StevenK

Korting is alleen nuttig als er iets tegenover staat en dat voor de klant ook duidelijk is. "10% korting als je voor meer dan 100 euro koopt" of "25% korting bij aankoop van minimaal 3 artikelen" zijn daarvan goede voorbeelden. Korting geven om iemand over de streep te halen een aankoop te doen is in mijn ogen een zwaktebod: je geeft de klant daarmee het idee dat de eerdere prijs te hoog was en je voegt ook geen waarde toe in het proces. Eigenlijk is het een beetje als in je broek plassen: op het moment dat je het doet geeft het een warm gevoel (want deal gesloten) maar daarna gaat het stinken, plakken en krijg je het koud (want te weinig marge om je toegevoegde waarde te realiseren)

Weet je zeker dat je niet voor minimaal 20% standbouw doet? Want als je niet onder een andere CAO valt, dan is die 20% al genoeg om onder de werkingssfeer van deze CAO te vallen. En dat je personeel het niet wil, is helaas niet van belang, want zo'n CAO die is op grond van wetgeving algemeen verbindend verklaard. En het grootste nadeel voor werkgevers is vaak dat die er ook nog eens een pensioenfonds met aansluitverpichting is.

Dat zou ik juist niet doen: blijven bij 'er is uitgevoerd wat overeengekomen is' laat veel minder ruimte voor discussie dan wanneer je op ek punt inhoudelijk gaat reageren.

Eén van de heel mooie dingen van ondernemerschap is dat, afgezien van betalen, helemaal niks moet. En voor 'succes dat zichtbaar moet zijn' verwijs ik naar de vele verhalen over influencers die opscheppen met 'zichtbaar succes' dat helemaal geen succes die blijkt te zijn. Die Lambo is geleend, die kleding is nep. Zichtbaarheid van je succes nastreven is ijdelheid waar je als ondernemer niets aan hebt. Deze stelling doet me denken aan de wijze uitspraak: 'geld, daar praat je niet over, dat heb je'. Degene die dat zei bedoelde daarmee vooral te zeggen dat mensen die over geld dat ze hebben of uitgeven praten het vaak niet hebben.

Dat is wel gebruikelijk. Want je wilt alle bekende verplichtingen opnemen.

Spot on, Cosara. Ik denk je zelfs zo ver kunt gaan dat die discipline is wat de ondernemer onderscheidt van de avonturier.

Budgetteren zou elke ondernemer moeten doen. En het maakt niet zoveel uit hoe je het doet, het gaat erom dat je voor jezelf inzichtelijk hebt wat je wanneer moet betalen en wat je wanneer verwacht te ontvangen. En dus niet alleen voor de belastingen, maar voor alle verplichtingen. Dan weet je bijvoorbeeld ook goed wanneer je meer moet sturen op tijdige betaling door debiteuren of je juist met crediteuren in gesprek moet of uitstel mogelijk of dat je juist de ruimte hebt om sneller te betalen met een betalingskorting.

Toch maar even de open deur intrappen: de beste bescherming is zorgen dat je geen onbehoorlijk bestuur voert. En dat is op zich niet zo bijzonder moeilijk: voldoen aan de wettelijke verplichtingen, handelen in het belang van (het voortbestaan van) de BV die je bestuurt en geen afspraken maken waarvan je weet dat de BV die niet na kan komen.

Dit laatste is één van de grootste misvattingen over borgstellingen. Mensen denken vaak dat die pas uitgewonnen worden als blijkt dat de debiteur zelf echt niet (volledig) kan betalen, maar dat is niet zo. En de financier zal zeker niet de afwikkeling van een faillissement afwachten. Zodra de debiteur in verzuim, kan de borg aangesproken worden en dat is ook precies wat financiers doen, juist omdat verhalen op een borg vaak makkelijker is dan op de debiteur zelf. Zoals ik het begrijp gaat het om het schikken van de borgstelling en de motivatie voor de financier om te schikken kan liggen in het feit dat mogelijk oninbare vordering op de balans een groter negatief effect heeft op de uitleencapaciteit dan het afboeken van die vordering via de resultaatrekening. De motivatie om juist niet te schikken kan liggen in voorwaarden van een onderliggende kredietverzekering die alleen uitkeert bij toepassing van een regeling van de faillissementswet. Welk belang bij deze financier speelt kom je alleen achter door het gesprek aan te gaan.

De bank zal op basis van het verwachte toekomstige (verdien)vermogen willen schikken, omdat een oninbare vordering op de balans nadeliger is voor de uitleencapaciteit van de bank, dan een afboeking via de resultaatrekening. korte aanpak: VLTB berekening maken en daarmee dus ook de verwachte opbrengst bij een minnelijk traject of WSNP en dan een aanbod doen dat substantieel (20 / 25%) hoger ligt dat wat daaruit komt. Een beroep op 'geen inkomen wegens chronische ziekte' zal uiteraard onderbouwd moeten worden met een onafhankelijke arbeidsdeskundige rapportage, bijvoorbeeld de beslissing van het UWV. Het nadeel in jouw situatie is dat het in absolute zin om een klein bedrag gaat, waarvan, afhankelijk van jouw leeftijd, de bank ervoor kan kiezen af te wachten of je ergens in de toekomst toch nog over dat bedrag kunt komen te beschikken.

