Signature

2 uur geleden, Cosara zei:

Dat geldt voor elke oude(re) auto … ook na 5 of 10 jaar staat de dagwaarde niet meer in verhouding tot de nieuwwaarde. Afschaffen die youngtimer-regeling … het werkt fiscaal discriminerend. Trouwens hoe bepaal je de dagwaarde en wie controleert dat? Tot op heden keurt de slager zijn eigen vlees …

Eigenlijk mag ook de huidige bijtellingsregeling op de schop … misschien ook op basis van de dagwaarde?

Of de boekwaarde per 1-1, lijkt mij een objectieve uitgangspunt

20 uur geleden, Cosara zei:

Ik hoop dat er toch wel iets meer tastbaars overeengekomen is, zoals een uurtarief en een maximum bedrag, want anders kan je facturen sturen tot je erbij neervalt.

Zoals ik het heb begrepen wordt er geen werkende website geleverd, maar worden er niet-functionerende onderdelen gerepareerd, die overigens ook niet verder zijn gekomen dan het plaatsen op een applicatie-omgeving. Ook is er volgens de geleverde informatie geen sprake van facturatie van tussentijdse werkzaamheden.

Kortom, het rammelt aan alle kanten. En ja, normaal gesproken gaat het meestal goed, ook als er geen duidelijke afspraken zijn gemaakt, maar je hebt er opdrachtgevers tussen zitten die achteraf pas gaan nadenken of ze het eigenlijk wel willen.

In dat geval zou art. 7:405 lid 2 BW een uitkomst kunnen bieden; als er geen prijs is overeenkomen, is een redelijk loon van toepassing. Niet ideaal, maar wel een mogelijke oplossing. Niets belet hem in ieder geval te melden dat hij zijn werk al enige tijd geleden heeft opgeleverd en hij zonder tegenbericht ervan uit gaat zijn werkzaamheden te hebben afgerond. Daarbij gaat een factuur voor de geleverde werkzaamheden.

Afhankelijk van de reactie daarop kan hij het vervolg bepalen.

2 uur geleden, Branko Collin zei:

Onbekend.

Hooguit laten doen, de klant heeft geen verstand van de techniek voor zover ik weet.

Meer van "ik werk net zo lang tot je tevreden bent en dan betaal je de gewerkte uren".

Inderdaad. Normaal gesproken ben ik daar (hopelijk) ook wat strakker in en hanteer ik mijlpalen en fatale termijnen. De klant kwam in dit geval net van een gesprek van 2 uur met de helpdesk van de hostingprovider af en was na 2 uur aanhoren wat er niet mogelijk is alleen nog maar geïnteresseerd te horen wat er wel mogelijk is. Het was een positief en optimistisch kennismakingsgesprek waarbij me even is ontschoten dat de werkelijkheid weerbarstiger is.

Voor het verdere: de factuur is inmiddels verstuurd. Dank voor jullie meedenken.

Dan ligt het toch voor de hand om een factuur te sturen. Waar ben je precies bang voor? In jouw geval zou je een bericht kunnen sturen met de strekking: Zonder tegenbericht ga ik ervan uit dat de website goed geleverd is. Hierbij alvast een (tussentijdse) factuur voor de geleverde werkzaamheden tot heden.

27 minuten geleden, Basto zei:

In je algemene voorwaarden kun je de wet niet uitsluiten, dat is wat ik daar mee bedoel. Geen idee of er dingen staan in de voorwaarden die niet kloppen, dat zou ik dan uit moeten laten zoeken.

En waarom zou dat op invloed zijn op het eventueel in gebreke stellen van de vorige boekhouder? Hij heeft immers aangegeven dat ik een andere boekhouder moest zoeken.

Dat kan dus wel, tenzij sprake is van dwingende wetgeving. Er wordt in B2B voorwaarden geregeld afgeweken van de wet. Uitzoeken lijkt mij dus zeker aan de orde.

Ingebrekestelling kun je achterwege laten, maar doorgaans wordt dit toch geadviseerd om te doen.

Vraag is en blijft wat de daadwerkelijke schade is en vervolgens wie daarvoor dient op te komen.

Kort en goed; uitzoekwerk voor een jurist.

3 uur geleden, Basto zei:

Dat het in de voorwaarden staat wil niet direct zeggen dat het juridisch ook zo in elkaar zit.

Waarom zou dat volgens jou niet zo zijn? Verder spelen zaken als een ingebrekestelling, verzuim een laatste redelijke termijn ook een rol. Als je al een andere boekhouder hebt ingeschakeld zal dit lastig worden schat ik zo in.

23 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Art 20 wfsv correct. Dat staat ook los van jouw BV, want dat wordt beschouwd vanuit het oogpunt dat jij werknemer bent van de opdrachtgever.

Loonheffingen verrekenen:

Daar kan ik je helaas niet verder mee helpen. Wat ik al zei, "mij niet direct bekend"

Wederom bedankt! Ik kan in ieder geval verder!

3 uur geleden, Joost Rietveld zei:

Dag Signature

1. Ik zou hier altijd laten opnemen dat jouw BV pas gehouden is om loonheffingen te vergoeden aan de intermediair als dat onherroepelijk vaststaat.

2. Nee

3. Mij niet direct bekend, maar ik zie geen reden waarom de fiscus voor een ZZPer in de inkomstenbelasting een soepelere oplossing zou hanteren, dan voor iemand met een BV

4. Uiteraard met BTW blijven factureren. Dat is immers jouw standpunt

5. Loonheffingen worden verrekend, zie ook het artikel waar je naar verwees. BTW kan heel vervelend uitpakken: gefactureerde en afgedragen BTW wordt niet teruggegeven, in aftrek gebrachte voorbelasting kan worden teruggevorderd door de Belastingdienst.

6. De partij die de naheffing ontvangt, maakt bezwaar. Ik zou het niet logisch vinden dat de ZZPer per definitie meebetaalt aan de procedure tegen de intermediair. Maar onzakelijk is het niet. Tussen ondernemers worden regelmatig dergelijke clausules gesloten in overeenkomsten.

Dank voor de heldere antwoorden! Hier kan ik weer mee verder. Ik begrijp dat de BV in een voorkomend geval dus ook kan wijzen op het verbod genoemd in art. 20 Wfsv.

Ik was nog wel benieuwd hoe het zit met verrekenen van de loonheffing over de betreffende inkomsten. Omdat ik vanuit de werk-BV ook andere omzet genereer, en het DGA salaris (vanuit de holding) dus indirect ook afkomstig is van ander inkomen.

Misschien denk ik weer te ver en is het ook lastig, omdat dit naar alle waarschijnlijkheid nog niet heeft plaatsgehad. Ergo; bevestiging dat hier geen sprake is van schijnzelfstandigheid.

Duidelijk en overzichtelijk artikel Joost, dank daarvoor!

Eerder concludeerden we al dat ik mij vooralsnog weinig zorgen hoef te maken over schijnzelfstandigheid. Toch zitten er voor mij nog een aantal losse eindjes. De situatie is nog ongewijzigd: ik vul als interimmer vanuit mijn werk-BV tijdelijke opdrachten in via één of meerdere intermediairs. Ik heb uitsluitend een overeenkomst met de intermediair, maar werk feitelijk bij de opdrachtgever. Mijn holding verloont mijn DGA-salaris.

Met de intermediair heb ik een bepaling afgesproken in de trant van: we gaan niet uit van schijnzelfstandigheid, maar als een autoriteit toch dat standpunt inneemt, dan wordt de overeengekomen vergoeding (excl. btw) geacht een bruto loon te zijn, waarin alle loonheffingen en premies (werkgevers- én werknemersdeel) zijn begrepen. Ik ben daarnaast gehouden om hetzelfde af te rekenen over reeds ontvangen vergoedingen, voor zover dat nog niet is gebeurd. Een dergelijk standpunt betekent nog niet dat sprake is van een verkapt dienstverband.

In deze bepaling is uitgegaan van een standpunt van een autoriteit, dus niet van een definitief oordeel. Dat punt heb ik ook bij de intermediair neergelegd, met de vraag of we hierover opnieuw in gesprek kunnen. In dat kader heb ik de volgende vragen, die naar mijn idee voor veel zelfstandigen relevant zijn:

1. Is zo’n bepaling (met name fiscaal gezien) eigenlijk toegestaan, mede in het licht van dit artikel?
   En is het verstandig om dit anders te formuleren?

2. Maakt het voor vraag 1 uit dat het hier om een BV gaat en niet om een eenmanszaak/zzp’er?

3. Hoe verhoudt de toepassing van deze bepaling zich tot de loonheffingen die mijn holding al inhoudt op mijn DGA-salaris? Wordt dit verrekend of wordt dit als losstaand gezien?

4. Hoe moeten partijen met btw omgaan in de periode tussen het innemen van een standpunt door de autoriteit en het definitieve oordeel daarover? Dien ik beter gewoon te blijven doorfacturen met btw?

5. Wat gebeurt er – met terugwerkende kracht – met btw en loonheffingen als later blijkt dat het innemen van het standpunt onterecht was?

6. Tot slot: bij wie ligt het meest voor de hand om te procederen tegen een dergelijk standpunt, en wie draagt de kosten daarvan?
   Klopt het dat de procedure wordt gevoerd door de partij tegen wie het besluit is gericht en dat ieder zijn eigen kosten draagt, of is dat te kort door de bocht omdat de andere partij per definitie ook belanghebbende is? Alvast dank voor de inzichten!

2 uur geleden, StevenK zei:

Ik zou maar eens een bestuursrechtjurist inschakelen ...

Dat..en neem daarbij ook de veelal korte en fatale bezwaar-/beroepstermijnen in het bestuursrecht in acht.

32 minuten geleden, Frank Namers zei:

Helder! Bedankt voor je reactie Joost. Je topic over schijnzelfstandigheid is ook verhelderend.

Zie mijn reactie op Jasper hierboven voor een uitgebreidere toelichting van de situatie.

Ik zal me even inlezen over voortgezette dienstverlening.

Stel, ik zou mijn contracten niet verlengen bij beiden clubs en als zzp’er verder gaan bij andere opdrachtgevers en tevens mijn kennis en ervaring aanbieden in de vorm van workshops e.d. (dit heb ik al eerder gedaan). Zou het dan fiscaal interessant zijn om dit als zzp’er te doen? En hoe zou je de situatie met de huidige lease auto aanpakken?

Dan blijven de andere aangestipte punten nog steeds bestaan. Fiscaal zou niet de doorslag moeten geven, zeker bij de genoemde bedragen zal dat misschien 1-3% gaan schelen qua belastingdruk, terwijl je aan de andere kant ook extra kosten hebt, denk aan een boekhouder, software, verzekeringen, arbeidsongeschiktheid etc.

Naar mijn weten is dit een investering, vanaf € 450,- ex btw. https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/werk-en-inkomen/content/welke-kosten-mag-ik-aftrekken-van-mijn-bijverdiensten

Volgens mij doelt TS op de mutatie in de WV-rekening. Als de winst feitelijk nog niet is uitgekeerd of onder managementfee is overgemaakt, zit het fiscaal nog steeds bij de werkBV. Vanwege deelnemingsvrijstelling is er inderdaad geen dividendheffing tussen de BV’s, maar dat staat daar weer los van. Dat geldt ook voor de balansposten lijkt me.

Als sprake is van garantie, dan kun je de dealer in gebreke stellen en een redelijke termijn geven voor herstel zorg te dragen. Na die termijn verkeert de dealer in verzuim en kun je aanvullend schadevergoeding eisen en/of ontbinding van de koopovereenkomst.

Als sprake is van onderhoud, dan kun je de dealer ook in gebreke stellen, met als verschil dat je uiteindelijk alleen de reparatieovereenkomst kunt ontbinden en eventuele gevolgschade kunt claimen.

Let wel op algemene voorwaarden en afspraken in de overeenkomst etc, een jurist/advocaat kan je hier verder bij helpen.

47 minuten geleden, Joost Rietveld zei:

Met je holding, waarin je vermogen juist veilig hoort te zijn, zou ik nooit een VOF aangaan, omdat daarbij je holding namelijk 100% aansprakelijk wordt voor alle schulden van de VOF 

Duidelijk, dankjewel weer!

1 uur terug, Joost Rietveld zei:

De kapitaalklem staat hier los van. Je verkoopt immers geen aandelen uit je bestaande BV's. 

DGA-loon moet je voor beide functies afzonderlijk bepalen, evt naar rato qua uren

Dankjewel Joost, duidelijk zo. 
 

Ik zit nog met de vorm, zou ik anders vanuit de holding als vennoot in een VOF kunnen participeren of zitten daar meer haken en ogen aan? 

3 uur geleden, Signature zei:

Ik ben niet* ook benieuwd hoe dat aan te vliegen.  

*

10 minuten geleden, Ron van der Kolk zei:

Het zijn inderdaad twee mogelijkheden; de Commanditaire Vennootschap is nog een derde. 

 

Al die mogelijkheden hebben voor- en nadelen, dus wat "beter" is voor jullie, is zonder meer informatie niet te zeggen. Een VOF kan simpeler en goedkoper opgezet worden (al is dat niet altijd handig, investeer een een goede overeenkomst met een exitscenario), maar kent hoofdelijke aansprakelijkheid. Een BV kan duurder zijn in oprichting en administratie, maar  beperkt de aansprakelijkheid. Voor een klein restaurant met weinig risico kan een VOF mogelijk prima toe, maar voor een wat groter plan met groter risico (zoals meer personeel) is misschien een BV beter. 

 

Daarnaast het is ook een fiscale kwestie, wat voor de ondernemers voordeliger is op korte danwel langere termijn hangt af van de persoonlijke situatie van de ondernemers en de te verwachten winst. Kortom... een totaalplaatje van kansen en risico's, opbrengsten en kosten.

 

Voor de gebruikelijkloonregeling maakt het niet uit of het eethuis winst maakt of niet. De regels blijven gelijk, dus er is geen "voor" en "daarna". 

 

Dankjewel Ron,

Een nieuwe BV lijkt mij op het eerste oog dan wat praktischer, hoewel ook daar een goede aandeelhoudersovereemkomst nodig zal zijn. Ik ben verder wel benieuwd hoe het zit met de kapitaalklem. 
 

Voor wat het DGA salaris betreft is er een situatie voor en na oprichting van een nieuwe werkbv. Het huidige DGA salaris is afgestemd op de huidige werkbv. Tijdens de opstartfase dacht ik dat het gebruikelijk is om de fiscus te verzoeken dit tijdelijk te verlagen. Dan komt nog de situatie van waarderen van het salaris vanuit de holding bij twee (verschillende) werkbv’s. Ik ben niet ook benieuwd hoe dat aan te vliegen.  

Hoi allemaal,

Nu wil ik met mede-ondernemers een nieuwe onderneming starten (eethuis). Het gaat om de overname van een bestaande locatie. De overname som en overeenkomst moeten we nog overeenkomen, ook de verdeling.
 

Is het beter om dit onder dezelfde holding te doen en dan als nieuwe BV (I.o) of in de vorm van VOF? De andere ondernemers hebben zelf nog geen BV, wel een eenmanszaak in een andere branche. Op dit moment heb ik een holding en werkbv (zakelijke dienstverlening) na inbreng in 2023 van mijn eenmanszaak.

Ik zit ook nog in de periode van 3 jaar kapitaalklem ivm geruisloze inbreng. Kan ik dan het vermogen van de holding gebruiken als startkapitaal?
 

Kan ik mijn DGA-salaris vanuit de holding aanhouden totdat het eethuis winstgevend gaat worden? En hoe waardeer ik het salaris daarna? 
 

alvast dank!

Je kunt natuurlijk altijd proberen kosteloos te annuleren op grond van de bedenktijd. Voor een betere beoordeling kun je het beste beide voorwaarden en de overeenkomst integraal laten beoordelen. In veel voorwaarden staat dat het bepaalde onder 2.2 toepassing mist in het geval van een zakelijke overeenkomst. Zoals ik het lees heb je een zakelijke overeenkomst met een soort ‘tussenpersoon’ en met de energieleverancier. 

21 uur geleden, Marrie1977 zei:

Bij de aanschaf van de bedrijfswagen heeft de leasemaatschappij een rekenfout gemaakt. Op de factuur van de dealer was de inruil van de auto al berekend; de leasemaatschappij heeft dit in het leasecontract nogmaals in mindering gebracht. Ik heb dit niet gezien. Alle partijen hebben het lease contract getekend, de auto is geleverd en daarna kwam de dealer tot de conclusie dat ze te weinig betaald hebben gekregen. Ik moet dit nu maar even overmaken. De leasemaatschappij heeft een voorstel gedaan om de lease op te hogen met dit bedrag. Is het correct dat dit bedrag op mij wordt verhaald? De leasemaatschappij heeft mij toch gewoon een aanbod gedaan welke ik heb geaccepteerd? Dus probleem leasemaatschappij? Wat is jullie advies?

Zonder inzage in de relevante stukken en correspondentie is deze vraag lastig beantwoorden op een forum. Je geeft aan dat je de rekenfout niet hebt gezien. Bedoel je dat je hebt getekend zonder het leasecontract grondig te controleren, of bedoel je dat de fout zelfs bij controle niet op te merken was? In je vraag suggereer je dat je een beroep doet op nakoming. Afhankelijk van de omstandigheden kan dit echter ook een kwestie zijn van dwaling of de wilsvertrouwensleer. In dat geval gaat het dan om het gerechtvaardigd vertrouwen en de goede trouw. Als daarvan sprake is, zou de overeenkomst mogelijk vernietigbaar zijn, wat kan betekenen dat zowel de auto terug moet en het bedrag terugbetaald moeten worden.

Om dit goed te beoordelen, zijn de volgende vragen relevant:

1. Had je de fout kunnen ontdekken als je de documenten zorgvuldig had gecontroleerd?

2. Heb je het contract als particulier of als ondernemer gesloten?

3. Hoe groot is het verschil in inruilwaarde en de maandelijkse leasekosten? NB. Als het prijsverschil aanzienlijk is, zal het lastig zijn om te bepleiten dat er sprake is van een perfecte overeenkomst. 

4. Wat is er voorafgaand aan het contract besproken over de inruilwaarde en de leaseprijs?

5. Wat staat er in het aanbod, de overeenkomst en de voorwaarden over eventuele (reken)fouten?

Als blijkt dat de overeenkomst is aangegaan onder invloed van dwaling of een wilsgebrek, en er geen gerechtvaardigd vertrouwen was dat de afspraak correct was, kan de overeenkomst in principe worden vernietigd. Dit zou betekenen dat beide partijen terugkeren naar de oorspronkelijke situatie: de auto gaat terug naar de dealer en het betaalde bedrag wordt teruggestort.

In de praktijk is een volledige vernietiging echter vaak niet in het belang van beide partijen. Een redelijke oplossing zou kunnen zijn om onderling af te spreken dat de wijzigingskosten komen te vervallen en de leaseovereenkomst wordt aangepast naar de juiste situatie. Op die manier wordt de fout hersteld zonder dat een van de partijen onnodige schade lijdt.

Goedemorgen Koen, leuk initiatief!
 

Ik ook benieuwd naar de ontwikkelingen rondom de niet IB-ondernemer, de DGA. Verder ben ik benieuwd hoe jij de broodfonds en samsamkring initiatieven beoordeeld, die hetzelfde risico in beperkte vorm lijken te dekken. Waar moeten we zoal opletten bij de keuze naar een AOV en/of fonds?

alvast dank!

1 uur terug, stax zei:

Ik heb meer dan 10 jaar geleden ooit een account aangemaakt bij Yellowbrick, toentertijd de eerste parkeerapp. De gemaakte parkeerkosten werden via automatische incasso verrekend. Al snel kwamen er betere parkeerapps waardoor ik Yellowbrick niet meer gebruikte (en eigenlijk ook vergat dat ik daar nog een account had). Mijn boekhouder attendeerde me er laatst op dat er sinds juni 2024 ineens maandelijks een vast bedrag door Yellowbrick werd afgehouden. Toen ik hierover contact opnam, bleek dat Yellowbrick in juni 2024 een betaalde dienst is geworden en dat dat per e-mail was medegedeeld, zodat ik mijn account had kunnen opzeggen als ik niet wilde betalen. Het mailadres waarmee ik me 10 jaar geleden heb aangemeld, bestaat echter al ruim 5 jaar niet meer, dus die mail is gebounced en heb ik nooit gehad. 

 

Yellowbrick heeft nu weliswaar mijn account verwijderd, maar wil de reeds geinde maandelijkse kosten niet terugbetalen, omdat ik niet op hun mail heb gereageerd en ze volgens hen dus terecht het geld hebben geïncasseerd. Nou gaat met me niet om het geld (want het is nog geen 3 euro per maand) maar ik kan me niet voorstellen dat een provider zonder expliciete toestemming ineens van een gratis account een betaald account kan maken. Wie weet hoe dit zit?

Gaat het om een zakelijk account?

Je kunt de deurwaarder/jurist het dossier toesturen en vragen om advies. Dus nogmaals; als dat ondubbelzinnig en aantoonbaar is, dan kun je ervoor kiezen om meteen te dagvaarden.
 

De praktijk is (en dat krijgen geschoolde juristen ook in de schoolbanken mee), dat je vaak toch op z’n minst een ingebrekestelling (zgn. 14-dagen brief stuurt), om geen risico te lopen over het intreden van verzuim. Zeker bij een consument. Dat voorkomt ook een mogelijke discussie over de interpretatie van de inhoud /strekking van het bericht van je schuldenaar daarover.

3 uur geleden, Daniel_Nijmegen zei:

goedendag,
indien iemand aangeeft absoluut niet te gaan betalen voor een factuur en aangeeft dat je de incasso procedure mag overslaan en direct naar kantonrechter mag gaan omdat hij verder ook niet op een incassobureau zal reageren mag je dan inderdaad zonder verder incasso traject direct een kanton procedure starten?
Gaat erom dat de partij die zou moeten betalen van mening is dat hij niks verschuldigd is en dus de schuld niet erkend.
Of is incasso traject altijd verplicht?
Staat mij namelijk iets bij dat als een schuldeiser aangeeft dat hij ook niet aan incasso bureau zal betalen en hij wil dat je direct naar de rechter stapt dat de rechter de gemaakte incasso kosten ook kan afwijzen omdat vooraf duidelijk was dat er niet betaald zou worden.

Hoe zit dat dus en waar vind ik de toepasselijke regels?

Als dat ondubbelzinnig en aantoonbaar uit de gevoerde correspondentie blijkt, hoeft dat natuurlijk niet (vgl. ook art. 6:82 lid 2 BW). Meestal gebeurt het toch, al is het maar voor de formaliteit en ter onderbouwing van incassokosten. Je wilt immers niet het risico lopen dat de procedure daarop stuk zou lopen. 

2 uur geleden, Pieter__VH zei:

 

Het gaat om een in eerste instantie vooruitbetaald product vanuit een organisatie e-mail adres. Fout van jouw ex werknemer, niet van de hosting partij. Tenzij je wilt dat iedere domeinnaam voortaan €30 per jaar kost doordat ze bij elke registratie of verlenging een KVK uitreksel moeten opvragen en controleren of de originele besteller nog altijd tekenbevoegd is. . 
 

Geen idee om welke partij het gaat, maar een versio/vimexx/transip zijn allemaal dermate groot dat het logisch is dat zij niet opmerken dat er al een account met jullie bedrijfsnaam bestaat. Zijn allemaal geautomatiseerde processen met in eerste instantie vooruitbetaalde diensten en daarom kost een domeinnaam €5,- per jaar. 
 

Choose your battles. Ik weet niet wat jouw branche is, maar er zijn zeer weinig bedrijven die tekenbevoegdheid controleren op zulke bedragen. Zeker herhaaldelijk. 
 

Lijkt me de enige juiste oplossing. 

Hoezeer ik deze stellingname kan begrijpen en in zekere zin ook toejuich onder het mom van ‘geen gedoe, moeite of kosten waard’, hangt dit natuurlijk samen met het belang en principes.
 

Dat een bedrijf ‘te groot is’ voor dergelijke controles is juridisch niet relevant. Het zal zeker zo kunnen zijn dat het bedrijf er - logischerwijs - voor kiest om dergelijke incidentele ‘fouten’ voor lief te nemen, ten gunste van de massa….maar dat valt dan weer onder het ‘ondernemersrisico’ van het bedrijf dat deze keuzes maakt. Dat betekent dus niet dat een onbevoegd vertegenwoordigde wederpartij zich maar gebonden moet achten aan een dergelijke overeenkomst. Een en ander hangt uiteraard wel weer af van de rest van de feiten en omstandigheden.