Wees er snel bij! Nu kan het nog! Vraag vandaag nog je eigen faillissement aan, straks is het echt te laat. Je hebt echt geen tijd te verliezen. Stap zo snel mogelijk naar de rechtbank, je kunt gewoon mondeling je aanvraag indienen. Binnen een paar dagen kan het allemaal geregeld zijn. Maar doe het wel NU! Vis niet achter het net, blijf straks niet met de brokken zitten. Als je het nu doet, hoef je jezelf straks niet te verwijten dat je deze gouden tip niet hebt opgevolgd.
Wat is er namelijk aan de hand? Voor wie het allemaal niet zo heel erg boeit wat er op het Damrak gebeurt: Er is een voorzichtig teken van herstel van de economie te zien. Niet zo heel erg spectaculair natuurlijk, en we moeten nog maar zien in hoeverre dat herstel blijvend is, maar er is iets aan de hand.
Eerst de Roderick Veelo uitleg: “In de eerste week van maart hebben de beurzen een belangrijke steun gevonden, waardoor de koersval op het moment even gestuit is. Bij de AEX lag die steun rond de 200 punten. In de tweede en laatste week van maart zijn er door winstnemingen twee kleine dipjes geweest die samen een nieuwe, maar kleinere steun geven rond de 210 punten. Inmiddels (10/4) is de koers gestegen tot 232 punten wat iets meer dan 10% koersstijging betekent in iets meer dan 4 weken tijd. De index ligt met 232 punten op hetzelfde niveau als in de derde week van november. Er wacht ons nog een weerstand op 240 punten geworden omdat daar nog een steun ligt te wachten die in de vierde week oktober vierde week december 2008 is getest. Wordt de weerstand op 240 gebroken, dan ligt de weg naar de 400 punten helemaal vrij.”
Huh? Watte? Geneuzel van een technisch analist! Ik heb er ook niet heel erg veel verstand van, maar dat er op de beurs weer geld wordt verdiend is duidelijk. En dat de huidige koersen de werkelijke waarde tekort doen lijdt ook geen twijfel.
Maar waarom is dit nu eigenlijk interessant? Omdat bij een stijgende beurskoers de eigen vermogenspositie van de betreffende bedrijven toeneemt, en daarmee meer garanties kunnen bieden voor het aangaan van nieuwe financieringen. Banken doen graag 50/50 bij het verstrekken van kapitaal. Ze lenen graag een bedrag uit wat gedekt wordt door het eigen vermogen. Niet voor alle ondernemingen geldt dat deze koersstijgingen voldoende dekking biedt voor nieuwe financieringen. Er blijven er nog steeds die zulke harde klappen hebben gehad dat ze voorlopig nog niet aan herfinaciering hoeven te denken. Maar de bedrijven die zuinig zijn geweest in de goede tijden, kunnen langzaamaan makkelijker vreemd kapitaal aanschaffen tegen redelijke tarieven. Dus wat let je dan om tegen afbraakprijzen concurrenten te kopen?
De shake-out is voor een groot deel achter de rug. Diverse bedrijven die al een tijdje stonden te wankelen zijn dan nu eindelijk gevallen. Anderen die zijn gegroeid met voornamelijk vreemd vermogen hebben ook het veld moeten ruimen. De bancaire sector wordt geherstructureerd, alles waar we vanaf wilden is afgeboekt als bijzondere lasten. Und jetzt wieder an die Arbeit!
Maar wat heeft dit nu allemaal met het aanvragen van je eigen faillissement te maken? Alles. Ik ben geen beursanalist, en ik kan er helemaal naast zitten. Maar tussen alle doom & gloom berichten in de kranten hoor je steeds vaker een positiever geluid. Dus als het zo is dat we de bodem hebben bereikt en dat het vanaf nu allemaal weer een beetje beter gaat, en je gaat over een paar maanden alsnog failliet, heb je geen enkel excuus meer om je faillissement te goed te praten.
Nu is het crisis. Nu kun je ‘de recessie’ nog de schuld geven. Nu kun je de economische terugval en de beurskoersen nog als schuldigen in jouw debacle aanvoeren. Als in september de AEX weer op 500 punten staat dan denken we heel anders over die ‘recessie’. Dan kijken we achterom en denken: “Was dat het nou? Hebben we daar nu al die kouwe drukte om gemaakt?”
En zie dan nog maar eens rechtvaardiging te vinden voor het niet slagen van jouw onderneming.
Want dát is momenteel ondernemerssport nummer één. Het afwenden van ons eigen falen op ‘de crisis’ of ‘de recessie’. We kijken niet naar onze eigen blunders, neeheee, de banken hebben het gedaan meneer! Nou ik kan je dit zeggen: Als je als ondernemer na een half tot driekwart jaar economisch tegenwind op omvallen staat, heb je het in de voorgaande jaren gewoon niet slim gedaan. Hoe zat het ook al weer met die zeven vette jaren en die zeven magere jaren? Iedereen is daar mee bekend, ook als je in je jonge jaren geen theologische basis hebt meegekregen.
In de zeven vette jaren zul je spaarzaam om moeten gaan met de middelen die je hebt. Zodat je, in de zeven magere jaren, voldoende middelen hebt om te overleven. Maar we willen groeien, groter, meer. Dus wat doen we? Eigenwijs als we zijn? We gaan in de vette jaren concurrenten kopen tegen veel te hoge prijzen. En dan nog het liefst met behulp van de bank. Maar dan komt kort daarna de klap. En dan kunnen we de bank niet meer betalen wat we hebben beloofd te betalen. Met als gevolg dat de concurrent die wel geduld heeft gehad nu jouw bedrijf tegen een fractie van de waarde overneemt.
Als jouw bedrijf er nu gezond voor staat, ga dan op koopjesjacht. Bel nou eens die concurrent op, en peil eens zijn weerstand tegen een vervroegd pensioen. Laat je advocaat eens een briefje schrijven naar dat bedrijf wat je al langer op het oog had. Maar kijk dan vooral naar de snelle groeiers van de afgelopen jaren. Tien tegen één dat die nu slapeloze nachten van de ‘crisis’ heeft… Maar als jouw bedrijf staat te wankelen, vraag dan snel faillissement aan. Doe het, nu kun je nog de ‘recessie’ de schuld geven. Nu kun je n og met opgeheven hoofd in de kroeg met je maten een biertje blijven drinken. Want het was tenslotte niet jouw fout. “Neehee meneer, die recessie he?”
We hebben cookies geplaatst op je toestel om deze website voor jou beter te kunnen maken. Je kunt de cookie instellingen aanpassen, anders gaan we er van uit dat het goed is om verder te gaan.
r.i.p. Ruben van den Oord
r.i.p. Ruben van den Oord
Wees er snel bij! Nu kan het nog! Vraag vandaag nog je eigen faillissement aan, straks is het echt te laat. Je hebt echt geen tijd te verliezen. Stap zo snel mogelijk naar de rechtbank, je kunt gewoon mondeling je aanvraag indienen. Binnen een paar dagen kan het allemaal geregeld zijn. Maar doe het wel NU! Vis niet achter het net, blijf straks niet met de brokken zitten. Als je het nu doet, hoef je jezelf straks niet te verwijten dat je deze gouden tip niet hebt opgevolgd.
Wat is er namelijk aan de hand? Voor wie het allemaal niet zo heel erg boeit wat er op het Damrak gebeurt: Er is een voorzichtig teken van herstel van de economie te zien. Niet zo heel erg spectaculair natuurlijk, en we moeten nog maar zien in hoeverre dat herstel blijvend is, maar er is iets aan de hand.
Eerst de Roderick Veelo uitleg: “In de eerste week van maart hebben de beurzen een belangrijke steun gevonden, waardoor de koersval op het moment even gestuit is. Bij de AEX lag die steun rond de 200 punten. In de tweede en laatste week van maart zijn er door winstnemingen twee kleine dipjes geweest die samen een nieuwe, maar kleinere steun geven rond de 210 punten. Inmiddels (10/4) is de koers gestegen tot 232 punten wat iets meer dan 10% koersstijging betekent in iets meer dan 4 weken tijd. De index ligt met 232 punten op hetzelfde niveau als in de derde week van november. Er wacht ons nog een weerstand op 240 punten geworden omdat daar nog een steun ligt te wachten die in de vierde week oktober vierde week december 2008 is getest. Wordt de weerstand op 240 gebroken, dan ligt de weg naar de 400 punten helemaal vrij.”
Huh? Watte? Geneuzel van een technisch analist! Ik heb er ook niet heel erg veel verstand van, maar dat er op de beurs weer geld wordt verdiend is duidelijk. En dat de huidige koersen de werkelijke waarde tekort doen lijdt ook geen twijfel.
Maar waarom is dit nu eigenlijk interessant? Omdat bij een stijgende beurskoers de eigen vermogenspositie van de betreffende bedrijven toeneemt, en daarmee meer garanties kunnen bieden voor het aangaan van nieuwe financieringen. Banken doen graag 50/50 bij het verstrekken van kapitaal. Ze lenen graag een bedrag uit wat gedekt wordt door het eigen vermogen. Niet voor alle ondernemingen geldt dat deze koersstijgingen voldoende dekking biedt voor nieuwe financieringen. Er blijven er nog steeds die zulke harde klappen hebben gehad dat ze voorlopig nog niet aan herfinaciering hoeven te denken. Maar de bedrijven die zuinig zijn geweest in de goede tijden, kunnen langzaamaan makkelijker vreemd kapitaal aanschaffen tegen redelijke tarieven. Dus wat let je dan om tegen afbraakprijzen concurrenten te kopen?
De shake-out is voor een groot deel achter de rug. Diverse bedrijven die al een tijdje stonden te wankelen zijn dan nu eindelijk gevallen. Anderen die zijn gegroeid met voornamelijk vreemd vermogen hebben ook het veld moeten ruimen. De bancaire sector wordt geherstructureerd, alles waar we vanaf wilden is afgeboekt als bijzondere lasten. Und jetzt wieder an die Arbeit!
Maar wat heeft dit nu allemaal met het aanvragen van je eigen faillissement te maken? Alles. Ik ben geen beursanalist, en ik kan er helemaal naast zitten. Maar tussen alle doom & gloom berichten in de kranten hoor je steeds vaker een positiever geluid. Dus als het zo is dat we de bodem hebben bereikt en dat het vanaf nu allemaal weer een beetje beter gaat, en je gaat over een paar maanden alsnog failliet, heb je geen enkel excuus meer om je faillissement te goed te praten.
Nu is het crisis. Nu kun je ‘de recessie’ nog de schuld geven. Nu kun je de economische terugval en de beurskoersen nog als schuldigen in jouw debacle aanvoeren. Als in september de AEX weer op 500 punten staat dan denken we heel anders over die ‘recessie’. Dan kijken we achterom en denken: “Was dat het nou? Hebben we daar nu al die kouwe drukte om gemaakt?”
En zie dan nog maar eens rechtvaardiging te vinden voor het niet slagen van jouw onderneming.
Want dát is momenteel ondernemerssport nummer één. Het afwenden van ons eigen falen op ‘de crisis’ of ‘de recessie’. We kijken niet naar onze eigen blunders, neeheee, de banken hebben het gedaan meneer! Nou ik kan je dit zeggen: Als je als ondernemer na een half tot driekwart jaar economisch tegenwind op omvallen staat, heb je het in de voorgaande jaren gewoon niet slim gedaan. Hoe zat het ook al weer met die zeven vette jaren en die zeven magere jaren? Iedereen is daar mee bekend, ook als je in je jonge jaren geen theologische basis hebt meegekregen.
In de zeven vette jaren zul je spaarzaam om moeten gaan met de middelen die je hebt. Zodat je, in de zeven magere jaren, voldoende middelen hebt om te overleven. Maar we willen groeien, groter, meer. Dus wat doen we? Eigenwijs als we zijn? We gaan in de vette jaren concurrenten kopen tegen veel te hoge prijzen. En dan nog het liefst met behulp van de bank. Maar dan komt kort daarna de klap. En dan kunnen we de bank niet meer betalen wat we hebben beloofd te betalen. Met als gevolg dat de concurrent die wel geduld heeft gehad nu jouw bedrijf tegen een fractie van de waarde overneemt.
Als jouw bedrijf er nu gezond voor staat, ga dan op koopjesjacht. Bel nou eens die concurrent op, en peil eens zijn weerstand tegen een vervroegd pensioen. Laat je advocaat eens een briefje schrijven naar dat bedrijf wat je al langer op het oog had. Maar kijk dan vooral naar de snelle groeiers van de afgelopen jaren. Tien tegen één dat die nu slapeloze nachten van de ‘crisis’ heeft… Maar als jouw bedrijf staat te wankelen, vraag dan snel faillissement aan. Doe het, nu kun je nog de ‘recessie’ de schuld geven. Nu kun je n og met opgeheven hoofd in de kroeg met je maten een biertje blijven drinken. Want het was tenslotte niet jouw fout. “Neehee meneer, die recessie he?”
Tja….
In Memoriam - Ruben van den Oord
Link naar reactie
Aanbevolen berichten
8 antwoorden op deze vraag