Alle activiteiten

Hier wel ;-)

Hi @Roel J , net heb ik een aanpassing gedaan. Zijn de 3 puntjes rechtsboven nu wel beschikbaar?

Graag hoor ik alsnog de ervaringen van men die in een soort gelijke situatie informatie bekend is.

Thanks for looking into the bottles, Hans. Your point about Brogsitter perfectly highlights the difference between our data-driven approach and traditional wine retail. 1. "Not in supermarkets" vs. "Exclusive secret club": "Not in supermarkets" means exactly what it says: these wines come from specialist importers and independent domains, avoiding mass-market industrial bulk produced for supermarket shelves. I never claimed to be an exclusive private club selling secret bottles that don't exist elsewhere on the internet. 2. Objective data over artificial exclusivity: The wines I recommend are sold at standard, fair market prices across independent wine shops. Artificially filtering out a wine like Brogsitter simply because other webshops or retail shops carry it would be completely subjective and it would defeat the entire purpose of our algorithm. If my lab data shows that a wine's physical structure matches your palate, that is the wine you should drink. Whether it is sold on one website or ten doesn't change what’s inside the bottle or how much you will enjoy it. 3. The actual problem I solve: The problem for wine drinkers in the Netherlands isn't an exclusivity shortage; it's choice paralysis and waste. Having access to thousands of bottles online doesn't help if you don't know which one matches your taste and end up pouring half of it down the sink. VinPop isn't selling a mystery box; we provide the objective, scientific filter so you don't gamble your money away on the wrong bottle. I hate quiz for IQ test or Tasteclub, which ask you an email address to get the result. I don't promise that I will understand perfectly the taste of people within 6 questions. But it leads to a starting wine selection. It is pretty much like Spotify. When you registered, it asks a few questions about your music taste. Then tailor some playlist. Soon as you listen to the musics the algorithms improve the playlist. They don't pretend they promote niche musicians. I will update the landing pages and the website to make sure there is no misunderstanding. Because your feedback must been shared by many people. Your feedback comes from my explanation.

Aanvulling voor ondernemers met een AOV én een nevenberoep: Twee valkuilen die je absoluut moet vermijden! 𝟭) 𝗡𝗶𝗲𝘁 𝗺𝗲𝗹𝗱𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝗻𝗲𝘃𝗲𝗻𝗮𝗰𝘁𝗶𝘃𝗶𝘁𝗲𝗶𝘁𝗲𝗻 Het lijkt simpel: gewoon geen slapende honden wakker maken en niet melden dat je er iets anders naast doet. Maar dit is erg onverstandig: raak je arbeidsongeschikt en blijkt dan dat je de wijziging niet hebt doorgegeven dan kan je uitkering flink worden verlaagd of zelfs helemaal afgewezen. Niet doen dus! 𝟮) 𝗕𝘂𝗶𝘁𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘀𝗰𝗵𝗼𝘂𝘄𝗶𝗻𝗴 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝟮𝗲 𝗯𝗲𝗿𝗼𝗲𝗽 Let ook op met afspraken met verzekeraars over het buiten beschouwing laten van nevenactiviteiten. Als je niet oppast betekent dat namelijk ook géén dekking als je door of tijdens het timmeren arbeidsongeschikt raakt voor je hoofdberoep! Vraag dit altijd na en laat schriftelijk bevestigen dat je wel dekking hebt voor je hoofdberoep als je bij het timmeren een ongeluk krijgt.

Bedankt voor het compliment 😊 Wat let je? Pak gewoon die hamer en doen 🙂 Oh, zeker een interessante vraag, maar die stellen verzekeraars helemaal niet: alle timmermannen hebben meer kans op een ongeval dan een kenniswerker. Maar het verschil in premies en eindleeftijd lijkt vooral gebaseerd te zijn op de grote kans op slijtage en beroepsarbeidsongeschiktheid als je tot je 68 wilt blijven timmeren of metselen. Dat willen de meeste kenniswerkers sowieso al niet en de kans op slijtage lijkt mij ook veel kleiner....maar daar houden verzekeraars verrassend weinig rekening mee...

Valt mij sowieso op. Interessante vraag; zouden de semi hobby timmermannen meer of minder kans hebben op een ongeval? Meer omdat ze het te weinig doen of minder omdat de nonchalance er nog niet ingeslopen is? En dat dan ook nog eens gecombineerd met de ADHD. 😰. Blij dat deze consultant twee linkerhanden heeft.

Na een week gesproken woord en papieren documenten produceren vind ik het wel fijn om ook iets tastbaars te maken en mijn spieren te laten werken. Dat is meer de reden dan mijn hoofd rust geven, maar verder wel herkenbaar. Ik mag graag klussen in en om het huis. Maar eigenlijk heb ik nooit overwogen om dat betaald te doen. Misschien best zonde, want ondertussen ben ik daar best handig in geworden...

Leuk stuk! Bedankt.

Steeds vaker kloppen bij mij ondernemers aan die naast hun kenniswerk nog een heel ander beroep uitoefenen: timmerman of bouwvakker. Niet omdat ze hun werk als consultant, ICT-er, projectmanager of adviseur niet leuk vinden. Integendeel. Maar omdat ze naast vier dagen denkwerk behoefte hebben aan één dag dóén. 𝗩𝗮𝗻 𝘁𝗼𝗲𝘁𝘀𝗲𝗻𝗯𝗼𝗿𝗱 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝘁𝗶𝗺𝗺𝗲𝗿𝗺𝗮𝗻𝘀𝗵𝗮𝗺𝗲𝗿. Vier dagen vergaderen, analyseren, adviseren en achter een beeldscherm zitten. En dan op vrijdag de werkschoenen aan, de bouwplaats op en lekker met de handen aan de slag. Voor sommige ondernemers een ideale combinatie. Geen Teams-overleg, overvolle mailbox of ingewikkelde spreadsheets. Gewoon iets maken, repareren of bouwen. Aan het einde van de dag zie je letterlijk wat je hebt gedaan. Het fysieke werk, de afwisseling en het directe resultaat zijn een heerlijke uitlaatklep voor een hoofd dat de rest van de week op volle toeren draait. Opvallend: veel ondernemers met ADHD kiezen voor deze combinatie en functioneren daarmee uitstekend. 𝗘𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷𝘇𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗰𝗼𝗺𝗯𝗶𝗻𝗮𝘁𝗶𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝗔𝗢𝗩 Als AOV-adviseur vind ik dit interessant. Want waar de ondernemer vooral voordelen ziet, kijkt de verzekeraar naar risico's. Een consultant achter een bureau heeft immers een ander beroepsrisico dan een timmerman op een ladder. Maar hoe beoordeel je iemand die voor 80% kenniswerker en 20% bouwvakker is? Welk beroep bepaalt de premie? En wat als iemand niet meer kan timmeren, maar nog prima kan adviseren? 𝗠𝗮𝗮𝘁𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗸𝘁 𝗹𝗮𝘀𝘁𝗶𝗴 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘃𝗲𝗿𝘇𝗲𝗸𝗲𝗿𝗮𝗮𝗿𝘀 Verzekeraars mogen wat meer oog hebben voor deze hybride ondernemers. Niet iedereen past netjes in één beroepshokje. Bovendien: waarom zou je iemand die acht uur per week beroepsmatig timmert anders beoordelen dan iemand die acht uur per week in zijn vrije tijd klust? 𝗘𝗻 𝗶𝘀 𝗱𝗮𝘁 𝗿𝗶𝘀𝗶𝗰𝗼 𝗻𝘂 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝘇𝗼𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿? Vorig jaar waren er circa 400 ernstige bedrijfsongevallen in de bouw, vooral door vallen. Vergelijk dat eens met de tienduizenden ernstige sportblessures, bijvoorbeeld bij voetbal. Natuurlijk zijn die aantallen niet één-op-één vergelijkbaar. Maar ze roepen wel een vraag op: als we recreatieve risico's doorgaans niet afzonderlijk beprijzen, waarom zou 20% timmerwerk dan aanleiding zijn om de AOV-premie te verdubbelen of de eindleeftijd drastisch te verlagen? 𝗠𝗶𝗷𝗻 𝗰𝗼𝗻𝗰𝗹𝘂𝘀𝗶𝗲? Waar anderen op vrijdag de week afsluiten met een borrel, pakken deze ondernemers liever een hamer. En misschien is dat helemaal zo gek nog niet. Soms is de beste manier om je hoofd rust te geven, gewoon lekker met je handen bezig zijn. 𝘏𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯𝘣𝘢𝘢𝘳? 𝘊𝘰𝘮𝘣𝘪𝘯𝘦𝘦𝘳 𝘫𝘪𝘫 𝘢𝘭𝘴 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘯𝘦𝘮𝘦𝘳 𝘬𝘦𝘯𝘯𝘪𝘴𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘮𝘦𝘵 𝘧𝘺𝘴𝘪𝘦𝘬 𝘸𝘦𝘳𝘬? 𝘐𝘬 𝘣𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘥 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘰𝘶𝘸 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯.

Welkom op Higherlevel. Het op papier hebben van een eenmanszaak is vast niet voldoende, maar deze regels en hoe die in de praktijk uitpakken en worden gehandhaafd verschilt per gemeente. Het is daarom lastig om dit in het algemeen te beantwoorden. Je kunt dus voor een antwoord het beste contact opnemen met de betreffende gemeente. Kijk even of ze ook een ondernemersloket hebben, dat zou het makkelijkst zijn.

Ja, dat lijkt mij weer een ander probleem dan je hiervoor beschreef. Hier geef ik je uiteraard helemaal gelijk.

Zoals vrijwel iedereen ben ik opzoek naar een woning en kwam een woning tegen op een niet traditioneel industrieterrein die wegens de wonen met bedrijvigheid (tot en met cat 2 ) factor gunstiger geprijsd is dan overige woningen en om diverse andere redenen perfect is voor ons (gezin met kinderen), ik zelf heb ook een eenmanszaak dus in principe voldoe ik aan bedrijvigheid echter lees ik streng in omgevingsloket dat er sprake moet zijn voor noodzaak om bij je bedrijfswoning te wonen en dit schrikt me enorm af, hoe werkt dit eigenlijk in praktijk? Want als ik deze clausule streng toepas dan kan theoretisch 80% van de mensen die daar wonen ermee stoppen maar dit gebeurd niet maar regeltechnisch dus wel mogelijk...? En hoe zit het met als je slecht draait en een tijd geen klanten hebt en dus geen bedrijvigheid KAN uitvoeren. Of wat als je op een gegeven moment gezondheidsklachten hebt (wordt je dan uit je eigen bezit geschopt?). En hoe verdeel je de woning met bedrijvigheid? Welk deel is wonen en welk deel is bedrijf, mag je dit zelf toewijzen? En wat als je ooit met pensioen gaat? Hoe verwerk je zaken in je boekhouding, welke energielasten bijvoorbeeld kan je wel of niet aftrekken want zeker in deze specifieke woning is er een flinke verwatering van bedrijf en woning. Betreffende woning oogt in praktijk trouwens op meer een reguliere woning dan zoals je ook wel tegenkomt met een bedrijfshal etc, op fotos niets te merken zelfs, hoe zit dit dan ook met overdracht belasting 10 of 2 procent? Als men verder nog tips of ervaringen wilt delen is dat absoluut ook meer dan welkom! Enorm bedankt alvast!

Je moet 2 dingen uit elkaar halen. Je hebt het platform Bol en je hebt de verkoper Bol. Deze zijn in principe van elkaar gescheiden. De verkoper Bol is partner 1 op het verkoopplatform Bol. De plichten van verkoper Bol (partner 1) moeten gelijk zijn aan de plichten van andere verkooppartners. Bol zegt dit ook. Echter, in werkelijkheid bleek niet zo te zijn. Partner 1 bleek bepaalde voordelen te hebben t.o.v. andere partners waardoor het algoritme partner 1 voorrang verleende voor het koopblok. Bijv. 1 van de punten voor het koopblok was een gemiddelde klantbeoordeling. Hoe hoger jouw gemiddelde beoordeling, des te meer kans jij hebt op het koopblok. Partner 1 bleek in het algoritme standaard op een 10 beoordeling te staan. Hier heeft de ACM ook tegen opgetreden en afspraken over gemaakt met Bol. Je kan dit grotendeels ook teruglezen in de gepubliceerde stukken van de ACM. Zeer interessant om te lezen voor Bol verkopers.

Perhaps those 6 questions (olive oil and salt, or mayonnaise) are far too simple and can be answered too quickly? Following Cialdini’s principles, this falls well short in terms of the commitment and time invested. It’s no coincidence that online IQ tests and similar assessments keep you occupied for half an hour before asking you to pay for the results. "Oh, you’ve achieved a remarkably high score—enter your credit card number here to receive your results." So, maybe 30 questions, leading to a conclusion like: "You belong to the top 1% of people with an exceptionally refined palate; enter your credit card number here to receive a wine selection scientifically tailored to your taste." Furthermore, you have to ask yourself whether your offering is sufficiently unique. Tasteclub (yes, really) already features a similarly simplistic test (https://www.tasteclub.nl/#nav-smaaktest)—which, surprise surprise, sends the results to your email address and includes a 10-euro introductory discount. While it lacks the "scientific" mumbo jumbo, it does use a 25-minute countdown timer—a classic example of Cialdini’s principle of scarcity. As for what’s actually in the box ("3 mixed bottles tailored to your taste profile"), that remains entirely unclear. Incidentally, the three wines suggested by your test are priced at a very average level—consistent with what other online retailers charge. In the case of the "Brogsitter Terra Blanc Sauvignon Blanc Trocken," for instance, it’s available from a wide range of sources, which undermines the sense of exclusivity you might want to project.

Ik zou dit helemaal niet krom vinden, maar juist heel logisch. Of mis ik iets?

Een update voor wie via zoeken in dit topic terechtkomt: de pauze in de handhaving uit het bericht van februari 2025 is niet meer de actuele stand voor het hele assortiment. Op de huidige GPSR-pagina schrijft bol dat nieuw assortiment zonder fabrikantgegevens sinds 5 maart 2026 niet online komt, en zonder verantwoordelijk marktdeelnemer sinds 1 april 2026 niet. Vanaf 1 april worden ook bestaande artikelen in fases offline gehaald wanneer fabrikantgegevens ontbreken. Bron: https://partnerplatform.bol.com/nl/idp/gpsr Bol benadrukt daar bovendien dat eerder aangeleverde gegevens van de verantwoordelijk marktdeelnemer niet automatisch voldoende zijn: controleer per artikel ook de fabrikantgegevens. Voor de tweedehands boeken uit de oorspronkelijke vraag zou ik niet op basis van deze algemene update zomaar jezelf als verantwoordelijke invullen. Leg de concrete categorie en herkomst, met enkele voorbeeld-EAN’s, voor aan Partnerservice en vraag schriftelijk welke gegevens zij daarvoor verlangen. Maak onderscheid tussen je wettelijke rol in de keten en de velden die het platform ingevuld wil hebben.

Ik voeg voor latere lezers een bron toe, omdat de conclusie hierboven dat dit bij een eigen webshop niet hoeft, tot misverstanden kan leiden. De NVWA beschrijft dit op de algemene GPSR-pagina onder “Houd u aan de regels bij verkoop op afstand”: https://www.nvwa.nl/onderwerpen/productveiligheid/gpsr-productveiligheidsverordening/wat-betekent-de-gpsr-voor-mij Voor producten waarop deze regels van toepassing zijn, moeten in het online aanbod onder meer de fabrikantgegevens duidelijk zichtbaar zijn: naam, postadres en elektronisch contactadres. Zit de fabrikant buiten de EU, dan komen daar de gegevens van de verantwoordelijke persoon binnen de EU bij. Ook productidentificatie en de toepasselijke waarschuwingen/veiligheidsinformatie horen erbij. Dit betreft dus ook een eigen webshop, niet alleen bol of Marktplaats. Dat de informatie niet op de specifieke pagina voor distributeurs stond, betekent niet dat de algemene regels voor verkoop op afstand vervallen. Praktisch zou ik de leverancier de gegevens per product/EAN laten aanleveren en vervolgens controleren of ze daadwerkelijk zichtbaar zijn bij het juiste product. Controleer wel eerst of je product binnen de reikwijdte valt en of er specifieke uitzonderingen of sectorregels gelden.

Voor wie later op dit topic uitkomt: naast de fiscale uitleg hierboven zou ik een aparte aansluiting van de bol-afrekening maken. Daarmee kun je voorkomen dat je dezelfde kosten of verkopen twee keer verwerkt. Een eenvoudig controleblad kan deze kolommen hebben: ordernummer, verkoopbedrag, retour/correctie, ingehouden kosten, nummer van de bol-afrekening en bankuitbetaling. Houd daarnaast de eigen verkoopfacturen en de kostenfacturen van bol herkenbaar bij elkaar. De geldcontrole is dan: beginsaldo tegoed bij bol + ontvangen verkoopopbrengsten - retouren - verrekende kosten - uitbetalingen = eindsaldo tegoed bij bol. Neem eventuele overige correcties afzonderlijk op. Het eindsaldo hoeft rond de jaarwisseling dus niet nul te zijn. Dit controleblad bepaalt niet in welk btw-tijdvak een post hoort; daarvoor blijven de onderliggende stukken en het toepasselijke stelsel nodig. Het maakt wel zichtbaar welk verschil door timing komt en welk verschil door een ontbrekende of dubbele boeking. Leg de jaarafgrenzing vervolgens met dat overzicht aan je boekhouder voor.

Een aanvulling op de laatste reactie: ik zou de conformiteit van de verpakking en de gewichtsadministratie voor producentenverantwoordelijkheid apart controleren. Een overzicht van materiaalgewichten vervangt de conformiteitsverklaring en het technische dossier niet. RVO heeft hierover een Nederlandstalige Q&A, gecontroleerd op 24 september 2026: https://www.rvo.nl/onderwerpen/eu-wetgeving/verpakkingseisen-ppwr Daarin worden ook de verschillende rollen uitgelegd. Praktisch zou ik per verpakkingstype vastleggen: wat is de verpakking, wie levert haar, welke rol heb je zelf en welke documentatie hoort erbij? De productverpakking en de verzendverpakking zou ik daarbij afzonderlijk nalopen. Voor het oorspronkelijke voorbeeld met bestaande sproeikoppen zou ik de concrete keten en leverdata aan RVO voorleggen. Alleen het feit dat iets al op voorraad ligt, vind ik onvoldoende om voor iedere situatie te concluderen dat er niets meer hoeft te gebeuren. RVO biedt op die pagina ook een contactmogelijkheid voor zulke uitvoeringsvragen.

Thank you very much. I am daily using the business model canva. But the Value Proposition canvas, made a huge difference. Seems like instead of solving a problem, I am creating a new problem. I adjusted everything to remove this new problem. The lack of credibility and an offer of 30€ for three bottles create another problem "The wines are they any good ? Seems like it is constantly the same promise from every shops."

I have implemented all your recommendations. The data will tell the truth. If it doesn't work, I will have to keep trying with another approach. Thank you very much.

These questions and more could well be researched by means of a 'Value Proposition Canvas'

When I receive something in return for my answers (such as a detailed report on my taste profile) I feel much more inclined to take action, for instance, to make a purchase. Giving me that report is also a sign of trust towards me, because I can use that report to shop elsewhere. Offering something for free combined with trust and personal attention draws me into a psychological contract; that is a well-known sales technique. I think that would be an excellent intermediate step between the test and making a purchase offer. Perhaps you could send the report via email and suggest a second test for greater depth. At the very least, that generates repeat visitors to the website. Moreover, it gives people a choice: more information (luring them even deeper into the rabbit hole) or proceeding to a purchase.

Thanks a million for your feedback. Which has been much better than any physical feedback. That's very very interesting. Indeed wine is an experience. But we forget about the taste of the products. As a winemaker, I have made a lot of physical and online survey and the main reason people are turning their back to the wines is the disappointment from the taste. Secondly people feel stupid to ask a question about wine. While the quiz is simple to complete, each question targets specific daily food habits (like black coffee, citrus, or salt preference) that serve as proven biological markers for tannin sensitivity and acid tolerance. In Rotterdam, I have made some blind tasting to shoot some testimonials which are shown on the landing page at the result stage. Would you suggest me that I should give some explanation from the answers given by the customer before showing them the bottles that would match with their taste. You are pointing out it is exactly my point. I never give a taste description, because everyone has its own taste sensitivity. Coffee is a perfect example. It is funny how a simple industry is becoming more and more complexe. People drink coffee because most of the time they get what they expect. However, I know precisely the taste similarities between every wine. The quiz is the only subjective step of the website, because it relies on people answer. Then soon as people rate the wines, every single customers who bought wine from the taste similarities have been satisfied. The only negative rating a wine received was the most expensive bottle of my website that I have offered because I love it... which shows that taste is unique. Regarding your point on samplers: since shipping miniature formats isn't economically viable in our logistics (we only ship standard 75cl bottles, meaning an unavoidable ~€30–€35 threshold for 3 bottles), I have to bridge that trust gap digitally. From your perspective as a skeptical buyer: Would receiving an in-depth, educational breakdown of your biological taste profile right after the quiz (explaining why your palate matches these profiles), coupled with unedited videos of real people blind-tasting their kit, be enough to make that initial €30–€35 leap feel like a fair discovery rather than a sales trap?