prinsrachid

Dat is overigens geen verkeerde oplossing en mag ook gewoon! Hoewel het wat ongebruikelijk is, deed ik dat persoonlijk altijd wel zo. Eigenlijk om de winst uit de boekhouding inderdaad wat meer gelijk te laten lopen met de fiscale winst. Wat je daarvoor doet is één extra boeking maken, namelijk een zogenaamde correctie maken in de autokosten en die via de "privé" boeken. Je hebt nu 3.000 euro aan autokosten in de boeken staan, maar door je privégebruik kun je dan 3.000 euro aan privé-autokosten boeken. Per saldo heeft de onderneming geen autokosten. Je winst wordt dan dus opeens 53.000 euro. Omdat je het privégebruik van de auto in die ene boeking als privéonttrekking boekt, gaat je hoeveelheid privéonttrekkingen naar 18.000 euro. Nu zal het programma van de fiscus nog steeds de bijtelling berekenen, omdat ze er niet vanuit gaan dat de meeste mensen de autokosten al pro-actief corrigeren. Maar ook dat is geen probleem. Je vult namelijk gewoon ook 3.000 euro in in het vakje "Vanuit privémiddelen betaalde kosten voor deze auto". De bijtelling (of eigenlijk "Totaal onttrekking privégebruik auto van de onderneming") wordt dan 0. Maar alles klopt nog steeds.

Ja, in dat geval lijkt het me een vordering op een handelsdebiteur (in de holding) en een handelskrediet (in de werkmaatschappij). Het leveren van management is immers reguliere omzet voor de holding. De kortlopende vorderingen op participanten is van toepassing als er onderling een schuldverhouding is ontstaan via de rekening-courant. Je zou bijvoorbeeld kunnen besluiten om de management fee automatisch te voldoen via de rekening courant. Voor de balans maakt dat dan niet heel veel uit. In plaats van de ene soort vordering heb je dan een ander soort vordering op de balans staan in de holding.

Is er sprake van een fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting? En eventueel voor de omzetbelasting?

Ja, ik sluit me aan bij Roel. Je zult uit moeten gaan van de zogenaamde "historische kostprijs" of lagere beurswaarde. Historisch is dus eigenlijk niets meer dan de prijs van het moment dat je het kocht. Die historische kostprijs zal dus anders voor elk plukje aandelen dat je aanschaft. Dat moet je bijhouden. Dat hoeft dus niet binnen je boekhouding, maar mag ook extracomptabel (buiten de boeken om). Dat kan in een Excel-sheet, een Word-document, een velletje papier, maakt niet uit. Binnen de boekhouding hoef je dan alleen de waarde van het totaalpakket bij te houden. Boekhoudkundig kun je dat doen op elk moment dat er een wijziging is (dan heb je een goed beeld van de ontwikkeling van de waarde) , maar fiscaal hoeft dat eigenlijk alleen aan het eind van het jaar, zodat de balans in ieder geval per 31 december weer klopt. Je zit vervolgens nog met het boeken van de winst. Stel dat je een plukje van 100 aandelen voor 1000 euro koopt, en later een plukje aandelen van 100 aandelen voor 1200 euro. Het kan zijn dat je in feite 200 identieke aandelen hebt, maar dat je de ene helft voor een andere prijs hebt gekocht dan de andere helft. Stel dat je weer 100 aandelen gaat verkopen en dat die 1400 euro opleveren. Hoeveel winst is er dan? 400 euro? 200 euro? 300 euro? Dat ligt ook weer aan je eigen keuze. Heel globaal gesproken ligt het eraan of je het FIFO of LIFO boekt. FIFO is first-in-first-out (oftewel, de eerste aandelen die je kocht, moeten ook de eersten weer zijn die je boekhoudkundig verkoopt). LIFO is last-in-first-out (oftewel, de laatst ingekochte aandelen boek je het eerste weer af). Ook hier geldt weer dat het niet uitmaakt welke je kiest. En ook het ene systeem is niet slechter dan het andere, maar je zult ook hier consequent moeten zijn. Eens gekozen voor FIFO, betekent altijd volgens FIFO blijven boeken. Als je verwacht dat de koers snel stijgt na aankoop en je denk binnenkort en/of regelmatig te verkopen, dan is wellicht LIFO fiscaal een handige keuze (het verschil is waarde tussen aankoop en verkoop is dan mogelijk wat kleiner dan bij FIFO). Maar goed, dat ligt helemaal aan wat je kiest en wat je verwachtingen zijn.

Je moet vooral consistent zijn. Als je dus kiest voor "kostprijs of lagere beurswaarde", dan moet je dus bijvoorbeeld niet het ene jaar kostprijs doen (1000 euro) en dan het volgende jaar de - hogere - beurswaarde (1200 euro). Als de kostprijs 1000 euro is, dan houd je de waarde lekker op 1000 euro, tenzij de daadwerkelijke beurswaarde láger is. Dan houd je die lagere waarde aan. Gaat de beurswaarde weer naar boven de kostprijs, dan houd je weer de kostprijs aan. Zoals gezegd kun je ook gewoon de beurswaarde aanhouden. Ook dit moet je dan consistent doen. Je neemt dan uitsluitend de daadwerkelijke waarde op. Dat betekent dat tussentijdse winst meteen in de winst valt, maar ook dat eventuele beleggingsverliezen meteen afgetrokken kunnen worden. Het ene of het andere systeem is niet beter of slechter, de winsten en verliezen op de beleggingen worden alleen op een ander moment verwerkt. Omdat ze nooit weet hoe goed een belegging het doet, weet je eigenlijk ook niet welke methode uiteindelijk het beste fiscaal uitkomt. De eerste methode is overigens wel erg gebruikelijk voor kleine bedrijven. De winst of het verlies op de beleggingen wordt dan pas verwerkt bij verkoop van de beleggingen of het einde van de onderneming.

Voel je niet slecht, dit is een eenmalige fout, waarvan je leert. De schade is volgens mij behoorlijk beperkt en makkelijk te herstellen. En inderdaad kan alle begin een beetje moeilijk zijn. En vooral bij zoiets dat fiscaal een "reserve" wordt genoemd, maar eigenlijk een "voorziening" is maakt het alleen maar verwarrender. De FOR is alleen iets dat fiscaal naar voren komt, maar niet commercieel. De FOR wordt dus wel afgetrokken van het belastbare winstbedrag, maar niet van je 'echte' winst. Het is echt een papieren reserve. Het kan dus zijn dat je echte winst 100.000 euro is, maar je fiscale winst door de FOR maar 90.000 euro. Al is het vreemde dan weer dat toen ik persoonlijk naar een bank moest voor een hypotheek dat ze in m'n commerciële stukken graag wél de winst overeen zagen komen met m'n fiscale aangiftes, wat dus eigenlijk een rare verwachting is (want daar is de FOR al vanaf). Op zich is daar ook een mouw aan te passen. En op zich heb je het wel min of meer goed gedaan, maar moet je het eigenlijk nét op een ander momentje boeken en ná de aangifte, maar vóór het nieuwe jaar. Persoonlijk deed ik dat op een wellicht vrij lelijke manier, namelijk door de FOR te boeken op een kostenrekening (4xxx Reserveringskosten Oudedagsvoorziening) naar het eigen vermogen (0xxx Oudedagsvoorziening) op 31 december ná de jaarafsluiting. Op die manier werd de FOR niet als kosten meegenomen in het nieuwe jaar, maar toch meegenomen in W&V voor dat jaar. Oftewel: eerst boekhouding afsluiten zonder FOR, vervolgens aangifte doen met die cijfers, in de aangifte de FOR reserveren, en vervolgens de toegestane FOR nog vastleggen in de boekhouding. Maar, zoals gezegd, het is een lelijke manier, en je moet dan dondersgoed blijven opletten als en wanneer de FOR vrijvalt. En je boekhoudprogramma moet het ook maar slikken. Wat ik hierboven deed was eigenlijk kunstmatig de commerciële winst gelijk te laten lopen met de fiscale winst. Maar wat je eigenlijk moet doen is de FOR niet in de kosten laten vallen. Je moet die eigenlijk in je boekhouding alleen binnen het eigen vermogen boeken. De reservering komt dan niet tot uitdrukking in de kosten (dus je winst blijft dan altijd hoger dan waar je belasting over betaalt), maar het is dan in ieder geval wel zichtbaar op je balans. Dus stel dat je 100.000 euro winst hebt gemaakt en dat je eigen vermogen aan het eind van het jaar 100.000 euro is. Je besluit om 10.000 euro aan de FOR toe te voegen. Fiscaal betaal je dan belasting over 90.000 euro. In je boekhouding boek je dan 10.000 euro van het eigen vermogen naar de FOR via een memoriaalboeking bijvoorbeeld. De FOR is ook gewoon eigen vermogen, maar het wordt dan alleen anders 'geoormerkt' in de boekhouding. In plaats van één balanspost van 100.000 euro heb je er dan opeens twee: eentje met 90.000 euro en eentje met 10.000 euro. Nog steeds 100.000 euro bij elkaar. Stel nu dat je FOR hebt toegevoegd, maar ook privé hebt gespaard. Dat spaarproduct moet dan wel aan bepaalde voorwaarden voldoen (een normale spaarrekening voldoet niet). Dan kun je, zoals Norbert al aangaf, je FOR weer verlagen (boekhoudkundig is dat dan geen winst, maar fiscaal dus wél). De FOR neemt dan dus weer af in de onderneming, maar privé kun je de stortingen weer aftrekken. Die stortingen zijn weliswaar beperkt, omdat er een maximale "jaarruimte" is die je daarvoor mag benutten. Maar je mag eventueel ook nog ongebruikte jaarruimtes (dat heet dan weer "reserveringsruimte") van voorgaande jaren inhalen.

Dat is het maximumbedrag. Dat ligt aan de daadwerkelijke omstandigheden (met name hoogte van het loon) en hoeft niet per se van toepassing te zijn in jouw geval. Er is overigens een rekenhulp om te berekenen hoe hoog de transitievergoeding is.

Ik denk eigenlijk dat je dit niet zo maar kunt 'wegstrepen'. Ik denk ook dat het handig is om te weten wat de oorzaak is van het negatieve eigen vermogen. Zijn er te hoge dividenduitkeringen gedaan? Is de waarde van een beleggingsportefeuille erg gedaan? Zijn er meer kosten geweest dan baten? Als je de BV opheft, worden de pensioenaanspraken volgens mij in één keer belast als loon. Er zijn wel wat uitzonderingen daarop, maar dan moet er sprake zijn van een zogenaamde "dwingende maatschappelijke reden", zoals faillissement of een schuldsanering. Maar anders zal er gewoon moeten worden afgerekend. Hoe dat afrekenen gebeurt is dan overigens nog maar de vraag. Dat kan ook een virtueel of administratief kasrondje zijn. Je moet sowieso nog die 14.000 euro schuld áán de BV inlopen. En met dat geld kan de BV in ieder geval nog deels aan haar verplichtingen voldoen. Stel dat je de pensioenuitkering aanmerkt als je hoofdzakelijke inkomen (en dat is ook daadwerkelijk het geval), dan kun je daarop wellicht de heffingskortingen toepassen. Als dat maandelijkse bedrag niet te hoog is, dan kan het zijn dat je maandelijkse pensioenuitkeringen kunt doen, zonder dat er erg veel loonbelasting op hoeft te worden ingehouden. Je kunt het dan vervolgens bijvoorbeeld zo doen: een bedrag overmaken van privé naar bv; dat bedrag overmaken als pensioenuitkering van bv naar privé; wellicht een klein beetje Zvw-premie afdragen. Op die manier neemt je schuld áán de BV langzaam af en neemt ook je pensioenverziening langzaam af. Dit kun je uiteraard doen totdat er echt geen baten meer zijn. Dan komt faillissement in beeld en volgens mij is dát het moment op pas te kunnen spreken van een situatie waarin de pensioenverplichting niet voor verwezenlijking vatbaar is. Centraalaanspreekpunt Pensioenen van de Belastingdienst zegt overigens dat een daling van de waarde van een aandelenpakket of een beleggingsverzekering nimmer aanleiding vormen voor belastingvrij prijsgeven van pensioenaanspraken. Dat is een beetje een vervelende formulering, want heel strict genomen is een holding er om deel te nemen in de werkmaatschappij. Maar er staat ook dat er "evenwel een vrijstelling voor de crediteur van de door hemzelf prijsgegeven pensioenaanspraak of een ODV. Er dient dan sprake te zijn van een objectief waarneembare situatie van niet vatbaar zijn voor verwezenlijking". Misschien geeft dit wat aanknopingspunten om met de fiscus te overleggen.

Heb je een glazen bol?

Dit is uitsluitend subjectief taalgebruik. Ik probeer alleen boven tafel te krijgen waar we het objectief over hebben. Ik ken mensen die een paar duizend euro niet kunnen betalen en dat als 'serieuze geldproblemen' zien. Als er sprake is van écht serieuze geldproblemen, dan verwacht ik dat iemand failliet of in de schuldsanering gaat. In dat geval kunnen schulden natuurlijk gewoon worden kwijtgescholden.

Om wat voor bedragen hebben we het eigenlijk? Gaat het om een paar duizend euro, of iets substantiëlere bedragen?

Mijn nekharen gingen hier echt een beetje van rechtop staan. Ik vind het taalgebruik heel manipulatief. Aan de ene kant word de partner hier een beetje weggezet als armoedzaaier ("geen middelen"), maar vervolgens blijkt dat de vragensteller wel afhankelijk is van de waarde van de gehele onderneming waar die partner gewoon 50% eigenaar van is. De vragensteller heeft dus zelf ook onvoldoende middelen. Beggars can't be choosers. En ik heb verder een heel klein beetje het idee dat de kinderen hier als pressiemiddel worden gebruikt ("Je wilt toch zeker niet dat de kinderen helemaal moeten verhuizen? En niet meer naar hun eigen school kunnen? En niet meer met hun vriendjes en vriendinnetjes kunnen spelen?"). En wij "fijne" forumleden mogen ons daarin gaan mengen. Keuzes hebben simpelweg consequenties. In dit geval ook voor anderen. Zelfstandig verder gaan (persoonlijk, financiaal, zakelijk) kan tot gevolg hebben dat er andere keuzes moeten worden gemaakt. Het kan dus zijn dat het huis moet worden verkocht en dat beide partners moeten verhuizen. En moet dat per se naar een ander koophuis zijn met een hypotheek? Of kan dat ook (tijdelijk) een (particuliere) huurwoning zijn? Of een (sociale) huurwoning met urgentie? En is het per definitie zo dat kinderen niet meer naar hun school kunnen blijven gaan als ze verhuizen? Ik heb het idee dat we hier een oneigenlijk probleem voorgeschoteld krijgen dat niets met ondernemen te maken heeft, maar alles met het op gelijke en amicale wijze verdelen van de boedel. Maar de Vof staat daar in principe los van. De Vof kan zelfs gewoon blijven bestaan, ondanks de scheiding. Zelfs zonder scheiding telt de Vof voor ieder van de partners voor de helft mee. Je bent nu voor de helft onderdeel van de Vof met of zonder scheiding, voor of na de scheiding. Dus iedere zelfstandige hypotheek gaat op basis van de helft van de waarde van de Vof. Het ieder opzetten van een eenmanszaak zou in principe lood om oud ijzer moeten zijn, zeker als de bezittingen en schulden op min of meer gelijke mate worden verdeeld. De waarde van ieders deel van de Vof zou dan immers gelijk zijn als de waarde van ieders individuele eenmanszaak, al kan het natuurlijk wel zijn dat een hypotheekverstrekker iets minder zin heeft in het meenemen van de verwachte inkomsten van een nieuwbakken eenmanszaak dan het meenemen van (het gemiddelde van de helft van) de inkomsten van een gevestigde Vof. Een oplossing zou kunnen zijn om in goed overleg de Vof te laten bestaan en tijdelijk nog gezamelijk door te gaan, totdat de nieuwe hypotheek rond is.

De ICP-melding kun je gewoon digitaal doen, als je inlogt op je FE account. Maar, ook hier geldt weer dat het weinig administratieve verlichting oplevert. Bij de aangiftes ICP moet je namelijk nog steeds aangeven voor welke BV je de ICP-melding doet. Als je dus ICP's hebt voor zowel de holding als de werkmaatschappij zul je nog steeds twee meldingen moeten doen. :)

Zodra de boekhouding van 2020 klaar is, zal er op de eindbalans een bedrag openstaan dat aan omzetbelasting moet worden betaald. Het bedrag over q4 staat dan op 31 december 2020 nog open om te worden voldaan. Dat openstaande bedrag neem je over in je beginbalans. Vervolgens kun je de betaling daar weer tegen weg boeken. Als je het bedrag overigens nu al weet, zou je dat btw-bedrag nu al op je nieuwe balans kunnen zetten. Zorg alleen wel dat die balans in evenwicht blijft. Je kunt gedurende het jaar de beginbalans overigens steeds aanpassen, als je nieuwe dingen tegenkomt. Het is mijn ervaring dat er altijd wat vervuiling boven water komt bij het overzetten naar een nieuwe boekhouding. Om de beginbalans in evenwicht te houden gebruik ik meestal een tweetal 'vraagposten', eentje aan de activakant en eentje aan de passivakant. Aan het eind van het jaar strijk ik alles glad via privé.

Klopt, dat is wel een verwarrend aspect inderdaad. TVL is dus wél omzet voor de NOW, maar géén omzet voor de omzetbelasting. Makkelijker kunnen ze het niet maken, wel moeilijker. 🤭

Het is sowieso belastingvrije omzet voor de omzetbelasting, maar ook belastingvrij voor de vennootschapsbelasting. Het zijn dus overige buitengewone baten, maar in de aangifte zul je het daarom moeten opgeven onder "Overige vrijgestelde winstbestanddelen".

Ik denk dat vaak wat minder begrepen wordt dat de overheid met hun maatregelen vooral liquiditeit op korte termijn willen verschaffen, maar dat het inderdaad niet betekent dat het allemaal gratis geld is wat de klok slaat. Ondernemers staat nog een pittige tijd te wachten als de echte rekening gepresenteerd wordt. Verder is het zo dat die liquiditeit in eerste instantie wordt verschaft op basis van wat de ondernemer zélf zegt mis te lopen. Als de ondernemer daarin te pessimistisch is geweest, betekent dat uiteraard dat het voorschot te hoog is geweest. Dat je vervolgens in 1, 2 of 3 maar terugbetalen maakt dat voorschot in feite een erg courante en goedkope lening. Wat betreft die blokken van 3 maanden is het volgens mij zo dat er bewust is gekozen voor kwartalen van de omzetbelasting, omdat die gegevens vast staan en ook door de ondernemer zélf zijn doorgegeven. Het voorkomt wat muggenzifterij, maar kan wel hard uitpakken voor ondernemers dus juist altijd lage omzet én lage kosten hadden (zij hadden een redelijke boterham door lage overhead), terwijl ze nu op basis van fictieve kosten over die lage omzet nergens recht op hebben.

Je hoeft alleen in te vullen dat je een onderneming had in je aangifte inkomstenbelasting als je voldeed aan de voorwaarden voor het ondernemerschap voor de inkomstenbelasting. Je was misschien ondernemer voor het handelsregister, en misschien ook (even) voor de omzetbelasting, maar je voldeed niet aan de eisen voor het zijn van ondernemer voor de inkomstenbelasting. Je vult dan ook simpelweg "Nee" in. Overigens maakt het niet uit. Jouw oplossing zou misschien theoretisch niet helemaal juist zijn, maar praktisch gesproken zou het nog steeds hetzelfde uitpakken. Een onderneming met 0 euro winst of geen onderneming voor de inkomstenbelasting is voor de Belastingdienst even interessant. In beide gevallen heeft het geen invloed op je te betalen belastingbedrag.

Ik sluit me uiteraard aan bij @Joost Rietveld. Ik moet eerlijk zeggen dat het aanvragen van de beschikking meestal wel gebruikelijk was. Vervolgens kreeg je dan een apart btw-nummer voor de omzetbelasting, waarna je ook correspondentie kreeg die was gericht aan "DE FISCALE EENHEID HOLDING BV EN WERKMAATSCHAPPIJ BV" met een extra login voor de website van de fiscus. Overigens lijkt me de bovenstaande oplossing (aparte aangiftes) handiger, ondanks dat je dan twee aangiftes moet doen. Vooral als je verwacht dat je in beide vennootschappen afdrachten hebt. Dan pas je de fiscale eenheid toe in de praktijk (dus geen BTW op onderlinge prestaties binnen de fiscale eenheid), maar doe je niet één gezamenlijke aangifte. Persoonlijk heb ik een fiscale eenheid waarbij de één meestal geld terugkrijgt van de fiscus en de ander moet afdragen. Een gezamenlijke aangifte zorgt ervoor dat je die twee meteen met elkaar kunt en mag verrekenen. Dat lijkt misschien handig, maar overall leidt dat niet echt tot een administratieve versimpeling. Het is misschien één aangifte omzetbelasting minder, maar vervolgens moet je die ene aangifte dan boekhoudkundig toch weer onderling splitsen naar de juiste BV's. Ik moet ook zeggen dat mijn boekhoudsoftware niet echt top om gaat met de fiscale eenheid, met als gevolg dat ik de btw-aangiftes eerst handmatig in iedere bv afzonderlijk boek, en vervolgens deze aangiftes handmatig moet salderen voor de aangifte voor de fiscale eenheid. IK denk dat de oplossing van fiscale eenheid toepassen zonder beschikking met twee separate aangiftes omzetbelasting op het eind veel praktischer is.

Dat was helemaal niet de hamvraag van TS. De vragensteller wilde enkel weten hoe e.e.a. werkte met het factureren van de management fee. Die hebben we redelijk beantwoord, denk ik zo. Waarom er voor een BV is gekozen is mijns inziens helemaal niet relevant voor ons. Maar ik denk dat er helemaal niets mis met de opzet. De vragensteller heeft redelijk door hoe het zit met de kosten en omzet in de werkmaatschappij en holding. En laten we vooral ook niet doen of een BV or twee BV nu het toppunt van juridische of fiscale complexiteit zijn. Het is niet heel makkelijk, maar een aangifte vennootschapsbelasting is echt niet veel moeilijker dat een aangifte inkomstenbelasting voor ondernemers (zeker als het géén fiscale eenheid betreft). Fiscaal maakt het allemaal niet zo veel (en steeds minder) meer uit, omdat de voordeeltjes voor ondernemers voor de inkomstenbelasting worden afgeschaald en de belastingtarieven voor ondernemers in de vennootschapsbelasting steeds verder worden verlaagd. Zeker als het niet zo veel uitmaakt, kan de beperkte aansprakelijkheid steeds makkelijker de doorslag geven. Maar zoals gezegd, dat is aan de vragensteller zelf. Hij vroeg ons niet naar een nadere evaluatie van de opzet van zijn concern of onze mening daar over. Sterker nog, het gaat ons helemaal niets aan, en ik kan me voorstellen dat de vragensteller ook niet zit te wachten op nog meer van onze morele verontwaardiging over hoe stom hij toch wel niet is om een BV te kiezen.

OK, om heel eerlijk te zijn, lijkt me hier eigenlijk niets mis mee. Je voldoet aan het gebruikelijk loon. Wat betreft het eerder genoemde 'parttime' DGA-loon, sluit ik me overigens aan bij @Norbert Bakker. Het is meestal gebruikelijk dat er een volledig DGA-salaris wordt verloond, ook als er maar parttime wordt gewerkt, tenzij je het heel goed kunt beargumenteren of een inspecteur in een goeie bui treft. Maar als er 1 volledige DGA is, dan kun je volgens mij inderdaad afspreken dat de andere DGA geen werkzaamheden verricht. Het lijkt me 'gebruikelijk' dat die daar dan ook geen vergoeding voor krijgt. ;) Wat betreft de belastingen begrijp je het volgens mij ook juist. De werkmaatschappij 'huurt' management in, dus die moet een management fee betalen (60.000 euro ex btw). De holding verschaft dat management dus die heeft 60.000 euro ex btw omzet. Van die 60.000 euro wordt inderdaad het gebruikelijk loon van de DGA betaald (46.000 euro). Per saldo blijft er dan 14.000 euro winst over in de holding. Nu lijkt het erop dat je misschien minder belasting betaalt, maar dat is schijn (althans op de korte termijn). Je hebt hooguit een tijdelijk cashflowvoordeel doordat je in eerste instantie alleen de vennootschapsbelasting hoeft te betalen. De rest (dividendbelasting) komt later en trekt de boel alsnog gelijk. In een eenmanszaak viel je simpelweg in de 37,35%-schijf van de inkomstenbelasting in box 1 voor de eerste 60.000 euro (met een hoop mitsen en maren). Met deze bv-concern-constructie betaal je nog steeds belasting over de volle 60.000 euro, maar dan via verschillende belastingsoorten. Over de 14.000 euro winst in de holding betaal je eerst 16,5% aan vennootschapsbelasting. Maar om die winst persoonlijk in handen te krijgen moet je dat bedrag na belastingen alsnog als dividend uitkeren. Je betaalt daarover 26,25% inkomstenbelasting in box 2. Bij elkaar is dat zo'n 38,4%. De overige 46.000 euro heb je al loon uitgekeerd, en daar betaal je dus 37,35% inkomstenbelasting over in box 1 (met een hoop mitsen en maren).

Dat kan, maar persoonlijk zou ik waarschijnlijk 1 factuur sturen in 2021. Je moet alleen wel de management fee in je boekhouding van 2020 invoeren! Oftewel, je maakt memoriaalboekingen in elke maand in 2020. Je boekt dan in de holding 'Omzet management fee' aan 'Nog te facturen omzet'. In de werkmaatschappij boek je 'Managementkosten' aan 'Nog te ontvangen facturen'. Op die manier zijn de kosten en omzet voor de holding en werkmaatschappij in ieder geval in het juiste jaar geboekt voor de vennootschapsbelasting. De factuur die je stuurt boek je in beide bv's tegen op de "Nog te ...." grootboekrekeningen en dan is het weer glad. Voor de omzetbelasting is de holding eigenlijk te laat met versturen, maar goed. Door alle belastingmaatregelen ligt het inmiddels al ietsje onder de 100.000 euro. Bij een BV betaal je zo'n 5.000 euro meer belasting bij elkaar (box 1, box 2 én vennootschapsbelasting), maar dat wordt vervolgens privé weer gecompenseerd, doordat je als DGA (bij een salaris van 47k) 650 euro minder Zvw-premie betaalt en 4.440 euro méér heffingskortingen krijgt. Een IB-ondernemer heeft dan weliswaar zelfstandigenaftrek, maar die kent tegenwoordig een aftrekbeperking als je in het toptarief valt. Die aftrekbeperking wordt de komende jaren nog iets groter, zodat het omslagpunt nog lager komt te liggen. Kan dit wel? Het gebruikelijk loon (minimaal 47.000 euro per jaar) is van toepassing op iemand met een aanmerkelijk belang. Een aanmerkelijk belang is 5% of meer. Als er sprake is van 2 x 50% van de aandelen moeten volgens mij beide personen een gebruikelijk loon ontvangen, ook bij als er in deeltijd gewerkt wordt door (één van) beiden. Je kunt verlaging aanvragen van het gebruikelijk loon, maar dat moet vooraf en kan niet met terugwerkende kracht. Bovendien wordt het tegenwoordig bijna nooit meer lager vastgesteld dan het reguliere minimumloon.

Ik ben met je eens dat het wat vreemd is. Ik krijg zelf ook van dat soort self-billing facturen van mijn energiemaatschappij, maar eigenlijk heb je er maar deels wat aan. Je zult inderdaad nog steeds moeten weten wat je in totaal hebt opgewekt. Het is overigens meestal wel zo dat je bij de meeste omvormers kunt zien hoeveel electriciteit er is opgewekt. Nu heb ik ook een klein schuurdakje dat minder dan 700 Wattpiek aan zonnepanelen erop, wat betekent dat ik de omvormer direct in het stopcontact mag steken (zonder extra groep aan te maken). Deze omvormer is zó basic dat hij niet bijhoudt. Daarom heb ik er een superouderwetste, goedkope Duitse stroommeter tussen gehangen, waarbij ik de polen heb omgedraaid. Zo meet het ding geen stroomverbruik, maar stroomopwekking. Ja. Als je een echte energieleverancier was geweest (en voor de omzetbelasting ben je dat) is dat uiteraard jouw verantwoordelijkheid. Stel dat de atoomcentrale van Petten geen meter had geïnstalleerd om stroom te leveren, moet die energiecentrale dan géén btw afdragen, omdat ze zelf ervoor kiezen om hun diensten en/of producten niet goed te bemeteren? Maar mocht het echt niet mogelijk zijn, denk ik ook dat het alleszins redelijk is om op basis van de eigenschappen van je panelen uit te gaan van een redelijke schatting van je opwekking. De waarde van het aantal kWh dat op je factuur staat van je energiemaatschappij zet je onder 1a. En het verschil met de schatting zet je onder 1d op je aangifte. Stel dat je kWh-prijs 20 cent exclusief btw is. Stel dat je 2500 kWp panelen hebt en dat op basis van normale instraling je ongeveer 2000 kWh per jaar zou opwekken. Stel dat je 1500 kWh hebt teruggeleverd aan het net. Dan geef je in je aangifte op: 1a 300 euro omzet 63 euro btw 1d 100 euro omzet 21 euro btw afdracht: 84 euro btw

Eerst een aantal misverstanden uit te weg ruimen: 1) je kunt sowieso geen gebruik maken van forfaitaire bedragen als je ondernemer bent. Je kunt de forfaitaire bedragen alleen gebruiken als je eenmalig btw-aangifte doet en vervolgens de KOR instapt met ontheffing van administratieve verplichtingen 2) je geeft geen btw aan over de overproductie, maar over de opwekking Voor de omzetbelasting was en ben je immers ondernemer. Dat betekent dat de panelen volledig eigendom van de onderneming zijn. De onderneming wekt energie op en moet btw afdragen over álle 'verkochte' energie (net zoals ieder ander energiebedrijf). Je draagt als onderneming dus ook btw af over de energie die je privé gebruikt. Dat is op zich ook niet zo gek. Je betaalde immers ook btw aan het energiebedrijf. Nu betaal je nog steeds btw alleen aan je eigen onderneming (die het vervolgens afdraagt aan de fiscus). Je kunt dit overigens het privédeel (rubriek 1d, geloof ik) en het terugleverdeel (rubriek 1a) van de btw wel apart opgeven in de aangifte. Omdat de panelen voor de inkomstenbelasting wel privé zijn, wil je die buiten de winst- en verlies houden. Je kunt het nog steeds doen via zo'n kunstmatige factuur, maar je boekt de energieomzet dan niet op een opbrengstrekening, maar op "privé".

If you start a BV, you are fiscally mandated to give yourself an employee salary of at least 47.000 euro. So, if you already have an employee salary, that 47.000 euro salary from your own BV will come on top of that anyway. If your BV makes a profit (after paying you 47.000 euro salary), that profit will be taxed at a lower rate of about 15%. However, that after tax profit will stay in your BV. It is not yours yet. If you want to take it out of your company, it has to be taken out as dividends. You pay an additional 27% tax on that. You only pay the lower (15%) rate temporarily, because the 27% will be added later, when you actually want to spend it personally. I think your questions only relate to fiscal reality, not to legal consequences. I think it might all be fiscally allowed (the tax office doesn't care who pays the tax, as long as someone pays it), but legally you will have to get permission from each and every client, before you can transfer your contracts. If they don't agree, you cannot send them an invoice from the new BV.