Jump to content

Benthum

Senior
  • Content Count

    91
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Benthum last won the day on July 11

Benthum had the most liked content!

Community Reputation

21
  1. Ik wijs u even op uw eigen advies van enige tijd geleden. Als u op het vermelde zaaknummer googled komt u vanzelf op de zaak waaraan ik refereer. Voor gedupeerden die met het specifieke probleem zittten dat ik signaleer, beveel ik dat ook aan. Voor anderen is de wat uitgebreidere info relevanter dan alleen een samenvatting...
  2. De zaak van Mirretje is hier al breed uitgemeten. Ook daar was zorgplicht aan de orde. Eerst even een ander onderwerp. Dat invorderingsbedrijf heel ver gaat en iedere ontvangst van mail en zelfs een aangetekende brief ontkent, is bekend. Hieronder een poging van het IVB om bij de rechtbank de proceskosten te verhalen bij de opdrachtgever voor de inning van een vordering waar IVB aantoonbaar geen recht op had. Het oprekken van het procesrecht is IVB dit keer niet gelukt: er wordt door de rechtbank bevestigt dat het hier om misbruik gaat. Het geeft ons opnieuw een inkijk in hun bijzondere handelswijze richting opdrachtgevers. Hieronder een samenvatting. Voor gedupeerden die geconfronteerd worden met de weigering van IVB om een service-overeenkomst op te kunnen zeggen, is dit een interessante casus. ECLI:NL:RBDHA:2017:16735 Inhoudsindicatie: misbruik van procesrecht door eiseres Invorderingsbedrijf vordert veroordeling van O&T bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan Invorderingsbedrijf te betalen een bedrag van in totaal € 267,66, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente over de hoofdsom van € 211,75 vanaf de dag van dagvaarding tot aan de dag van algehele voldoening, met veroordeling van O&T in de kosten van deze procedure daaronder begrepen het salaris van gemachtigde en de noodzakelijke verschotten en nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente over deze kosten. Invorderingsbedrijf heeft aan deze vordering ten grondslag gelegd dat O&T, op grond van de service overeenkomst, gehouden is de factuur van 29 april 2016 met factuurnummer 12716547 ter hoogte van € 211,75 te voldoen. Ondanks diverse betalingsherinneringen heeft O&T de factuur echter onbetaald gelaten. O&T heeft hiertegen ingebracht dat zij de factuur niet verschuldigd is omdat zij de overeenkomst per 3 april 2016 heeft opgezegd. O&T heeft geconcludeerd dat Invorderingsbedrijf niet-ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering, althans dat haar vordering moet worden afgewezen, met veroordeling van Invorderingsbedrijf in de kosten van het geding. Invorderingsbedrijf heeft ter comparitie bevestigd dat de factuur van 29 april 2016 met factuurnummer 12716547 ter hoogte van € 211,75 in rekening werd gebracht voor het verlengen van de overeenkomst. Zij heeft voorts erkend dat O&T de overeenkomst toen al had opgezegd, dat duidelijk is dat O&T geen klant meer is en dat de vordering zodoende geen stand zal houden. Invorderingsbedrijf wilde de procedure om deze reden laten doorhalen. De procedure is echter niet doorgehaald omdat O&T hier niet mee instemde. Zij heeft zich ter comparitie op het standpunt gesteld dat Invorderingsbedrijf misbruik heeft gemaakt van procesrecht en een vergoeding van de volledige proceskosten gevorderd. Nu Invorderingsbedrijf heeft erkend dat haar vordering geen stand zal houden, zal haar vordering worden afgewezen en stelt de rechtbank vast dat in deze procedure slechts nog de vraag voorligt of O&T aanspraak kan maken op vergoeding van de volledige proceskosten. De kantonrechter overweegt in dit kader dat een dergelijke vordering alleen voor toewijzing vatbaar is in geval van misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen. Daarvan is pas sprake als het instellen van de vordering, gelet op de evidente ongegrondheid ervan, in verband met de betrokken belangen van de wederpartij achterwege had behoren te blijven. Hiervan kan eerst sprake zijn als eiser zijn vordering baseert op feiten en omstandigheden waarvan hij de onjuistheid kende dan wel behoorde te kennen of op stellingen waarvan hij op voorhand moest begrijpen dat deze geen kans van slagen hadden (HR 29 juni 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA3516). Bij het aannemen van misbruik van procesrecht door het aanspannen van een procedure past terughoudendheid, gelet op het recht op toegang tot de rechter dat mede gewaarborgd wordt door artikel 6 EVRM. De kantonrechter overweegt vervolgens dat Invorderingsbedrijf haar vordering heeft gebaseerd op de omstandigheid dat de overeenkomst automatisch wordt verlengd als deze niet is opgezegd. Nu Invorderingsbedrijf inmiddels heeft erkend dat de overeenkomst op 29 april 2016 (datum factuur) al was opgezegd en haar vordering daardoor geen stand houdt, is het de vraag of zij haar vordering heeft gebaseerd op feiten en omstandigheden waarvan zij de onjuistheid kende dan wel behoorde te kennen. In dit kader is van belang op welk moment Invorderingsbedrijf bekend was of had moeten zijn met de opzegging van de overeenkomst door O&T. Naar het oordeel van de kantonrechter had Invorderingsbedrijf in elk geval vóór 25 oktober 2016, de dag van dagvaarding, bekend moeten zijn met de omstandigheid dat de overeenkomst per 3 april 2016 was opgezegd. Uit voornoemde correspondentie blijkt immers dat Invorderingsbedrijf reeds bij e-mail van 5 maart 2016 aan O&T heeft bevestigd dat de overeenkomst is opgezegd. Zelfs als Invorderingsbedrijf - om welke reden dan ook - niet meer over deze e-mail mocht beschikken, dan had zij in ieder geval op 19 september 2016 op de hoogte moeten zijn geweest van de opzegging door O&T. O&T heeft deze correspondentie immers bij haar conclusie van antwoord van 19 september 2016 overgelegd. Met het (opnieuw) instellen van haar vordering op 25 oktober 2016 is Invorderingsbedrijf hier echter aan voorbij gegaan. Zij heeft haar vordering zodoende gebaseerd op omstandigheden waarvan zij de onjuistheid behoorde te kennen of op stellingen waarvan zij op voorhand moest begrijpen dat deze geen kans van slagen hadden. Dat betekent dat zij misbruik van procesrecht heeft gemaakt. Gelet op het voorgaande kan O&T aanspraak maken op een volledige proceskostenvergoeding. In tegenstelling tot hetgeen Invorderingsbedrijf heeft aangevoerd, behoeven (volledige) proceskosten niet bij eis in reconventie te worden gevorderd.
  3. ECLI:NL:RBDHA:2018:6733 Uit deze uitspraak blijkt (wederom) dat een beroep op zorgplicht van het Invorderingsbedrijf succesvol is, ingegeven door de (bewuste) handel en werkwijze van het IVB. Samenvatting Toewijzing vordering tegen het Invorderingsbedrijf vanwege schending zorgplicht. De kosten wogen niet op tegen de te verwachte opbrengsten. Het Invorderingsbedrijf had eisers daarom moeten adviseren niet te procederen. [eisers] legt aan deze (verminderde) vordering, naast voormelde feiten, het navolgende ten grondslag. Op grond van de tussen partijen gesloten overeenkomst tot opdracht had Invorderingsbedrijf de zorg in acht moeten nemen die van een redelijk bekwame en redelijk handelend jurist verwacht mag worden. In dat kader had Invorderingsbedrijf [eisers] moeten informeren met betrekking tot de kansen in een gerechtelijke procedure. Omdat de kosten in dit geval niet opwegen tegen de te verwachten opbrengsten, had Invorderingsbedrijf [eisers] moeten adviseren van het gerechtelijke traject af te zien. Nu Invorderingsbedrijf dat niet heeft gedaan, is zij toerekenbaar tekort geschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de overeenkomst. Indien [eisers] volledig en juist was geïnformeerd, dan had [eisers] afgezien van een gerechtelijke procedure en aangestuurd op een betaling van € 785,90 door [verhuurder] (zoals door [verhuurder] aangeboden bij brief van 18 september 2015). [eisers] heeft een bedrag van € 648,41 ontvangen en een bedrag van € 3.137,24 aan Invorderingsbedrijf betaald. Indien [eisers] het aanbod van [verhuurder] van € 785,90 had geaccepteerd, dan had [eisers] slechts een bedrag van € 344,50 aan incassokosten aan Invorderingsbedrijf moeten voldoen waardoor hij € 441,40 zou hebben overgehouden. Vanwege het niet aanvaarden van het schikkingsvoorstel heeft [eisers] derhalve schade geleden tot een bedrag van € 2.930,23 (€ 3.137,24 - € 648,41 + € 441,40). Daarnaast heeft Invorderingsbedrijf geen algemene voorwaarden voor of bij het sluiten van de overeenkomst van toepassing verklaard en deze zijn evenmin aan [eisers] ter hand gesteld, zodat [eisers] geen kantoorkosten op grond van die algemene voorwaarden verschuldigd is. Voorts vordert [eisers] vergoeding van buitengerechtelijke kosten van € 505,80 vanwege de door de gemachtigde van [eisers] verrichte buitengerechtelijke werkzaamheden. Invorderingsbedrijf heeft, kort samengevat, als verweer aangevoerd dat [eisers] meerdere malen is gewezen op de kosten en dat uit niets is gebleken dat Invorderingsbedrijf [eisers] heeft voorgehouden dat de kosten van een gerechtelijke procedure integraal verhaald zouden worden. De kantonrechter stelt vast dat de tussen partijen gesloten overeenkomst een overeenkomst van opdracht betreft als bedoeld in artikel 7:400 BW. Bij dergelijke overeenkomsten heeft te gelden dat de opdrachtnemer bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed opdrachtnemer in acht moet nemen (7:401 BW). Voor een professionele dienstverlener in de financiële sector – zoals Invorderingsbedrijf – houdt deze norm in dat de (mate van) zorg die zij ten opzichte van haar wederpartij – in casu de als particulier optredende [eisers] – dient te betrachten ten minste gelijk moet zijn aan de (mate van) zorg die een redelijk handelend, redelijk bekwaam vakgenoot in dezelfde situatie in acht zou nemen. De omvang van de op de schouders van de dienstverlener rustende zorgplicht wordt voorts bepaald door de omstandigheden van het geval, waartoe onder meer ook moet worden gerekend de aard van de overeengekomen dienstverlening en de redelijkerwijs te verwachten deskundigheid bij de wederpartij. De opdrachtnemer dient haar gedrag ook in voldoende mate af te stemmen op de gerechtvaardigde belangen van de opdrachtgever. Invorderingsbedrijf, die als opdrachtnemer de plicht heeft om [eisers] op de hoogte te houden van haar werkzaamheden en daarover rekening en verantwoording af te leggen, heeft [eisers] gelet op het voorgaande niet in de gelegenheid gesteld om voorafgaand aan het uitbrengen van de dagvaarding een weloverwogen keuze te maken. Het noemen van losse bedragen zonder een en ander overzichtelijk op een rijtje te zetten en een concrete kosteninschatting te geven, getuigt – zeker in dit geval waar het een geringe vordering betreft – niet van een deugdelijke vervulling van de zorgplicht. Uit het voorgaande volgt dat Invorderingsbedrijf toerekenbaar tekort is geschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de overeenkomst. Om die reden is zij gehouden de schade die [eisers] heeft geleden te vergoeden. De kantonrechter is van oordeel dat Invorderingsbedrijf [eisers] in dit geval had moeten adviseren om niet te gaan procederen. Wanneer zij dat zou hebben geadviseerd, zou [eisers] naar het oordeel van de kantonrechter van een gerechtelijke procedure hebben afgezien en had zij de met de procedure gemoeide kosten bespaard. De vordering van [eisers] zal daarom worden toegewezen. De buitengerechtelijke kosten en de wettelijke rente zullen als onbetwist en op de wet gegrond eveneens worden toegewezen, met dien verstande dat de wettelijke rente over de buitengerechtelijke kosten slechts toewijsbaar is vanaf de dag van dagvaarding. Invorderingsbedrijf zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. Voor veroordeling in de nakosten bestaat geen grond, nu de kostenveroordeling ook voor deze nakosten een executoriale titel oplevert (vgl. HR 19 maart 2010, ECLI:NL:HR:2010:BL1116, NJ 2011/237).
  4. Els Prins heeft in de uitzending gesteld dat de e-mail op de site openstond en dat ze alle meldingen gaat delen met politieke partijen. Zij is specifiek belast met deze problematiek bij het MKB Nederland. Link naar het gesprek is https://www.nporadio1.nl/podcasts/dit-is-de-dag Thijs v.d. Brink 9 oktober 2019
  5. https://www.mkb.nl/organisatie/economische-zaken/els-prins en dan "contact"
  6. Op 9 oktober is op NPO1 aandacht besteed aan maatregelen tegen louche incassobureaus. (Programma Thijs v.d. Brink 18:30 uur) Het betreft de introductie van een checklist. Aan tafel Els Prins van het MKB en Jasper van Dijk van de SP. Aan de telefoon Miriam Auwens. Miriam legt uitgebreid uit dat een dergelijke checklist geen toegevoegde waarde heeft bij een bedrijf als het IVB. Beide gasten concluderen dat tegen dergelijke bedrijven geen kruid gewassen is behalve inzet van het ACM en het OM. Die ondanks de vele meldingen nog geen acties hebben ondernomen. Jasper van Dijk stelt het in de 2e kamer aan de orde in het debat over armoede en schuldenbeleid. Het MKB is het met de conclusies van Miriam en de SP eens. Els Prins stelt daarom de MKB website open voor meldingen van ZZP-ers. Geef gehoor aan deze oproep! De feitelijke conclusie is dat alleen het vervroegd invoeren van het toegezegde incassoregister de incassomarkt kan zuiveren. Hoe meer druk er vanuit het MKB en de politiek komt, hoe groter de kans hierop. Ook het NVI zou zich hierin minder afwachtend dienen op te stellen.
  7. Is het gerechtvaardigd als een advocaat die zich gespecialiseerd heeft in smaad en laster akkoord gaat dat er zonder enige onderbouwing of weerwoord " naming en shaming" plaatsvindt? Kennelijk wel. Want hij zet zijn naam onder een persbericht van het Invorderingsbedrijf. Hetgeen overigens nauwelijks doel heeft getroffen. Was zijn redenering niet juist dat het vergrijp “smaad en laster” niet vrijblijvend is? Mogelijk dat dan ook tegenkeer niet vrijblijvend zal blijken. Het IVB persbericht waaraan deze advocaat nadrukkelijk zijn naam verbindt, is nogal weerlegbaar en bevat manipulatieve “waarheden” waarover binnenkort uitgebreide rapportage op internet. Concreet: Mr. Schouten ondertekent een publicatie van het Invorderingsbedrijf waarin bijvoorbeeld een collega-advocaat wordt aangevallen omdat hij optreedt voor een gedaagde. Hoe betamelijk is dat? Als de ene advocaat zich profileert als de ultieme moraalridder is het dan aannemelijk om een andere collega-advocaat te laten afzeiken door het IVB en daar een handtekening onder te zetten? Het lijkt mij buitengewoon onfatsoenlijk om een collega advocaat die zijn werk goed doet (want IVB heeft vrijwel alles verloren, laat daar geen misverstand over bestaan) zo te behandelen. Of om te informeren naar zijn honorarium. Die advocaat is ingezet omdat het IVB gekozen heeft een procedure bij het gerechtshof te starten. Gedaagde was daardoor wettelijk verplicht een advocaat in te schakelen. Redeneringen van IVB zoals een dubieuze kosten en baten analyse ter zake, die Mr.Schouten onderschrijft, gaan dus mank. Net zoals het eenzijdige manifeste gedrag van Mr. Schouten over smaad en laster. Ik vermoed een verdienmodel. Niet dat het mij interesseert, maar hoeveel heeft Mr. P. Schouten aan het Invorderingsbedrijf gedeclareerd voor een handtekening onder het persbericht? Zal vast niet goedkoop geweest zijn. En ik ben die discussie niet gestart. Dat doet Mr. Schouten desgevraagd door IVB. Graag openheid van zaken over dit honorarium als we deze discussie willen starten. In de vergelijking was gedupeerde tegen een advocaten tarief € 150,- ten opzichte van ( het gereduceerde) tarief van € 185,- van het IVB behoorlijk voordeliger uit en het resultaat van deze inzet tegenover de semi-juridische inspanning van het IVB behoeft geen onderbouwing. Het volume van de IVB declaraties werd door de rechtbank te Roermond bij vonnis onderschreven als disproportioneel. Tenzij Mr. Schouten meent het verschil tussen alles en niets onderbouwd wenst te zien en dientengevolge alles als smaad wenst te betitelen. Of dit buiten de rechtsorde wenst te betwisten. Mr. Schouten profileert zich inmiddels elders dus wellicht heeft zijn kantoor geen tijd meer om antwoord te geven? Mr. P. Schouten uw verdienmodel is (of was , want u heeft andere bezigheden inmiddels) gericht op eenzijdige verdediging van smaad en laster. Mijn optiek is een andere: ik heb geen verdienmodel. Daar zit het verschil.
  8. Uit het zwartboek BGSI: Hieronder wordt een beperkte transcriptie gegeven van een geanonimiseerd gesprek met een ex-medewerker van de klantenservice van het invorderingsbedrijf. In het gesprek laat zij onder meer weten. “Ik moet eerst zeggen dat het niet echt een fijne ervaring was om daar te werken hoor. Zeker niet. ik wist niet wie de klanten waren bijvoorbeeld en de kosten gingen extreem snel omhoog. “ “De kosten gaan maar omhoog en ze negeren alle mailtjes en ze negeren alle telefoontjes. Alle aangetekende brieven worden genegeerd.” “Ze hebben ook…ik weet niet of ik dit wel mag vertellen…maar ik vond het zelf heel raar want ze hadden zeg maar…op die brieven stonden namen van mensen die helemaal niet bestaan” “Ze plaatsen ook valse recensies op internet. Ik ken niemand die tevreden is over de dienstverlening van IVB.” “ En ze nemen ook altijd studenten aan omdat die gewoon goedkoper zijn. Ik heb ook niet heel veel verdiend in die twee maanden.” “Gewoon zo min mogelijk doorverbinden en zo lang mogelijk aan het lijntje houden. Dat was inderdaad de instructie ja.” “ Appel bestaat dus niet en mw Vis…, nee die bestaan niet, nee” [Over Konings ] “Hij is er wel maar we moesten altijd zeggen:. hij is niet op kantoor “ “Al die mailtjes waren best wel negatief ook. Tenminste als ik er 1 moest lezen en er werd inderdaad ook heel vaak gedreigd met we gaan naar Radar, enzo”
  9. Gesteld is dat er nog steeds activiteiten binnen het netwerk plaatsvinden die voorlopig niet op dit forum worden gedeeld. Overheen gelezen? Je gooit hier gemakshalve wat verschillende posts op een hoop. Maar je hebt gelijk. Het is beter de posts zonder toegevoegde waarde volledig te negeren. Dergelijke posts leiden tot off-topic discussies. Waar er nu weer eentje dreigt te starten. Ik reageer dus niet meer op posts met kwalificaties zoals "loze" beschuldigingen en allerlei badinerende opmerkingen. Maar als jij en wat anderen zich daar beter door voelen... Bij mij tref je geen doel meer.
  10. Het vertrouwen in de rechtstaat is mooi. Een oproep aan het OM op dit platform wordt breed ondersteund. Maar in de praktijk gebeurt er niet veel. Moge het uitwisselen van feiten en denkbeelden vooral bijdragen aan het doen van aangiften door gedupeerden. Zoals eerder gezegd, kunnen consumenten een klacht indienen bij het ACM. Daarmee wordt in ieder geval de druk vergroot. Zoals het FTM-artikel er is gekomen door het verzamelde feitenmateriaal in een netwerk. Dat is de waarde van publicaties.
  11. Sommige deelnemers van dit platform hebben zich kennelijk alleen tot doel gesteld om anderen te kwalificeren. Laat ik vaststellen dat in onderlinge contacten het netwerk nog steeds actief is en de nodige activiteiten worden ontplooid. Dat deze nu nog niet op dit platform worden gedeeld, ligt voor de hand. Het vellen van oordelen in de marge, heeft in mijn optiek weinig toegevoegde waarde en leidt tot onnodige discussies die alleen maar afleiden.
  12. Het is wat wonderlijk. In het Zwartboek is een foto van een IVB-zomerborrel opgenomen van Laurens Lemmens waar zo’n 12 personen te tellen zijn. “Medewerkers brachten hun partners mee” om tot dat aantal te komen. Op de IVB eindejaarsborrel 2018 tellen we op de foto 22 personen. Let wel 22 van de in het IVB rapport gestelde 33 medewerkers. Is er sprake van een onstuimige groei? Dan valt de gestelde opgelopen schade kennelijk nogal mee… Laten we eens in het KvK kijken. Daar staat het aantal werkzame personen bij het Incassocenter op 2 en bij het Invorderingsbedrijf op 14. Wat zou aannemelijker zijn?
  13. Deze uitspraak uit 2015 geeft precies aan waar voor alle gedupeerden hetzelfde geldt. https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBGEL:2015:5542 Kijk vervolgens nog even op Trustpilot. Vastgesteld kan worden dat in ieder geval in 2015 tot aan nu dezelfde werkwijze wordt gehanteerd.
  14. Gehele citaat Stijn Franken uit het artikel van FTM: 'Ervan uitgaande dat de bevindingen kloppen, komt het dicht in de buurt van oplichting; naast eventuele aanvullende delicten, zoals valsheid in geschrift en/of deelname aan een criminele organisatie. Dan moet er sprake zijn van een stelselmatig patroon van gedragingen die er uitsluitend op zijn gericht om de klanten van het Invorderingsbedrijf zoveel mogelijk te laten betalen; van toezeggingen of afspraken die stelselmatig niet worden nagekomen (bijvoorbeeld brieven aan schuldenaars die stelselmatig niet worden verstuurd) en het onjuist informeren van de klanten van het Invorderingsbedrijf (of niet: bijvoorbeeld door relevante brieven niet in het on line klantportaal beschikbaar te stellen); gebruik van valse namen; telefonische mededelingen, zoals in het artikel beschreven, waarin medewerkers stelselmatig aan de klanten van het Invorderingsbedrijf een ander beeld voorspiegelen dan in de algemene voorwaarden is opgenomen. Dat lijkt me ernstig genoeg voor het OM om naar te kijken.' Dat er sprake is van stelselmatig gedrag lijkt mij met een korte rondgang over internet wel duidelijk. Dat beschreven situaties steeds van dezelfde reviewers zouden zijn, is onzin. Dagelijks verschijnen nieuwe reviewers op bijvoorbeeld Trustpilot. TwaBla heeft gelijk: betere samenwerking is essentieel om iets op strafrechtelijk gebied in gang te zetten. Dat start met het doen van aangifte onder verwijzing dat de aangiften in behandeling zijn genomen door de rechterche in Den Haag. Particulieren kunnen - vrij gemakkelijk- ook nog een melding doen bij het ACM.
  15. Allereerst dank dat u het standpunt van IVB in 125 bladzijden bondig weet samen te vatten. Het is echter een misverstand dat deze site reviews bevat. Dat is niet zo. Ik verwijs u naar Trustpilot, Consumentensites of Google Maps voor reviews of de echte doelstelling van deze site. U kunt dat als nieuwkomer ook niet weten. Ik breng u maar even op de hoogte. Op de consumentensites ontbeert het u aan informatie omdat Google Maps en Trustpilot alle negatieve reviews verwijderen. Je moet er wel snel bij zijn : een negatieve review is weer snel verdwenen. Verzinsels of onwaarheden zijn in de vocabulaire van het IVB alles wat ze niet zint. Gelijk het IVB past het in uw redenering dat u een stelling poneert maar geen voorbeelden geeft. Je zou dat een "hetze" kunnen noemen maar dat laat ik voor uw rekening. Een dergelijke kwalificatie zou ik niet zo snel bezigen. U neemt allerlei zaken aan. U legt ons het principe van no cure no pay nog eens uit en veronderstelt dat IVB- criticasters de inzet van Incassobureaus vanwege onbegrip niet willen betalen. Waar baseert u dit op? Uit het feit dat wanbetalers bestaan, verwerven Incassobureaus hun inkomen. Als wanbetaling het daadwerkelijk maatschappelijke probleem is, zoals u stelt, dan verengt het incassoprobleem zich. In uw redenering geldt de facto kennelijk dat als wanbetaling wettelijk beter geregeld wordt, incassobureaus overbodig zijn. Dat lijkt mij een prettig vooruitzicht maar niet erg serieus te nemen. Als in de kortst mogelijke periode een opdrachtgever geleid wordt naar een gerechtelijke procedure dan lopen de kosten inderdaad snel op. Als dat niet het geval is, zoals de gemiddelde werkwijze van een gedegen incassobureau voorstaat, is de kans op het alsnog ontvangen van de vordering tegen een acceptabele vergoeding aannemelijk. Het is inderdaad voor opdrachtgevers ondoenlijk in termen van kosten en baten als ze het IVB die opdracht tot incasso verstrekken. Dit element in uw analyse deel ik. U heeft gelezen dat een schrijven wordt gestuurd met prijzen voor de buitenrechtelijke excercites. Waar heeft u dat gelezen? Want gedupeerden en de rechtbank te Roermond menen juist dat dit niet het geval is. Dat noemt de rechtbank " zorgplicht". En de rechtbank stelt ook vast dat door de omissie van het vooraf ter beschikking stellen van gedegen informatie de zorgplicht door IVB geschonden is. Of vindt u dat verzinseltjes? Een episteltje, wellicht. U heeft een opmerkelijke voorkeur voor verkleinwoorden. Dat kan natuurlijk. U mag stellen dat u geen respect kan opbrengen voor een anders mening ook als dit een rechtbankje betreft. Dat kan eveneens. U schrijft dit anoniem, ook dat mag. Het wordt wel wat raar als u anderen dan anonimiteit gaat verwijten voorzover daar al sprake van zou zijn. Zie voorgaande posts... Daarnaast is een verwijzing naar het CJIB tamelijk onzinning. Het CJIB houdt zich voornamelijk bezig met het innen van boetes en administratiekosten op basis van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften. En is geen partij in de incassomarkt maar een agentschap van de overheid. Wellicht bent u vergeten een verkeersboete te betalen omdat u structureel uit de bocht vliegt?

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept