Jump to content

johansaalbers

Junior
  • Content Count

    20
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

6

Personal info

Register

  • What age group do you belong to?
    25-30
  • You are primarily interested in:
    innovatief onderneme
  • Which other websites about entrepreneurship and / or innovation do you visit regularly?
    Geef hier svp een aa

Company info

  • Location
    Arnhem
  1. Opmerkelijke thread, het gaat over landkeuze voor het laten maken van textiel en niemand die op het geniale idee komt om eens na te denken over de manier waarop de textiel tot stand moet komen. Ik lees voornamelijk dat het niets mag kosten, maakt het je ook uit of er mensen 18 uur achtereen werken in stoffige fabrieken in het kader van jouw ondernemingsplan? Of is dat iets om gewoon maar niet bij stil te staan? Ben benieuwd...
  2. Beste Frans, Ten eerste rust in het hoofd is ook wat waard. Die onderbuikgevoelens spelen wel degelijk een rol bij bedrijven waarvan het zicht op de keten minder transparant is. Het ging er om wat de boodschap van de DL is aan het Nederlandse bedrijfsleven, ik heb die boodschap vrij vertaald. Het gaat in essentie niet om het koppelen van een aansprekend persoon aan het thema duurzaamheid. In deze leent het gedachtengoed van de DL zich voor de koppeling tussen duurzaamheid en de bedrijfsomgeving, inspiratie is het middel. Kijk eens naar Peter Bakker van TNT, die werd geinspireerd en gemotiveerd door de film van Al Gore. Ik ben de eerste die toegeeft dat we de DL niet nodig hebben voor het verduurzamen van onze ondernemingen, maar goed ik heb dan ook inspiratie. In de column staat ook: Moeten we de DL importeren voor het verduurzamen van onze bedrijfsomgeving? Antwoord, Nee.
  3. Be inspired, dat is de boodschap. Koppel je de DL aan duurzaam ondernemen, dan is de hamvraag hoe creeër je innerlijke rust in de bedrijfsomgeving. De boodschap van de DL aan het bedrijfsleven is dan ook creeër innerlijke rust in de bedrijfsomgeving. Hoe? Juist door te verduurzamen, want daarmee minimaliseer je de onderbuikgevoelens van onverantwoord ondernemen en daarmee de negatieve energie (al dan niet bewust of bewust). Ik denk dat de boodschap van de DL voor ondernemend NL dermate abstract zal zijn. Wat betekent dit concreet dan? Houdt je bedrijfsprocessen eens tegen het licht, denk na over de maatschappelijke thema's binnen de onderneming en inspireer je medewerkers tot duurzaam ondernemen. From gut feeling to good feeling.
  4. De ultieme innovatie-trend voor 2009/2010 voor mij is de koppeling tussen duurzaamheid en een efficiëntere bedrijfsvoering (dan bedoel ik ook in geld uitgedrukt). Het is jammer dat de economische crisis deze ontwikkeling enigzins in de weg staat, vanochtend op het nieuws Australië dat de emissiehandel nog een jaar uitsteld, misschien is het ook wel wishful thinking, vandaar ook het woord ultiem.
  5. Dat lijkt me geen moeilijke keuze. Een mooi voorbeeld binnen deze thematiek is TNT, 1 van de doelstellingen binnen TNT is het verduurzamen van de keten. Waarom? Omdat een sustainable imago ook door je subcontractors gedragen wordt. En daar wil ik naar toe! De overheid een regulerende functie, de multinationals een voorbeeldfunctie. Het antwoord op de ongeschiktheid van duurzame alternatieven is innovatie. Slim bedrijf dat daar op inspeelt!
  6. Beste Fred, Meest ideale scenario: een mondiale aanpak. In hoeverre dit onrealistisch is? 100%, maar... In China wordt gerekend op 1.46 miljard inwoners in 2030, het jaar waarin het land het inkomensniveau per hoofd van Amerika anno 09 zal bereiken. Dat impliceert dus een equivalent van 1.1 miljard auto's. Het land zou daarvoor dan per dag 98 miljoen vaten olie nodig hebben. De huidige wereldproductie bedraagt 85 miljoen vaten... Wegen de voordelen op tegen de nadelen? Mijn opa zegt altijd, wat je niet meer hebt, kun je ook niet uitgeven. Ik denk dat in deze een proactieve houding op zijn plaats is. Het proces van uitputting is een impuls voor duurzaamheid, wanneer de spullen op zijn is het te laat. Moeten we eerst bloeden voor we investeren? Ik vind het mooi initiatief Fred, de vraag is ook wie zich er verantwoordelijk voor wil voelen? Voor mij is dat in eerste instantie de overheid en met haar de multinationals, die hebben immers de grootste invloed op het welzijn van de mens.
  7. Tijd voor een vrolijke noot. Ik ben relatief nieuw op higherlevel.nl, de vraag of dat me onwetend maakt laat ik hier even buiten beschouwing. Vooralsnog is er constructief gereageerd op het opkomende duurzaamheidsvraagstuk, 30 reacties binnen een week is een aardige score. Ook over de kwaliteit van de reacties ben ik enthousiast. Is dat niet samen werken? Dit forum is ideaal voor de ontmoeting tussen praktijk en theorie. Met de feedback kan ik aan de slag, wat speelt er, waar loopt men tegenaan. In hoeverre geloven we in verandering, en wat verstaan we onder innovatie? Al met al wordt het met de dag tastbaarder. Het is een kwestie van geven en nemen. Ik denk dat we allemaal slim genoeg zijn om te realiseren dat persoonlijke aantijgingen onder de noemer zwaktebod vallen. Maar innovatie en ondernemerschap voeden verandering en daarmee weerstand. Dus laten we voorzichtig zijn in onze censuur, om zo het doodbloeden van de discussie te voorkomen. Gas geven mag naar mijn inziens, maar wel binnen de perken. Het genoemde voorbeeld valt hier buiten en ademt verbittering. Verbittering is geen impuls voor een goede discussie en het is al helemaal geen katalysator voor innovatie en ondernemerschap. Of heb ik nu een oranje plastic tas?
  8. Welkom bij de bullshitbingo, Henk. :) Daarom noemen ze het ook boze tongen, als we hier vanuit gaan dan hadden we verandermanagement nooit uit hoeven vinden. Wat is er mis met een reparatie op de nadelige effecten van de huidige bestuursvorm? Dat is nou juist de essentie van MVO, met een interne MVO-scheidsrechter die verantwoordelijk is voor de kwaliteit, binnen de duurzame first-movers noemen ze zo iemand de sustainability officer, al noem je hem de ceremoniemeester, het gaat erom dat hij er is! Philips audit 100% van haar leveranciers, op naar een sustainable image. I am impressed. De gemeenten worden op het gebied van duurzaam inkopen in 2010 weer gemonitord, dus in hoeverre is het dan nog een papieren lippendienst? De haalbaarheid van die criteria is niet al te scherp geformuleerd, dat ben ik met je eens, maar er is wel degelijk over nagedacht. Ik ben bekend met MKB bedrijven die duurzaamheid een vies woord vinden, een te scherpe formulering zou stuiten op onvermogen en weerstand. Ik ga er van uit dat het hier gaat om een stroomdocument. Bekijk de website van de Triodos Bank eens, of de stoelen van Herman Miller. Kijk eens naar de inkooporganisatie van Gulpener of de gedragscode van IKEA en C&A. Succesvolle bedrijven die juist tegen de stroom inzwemmen, omdat MVO een niche markt is. Binnen 5 jaar een emerging market? Groeten Johan
  9. Beste Sancho, Mooi stuk. Ik denk dat overheden inderdaad vaak achter de feiten aan lopen, de slimme ondernemer heeft zich allang geprofileerd op het gebied van MVO. Laat de overheid maar achter de first movers aan lopen, die hebben verstand van zaken in deze. Het gaat er niet om wie het bedacht heeft, het gaat om actie. Persoonlijk wil ik in een wereld wonen, waar zelfreiniging niet de impuls is achter MVO. Je bent IKEA nog vergeten in je opsomming en het schandaal wat betrekking heeft op Trafigura link ik moeiteloos aan het dumpen van afval op je subtropische eiland. MVO is inderdaad een door marketeers bedachte term. Het wordt vaak in Sustainability Reports gebruikt, waarbij niet aan keten gelinkte initiatieven al snel aan greenwashing doen denken (hoe kom ik zo groen mogelijk over). Bij het goed inzetten van MVO snijd het mes aan twee kanten, 1. de organisatie wordt gezonder + 2. het sustainable image kan aangewend worden voor je branding. De ondernemer vraagt: Betaal ik meer? Ik antwoord: Naar alle waarschijnlijkheid alleen op de korte termijn. Maar overweeg de voordelen. Het aan de inkoopkant definiëren van MVO kan MVO tastbaar maken. Het is een kwestie van duurzaamheidscriteria linken aan productgroepen. NL is onderweg, de overheid doet zijn best. Onlangs nog gebeld met SenterNovem, nog dit kwartaal zijn alle criteria gedefinieërd. Uniformiteit moet ergens beginnen. Ik ben er ook wel gerust op, ik voel het aan alles, er moet iets veranderen. Duurzaamheid hangt in de lucht en is het abstractieniveau voorbij. De vraag is, wie gaat er mee aan de haal? Vandaag beginnen is morgen vooroplopen. Sancho doe de groeten aan je ezel! Johan
  10. Het is inderdaad een begin. In hoeverre voel jij je als leverancier verantwoordelijk voor het actief op laten nemen van duurzaamheidscriteria? Waar ligt de spreekwoordelijke bal in dit verhaal? Ik heb vandaag met iemand van Senternovem gesproken, die vertelde me dat de opgestelde duurzaamheidscriteria voor de overheden niet verplicht zijn. Persoonlijk vind ik dat jammer. Wat mij betreft heeft de overheid een sturende rol in deze. In principe zijn zij hoofdverantwoordelijk voor het algemene welzijn. De formulering van de duurzaamheidscriteria van alle productgroepen zal nog dit kwartaal afgerond worden. In 2010 volgt een volgende monitor van de gemeenten, ik weet niet in hoeverre alle gemeenten hier in mee worden genomen, ik weet wel dat een aantal gemeenten zich op basis van duurzaamheid profileren, kijk maar eens naar Tilburg. Frans, het is gratis advies. Duurzaam ondernemen begint vaak bij bewustzijn, maar het blijft er ook vaak in hangen. Wil je echt duurzaam ondernemen dan moet je actie ondernemen en vertalen door de organisatie en naar je leveranciers. Doe je dit, dan zul je in staat zijn je sustainable image aan te wenden in het kader van je branding. In hoeverre ga je er mee aan de slag Frans? Groeten Johan
  11. Ok laten we eens brainstormen. Hoe krijg je MVO verplicht, want de MVO niche bedrijven zijn nog te schaars. En de instapdrempel wordt zeker binnen het MKB te hoog bevonden. Hamvraag: hoe krijg je MVO van de modewoord wereld naar de dagelijkse praktijk? Bedrijven prioriteren winstoptimalisatie, prijs bepaald vaak voor +70% de leverancier. Dit kun je de ondernemer nauwelijks kwalijk nemen, zo wordt ondernemerschap nou eenmaal geformuleerd, een goede kwaliteit voor een lage prijs. Waar komen mijn spullen vandaan? Daar denken we nog te weinig over na. De overheid wil dit veranderen, want laten we welzijn. :) De overheid wil vanaf 2010 duurzaam inkopen. Wat betekent dit? Een spend van 40 miljard wordt duurzaam ingekocht, dat betekent dat of de bestaande leveranciers duurzaam moeten zijn of duurzaam moeten worden (volgens de geformuleerde duurzaamheidscriteria). Wat betekent dit voor de leveranciers? Al hen producten duurzaam produceren of alleen het deel wat aan de overheid geleverd wordt? (lijkt me complex) En als deze leveranciers duurzaam moeten produceren, wat verwachten zij dan van hen leveranciers? Wanneer de overheid aan het eind van de keten staat, dan zal de hele keten vanaf +/- 2010 duurzaam moeten produceren. Hoe groot wordt die spend? En in hoeverre hebben we het hier over een olievlek?
  12. Om even terug te komen op de structuur die de overheid hanteert. Met behulp van Senternovem (google) neemt de overheid duurzaamheidscriteria op per productgroep. De deadline van 2010 wordt in deze niet gehaald, maar voor de helft van de productgroepen zijn de duurzaamheidscriteria al geformuleerd. In hoeverre kunnen deze dienen als structuur???
  13. Misschien een naieve vraag maar ben ik de TS in deze? Hoe dan ook, maatschappelijk verantwoord ondernemen zal worden geinitieerd door de overheid en door de bewuste ondernemer. Aangezien de overheid een spend van 40 miljard per jaar heeft, zal een deel van het bedrijfsleven niet onder MVO uit komen. Juist in een economische recessie verandert de markt in een buyers-markt. Organisaties die nu duurzaamheid opnemen in hen beleid, bijvoorbeeld in de vorm van een code of conduct voor hen leveranciers, zullen voldoen aan de eisen van de toekomst. Maatschappelijk verantwoord inkopen wint aan terrein in Nederland, aangewakkerd door de door de overheid geformuleerde doelstellingen. De rijksoverheid neemt in deze het voortouw, in 2010 moet 100% maatschappelijk verantwoord ingekocht worden. Aan minister van Milieu en Ruimte Jacqueline Cramer zal het niet liggen, wie volgens haar in 2010 nog een overheidsopdracht wil krijgen, moet kunnen aantonen dat de aangeleverde diensten en producten maatschappelijk verantwoord van karakter zijn. Duurzaamheidscriteria zijn volop in ontwikkeling, het is een kwestie van tijd. Wie wil vooroplopen?
  14. We zijn inmiddels 2 jaar verder. Voor ons is MVO de normaalste zaak van de wereld. Het werkt namelijk tweeledig. Nu de overheid haar duurzaamheidscriteria aan het bepalen is en van een ieder in 2010 100% duurzaamheid verwacht, kunnen organisaties niet achterblijven, dus waarom nu niet beginnen aan iets wat morgen af moet zijn? Verder beperkt duurzaam ondernemen de kans op reputatieschade en kan het gebruikt worden als marketingtechnische tool. Vanuit mijn professie heb ik veel positieve ervaringen met duurzaam (maatschappelijk verantwoord) inkopen. Je ziet dat naast de overheid, ook in de B2B-sector steeds meer bedrijven nadenken over hoe duurzaamheid te implementeren in de organisatie. De methodieken zijn voor handen, het is een kwestie van vooruit willen lopen. Het is tevens een kwestie van transparantie in de keten. Minder zorgen maken over waar je spullen vandaan komen. Hoe ver is ondernemend NL? Johan Aalbers
  15. Update: De overheid heeft inmiddels de helft van de duurzaamheidscriteria klaar en voor de overige productgroepen staat in het uiterste geval een deadline van 3 jaar. Hoe ver is ondernemend Nederland? Scrollend door de sustainability reports van AEX-bedrijven waant men zich al snel in een doolhof van non-transparantie. Bedrijf A claimt dat veiligheid en gezondheid kernwaarden zijn die hoog binnen de organisatie gedragen worden. Ok, nobel maar hoe dan? Wie is er verantwoordelijk voor het maatschappelijk verantwoord inrichten van de inkooporganisatie? Op die vraag de AEX-bedrijven gebeld. Bedrijf A, wie er binnen onze organisatie verantwoordelijk is voor maatschappelijk verantwoord inkopen? Binnen onze organisatie is iedereen verantwoordelijk voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, vertelde de secretaresse me. Mag ik dan het nummer van iedereen.. Ik denk dat we u niet kunnen helpen. Ok, volgende. Kunt u me vertellen wie er binnen uw bedrijf verantwoordelijk is voor maatschappelijk verantwoord inkopen? Stilte, ik verbind u even door. Goedemiddag corperate communication, waarmee kan ik u van dienst zijn? Duurzaamheid is in eerste instantie geen taak van de marketingafdeling. Waar moet een organisatie dan beginnen met maatschappelijk verantwoord inkopen? Beleidsmakers worstelen met maatschappelijk verantwoorde strategieën. Waar begin je en hoe maak je de vertaalslag van geformuleerd duurzaam beleid naar de praktijk? Het is een kwestie van methodiek. Zoals vaak begint maatschappelijk verantwoord ondernemen en daarmee inkopen bij bewustzijn en wanneer dit bewustzijn hoog in een onderneming wordt gedragen (strategie, commitment en budget) heeft het kans van slagen. Het is een proces, waarin kleine stappen kunnen leiden naar een bevredigend eindresultaat. Begin met het koppelen van een aantal voor de onderneming belangrijke geachte thema’s aan een onderdeel van de organisatie (business-case). Werk samen (management, inkoop, verkoop, marketing), voorkom hiermee het functionele denken. Analyseer de keten, schakel experts in en realiseer dat investeren in duurzaamheid voldoen is aan de verwachtingen van morgen. Nogmaals hoe ver is ondernemend Nederland? Johan Aalbers
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept