prinsrachid

Wat versta je precies onder 'partner'? Is dat iemand die geld in de zaak heeft gestoken en dus aandeelhouder is? En in wat voor bedrijf? Is dat zijn bedrijf of iemand anders' bedrijf? En wat voor rechtsvorm heeft dat bedrijf. Uiteraard is het zo dat 'on'kosten sowieso direct vergoed kunnen worden. Die 19 cent per kilometer lijkt me dus geen probleem. Alleen de zin "zodat hij kan leven" baart me zorgen. Een bedrijf is geen liefdadigheidsinstelling. Het lijkt me verder een bijzonder beroerd uitgangspunt vanuit bedrijfseconomisch opzicht om de financiële behoefte van een particulier startpunt te maken voor het doen van uitgaven voor een bedrijf...tenzij hij natuurlijk gewoon werkzaamheden voor dit bedrijf verricht die zo'n betaling rechtvaardigen. Anders is het een gevalletje bodemloze put, waarbij het onvermijdelijke alleen een jaartje wordt uitgesteld. Je betaalt gewoon linksom of rechtsom belasting. De ontvanger van de vergoeding voor de werkzaamheden in de vorm van loonbelasting en inkomstenbelasting (indien als loon) of in de vorm van vennootschapsbelasting, dividendbelasting en inkomstenbelasting (indien als fee). Je moet het echt even wat duidelijker maken. 90% van welke tijd? Is dat 90% van een 40-urige werkweek? En welke bv? De bv waar hij een bedrag uit wil halen, maar niet zijn holding is? Verder is hij voor 33,3% aandeelhouder van 'de' toko. Welke toko? De bovenstaande bv of de holding? Of is zijn holding voor 1/3e aandeelhouder in de bv? Maar wacht even. Hij heeft een holding. Dan is hij daar toch al in dienst? Daar krijgt hij toch al minimaal 44.000 euro bruto uit. Of niet? Als hij trouwens zélf (en dus niet zijn holding) voor 1/3e eigenaar is van de bv waar hij nu een vergoeding uit wil, dan zou hij ook daar DGA zijn (met een gebruikelijk loon), lijkt me? Als ik even m'n ogen samenknijp, denk ik dat je het volgende zou kunnen doen. Het lijkt me dat hij al in dienst is van zijn eigen holding. Dat is 3667 euro bruto per maand. Daar kan hij dan brood, water en een klein dak boven z'n hoofd van betalen. Vervolgens maakt zijn een bv een managementovereenkomst voor maximaal met bovenstaande bv (waarom is dat al niet gedaan als hij zo'n 36 uur per week voor die bv werk - al dan niet via zijn holding?). Op basis van je cijfers zou de managementfee dan uitkomen op 13 euro (exclusief btw) per uur. Die opbrengst is dan een kost voor jouw bv en een opbrengst in zijn holding. Ik vraag me af of dat helemaal zakelijk is. En er zullen dan in zijn holding nog wel andere bronnen van inkomsten moeten zijn, anders draait die behoorlijk verlies.

Het kan inderdaad wat verwarrend zijn, vooral omdat verschillende banken verschillende datums hanteren voor renteboekingen. Maar bovendien zijn er ook nog drie verschillende datums waar je mogelijk mee te maken hebt: [*] Boekdatum [*] Rentedatum [*] Afschriftdatum De boekdatum is de dag waarop het bedrag onderdeel uit gaat maken van je saldo. Deze datum gebruik je sowieso voor al je boekingen. De rentedatum is de dag waarop de bank rente over dat saldo gaat berekenen. De afschriftdatum is simpelweg de datum waarop het afschrift is opgemaakt. De boek- en rentedatum komen tegenwoordig eigenlijk altijd overeen, simpelweg omdat banken dat sinds een paar jaar niet meer mogen doen. Behalve veelal bij renteboekingen zelf! Maar verschillende banken gaan er ook verschillend mee om. ABN hanteert de laatste dag van de maand (of kwartaal) als boekdatum, terwijl de rentedatum consequent een dag erna is. Maar SNS Bank hanteert echter de eerste maandag van het jaar als boekdatum voor rente, terwijl de rentedatum wél de 1e dag van het jaar is. Voor de boekhouding gebruik je hoofdzakelijk de boekdatum. Als de boekdatum van de rentebijboeking in het jaar zelf valt, boek je de rente meteen als rentebaten. Als boekdatum van de rente ná het einde van het jaar is, dan moet je even eerst zelf een renteboeking maken op 31 december van het jaar waarop de rente betrekking heeft (rente aan nog te ontvangen bedragen). De daadwerkelijke betaling boek je dan op nog te ontvangen bedragen (en niet meer aan rente).

Maar dan heb je wel vier weken gewerkt en voor een eigen inkomen gezorgd. Dat staat beter op je CV en geeft meer kans op een nieuwe opdracht dan gewoon thuis blijven zitten. Als ik het met mezelf vergelijk, ik heb nu ook een project van vier weken, en daarna krijg ik geen WW. Precies hetzelfde dus. Sorry, hoor, maar ik vind dat je hier de plank wel erg mis slaat. Er is niets vergelijkbaars aan. Voor TS is jarenlang WW-premie betaald en voor jou niet. TS heeft bovendien een sollicitatieverplichting. Die heb jij niet. Appels en peren dus. Verder vind ik het nogal van een financiële onverantwoordelijkheid om iemand te adviseren jaren van zekere inkomensondersteuning op te offeren voor 4 weken potentiële omzet. Kun je in andermans portemonnee kijken ofzo? Bovendien was dat ook de vraag van TS niet. Hij wilde simpelweg weten óf het mogelijk was om een grote opdracht aan te nemen zonder dat het permanent ten koste van zijn WW gaat. En dat is niet zo. Het 'beste' dat TS in dit geval kan doen in mijn optiek is de opdracht zo veel mogelijk te proppen in de uren die reeds zijn vrijgetalen door het misschien uit te smeren over een langere termijn en bestaande opdrachten zo veel mogelijk naar de toekomst te schuiven. Mocht TS dan nog uren 'te veel' gebruiken, gaan die inderdaad naar rato van de WW af. Maar die schade is dan wellicht in ieder geval nog te overzien.

Misschien interessant om te weten dat het wel de bedoeling is dat dit gaat veranderen.

Uit ervaring kan ik zeggen dat je je in beginsel juist niet door je gevoel moet laten leiden bij het maken van zo'n investering of lening. Dat betekent dus domweg een kille en zakelijke overeenkomst, een hoofdsom die niet onverantwoord hoog is, eventueel een onderpand, een fatsoenlijk (annuitair of lineair) aflossingsschema en een behoorlijke (zakelijke) rente. Als investeerder moet je redelijk aan de worst-case-scenario-kant gaan zitten en je baseren op daadwerkelijke of minstens aannemelijke cijfers. Kosten vallen namelijk bijna altijd tegen. Vooraf worden toch altijd posten vergeten, waar je later pas aan denkt. Bovendien kan de geldvrager er al dan niet bewust belang bij hebben om kosten te laag of potentiële opbrengsten te hoog voor te spiegelen. Pas dus op met die luchtkastelenwinsten. Een marge van 40% (24k op 60k omzet) vind ik namelijk erg fors en eerlijk gezegd een beetje ongeloofwaardig, alsof het op de achterkant van een bierviltje is uitgewerkt. Ik zou in de verhuursector - rekening houdend met loonkosten - eerder denken aan een winst van 8% van de omzet, als het al niet (veel) minder is. Maar goed, daar ligt dus een schone taak voor je weggelegd om daar achteraan te gaan. Oh, en ook als je nu al weet dat je eigenlijk geen "Nee" tegen deze investering of lening gaat durven zeggen, dan is dat nu al een teken dat je het in beginsel eigenlijk niet moet doen. Dat betekent namelijk dat er al te veel andere dan louter financiële motieven meespelen. Probeer dus niet te veel naar een uitkomst toe te redenen. Probeer te kijken of je de cijfers bij elkaar krijgt, ongeacht wat de uitkomst van die exercitie zal zijn. Verder zul je jezelf ook twee gezichten moeten (kunnen) aanmeten, nadat je eventueel die lening hebt verstrekt. Enerzijds moet je met harde hand het aflossingsschema durven afdwingen. Veel mensen kennen namelijk geen grenzen tussen zakelijk en privé. Zo kan er misbruik van je relatie gemaakt worden door zakelijk een loopje met je nemen. Als je het geld eenmaal hebt uitgeleend, kan de ontvanger van dat geld namelijk al snel denken dat je "heus niet zo moeilijk zal doen" als die een keer niet afbetaalt of zelfs een "een beetje extra" verwachten, terwijl je in zo'n geval eigenlijk onmiddellijk een aangetekende brief moet sturen om een mogelijke ingebrekestelling aan te kondigen. Maar als privépersoon moet je tegelijkertijd met fluwelen handschoen in immateriële zin bereid zijn om te (blijven) helpen, bijvoorbeeld in de vorm van tips of adviezen, ongeacht of je het eens bent met wat de geldontvanger uiteindelijk met die hulp doet! Je bent namelijk geen werknemer en al helemaal geen baas over die persoon. Ken je plaats dus en verwacht geen automatische "quid pro quo"! Je positie als investeerder binnen de onderneming is tamelijk non-existent. Je geeft de controle over je geld uit handen. Je leent het geld wel aan iemand, maar daarmee bepaal je nog niet wat ermee gebeurt. Dat kan dus tot 'teleurstellingen' leiden van de kant van jou als geldgever. En ook dat zal uiteindelijk een negatieve invloed kunnen hebben op je onderlinge (persoonlijke) verhouding, als je daar vantevoren onvoldoende rekening mee houdt.

Als de bakfiets er voor zorgt dat je geen (zakelijke) kilometers met die auto meer maakt, dan zullen er wellicht weinig kilometers overblijven om nog 19 cent over te vergoeden. Maar in principe mag je natuurlijk blijven doorgaan met die vergoeding. Er schuilt echter nogal wat achter je ogenschijnlijk onschuldige vraag. Ik wil je namelijk wijzen op het feit dat je wel het soort kilometers dat je maakt met deze bakfiets moet gaan bijhouden. Je zult namelijk zowel voor de inkomsten- als omzetbelasting moeten gaan corrigeren als er deels privé mee wordt gereden. En die correctie is verschillend voor ieder van de belastingen. Voor de inkomstenbelasting geldt dat je de kosten voor zover die niet zakelijk zijn ook niet mag aftrekken van je winst. Het percentage van de kosten die je niet mag aftrekken is [privé- en woonwerkkilometers] gedeeld door [totale kilometers]. Verder heb je bij de 'bakfiets van de zaak' ook gewoon bijtelling. Je schrijft de bakfiets waarschijnlijk af in 5 jaar tijd, dus heb je jaarlijks 20% van de aanschafprijs aan afschrijving. Als je bakfiets ook privé gebruikt, zul je de eerste 5 jaar ook een bijtelling hebben. Dat is 20% x het privégebruikpercentage x aan de aanschafprijs (ex btw). Stel dat de bakfiets 6.050 euro heeft gekost en dat je deze voor 75% zakelijk gebruikt. Dan vraag je bij aanschaf dus de volledige btw eerst terug (1.050 euro). De aanschafprijs ex. btw is dus 5.000 euro. Vervolgens schrijf je 1.000 euro per jaar af op de bakfiets. Deze trek je af van je winst. Maar omdat je de bakfiets 25% privé gebruikt, heb je 250 'bijtelling'. Hetzelfde geldt voor alle gerelateerde kosten. Die mag je dus ook niet volledig aftrekken van je winst. Voor de btw (omzetbelasting) heb je iets soortgelijks. Je mag de btw op aanschaf, onderhoud, etc aanvankelijk wel allemaal terugvragen, maar je zult wel moeten corrigeren voor het privégebruik. Vervelend genoeg is dit percentage voor de omzetbelasting anders dan voor de inkomstenbelasting. Voor de omzetbelasting zijn alleen de écht zakelijke kilometers zakelijk (en woonwerkverkeer dus niet). Dus als je met de bakfiets uitsluitend woonwerkkilometers maakt, kan het zo zijn dat je geen beperking hebt in aftrekbaarheid van de kosten voor de inkomstenbelasting, maar dat je voor de omzetbelasting per saldo géén btw mag terugvragen. Tot slot: hoewel je bakfiets waarschijnlijk voor de inkomstenbelasting al binnen 5 jaar is afgeschreven (en gecorrigeerd), moet je volgens mij deze btw-correctie voor de omzetbelasting 10 jaar toepassen! Idee: Als je de bakfiets voor minder dan 90% zakelijk gebruikt, kun je dat ding misschien beter privé kopen en ook 19 cent per zakelijke - en/of woonwerkkilometer vergoeden. Als je de bakfiets voor 90% of meer zakelijk gaat gebruiken, heb je eigenlijk geen keus. Dan móet de bakfiets als ondernemingsvermogen wordt aangemerkt en geldt dus het bovenstaande.

Btw hoef je niet 'door te berekenen', omdat het doorgaans geen kost of opbrengst is. Alle btw die jij namelijk als ondernemer betaalt, mag je gewoon terugvragen van de Belastingdienst. En alle btw die jij bij anderen in rekening brengt moet je afdragen aan de Belastingdienst. Aan het eind van iedere maand of ieder kwartaal verreken je die twee btw-bedragen en draag je het verschil af. In jouw voorbeeld heb je met twee facturen te maken. Enerzijds heb je een inkomende factuur van het payrollbedrijf. Anderzijds heb je een uitgaande factuur die je zelf stuurt. Inkomende factuur Payrollkosten 10,00 euro btw 2,10 euro Totaal 12,10 euro Uitgaande factuur Arbeidskosten 20,00 euro btw 4,20 euro Totaal 24,20 euro Je betaalt dus eerst 12,10 aan het payrollbedrijf en je ontvangt 24,20 euro van je klant. Voor jouw winstberekening moet je echter alle btw even vergeten. Je winst is dus 20 minus 10 euro = 10 euro. Hier betaal je inkomstenbelasting over. En voor de omzetbelasting (btw) moet je het verschil tussen betaalde en ontvangen btw afdragen. In jouw geval moet je dus per saldo 4,20 minus 2,10 euro = 2,10 euro afdragen aan de Belastingdienst. Hoewel je aangaf dat de bedragen fictief zijn, wil ik je nog wel waarschuwen voor het hanteren van de lage uurkosten. Als je iemand 10 euro per uur bruto wil laten verdienen, dan zal het payrollbedrijf al snel 14 tot 16 euro per uur (exclusief btw) aan je doorberekenen. Ook als je je eigen in rekening brengt bij je klant, zou ik je aanraden om zo'n opslag te gebruiken. Als je dus 10 euro per uur wilt overhouden, moet je al snel zo'n 15 euro per uur in rekening brengen om voor allerlei tegenslagen en premies te reserveren. Verder is er misschien een klein voordeeltje met betrekking tot de btw. Als je per saldo minder dan een kleine 1.900 euro btw per jaar zou moeten afdragen, mag je de btw geheel of gedeeltelijk in je 'eigen' zak steken (je moet dit dan wel bij je winst tellen en er dus inkomstenbelasting over betalen). Lees hier meer over op de website van de Belastingdienst bij het onderwerp kleineondernemersregeling.

Verkoop met een zekere korting levert toch gewoon een lagere omzetbijdrage op? Ik kan me vergissen, maar kortingsbonnetjes worden hooguit bewaard ter interne verantwoording. Heeft dat werkelijk met je boekhouding te maken? Je kan besluiten om simpelweg alleen de omzet (met de korting er al af) in te boeken. Voor de winstberekening maakt dat inderdaad niet uit. Als je echter een boekhouding wilt waar je wellicht later nog zinnige informatie uit moet kunnen halen, dan zou ik toch adviseren om de 'echte' omzet enerzijds te boeken en de eventuele korting anderzijds. Als je winst uiteindelijk dat jaar wat tegenvalt, kun je dan meteen zien of het lag aan een te lage marge of misschien aan de kortingsactie. Daarmee blijft dus mogelijk in de toekomst belangrijke commerciële informatie bewaard. En je kunt omzetten van producten en periodes vergelijkbaar houden, de in- en verkoopkosten naast elkaar blijven leggen en in één oogopslag zien hoeveel zo'n kortingsactie daadwerkelijk kost.

Je mag fiscaal niet zomaar lukraak een voorziening vormen voor "mogelijke" kosten. Eén van de eisen daarvoor is namelijk dat het nagenoeg zeker moet zijn dat je die kosten gaat moeten maken. Een generiek kortingsbonnetje dat anoniem aan jan en alleman wordt uitgedeeld voldoet daar mijns inziens echt niet aan. Je moet volgens mij gewoon je omzet normaal inboeken, dus zonder korting. En als er een kortingscode is gebruikt, boek je die korting op dát moment apart in de kosten (ergens in de 4- of 5-groep als "Korting wegens kortingsbon" ofzo). Ik denk dat je misschien beter een voorziening kunt treffen voor de fiscale gevolgen van de beweringen van deze fiscalist... ::)

Door wie ben je voor gek verklaard? Wat was de argumentatie van deze persoon om afwijzend tegenover een omzet van 450 euro te staan? En hoe was je überhaupt tot dit bedrag gekomen? Wat was je methode om deze te berekenen? Me prijzen. Okay. Maar wat zijn je prijzen nu? Zijn die 8 euro, 3 euro, 11 euro of 4 euro? En per wat? Of zijn de maaltijden 8 tot 11 euro en de broodjes 3 tot 4 euro? Voor de rest hangt het natuurlijk allemaal nogal af van hoeveel je van alles wil verkopen. Waar zit je eethuis bijvoorbeeld? Op een A-lokatie of ergens achteraf? Is het mogelijk om af te halen? Kun je per internet bestellen? Heb je een bezorgservice?

OK, dat is een duidelijke riedel cijfers. ;) Wat betreft de verkoop van de eerste bus: je blijft gewoon netjes afschrijven tot het moment van verkoop. Je hebt die auto de 1e van de maand gekocht, dus ik ga er even van uit dat je ook elke 1e van de maand op die auto afschrijft. In 2014 had je dan 6 x 33,07 =~ 198 euro afschrijving (is dus goed gegaan). Voor 2015 heb je dan nog eens 12 x 33,07 =~ 397 euro afschrijving. De boekwaarde van de auto bedraagt op 18 december 2015 afgerond 1.399 euro. Je krijgt verder nog 350 euro voor die auto terug. Dat betekent dat je per saldo 1.039 euro verlies op die oude bestelbus maakt. Dit verlies boek je niet op (extra) afschrijvingen, maar op bijvoorbeeld buitengewone lasten (of - negatieve - buitengewone resultaten). Wat betreft het willekeurig afschrijven op die nieuwe bus: dat is inderdaad mogelijk! Je mag er voor kiezen om juist minder af te schrijven in een bepaald jaar in plaats van méér of alles ineens. Je moet dan volgens mij wel recht hebben op de startersaftrek in het jaar waarin je dan juist extra wilt afschrijven (2016). Je zet die bus verder bij aanschaf op de balans onder materiële vaste activa voor 9.500 euro (en dus niet voor 9.150 euro).

Ik denk dat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden. Er zullen ook verschillende manieren zijn waarop mensen dit zullen verwerken. Wat je zou kunnen doen, is die subsidie simpelweg direct als positieve opbrengst boeken ("Opbrengst loonkostensubsidie" in de 8-groep bijvoorbeeld), al is het ontvangen van die subsidie niet echt een bron van inkomsten, maar meer een vergoeding voor kosten. Wat ik zelf wel heb gedaan, is zo'n subsidie boeken als negatieve loonkosten ("Loonkostensubsidie" in de 4-groep). Bij je aangifte inkomstenbelasting of vennootschapsbelasting moet je sowieso zowel je loonkosten ("Lonen en salarissen") als de daarbij behorende subsidie ("Ontvangen uitkeringen en subsidies") bij elkaar invullen, dus misschien is het handig om ook in je boekhouding die twee bij elkaar te houden. Dus zowel brutoloonkosten als loonkostensubsidie in de 4-groep. Persoonlijk zou ik waarschijnlijk er zelf voor kiezen om de opbrengst van die subsidie niet in één keer in de winst te laten vallen, maar uit te smeren over de (eerste) 12 maanden van het dienstverband waarop die subsidie betrekking heeft. Dit kun je doen door het volledige subsidiebedrag bij ontvangst eerst te boeken op "Vooruitontvangen bedragen" in de 1-groep, en vervolgens maandelijks 1/12e van het bedrag in de winst te laten vallen door het naar de (negatieve) kostenrekening "Loonkostensubsidie" te boeken. De loonkosten en loonkostensubsidie lopen daarmee voor de inkomsten- of vennootschapsbelasting synchroon.

Het is meer dat ik dit topic een beetje als een 'wat is je favorietste kleur'-rubriek zie, maar dat het tegelijkertijd best veel tijd kost om een beetje een zinnig antwoord te formuleren. 1) Wat doe je of doet je bedrijf precies? Mijn werkmaatschappij is een (digitale) uitgeverij die voornamelijk nummerplandatabanken in licentie uitgeeft en nummeropsporingsdiensten aanbiedt aan onder andere telecombedrijven, verzekeringsmaatschappijen, banken en internationale wetshandhavende instanties. De holding legde zich tot voor kort toe op het tijdelijk verschaffen van wereldwijd opererende (sateliet)telecommunicatie- en data-apparatuur, geven van zakelijk telecomadvies, particulier tarievenvergelijk en simpele verkoop van gewone telecomapparatuur (mobiel en vast). Beide vennootschappen waren aanvankelijk één eenmanszaak, totdat - vooral vanwege juridische overwegingen - is besloten om deze geruisloos om te zetten in een concern. 2) Wat betekent innovatief zijn voor je, en waar onderscheid je je in van anderen? Dit lijken me twee vragen, maar goed. ;) "Innovatief zijn" zegt me eigenlijk niet zo veel. Iets te veel een jeukterm en een buzzwoord voor mij, een label te vaak gebruikt door mensen die daarmee hun (onnodige) zooi willen verkopen. Als ondernemer vind ik het niet meer dan je taak om simpelweg iets te bieden waar potentiële klanten wat aan hebben. Dus eerder "toegevoegde waarde bieden". En de manier waarop je dat doet kan natuurlijk innovatief zijn (nog nooooit eerder zo gedaan!), maar volgens mij is er in 99% van de gevallen niets nieuws onder de ondernemerszon. Hebben mensen iets aan je? Zijn je kosten lager dan je omzet? Mooi, dan kom je er (misschien). En anders niet, al ben je nog zo innovatief. Sterker nog, zelfs een beetje normaal doen lijkt me al moeilijk zat. En tja, is dat al onderscheidend? Gewoon op een no-nonsense-manier zo veel mogelijk zelf de boekhoudkundige en fiscale zaken regelen, de balans aan weerskanten zo kort mogelijk houden, niet meer dan strikt noodzakelijk langdurige zakelijke verplichtingen aangaan en maximaal liquide proberen te blijven. De meeste ondernemers hebben er een broertje dood aan en de meeste tussenpersonen kunnen zo niets aan je slijten, maar die insteek heeft in ieder geval voor mij heel erg veel rust gebracht om op eigen tempo te kunnen blijven doorontwikkelen zonder al te veel bang te hoeven zijn voor hijgende schuldeisers. Oftewel: je kunt er een beetje vrijheid en onafhankelijkheid mee 'kopen' om vervolgens te kunnen innoveren en ondernemen on your own terms. Het is mijn libertaire invulling van wat ik denk dat Hans waarschijnlijk bedoelde met 'soeverein' ondernemen. 3) Welk boek, film of welk televisieprogramma kun je iedereen aanraden? Voor mensen van dit forum kan ik eigenlijk de serie Silicon Valley van harte aanraden. Naast dat ik best vaak in een deuk lag, was het ook zo dat ik gaandeweg de serie merkte dat ze eigenlijk ingenieus alle ondernemers- en werkgeversvalkuilen aanstipten die je maar kunt bedenken. De superslimme, maar irritant onzekere hoofdpersoon is eigenlijk ook geniaal gecast. Zijn eindeloze onnozelheid op het gebied van ondernemen, terwijl hij tegelijkertijd iets onwaarachtigs innovatiefs heeft bedacht, is errug overtuigend gespeeld. Zo overtuigend dat ik me er onwijs aan ging ergeren. Op het eind wilde ik wel een baksteen door het scherm gooien. Maar eigenlijk is de serie één grote les in het belang van het maken van plannen, voorbereidingen en afspraken. En ook in het niet denken 'even' snel rijk te kunnen worden of dat de wetten van de zwaartekracht niet op jou van toepassing zijn, omdat je misschien toevallig een keer een slim ideetje hebt gehad. 4) Hoe ben je enthousiast betrokken geraakt bij Higherlevel.nl ? Door zowel studie (economie en informatica) als de ontwikkeling van de onderneming(en) zelf heb ik eigenlijk in de loop der jaren stap voor stap alle aspecten - administratief, juridisch, fiscaal, commercieel, personeel - van het ondernemerschap doorlopen. Meestal deelde ik die kennis wel, maar alleen in de real world. De afgelopen twee jaar heb ik een collega-ondernemer geholpen, waarbij letterlijk alles van de onderneming onder handen moest worden genomen en waarbij er sprake was van een onwaarschijnlijke constellatie aan bedrijfjes en bedrijfsvormen. Het was bijna bigger than I could chew. Maar het was wel een enorme praktijkleerschool voor het opdoen van kennis over de nog ontbrekende aspecten van het ondernemerschap. Veel van de oplossingen kwamen daarbij van Higherlevel.nl (met name de bijdrages van Joost en Norbert waren voor mij van onschatbare waarde). Toen de boel bij die collega-ondernemer eenmaal op de rit was, viel ik eigenlijk een beetje in een 'hulpgat'. Ik was blijkbaar een beetje gewend geraakt aan het doorlopend oplossen van andermans kleine en grote ondernemersongemakken. Dus na twee jaar als 't ware over de ondernemerslongen te hebben gerookt, diende Higherlevel vervolgens min of meer als virtuele hulpafkickkliniek. 5) Aan welk lid van Higherlevel wil je graag de volgende "Vijf Vragen" stellen, en welke bonusvraag zou je hem of haar graag willen stellen? Mag ook iemand zijn die al lang geleden aan de 5-vragen meegedaan heeft, maar wellicht nu een andere fase in en kijk op het ondernemerschap heeft. Hans Schipperijn. Als een familielid bij je zou aankloppen en zeggen dat hij of zij zonder startkapitaal een onderneming zou willen starten, wat zouden je belangrijkste tips zijn - op basis van je eigen ondernemerservaring - om die keus juist aan - of af te raden? (Uitgesloten antwoord: het Handboek Ondernemen lezen ;))

Even voor de goede orde. Ik ga er nog altijd vanuit dat iedereen vrij is om wel of niet te antwoorden. Het is geen kwestie van: u vraagt, wij draaien. Ik stond net op het punt om even wat tijd vrij te maken voor deze - voor mij eerlijk gezegd meest oninteressante - rubriek. Maar na zo'n steek onder water, zakt die al lage motivatie daarvoor weer wat af.

Tja, je zou het verwachten. Maar wat Joost zei, is ook mijn ervaring. Ik zag bij een ondernemer (in behoorlijk slecht weer) dat hij vervolgens gewoon vrolijk even een lease-auto 'deed'. Vond de familie zóó leuk! :/ Dit was overigens nog maar een paar jaar geleden. De kredietmaatschappij keek alleen naar de jaarstukken van wat voorgaande (betere) jaren. En de verkopende garage adviseerde zelfs om het via de zaak te laten lopen, zodat er geen BKR-check zou zijn. Die laatste had er trouwens weer belang bij dat het krediet er door kwam, omdat hij met twee voeten in de modder stond. Enerzijds wilde hij natuurlijk die auto kunnen verpatsen, maar anderzijds verdiende hij ook weer een kickback-fee van de bank vanwege het aansmeren van het krediet om diezelfde auto te kunnen laten betalen door de klant... Hoewel je natuurlijk van mijlenver ziet aankomen hoe dat is geëindigd, kon het de bank uiteindelijk niet echt veel bommen. Die hebben de auto opgehaald en de waarde van die auto weggestreept tegen de nog openstaande lening. No harm done, toch? De klant heeft natuurlijk in de tussentijd alleen niet echt veel meer gehad dan een dure huurauto met fiscale bijtelling.

Dat is inderdaad ook een mogelijkheid. Ik probeer zelf alleen altijd zo min mogelijk tussenstappen te organiseren. Die optie vereist alleen wel financiële discipline. De eerste reden voor die keuze is dat ik 'strijkstokkosten' wil voorkomen. Eerst voor het afsluiten van zo'n verzekering of bankspaarproduct. En vervolgens nog een keer bij het moeten aankopen van een direct ingaande lijfrente. En de rendementen daarop zijn tegenwoordig redelijk beroerd. Als je momenteel voor 20.000 euro een direct ingaande lijfrente aankoopt om die in vijf jaar uit te laten keren, dan mag je blij zijn als je dat bedrag nominaal terugkrijgt in die periode. De tweede reden is dat je die Oudedagsreserve namelijk ook gewoon zelf liquide kunt aanhouden in je eenmanszaak. In de tussentijd kun je best nog een 'redelijke' zakelijke rente ontvangen (die weliswaar tussentijds belast is). Persoonlijk woog die zakelijke rente op tegen de beloofde rendementen minus de afsluitkosten bij verzekeringsproducten. Je kunt natuurlijk uitrekenen of dat in jouw geval ook zo is. De derde reden is - voor mij althans - dat ik het geld bij de hand had. Het zit niet vast in een verzekering of bankspaarproduct. Ik vind overigens de kwalificatie van een bankspaarproduct als een 'flexibel' alternatief enigszins misleidend. Je mag nog steeds niet aan je eigen geld komen...tot aan je pensioen! Maar...zoals gezegd: het geld zelf beheren tot die tijd vereist dat je jezelf absoluut kunt inhouden en er in de tussentijd geen domme dingen mee te doet. Het vereist ook weer wat zelfkennis om te weten of je daartoe in staat zult zijn. :) Het laatste voorbeeld van Lex klopt (fiscaal) wel, maar voelt tegelijkertijd een beetje als een theoretische exercitie of een Catch-22. Als je namelijk niet voldoende geld hebt om bij je pensionering zelfs maar de latente belastingclaim op je Oudedagsreserve te betalen vanwege een te laag ondernemingsvermogen, dan heb je uiteraard zéker geen geld om diezelfde Oudedagsreserve in te ruilen voor iets waar je de premie volledig liquide voor beschikbaar moet hebben. Als je echter wel voldoende geld privé hebt, zou je uiteraard voor Lex' rekenvoorbeeld kunnen gaan. Ik zou zelf een diametraal tegenovergestelde handelswijze volgen: namelijk het geld simpelweg (al dan niet geleidelijk) in de eenmanszaak terugstorten om het ondernemingsvermogen te versterken, waarmee je dan vervolgens bij pensionering in ieder geval de grootste klap van een verplichte, volledige vrijval kan temporiseren.

Dat is wel gek dan, want op de website van de Belastingdienst staat er eerst een kopje over de opbouw van de FOR en meteen daaronder een kopje over de afname van de Oudedagsreserve. Over beide onderwerpen staat dus exact even veel. Bovendien kun je ook gewoon de Wet op de Inkomstenbelasting op dit punt raadplegen. What more do you need? Maar dat is volgens mij ook gewoon mogelijk. Al werkt het alleen niet zo rechttoe-rechtaan. Of je de Oudedagsreserve beetje bij beetje moet laten vrijvallen na je pensionering is namelijk - voor zover ik de regeling begrijp - afhankelijk van (het verloop van) je ondernemingsvermogen. En daar kun je mogelijk weer zelf op sturen. De volgorde is dus: (1) Bepaal of je überhaupt een 'tekort' hebt (Oudedagsreserve minus ondernemingsvermogen is dan negetief). (1a) Is er geen tekort? Dan gebeurt er sowieso niets met je Oudedagsreserve. (1b) Is er wel een tekort? Dan bepalen of je aan één van de voorwaarden voldoet (je sluit de toko, je voldoet niet meer aan de 1225-ureneis óf je hebt de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt). (1b-I) Voldoe je niet aan één van de voorwaarden? Dan gebeurt er alsnog niets met je Oudedagsreserve. (1b-II) Voldoe je wel aan één van de voorwaarden? Dan neemt je Oudedagsreserve verplicht af, maar alleen met de hoeveelheid van het tekort. Volgens wie niet? Je zegt net dat je "natuurlijk, net als een pensioen, een jaarlijkse uitkering" wilt. Nu biedt de wet deze mogelijkheid gewoon, is het weer niet goed! Het moet dan alleen wel via een omweggetje door te sturen op ondernemingsvermogen, middels privéonttrekkingen bijvoorbeeld. Doordat je het ondernemingsvermogen dan gedurende het jaar laat zakken, kun je zorgen dat de waarde ervan daalt tot onder de waarde van de Oudedagsreserve. Vervolgens moet je dan in je aangifte de Oudedagsreserve met dát bedrag laten dalen (en dus in de winst betrekken). Hiermee heb je dan bewerkstelligd dat een deel van de Oudedagsreserve fiscaal is vrijgevallen. Dit kun je net zo lang vol blijven houden tot er enerzijds geen Oudedagsreserve én anderzijds geen ondernemingsvermogen meer is.

* proest * (immature, I know)

Volgens mij zie je dit verkeerd. Opleidingen om je vakkennis op peil te houden zijn zakelijke kosten en dus 100% aftrekbaar (dit in tegenstelling tot congressen, seminars, etc.). Voor opleidingen die je kennis verdiepen en aanzienlijk vergroten (meer dan strikt zakelijk gezien noodzakelijk), mag je de opleidingskosten niet zakelijk aftrekken. Die kosten mag je echter wel weer privé aftrekken als scholingskosten, voor zover die kosten boven de drempel van 250 euro uitkomen.

Ah! Ik was er vanuit gegaan dat je inderdaad al helemaal klaar was. Als dat niet zo is, dan kun je wellicht inderdaad nog geruisloos terugkeren. Dat gaat volgens mij óók via de belastinginspecteur. In plaats van een boxoverschreidende heffingskorting krijg je dan via een beschikking een negatieve terugkeerreserve. In plaats van twee jaar te moeten wachten, kun je dacht ik dan 'meteen' beginnen met verrekenen met de winst in je eenmanszaak. Overigens staat het middelen van inkomen hier totaal los van. Die kan en moet je zelfs gewoon separaat berekenen en terugvragen. Je kunt zelf kiezen welke drie aansluitende jaren je wilt middelen. Je mag zelfs meerdere driejaarsperiodes middelen, als maar geen enkele van die periodes elkaar overlapt. Verder kun je alleen jaren middelen waarvoor je al een definitieve ib-aanslag hebt ontvangen en dan alleen het gedeelte uit box 1! Dat middelingsverzoek moet je zelf even sturen aan je lokale belastingkantoor, als ik me niet vergis. Daar schrijf je dan aan dat je x euro terug zou willen ontvangen over de jaren t+0 tot en met t+2 met daarbij een berekening (van berekenhet.nl bijv.) én een kopie van de definitieve aanslagen van de desbetreffende drie jaren. Er geldt trouwens best wel een hoge drempel, dus soms kunnen die middelingsteruggaves best tegenvallen. Het heeft óók zin om gewoon alle mogelijk driejaarsperiodes te berekenen en alleen (de combinatie van) de meest voordelige dàarvan te middelen.

Ik weet het niet heel zeker, maar kan het zijn dat je de mogelijkheid bedoelt om een belastingkorting te krijgen over het verlies uit aanmerking belang? Dit is een beetje een aparte regeling omdat die over de boxen heen 'springt' ("Boxoverschrijdende verrekening van een verlies uit aanmerkelijk belang"). Als het goed is, kun je 25% van het verlies in box 2 (negatief inkomen uit aanmerking belang) twee jaar later als heffingskorting verrekenen met de inkomstenbelasting in box 1 (inkomsten uit werk en woning). Deze belastingkorting moet je volgens mij heel specifiek aanvragen bij de belastinginspecteur.

Wat moeten we nou met zo'n passief-agressieve post? Je kunt natuurlijk ook gewoon een informatieve en positief geformuleerde vraag stellen op dit forum. Ik weet bijna zeker dat Norbert je in no-time kan helpen. Bovendien kon ik met 1 Google-zoekopdracht al zeker een aantal links vinden met mogelijk zinnige informatie. Dus een beetje beter zoeken is misschien ook een optie in plaats van quasi-nonchalant je digitale armen in de lucht te gooien: http://www.aovspecialist.nl/aegon.html https://movir.nl/over-movir/nieuws/1/ http://www.zzp-nederland.nl/artikel/arbeidsongeschiktheid-zzp

te! allen! tijde! Oftewel: altijd? Dat ben ik niet met je eens. Gezien de complexiteit van zo'n operatie (het is niet één-twee-drie allemaal geregeld), weet ik zeker dat een gemiddelde boekhouder het niet zo maar voor elkaar krijgt. Maar afgehankelijk van hoeveel tijd, zin en affiniteit je met het oprichten van een bv hebt, kun je het ook gewoon zelf doen. Dit is overigens geen aanrader, maar als je het leuk vindt, kan het wel. Ik heb het destijds wel gedaan door me eindeloos in te lezen. Uiteindelijk had ik alleen kosten voor een accountantsverklaring (inbreng) en een notaris. Daarbij heeft o.a. dit bericht van Joost heeft me destijds al een heel eind op weg geholpen. Maar zoals gezegd: het oprichten van een bv heeft veel aspecten waar je waarschijnlijk niet aan denkt, maar wel moeten gebeuren. Intentieverklaring sturen naar de Belastingdienst, DGA-arbeidsovereenkomst, verschil tussen fiscale en juridische oprichtingsdatum, verlengde en/of gebroken boekjaren, Inbrengbeschrijving, R/C-overeenkomst tussen BV en DGA, evt. ook nog tussen holding en werkmaatschappij als je voor een concern gaat, etc. Wees dus erg voorzichtig als je een aantal dingen zelf wil doen in plaats van uitbesteden.

Ik denk dat je angst ongegrond is. Ook als je een micro- of kleinbedrijf bent, hoef je niet per se via SBR je stukken te deponeren. Over dit jaar (2015) mag je nog gewoon de stukken per post deponeren. Vanaf 2016 kan dat laatste niet meer, maar je mag gewoon zelf de jaarstukken blijven deponeren. Dat gaat dan alleen wel electronisch via de website van de Kamer van Koophandel. Als je geen eHerkenning hebt, kun je hiervoor een gratis login-accountje aanvragen bij kvk.nl.

Met Hans vind ik het apart, als dit zo maar zou kunnen. Hoe werkt het dan als TS WSNP aanvraagt en de huurder en electriciteitsmaatschappij vervolgens alsnog zijn faillissement aanvragen, omdat de rekeningen niet worden betaald? Volgens mij gaan zaken dan door elkaar lopen. Maar zelfs als TS zelf het faillissement aanvraagt (om daarna de WSNP in te rollen), dan heb je te maken met een recente uitspraak van de Hoge Raad, welke heeft geoordeeld dat een faillissementsaanvraag moet worden afgewezen, als het de ondernemer te doen is om via die achterdeur de WSNP in te rollen. Ik kreeg verder de indruk dat het tegenwoordig toch echt de bedoeling is dat je eerst zelf je faillissement aanvraagt, zodat de curator de boel kan liquideren of nog naar een akkoord toe kan werken. Als er écht niets anders meer te halen valt, wordt óf het faillissement opgeheven ("gebrek aan baten") óf kan er alsnog een aanvraag voor de WSNP worden gedaan, maar dan met een vrij specifieke art. 285 Fw-verklaring. Anders wordt die omzetting ook afgewezen.