Jump to content

kuifje

Legend
  • Content Count

    435
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

52

Personal info

  • You are:
    maak een keuze
  • Country
    België
  • How did you find us:
    maak een keuze

Company info

  1. Ik ben geen verzekeringsexpert, maar het lijkt dat de verzekeraar toch ook kijkt naar het daadwerkelijke risico in de US/Canada. Die verzekeraar zal, neem ik aan, toch een veel redelijker offerte maken als het om 5 fietsen gaat dan om 5000? Of heb ik dat mis? Heb je dat aspect (zeer beperkte aantallen/waarde) wel voldoende benadrukt bij het vragen van offertes? En wellicht is het ook eens te bekijken of je dit risico kunt afdekken door middel van het oprichten van een rechtspersoon (een BV). In het onwaarschijnlijke geval dat er dan een dikke schadeclaim komt, is de BV failliet, maar jij zelf niet. Je zit hier wel potentieel met bestuurdersaansprakelijkheid, maar ik weet niet of je als bestuurder nalatig bent als je geen verzekering neemt als die, gezien je omzet, overdreven duur is. Wellicht te checken bij een jurist.
  2. Zie bijvoorbeeld hier: https://www.declercq.com/kennisblog/een-merkdepot-te-kwader-trouw/ Daar wordt een veel genuanceerde analyse op bais van de rechtspraak gemaakt.
  3. Nee, kwader trouw vereist meer argumentatie en omstandigheden dan 'hij wist het', bijvoorbeeld een actieve rol in het vervallen van het merk, of een eerdere met ruzie geeindigde onderlinge relatie, of een actief gebruik om de eerdere merkhouder dwars te zitten, of waarschuwings/dreigbrieven aan klanten. Puur een registratie op zich en een normaal, niet-confronterend gebruik van het merk zijn niet voldoende om de balans van neutraal naar kwader trouw te laten doorslaan.
  4. Dat is een beetje een rare redenering: als je geen schadevergoeding kunt eisen, welke afdwingbare rechten heb je dan nog? Geen, volgens mij. Rechten zonder mogelijkheid om ze af te dwingen (onder dreiging van een schadevergoeding) zijn geen rechten, dat is blufpoker.
  5. De handelsnaam betreft alleen de naam van de onderneming, niet de naam/het merk van de producten. Er kan wel eens wat overlap zijn, maar meestal niet. Er worden minder eisen aan gesteld, maar de rechten die je krijgt zijn ook veeeeeel minder. Als de andere firma ABCD heet en de producten verkoopt als ABCD-frutselgadgets, mag iedereen nog steeds frutselgadgets met de naam ABCD verkopen, zolang hij duidelijk maakt dat hij niet bedrijf ABCD is, maar bedrijf PQRS. Bovendien werken handelsnamen alleen regionaal. Ik blijf erbij: In dit voorbeeld is de vermeende kwader trouw een close-call, die naar mijn verwachting in het voordeel van de TS zal uitvallen.
  6. Zolang hij waarde ziet in het merk (die de oorspronkelijke eigenaar er niet meer in zag) is dat een voldoende en eerlijke motivatie. Als hij de oorspronkelijke eigenaar gaat lastigvallen, gaat het inderdaad al gauw de andere kant op, maar dan nog... De oorspronkelijke eigenaar wou het merk niet meer, dan moet hij niet achteraf gaan piepen. Het kan natuurlijk ook niet de bedoeling van het systeem zijn dat je een maal een merk registreert, dan het merk laat vervallen, maar wel tot in lengte der dagen rechten blijven claimen. Zo kan het systeem natuurlijk ook niet werken. Zelfs als je het ouder artikel over kwader trouw als richtlijn aanhoudt: Door het gebruik van 'met name' geeft de wetgever aan dat dit voorbeelden kunnen zijn van kwader trouw, zonder nadrukkelijk grenzen aan te geven van wat kwader trouw is en wat niet. Die beoordeling blijft aan de rechter. In het artikel waar je aan refereert (en laten we er inderdaad even vanuit dat de rechter dat nog steeds als richtlijn ziet) stond: 'dat een derde binnen de laatste drie jaren in het Benelux-gebied een overeenstemmend merk voor soortgelijke waren of diensten te goeder trouw en op normale wijze heeft gebruikt' Een merk registreren, dan laten vervallen, maar het nog wel gebruiken alsof het nog steeds bestaat is NIET 'op normale wijze heeft gebruikt'. Voor mij blijft het als volgt: Ja, op het eerste gezicht zou het zomaar kwader trouw kunnen zijn, maar het feit dat de registratie willens en wetens is gestopt door de eerste eigenaar maakt dat toch anders.
  7. Ik ben lang niet zeker dat dit telt als 'te kwader trouw'. Als de andere partij zijn registratie niet vernieuwt, mag in eerste instantie worden aangenomen dat hij dit bewust doet en geen waarde meer hecht aan het merk. Als er geen tegenindicaties zijn, is er niet perse sprake van gemeen spel. Maar zoals altijd met 'te kwader trouw': het hangt van de omstandigheden af, en de rechter zal die wegen. Maar zeker gezien het feit dat de andere partij jouw kwader trouw zal moeten BEWIJZEN, is er, als de situatie gewoon neutraal is, best een goede kans dat het merk overeind blijft. Naar mijn mening natuurlijk. Of het netjes is dan die ander aan te vallen..... Ik denk van niet, maar ja...dat is je eigen keuze. Ik zou daar in ieder geval mee wachten tot na de kwader trouw rechtszaak, anders kon dat wel eens het druppeltje zijn dat de rechter doet besluiten: toch kwader trouw.
  8. Bovendien zijn veel mensen niet bereid een dergelijke NDA te tekenen, enerzijds omdat ze niet mogen van hun baas zonder eerst langs de bedrijfsjurist geweest te zijn, anderzijds omdat ze gewoon geen zin hebben in het gedoe, en derderzijds omdat ze niet willen dat ze ideeen die ze misschien al hadden niet meer mogen uitvoeren omdat jij toevallig hetzelfde idee had en ze een NDA getekend hebben . Dat is inderdaad correct voor een octrooi, dus een 'utility patent'. Voor een model heb je in Europa een jaar na openbaarmaking de tijd, als je zelf de ontwerper bent. In de US, voor een 'design patent', weet ik niet hoe het zit.
  9. Iemand die op hoge poten gaat eisen dat hem verteld wordt wie de gemeente gebeld heeft (zodat hij die kan straffen?) als hij met niet-vergunde werkzaamheden bezig is, heeft nu niet direct mijn sympathie, ondernemer of niet.
  10. Dit is goed als de nieuwe eigenaar een redelijk persoon is. Misschien gaat TS niet ideaal om met de situatie, maar aan de andere kant lijkt de andere partij ook niet echt een oplossingsgerichte instelling te hebben, als ik zo het topic lees. Maar ik kan het mishebben, natuurlijk.
  11. Dan moet je er niet aan beginnen . Risicoloos ondernemen bestaat niet. Je kunt door goed onderzoek van te voren risico's voor 80 of 90% afdekken, maar nooit 100%. Het kan altijd dat er een inbreuk is, of dat je verantwoordelijk bent voor schade omdat het product ondeugdelijk is, of dat je alles moet terugnemen omdat de producten niet doen wat de klanten beloofd is. Je kunt risico's gedeeltelijke afdekken door goed onderzoek vooraf, of door verzekeringen, maar er blijft altijd een risico. Dat is juist de meerwaarde als ondernemer: als jij iets verkoopt als oplossing voor een bepaald probleem, en daar een marge (verkoop-inkoop) uit haalt, dan moet je daar ook voor staan.
  12. wat ik vreemd vind: bij de overname 7 jaar geleden zal er toch ook in het contract gestaan hebben dat accounts werden overgedragen en dat de verkoper redelijke medewerking moest verlenen aan een soepele overdracht, of niet? Dat doet hij dus niet/heeft hij niet gedaan. Nu is 7 jaar een lange tijd (maar het speelt al een paar jaar, dus misschien is de echte termijn korter), maar als er schade is, dan zou het zomaar kunnen dat hij daarvoor aansprakelijk is. Zelfs als het een ex werknemer is: zijn probleem, niet het jouwe. Ik denk dat je er best wel een beetje de juridische druk op kunt zetten. Hij heeft niet overgedragen zoals verwacht mocht worden, en de scahde komt dus voor zijn rekening. Misschien win je een dergelijke zaak wel niet (afhankelijk van het contract, en hij kan zich ook beroepen op dat jullie het 7 jaar hebben laten aanmodderen), maar misschien kan een beetje dreigen met een dikke schadeclaim hem wel tot actie bewegen (oude passwords opzoeken, een nieuw pw aanvragen, etc)..
  13. Maar dat hoeft hij ook niet. Waarom denk je dat dat relevant is? Wat doet hij nu precies mis? Welke wet overtreedt hij volgens jou? Het is frustrerend dat je de domeinnaam niet hebt en niet gemakkelijk kunt krijgen, maar je kunt toch niet verwachten dat je als je een handelsnaam hebt, anderen kunt dwingen hun domeinnaam op te geven omdat dat jou beter uitkomt? Als het andersom was, hoe zou je het dan vinden? Als ik hier kijk https://ictrecht.nl/juridisch-advies/domeinnaam-opeisen/ , vooral naar het stukje mbt de gemeente oldambt dan ben je misschien niet 100% kansloos om het op te eisen, maar je zult het goed moeten brengen en een ervaren jurist moeten inschakelen. En het kan ook zomaar dat een serieuze brief van een ervaren jurist voldoende is om de onderhandelingen te openen. Als het mijn probleem was zou ik eerst proberen de naam als merknaam te registreren, niet als handelsnaam (als dat gaat, in ieder geval) en daarna een ICANN procedure opstarten. Niemand kan zeggen of dat zal lukken, maar daarmee heb je naar mijn inschatting de beste kans op succes, ten eerste omdat je misschien ten gronde gelijk krijgt, of misschien omdat hij zich realiseert dat het geen onschuldig spelletje en dus onderhandelingsbereid wordt. Zie: https://www.lawfox.nl/blog/domeinnaam-opeisen-zo-doe-je-het/ Maar wij kunen je hier geen kant en klaar wetsartikel geven dat je aan hem kunt voorleggen zodat hij op zijn knietjes komt smeken om het te mogen verkopen aan jou. Een dergelijk wetsartikel bestaat niet.
  14. Dat kun je nooit zeggen. Een real-life juridisch probleem is bijna nooit zwart-wit. Het lijkt alsof je niet kansloos bent, en het hangt er maar helemaal van af hoe jij en de andere partij hun zaak presenteren. Wat misschien ook nog kan: wil hij niet gewoon voor een X-bedrag de emails naar de .nl doorsturen naar de echte emailadressen? Nu verdient hij er ook niets aan, hopende op een dikke klapper. Als hij 2 of 300 Euro per jaar kan verdienen door een mailforwarder in te stellen, is dat makkelijk verdiend. En jij kunt dan in de gaten houden hoeveel er echt naar .nl gaat, en die klanten expliciet informeren dat ze de volgende keer naar .com of .eu moeten emailen. EN dan blijf je met hem on speaking terms, en wie weet wil hij er toch wel eens van af voor een redelijk prijsje.
  15. O maar de meeste producten zijn helemaal niet beschermd door een patent, die mag iederen vrij maken. Ik ken het businessmodel van Blokker en Action niet, maar ik had de indruk dat Action vooral restpartijen opkoopt, die in principe door de fabrikant in de EU op de markt zijn gebracht. En dan is het ook weer legaal. Wellicht onderhandelen ze inderdaad iets met de leverancier, maar dat helpt ze in principe niets als ze ter verantwoording geroepen worden. Ik denk eerder dat ze bij twijfel wel een check (laten) doen, en dat ze een klein percentage dat er doorheen glipt gewoon accepteren als een zakelijk risico en dan direct tot een deal komen met de eigenaar, zonder dat de zaak voor de rechter komt.
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept