Alle activiteiten

Het afspreken van een licentie betekent niet dat je daarvoor jaarlijks moet betalen. Daarom ook bij de opdracht tot ontwerp en levering meteen een eeuwigdurende licentie afspreken voor een vaste prijs. Daarom ook bij de opdracht tot ontwerp en levering meteen een eeuwigdurende licentie afspreken. Dan maakt het niet meer uit of de ontwerper zijn onderneming staakt of verkoopt. Daarom ook afspreken dat het je ontwerp mag gebruiken in onbewerkte en (ook door derden) bewerkte vorm. Dan kun je het zelf aanpassen of door wie dan ook laten aanpassen. Een licentie afnemen is juist makkelijker dan het rechtsgeldig overdragen van auteursrecht, want dat kan met één zinnetje in de mail in plaats van met een uitgewerkte akte. De meeste ontwerpers en ondernemers zijn geen juristen.

Tenzij uitdrukkelijk anders schriftelijk overeengekomen ligt het auteursrecht bij de maker (uitvoerder). Een idee of concept is namelijk wettelijk niet beschermd door het auteursrecht; alleen de concrete uitwerking ervan is beschermd. Wel kan er sprake zijn van co-auteurschap (gedeeld auteursrecht) als jij een grote betrokkenheid had bij het creatieve proces, maar 100% eigenaar van het auteursrecht wordt je daarbij niet automatisch

Maar nu even een andere variant: ik heb ooit een logo bedacht, heb dat heel precies beschreven en het idee erachter geschetst, dat door iemand laten maken op basis van mijn specificaties. Hoe zit het dan met auteursrecht / intellectuele eigendom? Ik ben dan de ontwerper en heb de uitvoering in opdracht gegeven.

Ontwerp een logo, verkoop het aan de opdrachtgever en draag de auteursrechten over aan de opdrachtgever. Groot of klein, opdrachtgevers zitten niet te wachten om jaarlijks een gebruikersrecht te betalen. De opdrachtgever zal een aantal dingen in het achterhoofd houden … wat als de maker zijn bedrijf staakt, failliet gaat, of de rechten verkoopt aan een ander bedrijf, of als de opdrachtgever het logo wil laten aanpassen. Moet hij dat bij de opdrachtnemer laten doen, voorop gesteld dat deze nog bestaat, of bij een willekeurig ander bedrijf? Niet te moeilijk doen of denken. En dan de prijs, of beter gezegd, wat wil de opdrachtgever er voor betalen, en wat wil de opdrachtnemer er voor hebben? Dat hangt er vanaf hoe goed of hoe snel je bent. Moet je een logo maken op basis van wat de opdrachtgever aangeeft, of moet je zelf meerdere ontwerpen maken waaruit de opdrachtgever kan kiezen?

De man vrouw verhouding in directie, rvb etc is volgens geen koffieautomaat onderwerp in Nederland. Maar ik kan bij de verkeerde koffieautomaat staan.

Aanvullend op Hans: kijk eerst wat je aan bewijs hebt. Appjes of mails waarin de verdeling van huur en promo ter sprake komt, de huurfactuur, de factuur van het drukwerk en wie wat betaald heeft. Vaak staat er meer zwart op wit dan je denkt, en dat maakt je brief een stuk sterker. Stuur haar deel als factuur, met de onderliggende facturen als bijlage. Dat is zakelijker dan een appje en het maakt meteen duidelijk om welk bedrag het gaat. Betaalt ze niet binnen de termijn, stuur dan een ingebrekestelling met een laatste termijn van bijvoorbeeld 14 dagen. Daarna kun je tot € 25.000 zelf naar de kantonrechter, zonder advocaat. Of dat de moeite en het griffierecht waard is voor de helft van een zomerhuur moet je zelf afwegen, maar vaak is de ingebrekestelling al genoeg. Voor een volgende samenwerking: zet vooraf op één A4 wie wat betaalt, wat er met de kosten gebeurt als één van beiden stopt, en wie het concept daarna mag gebruiken. Dat laatste speelt hier ook, want jullie hebben het concept samen opgezet.

Ron zegt het goed. Wat ik bij kleine opdrachten zie werken: zet het gewoon in de offerte of opdrachtbevestiging, voordat de ontwerper begint. Eén zin is genoeg, bijvoorbeeld: "Na betaling krijgt opdrachtgever een exclusieve, eeuwigdurende licentie om het logo wereldwijd en in elk medium te gebruiken en te (laten) bewerken." Laat de ontwerper per mail akkoord geven, dan staat het schriftelijk. Drie dingen die vaak vergeten worden: Vraag de bronbestanden (vector, bijvoorbeeld .ai of .svg) mee als onderdeel van de opdracht. Je kunt het recht hebben om het logo aan te passen, maar zonder die bestanden kan een andere ontwerper er weinig mee. De ontwerper houdt ook bij een licentie zijn persoonlijkheidsrechten. Leg daarom ook vast dat hij geen bezwaar maakt tegen latere aanpassingen. Wil je het logo als merk laten registreren of het bedrijf later verkopen, dan is overdracht van het auteursrecht met een akte de schonere route. Bij een licentie blijft de ontwerper eigenaar. Ben je zelf de ontwerper, dan werkt het juist andersom: een licentie geven is prima, en overdracht kun je als aparte optie met een eigen prijs aanbieden.

Ja dat zie je in Nederland heel erg, in Spanje daarintegen wordt er juist wel open over gesproken. Niet alleen salarissen worden besproken maar ook of de directie en het bestuur bestaat uit mannen/vrouwen of beide.

Het valt mij op dat er bij verkoop via OSS in combinatie met inkoop in Nederland (tegen 21% btw) een scheve verhouding ontstaat in de btw-aangifte. Dit lijkt te leiden tot een aanzienlijk voorbelastingoverschot, aangezien de OSS-aangifte separaat wordt ingediend. Hebben jullie vergelijkbare uitdagingen ervaren en op welke wijze realiseren jullie hierin een structurele oplossing?

Met betaling voor het maken voor het logo alleen heb je nog geen rechten tot gebruik. Je hoeft het auteursrecht niet over te nemen, maar het is verstandig een gebruikslicentie af te spreken, bijvoorbeeld een exclusieve, wereldwijde, eeuwigdurende licentie, voor elk medium, in onbewerkte en (ook door derden) bewerkte vorm. Een exclusieve licentie moet schriftelijk, maar kan al met zo'n regeltje als hiervoor in de mail, terwijl overdracht van het auteursrecht een akte vereist (Artikel 2 Auteurswet).

Yep. Salaris wordt alleen belangrijk als het te laag is of lijkt, en dat meten we meestal niet af aan wat we nodig hebben maar aan wat een ander krijgt. Salaris draait om eerlijkheid en gelijkwaardigheid: als een ander die hetzelfde doet meer verdient (binnen het zelfde bedrijf of bij een ander), levert dat onvrede op. Daarin zijn mensen niet uniek: ook honden, varkens, konijnen en primaten komen in opstand bij ongelijke beloning

Ik zat laatst na te denken over hoe auteursrechten precies werken wanneer een ondernemer een logo laat ontwerpen door een freelancer. Stel dat je iemand betaalt om een logo voor je bedrijf te maken. Je gebruikt dat logo vervolgens op je website, sociale media en misschien ook op verpakkingen. Maar betekent de betaling automatisch dat je alle rechten op het ontwerp hebt? Voor zover ik begrijp, blijven de auteursrechten in principe bij de ontwerper, tenzij er duidelijke afspraken zijn gemaakt over de overdracht ervan. Wat ik hier vooral interessant aan vind, is het verschil tussen het recht om een ontwerp commercieel te gebruiken en het daadwerkelijk bezitten van de auteursrechten. Bij kleinere opdrachten worden zulke afspraken waarschijnlijk niet altijd uitgebreid op papier gezet. Dat kan later verwarring opleveren, bijvoorbeeld wanneer een bedrijf het logo wil aanpassen of door een andere ontwerper wil laten bewerken. Ik ben benieuwd hoe dit in de praktijk meestal wordt geregeld bij kleinere ondernemers en zelfstandige ontwerpers.

Ik heb mensen zien weglopen uit een niet nader te noemen bedrijf, niet vanwege het salaris, maar vanwege de omgeving. Als de omgeving niet goed of zelfs giftig is dan stort de motivatie in. Een hoger salaris compenseert dat niet. Ik heb mensen in mijn eigen ondernemingen zien blijven omdat ze heel betrokken waren met het bedrijf en omdat ze de omgeving juist als prettig ervaren. - Dus de omgeving is belangrijker dan het salaris. Een andere belangrijke les die ik heb geleerd is dat de waardering voor een hoger salaris lager is dan als je mensen een eenmalige bonus geeft. Een eenmalige bonus is natuurlijk hoger en dat blijft meer hangen dan een structurele verhoging op het salaris.

Mijn (beperkte) ervaring is dat er niet echt open gesproken wordt over salaris.

Belangrijk element wat vaak meespeelt rond salaris is de beeldvorming. je personeel kan helemaal tevreden zijn met het salaris, totdat het gras groener is bij de nieuwe buurman... Anders dan veel andere landen word er in Nederland best open gepraat onder collega's ook over salaris. Als je door krapte een nieuw iemand aanneemt voor een vergelijkbare functie, maar wel tegen een hoger salaris kan dit al snel in de wandelgangen de ronde doen en meer schade veroorzaken in je personeelsbestand dan dat je ermee wilde oplossen. 😅

Welkom op HL Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar onder stríkte condities zou de belastingdienst een restschuld kunnen kwijtschelden. Neem daarvoor contact op met de belastingdienst, vraag naar die condities en als je daaraan denkt te (kunnen) voldoen, kun je het met bijvoegen van alle bewijsstukken aanvragen.

Salaris is een basisfactor, een salarisverhoging is na een maand alweer vergeten, maar het moet in de beleving wel kloppen met de functie, in verhouding tot collega's en als voorziening om in het levensonderhoud te voorzien. Om personeel te behouden, zijn bovenop de primaire arbeidsvoorwaarden talloze, andere factoren van belang, die je overigens als werkgever voor een deel kunt beïnvloeden, maar houd wel oog op die externe en interne invloeden, want je zult er wel op in moeten spelen.

Dit kwartaal spenderen we aandacht aan personeelsbehoud op Higherlevel. Hoe zorgen jullie dat personeel blijft?

Goedemorgen, Ik heb een BV die al aantal jaar niet meer actief is. Omdat er wat schulden open zijn bij de belastingdienst hou ik de BV nog wel op papier actief. Elke kwartaal doe ik aangifte en meld ik alles netjes terug. Ik los ook deels de schulden af omdat ik een betalingsregeling getroffen heb met Belastingdienst. Heeft iemand hier ervaring met opzeggen van de BV met belastingschuld? Kan je alsnog je schuld kwijt laten schelden bij belastingdienst? Ik hoor het graag.

Precies dat, een goed beeld van de praktijk helpt enorm bij het maken van de juiste keuze. Bij grotere industriële bedrijven zie je vaak dat de wervingsprocedure uit meerdere stappen bestaat, waaronder een rondleiding of kennismaking met het team.

Heel begrijpelijk, je reactie. Er worden steeds weer nieuwe regels bedacht om de schade aan het milieu en de aarde zoveel mogelijk te beperken. Halon-gas, dat vroeger veel werd gebruikt als blusmiddel, is al lange tijd verboden. Nu staat PUR-schuim weer volop in de belangstelling. Ook een airco laten installeren mag tegenwoordig alleen nog door gecertificeerde installateurs. Toch worden zulke regels soms weer deels omzeild. Bijvoorbeeld door een voorgevulde airco aan te schaffen, waardoor de installatie eenvoudiger wordt voor particulieren. Het nadeel is dan vaak dat je blijft zitten met een stuk opgerolde leiding, omdat inkorten zonder het koudemiddelcircuit te openen niet mogelijk is. Het lijkt soms alsof elke oplossing weer nieuwe regels of uitzonderingen met zich meebrengt. Natuurlijk is het belangrijk om verstandig met milieu en veiligheid om te gaan, maar je kunt je afvragen of sommige maatregelen wel het beoogde effect hebben. Daardoor ontstaat soms de indruk dat vooral de goedwillende burger en vakman worden geconfronteerd met extra kosten, beperkingen en administratieve lasten, terwijl de daadwerkelijke milieuwinst lang niet altijd zichtbaar is. Zo wordt er in mijn woonplaats al jarenlang gestreefd naar een gasloze samenleving in 2030. Particulieren worden met subsidies gestimuleerd om elektrisch te koken en van het aardgas af te stappen. Tegelijkertijd is er toestemming verleend aan een grote internationale farmaceutische fabrikant om een nieuwe fabriek te bouwen, een van de grootste investeringen die Nederland ooit heeft gekend. Door de netcongestie is er echter onvoldoende elektriciteitscapaciteit beschikbaar om de fabriek van stroom te voorzien. Daarom is besloten een deel van de benodigde energie op te wekken met gasturbines. Begrijp me goed: zo'n investering is een enorme opsteker voor Nederland en voor de regio. Het zorgt voor werkgelegenheid, innovatie en economische groei. Maar voor veel mensen voelt het wel tegenstrijdig. Aan de ene kant wordt burgers gevraagd alles op alles te zetten om van het gas af te gaan, terwijl aan de andere kant voor grote projecten alsnog naar gas wordt gegrepen zodra dat praktisch noodzakelijk blijkt. Dat roept de vraag op of beleid soms niet te veel wordt gedreven door ambitie en symboliek, en te weinig door de weerbarstige realiteit van wat technisch en economisch daadwerkelijk haalbaar is.

Als je iets inkoopt en doorverkoopt ben je zelfstandige. Als jouw opdrachtgever bij jou iets inkoopt en hij verkoopt het door is hij zelfstandige en als jij het niet inkoopt, jij dus niet. Het lijkt zo eenvoudig.

Waar geen wil is, komt een wet.

Interessante vraagstukken rondom groei en netwerken. Wat je bij grotere spelers in de maakindustrie en productie in de regio trouwens ook ziet, is dat ze bij uitbreiding heel selectief zijn in de poort. Die werving is vaak meer dan een snelle koffie; een tweede gesprek bestaat daar al snel uit een praktijkronde op locatie om te zien of iemand echt bij de cultuur past.

Wij hebben er meer dan 100 op verschillende locaties staan en geen van de keuringsbedrijven heeft ons hier op gewezen. In onze eigen magazijn hangen er maar 8. Waar het mij om gaat is dat ze weer een burocratisch tooltje bedenken, terwijl alles toch uitgefaseerd wordt. Nederland het land van de burocratie en de regeltjes. Ik vind het verder prima als we met z'n alle aan een beter milieu werken, het gaat mij vooral om de willekeur. Je veranderd er niets aan, maar het is voor alle ondernemers wel belangrijk dat ze stickertjes gaan plakken en formuliertjes gaan invullen, want dan is het gevaar van PFAS ineens verdwenen. Gelukkig mag TATA steel nog een paar maanden door gaan met PFAS dumpen in het water (nieuwe vergunning van 1 september 2026) om vervolgens alsnog op 1 maart de 11 miljard te krijgen.