, maar op dit moment heb ik geen geschikte kandidaten en eerlijkheidshalve heb ik mijn buik vol van de huidige vorm van samenwerken. Een kostenmaatschap zou wel een optie zijn en daar stuurt mijn compagnon ook op aan. Hij gaat dan lekker vanuit huis werken - dit heeft hij zelf zo gesteld - met lage kosten, maar ik vind persoonlijk het vanuit huis werken geen optie. Daarnaast zijn er toch bepaalde kosten die hoe dan ook betaald moeten worden. Als ik kijk naar het omzetverloop van mijn compagnon in de afgelopen periode dan zal het betalen van de kosten ook een probleem worden. Met een kostenmaatschap zal het probleem dan deels verlegd worden. Mijn omzet blijft weliswaar buiten de samenwerking, maar als mijn compagnon niet genoeg verdient, zal ik alsnog voor zijn deel in de kosten opdraaien.
  4. Beste Jomee, Bedankt voor jouw getoonde interesse. Je slaat de spijker op z'n kop en terwijl ik dit schrijf besef ik mij terdege dat ik inderdaad veel te geduldig ben geweest. Goed dat je mij dit eerlijk voorhoudt. Ik waardeer de opmerkingen ten zeerste.
  5. Bedankt voor jouw reactie. Ik ben het met je eens dat achteraf bezien de verkeerde samenwerkingsvorm is gekozen. Ten aanzien van de opnames is destijds bedacht dat wij in de startfase een zo laag mogelijk bedrag zouden opnemen en dat het eigen vermogen wordt gevormd door het percentage van de gerealiseerde omzet. Hierna zou dan per periode (kwartaal) worden bekeken hoe de opnames kunnen verlopen. Er is destijds afgesproken dat hij maandelijks EUR 2.000,-- onttrekt en ik EUR 2.500,--. Nu, gezien de enorme verschillen, is dit helemaal niet eerlijk. De afspraak is nu wel dat mijn compagnon tijdelijk EUR 500,-- onttrekt in plaats van EUR 2.000,--. Dit leek mij een goede oplossing totdat ik erachter kwam dat mijn compagnon kennelijk eenzijdig zijn omzetdoel nu heeft verlaagd met EUR 1.500,--. Dit gaat dus niet werken. Daarnaast - en dat vreesde ik al een tijdje - werkt het in mijn optiek nogal demotiverend als je werkt voor EUR 500,-- per maand en een flink negatief eigen vermogen hebt. Ik kan mij niet voorstellen dat je op deze wijze lang gezond en wel kan werken. Vanuit onze voorgaande loondienstsetting werden deze omzetten - om de minimale opname te compenseren - met gemak gerealiseerd, althans ik wist van mijn omzet dat dit geen enkel probleem was. Je hebt natuurlijk de startfase, maar ik wist dat de berekende omzetten voor mij realistisch en haalbaar waren. Mijn compagnon heeft altijd gezegd dat hij deze omzetten ook met gemak kon halen. Onlangs heeft hij echter zich laten ontvallen dat zijn omzetten nooit sterk zijn geweest. Al met al een goede (dure) leerschool.
  6. Beste Edo, Bedankt! De opmerkingen op dit forum sterken mij in mijn verdere vervolgstappen.
  7. Beste Yannick, Ook jij bedankt voor het inlezen in mijn kwestie en het meedenken. Ik denk inderdaad dat het verstandig is om te stoppen en - zoals jij schetst - zo snel mogelijk met de bank om tafel te gaan en te bezien wat de mogelijkheden zijn. Er is nagedacht over acquisitie, maar ons kantoor is klein van opzet en de klanten doen bij voorkeur zaken met de betreffende contactpersoon. Via mijn netwerk krijg ik steeds vaker doorverwijzingen, maar die willen door mij geholpen worden. Daarnaast verschillen de rechtsgebieden van mij en mijn compagnon. Er is wel geconstateerd dat wij onze omzet in het algemeen kunnen vergroten door beter samen te werken. De klanten van mijn compagnon hebben ook advies nodig op het gebied waar ik kennis van heb en andersom. Het lastige is dat steeds meer blijkt dat mijn compagnon ook niet echt uitblinkt in het leggen en onderhouden van contacten. Het valt mij op dat mijn compagnon zijn klanten vaak niet of pas enkele dagen tot een week later terugbelt. Zijn perceptie van bereikbaarheid en service wijkt nogal af van de mijne. Ik wil niet zeggen dat ik de wijsheid in pacht hebt, maar met de huidige communicatiemiddelen verwachten klanten nu eenmaal dat je snel reageert. Twee weken geleden heeft een voor mijn praktijk grote potentiele klant gebeld met ons kantoor en naar mij gevraagd. Hij heeft mijn compagnon gesproken die heeft toegezegd dat ik hem zou bellen. Vervolgens vergeet mijn compagnon mij hiervan een berichtje te sturen en heb ik uiteindelijk via mijn contactpersoon vernomen dat deze potentiele klant inmiddels al een andere jurist heeft gevonden. Ik heb dit met mijn compagnon besproken die zelf vindt dat hij het zo druk heeft dat dit kan gebeuren. Niets geen 'sorry' of 'vervelend' maar een duidelijke houding van 'ik ben druk'. Ik vind dit bijzonder kwalijk omdat mijn compagnon toen al wist wat er speelde met de bank. Iedere euro omzet is keihard nodig. Dan kan je gewoon niet vergeten door te geven dat een potentiele klant heeft gebeld. Wij hebben overigens een telefoondienst zodat je bij drukte de telefoon kan laten gaan waarna deze door een professionele medewerker wordt beantwoord. Je krijgt dan keurig per e-mail alle details door en het werkt bijzonder prettig. Met mijn compagnon was de afspraak dat als je het druk hebt, je de telefoon laat gaan omdat het efficienter is als via deze telefoondienst een bericht wordt aangenomen en je bij drukte zelf niet onderbroken wordt. Het was overigens al een paar keer eerder voorgekomen dat mijn compagnon vergat mij door te geven dat iemand voor mij was langsgekomen of had gebeld. Het is dus geen incident en daarom was de afspraak dat je dan de telefoon door deze servicedienst laat beantwoorden. Net zoals met wel meer dingen heeft hij maling aan gemaakte afspraken en trekt gewoon zijn eigen plan. Het opvallende is dat het schrijven op dit forum ook wel 'therapeutisch' werkt. Ik schrijf het van me af en realiseer me dat ik er gewoon klaar mee ben en moet stoppen, ook omdat mijn basis, mijn gezin, voor gaat. Ik baal dat ondanks mijn inspanningen mijn droom uit elkaar lijkt te spatten, maar het is nu zaak om de schade te beperken, maar ook aan mijn gezondheid te denken. Het is gewoon ontzettend wrang, maar ik besef me ook dat een door ondernemers veel gemaakte fout is om niet op tijd te stoppen, maar door te blijven gaan, hopende dat het beter wordt. In mijn adviespraktijk zie ik het zo vaak gebeuren bij maten waar het samenwerken mislukt met alle drama's van dien. Nu ik zelf in zo'n situatie zit, vraag ik me af hoe het zover heeft kunnen komen...... Nogmaals mijn dank!
  8. Beste Tonino, Fijn dat je de moeite en tijd hebt genomen om mijn 'verhaal' te lezen en mee te denken. Mijn compagnon beschikt niet over voldoende middelen om zijn tekort aan te zuiveren. Hij zal het echt moeten hebben van zijn omzet. Maand na maand verstrijkt en de afgelopen periode hebben wij hier meermaals over gesproken. Er is van alles bedacht, maar het wil bij hem gewoon niet lukken. Wat nu bij mij begint mee te spelen is dat ik flink belasting moet betalen over mijn 'papieren' winst terwijl ik een fractie daarvan opneem. Ik had al verwacht dat ik mijn VT zou moeten stopzetten om het fiscale aspect op te vangen. Het idee was dat ik dan maandelijks iets meer op zou nemen om het wegvallen van de VT op te vangen. Daar is dus ook geen ruimte voor. Daarnaast is gebleken dat ik ongeveer EUR 6.000,-- over mijn fiscale winst in 2013 aan belasting moet gaan betalen en naar het zich laat aanzien is daar ook geen geld voor. Ik heb steeds meer het gevoel dat ik op papier goed draai, maar mijn compagnon mij onder trekt. Daarnaast ben ik in 2012 vanuit de WW gestart en heb ik nog een 'exit-ticket' inhoudende dat ik mijn WW-rechten kan laten herleven. Dit dient wel voor 1 september 2014 te gebeuren. Aangezien ik kostwinner ben en mijn financiele reserves zo langzamerhand opraken, wil ik zo snel mogelijk duidelijkheid. Naar mijn idee moet ik dus zo snel mogelijk stoppen met de samenwerking, naar de bank voor een alternatieve financiering en als dat niet lukt zal ik mogelijk een baan moeten gaan zoeken, maar heb ik als back-up nog mijn WW-rechten. Ik begin er steeds meer overtuigd van te raken dat ik zo snel mogelijk moet handelen. Nogmaals dank voor jouw waardevolle input.
