Hoi Frans,

Deze nu gestaakte Europese aanbesteding betrof de levering van flexibele arbeidskrachten voor niet minder dan acht ministeries, aangevuld met een groot aantal uitvoeringsinstellingen, agentschappen en Hoge Colleges van Staat. Met een dergelijke gigantische buying  power praat je over een opdrachtwaarde van 680 miljoen (gerekend over 4 jaar op basis van historische cijfers)! Reken maar dat de grote jongens zoals Randstad, Startpeople en Adecco een groot deel van die kluif binnen gaan halen. Dat lukt ze alleen als ze een bodemprijs hanteren, waarop ze nauwelijks winst maken. Vervolgens zijn die grote jongens voor Rijksbehoeften aan flexibele arbeidskrachten in een enorme machtspositie aanbeland (gesteld dat ze de opdracht binnen hebben gehaald).

Elke aanvraag voor flexibel personeel van de deelnemende organisaties in alle functieniveaus dient dan immers via hen te lopen. Natuurlijk hebben zulke partijen maar een  beperkt deel van alle CV's in hun bestand. Het Rijk heeft een veel grotere vijver nodig om uit voldoende kwalitatief hoogstaande kandidaten te kunnen kiezen. Vervolgens ontstaat de situatie dat de contractpartners om de klant te kunnen bedienen bij andere bureaus naar CV’s gaan vragen. Deze bureaus werken daar alleen aan mee als zij een deel van de winst kunnen incasseren. Het gevolg van deze serie van economische wetmatigheden, is dat kwalitatief hoogstaande mensen niet komen opdraven voor een sollicitatiegesprek, omdat het inkomen al sterk is afgeroomd door de lage contractprijs en eventueel bijkomende provisie voor het bureau dat de contractpartner de juiste kandidaat toeschuift. Soms zitten er zelfs meerdere schakels in zo’n toeleveringsketen. Dus meerdere keren provisie!

Een waarschijnlijk scenario is vervolgens dat de contractpartners bij de aanbestedende overheid (in dit geval Binnenlandse Zaken) binnen enkele maanden na ingaan van het contract gaan klagen dat de omstandigheden gewijzigd zijn en dat men geen goede kandidaten voor de contractprijzen kan aanbieden. Of deze aangepast kunnen worden? Het Rijk zit in een dilemma: of geen goede kandidaten meer of wat meer betalen. Met dat eerste is de kwaliteit van de dienstverlening in het geding. Met het tweede de marktwerking. Andere bureaus die het verloren hebben, worden namelijk niet meer in de gelegenheid gesteld hun aanbieding realistischer te maken.

Het zou allemaal anders en innovatiever kunnen. Men zou beter in kunnen spelen op de kwaliteiten van kleinere bureaus, men zou flexibeler op de conjuncturele ontwikkelingen moeten kunnen inspelen. Ook zou men zich de vraag kunnen stellen of men beter wordt van deze confectieaanpak. Waarom zet men niet gewoon projecten op de markt? Elk expertisegebied kan dan via maatwerk uitbesteed worden aan de mensen die omdat zij ergens veel verstand van hebben resultaatgericht willen werken en een bepaalde taak efficiënt en goed kunnen uitvoeren. Stap deels af van het CV werk, maar vraag een plan van aanpak voor concrete taken. Je zou dus een aanbesteding kunnen doen gericht op resultaatsafspraken per project of vacature. En of een bureau nu 20 of 50 miljoen omzet heeft gehad in totaal andersoortige vacatures of klussen doet dan niet meer ter zake. Zoals vaak in aanbesteden is het een kwestie van vooruitzien, net als regeren. Dat zou het Rijk toch moeten aanspreken!

Ulbo

Ik denk dat de overheid meer kan besparen door slimmer om te gaan met de inhuur van dure consultants. Bij noramel uitzendkrachten heb je het over 20 tot 40 euro per uur (t/m schaal 8 grofweg). Bij consultants (schaal 8 en hoger) heb je het al snel over 100 euro per uur. De noodzaak is soms niet aanwezig.