Bert.

Nee dus, invoerrechten staat los van BTW. Alweer nee. Jouw BTW nummer (met artikel 23) moet in de douaneaangifte vermeld worden, je zal dit dus door moeten geven aan degene die de invoeraangifte doet (douane expediteur of DHL/Fedex e.d) Zelf aan de douane-expediteur c.q. DHL/Fedex enz. de juiste waarde doorgeven. Aftrek van voorbelasting houdt alleen maar in dat je onvangen BTW verrekent met betaalde BTW, het eindresultaat met of zonder voorbelasting is hetzelfde.

Je betaalt bij invoer naast BTW ook invoerrechten, met een vergunning artikel 23 reken je de BTW niet contant af bij de douane maar betaal je pas bij je BTW aangifte. Als je rechtt hebt op aftrek van voorbelasting gaat er dus geen geld naar de belastingdienst, het is dus alleen een cash flow voordeel. Als bij de invoeraangifte een lagere waarde opgegeven wordt is dan in beginsel fraude. Nee want je hebt ook geen aftrek van voorbelasting. Nee dus want invoer is niet intracommunautair. Jouw leverancier heeft helemaal niets te maken met jouw BTW aangifte, dat hoef je dus ook niet uit te leggen.

Je hebt het antwoord van Joost blijkbaar niet goed begrepen. De ontvangende partij is bij deze oplossing niet de Duitse (eind)ontvanger maar de klant uit de USA die in DLD intra-communautair verwerft. Alternatief kan de klant uit de USA zich ook in Nederland registreren voor de BTW en zelf de intracommunautaire levering aangeven. Je factureert dan zelf met NL BTW. Verder lijkt het me tijd voor een nieuw aangifte programma dat verschil ziet tussen het ship-to en bill-to adres.

Niets bureaucratisch aan, er wordt echt wel BTW geheven als de goederen niet voldoen aan de voorwaarden voor aftrek van voorbelasting.

Een intracommunautaire levering tegen het nul-tarief is een vrijstelling en geen verplichting. In dit geval is deze vraag niet van toepassing want je wil niet met Nederlandse BTW factureren maar met Duitse BTW. Als je een Duits BTW-nummer hebt dan zou dat mogelijk moeten zijn, maar dan moet je eerst de overbrenging van de goederen naar Duitsland behandelen als een fictieve intracommunautaire transactie, dus de ic-levering aangeven in Nederland en in Duitsland de ic-verwerving aangeven. Het lijkt me dat Conrad dit (omgekeerd) op dezelfde manier doet.

De eisen in Turkije lijken me ook niet onbelangrijk, zie hiervoor de Market Access Database

Wat voor commerciële activiteiten voert het ministerie van financiën dan uit?

Of bij een tandarts die een van BTW vrijgestelde dienst levert en geen recht heeft op aftrek van voorbelasting.

Bedrijf B vraagt geen BTW terug, die verrekenen de aan jou betaalde BTW met de BTW die ze van hun klanten ontvangen.

Als er geen factuur is om de douanewaarde (de grondslag voor de heffing van invoerrechten en BTW) te bepalen zijn er nog een aantal andere manieren. De douane kan de waarde bepalen adhv van identieke of vergelijkbare producten die bij hen ten invoer zijn aangegeven. Of je daar wat mee opschiet?, waarschijnlijk is de kans groot dat de douane de waarde hoger inschat. Als de spullen al niet meteen in beslag worden genomen (dan betaal je niets....), er zijn nogal wat producten verboden (cultuurgoederen, namaak, bedreigde dier of plantensoorten of producten daarvan enz). Verder ben je vanuit Indonesisch perspectief aan het exporteren. Ik weet niet wat de regels daar zijn maar daar moet je in principe dus ook langs de douane......

Totale onzin, BTW is zo ongeveer de grootste inkomstenbron van de staatskas. "BTW terugvragen" is een misvatting, daarmee wordt de aftrek van voorbelasting bedoeld. Dwz het verrekenen van ontvangen BTW met betaalde BTW. Het positieve verschil is voor de fiscus, heb je meer BTW betaald dan ontvangen dan krijg je geld terug, over de periode waarover je aangifte gedaan hebt. In beginsel doe je het dan slecht want dan heb je meer kosten dan omzet. Stel je koopt in het een kwartaal voor 100 Euro+21 Euro BTW goederen, verkoopt ze voor 200 Euro+42 Euro BTW dan krijgt de fiscus van jouw 42-21 = 21 Euro. Verkoop je niets dan krijg je na het kwartaal 21 Euro terug. Verkoop je de spullen in het volgende kwartaal voor 200 Euro+42 Euro BTW dan krijgt de fiscus van jou 42 Euro. Kortom, geven met links, terughalen met rechts...... Als je de website zakelijk gebruikt (bv. een webshop of bedrijfswebsite) mag je de BTW aftrekken als voorbelasting, dan ben jij niet de eindgebruiker maar jouw klanten. Als je de website prive gebruikt om bv. je vakantiefoto's te delen heb je geen recht op aftrek.

Dan loop je toch geen geld mis? Wat doe je dan met die andere 27 BTW-tarieven?

Hoezo potentieel geld mislopen? Aan BTW verdien je niets/verlies je ook niets. Hoezo "direct (evt.)"? BTW belast je wel of niet, er is geen "eventueel". Volgens de belastingdienst wordt er geen BTW in rekening gebracht bij verkoop van cadeaubonnen.

Credits, dat klinkt meer als een tegoedbon/vouchers...... dan wordt de BTW pas in rekening gebracht bij het inwisselen.

Als de klant de inklaring in Frankrijk doet hoort de zending helemaal niet in jullie BTW aangifte voor te komen. Bij inklaring in NL door jullie zelf (zoals Peter ook al geschreven had)) is het gedeelte van Rotterdam naar Frankrijk een intracommunautaire levering.

Inderdaad, waar zit de klant? 1e is een levering in Nederland, 3e bestaat volgens mij niet, dat zal wel 3b zijn, levering naar een andere EU lidstaat. Onder een ABC transactie voor de BTW wordt over het algemeen een levering verstaan met drie partijen in drie verschillende EU-landen.

De Mini One Stop Shop (dus heel de heisa met het checken van IP-nummers) is bedoeld voor levering van elektronische diensten aan particulieren.

Het BTW bedrag is 525 euro, de administratiekosten van DHL horen daar niet bij. Het BTW bedrag kan je als voorbelasting aftrekken. Hoezo tegenstrijdige antwoorden? Waarom is het BTW bedrag "voor je gevoel" hoog? Wat was de waarde van de goederen?

Wees maar blij dat je het gewoon bij elkaar kan optellen. Als de belastingdienst dit zelf zou bedenken zou je het waarschijnlijk nog per lidstaat moeten uitsplitsen......... Kleine moeite is ook niet helemaal waar, één vakje veranderen in een elektronische aangifte kost de belastingdienst zakken met geld. "prestaties binnenland" dien je in dit geval te lezen als "in het binnenland belaste prestaties".

Wat is de vraag nu precies? Of het bedrag klopt of dat je het voorbelasting kunt aftrekken in je BTW aangifte? Her eerste kun je zelf uitrekenen, het BTW bedrag is 21% van de prijs van de goederen + transportkosten + invoerrechten (in dit geval 0). Het BTW bedrag kun je onder de gebruikelijke voorwaarden (dus gebruik voor zakelijke doeleinden) aftrekken als voorbelasting.

Zoals al geschreven en door Joost bevestigd, 1a/1b. Het gaat om leveringen die je factureert inclusief Nederlandse BTW. Het maakt de belastingdienst niet uit of de Nederlandse BTW betaalt wordt door een Nederlandse particulier of eentje uit een van de andere 27 EU lidstaten.

1a/1b. 3b is bedoeld voor intra-communautaire prestaties, daar valt een levering aan een particulier met Nederlandse BTW niet onder.

Nee hoor, het gaat er zelfs niet om met wie je zaken doet maar waarvandaan de goederen (fysiek) geleverd worden. Verder is voor de vraag de leveringsconditie van belang, m.a.w. wie doet de invoeraangifte bij de douane? Het lijkt me verder logisch dat TS aan de Chinese leverancier (ik neem tenminste aan dat ze dat bedoelt) geen BTW betaalt. Als de Chinees niet voor de invoeraangifte zorgt moet TS de invoerrechten en BTW zelf of via een douane-expediteur (koeriersbedrijf waarschijnlijk) bij de douane afrekenen, als de Chinees de invoeraangifte doet mag hij TS geen BTW in rekening brengen want die moet worden verlegd naar de NL koper. Verder nog kans dat er geen BTW geheven wordt, mogelijk vallen de aankoopprijzen nog onder de vrijstellingsgrens. Als je veel BTW moet betalen bij de douane is het handig om een vergunning aan te vragen.

Terugvragen kan altijd, terugkrijgen is wat anders. Zie ook deze thread.

Een artikel 23 vergunning is hier niet van toepassing, dat is alleen van belang voor het verleggen van de BTW bij invoer en day is al gebeurd. Wat wel van belang is is de lidstaat waar de goederen ingevoerd zijn. Als de goederen in NL ten invoer zijn aangegeven wordt de BTW naar de ontvanger (TS) verlegd op grond van artikel 12 lid 3 WOB. Als de goederen in een andere lidstaat zijn ingevoerd is het voor het Amerikaanse bedrijf een intra-communautaire levering en voor TS een intra-communautaire verwerving. Het Amerikaanse bedrijf zal dan in de lidstaat van verzending voor de BTW moeten zijn geregistreerd, of (als de mogelijkheid bestaat) een fiscaal vertegenwoordiger in moeten schakelen. Bij invoer in NL kan het bedrijf een fiscale vertegenwoordiger inschakelen of de invoer-BTW (laten) betalen bij de douane. Als ze die terug willen vragen zullen ze alsnog een NL BTW-nummer krijgen. Of er een fiscaal vertegenwoordiger tussen zit kan TS waarschijnlijk op de factuur zien.