  9. Beste forumlezers, In 2012 ben ik samen met mijn compagnon een kantoor voor juridisch advies begonnen. Het kantoor wordt gedreven in de vorm van een maatschap. De afspraak is dat de verdeling van de winst plaatsvindt op basis van de individuele omzet. Van de in 2013 gegenereerde omzet was mijn aandeel 70% en 30% van mijn compagnon. Ondanks deze grote verschillen hebben wij beiden in 2013 evenveel onttrokken. Ik heb minder onttrokken omdat dat financieel voor mij destijds haalbaar was en omdat ik zo snel mogelijk minder afhankelijk wil zijn van de bank. De omzet van mijn compagnon blijft ver achter. Niet alleen de doelstellingen/begroting worden niet gehaald, zelfs het aandeel in de vaste kosten wordt niet gehaald. Iedere maand komt mijn compagnon omzet te kort. Ik werk 7 dagen in de week en sta volledig achter het bedrijfsconcept. Ik voel me als een vis in het water maar mijn compagnon niet. Hij vertelde mij vorig jaar al niet zeker te weten of hij wel wil ondernemen. Hij gaf aan er toch meer voor te voelen om als interim-jurist te werken. Het ene moment zegt hij als interim-jurist te willen werken bij een groot bedrijf en het andere moment wil hij als jurist door het MKB ingeschakeld c.q. geraadpleegd worden. Helaas bekruipt mij steeds meer het gevoel dat ik en mijn compagnon niet op één lijn zitten. In de afgelopen periode is voor mij duidelijk geworden dat de markt voor juridische dienstverlening sneller dan ik had verwacht verandert. Ik heb voor mezelf wel een duidelijk beeld hoe ik het beste verder kan gaan. Probleem is dat ik niet goed weet hoe ik met mijn compagnon verder moet gaan. Feit is dat ik het eerste jaar een omzet van ongeveer 80K heb gerealiseerd. Dat is in lijn met mijn begroting en op zich vind ik het een redelijke omzet voor een starter die vanwege een relatie/concurrentiebeding een geheel eigen klantenkring moest opbouwen. Voor mijn gevoel lukt het aardig. Ik richt mij hoofdzakelijk op ondernemers en werk onder andere met vaste prijzen. Het werkt neemt gestaag toe en zelf heb ik vertrouwen in de toekomst. De omzet van mijn compagnon blijft maar achter en inmiddels heeft hij ook een flink negatief eigen vermogen in de maatschap dat alleen maar verder toeneemt. Er wordt meer opgenomen dan dat er binnenkomt. Hetgeen ik aan omzet genereer gaat er via mijn compagnon weer uit. Het is niet zo dat hij buitensporig veel opneemt, maar zijn omzet dekt zijn aandeel in de kosten niet. Zijn omzet was vanaf de eerste maanden toen wij begonnen al een probleem. Het kost uiteraard tijd om een bedrijf en klantenkring op te bouwen, maar zijn houding was vanaf het begin al behoorlijk passief. Hij wilde liever niet werken met omzetdoelstellingen en vond dat het nu eenmaal tijd kost om een bedrijf op te zetten. Ik heb steeds moeten uitleggen dat je in ieder geval er naar moet streven om je kosten te dekken en daarnaast ook omzetdoelen moet hebben. Ook is de financiering van de bank verleend op basis van onze begroting. Je kan dan niet alleen op je gevoel afgaan en maar zien hoe het loopt. Opvallend is wel dat bij de voorbereidingen van ons bedrijf alle cijfers uitvoerig zijn doorgenomen waaronder ook de omzet die wij ieder verwachtten te behalen. Hij heeft deze cijfers uiteraard ook zelf doorgenomen en nimmer gesteld dat dit niet haalbaar was. Toen we eenmaal begonnen waren, stelde hij op enig moment ook dat omzet voor hem niet zo belangrijk was en eerder in loondienst ook niet zijn sterkste punt was. Tijdens dit gesprek bleek zelfs dat zijn destijds in loondienst gegenereerde gemiddelde omzet ver onder onze doelstellingen bleef. Je kan je voorstellen dat ik mezelf behoorlijk genaaid voelde. Het is nu zelfs zo dat op een termijn van 4 à 5 maanden er mogelijk problemen met het bankkrediet kunnen ontstaan omdat het bankkrediet maandelijks wordt afgebouwd op basis van onze begroting. Mijn compagnon heeft dit totaal niet zien aankomen en heeft absoluut geen financieel inzicht. Ik heb nu met de bank overleg gehad en naar het zich laat aanzien zal de afbouwregeling tijdelijk worden gestopt zodat er wat lucht ontstaat. Ik besef me dat dit tijdelijk is. Twee weken geleden is besproken dat de huidige vorm van samenwerking niet echt opportuun is. Los van de sterk achterblijvende omzet merk ik ook dat mijn compagnon anders tegen bepaalde zaken aankijkt en nog steeds twijfelt over het ondernemerschap. Ook gaat mijn compagnon gewoon twee weken op vakantie net als vorig jaar, het eerste startjaar. De huurovereenkomst is inmiddels opgezegd en deze eindigt per 1 januari 2015. Dat is ook min of meer de stilzwijgende einddatum van onze samenwerking alhoewel mijn compagnon de laatste dagen toch weer laat blijken te twijfelen. Hij wil zeker niet in loondienst gaan werken en heeft aangegeven onze samenwerking toch voort te willen zetten, maar dan via een kostenmaatschap. Zelf zie ik dat niet echt zitten omdat het probleem dan verlegd wordt en ik steeds meer het gevoel heb om er een punt achter te zetten, maar ik weet niet wat wijsheid is. Ik ben van mening dat mijn compagnon beter op zijn plek zal zitten als hij interim-werk verricht. Daarvoor is echter geen kantoor nodig en dus ook geen kostenmaatschap. Mijn compagnon kan het beste – zo snel mogelijk – een interimopdracht zoeken en stoppen met de huidige kantoorsetting. Op dit moment hebben wij ongeveer 30K bij de bank uitstaan. Mijn compagnon heeft gezegd op zoek te gaan naar interim-werk om zodoende zijn omzet te verhogen en het krediet te verlagen. Feit is echter dat het interim-werk niet voor het oprapen ligt. Daarnaast heeft mijn compagnon nog wat lopende zaken en blijft hij ook nieuwe zaken aannemen. Er lijkt een soort van ‘vage’ periode aangebroken te zijn waarbij hij half zoekt naar interimopdrachten en half kantoorwerk verricht. Enerzijds denk ik zelf dat het wellicht 'verstandig' is om de samenwerking tot het einde van de huurovereenkomst uit te zingen. Mijn compagnon neemt met ingang van 1 juni een lager bedrag op zodat ook hier wat lucht ontstaat. Ondertussen wordt naarstig gezocht naar een interim-klus, maar heeft hij dus ook nog lopende zaken. Mijn grootste vrees is dat deze situatie door blijft modderen en dat het mijn compagnon niet zal lukken om een interim-opdracht te vinden zodat per 1 januari 2015 de schuld alleen maar groter zal zijn. Ook het bankkrediet baart mij zorgen omdat de bank nu wellicht wat ademruimte biedt, maar dit zal niet onbeperkt zijn. Als ik naar mijn gevoel luister dan zou ik het liefste zo snel mogelijk de samenwerking beëindigen en zelf doorgaan. De lopende zaken kan ik dan van mijn compagnon overnemen waarbij partijen afspraken maken omtrent de waardering van de lopende zaken. Dit bedrag kan dan in mindering worden gebracht op de uitstaande schuld aan de maatschap. Mijn compagnon kan zich dan volledig richten op het vinden van een geschikte interimopdracht en mij afbetalen voor wat betreft de schuld aan de maatschap. Dit lijk mij ook duidelijker dan de huidige half-half situatie die niet echt ergens toe leidt. Ik zal dan zelf een nieuwe (her)financiering moeten aanvragen omdat het verbreken van de maatschap voor de bank reden zal zijn om de kredietovereenkomst op te zeggen. Zelf hoop ik dat de (of een andere) bank coulanter om zal gaan met mijn nieuwe aanvraag dan met het steeds aanpassen van de huidige regeling waarbij ik wel mijn omzet haal maar mijn compagnon niet. De bank kijkt nu alleen naar het eindresultaat van de maatschap en constateert dat dit onder de maat is, terwijl ik zelf wel de doelstellingen haal. Mijn concrete hulpvraag aan jullie is dus wat wijsheid is. Wachten tot 1 januari 2015 en maar zien wat mijn compagnon aan omzet genereert de komende tijd via bestaande klanten of interimopdrachten óf de samenwerking per bijvoorbeeld 1 augustus beëindigen zodat mijn compagnon ook weet waar hij aan toe is? Ik heb namelijk het idee dat hij het zelf ook lastig vindt om de knoop door te hakken. Ik zou daarbij kunnen helpen/sturen door de samenwerking per direct te beëindigen. Hierna kan ik zelf zo snel mogelijk met de bank (of een andere) om tafel voor een herfinanciering. Wat is wijsheid? Alvast bedankt voor het meedenken!
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept