Signature

In dat geval zou art. 7:405 lid 2 BW een uitkomst kunnen bieden; als er geen prijs is overeenkomen, is een redelijk loon van toepassing. Niet ideaal, maar wel een mogelijke oplossing. Niets belet hem in ieder geval te melden dat hij zijn werk al enige tijd geleden heeft opgeleverd en hij zonder tegenbericht ervan uit gaat zijn werkzaamheden te hebben afgerond. Daarbij gaat een factuur voor de geleverde werkzaamheden. Afhankelijk van de reactie daarop kan hij het vervolg bepalen.

Dan ligt het toch voor de hand om een factuur te sturen. Waar ben je precies bang voor? In jouw geval zou je een bericht kunnen sturen met de strekking: Zonder tegenbericht ga ik ervan uit dat de website goed geleverd is. Hierbij alvast een (tussentijdse) factuur voor de geleverde werkzaamheden tot heden.

Dat kan dus wel, tenzij sprake is van dwingende wetgeving. Er wordt in B2B voorwaarden geregeld afgeweken van de wet. Uitzoeken lijkt mij dus zeker aan de orde. Ingebrekestelling kun je achterwege laten, maar doorgaans wordt dit toch geadviseerd om te doen. Vraag is en blijft wat de daadwerkelijke schade is en vervolgens wie daarvoor dient op te komen. Kort en goed; uitzoekwerk voor een jurist.

Waarom zou dat volgens jou niet zo zijn? Verder spelen zaken als een ingebrekestelling, verzuim een laatste redelijke termijn ook een rol. Als je al een andere boekhouder hebt ingeschakeld zal dit lastig worden schat ik zo in.

Wederom bedankt! Ik kan in ieder geval verder!

Dank voor de heldere antwoorden! Hier kan ik weer mee verder. Ik begrijp dat de BV in een voorkomend geval dus ook kan wijzen op het verbod genoemd in art. 20 Wfsv. Ik was nog wel benieuwd hoe het zit met verrekenen van de loonheffing over de betreffende inkomsten. Omdat ik vanuit de werk-BV ook andere omzet genereer, en het DGA salaris (vanuit de holding) dus indirect ook afkomstig is van ander inkomen. Misschien denk ik weer te ver en is het ook lastig, omdat dit naar alle waarschijnlijkheid nog niet heeft plaatsgehad. Ergo; bevestiging dat hier geen sprake is van schijnzelfstandigheid.

Duidelijk en overzichtelijk artikel Joost, dank daarvoor! Eerder concludeerden we al dat ik mij vooralsnog weinig zorgen hoef te maken over schijnzelfstandigheid. Toch zitten er voor mij nog een aantal losse eindjes. De situatie is nog ongewijzigd: ik vul als interimmer vanuit mijn werk-BV tijdelijke opdrachten in via één of meerdere intermediairs. Ik heb uitsluitend een overeenkomst met de intermediair, maar werk feitelijk bij de opdrachtgever. Mijn holding verloont mijn DGA-salaris. Met de intermediair heb ik een bepaling afgesproken in de trant van: we gaan niet uit van schijnzelfstandigheid, maar als een autoriteit toch dat standpunt inneemt, dan wordt de overeengekomen vergoeding (excl. btw) geacht een bruto loon te zijn, waarin alle loonheffingen en premies (werkgevers- én werknemersdeel) zijn begrepen. Ik ben daarnaast gehouden om hetzelfde af te rekenen over reeds ontvangen vergoedingen, voor zover dat nog niet is gebeurd. Een dergelijk standpunt betekent nog niet dat sprake is van een verkapt dienstverband. In deze bepaling is uitgegaan van een standpunt van een autoriteit, dus niet van een definitief oordeel. Dat punt heb ik ook bij de intermediair neergelegd, met de vraag of we hierover opnieuw in gesprek kunnen. In dat kader heb ik de volgende vragen, die naar mijn idee voor veel zelfstandigen relevant zijn: Is zo’n bepaling (met name fiscaal gezien) eigenlijk toegestaan, mede in het licht van dit artikel? En is het verstandig om dit anders te formuleren? Maakt het voor vraag 1 uit dat het hier om een BV gaat en niet om een eenmanszaak/zzp’er? Hoe verhoudt de toepassing van deze bepaling zich tot de loonheffingen die mijn holding al inhoudt op mijn DGA-salaris? Wordt dit verrekend of wordt dit als losstaand gezien? Hoe moeten partijen met btw omgaan in de periode tussen het innemen van een standpunt door de autoriteit en het definitieve oordeel daarover? Dien ik beter gewoon te blijven doorfacturen met btw? Wat gebeurt er – met terugwerkende kracht – met btw en loonheffingen als later blijkt dat het innemen van het standpunt onterecht was? Tot slot: bij wie ligt het meest voor de hand om te procederen tegen een dergelijk standpunt, en wie draagt de kosten daarvan? Klopt het dat de procedure wordt gevoerd door de partij tegen wie het besluit is gericht en dat ieder zijn eigen kosten draagt, of is dat te kort door de bocht omdat de andere partij per definitie ook belanghebbende is? Alvast dank voor de inzichten!

Dat..en neem daarbij ook de veelal korte en fatale bezwaar-/beroepstermijnen in het bestuursrecht in acht.

Dan blijven de andere aangestipte punten nog steeds bestaan. Fiscaal zou niet de doorslag moeten geven, zeker bij de genoemde bedragen zal dat misschien 1-3% gaan schelen qua belastingdruk, terwijl je aan de andere kant ook extra kosten hebt, denk aan een boekhouder, software, verzekeringen, arbeidsongeschiktheid etc.

Naar mijn weten is dit een investering, vanaf € 450,- ex btw. https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/werk-en-inkomen/content/welke-kosten-mag-ik-aftrekken-van-mijn-bijverdiensten

Dat kan onder andere door de gemaakte afspraken erop na te slaan. Als het alleen om vermoedens gaat en/of hij dit zelf niet goed kan beoordelen, kan TS: Om duidelijkheid vragen bij de boekhouder; Bij geen reactie of blijvende onduidelijkheid een andere boekhouder raadplegen. Extra kosten zijn in beginsel voor rekening van TS; Meer duidelijkheid over de vermeende fouten hier vermelden, zodat andere boekhouders erop kunnen reageren..

Om te voorkomen dat sprake is van schuldeisersverzuim en dubbele kosten, is het ook belangrijk rekening te houden met je huidige overeenkomst met de boekhouder en juridisch advies in te winnen. Welke afspraken staan daarin over de looptijd, aansprakelijkheid en andere verplichtingen. Advies is om - bij terechte gebreken in de verleende dienst - je boekhouder eerst in gebreke te stellen en dus een uiterlijke redelijke termijn te geven om alles alsnog correct aan te leveren, conform de gemaakte afspraken, waarbij je aangeeft dat als dit niet gebeurt: de boekhouder in verzuim verkeert; je al je verplichtingen opschort totdat de boekhouder zijn verplichtingen nakomt; je de overeenkomst ontbind; je de boekhouder aansprakelijk houdt voor de geleden en nog te lijden schade; je een derde zal inschakelen op kosten van de boekhouder. etc..

Volgens mij doelt TS op de mutatie in de WV-rekening. Als de winst feitelijk nog niet is uitgekeerd of onder managementfee is overgemaakt, zit het fiscaal nog steeds bij de werkBV. Vanwege deelnemingsvrijstelling is er inderdaad geen dividendheffing tussen de BV’s, maar dat staat daar weer los van. Dat geldt ook voor de balansposten lijkt me.

Als sprake is van garantie, dan kun je de dealer in gebreke stellen en een redelijke termijn geven voor herstel zorg te dragen. Na die termijn verkeert de dealer in verzuim en kun je aanvullend schadevergoeding eisen en/of ontbinding van de koopovereenkomst. Als sprake is van onderhoud, dan kun je de dealer ook in gebreke stellen, met als verschil dat je uiteindelijk alleen de reparatieovereenkomst kunt ontbinden en eventuele gevolgschade kunt claimen. Let wel op algemene voorwaarden en afspraken in de overeenkomst etc, een jurist/advocaat kan je hier verder bij helpen.

Duidelijk, dankjewel weer!

Dankjewel Joost, duidelijk zo. Ik zit nog met de vorm, zou ik anders vanuit de holding als vennoot in een VOF kunnen participeren of zitten daar meer haken en ogen aan?

*

Dankjewel Ron, Een nieuwe BV lijkt mij op het eerste oog dan wat praktischer, hoewel ook daar een goede aandeelhoudersovereemkomst nodig zal zijn. Ik ben verder wel benieuwd hoe het zit met de kapitaalklem. Voor wat het DGA salaris betreft is er een situatie voor en na oprichting van een nieuwe werkbv. Het huidige DGA salaris is afgestemd op de huidige werkbv. Tijdens de opstartfase dacht ik dat het gebruikelijk is om de fiscus te verzoeken dit tijdelijk te verlagen. Dan komt nog de situatie van waarderen van het salaris vanuit de holding bij twee (verschillende) werkbv’s. Ik ben niet ook benieuwd hoe dat aan te vliegen.

Hoi allemaal, Nu wil ik met mede-ondernemers een nieuwe onderneming starten (eethuis). Het gaat om de overname van een bestaande locatie. De overname som en overeenkomst moeten we nog overeenkomen, ook de verdeling. Is het beter om dit onder dezelfde holding te doen en dan als nieuwe BV (I.o) of in de vorm van VOF? De andere ondernemers hebben zelf nog geen BV, wel een eenmanszaak in een andere branche. Op dit moment heb ik een holding en werkbv (zakelijke dienstverlening) na inbreng in 2023 van mijn eenmanszaak. Ik zit ook nog in de periode van 3 jaar kapitaalklem ivm geruisloze inbreng. Kan ik dan het vermogen van de holding gebruiken als startkapitaal? Kan ik mijn DGA-salaris vanuit de holding aanhouden totdat het eethuis winstgevend gaat worden? En hoe waardeer ik het salaris daarna? alvast dank!

Je kunt natuurlijk altijd proberen kosteloos te annuleren op grond van de bedenktijd. Voor een betere beoordeling kun je het beste beide voorwaarden en de overeenkomst integraal laten beoordelen. In veel voorwaarden staat dat het bepaalde onder 2.2 toepassing mist in het geval van een zakelijke overeenkomst. Zoals ik het lees heb je een zakelijke overeenkomst met een soort ‘tussenpersoon’ en met de energieleverancier.

Zonder inzage in de relevante stukken en correspondentie is deze vraag lastig beantwoorden op een forum. Je geeft aan dat je de rekenfout niet hebt gezien. Bedoel je dat je hebt getekend zonder het leasecontract grondig te controleren, of bedoel je dat de fout zelfs bij controle niet op te merken was? In je vraag suggereer je dat je een beroep doet op nakoming. Afhankelijk van de omstandigheden kan dit echter ook een kwestie zijn van dwaling of de wilsvertrouwensleer. In dat geval gaat het dan om het gerechtvaardigd vertrouwen en de goede trouw. Als daarvan sprake is, zou de overeenkomst mogelijk vernietigbaar zijn, wat kan betekenen dat zowel de auto terug moet en het bedrag terugbetaald moeten worden. Om dit goed te beoordelen, zijn de volgende vragen relevant: 1. Had je de fout kunnen ontdekken als je de documenten zorgvuldig had gecontroleerd? 2. Heb je het contract als particulier of als ondernemer gesloten? 3. Hoe groot is het verschil in inruilwaarde en de maandelijkse leasekosten? NB. Als het prijsverschil aanzienlijk is, zal het lastig zijn om te bepleiten dat er sprake is van een perfecte overeenkomst. 4. Wat is er voorafgaand aan het contract besproken over de inruilwaarde en de leaseprijs? 5. Wat staat er in het aanbod, de overeenkomst en de voorwaarden over eventuele (reken)fouten? Als blijkt dat de overeenkomst is aangegaan onder invloed van dwaling of een wilsgebrek, en er geen gerechtvaardigd vertrouwen was dat de afspraak correct was, kan de overeenkomst in principe worden vernietigd. Dit zou betekenen dat beide partijen terugkeren naar de oorspronkelijke situatie: de auto gaat terug naar de dealer en het betaalde bedrag wordt teruggestort. In de praktijk is een volledige vernietiging echter vaak niet in het belang van beide partijen. Een redelijke oplossing zou kunnen zijn om onderling af te spreken dat de wijzigingskosten komen te vervallen en de leaseovereenkomst wordt aangepast naar de juiste situatie. Op die manier wordt de fout hersteld zonder dat een van de partijen onnodige schade lijdt.

Goedemorgen Koen, leuk initiatief! Ik ook benieuwd naar de ontwikkelingen rondom de niet IB-ondernemer, de DGA. Verder ben ik benieuwd hoe jij de broodfonds en samsamkring initiatieven beoordeeld, die hetzelfde risico in beperkte vorm lijken te dekken. Waar moeten we zoal opletten bij de keuze naar een AOV en/of fonds? alvast dank!

Gaat het om een zakelijk account?

Je kunt de deurwaarder/jurist het dossier toesturen en vragen om advies. Dus nogmaals; als dat ondubbelzinnig en aantoonbaar is, dan kun je ervoor kiezen om meteen te dagvaarden. De praktijk is (en dat krijgen geschoolde juristen ook in de schoolbanken mee), dat je vaak toch op z’n minst een ingebrekestelling (zgn. 14-dagen brief stuurt), om geen risico te lopen over het intreden van verzuim. Zeker bij een consument. Dat voorkomt ook een mogelijke discussie over de interpretatie van de inhoud /strekking van het bericht van je schuldenaar daarover.

Als dat ondubbelzinnig en aantoonbaar uit de gevoerde correspondentie blijkt, hoeft dat natuurlijk niet (vgl. ook art. 6:82 lid 2 BW). Meestal gebeurt het toch, al is het maar voor de formaliteit en ter onderbouwing van incassokosten. Je wilt immers niet het risico lopen dat de procedure daarop stuk zou lopen.