prinsrachid

Hoe kom je aan deze percentages? Heb je ook rekening gehouden met de ZVW-premie? Nee, dit was zelfs nog zonder ZVW-premie! Met Zvw-premie komt de marginale druk zelfs dit jaar al op 49,17% te liggen. In 2016 wordt het dan dus nog nóg beroerder, omdat de Zvw-premie omhoog gaat voor DGA's. In totaal kom je dan bijna op 54,5% (!). De reden dat je tegenwoordig zo hoog uitkomt, is vanwege de werking van de inkomensafhankelijke heffingskortingen. Deze zorgen voor een optisch laag belastingtarief. Dat belastingtarief wordt echter verhoogd met de afbouw van die heffingskortingen op basis van je inkomen. Die afbouw geldt echter niet voor aftrekposten! Je aftrekposten trek je dus af tegen het echte belastingtarief. Er is dus een beperking van alles soorten aftrekposten doorgevoerd, zonder dat mensen het door hebben.

Dat wordt inderdaad nog wel eens over het hoofd gezien. Recent weer 2 DGA's met een zo laag mogelijk DGA salaris (44K inclusief bijtelling lease), die dan vervolgens alle winst uitdividenden en zo onnodig te veel (paar duizend Euro per persoon per jaar) belasting betalen omdat ze zich 500 Euro voor een fiscalist hebben bespaard ;) Hmm, ik weet niet of ik de neerbuigendheid over deze 2 DGA's wel op z'n plaats vindt. Oh wacht, ik weet het wel: het haalt zelfs het bloed onder m'n nagels vandaan. We kunnen toch allemaal wel een beetje ouderwets hoofdrekenen? Die twee DGA's lijken me érg verstandig door dergelijke fiscalisten te negeren. Optimaal lijkt me eerder een zo laag mogelijk gebruikelijk loon, zolang het belastbaar inkomen na aftrekposten maar boven de 20K per jaar uit komt. Het tarief voor inkomen in box 2 is effectief namelijk maar 40% tot (en in het slechtste geval zelfs theoretisch nooit meer dan 43,75%). Over het looninkomen boven de 20K betaal je in box 1 tegenwoodig sowieso al 44,32%. Dat uitdividenden is dus meestal gewoon een dikke 4 procentpunt goedkoper. Hoezo dom? Volgend jaar is het zelfs nog slimmer. Marginaal looninkomen boven de 34K wordt in 2016 namelijk belast met bijna 49%. Lang leve de aangekondigde belasting'verlaging' (en inkomensafhankelijke algemene heffings- en arbeidskorting). En 'optimaal' plannen door een inkomen te kiezen zodat bijvoorbeeld de renteaftrek volledig in de vierde schijf valt, is inmiddels toch echt wel een beetje belegen. Bovendien gaat die schijf volgend jaar pas 10.000 euro later in en is het aftrekpercentage met 50,5% weer een half procentpunt lager.

Ondernemersplein - Een rechtsvorm kiezen De Zaak - Kies de juiste rechtsvorm voor uw bedrijf De directeur-grootaandeelhouders moeten minimaal 44.000 euro loon uit de bv ontvangen (even grofweg gezegd). Dat zegt echter niets over de omzet, want er zullen ongetwijfeld meer kosten zijn dan alleen (tweemaal) 44.000 euro. Je kunt eventueel ook even een beetje rekenen wat (fiscaal) beter uit komt. Belastingdienst - BTW aangifte doen. Bij een VOF betaal je inkomstenbelasting over je winst. Bij een BV betaal je vennootschapsbelasting over de winst, dividendbelasting en inkomstenbelasting over dividend, maar ook loonbelasting/inkomstenbelasting over je loon. Nee, binnen de EU reken je de btw van het land waar je klant zit en draag je dus ook de btw af aan al die verschillende landen. Dit is eventueel voor de 27 EU-landen in één keer aan te geven via het MOSS van de Belastingdienst. Daar zijn de meningen nog over verdeeld. Er ligt al wel een Amerikaanse wet klaar om de heffing te stroomlijnen voor Amerikaanse en wereldwijde aanbieders van digitale diensten, namelijk de Digital Goods and Services Tax Fairness Act of 2015. Maar het is maar de vraag of die wordt ingevoerd. Je kunt eventueel ook nog een extern bedrijf inhuren om je dit uit handen te nemen. Dat is alleen niet gratis. Tot slot een klein advies: lees het Handboek Ondernemen o.i.d.

