Branko Collin

Ik heb hier nul verstand van, maar als kind liep ik wel eens een hal met videogames binnen (40 jaar geleden) en als die niet in het centrum lag, dan lag hij bij een andere bestemming. Ik kan me er een buiten de stad herinneren die onderdeel uitmaakte van een bowlingbaan, en twee die aan en in een bungalowpark lagen. Er zitten wat Amerikaanse exploitanten op Youtube waarvan je, als je lang genoeg zoekt, wel de 'origin story' kunt vinden, al weet ik niet of je daar veel van moet verwachten: in de VS, met hun doodse stadscentrums en uitgebreide buitenwijken, is praktisch alles een bestemmingslocatie. Ze doen daar niet aan lopen. Als je op Google maps naar de concurrentie zoekt, waar zitten die dan vooral? Kun je daar patronen in ontdekken? Is er misschien iets van een bedrijfstakvereniging? Sowieso zullen concurrenten wel willen praten zo lang ze niet bij jou in de stad zitten, dus die kun je gewoon bellen. Spreek je wel eens met retrogamers? Wat trekt hen? Edit: ik bedenk me net dat je die apparaten ook kunt huren. Heeft zo'n verhuurder nog tips? Die is er immers ook bij gebaat dat het jou goed gaat met de zaken.

Onbekend. Hooguit laten doen, de klant heeft geen verstand van de techniek voor zover ik weet. Meer van "ik werk net zo lang tot je tevreden bent en dan betaal je de gewerkte uren". Inderdaad. Normaal gesproken ben ik daar (hopelijk) ook wat strakker in en hanteer ik mijlpalen en fatale termijnen. De klant kwam in dit geval net van een gesprek van 2 uur met de helpdesk van de hostingprovider af en was na 2 uur aanhoren wat er niet mogelijk is alleen nog maar geïnteresseerd te horen wat er wel mogelijk is. Het was een positief en optimistisch kennismakingsgesprek waarbij me even is ontschoten dat de werkelijkheid weerbarstiger is. Voor het verdere: de factuur is inmiddels verstuurd. Dank voor jullie meedenken.

Ik denk dat ik normaal gesproken op het volgende het antwoord wel zou weten, maar heb nu even een frisse blik nodig, omdat ik er te dicht op sta. Een nieuwe klant belde; hij heeft zijn (brochure)website niet goed onderhouden en kwam er laatste achter dat sommige onderdelen niet meer werkten. Aan mij de vraag of ik die weer aan de praat kon krijgen. Daarbij de voorwaarde dat ik (die delen van) de site op een acceptatieomgeving zou zetten en dat we pas live zouden gaan als hij zijn goedkeuring had gegeven. Ik heb die onderdelen gerepareerd, de site op een acceptatieomgeving gezet en de klant uitgelegd hoe tot die omgeving toegang te krijgen. Dat was een maand geleden en ik heb nauwelijks meer iets van die klant gehoord. Het is me een paar keer gelukt contact te leggen en in beide gevallen was het "sorry, ik heb het zo druk gehad, morgen ga ik ernaar kijken." (Andere keren nam de klant de telefoon niet op of reageerde niet op e-mail.) Ik zou zo onderhand graag een factuur sturen, maar heb het gevoel dat de klant er dan makkelijk een conflict van kan maken. Ik weet ook niet of de klant het gewoon echt heel druk heeft gehad of me zit te ringeloren. Ik zoek dus een strategie die alle mogelijke paden openhoudt, maar die er wel voor zorgt dat ik ondertussen mijn geld krijg. Heeft iemand al eens zoiets bij de hand gehad? Zelf zat ik eraan te denken een deadline naar de klant te sturen; als ik voor die tijd geen gemotiveerd oordeel heb gehad (dus: "het is OK" of "het is niet OK, want..."), dan zie ik dat als een impliciete goedkeuring. Goed idee, slecht idee? Indien goed idee, welke bewoording zou je gebruiken?

Je haalt hier twee concepten door elkaar. Het urencriterium is er om te bepalen of je recht hebt op zelfstandigenaftrek en heeft er niets mee te maken of je al dan niet ondernemer voor de inkomstenbelasting bent. Je kunt dat laatste zijn en toch geen recht op zelfstandigenaftrek hebben.

Misschien is het alvast nuttig te weten dat verschillende banken verschillend omgaan met hypotheken voor zelfstandigen. Er zijn er zat die het liefst helemaal geen hypotheek aan ondernemers verstrekken. (Welke hypotheekverstrekkers met ondernemers meedenken en welke juist bang voor ondernemers zijn, verandert ook van tijd tot tijd. Je zult dus zelf op onderzoek moeten uitgaan.)

Vraag het eens bij https://coffeeshopbond.nl .

Wie betaalt waarvoor in deze situatie?

Dat antwoord heeft 'ie al gegeven, hij blijft de producten doorlopend testen, ook omdat ze onderdeel vormen van vergelijkende testen. Juist als het nieuwe model uitkomt wil je het kunnen vergelijken met de vorige generatie of de vorige twee generaties.

Wat breng jij in in dit verhaal?

General information about purchasing businesses in the restaurant business: https://www.brookz.nl/branche-informatie/restaurant (Dutch, corporate) Restaurants for sale in the province of Noord-Brabant: https://www.brookz.nl/bedrijven-te-koop/horeca-toerisme-recreatie/noord-brabant (Dutch, corporate, this is about the business, not the building) Restaurant properties for rent in Eindhoven: https://horecasite.nl/aanbod/nederland/noord-brabant/eindhoven (Dutch, corporate) Rules for using workers from outside the E.U.: https://ind.nl/en/work/pages/engaging-a-foreign-employee.aspx Rules specifically for workers for the Asian catering industry: https://ind.nl/en/work/working_in_the_Netherlands/Pages/Employee-in-the-Asian-catering-industry.aspx Note that the Immigration Service have been cracking down on Asian restaurants after severe maltreatment of a Chinese chef was uncovered in 2013. Just so you know that this is something you may need to pay extra attention to. How is your Dutch?

Over welke van je websites heb je het? Die voor bouwmodellen of die voor decals? Als ik bijvoorbeeld uit de eerste de "Heller Peugeot 905 EV1" kies en op die naam google, dan staat jouw site bij de eerste 10 links en is de linktekst gewoon de naam van het product. Jouw probleem heb je dus niet overal. Google gaat gewoon uit van de naam van je pagina, dat wil zeggen, wat er in het title-element komt te staan.* Jouw CMS of jouw webwinkelsoftware bepaalt aanvankelijk wat dat is, tenzij je plugins hebt geïnstalleerd die die waarde veranderen. *) Google wil het voor een klein deel van alle websites anders gaan doen.

De eigenaar van een webwinkel heeft nog allerlei andere verplichtingen. Het zou me niets verbazen als een hoop eigenaars mede daaraan voldoen door een uitgebreide factuur te sturen. (Die factuur hoeft uiteraard niet aan de regels van de wet op omzetbelasting aangaande facturen te voldoen – ik heb het over een pragmatische oplossing waarin je de software die je toch al hebt voor meerdere doelen tegelijk gebruikt.) Ik ben echter geen detaillist, misschien klets ik maar wat.

Ik wou relatief compleet zijn zonder verwarrend te zijn, omdat we antwoord geven op iemand die nul referentiekader heeft. Ik twijfel ook niet of ik heb daarin gefaald. Waar ik op doelde was dat je als je voor minder dan 5000 euro per jaar arbeid in de BV stopt, de DGA niet verplicht is zichzelf loon uit te keren en dat geld gewoon in de BV kan blijven. Niet echt relevant, bedenk ik me, zonder te weten wat voor werk het is dat de vraagsteller doet.

Een BV betaalt weliswaar minder belasting, maar er zijn andere kosten die een BV toch duurder maken dan een eenmanszaak, althans beneden een jaarwinst van circa 150.000 euro. Zo heeft een BV bepaalde administratieve verplichtingen en moet de directeur-grootaandeelhouder (DGA) een salaris krijgen van 48.000 euro. Aan dat laatste is bij weinig inkomen wel een mouw te passen, maar waarschijnlijk ben je als eenmanszaak toch goedkoper uit, vanwege de belastingvoordelen die er voor eenmanszaken gelden. Alleen als je die 35.000 euro omzet met heel weinig werkzaamheden, zou een BV gunstiger kunnen zijn.

De vraagsteller heeft gelijk. Uitputting is een vakterm uit het IE-recht die simpelweg betekent dat je bepaalde IE-rechten niet kunt gebruiken om de verkoop van legaal op de markt gebrachte producten tegen te houden. De tweedehands boekwinkel heeft geen licentie van de auteur om boeken te verkopen, maar heeft deze ook niet nodig, dankzij uitputting.. Als de tweedehands boekwinkel een boek wil inscannen en als e-book wil verkopen, dan heeft hij/zij daar inderdaad toestemming voor nodig. Het lijkt mij dat de maker van een boek er rekening mee hoort te houden dat een boek door meerdere mensen gelezen kan worden. Staat er iets bij die codes wat suggereert wie die codes mag gebruiken? Het voelt misschien ook een beetje als (medeplichtigheid bij) computervredebreuk aan. Het was de bedoeling dat de lezer van het boek toegang krijgt en die heeft die toegang gekregen, omdat iemand ergens het boek heeft gekocht. Maar was het de bedoeling dat de koper van een code toegang krijgt? Interessante vraag. Stel hem eens aan Arnoud Engelfriet.