Omzet is om van te zweten, winst is om van te eten.

Dat ligt eraan hoe je het precies boekt. Maar aangezien je schuld aan privé erdoor toeneemt, heeft boeken als een privéstorting materieel het goed effect.

Het grootste probleem is juist de overschatting dat ze denken dat ze het wel snappen en daarom geen (professionele) hulp nodig hebben. Dat zie je ook in heel veel vragen hier op HL voorbij komen. Elk jaar tientallen vragen met hetzelfde probleem: "Ik doe mijn eigen boekhouding in Excel, op een kleitablet of met een telraam, maar nu bij de aangifte heb ik een verschil in mijn balans." Het probleem is dan niet dat je het niet snapt, maar dat je denkt dat het zelf wel kunt of dat een boekhouder te duur is. Ik denk dat de ondernemers die echt genoeg snappen van boekhouding en de regels eromheen ver in de minderheid zijn. En dat zijn niet alleen startende ondernemers, dat zijn ook veel ervaren ondernemers. In mijn werk als adviseur ben ik zo ontzettend veel ervaren ondernemers tegengekomen die echt niet snappen hoe je een balans moet lezen. En dan tref je bijvoorbeeld ondernemers die alleen naar omzet of liquiditeit kijken. En eigenlijk moeten we dan blij zijn dat die startende ondernemers al snel struikelen in plaats van jarenlang onbedoeld een potje ervan te maken, om dan na die 10 of 20 jaar te concluderen dat ze al die jaren niets verdiend hebben.

Als jij 500 kosten boekt, omdat je die aan privé gaat vergoeden, dan boek je daar tegenover 500 op je kapitaalrekening.

Het klinkt zoals gezegd heel nobel, maar het concept van een BV is dat dat een zelfstandige entiteit is met een eigen belang. Wat jij wil bereiken, omzet van jouw BV overhevelen naar die van je partner, vanwege iets dat speelt in de privésfeer tussen beide bestuurders van die BV's, zou ik juridisch toch wel als 'onzakelijk' en 'niet in het belang van jouw BV' aanmerken.

Is dat zo? Ik zou denken (en heb altijd begrepen) dat je bij het boeken van de de levering de verschuldigde BTW al uitsplitst en die als 'af te dragen BTW' op de balans zet, net zoals je dat bij een normale BTW factuur doet.

Als jij bewijzen hebt zoals je zegt, dan is het moment er echt wel om een advocaat in te schakelen en juist je compagnon met de juiste (juridische) gereedschappen klem te zetten, omdat hij in strijd met het belang van de onderneming handelt. Want uiteindelijk is juist dat de norm waar het om gaat bij bestuurders: die moeten in het belang van (het voortbestaan van) de onderneming handelen.

Nee hoor. Als aandeelhouder hoef je helemaal niets te doen en doe je er goed aan vooral geen handelingen te verrichten die een bestuurder zou moeten doen. Aandachtspunt zou nog kunnen zijn dat er mogelijk sprake is van bestuurdersaansprakelijkheid van de erflater, wat een extra reden kan zijn om niet zuiver te aanvaarden. #disclaimer: ik ben geen erfrechtspecialist

Als er een executeur is, dan kan die de BV verder afwikkelen. Als beneficiair erfgenaam kun je helemaal niks, omdat het afwikkelen van de BV feitelijk een beschikkingshandeling ten aanzien van een vermogensbestanddeel uit de nalatenschap is. Zoals je ongetwijfeld weet staat dat op zijn op gespannen voet met de beneficiaire aanvaarding.

Precies wat Joost zegt.

For contracts longer than 6 months, a trialperiod is allowed . This trialperiod cannot be longer than one month, except when a collective labour agreement is in place which allows for a longer trialperiod. The month ends the day before the same day of the next month, so the last day of your contract is May 31st. You can find the terms that apply in article 7:652 of the Burgerlijk Wetboek (Dutch Civil Code).

Dat zie jij goed. Die sponsoring kost jou dus 150 euro.

Of dat zo is, is afhankelijk van de omzet. Tot een bedrag van een kleine 70k aan omzet zijn ze vrijgesteld onder de zogeheten kantineregeling

Ik denk dat de meeste ondernemers die spullen gewoon via de kosten laten lopen. Elke andere manier is gewoon meer werk om hetzelfde te bereiken. De oplossing van Hans is een stuk netter en heeft als voordeel dat de sponsoring ook in de boekhouding van de sportvereniging staat.

Dat lijkt mij afhankelijk van het recht waaronder die onderneming opgericht en geliquideerd is en of die liquidatie gevolgen heeft voor procesbevoegdheid en voor de intellectuele eigendomsrechten van die onderneming. In Nederland kan een vennootschap na liquidatie herleven als blijkt dat er nog vermogensbestanddelen (zoals een vordering tot schadevergoeding wegens auteursrechteninbreuk) zijn.