Jump to content

XYZdotCLUB

Legend
  • Content Count

    765
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

XYZdotCLUB last won the day on August 10 2019

XYZdotCLUB had the most liked content!

Community Reputation

13

Personal info

Register

  • What age group do you belong to?
    25-30
  • You are primarily interested in:
    innovatief onderneme
  • Which other websites about entrepreneurship and / or innovation do you visit regularly?
    www.firmlist.com

Company info

  • Location
    Euregio
  1. Hallo ronde-Qbus, Mij zie je Tibet niet vergelijken met Rusland, laat staan Afghanistan met China. Volgens mij is er genoeg werkgelegenheid aanwezig in Afghanistan. Neem nou bijvoorbeeld de timmerman in dat afgelegen dorpje die zijn werkplaats in rook zag opgaan a.g.v. van een afgedwaalde raket. Nu kan hij echter niets meer doen en kan hij zijn werk niet afmaken zolang hij geen nieuwe hamer, zaag en spijkers kan krijgen van bijvoorbeeld stichting gered gereedschap of een microkrediet van een andere organisatie. Gaat zich m.i. dus niet alleen om het bieden of creëren van werkgelegenheid maar ook om bestaande werkgelegenheid mogelijk te blijven maken of vaklui weer de kans te geven te bouwen aan een toekomst voor zichzelf, familie en dorp.
  2. Hallo ronde-Qbus, Momenteel is het natuurlijk veel eenvoudiger om een (n.a.v. de globale crisis) gesloten fabriek in China weer te openen en te putten uit de miljoenen werkeloze Chinezen dan een nieuwe fabriek in Afghanistan op te bouwen. Om niet te spreken van de "matige" infrastructuur, nog steeds aanwezige "gevaren" en nog niet aanwezige maatschappelijke evenwicht. Toch vind ik het lovenswaardig en zou ik in jouw schoenen waarschijnlijk het zelfde willen doen. Aangezien je beschikt over de nodige contacten binnen Afghanistan, de taal en gebruiken kent lijkt het mij wellicht makkelijker om eens op zoek te gaan naar instanties en (non-profit) organisaties die proberen "hulp" te bieden aan de bevolking van Afghanistan i.p.v. te zoeken naar "gehate Westerse" bedrijven die goedkoop willen produceren. Overigens ligt bedelen m.i. niet in de aard van de Afghanen en mag je "je hand op houden omdat je geen cent te makken hebt" ook niet als zodanig afdoen in een land dat het BNP van Nederland omzet als het gaat om de bewerking van klaprozen.
  3. @ Frans Wellicht kan ik het beter met volgend voorbeeld verduidelijken: We kennen allemaal de ideeënbus die bij veel bedrijven op de vloer aanwezig is. Deze wordt echter in veel gevallen niet of nauwelijks gebruikt en wel om volgende redenen: De medewerker is bang om zijn (mening) idee hierin te droppen omdat er nog steeds het gevoel heerst dat: - Enerzijds niemand op zijn tenen wil trappen (behoud van werk) en dus de angst aanwezig is dat hij/zij persoonlijk aangesproken wordt omdat in sommige gevallen de veranderingen die er doorgevoerd zouden moeten worden niet door het management onderkent of gedragen worden. Er dient uiteraard een draagvlak te zijn om binnen een bedrijf te kunnen en willen veranderen. Iets wat van bovenaf naar beneden gedragen moet worden en waarvoor uiteraard tijd en geld nodig is om dit uit te voeren c.q. duidelijk over te brengen naar de medewerkers. Aangezien veranderingen nog vaak gepaard gaan met angstgevoelens. - Anderzijds omdat er de angst is bij degene die een idee of voorstel aandraagt dat er door anderen met zijn idee vandoor gegaan wordt, zeg maar dat er iemand anders de eer van een goed idee opstrijkt. Hoe dan ook heb je in beide gevallen de kans dat een medewerker voor “veiligheid” kiest en dus of anoniem een idee deponeert of helemaal niet. De wil om te veranderen is er wel maar dat ene schaap, tja die dijk moeten we nog maar even ophogen. @ P.J.Odems / Henk / Ewout / e.a. Ik zelf zou zeker interesse hebben om een investering te doen in een platform waarop ideeën en innovaties geuit kunnen worden. Alleen regeert ook hier de angst dat voor een 5 euro fee de veiligheid van uitlatingen niet gegarandeerd kan worden. Met als gevolg dat slechts een kleine groep ervoor zal kiezen om met zijn gedachtegoed naar buiten te treden. Het zien als “verdamping” van subsidie en dus belastinggeld wil ik anders zien. De gelden die verdwijnen in de vorm van subsidies voor R&D nemen gewoon een andere weg terug de schatkist in. Al is het maar in de vorm van nieuwe werkgelegenheid, gestegen omzetten, efficiëntere dienstverlening en dus uiteindelijk nieuwe inkomsten voor de overheid. Wel is het zo dat de grote ondernemingen waar we hier op HL over praten ook grote delen van deze subsidies verslinden en de uiteindelijke geldstroom terug niet kunnen achterhalen. Uiteindelijk zal er in de wegen tussen overheid en bedrijfsleven veel van dit geld aan strijkstokken blijven hangen echter ligt hier een taak van de overheid om duidelijker te communiceren aan wie-wat en waaraan deze subsidies verleend zijn en de opbrengsten die dit uiteindelijk oplevert. Uiteindelijk zie ik de uitvindingen en/of innovaties die door deze subsidies mogelijk gemaakt worden als een stukje nationaal erfgoed. En ligt hier een taak van de overheid en misschien een beetje eergevoel van het ondersteunde bedrijfsleven om hier anders mee om te gaan. Voor de gemiddelde HLer is het echter onmogelijk om alleen de wegen van subsidieaanvragen en innovatie vouchers te bewandelen, laat staan de bewijslast die nodig is om aan te geven hoeveel tijd energie en geld gestoken is in een bepaalde innovatie aan te leveren. Voor de grote concerns die zelf beschikken over R&D en juridische afdelingen is dit geen probleem. De kleine innovatieve ondernemer kan echter nooit de benodigde papierkraam ophoesten die nodig is voor de ondoorzichtige aanvragen te onderbouwen laat staan de financiën ophoesten om prototypes te bouwen, benodigde expertise in huis te halen en ook nog de juiste depots, merk of modelregistraties en patenten uit te laten schrijven. Met als gevolg dat de techneut, die wekelijks zijn handen vuil maakt om het hoofd boven water te houden en in de late uurtjes knutselt in zijn garage, schuur, kelder of zolder niet tot nauwelijks kan genieten van het uitkomen van zijn ei. Gebrek aan kennis van bepaalde zaken, financiën of communicatieve vaardigheden zullen er dan in veel gevallen helaas voor zorgen dat een ei van Columbus nooit het daglicht zal zien en dat is in mijn ogen ronduit jammer. Het gaat zich in eerste instantie niet om GELD maar om de wil en mogelijkheid om SAMEN TE WERKEN. Zo krijgen veel ondernemers hier handreikingen maar komt het nauwelijks tot een werkelijk rondetafel gesprek waarbij een aantal partijen hun kaarten op tafel durven te leggen. Een dergelijk gesprek kan m.i. best achter gesloten deuren plaatsvinden, om in termen van veiliig te spreken. Wel moet het zo zijn dat de partijen bereid zijn om potje tockpoker te spelen, na het inleggen van de ante (die nodig is om de stichting/BV of ander samenwerkingsverband op te richten) zijn we wellicht eerder in staat om ons in de kaarten te laten kijken. Die kaarten kunnen uiteindelijk bestaan uit diensten, ideeën/innovaties of gewoon manuren. Uiteindelijk bepaald het geheel aan de hand van flop-turn en river welke hand(en) de meeste waarde voor het geheel hebben. Zie het als een investering in de toekomst, mocht iemand uit willen folden dan is dat altijd mogelijk, echter ben je dan wel je inleg kwijt. Aan de ander hand is het een investering in een nieuw "bedrijf" waarvoor men zelf met zijn expertise en of ideeën garant staat. Zo zou ik bijvoorbeeld een aantal ideeën die er zijn m.b.t. o.a. groene energie,recycling en dienstverlening best willen delen bespreken en bediscussiëren, zittend naast iemand die in cad of microsolid of ander programma snel aanpassingen kan doen terwijl er samen met de andere spelers gekeken wordt naar de IE mogelijkheden, subsidieaanvragen, prototyping, financiële haalbaarheid, juridische zaken en noem zo maar op. Uiteindelijk zien 4 of meer ogen meer. De som der delen toch! Dit zijn de vingers die uiteindelijk de handen vormen waarmee vorm gegeven kan worden aan iets. Hoe anders kun je hulp krijgen om een probleem op te lossen als je het probleem niet op tafel durft of kunt leggen. Want als de overheid het ons niet makkelijker maakt zullen we uiteindelijk zelf naar oplossingen moeten zoeken.
  4. @ P.J.Odems. Ik wil ook niet zeggen dat er niets gebeurd in Nederland, het was meer een reflectie van de loop van deze en andere draadjes die er hier op HL lopen. Ik denk dat juist de lopende trajecten meer bediscussieerd moeten worden. Zo kunnen we een ingeslagen weg juist goed laten lopen, eventueel aanpassen. Wellicht anders of beter doen en er van leren. Ook kan zo in mijn ogen beter voorkomen worden dat een spoor dat aan de grens eindigt ook aansluit op het spoor dat aan de andere kant van de grens doorloopt. Beetje meer samenwerken met elkaar en de landen om ons heen, uiteindelijk behoren we toch tot Europa en gaan we met z'n allen voor global trade. Eens kijken hoe de buurman het doet is helemaal nog zo gek nog niet. Japan was zo'n economie die goed was in het kijken naar de rest om vervolgens een beter en/of goedkoper "zelfde" product op de markt te kunnen zetten. Moet wellicht ook onderkennen dat er te weinig echte (of dat er nu met schone of vuile handen zijn) techneuten hier op HL zich uitspreken. Laten we echter niet vergeten dat we zoals de titel zegt leven in "Veiligheid troef!" en de meesten van hen nog bezig zijn met het uitvogelen van de mogelijkheden om hun ideeën vast te kunnen leggen en in mijn ogen hier de meeste van hen zullen stranden op de kust van een onbewoond eiland met een idee in het hoofd, een envelop in de hand en een berg vragen die onbeantwoord blijven. Aangezien we in veel gevallen doen alsof we iedereen willen helpen, maar slechts een wijzende vinger uitsteken in plaats van een echte (vuile of schone) hand uit te steken om te helpen.
  5. Mijn vraag is dan, waarom hangt er in veel gevallen niet direct een zonnecel aan die LED-straatverlichting zoals dat gebeurd bij de huidige bus en tramhaltes? Gasbellen, olievelden, teerzanden. En wat als de hele berg van mergel afgegraven is, de grind en zand gaten te diep zijn geworden om er nog iets uit te kunnen halen. Waar haal je dan de grondstoffen voor de bouw vandaan? Uit de teakplantages die de afgelopen jaren "zogenaamd" aangelegd zijn? Ik zie archeologen in Rome de vuilnisbelten van de Romeinse beschaving afgraven, kijkend of ze de amphoren weer kunnen samenstellen. Georganiseerde misdaad die geld laat liggen in de vorm van enorme vuilnisbelten in Napels. En vraag me af wanneer we beginnen met de winning van grondstoffen uit de vuilnisbelten die wij in de afgelopen decennia hebben volgestort. En dan krijg je zoals zo vaak het volgende: Haastige spoed is zelden goed en wordt plan B uitgevoerd zonder dat er ooit gekeken is hoe plan A zou of had kunnen werken. Om vervolgens weer miljarden te steken in een Noord-Zuid vrachtvlucht lijn?
  6. Ik blijf te veel als-dan antwoorden lezen, wijzen naar de overheid en we hebben geld, heel veel geld nodig, maar voor wat? Concreet durven we echter niets te zeggen over de "innovaties" waar we (al dan niet) aan werken. Nee, eerst even alles goed in een envelop stoppen en naar jezelf sturen met de datum erop en wat niet meer zij om het eigendom in handen te kunnen houden. Er wordt gesproken in problemen zonder dat er oplossingen aangedragen worden voor de uitdagingen die ons de komende jaren tegemoet komen, ik ben er persoonlijk een beetje moe van geworden en moet uitkijken dat ik me niet verslik in een stuk Babbelcake. Soms zijn het de hele kleine dingen die inderdaad erg belangrijk zijn en vaak vergeten we te leren van de fouten die we in het verleden gemaakt hebben. Anders naar Beter, interessant. In eerste instantie moeten we gewoon open staan voor innovatie, op welk gebied dan ook, en daar ontbreekt het naar mijn gevoel nog aan. Het merendeel van de Nederlanders zal in eerste instantie alleen de kosten verbonden met innovatie zien, mede omdat het niet altijd mogelijk is om de "opbrengsten" duidelijk te kunnen maken. Enerzijds vloeit er natuurlijk veel geld uit de schatkist voor R&D en anderzijds vloeit er ook een groot deel indirect weer terug de schatkist in. Zag in Aken in elk hoekje van de parkeergarage een icoon van het "Slimme" autotje op de muren en asfalt staan, op plaatsen waar de trotse bezitter van een "Dikke Bak" zijn heilige koe nooit kwijt zou kunnen. Ik heb m'n eieren afgegeven bij een farmaceutisch bedrijf, kunnen ze in ieder geval gebruikt worden om een vaccin te kweken.
  7. Ik moest even een voorbeeld zoeken om wat te verduidelijken. Ik ben bijvoorbeeld een groot voorstander van de huidige "Plastic-Heroes" campagne. Hun uitdaging is om 42% van het plastic verpakkingsafval in 2012 efficiënt te recyclen. Als je nu hun "wat wel-wat niet" pagina bekijkt zie je dat er al snel een welles-nietes discussie kan ontstaan. flacons voor schoonmaakmiddelen - verpakkingen van chemisch afval piepschuimen - groente-, fruit- en saladebakjes. olie uit een fles mag wel - maar als het een jerrycan is niet Voor alle duidelijkheid de 6 wat niet iconen staan (bij ons) op de vuilniszakken. Dit zorgt er in mijn ogen dan ook voor dat er eerder een discussie ontstaat over wat er niet in de zak mag dan wat wel. Hadden zij wellicht eerst gekeken of er binnen de verpakkingsindustrie de mogelijkheid bestaat dat zij in hun verpakkingen of (zoals bij de ik kies bewust campagne) op de verpakking een plastic-hero icoon gedrukt wordt. Dan neem je het welles nietes verhaal weg en is voor iedereen duidelijk wat wel en wat niet in de zak of container kan. Vul je de zak dan aan met "Der Grüne Punkt" en de Recycle PE, PVC, PE-HD en andere iconen en je laat duidelijk zien wat er, mits schoon, in kan. Het is toch veel makkelijker om aan te geven wat je wel wil hebben dan wat niet, zo voorkom je dat je recycle-proces verstoord wordt en kun je efficiënter werken. Beter duidelijk zijn in wat je wel wil dan onduidelijk in wat je niet wil.
  8. Om je mijn antwoord te geven: Persoonlijk zie ik een tattoo, net als een post alhier, een uiting waar een verhaal achter zit. Alleen is het met een tattoo wat moeilijker om er een streep door te trekken vanaf te komen. De tattoo artist is daarbij een vertaler en moderator in een. Zo zie ik dat Ami in Miami Ink heel erg voorzichtig zijn met het zetten van een tattoo in een hals of nek. Ik vind het net als mooie of vragende ogen, een uitnodiging tot een gesprek. Wat, of het nu om 88, een Koi of het Onzevader op een onderarm, kan leiden tot nieuwe inzichten in zowel de drager als daarbuiten. Het laten zien van je tattoo is in mijn ogen dan ook als je een beetje bloot durven te geven. edit: bijdrage even verplaatst naar het juiste topic
  9. Aangezien ik niet TS ben, dit bericht is een afsplitsing van een andere draad, toch even een ander voorbeeld. Ik hoef niet zo zeer emails te krijgen maar zou bijvoorbeeld wel willen weten of ik ergens ge Want als ik begin met quoten gaat m'n geplande post in veel gevallen vroeg of laat toch, ergens tussen tabbladen, backspacen, copy en pasten, naar de kloten. [Röyksopp] Mag natuurlijk het gescroll niet vergeten. [Happy Up Here]
  10. Tussen de vragen van Reuzen en Kneuzen – Normen en Waarden – Schoolmeesters en Bezemploegen door. Zondag, mijn dag om even terug te kijken op de afgelopen we(e)ken, de vorderingen, nog eens over de Aahgr!-Yes! momenten na te denken, bills to pay en things still to do. Korte mouwen en een tattoo op je onderarm, kan dat volgens jullie? Ook hier valt pijnloos een mouw of twee aan te passen. En voor de dames die niet van behaarde benen houden is dit wellicht een uitkomst. Jammer genoeg heb ik geen zesde zintuig anders had ik wel eerst mijn stoep schoongeveegd voordat Beau langs m’n voordeur zou lopen. Overigens zorgde hij deze week nog eens voor een Aahgr-moment toen een bekende van mij, met slechts een Deal van 500€, zijn show verliet, jammer want ik had hem die 2,5ton en wel meer gegund. Yes! Gisteren 10€ Tango-tegoed gewonnen. Tot mijn verbazing zag ik echter ook dat mijn kneuzen tegenwoordig uitmaken of iets relevant is of niet en ze daarnaast duidelijk de tendens weergeven waaraan zoveel mensen zich ergeren en sommigen zelfs het bijltje erbij neerleggen. De moeite om verder dan je kneus te kijken ontbreekt bij sommigen wel degelijk en spreken dit ook nog uit. Laat staan dat iemand moeite moet doen. Confrontatie met een andere cultuur of taal is voor sommigen nog steeds vreemd. Toch kreeg iemands Opa, zijn fiets terug. Op Panoramio deed zich de afgelopen maand(en) een gelijkwaardige, reus en kneus discussie voor zoals die hier al jaren gevoerd wordt. Hierbij ging het niet zo zeer om karma maar om een aantal aardige prijzen verbonden aan een fotowedstrijd over 4 categorieën. Leden kunnen een stem uitbrengen op een foto, er een berichtje bij zetten, etc. Velen, “selber auch”, konden en kunnen het natuurlijk niet laten uit te roepen dat ze al dan niet gestemd hadden met een linkje naar hun eigen inzendingen voor de wedstrijd in de hoop ook een wederstem voor hun eigen inzending te krijgen. Rond om enkele foto’s ontstond een spam-rel over wie-wat-waar en in welke talen weet ik ook niet meer. Anoniem breng ik dan ook mijn stem uit voor de foto’s die ik echt geweldig vind en bestaan mijn reuzen, niet alleen uit een groot aantal leden van HL, maar ook uit de opmerkingen, waar ik wel de tijd voor neem om ze te vertalen, die sommigen bij onze foto’s zetten. Ik ga nu maar eens proberen van de reus en kneus knopjes af te blijven en heb me voorgenomen bij gebrek aan een knuffel-knop m’n vriendin nog eens vaker een knuffel te geven. Al zou ik niet alleen haar maar ook,, zoals Paul bij JP deed, enkelen een kus op de wang willen geven voor al die kleine en grote Aha momenten van de afgelopen maanden. Ook zag ik deze week schoolmeesters, aangenomen worden, iemand die voor zijn beurt sprak naar de hoek van de klas wijzen, meerdere malen “leerlingen die hun huiswerk niet gemaakt hadden” de gang op sturen om vervolgens gezellig in de lerarenkamer te discussiëren over de volgende huiswerkopdracht voor de nieuwe stagiaire. Ik kreeg een dubbel gevoel toen ik door de klas keek en vele vingers in de lucht zag en dacht aan al die “relevante” vragen die onbeantwoord bleven, terwijl velen op het schoolplein toch eenvoudig hun voetbalplaatjes hadden kunnen ruilen met elkaar. Dacht aan twee van mijn Pioniers die veilig terugkwamen uit Afghanistan en hoe daar verder gebouwd kan worden in die enorme zandbak. En nog eens aan de vraag waarom zoveel vragen onbeantwoord blijven denken, terwijl 5+1voudige vragen door iedereen beantwoord zouden kunnen moeten worden. Waar is het einde van die estafette en waarom geen marathon (met z’n allen)? We hadden al een valse starter volgens sommigen. HL is enorm gegroeid de afgelopen jaren maar mijn gevoel zegt dat er veel draadjes als heipalen (wortels zonder vertakkingen) de grond ingaan maar we niet echt bouwen op dit ondertussen toch stevige fundament. De uitklapbare reuzen en of kneuzen vind ik zelf dan ook iets geweldigs, de kelder waarin we verder kunnen tinkeren is al gebouwd. Lang verhaal kort: Is het niet mogelijk om naast de reus en kneus knoppen, ook antwoord-vraag knoppen (onder [?] [W] [.at] ) te hangen? Zo vaak zie ik binnen antwoorden vragen (ofwel aan TS ofwel als reactie-vraag op een reactie) opduiken die niet of nauwelijks beantwoord worden. Een uitklap - antwoord of vraag – die net zoals de reus-kneus binnen de geposte post blijven hangen. Uiteindelijk is een “gesprek” ook niet rechtlijnig. Inzichten, gedachten, vragen en antwoorden die bij een reactie horen worden vooralsnog gequoteerd (inloggen-reageren-kopiëren)2 maar dit maakt een post soms veel te onoverzichtelijk (of hij gaat verloren). Zie het als de originele 5 vragen draad, die met de recent beantwoorde vragen aangevuld wordt en waarbij de leuke opmerkingen, extra vragen en dergelijke als aanvulling binnen de posts hangen. Ik vind het niet erg om te zoeken, maar eerlijk is eerlijk tussen zoeken en zoeken naar paaseieren (?) is een groot verschil. Denk aan een droom, over de Gordon R (want het is hier en daar ook wel eens een Helse keuken) die in ieder van ons steekt, en een onderschrift dat zei "Dromen zijn de herinneringen van de toekomst" en droom verder. Opgelucht dat ik het spreekwoordelijk kruis dat modereren heet niet de berg op hoef te slepen en vraag me af wanneer we dan bij “Vrolijk aan het strand!” een cocktail kunnen drinken terwijl we een hele Mik (Unkbubo Gong Gong?) op de BBQ gooien.
  11. Wanneer krijgen wij er een KNUFFEL-knop bij? ;D Hulde aan alle extra wortels en bladeren waarmee de boom die HL heet zich kan voeden, groeien, ademen en bloeien.
  12. Dwukolorowy slownik ilustrowany zawiera zbiór 530 podstawowych pojec zwiazanych z budownictwem i technika, z plyta CD. Opisy i nagrania w jezykach polskim i niderlandzkim. [Edit] Voor de kneusjes zal ik het nog even uitleggen: Relevantie Voor iedereen die met Poolse mensen samenwerkt of van plan is samen te gaan werken kan bovenstaande link, naar een zeer uitgebreid beeldwoordenboek altijd van pas komen. Ook al spreken ze Duits of Engels. Wat is een waterpas, winkelhaak of afdichttape? Dus! Naast dat het de "communicatie" in beeld en geluid (CD met uitspraak) vereenvoudigd is het ook een kwestie van "respect" voor je medewerker (of klusjesman) uit het buitenland dat je hem of haar enigszins tegemoet komt in zijn of haar moedertaal. Serieus Goeiemôngol! Een serieus antwoord, hoort ook bij een serieuze vraag en de vertaling was al voor je geregeld (mits je natuurlijk de bijbehorende rode draad weet te vinden). Er was daarom minder moeite nodig om even verder te kijken je kneus lang is, laat staan Ctrl+C en Ctrl+V in te drukken. Overigens heeft TS m.i. de boodschap wel begrepen. En voor deze of genen die nog iets vinden: Afgeven bij de politie! (Excuses voor eventuele spelfouten bekrompen NL-tekenset ondersteund niet alle leestekens)
  13. Inderdaad en een spreekwoord zegt: "Voorkomen is beter dan genezen." Maar laten we heel eerlijk zijn. Voicemail ingesproken of niet, liever een email of sms, half vol of half leeg, korte of lange broek, een reus of een kneus. Mensen zijn vreemde wezens, ondernemers misschien nog wel veel vreemder. Feit is dat iedereen zijn grenzen, normen, waarden en wat niet meer zij zelf kan bepalen, echter is het de maatschappij, het land waar je je begeeft (Karen met luchtig jurkje, korte mouwen met of zonder hoofddoek?), het bedrijf waar je werkt of een plek als HL waar bepaalde vastgestelde regels en begrenzingen gelden waar je je aan dient te houden. Kun je je niet aan deze grenzen en regels houden, dan moet je je niet op zulke plekken begeven. Ondernemers kunnen zowiezo al moeilijk omgaan met "bazen" maar blijken allemaal "baasjes" te zijn, of dat nu groot of klein is. Maar als je van een wondje, het roofje blijft afkrabben kan de wond niet genezen en blijft er uiteindelijk een litteken over! Deze maatschappelijk aanvaarde anarchist, heeft zojuist een steelpan met water opgezet om op ouwerwetse wijze dadelijk van een straffe bak te kunnen genieten op z'n terras waar hij dan maar wederom z'n broekspijpen zal oprollen om te genieten van het zonnetje om nog eens na te denken over de vraag van Frans. "Waar willen we de komende jaren heen?" Willen we echt honderden pagina's met geneuzel, of willen we serieus genomen worden? **het water kookt, is het 100 graden heet of heerst er een vacuüm** [Edit] Het is de bedoeling van Higherlevel.nl om zo veel mogelijk innovatieve starters op zo snel en duidelijk mogelijke manier goed te helpen.
  14. Ook hier gaat het om een stukje communicatie. Als verkoper, ondernemer, mens communiceer je uiteindelijk ook met je "uiterlijk" en dus ook met de kleding die je draagt of niet draagt. Miami Ink zou Miami Ink niet zijn als de hoofdrolspelers geen tatoos en piercings zouden hebben. Een tandarts met dogbreath en rotte tanden in z'n mond neemt toch ook niemand serieus, of wel? En over wat voor een kledingwinkel hebben we het? Het mag dan veel wijzer zijn om mee te gaan in het verwachtingspatroon van de omgeving, maar ben je dan ook eerlijk ten opzichte van jezelf? Het ligt voor iedereen anders, net zoals iedereen "persoonlijk" uitmaakt waar zijn eigen grenzen liggen. Is het niet meer de vraag of je "Leeft of geleefd wil worden?" Uiteindelijk zal er altijd een groep, en dit is de grootste, zijn die het "gemiddelde" aangeeft. En aangezien velen niet buiten de box durven te kijken, want velen zijn inderdaad bang voor de vooroordelen in onze maatschappij, zal deze groep de draad aangeven waarnaar velen geleefd zullen worden. @ Iwan, spijkerbroek, polo en puma's Denk net terug aan Prins Claus, die demonstratief het keurslijf van een stropdas van zich afwierp. :)
  15. We kunnen niet alle schuld richting de moderators schuiven. Het voorkomen van dit soort gedrag ligt bij elk lid dat meedoet aan HL zowel zij die aan de zijlijn staan alsook zij die actief deelnemen aan een discussie. Of dit nu is door middel van een PM iemand op zijn gedrag te wijzen of iemand te kneuzen voor de manier waarop hij reageert. Zo zie ik dat Popma's antwoord richting Ewout 3 reuzen heeft gekregen ter compensatie van de eerder ontvangen kneuzen, echter zie ik momenteel geen antwoord/reactie van zijn kant in de draad die hij zelf gestart is. Wellicht is hij nu tijdelijk pleite, kijkt van de zijlijn toe of is hij toch maar op zoek gegaan naar een airco. Echter moet ik zeggen dat de ontvangen kneuzen mijns inziens niet volledig onterecht waren, de manier van antwoorden en vraagstelling zou door mensen die "net inschakelen" zeer zeker als "bot" ervaren kunnen worden. Hadden Ewouts vraag en Popma's antwoord via PM gegaan had niemand dit meegekregen. Is dit wat we willen? Key is zoals Cruisebabe aangeeft: communicatie Met de manier waarop deze communicatie plaatsvindt wordt HL gemaakt of gekraakt.
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept