StevenK

Ik heb wel eens bij een Nederlands bedrijf een medewerker gehad die in België woonde. Wij sloten voor hem een leaseovereenkomst af bij een Belgisch leasebedrijf. En zeker als je in Duitsland woont, is die optie veel interessanter dan in Nederland leasen, omdat auto's in Duitsland goedkoper zijn.

Dat is nou net waar een BV zo handig voor is. Je staat op de loonlijst, je krijgt netto loon uitgekeerd en dat heb je zonder enige twijfel privé vrij te besteden :) En voor de rest: regeren is vooruitzien. En de boekhouding van Hans is daarvoor eigenlijk niet genoeg, want een boekhouding zegt iets over je vermogenspositie en niet zozeer over je liquiditeit. Zelf ga ik al jaren uit van het saldo aan liquide middelen minus alle bekende nog te betalen crediteuren en belastingen om te bepalen welke ruimte er is. De openstaande debiteuren hebben met opzet geen plaats in dit sommetje, zodat ik zeker weet dat het echt om vrij beschikbare liquiditeit gaat.

Ik denk dat je hier een heel goed punt hebt. Er zijn maar weinig fora die zo lang bestaan als HL en degene die zo lang bestaan hebben laten zien dat ze meebewegen met hun bezoekers. Toen ik lid werd van Tweakers, was dat echt een community van computernerds. Als je er nu kijk, is dat een heel brede community geworden: de scope van het forum is veel breder geworden dan het 25 jaar geleden was.

Melden bij de (deurwaarder van) de eerste beslaglegger, die moet het afhandelen en de opbrengst volgens de regels verdelen. Bij de tweede beslaglegger melden wie de eerste beslaglegger is. Staat allemaal hier ook beschreven: https://ondernemersplein.overheid.nl/wetten-en-regels/loonbeslag-regels-voor-werkgevers/ De belangrijkste daarin voor jou: U mag uw werknemer niet meer uitbetalen dan de beslagvrije voet. Het deel van het loon boven de beslagvrije voet betaalt u aan de gerechtsdeurwaarder. Als er meerdere deurwaarders beslag leggen op het loon van uw werknemer, dan betaalt u aan de eerste deurwaarder. Tenzij de eerste deurwaarder u vertelt dat u aan een ander moet betalen.

Ook dat is ondernemen: voor ogen houden wat je toevoegt en zorgen dat er onderscheidend vermogen blijft bestaan. Want het is die toegevoegde waarde die ervoor moet zorgen dat jouw omzet hoger is dan je kosten. En die toegevoegde waarde kan in allerlei aspecten zitten. Assortiment, levertijd, prijs zijn daarin lang niet altijd bepalend. Ik heb genoeg voorbeelden gezien waar die toegevoegde waarde verdween, omdat het business model gewoon niet meer houdbaar was met bijvoorbeeld de opkomst van het Internet (denk aan winkels in speelgoed, kookgerei en lingerie) of de opkomst buitenlandse dropshippers. Maar tegelijkertijd zie ik nu ook dat met de nieuwe importheffingen het in ieder geval in een branche waar ik klant ben gebeurt dat Nederlandse winkels ineens producten die tot nu toe vooral via AliExpress verkocht werden in het assortiment hebben genomen.

Jullie vinden me ongetwijfeld oud en achterhaald, maar echt, waar ben je als organisatie mee bezig als je je medewerkers door software wil laten inwerken. Kijk, dat je software gebruikt voor uitleg van machines, procedures, huisregels, noem maar op, dat snap ik. Maar het belangrijkste is toch dat je nieuwe mensen de rest van de mensen waar ze mee te maken krijgen leert kennen? Haal je dat niet juist weg met software? Voor mij was de rechtenstudie aan de OUNL ideaal, omdat het de enige manier was die paste in mijn agenda van toen. Daar kreeg ik zeker in het begin ook een paar van digitale onboardingen (uiteraard heette dat toen nog gewoon een 'inleiding strafrecht'), maar als er iets is dat ik node gemist heb, is dat de interactie met echte, juist bij de inleidende vakken. Pas na m'n studie, in de beroepsopleiding, kwam dat. Dat je les kreeg van iemand waar de ervaring vanaf spatte, die je met drie zinnen aan zijn lippen had hangen en je na vijf minuten het gevoel gaf dat je zelf aan die onderhandelingstafel zat of in die rechtbank stond. Dus in mijn ogen zou zo'n programma mensen moeten opleiden op die punten waar kennis leidend is: procedures, bediening van machines. Maar daarnaast zou het programma juist ook zo'n werknemer op pad moeten sturen om informatie bij mensen op te halen. En dan niet een 'emmer vonken', 'houtelektrodes' of 'luchtankers', maar nuttige informatie, over de processen anders verlopen dan het boek zegt, omdat Anita van inkoop alleen op dinsdag en donderdag facturen controleert en John van finance alleen op dinsdagochtend en donderdagochtend betalingen invoert. En eigenlijk moet zo'n tool zelflerend zijn. Door te vertellen hoe de vorige vijf werknemers begonnen zijn, moet daaruit een baseline ontstaan waarmee nieuwe medewerkers hetzelfde gaan doen.

In mijn tijd als advocaat heb ik genoeg ondernemers gezien die failliet verklaard werden omdat ze dachten dat de oproep nep was, dat ze wel uitstel zouden krijgen of dat de rechter wel zou snappen dat ze niet in één keer konden betalen. En de grootste misser was degene die wel uitstel kreeg, maar de datum van de tweede faillissementszitting een maand te laat in zijn agenda had gezet. Kortom, mogelijkheden te over om failliet verklaard te worden. En denk erom: failliet betekent niet dat je geen geld verdient, het betekent alleen maar dat er meer dan één opeisbare schuld is niet niet betaald wordt.

Goed bewaren :)

BTW is in de basis heel makkelijk: wat er op de factuur staat, bepaalt wat er voor de BTW 'waar' is. Als jij een factuur hebt gekregen waar geen BTW op gespecificeerd is, dan is de prijs die jij betaalt de prijs die jij betaalt en heb je geen recht op vooraftrek. En bij verkoop van die auto draag je over het deel dat niet BPM is (indien van toepassing) BTW af. Je moet daarom bij het maken van een BTW factuur voor een gebruikte auto altijd eerst de rest-BPM uit (laten) rekenen. Hier vind je een voorbeeld van een rest-bpm calculator.

"Een goede ondernemer durft nee te zeggen"

Ik zou graag aansluiten, maar ik betwijfel of ik er een middag voor vrij kan maken. #drukalseenkleinbaasje

Wat mij opvalt is dat TS in de analyse van allerlei zaken veel aannames doet, maar ik lees nergens dat hij geprobeerd heeft feedback van zijn bezoekers te krijgen. Ik zou eens een weekbudget Google Ads aan 'gratis shoptegoed na invullen vragenlijst' uitgeven om uit te zoeken waarom nagenoeg geen enkele bezoeker koopt. Want dat is volgens mij wat je wil weten. En dat kan ik heel kleine dingen zitten. Zelf haak af bij elke shop die mij niet duidelijk vertelt hoe snel ze versturen, ik betaal liever meer voor 'voor 22.00 besteld, vandaag verzonden', dan minder voor 'wij verzenden binnen twee à drie dagen'.

Werknemers en vakbonden hebben (te) veel macht, waardoor er een systeem is ontstaan met allerlei verplichte aansluitingen. En die pensioenfondsen, die zitten niet achter hun eigen geld aan, maar achter geld voor de mensen die op enig moment bij dat fonds een pensioen hopen te ontvangen. Maar die verplichte aansluitingen, dan zijn nogal al eens draken van regelingen. Ik heb het zelfs meegemaakt dat een personeels-BV in eerste instantie volgens StiPP verplicht aangesloten moest worden (in 2009 als ik het goed heb) en 10 jaar later werd diezelfde BV eruit gezet, omdat er alleen maar personeel uitgeleend werd aan groepsmaatschappijen. Het is in ieder geval voer voor specialisten en niet iets waar een ondernemer zelf makkelijk de juiste beslissing kan nemen.

Boten poetsen gaat om het toevertrouwen van een duur speeltje. Dat doe je niet zo gauw aan een vreemde via een website, dat doe je via je netwerk. Het is uiteraard goed om online vindbaar te zijn en betrouwbaar over te komen, maar ik zou, zoals Mieko04 hierboven zegt, niet teveel verwachten van online acquisitie.

In het geval van een pensioenuitvoerder: ja, want bij de meeste pensioenen heb je meer dan één fonds en die kunnen dus samen het faillissement aanvragen. En rechters staan daar ook meestal niet negatief tegenover omdat ook gaat om geld dat in theorie ingehouden is op het loon van de werknemer. In zo'n geval kun je als werkgever maar één ding: eerst betalen en dan zorgen dat het 'verkeerd' opgebouwde pensioen overgedragen wordt. Maar dat is echt voer voor pensioenspecialisten.

Dan is het dus gewoon hetzelfde als het lenen van een Makro- of Sligropas. (En vraag ik me verder af wat hierin jouw ondernemersvraag is. )

Als het alleen maar het inkopen bij een groothandel is, dan is er niks strafbaar. Dan is het niet anders dan het Makro of Sligro pasje van de buurman lenen om goedkoop boodschappen te (denken te) kunnen doen. Als hij inkoopt om te verkopen, dan is het waarschijnlijk uitkeringsfraude.

Wat is een lastige of moeilijke klant? In mijn wereld is dat op het eerste gezicht iemand die hogere eisen stelt dan onze andere klanten. Maar dat is niet altijd een klant waar je niet aan verdient. Ik heb wel eens meegemaakt dat de eisen die een nieuwe klant stelde na levering hoger bleken te zijn dan uit de tekening bleek. De makkelijke oplossing was geweest te zeggen: 'voldoet aan tekening, dus jammer', maar toch ervoor gekozen het product opnieuw te produceren. Achteraf bleek de klant zo blij met de manier waarop de klacht werd opgepakt, dat er meteen een herhaalorder bij kwam. En op die manier zette de lastige klant de organisatie juist op scherp en werd een vaste klant. De gevaarlijkste lastige of moeilijke klant vind ik de klant die hoge eisen stelt en tegelijkertijd (of achteraf) van prijs een heel belangrijk punt maakt.

Dit soort dingen zijn in mogen ogen pas ideaal geregeld als je je alleen druk hoeft te maken om je primaire proces. Vanuit die gedachte heb ik zelf software gebouwd (die bijna 20 jaar later nog steeds gebruikt wordt) en ook gewerkt met software waar dat heel goed ging (MKG, een pakket primair voor de metaalindustrie). Bij de huidige stand van de techniek is het ook heel goed mogelijk dat je een oplossing zoekt voor je primaire proces (dus in het geval van uurtje-factuurtje een applicatie waarin je je uren bij kunt houden en factureren) en dat doordat je de output daarvan (de facturen) automatisch doorstuurt naar een boekhouding omgeving (bijvoorbeeld Yuki), die die output automatisch (al dan niet met AI) verwerkt in de boekhouding. Dat laatste is wat ik nu met mijn bedrijf doe: ik heb een pakket voor mijn offertes, productie en facturen en de rest doet Yuki automatisch en het kantoor dat mijn aangiftes, loonadministratie en jaarrekening regelt controleert en stuurt bij. Ik ben in 35 jaar ondernemerschap (ouch, nu voel ik me toch wel oud) niet zo weinig tijd met de boekhouding bezig geweest :) Wat de boekhouding betreft ben ik alleen nog maar bezig met factureren (toch ook een leuk deel van ondernemerschap) en één keer per weer een betalingsbestand downloaden uit Yuki en uploaden naar de bank.

Het vraagstuk is herkenbaar en gevaarlijk. Want de vraag 'hoe kan ik bij mijn data' conflicteert nogal snel met 'hoe bescherm ik data zodanig dat anderen er niet bij kunnen'. Recent ben ik daar twee voorbeelden van tegengekomen. De éne was een adviesorganisatie op het gebied van databescherming die 'Google Workspace' gebruikte. als hun primaire opslag. Zeker in het huidige tijdsgewricht met een onvoorspelbare en zeer patriotistische overheid in de VS lijkt mij dat een enorm risico. De andere was een organisatie waar veel (bijzondere) persoonsgegevens via e-mail ontvangen en verstuurd worden en waar de oude garde geen gebruik wil maken van een extra beveiligingslaag, zoals 2FA.

Eigenlijk hoop ik de schaal waarop het interessant wordt iemand op kantoor te zetten helemaal niet te bereiken; ik vind het juist leuk om met een paar man de hele dag in de productie bezig te zijn.

Ik snap wat je zegt en zeker als het niet mogelijk is een terugbelafspraak te plannen, dan is het redelijk kansloos. Maar persoonlijk vind ik dat bereikbaarheid niet telefonisch hoeft te zijn. Aan de andere kant: toen ik advocaat was eindigde minimaal 75% van de inkomende gesprekken in "mail of breng de papieren waar u over belt, dan kan ik er naar kijken". En daarom probeerde ik al mijn klanten altijd ervan te overtuigen mij mail te sturen als ze me wilden spreken, met de belofte dat ik dan ook echt snel belde. En met de voorwaarde dat ze wel moesten vertellen waarover ze mij wilden spreken en dat een 'mijn dossier' daarvoor niet genoeg is. En ook nu ik een heel ander bedrijf heb, is telefonische bereikbaarheid eigenlijk heel lastig en is het vooral een onhandige kostenpost: elk telefoontje betekent dat het werk stil komt te liggen: ik moet weglopen van de herrie, vaak de order waar over gebeld wordt opzoeken op kantoor.

Dat zie je nog iets verkeerd: je moet in ieder geval loonbelasting afdragen over het DGA loon, je bent niet verplicht het loon uit te betalen. En voor de rest: ondernemen is risico nemen. Met je eigen winst van 40k (in een aparte BV of rechtstreeks in je personal holding) is het maar een heel beperkt risico. Dit nog los van de omstandigheid dat het 'gebruikelijk loon' er primair is om te voorkomen dat je jezelf veel minder verloont dan redelijk zou zijn, mede op basis van de resultaten in de vennootschap.

Dat vind ik heel kortzichtig. Ik ben een enorme techneut, maar de mensen met wie ik werk hebben soms wel 30 of 40 jaar ervaring in het vak. Als ik me dan niet kwetsbaar opstel door te laten zien dat ik niet alles weet en kan wat zij weten en kunnen, dan doe ik het echt fout; me kwetsbaar opstellen door op hun kennis en ervaring af te gaan is dan echt de enige juiste keuze. Dat is geen zwakheid, dat is gewoon onderdeel van de gereedschapskist van ondernemers met personeel.

Die vraag moet je vooral aan je hypotheekadviseur stellen. Het probleem zal kunnen zijn dat je formeel die last van 350k lening niet kunt dragen met je 58k salaris, maar juist bij een DGA kijkt de financier niet alleen naar het salaris, maar ook naar de resultaten van de BV. Op zich ben ik groot fan van lenen bij de eigen BV, zolang er HRA nog bestaat, omdat je daarmee liquiditeit genereert in je BV en die liquiditeit kun je weer gebruiken om de bank (extra) af te lossen. En omdat de BV geen hypothecaire zekerheid heeft, kun je daar een hogere rente betalen, waardoor het voordeel juist groter wordt. Maar je moet dan wel in privé de mogelijkheid hebben om die rente te betalen.