Jump to content

Watersporter

Senior
  • Content Count

    40
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

11

Personal info

  • You are:
    ondernemer
  • Gender
    Male
  • How did you find us:
    zoekmachine

Register

  • What age group do you belong to?
    25-30
  • You are primarily interested in:
    ondernemen algemeen
  • Which other websites about entrepreneurship and / or innovation do you visit regularly?
    ondernemer.nl
  1. Mijn inziens kun je er in zetten wat je wilt, de vraag is of men bereid is een dergelijke overeenkomst te ondertekenen. Zeker wanneer er sprake is van een boeteclausule.
  2. Zo simpel is het dus? Dat moet te regelen zijn.. Mijn werkgever weet van de plannen. De reden dat wij rond juni starten is om onze werkgever op een goede manier achter te laten. wanneer we per direct op stappen heeft meneer een probleem. Nee, ik ben niet van plan om te starten vanuit een ww-uitkering. Bedankt voor je reactie!
  3. Even een kleine update. Morgen een spannende dag, zijn in gesprek met een goede partij en wanneer wij het morgen eens worden hebben we gegarandeerd vanaf aanstaande juni een riante werkplaats en voor een vol jaar orders in de portefeuille. Een betere start kan ik me niet indenken! Toch nog een vraag die ik nergens beantwoord krijg: De bedoeling is om vanaf 01 juni 2014 te gaan starten, nu zijn we beide nog in loondienst. Welke consequenties heeft het, en dan doel ik uiteraard op de minder positieve, dat wij aankomende maandag alvast de werk-BV en beide holdings oprichten. Is dit nu wel of juist niet wijs?? De reden van deze vraag is dat wij nu al allerlei offerte's moeten maken voor toekomstige klanten. Dit lijkt mij onlogisch wanneer we nog niet zijn gevestigd. Daarnaast zal een btw-nummer en bijvoorbeeld een kvk-inschrijving en zakelijke rekening niet mogen ontbreken op ons briefpapier. Ik ken de vorm BV i.o. maar dit is voor ons geen optie, om de simpele reden dat er fikse bedragen mee gemoeid zijn en enig vertrouwen in een onderneming doorslaggevend zijn. Iemand een idee?
  4. Morgen hebben we een gesprek met de accountant/fiscalist, dan zullen bovenstaande zaken wellicht wat duidelijker worden. Heb mijn vragen al op papier. Begin deze week ook nogmaals met de geïnteresseerde ondernemer gesproken en besloten om niet met deze persoon in zee te gaan. Onze ideeën lagen te ver uit elkaar. We blijven dus bij ons oorspronkelijke plan.
  5. http://www.uwv.nl/Particulieren/bedrijf_starten_vanuit_een_ww-uitkering/hoe_bereid_ik_me_voor/index.aspx Om te beginnen zou ik hier eens een kijkje nemen. Het beantwoord vrijwel al je vragen. Succes
  6. Wij zijn werkzaam in de jachtbouw en dan met name het stallen en optisch onderhoud van schepen. Denk aan het plamuren en spuiten van luxe jachten tot 20 meter. Gewoon een eenmanszaak en een busje gaan niet op in deze, dat past meer bij een huisschilder. De locatie en faciliteiten van het pand dat wij willen betrekken, hebben niet enkel een toegevoegde waarde voor ons bedrijf, deze eigen werkplaats is min of meer noodzakelijk om de beoogde omzet binnen te halen. In de 1ste plaats om werk uit de stalling te halen, ten 2de omdat wij als enige in de wijde omtrek de mogelijkheden hebben om het grotere segment te bedienen in de luxe jachtbouw. Juist in dat segment zit momenteel de meeste beweging. Ondernemen is risico's nemen, geloof me, ik weet dat als geen ander. De voornaamste reden dat we gekozen hebben voor een b.v. is eigenlijk omdat we allebei de privesfeer zoveel als mogelijk is, buiten schot willen houden. Niet omdat we er niet in geloven dat het gaat lukken, meer omdat we allebei ook nog een partner hebben met ieder weer andere ambitities en toekomst plannen. Dit is ons ding, en in geen geval mag het thuisfront hier onder lijden of opgeslokt worden. Aankomende week gaan we wederom om tafel met de betreffende persoon en een tegenvoorstel doen, wellicht wordt dan ook duidelijk wat de beweegredenen zijn om deel te nemen in onze b.v. Ik neem jullie heldere advies hierin mee. Daarnaast staat een gesprek met een accountant/fiscalist op de agenda om te kijken hoe we de b.v.'s gaan inrichten. Ik heb dr in ieder geval zin an! Groet
  7. Voor zover ik weet is deze persoon geen mede-eigenaar van een administratiekantoor, echter wel betrokken in een heleboel BV's met andere investeerders. Deze persoon bezit daarnaast een heleboel onroerend goed en heeft door de jaren heen zowel vrienden als vijanden gemaakt. Met zijn inbreng en zakelijk belang wordt het wat mij betreft veel te omvangrijk vanaf het begin en geven we te veel de regie uit handen. Daarnaast begrijp ik niet, zoals Joost al aangeeft, de werkelijke reden om deel te nemen in onze BV. Nog een struikelblok: hij wil op zeer korte termijn van ons weten of het plan doorgang vindt en direct starten. Zoals eerder gezegd wil ik niet hals over kop starten, maar juist wel overwogen. Lijkt mij verstandig om nog eens even goed van gedachten te wisselen met mijn compagnon. Dank voor jullie reacties. Groet
  8. Dank voor de reactie! We hebben besloten om ieder een Holding op te richten met daaronder een werk BV. Verdeling 50/50. De werk BV genereert omzet en betaald managementfee aan beide holdings. Wij halen ieder ons salaris uit onze holding. Hier vindt ook de oudedagreserve plaats enz. Inmiddels zijn we weer iets verder met de voorbereidingen en het pakt misschien nog wel beter uit dan verwacht, echter wordt het daarmee wel gecompliceerder. We zijn in gesprek gegaan met een aantal ondernemers in onze kennissenkring en werkgebied, met de onderliggende gedachte een afnemer te vinden voor onze diensten. Voordat we volledig aan dit avontuur beginnen,willen we bij de start het liefst meteen 1 of meerdere projecten in de ordermap hebben. Nu hebben we min of meer een toezegging voor tenminste een half jaar werk, echter wil de opdrachtgever een aandeel in onze BV hebben. Zijn inbreng in deze BV zal bestaan uit het aanleveren van de eerder genoemde opdrachten. Daarnaast stelde hij voor om de administratie bij hem te voeren. In een later stadium zouden we zijn aandeel dan weer terug kunnen kopen. Ik krijg hier echter meteen een onderbuikgevoel van. Het liefst blijf ik bij het originele plan en blijf ik en mijn compagnon enige aandeelhouders van de werk BV. Echter zien we beide wel goede kansen in een samenwerking met deze opdrachtgever. Deze opdrachtgever is een grote speler en doorgewinterde ondernemer die volop in het werk zit. Hoe kunnen we dit nu het beste inrichten? Het laatste wat we willen is, om voor het karretje gespannen te worden. Iemand zijn mening of advies mbt bovenstaande?
  9. Sorry, ik ken de zoekfunctie, heb vergelijkbare vragen gezien maar ben op zoek naar een specifiek antwoord. ;D Daar ik maar moeilijk met autoriteit kan omgaan, mijn huidige baan me geen voldoening geeft en omdat ik toch dolgraag weer wil gaan ondernemen, ben ik van plan om het opnieuw te gaan proberen. Deze keer iets minder plotseling en onstuimig. Eerder goed voorbereid en doordacht. Het idee is om een onderneming te starten en daarbij de werkzaamheden die daaruit voortvloeien met een compagnon tot uitvoering te brengen. Het eigenlijke plan is,om beide als eenmanszaak op te treden. Echter willen we wel gezamenlijk een bedrijfsruimte gaan huren en gezamenlijk adverteren, inkopen, klussen aannemen en factureren. Tot zover lijkt een v.o.f. een logische keuze maar gezien de aansprakelijkheid en bijbehorende risico's, waarschijnlijk niet de meest verstandige. Meneer1 heeft een huurwoning, werkende inwonende vriendin, geen samenlevingscontract (1jaar samenwonend) Meneer2 heeft een koopwoning, werkende inwonende vriendin, geen samenlevingscontract (10jaar samenwonend) Nu willen we beide het risico om op te draaien voor het "falen" van de ander, volledig uitsluiten. Daarnaast willen meneer2 en zijn partner het koophuis en privé gelden ten alle tijde veilig stellen. Nu lijkt een bv weer een betere keus. Ik ben inmiddels behoorlijk ingelezen maar heb toch mijn twijfels over het oprichten van een bv. Is dit nu echt de enige manier om alles dicht te timmeren en zo de risico's te beperken? Wanneer het vervolgens nauwelijks iets oplevert, heeft het mijn inziens weinig zin. In het kort: Aantal werkbare dagen op jaarbasis is ongeveer 400/450 gebaseerd op 2 mensen dus. Uurtarief bedraagt €45,00 ex btw. Dus 3200/3600 uur x €45,00 is €144.000/€162000 Daar zal nog wat marge op materialen en marge op aangenomen werk bij komen als we van het positieve uitgaan. Kosten zullen rond de €28000 uitkomen. Wanneer ik deze bedragen zie, bekruipt mij het gevoel dat het oprichten van een bv helemaal niet zinvol is. Ik ben ervan op de hoogte dat fiscaal gezien, een v.o.f. vele malen interessanter is. Mijn vraag is eigenlijk of het überhaupt zinvol is om over een bv na te denken? Of kunnen we veel beter 2 eenmanszaken runnen en de kosten delen door aan elkaar te factureren? Groet!
  10. Zou best kunnen maar jullie blijven ten allen tijde allebei aansprakelijk voor de inmiddels ontstane schulden. Ik vraag me dan ook af wat je denkt te bereiken met een dergelijke noodsprong?
  11. De Hel op aarde...Miranda’s en Lonneke’s…het is me wat. Knap geschreven, dat dan weer wel. Maar fictie en realiteit worden zo nu en dan flink door elkaar gehaald en de waarheid ligt wat mij betreft ergens in het midden. Wie ik ben? Ik ben zo iemand die, inmiddels 4 jaar geleden, in zwaar weer terecht gekomen is. Ik ben zo iemand die nachten lang op dit forum verbleef omdat ik hopeloos op zoek was naar een antwoord; Hoe kom ik het beste en het snelste uit dit financiële onweer en hoe kan ik eindelijk weer eens gemotiveerd verder met mijn bedrijf. Hoe zorg ik ervoor dat ik ondanks de vele deurwaarders en aanmaningen en bijbehorende slapeloze nachten toch mijn vak kan uitoefenen om geld te verdienen en stukje bij beetje uit die uitzichtloze situatie geraak? Het is heel gemakkelijk om te roepen dat de WSNP de hel op aarde is, maar ik durf te beweren dat dit lariekoek is en ik kan het weten. De werkelijke hel is de weg er naar toe. Je hoeft niet bang te zijn voor een Lonneke of een Miranda, integendeel. Natuurlijk kun je pech hebben en een bewindvoerder treffen waarmee het niet klikt. Of een streber die over de rug van jou een wit voetje wil halen bij zijn leiding gevende, natuurlijk. Maar er zijn regels binnen de WSNP en beide partijen dienen volgens deze regels te handelen. Jij en de bewindvoerder. Verder niks. Lijkt mij duidelijk. Het werkelijke gevaar ligt op de loer wanneer je doormoddert en met mensen in zee gaat die het “wel even voor je oplossen”. Van die mensen die zich voordoen alsof ze je willen helpen maar eigenlijk in eigen belang handelen. Hoe groter de schulden, hoe beter het is. Ze brengen gewoon op voorhand een percentage van het totaalbedrag in rekening bij de schuldenaar, terwijl ze heel simpel uit de getoonde administratie kunnen opmaken dat er echt niks is. En dat terwijl ze nog niks voor je hebben gedaan. Betaal je niet!? Dan kan ik niks voor je doen, is dan de boodschap. Schuldhulpverleners of insolventiespecialisten worden ze in de volksmond genoemd, ratten of wolven komt eerder in me op. En de in noodweer verkerende ondernemer is een makkelijke prooi. Hij is al lam geslagen door alle ellende en klampt zich vast aan de mooie woorden van de man in pak in zijn dure kantoor. “Je krijgt rust in je kop zodat je je weer kunt richten op het belangrijkste: geld verdienen” of “ Het is niet zo erg als het lijkt, ik heb bedrijven met veel hogere schulden erboven op geholpen”. Woorden die je weer hoop geven. Loze woorden bleek achteraf, de rust heb ik nooit gekregen. Pas toen ik toegelaten werd tot de WSNP. En het was wel degelijk zo erg als het leek en het werd alleen maar erger en erger. Nee, doe mij Lonneke dan maar. Die heeft voor €45,00 euro per maand gezorgd dat ik uiteindelijk mijn leven weer op de rit heb. Het is heel simpel eigenlijk, wanneer er geen orders meer in de portefeuille zitten, er nauwelijks tot geen cashflow meer is, je leveranciers stoppen met leveren en je brievenbus vol ligt met aanmaningen en beslagen dan heeft een minnelijk traject in principe geen zin meer. Het is al te ver. Ga nooit en te nimmer op dat moment nog met een geprivatiseerde schuldhulp in zee. Het zijn namelijk geen tovenaars. Het zijn gewoon ondernemers, en die willen geld verdienen. Over de rug van een ander. Beter probeer je zelfstandig met je accountant of boekhouder een minnelijke schikking tot stand te brengen. Lukt dit niet zorg dan dat je aansluitend de WSNP in kan. Ook ik heb geloofd dat je er alles aan moet doen om in ieder geval uit de WSNP te blijven, maar er komt een moment dat je niet anders meer kunt. Want failliet gaan lijkt een betere optie maar ik ken iemand die 8 jaar geleden failliet gegaan is, inmiddels gepensioneerd (68) en hij moet nog steeds elke rotcent boven de beslagvrije voet afstaan aan de schuldeisers. Uiteindelijk zal hij tot aan zijn dood moeten betalen en dan is er nog steeds een restschuld. De rest van je leven op bijstandsniveau leven terwijl je in de meeste gevallen in drie jaar wettelijk schuldenvrij kan zijn. Was ik de WSNP maar ingegaan, zegt hij nu. Hij is er toen voor weg gelopen en zit tot zijn dood op de blaren. Ik heb dat niet gedaan en ben over een maand schuldenvrij, en dat voelt goed. Verdomde goed zelfs! De afgelopen 3 jaar zijn omgevlogen. Natuurlijk is het niet altijd even makkelijk en heb je weinig te besteden, jammer dan. Dat zijn de risico’s die ondernemen met zich mee brengt. Daarnaast zijn er zo vele gezinnen in Nederland die op bijstandsniveau of zelfs daaronder leven, dan kun jij als doorgewinterde ondernemer dat zeker wel overleven. Ik denk dat we juist blij moeten zijn dat de overheid ons allemaal beschermt wanneer we het zelf niet meer kunnen. Door wat voor reden dan ook. Failliet gaan is een optie, WSNP is een oplossing. Dat is het werkelijke verschil. Kortom, WSNP de hel op aarde?? Zou kunnen, maar niet voor mij.
  12. Weet niet of ie goed staat hierzo maar dan merken we het wel. Ik steek meteen van wal.. Na een strijd van een anderhalf jaar heb ik vandaag besloten de stekker er definitief uit te trekken! De problemen begonnen in 2008 toen verschillende debiteuren te laat of helemaal niet betaalden. Begrijpelijk is dat ik van mijn kant ook problemen met betalingen naar mijn crediteuren kreeg met gevolg dat ik genoodzaakt een reeks aan betalingsregelingen moest treffen. Maar ook nieuwe klanten betaalden meestal veel te laat en een herinnering of 3 sturen is tegenwoordig verspilde moeite zo bleek. Ik kon dus ook mijn regelingen en andere afspraken niet of te laat nakomen wat uiteraard weer veel onnodige kosten met zich mee bracht. Denk dat de gemiddelde vordering zo'n beetje is verdubbeld al dan niet verdrievoudigd ten opzichte van de oorspronkelijke factuur! Al met al zak je steeds verder weg in een wirwar van deurwaarders,incassobureaus,dagvaardingen enz.! Het word je gewoonweg onmogelijk gemaakt om het ooit weer in te lopen. Ondertussen had ik incassoprocedures in werking gezet om mijn welverdiende geld alsnog te verkrijgen en dat is me erg tegen gevallen! Inmiddels totaal aan incassokosten 5100 euro verder te zijn heb ik nog geen cent gezien. Had dat geld achteraf beter aan mijn crediteuren kunnen besteden.. Omdat ik door de post de deur niet meer zag, heb ik begin 2009 "proffesionele" hulp ingeschakeld en dat is me nog meer tegengevallen! Het begon met een paar telefoontjes en wat pm-tjes. Gepraat over het trajectverloop en wat het ging kosten enz. Om wat rust in mijn kop te krijgen zodat ik lekker geld kon gaan verdienen zou meneer de schuldeisers op afstand houden en uitstel van betaling aanvragen enz. Ik hoefde me niet meer druk te maken maar gewoon lekker geld verdienen waren zijn woorden. Intake gehad en de hele administratie mee en dan gingen we dit varkentje wel es ff wassen,het viel immers allemaal wel mee. Maar..of ik ff een derde wilde aanbetalen? Beste man er is geen geld anders zit ik hier niet! waren mijn woorden.. Dan kwam dat wel als er verborgen geld loskwam uit de onderneming (aangiftes opnieuw indienen enz) of wanneer ik weer een factuur betaald zou krijgen,komt wel goed...yess het komt toch nog allemaal goed!dacht ik en ben die avond voldaan en met een goed gevoel naar huis gereden. Toen bleek dat er voorlopig niets te halen viel voor de persoon in kwestie werd de correspondentie aanzienlijk minder totdat ik helemaal niets meer hoorde op een vaag mailtje na over een privekwestie o.i.d. Bellen,voicemail inspreken,berichtjes sturen en mailen,het gaf me geen donder! Inmiddels lag de gang weer vol met post,werd ik weer overladen met telefoontjes met uiteindelijk als gevolg dat ik er nog dieper in raakte dan ik al zat! Daar kwam bij dat er een gedeelte van de administratie nog bij meneer op kantoor lag waardoor ik geen aangifte omzetbelasting heb kunnen doen. Pas toen ik kort geleden het zoveelste berichtje stuurde met het verzoek mijn administratie naar mij op te sturen kreeg ik eindelijk respons..eerst even 2300 euro betalen en dan stuur ik je administratie op! Wel g*dgloeiende G********me!!! Kan er ook nog wel bij...ik heb het wel getroffen! Ben eigenlijk vanaf de wal de sloot ingeduwd en er nog voor betalen ook zeker? Over mijn lijk!En anders niet! Enfin.. ikga morgen mijn faillisement aanvragen en een verzoek tot wsnp indienen want het vertrouwen op een goede afloop ben ik al vele maanden kwijt. Het zal dan "de hel op aarde" zijn maar deze situatie is beslist ook niet een hemel te noemen! Tot zover mijn verhaal,wou het graag even met iemand delen... Gegroet!
  13. Dat wil ik zeker niet op mijn geweten hebben ;D Dan laten we het zo..
  14. Ik krijg volgende week dinsdag iemand van Qredits op bezoek. Aan de hand van mijn ondernemersplan en jaarcijfers 2007/2008 ben ik gebeld voor een afspraak. Heb de spullen vorige week opgestuurd dus vind dat ze erg snel actie ondernemen. Bij mijn eigen bank nog steeds niets concreets vernomen en dat is toch al 4 weken terug ingediend.
  15. Topic kan wat mij betreft dicht. (en verwijderd?) Heb inmiddels contact met ruben en verder heeft niemand wat aan dit topic. Bedankt.
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept