prinsrachid

Ik denk dat er een aantal dingen door elkaar lopen. Of de zorg formeel of informeel is heeft volgens mij verder nergens invloed op, behalve dan het maximumtarief dat je in rekening brengt. Zelfs als je ingeschreven bent bij de Kamer van Koophandel als formele zorgverlener, wordt je tóch gezien als informele zorgverlener als dat aan familieleden is. Mijns inziens is het dus zo dat je gewoon op of onder het maximumtarief van een informeel zorgverlener mag factureren. That's it. Of je vervolgens ondernemersfaciliteiten mag gebruiken in de inkomstenbelasting heeft daar niets mee te maken. Of je aan de criteria voldoet, is simpelweg de uitkomst van de ondernemerscheck. Vul de gegevens in zoals ze daadwerkelijk zijn en houd de uitkomst van de check bij de hand. Als er gecontroleerd wordt, kun je die makkelijk overleggen.

Even if the bank account is not a business account in the legal sense, you can still declare it as a business bank account for fiscal purposes. If you declare your bank account to be a business account, it will be on your balance sheet. However, in that case you don't have to put it in box 3 anymore (or vice versa).

Ja, je moet dus in feite de btw-herziening van enig jaar bij de balanswaarde optellen. Vervolgens moet je dus ook je restwaarde navenant aanpassen. En je moet dan dus ook je afschrijving voor dát jaar aanpassen. En dat elk jaar doen. Het kan immers zijn dat je in jaar 4 wél weer deels btw-belaste omzet hebt. In dat jaar hoef je dan dus niet te herzien en dus ook geen aanpassing te doen of maar deels. Makkelijker kunnen ze het niet maken, ook niet leuker.

Hoe je de winst wil verdelen is iets juridisch dat je regelt met je nieuwe VOF-partner (in de VOF-overeenkomst). Hoe je belasing betaalt over de (oude) stakingswinst is iets fiscaals dat je regelt met de Belastingdienst. Wat onderdeel van die stakingswinst is, kan o.a. ook de naam van de onderneming zijn. En of je de naam kunt gebruiken ligt aan wie de eigenaar van de naam is. Maar je moet dus eerst vaststellen of de naam van iemand is (van jou, van je ex, van de VOF, van niemand?). Daarna of en wie daar voor zou moeten of hoeven betalen. Als daar een waarde aan hangt en de oude VOF daar eigenaar van is, zou dat een onderdeel van de stakingswinst kunnen zijn. En het kan zijn dat je daar dus ook een bedrag voor betaalt (je neemt de naam dan in feite over). Dat is dan onderdeel van de goodwill in de nieuwe onderneming.

Ja, hoor. Volgens mij kunnen alle opties. Je krijgt sowieso een andere KvK-nummer, want het is een nieuwe onderneming. Maar als er geen rechten van anderen (meer) rusten op het gebruik van de naam van de oude VOF, dan kun je die mogelijk gewoon als handelsnaam (blijven) gebruiken voor je nieuwe eenmanszaak of VOF. Dat is overigens een juridische aangelegenheid, en heeft verder niets te maken met je fiscale keuzes. Ook als je een nieuwe VOF hebt, geef je de winst gewoon op in je aangifte alsóf je een eenmanszaak hebt (je geeft namelijk alleen jouw aandeel van de VOF aan, zowel bij de ouwe VOF als een eventuele nieuwe). Het heeft alleen te maken met uitstel van belasting over JOUW deel van de stakingswinst. Dus jouw doorschuiven van jouw deel van de stakingswinst heeft geen invloed op je nieuwe VOF partner. Die niuewe VOF partner zal zich waarschijnlijk moeten 'inkopen' door eigen vermogen te storten. Als die in de nieuwe VOF gaat ondernemen, gaat die immers aan de slag met de helft van jouw helft van de oude VOF. En wat je ex-partner met zijn deel van de stakingswinst doet is zijn pakkie-an.

Je kunt volgens mij gewoon de stakingswinst even 'on hold' zetten, maar je moet dat wel even aanvragen bij de fiscus. Je moet wel gewoon belasting betalen over de 'gewone' winst van 1 januari 2021 t/m 31 mei 2021, maar het zou kunnen dat je de winst als gevolg van de staking voor je uit mag schuiven. Kijken anders ook even op de website van de Belastingdienst.

Dat jaarlijks herzien is overigens niet anders bij de KOR. Als je de KOR in gaat, is het niet zo dat je dan ineens moet herzien. Ook dan moet je jaarlijks herzien! Dat klinkt wat vreemd, maar zelfs in de KOR zijn er nog aardig wat situaties waarin de fiscus verwacht dat je "incidenteel" aangifte doet. Dat zou inderdaad eenvoudiger zijn, maar minder correct. De btw-herziening (in de omzetbelasting) volgt namelijk niet dezelfde regels (100% afschrijven in 4 tot 5 jaar) als de snelheid van afschrijven in de inkomstenbelasting (100% minus restwaarde afschrijven over de economische levensduur). Je moet het eigenlijk zo zien. Stel dat je van meet af aan in de KOR had gezeten (en dus geen btw had kunnen terugvragen in de omzetbelasting), hoe had je dan afgeschreven op de auto in de inkomstenbelasting? Je moet die situatie door de herziening nu eigenlijk alsnog zien te benaderen.

Als ik het verhaal zo lees, dan zie je dat inderdaad goed. Voor de omzetbelasting wordt de auto inderdaad in 5 jaar 'afgeschreven'. Overigens wordt het 1e jaar als heel jaar gezien, ook als je de auto halverwege of pas laat in het jaar hebt gekocht. Verder is het trouwens wel zo dat die btw vervolgens onderdeel van je investering wordt (en dus van je afschrijvingskosten)! De aanschafkosten van de auto worden dus hoger (je voegt de btw toe aan de boekwaarde), en je mag dan ook vervolgens over die toegevoegde btw afschrijven. De btw-correctie zelf mag je trouwens elk kwartaal of aan het eind van het jaar. Ik wilde nog voorstellen om de KOR aan te vragen, maar op zich heeft dat niet zo veel voordelen. Omdat je de btw op de auto moet herzien, zul je ook bij het aanvragen van de KOR deze zelfde btw moeten herzien.

Even voor m'n beeldvorming, hoeveel is 20% van de btw over de aanschafwaarde?

Kan de bv de volledige overnameprijs betalen aan de eenmanszaak? Of blijft die rekening openstaan? Zo ja, om wat voor bedrag gaat het? Loopt dat dan via de rekening courant of via een lening? Wat gebeurt er met de financial lease overenskomst? Blijft de eenmanszaak die betalen? Of wordt die afgelost met de overnameprijs betaald door de bv? Of was het de bedoeling dat die ook wordt overgeheveld?

Waar deed ik dat?

De vraag is niet of iemand privé persoon is of niet. Als het om zonnestroom gaat is iedereen ondernemer voor de omzetbelasting. Het criterium is simpelweg de 20.000 euro omzet. En veel 'privé personen' vallen nu eenmaal in die categorie. Je mag BTW terugvragen voor zover duidelijk is dat het betrekking heeft op BTW-belaste diensten of goederen. Is het niet duidelijk, dan kun je naar rato aftrekken. Als je dus BTW-vrijgestelde diensten levert, mag je de BTW op de inkopen dus niet terugvragen. Stroom leveren is BTW-belast, dus mag je de BTW op de zonnepanelen en de installatie daarvan terugvragen. Maar de consequentie is dat je daarna wel BTW moet afdragen over de opwekking. Het kan dus zijn dat alle BTW-aangiftes in het verleden onjuist waren. Die moeten mogelijk gecorrigeerd worden (en terugbetaald). Je kunt daarna misschien inderdaad alsnog de BTW op de zonnepanelen terugvragen en eveneens daarna de KOR aanvragen. Als je trouwens BTW-vrijgestelde diensten levert, dan telt die omzet ook niet mee voor die 20.000 euro grens. Dus zelfs als je 100.000 euro BTW-vrijgestelde omzet zou maken, zou dat nog steeds als 0 euro gelden voor de omzetbelasting. Dus blijf je nog steeds in de KOR.

Even een vraagje...is er wel voldoende 'pensioentekort' om die 15.000 euro lijfrente volledig af te mogen trekken?

Welk voorbeeld heb je bekeken? En welke getallen heb je gebruikt? Hoeft niet exact te zijn, hoor.

Klopt. De discussie werd enigszins vertroebeld en er werden daarbij zaken verward. Wet DBA heeft voornamelijk gevolgen voor de 'werkgever' en of die loonheffingen moet inhouden. Het aangemerkt worden als ondernemer heeft gevolgen voor de aangifte inkomstenbelasting van degene die de opdracht uitvoert. In jouw geval is het zaak om simpelweg te kijken of je ondernemer voor de inkomstenbelasting bent of zult worden. Klopt, omdat het helaas andersom werkt. Je moet de volledige administratie bijhouden ALS je als ondernemer voor de inkomstenbelasting bent aangemerkt. Het is helaas niet zo dat je ondernemer wordt door de administratie te bij te houden en te bewaren ALSOF je ondernemer voor de inkomstenbelasting bent aangemerkt. Nu is het trouwens nog steeds niet verkeerd om alles goed bij te houden. Dat laatste sowieso niet. Meestal gebruik je een modelovereenkomst om aan te geven dat je niet in loondienst wil zijn. Maar dat is alleen om te voorkomen dat de opdrachtgever loonheffingen moet inhouden. Wat de rest betreft, kan het inderdaad zo zijn dat je in een jaar gewoon ondernemer bent (dus meerdere opdrachtgevers) en het jaar erna maar één opdrachtgever. Ook dán kun je nog steeds gewoon ondernemer zijn. Ook het hebben van een website waarop je aan werving doen helpt om je intentie tot het krijgen van meerdere opdrachtgevers. Zeker als het maar een jaartje is waarin je die ene opdrachtgever had. Als je dus in 2020 wél ondernemer bent, maar in 2021 volgens de check geen ondernemer, kan het zijn dat je voor 2021 tóch gewoon aangifte als ondernemer kunt doen. Er was een rechtzaak waarbij de fiscus een ondernemer niet wilde aanmerken als ondernemer, omdat deze niet aan de voorwaarden (meer) voldeed - hij had maar 1 opdrachtgever gehad. De rechtbank was het daar mee oneens. Zeker in het begin van een onderneming kan het nodig zijn om 'vet op de botten' te krijgen door een grote opdracht aan te nemen. Moraal van het verhaal was wel dat het moet gaan om een tijdelijke situatie. Als je dus jaar na jaar 1 opdrachtgever hebt, dan verlies je je ondernemerstatus sowieso. Als het om een enkel tussenjaar gaat, dan niet. Je kunt dus je ondernemerstatus in 2021 onderbouwen met het aantal klanten dat je hebt in 2022 en/of 2023.

Vragensteller gaf al aan op de hoogte te zijn dat dit onjuist was. Heeft geen zin om dan nog eens in de vlek te gaan wrijven.

Als de vragensteller niet voldoet aan de voorwaarden voor ondernemerschap, dan is hij voor de fiscus dus een gewone particulier. En voor particulieren geldt helemaal geen bewaarplicht. Alleen voor ondernemers geldt de bewaarplicht van 7 (of 10 jaar). En uiteraard staat de duur van de bewaarplicht van een ondernemer (artikel 52 AWR) los van de duur van de naheffingstermijn van de fiscus (artikel 16 AWR). Maar zoals gezegd, mag je als privaat persoon al je stukken meteen weggooien. Als er echter een controle komt, is het alleen lastig om je te verweren. Persoonlijk zou ik daarom alles gewoon 12 jaar gewaren. Ja, wat dan? Buiten het feit dat niemand, inclusief de fiscus, niet vraagt wat lang is (maar je KUNT het uiteraard in het luchtledige vragen), ben je dan net zo min ondernemer als in de situatie van vragensteller. Ah, het "ja maar"-argument. Denk je dat dat bij een eventuele controle veel indruk maakt? Vragensteller gaat niet over welke fiscale risico's PostNL neemt. Bovendien haal je nu twee dingen door elkaar. Namelijk de voorwaarden voor de werkgever om mensen niet in dienst te hebben (voor de loonbelasting) en de voorwaarden voor ondernemers om als ondernemer te worden gezien (voor de inkomstenbelasting). Bovendien heeft voor zover ik weet bij PostNL iedereen het aanbod gekregen om volledig in dienst te komen en worden volgens mij al vijf jaar lang nieuwe bezorgers alleen in loondienst aangenomen. Maar goed, ook deze zijstraat zal vragensteller niet helpen. Tja, dat ligt aan de omstandigheden van de desbetreffende ondernemer. Het ligt ook aan de omzet per opdrachtgever. En het aandeel in de omzet die de grootste opdrachtgever heeft. Het kan zijn dat je nog steeds ondenemer bent, omdat de fiscus ook kijkt naar je intentie en je handelen (doe je actief je best om meer opdrachtgevers te werven?) en voor omzet ook kijkt naar een langere periode (3 jaar). Maar wederom, dit helpt de vragensteller allemaal niet.

Maar jij gaat niet over de aangifte van "alle zzpers" die je kent. Jij gaat ook niet over de fiscale risico's die zij kennelijk bereid zijn te lopen. Dat hun accountants of boekhouders daar weinig van zeggen (als dat al zo is), zegt mij dan weer weinig. Zij zijn namelijk niet degenen die op de blaren moeten zitten. Bij het claimen van ondernemersfaciliteiten ligt de bewijslast namelijk gewoon bij jou. En de zelfstandigenaftrek ligt onder een vergrootglas bij de fiscus. Ze vragen daarbij gewoon of je even de uitkomst van die online tool kunt laten zien. Bij kwade trouw kunnen ze de boel tot 12 jaar terug controleren. En anders is het 5 jaar. En vinden ze in 1 jaar iets, kun je er gif op in nemen dat ze ook nog even een kijkje naar je andere jaren nemen. Maar bovendien zijn de regels omtrent het ondernemerschap voor de inkomstenbelasting inmiddels aardig uitgekristalliseerd en helemaal niet zo 'vaag' meer. De online tool is er ook niet voor niets. Die is behoorlijk eenduidig. En wees nou even eerlijk. Als je voornamelijk voor één grote opdrachtgever werkt, bovendien met "verlengingen", dan ben je toch gewoon nagenoeg in dienst? Met wat kunst- en vliegwerk kun je het nog 'freelancen' noemen om de werkgever...eh... opdrachtgever te vrijwaren van sociale premies, maar het claimen van ondernemersfaciliteiten zit er gewoon niet in. En zo erg is dat toch ook niet? Ik vond het persoonlijk eigenlijk wel makkelijk. In de eerste jaren van het ondernemerschap voldeed ik ook niet aan de voorwaarden, dus ook geen ondernemersfaciliteiten. Je hebt dan niet eens een boekhouder nodig. En ook geen accountant. De aangifte kun je dan gewoon zelf. Je hoeft geen winst- en verliesrekening op te geven, geen balans in te vullen. Het doen van aangifte was zo makkelijk als wat. Alleen omzet en kosten invullen en klaar is Kees! Je hebt nog steeds recht op kostenaftrek, reiskostenaftrek van 19 cent per kilometer, algemene heffingskorting, arbeidskorting. Net als iedere andere Nederlander die werkt.

Het brengt je financieel niet in de problemen. Je hebt alleen geen recht op ondernemersfaciliteiten, dus je hebt geen recht op ondernemersaftrek of mkb-winstkorting. Je voldoet simpelweg niet aan de voorwaarden voor het ondernemerschap voor de inkomstenbelasting. Je geeft dan simpelweg je omzet aan onder "Resultaat overige werkzaamheden", waarbij je ook al je kosten gewoon mag aftrekken van die omzet. Op zich ook niet zo gek, omdat je werkzaamheden redelijk in de buurt komen van wat iemand in loondienst zou doen. Je betaalt dan ook niet meer belasting dan iemand in loondienst, maar gewoon hetzelfde.

Ik vind het gerommel in de marge. Nu is dat allemaal goed en wel, maar persoonlijk vind ik eigenlijk dat je die geldstromen heel helder moet hebben, zodat je ziet wat er daadwerkelijk gebeurt. Wat hier eigenlijk gebeurt en waarbij een flink aantal bocht heel scherp genomen worden, is het volgende: - Zij levert simpelweg een dienst. Daar zou ze eigenlijk gewoon voor betaald moeten worden. Ten minste iets van een tientje per uur. Met wat sociale reserveringen erbij kost dat jou dan zo'n 14 euro. - Zij doet een gift. Daar moet eventueel (schenk)belasting over worden betaald. Door iemand te betalen waar die recht op heeft, maakt het glashelder wat de échte kostprijs van je product is. Als je je businessmodel baseert op geen loonkosten, dan gaat het uiteraard ook in de toekomst niet van de grond komen. Alles is immers duurder dan slavenarbeid. Nu kan het zijn dat degene die de dienst levert momenteel niet betaald wil worden (waarom eigenlijk niet), maar maak dat wel helder. Verder is het eigenlijk zo dat ze haar eigen loon schenkt als gift. Op zich mag dat, maar dat is niet onbeperkt belastingvrij. Tot een bedrag van zo'n 3.200 euro (2021), mag ze haar nettoloon belastingvrij terugschenken. Als het nou echt zo is dat ze bereid is om afstand te doen van haar nettoloon, laat haar dan dat nettoloon wat jij haar betaalt weer terugstorten. Op zich kan er natuurlijk voor beiden een voordeel zitten aan deze benadering. Zij heeft op papier een betaalde baan (wellicht helpt dat haar meer dan werken voor niets) en voor jou maakt het duidelijk wat je daadwerkelijke kosten zijn, zonder dat je cashflow al te veel in de min zakt door haar gift (dat helpt jou je businessmodel te verfijnen). Maar kern van de zaak is dat je een verlieslijdende onderneming hebt. En dat probleem moet JIJ oplossen, en niet je vriendin.

Het probleem is nu juist dat er geen wettelijke regeling is die dit regelt. Dat betekent dus dat het juist B2B goed geregeld moet worden. Volgens mij is een rechter dan ook degene die hier uiteindelijk een definitieve uitspraak overdoet (in alle redelijkheid en billijkheid), als de partijen er onderling niet uit komen. Of het redelijk is om te verwachten dat gaskosten zijn inbegrepen in de huur kan ik niet goed inschatten. Het feit dat hij de gasheater gerepareerd wilde hebben, betekende overigens alleen dat hij de gasheater wilde kunnen gebruiken en dat hij dus ook gas daarvoor wilde gebruiken. Dat betekent niet automatisch dat gas dan dus gratis is. Persoonlijk zou ik het als volgt doen: Gewoon de rekeningen opstellen zoals afgesproken, waarbij je de electriciteits-, water- en gaskosten gespecificeerd op de factuur zet (of daar apart facturen voor stuurt). Het is misschien handig om voor de huur, electriciteit, water, en gas aparte rekeningen te sturen. Op die manier kan hij in ieder geval de rekeningen die hij niet betwist gewoon betalen. Als hij de gasrekeningen niet betaalt, moet je wellicht (afhankelijk van de hoogte) misschien even naar de kantonrechter. Nu zou je je knopen kunnen tellen en kijken hoe duur het is om een kantonrechter in te schakelen. Als dat méér is dan de gasrekening, zou je overwegen om het tot dan toe gebruikte gas 'kwijt te schelden' en zou je kunnen aangeven dat het misschien inderdaad wat onduidelijk was dat gas wel apart in rekening zal worden gebracht. Op die manier zet je dan een streep onder het verleden, geef je de klant toch gelijk, maar maak je tegelijk duidelijk dat het evident is dat er vanaf nu wel betaald moet worden. Maar, zoals gezegd, je kunt het ook aan een rechter voorleggen. Dan weet je het zeker.

En waarom zou je dat niet meenemen dan? Je denkt niet dat het prudent is om te reserveren voor het geval je een keer griep krijgt? Of van een trap valt? Of tijdelijk dicht moet? Of met vakantie gaat? Je kunt er geen rekening mee houden in je berekening, maar dat geld zal er toch linksom of rechtsom moeten zijn als er iets mis gaat. Bovendien wilde je het vergelijken met een normaal salaris. Reserveringen voor ziekte, arbeidsongeschiktheid, werkloosheid, ziektekosten zijn allemaal onderdeel van het arbeidscontract. Als je die weg laat, zit je dus jezelf zand in de ogen te strooien. Elke overnameprijs lijkt me te veel. Verder moet je nog kijken in hoeverre je juist geen klanten verliest die juist daarheen gingen vanwege de vorige eigenaren. Misschien is er wel een klantenkring die daar na de overname niet meer komen. En misschien dat je zelf wel een klein aantal klanten om die zelfde reden naar je winkel trekt. Ik gok niet dat dat effect per saldo erg positief zal. Persoonlijk zou ik daar dus geen waarde aan hechten of daar goodwill aan verbinden. Ze mogen blij zijn als je het huurcontract overneemt, voor zover dat van toepassing is. Het is altijd leuk om te proberen, maar bij een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat je voor minder dan een minimumloner, maar dan zonder zekerheden, maar mét de fiscale en administratieve rompslomp zou ik me tien keer bedenken. En ik wil daarbij benadrukken: we vergeleken het niet met "loondienst", we vergeleken het met het minimumloon. Je zou dus beter af zijn als je gewoon bij de bloemenzaak op de hoek zou gaan solliciteren. Als je geld in een put wil gooien, denk ik dat er wel beter manieren zijn om van je geld af te raken.

Zijn er wel "servicekosten" in het contract benoemd en gedefinieerd?

Hebben die 20 uur per week betrekking op werkzaamheden waarvoor je de PGB ontvangt? Of alleen op werkzaamheden waar je 2500 euro inkomsten uit haalt? Hebben die 7000 euro kosten betrekking op het freelancen of het PGB-gedeelte? Of zijn die kosten al afgetrokken van het freelancegedeelte? Is die 2500 euro inkomsten, winst of omzet?

Ja, dat klopt. Een alternatief is om te antwoorden dat je wél meer dan het heffingsvrije vermogen hebt. Vervolgens krijg je ook al je bankrekeningen en saldi te zien. Daarna zal het aangifteprogramma alsnog geen vermogensrendementsheffing in rekening brengen, als je onder het heffingsvrije vermogen uitkomt. De zakelijke bankrekeningen of bankrekeningen die je op de balans van je eenmanszaak hebt staan vul je hier niet in, of geef aan dat het een zakelijke rekening. Dan zal het programma de saldi van die rekeningen ook niet meenemen.