Jump to content

Student20

Junior
  • Content Count

    7
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

0

Personal info

  • You are:
    ondernemer
  • Gender
    Man
  • How did you find us:
    zoekmachine

Register

  • What age group do you belong to?
    25-30
  • You are primarily interested in:
    ondernemen algemeen
    financiering
    juridische en fiscale zaken
  • Which other websites about entrepreneurship and / or innovation do you visit regularly?
    Geef hier svp een aa
  1. Een gang naar de rechter is voor mij, en ik weet voor mijn compagnon ook, bijna ondenkbaar. De aansprakelijkheid snap ik, daarom moet de boel ook worden opgeheven. Dat zal niet veel verschil maken, is mijn mening. Exact. Zijn handelen voor 1 januari 2019, dus mij 'buitensluiten' maar ook eenzijdig zaken die ook betrekking op mij hadden opzeggen maakt wel iets duidelijk. Ook zijn woorden van 31 december 2018 'de zaak is vanaf morgen niet meer van jou' lijken mij toch wel iets zeggen? Daarbij de naamwijziging die hij heeft doorgevoerd begin januari '19. Zijn intentie was dus duidelijk, daar komt mijn gevoel ook vandaan dat ik dan ook vind dat hij verantwoording moet pakken en dingen dan ook netjes moet oplossen. Dat is niet helemaal juist. De zaak is voor 1 januari 2019 al doodgebloed, daar doelde ik op. Vanaf toen was de onderneming in feite leeg en gebeurde er niks. Vanaf juni 2019 ben ik wel degelijk bezig om alles op te lossen door de jaarcijfers en eindafrekening op tafel te krijgen. Geloof het of niet, maar ondanks vele toezeggingen van de boekhouder zijn die pas recent bij mij binnen gekomen. Ik schuif hem dus zijn handelen vanaf medio 2018 in de schoenen. Niet perse het laatste (anderhalf) jaar.
  2. Een advocaat inschakelen heeft niet mijn voorkeur en is in dit stadium sowieso nog niet aan de orde. De status is nu zo dat het jaarverslag bij mij ligt, maar een dezer dagen ook naar mijn compagnon gestuurd wordt. Onze boekhouder zal hem dan de cijfers toelichten, niet anders dan normaal, en aangeven dat de bedragen onder aan de streep wat hem betreft de makkelijkste manier is om alles snel af te ronden. Ik heb nu natuurlijk de keus om een ander voorstel te doen of de boekhouder het op deze manier te laten aanpakken. De boekhouder is een bekende van ons beide (komt uit de buurt) en al heel lang ook de boekhouder van mijn compagnon, hij heeft in deze dus een beetje de mediator rol op zich genomen. Indien mijn compagnon op geen enkele manier zou meegaan in het voorstel, dan zou er naar mijn idee pas nagedacht moeten worden over verdere stappen. Zie hierboven. Zoals eerder, ik snap jullie zorgen. Maar zoals ik hierboven net aangeef is een advocaat op dit moment nog niet de oplossing naar mijn idee, niet voordat er een eerste voorstel is gedaan tenminste. Dit wat jij schetst is precies de afweging waar ik mee worstel. Zoals aangegeven in mijn eerste post is het niet mijn bedoeling om mijn hand te overspelen of gekke bedragen te vragen. Maar ergens zou ik, gevoelsmatig, een bepaalde compensatie/genoegdoening willen krijgen. Boekhoudkundig heb ik nu recht op bedrag X, maar dat dekt natuurlijk niet de waarde die het eigenlijk waard is. Laat staan een compensatie voor in de loop der jaren geïnvesteerde tijd en energie en/of misgelopen inkomsten nadien. Mijn idee is dus om naast de jaarcijfers een overzichtelijk uiteengezet voorstel te doen van mijn kant, zonder gekke eisen te stellen. Mijn vraag aan jullie blijft: stel dat een zaak als deze voor een rechter komt, die gaat niet diep in zo'n zaak duiken en zal waarschijnlijk gewoon naar de jaarcijfers kijken en de eindafrekening van de boekhouder volgen. Is dat een juiste gedachte? Oftewel: het minimale waar ik recht op heb en toegewezen zou krijgen, is wat nu door onze boekhouder op papier is gezet? En puur juridisch: zou er nu sprake moeten zijn van uittreden van een van de vennoten (ikzelf) per 1 januari 2019, en dus dat hij mij per die datum moet uitkopen (met terugwerkende kracht). Of is er sprake van opheffing van de VOF door ons beide nu? Praktisch gezien is er sprake van het eerste, dat hij later in 2019 ook gestopt is met alle werkzaamheden is aan hem geweest. Maar hoe zit dit juridisch?
  3. Begin 2019 na alle spanningen zat ikzelf niet al te best in mijn vel, richting zomer 2019 heb ik alle administratie (zoals ik dat jaarlijks deed) in orde gemaakt en naar onze boekhouder gebracht. Daar lag het letterlijk vanaf toen tot twee weken terug min of meer te 'liggen'. Af en toe wel wat contact en een keer 1 op 1 gezeten, maar het concept jaarverslag kwam pas recent. Dat is een andere ergernis, maar dat is niet voor nu. :)
  4. Klopt helemaal. Ik snap jullie zorgen, het is niet dat ik die zelf niet heb gehad of niet aan denk, maar ik durf wel te zeggen dat hij geen gekke dingen doet vanuit onze naam. Maar des te meer zaak om nu snel de boel af te ronden, daarom jullie advies gevraagd.
  5. Voor lijken uit de kast ben ik niet bang, maar desondanks een terechte opmerking. Het is inderdaad onderhandelen, maar daarom ook mijn vraag aan jullie: wat is volgens jullie eerlijk en realistisch? Ik wil niet perse meer dan waar ik recht op heb of hem een poot uitdraaien, integendeel. Maar simpelweg genoegen nemen met de cijfers van de boekhouder die door mijn compagnon zijn toedoen lager uitvallen dan nodig was geweest, dat staat mij ook tegen. Stel dat het voor een rechter komt (wat absoluut niet mijn voorkeur heeft), heb ik hoe dan ook minimaal recht op de eindafrekening obv de jaarcijfers?
  6. Beste allen! Allereerst, let niet op mijn naam, dit is een oud account uit de tijd dat ik student was. Hieronder een wat lange schets van de situatie, onderin staat de feitelijke vraag. Situatie: Ik heb samen met mijn compagnon een VOF waarmee we tweedehands auto’s in- en verkochten. Gestart eind 2015, officieel gemaakt op 1 januari 2016 bij de KvK. Geen vennootschapsovereenkomst, natuurlijk stom achteraf. Alles is 50/50 verdeeld al die jaren, hij investeerde vanaf het begin, ik deed de meest verscheidene werkzaamheden en hij liet mij vooral de zaak runnen. Hij maakte niet persé minder uren dan mij, maar hij deed meer praktische zaken (transport van auto’s, klanten ontvangen, etc). Dat was allemaal prima, nooit een issue geweest. Hij had naast onze onderneming nog een bedrijf wat voor hem zijn primaire inkomsten zijn. Ik was daarnaast nog student, wat logischerwijs op een lager pitje kwam te staan. Onze onderneming draaide leuk, we reden allebei een youngtimer auto van de zaak, namen af en toe wat geld op en dat was prima. Doel was om, nadat ik mijn studie zou hebben afgerond, door te pakken en er echt salaris uit te gaan halen. Dat was naar mijn idee mogelijk omdat de statistieken die ik bijhield mij daar het vertrouwen in gaven (gem aantal stadagen, winstmarge, tevreden klanten, etc). Echter kwam er eind 2017 wat gedoe, nog niet echt tussen ons, maar meer aan zijn kant met zijn andere bedrijf. Dat gaf spanningen bij hem, en dus ook bij onze zaak. De druk kwam meer op onze onderneming te liggen, er moest maar ineens ‘snel geld verdiend worden’. Iets wat niet haalbaar was omdat we simpelweg die volumes niet draaide met onze voorraad. Gaandeweg 2018 nam hij steeds meer de touwtjes in handen, dat ging vrij opgemerkt. Dingen waar hij zich voorheen niet of nauwelijks mee bemoeide ging hij nu op eigen houtje regelen. Dus ook zonder overleg met mij of zonder iets goed te overdenken. Halverwege 2018 bleek, door de opgelopen spanningen, wel dat het tussen ons niet helemaal goed ging. Hij ging ook vanuit onze zaak aankopen doen (auto’s) waar hij en zijn gezin vervolgens in gingen rijden. Prima als dat financieel allemaal haalbaar is, maar dat was het niet en het gaf ons bedrijf problemen met de continuïteit. Vanaf dat moment zette hij mij eigenlijk compleet buitenspel en werd ik nergens meer bij betrokken. Alles wat ik nog probeerde of regelde werd genegeerd of hij overrulede dat. Daar de zaak aan zijn huis vast zit en ik daar niet altijd aanwezig was gaf hem dat ook de mogelijkheid om buiten mij weten om auto’s te verkopen en deze contant af te laten rekenen (wat voorheen zelden gebeurde). Zodoende had ik ook weinig zicht meer op wat er precies gaande was. Hij heeft onze voorraad na de zomer 2018 langzaam verkocht en kocht daar auto’s voor hemzelf en het gezin mee terug. Vanaf oktober 2018 heb ik hem niet meer gezien en ging contact moeizaam per app of telefoon. Op 31 december 2018 gaf hij mij te kennen dat ik vanaf de volgende dag geen eigenaar meer zou zijn van onze zaak (die onze beide eerste letters van onze achternaam had) en gaf hij mij de opdracht die dag mijn/onze auto af te leveren en de laptop en wat administratie. Ik heb hem aangegeven dat de afhandeling van zulke zaken niet op zo’n manier gaat, daar wij beide 50/50 eigenaar zijn van een zaak. Hij heeft begin januari de handelsnaam bij de KvK gewijzigd naar zijn eigen initialen. Maar de onderliggende naam van het samenwerkingsverband is nog steeds de oorspronkelijke naam. Ook heeft hij eenzijdig in een eerder stadium mijn tankpas laten blokkeren en in maart 2019 heeft hij zonder dit aan mij te melden mijn auto uit onze bedrijfspolis gehaald, waardoor ik niet meer WA verzekerd was. Gelukkig had ik dit binnen een paar dagen door. Lang verhaal kort, wij moeten dus zakelijk uit elkaar. Onze administratie lag heel lang bij onze boekhouder, maar daar heb ik onlangs de jaarcijfers 2018 van ontvangen. 31 december 2018 is in feite de peildatum om uit elkaar te gaan, omdat hij vanaf toen compleet solo heeft gehandeld en ook de handelsnaam heeft laten wijzigen. Echter heeft hij zelf later in het najaar 2019 een poging gedaan om de VOF op te heffen bij de KvK. Iets wat natuurlijk helemaal niet kan zonder mijn goedkeuren, die ik natuurlijk niet ga geven zonder een overeenkomst tussen ons. Boekhoudkundig is nu wel duidelijk wie wat toekomt. We hebben X resultaat, dat wordt 50/50 verdeeld over ons beide kapitaal en plus minus onze opnames en verrekening bijtelling auto’s komt er een bedrag uit. De vraag is: is dat een terechte wijze en methode om uit elkaar te gaan? Of zou er een vorm van goodwill verrekend moeten worden. Of een vorm van compensatie? In mijn beleving is onze onderneming door zijn handelen doodgebloed en mis ik sindsdien inkomsten die er anders wel geweest waren, getuige de cijfers over onze eerste 3 jaar. Bij opheffing zou ik denken dat we het kapitaal in de eindafrekening moeten volgen. Maar gevoelsmatig ben ik eruit ‘gebonjourd’ en vind ik dat hij mij moet uitkopen per 31 december 2018 tegen een nader te bepalen prijs. Er is nooit iets overeengekomen over verrekening van arbeidsuren of investeringen die hij heeft gedaan. Zou dat nog iets zijn wat meegenomen moet worden? Graag jullie advies over hoe dit het beste aangepakt moet worden.
  7. Hallo, Ik moet de jaarrekening in de bijlage doornemen en 'ontleden', echter ondervind ik wat problemen. Wilt iemand mij helpen en vertellen wat ik hier precies zie? Naar mijn idee gaat het heel slecht, jarenlang een negatief eigen vermogen en hoge kortlopende schulden. Een bedrijf met deze jaarrekening kan naar mijn idee nooit lang meer bestaan, als er op een ogenblik geld door de crediteuren gevraagd wordt is het ineens klaar, lijkt mij. Graag hoor ik jullie reacties. jaarrekeningen.xlsx
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept