StevenK

Er zijn wel schadeposten te bedenken: Voornamelijk reputatieschade en al het meerwerk dat er nodig is/is geweest buiten een simpele melding/vraag om verwijdering te krijgen.

Een schadevergoeding moet zien op op vermogen waardeerbaar nadeel betrekking hebben. Een schadepost 'bedenk' je niet, die is er of die is er niet en of die er is, onderbouw je met stukken.

Mijn percentage zal worden bereikt door middel van het verrichten van werkzaamheden binnen de BV.

Dat betekent dat die werkzaamheden verloond zullen moeten worden.

Vroeg ik me ook af inderdaad. Kunnen juridische kosten die gemaakt moeten worden om verwijdering te bewerkstelligen schade zijn die meteen in het geding gebracht worden?

Maar die kosten zijn niet gemaakt.

Mogelijk is er natuurlijk ook schade aan reputatie en kunnen opdrachten zijn misgelopen, maar of dat bewijsbaar is? Het is wel duidelijk dat de pagina geen belang dient voor de eigenaar/bemiddelaar. Een procedure is dus zeer kansrijk lijkt me.

Lijkt me zeer moeilijk kwantificeerbaar.

SCHADEVERGOEDING.

 

 

 

 

 

Welke schade?

Precies. Advocaat. Kort geding.

Door de discussie te voeren, voed je juist zijn motivatie, omdat je laat zien dat het je dwars zit, maar geen echte stappen zet.

Een negatief EV komt toch niet door de computer van de bank of hypotheekverstrekker? Timing is m.i. eenvoudigweg beroerd als de rest van het verhaal positief is.

 

Groet,

 

Highio

 

Precies. Negatief EV in de BV *en* privé niks overhouden van 90k per jaar betekent geen reserves en vooral volledige afhankelijkheid van toekomstige inkomsten. Dat is voor een geldverstrekker een behoorlijk risico, zelfs wanneer je een object met voldoende overwaarde wilt financieren.

Dit is toch onvoorstelbaar. 'brief'. Technisch zou het toch zeer eenvoudig moeten zijn om achter de login voor de aangifte ergens een documentlibrary te hangen? Nooit meer brieven / aangiftes etc kwijt, nooit meer bellen omdat je iets niet meer hebt of niet gekregen hebt.

Verder ... Artikel 139a en verder van het Wetboek van Strafrecht bepaald dat het in beginsel is toegestaan een gesprek op te nemen. De Voorwaarde is wel dat de opnemende partij zelf deelnemer is in het gesprek, of dat het gesprek wordt opgenomen in opdracht van één van de deelnemers in het gesprek.

Dat iets niet strafbaar is, maakt het nog niet rechtmatig. De Hoge Raad heeft echter al - lang geleden - uitgemaakt dat het opnemen van een gesprek waaraan je zelf deelneemt niet onrechtmatig is, tenzij er sprake is van een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Dus in familierechtelijke zaken zoals echtscheidingen kan een advocaat en een rechter weinig met een opname, maar in andere gevallen vaak wel.

Geen maandelijkse kosten, geen doorschakel tarieven etc.

Plus dat doorverbinden naar een mobiel bij xoip maar liefst €0,12/min kost (en dat was de vraag). Bij cheapconnect is dat "maar" €0,05/min.

 

Er is wel een andere veel goedkopere oplossing maar die vereist nogal wat expertise. Een voip nr (b.v. 020) en dan lokaal (of virtueel) een voip servertje die het nummer doorgeeft aan de mobiel via een goedkopere provider zoals stuntcalls of andere dellmont variant. Dat kost €0,01/min (geen starttikken).

 

Goedkoper is een SIP client op je mobiel. Steeds meer voip providers hebben dat en je kunt ook een 3rd party SIP client installeren.

Als alle x miljoen ondernemers dit doen:

 

voor kerst voor 10.000 euro bij Apple / elektronica bestellen

na kerst zakelijk in gebruik nemen

op 1 januari terugsturen

dan mogen ze samen x miljard afschrijven

Nee, want ze krijgen de aanschafwaarde terug, en dus is er sprake van een boekwinst.

Die 20% is een fiscale afschrijving. Dat zegt niet zo heel veel over de economische (vervangings)waarde en het is zeker niet zo dat de waarde 'op de grens van het boekjaar' daalt.

Of en hoe je rekening houdt met de waarde is afhankelijk van de juridische basis waarop je (een deel van) de koopsom terugbetaalt. Als je het hebt over ontbinding vanwege non-conformiteit, dan kun je voor zakelijke klanten afspreken dat je enkel de waarde terugbetaalt en - tenzij je daar een onredelijke waarderingssystematiek hanteert - houdt dat ook stand. Daarbij hoef je niet uit te gaan van de afschrijving zoals de klant die zelf hanteert, maar kun je ook zelf een waardering bepalen.

Ik snap werkelijk niet wat je nu bedoelt te vragen.

Als er in de overeenkomst niets staat over tussentijds opzeggen, dan kan dat niet. Er is geen regel die (startende) ondernemers daarin extra ruimte geeft ten opzichte van het contract.

Is het niet zo dat de werknemer op 'vervallen' van de overeenkomst probeert de sturen omdat hij hoopt daarmee andere onderdelen van de overeenkomst, zoals studie-, relatie-, geheimhoudings- of concurrentiebeding te omzeilen?

Of je van ISDN, PSTN of rooksignalen overstapt naar Voip maakt niet zoveel uit. Omdat de drager een andere wordt (van bekabeling naar netwerkprotocol) is wel wel handig dat je eerst je telefoniestructuur opnieuw doordenkt en ook kijkt naar zaken als vast/mobiel integratie.

Dan kun je daarna je volledige Voip structuur optuigen en testen en misschien ook je netwerkverbinding/router/whatever optimaliseren/vervangen en pas daarna je nummer(s) overzetten.

Aangezien de vraagsteller geen vordering heeft op de ondernemer, zijn alle facturen die deze laatste betaalt, giften. Ik weet niet wat er dan met de btw gebeurt, wel dat er dan iemand schenkingsbelasting moet betalen.

Nee, de ondernemer kan een schuld van een ander voldoen, als jij mijn telefoonrekening betaalt, is dat wellicht een schenking aan mij, maar niet aan Vodafone. Het zou dus gewoon om betalingen op de openstaande facturen gaan.

VPB betaal je over de winst, niet over wat je met die winst doet. Die uitkering heeft dus geen invloed op de VPB.

terwijl de eigenaar dus kon weten dat het mis zou gaan.

 

Bovenstaande vind ik een interessante regel.

Zelf heb ik een aantal jaren geleden voor mijn B.V een faillissement als zeer waarschijnlijk geacht.

Ik heb me goed laten voorlichten door een insolventie advocaat om zelf mijn faillissement aan te vragen.

Op mijn vraag of dat mogelijk strafbaar kon zijn antwoordde hij heel stellig:

NEE, zeker niet. Zodra je weet dat je niet meer aan je verplichtingen kan voldoen dan ben je juist strafbaar.

Juist dan kunnen ze je als bestuurder aansprakelijk stellen en dus prive aansprakelijk gesteld worden.

 

Groet,

Paul.

Precies, de Beklamel-norm. Een bestuurder die een verplichting aangaat waarvan hij op dat moment wist of had moeten weten dat de vennootschap die niet na zou komen, is daarvoor aansprakelijk. Dat wel een behoorlijk zware bewijslast.

De Belastingdienst (of welke beslaglegger ook) legt geen beslag op een bankrekening, maar op het saldo dat er op dat moment staat.

Mag dat? Ja, beslag vereist een titel, waar uiteindelijk met een stempel 'in naam van de koning' rechtskracht aan gegeven wordt.

En met een beetje pech betekent dat verlies nemen. Maar zorg in ieder geval dat je meteen je voorraad terug haalt en geloof niet in hun smoesjes dat het nog verkoopt, want het klinkt alsof ze jouw voorraad gebruiken om andere schuldeisers dan jij te betalen.

Bewust kies ik ervoor om bepaalde informatie achterwege te houden en alleen de informatie te geven die er voor nodig is om mijn vraag te beantwoorden.

 

Je bedoelt dat je ervoor kiest alleen die informatie te geven waarvan *jij* vindt dat die voldoende is om jouw vraag te beantwoorden, maar daarbij misken je dat jij die selectie maakt vanuit de verwachtingen die jij hebt.

Het enige wat je hiermee bereikt, is dat je niet een antwoord krijgt op je vraag, maar een opmerkingen hooguit raken aan de beantwoording van je vraag.

Je geeft zelf al aan wat de fout was: factuur verwijderd. Dus de oplossing is de factuur weer maken en daarna crediteren.

IVB wordt algemeen gebruikt als afkorting voor Invorderingsbedrijf BV.

 

De uitspraak waaraan wordt gerefereerd is gepubliceerd en beschikbaar.

ECLI:NL:RBDHA:2018:6733

 

bij

 

uitspraken.rechtspraak.nl

 

ECLI:NL:RBDHA:2018:6733

 

Instantie: Rechtbank Den Haag

Datum uitspraak: 22-05-2018

Datum publicatie: 12-06-2018

Zaaknummer: 6514515 RL EXPL 17-30050

Rechtsgebieden: Civiel recht

Bijzondere kenmerken: Eerste aanleg - enkelvoudig

Inhoudsindicatie: Toewijzing vordering tegen het Invorderingsbedrijf vanwege schending zorgplicht. De kosten wogen niet op tegen de te verwachte opbrengsten. Het Invorderingsbedrijf had eisers daarom moeten adviseren niet te procederen.

 

 

 

 

5.2.

Uit de door Invorderingsbedrijf overgelegde correspondentie blijkt dat [eisers] erop is gewezen dat de kosten zoveel mogelijk op de wederpartij worden verhaald, maar nergens staat dat Invorderingsbedrijf [eisers] heeft verzekerd dat de kosten volledig op [verhuurder] verhaald zouden kunnen worden. Ook anderszins is daar niet van gebleken.

 

5.3.

Desondanks is de kantonrechter van oordeel dat Invorderingsbedrijf haar zorgplicht als opdrachtnemer heeft geschonden. Op het moment dat werd gedagvaard, bedroegen de kosten al € 716,97 (€ 223,00 griffierecht + € 15,00 portokosten dagvaarding + € 331,54 opstellen dagvaarding en € 147,43 betekening dagvaarding). Bovendien blijkt uit de mail van 12 oktober 2015 te 10.49 uur van Invorderingsbedrijf dat daar nog € 328,25 wegens buitengerechtelijke kosten bij zouden komen, zodat de kosten al ruim boven de duizend euro uitstegen. De vordering bedroeg € 1.500,00, te vermeerderen met buitengerechtelijke kosten en rente. Invorderingsbedrijf brengt uiteindelijk € 3.137,24 aan kosten bij [eisers] in rekening. Het had op de weg van Invorderingsbedrijf gelegen om – gezien de geringe omvang van de vordering en de gezien het feit dat uit de reeds gevoerde correspondentie reeds bekend was dat [verhuurder] verweer zou voeren – vooraf een inschatting te geven van de kosten van de procedure. Van een professionele dienstverlener mag dat worden verwacht. Zo wist Invorderingsbedrijf dat gezien het verweer van [verhuurder] de kans op een comparitie van partijen zeer groot was, zodat, gezien de locatie waar werd geprocedeerd – het voor Invorderingsbedrijf duidelijk had moeten zijn dat haar kosten op basis van het gehanteerde uurtarief de hoogte van de vordering aanzienlijk zou overschrijden. Alleen al aan reistijd heeft Invorderingsbedrijf een bedrag van € 569,95 in rekening gebracht (2,40 uur inclusief BTW en 6% kantoorkosten die nergens door Invorderingsbedrijf worden genoemd). Invorderingsbedrijf had [eisers] voor de redelijkerwijs te verwachten kosten moeten waarschuwen. Bovendien had Invorderingsbedrijf, anders dan zij nu heeft gedaan [eisers] op gezette tijden moeten informeren over de – voortschrijdende – kosten van de procedure, zodat de kosten de eventueel te verkrijgen baten niet – ongemerkt – overschrijden. Dit geldt te meer nu [eisers] meerdere malen, zoals uit de onder 2.5 tot en met 2.9 weergegeven correspondentie blijkt, heeft gevraagd naar de te verwachten kosten. Invorderingsbedrijf mocht niet volstaan met een enkele verwijzing naar het door haar gehanteerde uurtarief.

 

5.4.

Invorderingsbedrijf, die als opdrachtnemer de plicht heeft om [eisers] op de hoogte te houden van haar werkzaamheden en daarover rekening en verantwoording af te leggen, heeft [eisers] gelet op het voorgaande niet in de gelegenheid gesteld om voorafgaand aan het uitbrengen van de dagvaarding een weloverwogen keuze te maken. Het noemen van losse bedragen zonder een en ander overzichtelijk op een rijtje te zetten en een concrete kosteninschatting te geven, getuigt – zeker in dit geval waar het een geringe vordering betreft – niet van een deugdelijke vervulling van de zorgplicht.

 

5.5.

Uit het voorgaande volgt dat Invorderingsbedrijf toerekenbaar tekort is geschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de overeenkomst. Om die reden is zij gehouden de schade die [eisers] heeft geleden te vergoeden. De kantonrechter is van oordeel dat Invorderingsbedrijf [eisers] in dit geval had moeten adviseren om niet te gaan procederen. Wanneer zij dat zou hebben geadviseerd, zou [eisers] naar het oordeel van de kantonrechter van een gerechtelijke procedure hebben afgezien en had zij de met de procedure gemoeide kosten bespaard. De vordering van [eisers] zal daarom worden toegewezen

Duidelijke taal van de rechter

Beste Higherlever-leden,

 

Elke maand ontvangen wij een factuur voor onze huur, daar in staat betalen voor: 1-"Daar op volgende Maand". Wij hebben ingesteld bij de bank deze eind van de maand te betalen, nu krijgen wij van onze huurder te horen dat wij structureel te laat betalen. Wie moet er rekening mee houden met de tijd die de bank er over doet om de betaling te verwerken, de wij of de verhuurder?

Het is jouw verantwoordelijkheid dat de betaling op tijd ontvangen is. Het is overigens niet de tekst op de factuur die bepaalt wanneer er betaald moet zijn, maar de (inhoud van de) overeenkomst.

Daarnaast stuurt hij de factuur pas rond de 25 of later van eind van de maand, waardoor ik de factuur pas 5/6 dagen van te voren krijg.

Ja, en? Op het moment dat je de huurovereenkomst sloot wist je toch al wat je ging betalen en wanneer? Dan hou je daar toch rekening mee?

De reden waarom diverse verhuurbedrijven met buitenlandse kentekens werken voor campers is nu net die bpm, want die is gewoon verschuldigd.

Uiteraard kun je de activiteiten overdragen gedurende het boekjaar.

De liquidatie vereist het opstellen van afsluitende cijfers, of je dat nu gedurende het jaar doet of per 31/12 maakt toch in de kosten niet uit?