StevenK

23 uur geleden, Cosara zei:

Zowel links- of rechtsom mooie woorden, maar het tonen van en spreken over kwetsbaarheid is vooral een door cultuur bepaalde houding. Het is vragen om door de spreekwoordelijke gehaktmolen gehaald te worden. De “Leader of the pack” kan zich geen zwakheid veroorloven.

Dat vind ik heel kortzichtig. Ik ben een enorme techneut, maar de mensen met wie ik werk hebben soms wel 30 of 40 jaar ervaring in het vak. Als ik me dan niet kwetsbaar opstel door te laten zien dat ik niet alles weet en kan wat zij weten en kunnen, dan doe ik het echt fout; me kwetsbaar opstellen door op hun kennis en ervaring af te gaan is dan echt de enige juiste keuze.

Dat is geen zwakheid, dat is gewoon onderdeel van de gereedschapskist van ondernemers met personeel.

Die vraag moet je vooral aan je hypotheekadviseur stellen. Het probleem zal kunnen zijn dat je formeel die last van 350k lening niet kunt dragen met je 58k salaris, maar juist bij een DGA kijkt de financier niet alleen naar het salaris, maar ook naar de resultaten van de BV.

Op zich ben ik groot fan van lenen bij de eigen BV, zolang er HRA nog bestaat, omdat je daarmee liquiditeit genereert in je BV en die liquiditeit kun je weer gebruiken om de bank (extra) af te lossen. En omdat de BV geen hypothecaire zekerheid heeft, kun je daar een hogere rente betalen, waardoor het voordeel juist groter wordt.

Maar je moet dan wel in privé de mogelijkheid hebben om die rente te betalen.

42 minuten geleden, Jasper S. zei:

Nee hoor de korting wordt niet meteen bepaald. Dit ligt aan het gedrag van de afnemer. Nieuwe klanten krijgen geen of als ik ze binnen wil halen een beetje korting. De rest moeten ze verdienen en is afhankelijk van afname, betalings en aanvraag gedrag. Hier zijn trouwens bij ons geen vaste regels voor. Nederlanders zijn niet zo vanbhet onderhandelen. Een nieuwe korting ontstaat meestal uit een grote opdracht.

Soms raken ze hun korting ook kwijt door bijvoorbeeld slecht betalingsgedrag of als ze onvoorzichtig met materialen zijn.

De korting is eigenlijk meer omdat je een bedrijf een hogere marge gunt. In de huidige economische situatie waar in onze branche zit is het aanbod nog altijd kleiner dan de vraag.

Maar je mag het noemen wat je wilt, het is en bljjft een verlaging van de oorspronkelijke prijs. Een prijs die een eindgebruiker wrl betaald.

Nu leg je het anders uit en ja, dan is het echt korting. En wat je daarbij heel goed doet, is dat je duidelijk maakt dat die korting niet iets is dat je weggeeft, maar waar iets tegenover staat.

2 uur geleden, Jasper S. zei:

Er staat toch echt korting op de offerte. En zo wordt het ook altijd besproken. ;-)

Het is ook dezelfde handeling die we doen als we een project leuk vinden en die naar een hoger niveau willen trekken. Bijvoorbeeld de vroegere higherlevl bijeenkomsten.

Het woordenboek zegt

Klopt.. Maar aangezien die dealer / tussenpersoon nooit die 'oorspronkelijke prijs' zou betalen, is het geen verlaging van de oorspronkelijke prijs, maar het bepalen van een prijs voor een andere context dan waar jouw normale prijs voor bedoeld is.

En ik snap dat je het 'korting' noemt, maar je had het net zo goed 'dealermarge' kunnen noemen. Het gaat erom dat jij die korting niet gebruikt als een middel om een order binnen te halen, maar als een instrument om de prijs voor jouw dealer te bepalen.

16 uur geleden, Jasper S. zei:

Wij werken heel veel met kortingen, afhankelijk van het soort klant.
Wij werken zelden voor de eindklant. En aangezien evenementen organisaties ook wat moeten verdienen zit hun winst in de marge/korting.

Maar da's dan geen korting, maar een dealer/tussenpersoonprijs waarvan de hoogte bepaald wordt op basis van de eindklantenprijs.

Korting is alleen nuttig als er iets tegenover staat en dat voor de klant ook duidelijk is. "10% korting als je voor meer dan 100 euro koopt" of "25% korting bij aankoop van minimaal 3 artikelen" zijn daarvan goede voorbeelden.

Korting geven om iemand over de streep te halen een aankoop te doen is in mijn ogen een zwaktebod: je geeft de klant daarmee het idee dat de eerdere prijs te hoog was en je voegt ook geen waarde toe in het proces. Eigenlijk is het een beetje als in je broek plassen: op het moment dat je het doet geeft het een warm gevoel (want deal gesloten) maar daarna gaat het stinken, plakken en krijg je het koud (want te weinig marge om je toegevoegde waarde te realiseren)

Weet je zeker dat je niet voor minimaal 20% standbouw doet? Want als je niet onder een andere CAO valt, dan is die 20% al genoeg om onder de werkingssfeer van deze CAO te vallen.

En dat je personeel het niet wil, is helaas niet van belang, want zo'n CAO die is op grond van wetgeving algemeen verbindend verklaard.

En het grootste nadeel voor werkgevers is vaak dat die er ook nog eens een pensioenfonds met aansluitverpichting is.

4 uur geleden, Jaap B zei:

Weerleg elk punt uit de ingebrekestelling met tegenbewijs

Dat zou ik juist niet doen: blijven bij 'er is uitgevoerd wat overeengekomen is' laat veel minder ruimte voor discussie dan wanneer je op ek punt inhoudelijk gaat reageren.

Eén van de heel mooie dingen van ondernemerschap is dat, afgezien van betalen, helemaal niks moet.

En voor 'succes dat zichtbaar moet zijn' verwijs ik naar de vele verhalen over influencers die opscheppen met 'zichtbaar succes' dat helemaal geen succes die blijkt te zijn. Die Lambo is geleend, die kleding is nep. Zichtbaarheid van je succes nastreven is ijdelheid waar je als ondernemer niets aan hebt.

Deze stelling doet me denken aan de wijze uitspraak: 'geld, daar praat je niet over, dat heb je'. Degene die dat zei bedoelde daarmee vooral te zeggen dat mensen die over geld dat ze hebben of uitgeven praten het vaak niet hebben.

Dat is wel gebruikelijk. Want je wilt alle bekende verplichtingen opnemen.

6 minuten geleden, Cosara zei:

👍

Dat systeem van overzicht noemen we ook wel ‘boekhouden’

… en daarbij komt dan ook gelijk de discipline van het niet-uitgeven.

Het reserveren in aparte potjes heeft geen enkele zin als de discipline van het niet-uitgeven ontbreekt.

Grootste valkuil is het jezelf wijsmaken van “ik verdien het morgen wel weer terug”.

Dat “morgen” komt waarschijnlijk wel, maar het “verdienen” niet.

Spot on, Cosara. Ik denk je zelfs zo ver kunt gaan dat die discipline is wat de ondernemer onderscheidt van de avonturier.

Budgetteren zou elke ondernemer moeten doen. En het maakt niet zoveel uit hoe je het doet, het gaat erom dat je voor jezelf inzichtelijk hebt wat je wanneer moet betalen en wat je wanneer verwacht te ontvangen.

En dus niet alleen voor de belastingen, maar voor alle verplichtingen.

Dan weet je bijvoorbeeld ook goed wanneer je meer moet sturen op tijdige betaling door debiteuren of je juist met crediteuren in gesprek moet of uitstel mogelijk of dat je juist de ruimte hebt om sneller te betalen met een betalingskorting.

Toch maar even de open deur intrappen: de beste bescherming is zorgen dat je geen onbehoorlijk bestuur voert.

En dat is op zich niet zo bijzonder moeilijk: voldoen aan de wettelijke verplichtingen, handelen in het belang van (het voortbestaan van) de BV die je bestuurt en geen afspraken maken waarvan je weet dat de BV die niet na kan komen.

2 uur geleden, CDC-Finance zei:

Beste Justin,

Eerst zal de curator het faillissement afwikkelen en de schuldeisers laten weten of er vanuit de boedel een betaling te verwachten is en of de curator de bestuurder aansprakelijk stelt voor het boedeltekort. (Bestuursaanprakelijkheid)

Als de schuld uit de boedel niet kan worden voldaan dan zullen beide borgstellers worden aangesproken op de garantstelling die ze hebben gegeven.

Dit laatste is één van de grootste misvattingen over borgstellingen. Mensen denken vaak dat die pas uitgewonnen worden als blijkt dat de debiteur zelf echt niet (volledig) kan betalen, maar dat is niet zo. En de financier zal zeker niet de afwikkeling van een faillissement afwachten.

Zodra de debiteur in verzuim, kan de borg aangesproken worden en dat is ook precies wat financiers doen, juist omdat verhalen op een borg vaak makkelijker is dan op de debiteur zelf.

3 uur geleden, Cosara zei:

Het is het proberen waard, maar ik zie niet waarom er een schikking geaccepteerd zou worden als het te vorderen bedrag nagenoeg geheel gedekt is door twee private borgstellers?

Zoals ik het begrijp gaat het om het schikken van de borgstelling en de motivatie voor de financier om te schikken kan liggen in het feit dat mogelijk oninbare vordering op de balans een groter negatief effect heeft op de uitleencapaciteit dan het afboeken van die vordering via de resultaatrekening. De motivatie om juist niet te schikken kan liggen in voorwaarden van een onderliggende kredietverzekering die alleen uitkeert bij toepassing van een regeling van de faillissementswet.

Welk belang bij deze financier speelt kom je alleen achter door het gesprek aan te gaan.

20 uur geleden, JustinVH zei:

Hallo allen,

Ik zit in een situatie met een persoonlijke borgstelling voor een zakelijke schuld na faillissement van een BV (ongeveer €35k totaal, met twee borgstellers die allebei hoofdelijk aansprakelijk zijn tot circa €30k).

Mijn eigen financiële situatie is zwak: momenteel geen inkomen door chronische ziekte, geen eigen woning, geen vermogen en weinig tot geen spaargeld, plus nog enkele andere factoren die mijn situatie niet gunstig maken.

Ik vroeg me af in hoeverre een bank of deurwaarder in zo’n situatie openstaat voor een schikking, bijvoorbeeld door een deel van het openstaande bedrag (geleend van familie) ineens te betalen. Of is het gebruikelijk dat zij in dit soort gevallen gewoon altijd doorzetten richting een vonnis en beslag bij beiden, om vervolgens het volledige bedrag te proberen te verhalen, ook als dat in de praktijk erg lastig of langdurig zal worden (door weinig uitzicht op structureel inkomen)?

Ik hoor graag van iemand die hier in de praktijk ervaring mee heeft!

Groeten,

Justin

De bank zal op basis van het verwachte toekomstige (verdien)vermogen willen schikken, omdat een oninbare vordering op de balans nadeliger is voor de uitleencapaciteit van de bank, dan een afboeking via de resultaatrekening.

korte aanpak: VLTB berekening maken en daarmee dus ook de verwachte opbrengst bij een minnelijk traject of WSNP en dan een aanbod doen dat substantieel (20 / 25%) hoger ligt dat wat daaruit komt.

Een beroep op 'geen inkomen wegens chronische ziekte' zal uiteraard onderbouwd moeten worden met een onafhankelijke arbeidsdeskundige rapportage, bijvoorbeeld de beslissing van het UWV.

Het nadeel in jouw situatie is dat het in absolute zin om een klein bedrag gaat, waarvan, afhankelijk van jouw leeftijd, de bank ervoor kan kiezen af te wachten of je ergens in de toekomst toch nog over dat bedrag kunt komen te beschikken.

Omzet is om van te zweten, winst is om van te eten.

2 minuten geleden, Tuleed zei:

Bedankt voor het antwoord. Dat deze ergens op mijn eigen vermogensrekening komt te staan snap ik, maar hoe boek ik het zodat ik 2025 kan afsluiten? Moet ik het als een privéstorting opnemen?

Dat ligt eraan hoe je het precies boekt. Maar aangezien je schuld aan privé erdoor toeneemt, heeft boeken als een privéstorting materieel het goed effect.

Op 17-4-2026 om 09:24, masonverm zei:

Herkenbaar probleem. Het begint al bij de BTW-aangifte: veel starters weten niet welke rubrieken ze moeten invullen bij de Belastingdienst (1a, 1b, 5b etc). En hun boekhouder vult het in zonder uitleg, dus als ze later zelf willen doen weten ze niet waar ze moeten beginnen.

Een paar dingen die ik merk bij startende ondernemers in mijn omgeving:

1. Ze weten niet dat ze BTW op zakelijke kosten kunnen terugvragen (rubriek 5b)

2. 2. Ze snappen het verschil niet tussen 21%, 9% en 0% BTW

3. 3. Ze bewaren bonnetjes niet digitaal

Het grootste probleem is juist de overschatting dat ze denken dat ze het wel snappen en daarom geen (professionele) hulp nodig hebben. Dat zie je ook in heel veel vragen hier op HL voorbij komen. Elk jaar tientallen vragen met hetzelfde probleem: "Ik doe mijn eigen boekhouding in Excel, op een kleitablet of met een telraam, maar nu bij de aangifte heb ik een verschil in mijn balans."

Het probleem is dan niet dat je het niet snapt, maar dat je denkt dat het zelf wel kunt of dat een boekhouder te duur is.

Ik denk dat de ondernemers die echt genoeg snappen van boekhouding en de regels eromheen ver in de minderheid zijn. En dat zijn niet alleen startende ondernemers, dat zijn ook veel ervaren ondernemers.

In mijn werk als adviseur ben ik zo ontzettend veel ervaren ondernemers tegengekomen die echt niet snappen hoe je een balans moet lezen. En dan tref je bijvoorbeeld ondernemers die alleen naar omzet of liquiditeit kijken.

En eigenlijk moeten we dan blij zijn dat die startende ondernemers al snel struikelen in plaats van jarenlang onbedoeld een potje ervan te maken, om dan na die 10 of 20 jaar te concluderen dat ze al die jaren niets verdiend hebben.

Als jij 500 kosten boekt, omdat je die aan privé gaat vergoeden, dan boek je daar tegenover 500 op je kapitaalrekening.

Het klinkt zoals gezegd heel nobel, maar het concept van een BV is dat dat een zelfstandige entiteit is met een eigen belang. Wat jij wil bereiken, omzet van jouw BV overhevelen naar die van je partner, vanwege iets dat speelt in de privésfeer tussen beide bestuurders van die BV's, zou ik juridisch toch wel als 'onzakelijk' en 'niet in het belang van jouw BV' aanmerken.

Op 10-4-2026 om 21:13, Joost Rietveld zei:

Onder de margeregeling zet je geen BTW bedrag op je facturen. Dus je omzet is het bedrag dat je op de facturen hebt gezet. Er wordt immers geen BTW berekend naar de klant toe.

De marge-btw die je vervolgens afdraagt, boek je als kostenpost in de inkomstenbelasting

Is dat zo? Ik zou denken (en heb altijd begrepen) dat je bij het boeken van de de levering de verschuldigde BTW al uitsplitst en die als 'af te dragen BTW' op de balans zet, net zoals je dat bij een normale BTW factuur doet.

Als jij bewijzen hebt zoals je zegt, dan is het moment er echt wel om een advocaat in te schakelen en juist je compagnon met de juiste (juridische) gereedschappen klem te zetten, omdat hij in strijd met het belang van de onderneming handelt.

Want uiteindelijk is juist dat de norm waar het om gaat bij bestuurders: die moeten in het belang van (het voortbestaan van) de onderneming handelen.

36 minuten geleden, shoptillyoudrop zei:

Wanneer je de aandelen geërfd hebt van een B

... zal je ... moeten

Nee hoor. Als aandeelhouder hoef je helemaal niets te doen en doe je er goed aan vooral geen handelingen te verrichten die een bestuurder zou moeten doen.

Aandachtspunt zou nog kunnen zijn dat er mogelijk sprake is van bestuurdersaansprakelijkheid van de erflater, wat een extra reden kan zijn om niet zuiver te aanvaarden.

#disclaimer: ik ben geen erfrechtspecialist

Als er een executeur is, dan kan die de BV verder afwikkelen. Als beneficiair erfgenaam kun je helemaal niks, omdat het afwikkelen van de BV feitelijk een beschikkingshandeling ten aanzien van een vermogensbestanddeel uit de nalatenschap is. Zoals je ongetwijfeld weet staat dat op zijn op gespannen voet met de beneficiaire aanvaarding.

Precies wat Joost zegt.