Ik heb inmiddels nog even verder gezocht, maar ik weet niet of ik goed nieuws heb. Ik heb eens gekeken hoe de WWB een dergelijk voorschot noemt. Ik heb ook gekeken naar hoe de Belastingdienst verwacht dat door de gemeente zo'n voorschot belast. Zoals je zei heb je een voorschot gekregen van de gemeente die iets lager is dan de gewone bijstandsnorm. Dat lijkt volledig in overeenkomst met Artikel 52 van de Wet Werk en Bijstand (heet tegenwoordig Participatiewet). Als je vervolgens kijkt naar de Rekenregels en handleiding loonheffingen over bijstandsuitkeringen, dan zie je op pagina 9 staan dat voorschotten in de vorm van renteloze leningen niet belast zijn. Als ik dit allemaal bij elkaar optel, dan lijkt het me dat de bijstand van 2014 inderdaad (fiscaal althans) géén belastbaar inkomen was. Op het moment dat later in het jaar erop deze bijstand alsnog definitief wordt toegekend, dan is deze "Verrekening algemene bijstand met voorschot" alsnog belast. Ik blijf dus voorzichtig van mening dat je het voorschot in z'n geheel niet in 2014 had moeten laten vallen, hoe vervelend dat ook is. Bruteren had je al helemaal niet moeten doen, omdat je dan een soort van voorheffing gaat lopen berekenen die helemaal niet is afgedragen en die je dus sowieso niet zou mogen / kunnen verrekenen. Hmm... Het lijkt me dat er een voorschot als renteloze lening is verstrekt. Een lening voer je normaal gesproken in Box 3 in als schuld, terwijl het nu als inkomen in Box 1 is opgegeven met daar bovenop mogelijk nog een abusievelijk ingevulde loonheffingen. Ik zou hier serieus naar (laten) kijken. Het kan inderdaad zijn dat dit fiscaal wat onhandig uitkomt in verband met je toeslagen, maar ik weet niet of het verstandig is om eigenstandig te gaan lopen bepalen of je iets wel of niet in een bepaald jaar wilt opnemen. Ja, dat is inderdaad vervelend. En je zou natuurlijk kunnen betogen dat het verschuiven van het (belastbare) gedeelte van je uitkeringen naar een volgend jaar wellicht wat onrechtvaardig uitpakt. Wat je nog eventueel zou kunnen doen, en ik weet niet of dat mag, is dat je de aangifte 2014 doet waarbij het voorschot volledig wordt gezien als bijstand (dus inkomen uit uitkering, je hebt immers uiteindelijk die bijstand toegekend gekregen), maar waarbij er géén loonheffingen zijn ingehouden (wat ook zo is). Dat lijkt me nog enigszins te verdedigen. Het probleem is mogelijk wel dat je dit jaar waarschijnlijk een jaaropgaaf krijgt van de gemeente waarop de bijstand staat van 2015 én die in een uitkering omgezette lening! In je aangifte moet je dan eigenlijk dat belastbaar inkomen van 2015 weer corrigeren met wat je in 2014 had ontvangen (en aangegeven), maar de loonheffingen niet! Op deze manier zouden de inkomsten wel in het 'juiste' jaar belast worden. Een ander probleem dat op deze manier kan ontstaan, is dat de Belastingdienst na je aangifte over 2015 vragen gaat stellen over waarom je het belastbaar inkomen uit uitkering in 2015 naar beneden hebt bijgesteld. Je kunt dat uiteraard verklaren doordat je dan kunt aantonen dat je dat deel al in 2014 had aangegeven. Vervolgens moet je maar hopen dat ze daarmee akkoord gaan. Zo niet, dan gaat de fiscus waarschijnlijk de boel alsnog zelf corrigeren en krijg je alsnog met herberekeningen te maken. Het kan zijn dat je hier later nog apart bericht over krijgt (beschikking). Vervolgens lijkt de verrekening van die verliezen ook met een beschikking te gebeuren, wellicht nadat je zelfs een verzoek hebt ingediend. Klopt, die middeling kun je altijd nog aanvragen. Je mag ook zelf bepalen om meerdere periodes van 3 aansluitende jaren te middelen, als die periodes elkaar maar onderling niet overlappen. Wat betreft de AOW weet je vanaf nu minimaal 4 tot 5 jaar vantevoren wanneer je die krijgt. Voor mensen geboren na 1 januari 1955 staat de AOW-leeftijd officieel op 67, maar dat is dus nog geenszins zeker.

Nee, je begint niet 'in feite' vanaf een soort nulpunt, je neemt namelijk bij een overname simpelweg alle rechten en plichten over van de vorige werkgever. Als er een CAO is, dan moet je daar ook niet moeilijk over doen. Zoals je zelf al zei, zal die CAO over het algemeen niet zo heel problematisch zijn om te implementeren. Sterker nog: persoonlijk vind ik een CAO zelfs handig voor de werkgever. Je weet precies waar je aan toe bent en hoeft iets minder te rekenen met mensen die om loonsverhoging vragen. Zonder CAO kan het toch een beetje ieder voor zich zijn, waardoor je soms ad hoc moet beslissen over loonsverhogingen die worden gevraagd door - meestal - degenen met de grootste durf. Ja. De wet kent overigens wel een beperking. De verjaringstermijn voor achterstallig loon is bij mijn weten vijf jaar. Dus als iemand komt klagen, kan dat tot vijf jaar na het moment waarop iemand dat loon had moeten krijgen. Laten we wel wezen: als een werkgever eigenlijk 11 euro per uur moet betalen en hij betaalt maar 10 euro, dan vind ik dat eigenlijk niets anders dan regelrechte diefstal van de werkgever. De onderneming steekt immers 1 euro per uur winst in z'n zak. Maar er is natuurlijk ook wel een verantwoordelijkheid voor de werknemers. Die moeten wel een beetje blijven opletten. Zo lang die geen actie ondernemen komt de werkgever er mee weg. Soms kiezen werknemers gewoon eieren voor hun geld. Ze hebben misschien liever een (min of meer) betaalde baan dan gelijk. In jouw geval zou je dit overigens kunnen inzetten als een punt van onderhandeling. Je moet waarschijnlijk nog taxeren en een overnameprijs bepalen. Die CAO is gewoon algemene en voor de werkgever verplichte kennis. Als je nu al weet dat er mogelijk een achterstallige-lonen-lijk in de kast hangt, zul je daar een voorziening voor moeten treffen. Dat bedrag moet je dan uiteraard wel van de overnameprijs af ziet te onderhandelen. Wellicht kun je daarna dan ook nog goeie sier maken bij je nieuwe medewerkers door die correctie bij je aantreden met terugwerkende kracht uit te betalen (op kosten van de oude werkgever).

Zullen wij anders dat bedrijf voor jullie opzetten؟ Op basis van een simpele Google zoekopdracht kom je meestal ook al een heel eind. - Alle recruitment systemen in Nederland - Softwarepakketten Personeelsadministratie (HRM) - HRM -- Werving & Selectie - ONLINE RECRUITMENT SOFTWARE VAN EAZYMATCH - Qandidate. gratis recruitment tool

Acceptabel is tussen de 0% en 100%. ;) Het percentage bezoekers dat zich aanmeldt voor een nieuwsbrief is eigenlijk totaal niet te zeggen, omdat het afhangt van je definitie van bezoekers en in hoeverre je website aanleiding geeft voor iemand om zich aan te melden. Laten we even naar het eerste kijken, de definitie van 'bezoeker'. Is dat een unieke bezoeker? Of tel je ook terugkerende bezoekers? En bij nieuwe, unieke bezoekers moet je weer kijken per welke tijdseenheid je meet (uniek per dag, week, maand?). Een dan de reden voor nieuwsbriefaanmelding. In hoeverre is dat nodig? En worden bezoekers genudged? Als je een website hebt waarbij het niet nodig is om je aan te melden (geen loginaccount nodig), dan is de conversie van bezoeker-naar-emailabonnement waarschijnlijk al een stuk lager. Bij het aanmaken van een account kun je bezoekers namelijk verleiden tot het aanvinken of aangevinkt laten van het vakje voor het ontvangen van een nieuwsbrief. En ook zonder het aanmaken van een account kan het gemak van de aanmelding een rol spelen. Als het heel makkelijk is om je aan te melden voor een nieuwsbrief (alleen e-mailadres invullen met een knop), zal de conversie hoger liggen. Dit heeft alleen weer als nadeel dat ook mensen zich kunnen aanmelden met andermans e-mailadres. Een controle op de juistheid van het e-mailadres en het vereisen van een controlelink zal de uiteindelijke conversie weer doen dalen, maar je kunt natuurlijk met goed fatsoen niet zonder. Of bedoelde je de conversie van nieuwsbrieven die worden verstuurd? Daar is namelijk veel meer over bekend, ook over de verschillende soorten conversie (versturen > ontvangen > openen > klikken > bounce > afmelden). Het voorbeeld is dat het verzamelen van aanmeldingen een vrij goedkope manier is om aan adressen te komen (want passief) en de coversie van sturen naar openen ligt vrij hoog (al snel tussen de 20% en 30%). Het aantal afmeldingen schijnt ook mee te vallen (zo'n 0,2 tot 0,3%).

Ja, idd. Ik spreek ook al over 10 jaar geleden. Ik denk ook dat ik best wel een hoge opslag kreeg vanwege startende eenmanszaak en de kleine omvang, (1 of 2 mensen en kleine part-timers, die misschien ook als een wat hogere risico werden gezien, want 'ouder'). Bovendien was hun dienstverlening eigenlijk zonder uitzondering foutloos, reïntegratie ging ook als een zonnetje. Zeker als starter, woog die 'oplichters'opslag hihi gek genoeg toch op tegen de moeite die het me uit handen nam. Maar los daarvan denk ik dat mensen zich bij het overwegen van personeel niet realiseren dat je eigenlijk sowieso al snel 45% kwijt (eigenlijk factor 1.45) bent over elk productieve uur. 14,5% voor vakantie en feestdagen, 8% vakantiegeld, 18-19% sociale lasten óók over de feestdagen en vakantiegeld. Maar als je je dat al wel realiseert, dan moet uiteraard de doorbetalingsverplichting bij ziekte nog wel worden afgedekt (hoef ik jou niet te zeggen ;)). Ik heb zelf nooit zo'n verzekering gehad, maar bij anderen heb ik gezien dat je dat op zich ook zelf kunt afdekken voor zo'n 5% tot 10% (bij veel en aanhoudende ziekte). Wat is in het algemeen eigenlijk een gangbaar percentage om rekening mee te houden om dit risico zelf af te dekken (dus als je niet zou payrollen)?

Dit brengt me op het punt van die factor en waar die factor over berekend wordt. Je hebt het hier over 'factor x bruto salaris'. Is dat een gebruikelijke rekenmethode in de payroll-branche? En doen ze dat ook allemaal hetzelfde? (vanwege het appels-en-peren-probleem) Ik had namelijk een Payroll-bedrijf dat uitsluitend rekende met 'factor x daadwerkelijk gewerkte uren' en niet met 'factor x uitbetaalde uren'. Als iemand vervolgens met vakantie was, of een feestdag had, of ziek was, dan betaalde ik niets, maar werd de werknemer wel gewoon betaald. Ik kan me zo voorstellen dat een factor van 1.9 bij de eerste rekenmethode ongeveer hetzelfde uitkomt als een factor 1.6 bij de tweede rekenmethode, vanwege het feit dat de tweede rekenmethode een brede grondslag hanteert. (Verder had ik trouwens ook geen eigen-risico-periode, dus ziekte werd meteen doorbetaald, zonder dat het me extra kostte. En de werknemer had geen wachtdagen en kreeg bovendien geen 70% maar - ik meen - 91% doorbetaald bij ziekte. Ik kan me voorstellen dat dat sowieso zorgde voor een wat hogere factor in mijn geval)

OK, even recapituleren, maar dan zonder de familiecomponent. Je hebt een goedlopend bedrijf en verkoopt het zodra er iemand op je stoep staat. Persoonlijk zou ik dat niet eens overwegen (vanwege de manier waarop). Maar goed, je had altijd Nee kunnen zeggen, als je er echt problemen mee zou hebben gehad. Ik ga er dus vanuit dat je een goed bedrag hebt kunnen beuren voor dat goedlopende bedrijf. Vervolgens draai je na de overname ook nog een paar maanden mee om ze op weg te helpen. Tot zover helemaal niets mis mee. Maar vervolgens is de zaak natuurlijk niet meer jouw verantwoordelijkheid. Je hebt de boel verkocht en de overkopers moeten het zelf zien te redden. Die kopers maken er helaas een puinhoop van, hetzij door incompetentie, hetzij door ziekte, whatever. Het goedlopende bedrijf is inmiddels een slechtlopend bedrijf geworden. De goodwill lijkt volledig verspeeld. Ondernemen komt immers niet met een geld-terug-garantie of überhaupt garanties... Je zegt dat je nu de helft van je zus en haar man wil overnemen. Ik denk dat zo'n vleesch-noch-visch -oplossing niet gaat werken. En waarom zou je dat nog willen? Je had jezelf toch juist door die zwager laten overhalen om het bedrijf te verkopen, omdat je 'weer eens wat anders' wilde? En waarom zou je het sowieso nog willen overnemen, als de goodwill is verspeeld? En waarom zou je dan nog de helft als die andere helft uit een onwillige en 'zieke' zwager bestaat? En bovendien zegt die andere helft blijkbaar duidelijk dat hij niet achter de (terug)overname staat. Dan is daar de kous toch mee af? Ook al betekent dat dus dat je met enorm juikende handen aan de zijlijn moet staan. Je hebt het bedrijf immers verkocht, dus je zult lijdzaam moeten aanzien hoe die nieuwe eigenaren het verder verprutsen. Maar aan de andere kant van het spectrum is de oplossing van DaMedia is ook zo gek nog niet, als je echt overweegt om de boel (deels) te kopen: stel voor aan de zwagers om het bedrijf te laten taxeren en kijk of je het bedrijf in z'n geheel kunt overnemen (als het echt verprutst is, zal dat dus wellicht niet zoveel meer waarde zijn), dus zonder wie dan ook van de firmanten meteen weer in dienst te nemen. Dan kan ook niemand klagen dat je maar de 'helft' wil overnemen. Dus kort gezegd zou ik aanraden om je zakelijk als oud-eigenaar nergens meer mee te bemoeien óf juist weer de toko volledig overnemen (als dat mogelijk is). Maar als dat ook van tafel wordt geveegd, dan zul je je echt moeten neerleggen bij het feit dat je zakelijk niets meer voor hen kunt betekenen. Als het nu lijkt op een faillissement uit te draaien, dan zal dat (helaas) met jouw hulp ook gebeuren. Maar dan met een langere aanloop en grotere vertraging. Ik snap natuurlijk ook wel dat je je verantwoordelijk voelt voor de financiële problemen van je zus. Als je die al wil helpen, doe dat dan direct (gewoon privé van zus tot zus). Maar...zolang de bodemloze put van een slechtdraaiende VOF niet door die twee broers zelf wordt gedempt, moet je mijns inziens proberen om er alles aan te doen dat je jezelf niet hun zelf gecreëerde drijfzand te laten trekken.

Als je het personeel gewoon zelf in dienst hebt, heb je ook al gauw een factor van 1.4 tot 1.5. Deze factor van 1.6 is dus al best schappelijk. Realiseer je ook dat goedkoop duurkoop kan worden, zodra er wat gebeurt (ziekte, arbeidsongeschiktheid). Daarom zou ik niet alleen alleen naar deze factor kijken, omdat je ook moet bepalen hoeveel tegenslagen je daadwerkelijk kunt verwerken zo aan het begin van je bedrijf. Zelf heb ik daarom gewerkt met een factor van 1.9 toen er nog onvoldoende middelen waren om tegenslagen aan te kunnen. Bij deze factor was bijvoorbeeld doorbetaling bij ziekte voor 2 jaar volledig inbegrepen, hetgeen goed uit kwam toen het 'personeelslid' daadwerkelijk ziek werd. De vraag is dus: wat wil je precies wél en wat niet in die factor hebben zitten? En hoeveel risico kun je dragen? Hoeveel wil je uitbetalen bij uitval? Etc.

Het lijkt me onwaarschijnlijk dat je 2 aanslagen krijgt voor de lokale heffingen. Uit je verhaal maak ik op dat je B&B gewoon op hetzelfde adres zit als je eigen woning. Volgens mij krijg je dus als privépersoon gewoon nog steeds 1 aanslag. De hoogte van die ene aanslag kan natuurlijk wel iets hoger worden na verloop van tijd, vanwege het feit dat er meer mensen (dus meer vervuiling, meer water-, stroom- en gasverbruik) op je perceel vertoeven. Het lijkt me ook dat je dus de administratieve splitsing (75% privé en 25% op de balans) dus niet moet zien als een fysieke splitsing (2 aparte percelen). Het lijkt me alleen niet iets om al enthousiast mee te gaan doe-het-zelven, als je niet erg thuis bent in boekhouden. Omdat je waarschijnlijk ook voor je water-, stroom- en gasverbruik maar één rekening krijgt, zul je een deel daarvan naar rato kunnen aftrekken van de winst. Net zoals je een deel van je hypotheek(rente) naar je onderneming kunt schuiven. Voor dat deel van de hypotheek heb je dan uiteraard in privé geen hypotheekrenteaftrek meer, maar ook geen eigenwoningforfait. Let er ook nog even op in hoeverre je ondernemer wordt. Je kunt ondernemer zijn voor de omzetbelasting, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat je ook ondernemer voor de inkomstenbelasting wordt. Ik acht die kans op het laatste behoorlijk aanwezig, vreemd genoeg vanwege het eerste criterium ("Maakt u structureel winst?") in verband met bezettingsgraadproblematiek. In dat geval is je winst overigens simpelweg alsnog met inkomstenbelasting belast als resultaat uit overige werkzaamheden, waarbij je geen ondernemersfaciliteiten krijgt (zelfstandigenaftrek, mkb-winstvrijstelling). Reken echt eens wat conservatieve scenario's door en 'vergeet' niet voor het gemak wat kosten: Schoonmaakkosten, welkomsgeschenkjes, verzekeringen, inventaris, beddengoed, linnengoed, apparaten, btw, toeristenbelasting, opzeggingen / annuleringen, bankkosten, borg, spullen die achteraf 'ontbreken', schade, vernieling, diefstal, huisdieren, onderhoud, reparatie aan kachel, ketel, etc. Je hebt ontzettend veel van dit soort kleine en soms weinig voorkomende kosten, maar uit ervaring kan ik zeggen dat die dingen uiteindelijk enorm aantikken. Verder is het ook nog zo dat je verantwoordelijk wordt voor het innen van toeristenbelasting. Of dat van toepassing is op een B&B is afhankelijk van je gemeente. Tot slot is dit misschien nog wel interessante lectuur, voor zover je die al niet gevonden had: Stappenplan bed & breakfast starten http://www.ondernemersplein.nl/stappenplan/bed-breakfast-starten/ http://www.bedandbreakfastboeken.nl/accommodatie_aanmelden/informatie_over_b_b_starten Startersgids 'Handboek Bed & Breakfast' (PDF) https://www.bedandbreakfast.nl/handboek Bed & Breakfast magazine http://www.bedandbreakfastnieuws.nl/bladen.html Bed & breakfast en belastingen http://www.belastingtips.nl/prive/eigen_woning/verhuur_kamer_bed_and_breakfast_en_belastingen/

Worden alle orders ook altijd betaald? En krijgen orders eventueel later nog een factuur met factuurnummer?

Omzetbelasting, heffing privégebruik auto en toepassing BUA artikel 3.6 Geldend op 21-10-2015 Dan denk ik dat ik hier de oorzaak van de verwarring heb gevonden. De 'hij' in deze quote is de gever en niet de ontvanger! De uitzondering op de uitsluiting is dus gewoon van toepassing (4.1 overrulet 1.1.b, zoals Hans het kort zei), als de gever maar btw-plichting is. De discenting opinions lijken er van uit te gaan dat de btw-plicht van de ontvanger het criterium zou zijn. Dit was overigens ook wat ik oorspronkelijk in mijn hoofd had zitten, maar ik heb eigenlijk nergens verdere onderbouwing voor dit standpunt kunnen vinden.

Personeel kan geen btw terugvragen dus geen voorbelasting Ik heb inmiddels een uitgewerkt voorbeeld van de fiscus zelf (zie Rekenvoorbeeld) gevonden, waarin ze aangeven dat de btw teruggevraagd mag worden op basis van de uitzondering op de uitsluiting van de aftrek. Het voorbeeld is zó expliciet, dat ik me afvraag hoe je dat anders kunt interpreteren. Of lees ik het nou echt zo verkeerd? Hier is het voorbeeld, maar dan ingekort (zonder 'uitje'):

Persoonlijk probeer ik contracten met particuliere klanten te voorkomen. Bij zakelijke klanten kun je de btw namelijk nog verleggen. Voor particuliere klanten gebruik ik - waar mogelijk - een vorm van micropayment via mobiel bijvoorbeeld. Het 'voordeel' daarvan is dat de betaling via de lokale mobiele operator van de klant loopt en er dus al automatisch btw wordt berekend. Je hoeft ook geen verschillende lokale btw aangifte te doen, omdat je alle opbrengsten via de micropayment processor ontvangen. Je uiteindelijke marge is echter wel een stuk lager, omdat de micropayment service niet bepaald gratis is. Je bent alleen wel af van het belastingdeel van je probleem. Maar het lijkt er ook op dat er inmiddels al bedrijven zijn die in dit internationale btw-belastinggat zijn gesprongen, zoals Taxamo. Ik ken het bedrijf verder niet, maar wellicht dat er al meer van dit soort oplossingen zijn. Wat betreft btw op digitale goederen was het inderdaad zo dat eigenlijk alleen de EU hierin 'voor' liep. En via het MOSS valt er nog best een mouw aan te passen. Echter, het feit dat zo'n grote economische zone als de EU dit heeft opgetuigd, heeft een hoop andere landen wakker geschud. Het is te hopen dat de Belastingdienst zo vriendelijk is om MOSS simpelweg uit te breiden met de desbetreffende niet-EU-land, want anders gaat het allemaal wel erg veel tijd (en geld) kosten. Ik geloof niet dat Brunei verwacht dat je btw afdraagt over digitale verkopen aan diens onderdanen. Maar in Noorwegen en IJsland moet dat eigenlijk al vanaf 2011. Japan is er deze maand mee begonnen. Zwitserland had ook al zoiets met een hoge drempel, maar die wordt in 2016 afgeschaft. Japan, Albanië en Zuid-Korea zijn dit jaar met een digitale belasting gekomen. Australië en 90% van alle Amerikaanse staten staan ook te trappelen om er serieus werk van te maken.

Nogmaals: 'Aftrek van voorbelasting is niet mogelijk voor door de ondernemer aangeschafte goederen en diensten als deze gebruikt worden om in persoonlijke behoeften/doeleinden van werknemers te voorzien.' Ik bedacht me net dat ik het Besluit uitsluiting aftrek omzetbelasting 1968 uiteraard ook even kon opzoeken op wetten.nl. In artikel 1.1.b staat inderdaad dat aftrek [van omzetbelasting] wordt uitgesloten [..] voor het geven van relatiegeschenken [..]. Maar in artikel 4.1 staat vervolgens dat indien [..] de kostprijs [..] niet meer bedraagt dan € 227, die prestaties [..] voor de toepassing van dit besluit buiten aanmerking blijven.

Voor het belastbaar bedrag maakt dit niet uit, maar daardoor boek je feitelijk wel Vordering op DGA aan Winst voor de B.V. Met als gevolg dat er te zijner tijd nog eens belasting moet worden betaald als die winst naar privé wordt uitgekeerd, hetgeen niet het geval is als je de kosten 100% zakelijk boekt en de fiscale correctie toepast. Verdomd! Je hebt gelijk! Ik heb me dit bij de overgang van eenmanszaak naar bv echt onvoldoende gerealiseerd! De Vpb komt inderdaad altijd precies goed uit, maar zonder die fiscale correctie komt het eigen vermogen in mijn benadering te hoog uit, waarmee ik mezelf in m'n vingers snijd bij het uitkeren van dividend. :-[ Bestaat er een woord voor het tegelijkertijd hebben van het gevoel van euforie en teneergeslagenheid? Het eerste vanwege het krijgen van een nieuw inzicht, en het tweede vanwege het feit dat je jezelf als gevolg van dat inzicht wel voor je kop kunt slaan?

Voor het btw-gedeelte ben ik toch maar verder gaan zoeken. Het lijkt er inderdaad op dat de btw in beginsel niet mag worden afgetrokken volgens het Besluit uitsluiting aftrek omzetbelasting 1968. Maar beneden die drempel van 227 euro lijkt toch echt weer een uitzondering op die uitsluiting te gelden! De tekst op de website van de Belastingdienst zou dan toch goed zijn en de btw kan toch worden teruggevraagd! Oftewel: je mag die btw eigenlijk niet terugvragen (uitsluiting aftrek), maar toch weer wel als het onder de ƒ 500,= blijft (uitzondering uit 1968). De redenering zou zijn dat anders alle ondernemers elk wissewasje zouden moeten gaan lopen corrigeren voor de omzetbelasting, of om te zorgen dat de btw-aangiftes wegens deze uitzondering alsnog goed gaan (omdat ondernemers de BUA waarschijnlijk toch in 95% van de gevallen 'vergeten').

De kerstpakkettentijd zit er weer aan te komen, en dus ook de fiscale rompslomp eromheen. Ik ben er dit jaar maar eens goed voor gaan zitten, om dit eens een keer voor alle soorten belastingen goed te krijgen. Mijn verwarring werd er niet minder op, behalve dan dat ik me realiseerde dat ik die kerstpakketten voor elke soort belasting (omzet, ib/vpb, loon) simpelweg ánders lijk te moeten verwerken. Ik denk dat ik er uit bent, maar er bleven nog wat onduidelijkheden over. Wie kan zeggen of ik het onderstaande goed doe? Dit jaar zal er waarschijnlijk per kerstpakket ongeveer 50 euro (exclusief 5 euro btw) worden besteed. Daarnaast zullen 1 voormalig personeelslid (dit jaar uit dienst gegaan wegens pensionering) en ook 1 vaste buitenbewasser (zelfstandige, niet in loondienst) hetzelfde kerstpakket ontvangen. Een klein aantal andere klanten krijgt een ander, kleiner, pakketje (zo'n 15-20 euro). Omzetbelasting Ik verkeerde enigszins in de veronderstelling dat ik de btw niet terug kon vragen, als de ontvanger een werknemer of privépersoon was. Maar op de pagina van de Belastingdienst wordt dit onderscheid niet gemaakt. Op basis van die pagina zou ik die 5 euro btw volledig kunnen terugvragen, zolang het totale bedrag per 'ontvanger' maar niet hoger was dan de drempel van 227 euro, ongeacht de soort 'ontvanger'. Klopt dat wel? Inkomstenbelasting/Vennootschapsbelasting Hoewel het dus lijkt dat de volledige btw teruggevraagd kan worden, mag je voor de winstbepaling de kosten juist onder een drempel niet te mogen aftrekken. Omdat er relatief weinig gemengde kosten zijn, pas een procentuele correctie toe in plaats van deze drempel. Ik boek 73½ % van elk kerstpakket (dus 36,75 euro) in als kosten. De rest boek ik als "onvrijwillige onttrekking" via de R/C DGA. Dat laatste is wellicht onderhevig aan boekhoudkundige smaak, maar op deze manier hoef ik geen correctie meer in de winstaangifte zelf te doen. Loonbelasting Als ik het goed begrijp, is een kerstpakket in principe 'loon in natura' en dus eigenlijk belast met loonbelasting. Nu is het alleen zo dat deze verstrekking aangewezen mag worden als eindheffingsloon dat in de vrije ruimte valt. Nu heb ik begrepen dat dit mag voor zowel huidige als voormalige werknemers. Klopt het dat de waarde inclusief btw moet worden aangehouden voor het bepalen van de afname van WKR-budget? De waarde van hetzelfde pakket heeft dan voor verschillende belastingen een andere waarde: 36,75 euro voor de ib/vpb, 50 euro voor omzetbelasting en 55 euro voor de loonbelasting. En wat moet er gedaan worden met het kerstpakket dat is verstrekt aan degene die niet in loondienst is? Begrijp ik goed dat deze verstrekking per definitie via eindheffing (45%/75%) worden belast, ongeacht of er nog ruimte in het WKR-budget? En klopt het dat de kleine kerstpakketjes (max. 20 euro) aan andere klanten kan worden gezien als Voordelen buiten de dienstbetrekking en dus niet als loon wordt gezien? [verandering: titel]

Weet je zeker dat deze activiteit in Box 1 kan, mag of moet? Gaat het trouwens om een eigen woning? (ik ga daar voor de rest van dit antwoord even van uit). Als je een kamer verhuurt en de huurinkomsten blijven onder de ~5.000 euro per jaar, dan is dat belastingvrij. Je mag dan ook gewoon de hypotheekrente (minus eigenwoningforfait) blijven aftrekken. Maar als je huuropbrengsten boven de 5.000 euro per jaar uitkomen, dan lijkt de Belastingdienst er vanuit te gaan dat de verhuur van kamers naar Box 3 verhuist! Let bij het verhuren van (een deel van) je woning ook om andere 'belanghebbenden'. Hoe zit het bijvoorbeeld met het bestemmingsplan van de gemeente? Als je een hypotheek hebt, gaat je bank dan zonder meer akkoord met deze (onder)verhuur? Kijk ook hoe het zit met je inboedel- en opstalverzekering. Wie betaalt voor eventueel schade veroorzaakt door huurders?

Als je deze klant een 'gewone' rekening hebt gestuurd (dus met 21% btw, zoals je ook doet bij particuliere klanten), dan moet je deze btw gewoon aangeven bij binnenlandse verkopen (rubriek 1a, zoals je ook al met de rest deed). In dat geval doe je dus ook géén Opgaaf ICP! Bij een zakelijke klant had je ook de btw kunnen verleggen. Dan had de klant alleen de 1191,69 euro aan jou hoeven betalen in plaats van 1441.94 euro. Vervolgens had je in je BTW-aangifte 1191 euro ingevuld bij rubriek 3b (in plaats van 1a) en had je dus ook per saldo geen 250,25 euro hoeven afdragen. Het is nu de vraag hoe die Duitse klant zijn 250,25 betaalde Nederlandse btw terug krijgt, maar dat is diens probleem. Vervolgens doe je online een Opgaaf ICP te gaan naar het menu "Overige formulieren" en vervolgens naar de link "Opgaaf intracommunautaire prestaties" onder het kopje Omzetbelasting. Onder rubriek 3a kun je daar vervolgens de landcode en het btw-nummer van de klant invullen gevolgd door 1191 euro onder het kopje "Leveringen" (als het om producten gaat) of "Diensten".

Ik denk dat je eerst even diep moet in- en uitademen. Je verhaal bevat namelijk een aantal tegenstrijdigheden. En je keuze voor investeringen lijken te zijn ingegeven doordat je 'niet te veel' belastingen wilt betalen, maar je geeft verderop weer aan dat je je daar weer niet door wil laten leiden. First order of business: wat wil je eigenlijk zelf? Het heeft namelijk geen zin om je in allerlei vastgoedavonturen of bv-constructies te laten praten, als er een onduidelijke focus op de toekomst is. Mijn antwoord op je vraag "wat te doen met een aanzienlijk resultaat uit VOF", zou op dit punt heel simpel zijn: niets. Oftewel: gewoon je inkomstenbelasting betalen en de rest op een spaarrekening zetten. Gewoon netto liquide middelen zijn soms verdomde handig. En realiseer je ook dat het niet elke dag zondag kan zijn. En dan de notie dat er in allerlei onzinnige bochten moet worden gewrongen om te voorkomen dat je winst of inkomen door inkomstenbelasting wordt gehalveerd. Accepteer dat laatste gewoon als uitgangspunt. Dat maakt het leven een stuk relaxter! Als ik zo je woorden lees dan maak ik daar uit op dat je toch al enigszins financieel conservatief bent aangelegd, maar dat je aan de andere kant op dit forum een bevestiging zoekt om daarvan af te wijken (omdat misschien iemand heeft gezegd dat dat wel tof is). Ik weet niet of dat een goede basis is. Maar ik kan je woorden ook verkeerd hebben geïnterpreteerd. Ik kan me zelf nogal vinden in je mening dat je je niet door fiscale impulsen moet laten leiden (al zal iemand die zich specialiseert in het uitnutten van fiscale faciliteiten - en zich daarvoor laat betalen - misschien het tegenovergestelde zeggen). Eigenlijk moet je eerst kijken wát je nu precies wilt doen. Zodra je iets leuks hebt bedacht (en zoals gezegd: nix mis met je geld op een spaarrekening zetten), kijk je of dat project zichzelf kan financieren, waarbij je de belastingen buiten beschouwing laat. Zodra blijkt dat een project z'n eigen broek op kan houden (i.e. winst draait), zorgen belastingen er eigenlijk alleen maar voor dat er óf iets minder netto in je handen over blijft óf juist iets meer (subsidies). En wat betreft dat halveren van je inkomen door belastingen: je moet wel een behoorlijk forse winst maken voordat je effectief de helft kwijt bent aan inkomstenbelasting. En verder is dat dan nog alleen zo voor de éxtra winst (en niet voor de hele winst). Maar ook een BV helpt je op dit punt op de lange termijn niet uit de brand. De Vpb is weliswaar maar 20% of 25%, maar voordat die belaste winst uiteindelijk netto in je eigen handen is, moet het nog door Box 2 (nog eens 25%). En dan zonder IB-ondernemersaftrekposten en met verplicht DGA-loon. Dan ben je uiteindelijk (maar met een vertraging) nog steeds bijna de helft aan belasting kwijt. Het grote verschil met een een eenmanszaak/vof is, dat je die belastingaanslag meteen voor je kiezen krijgt (maar dan ben je er ook vanaf, plus dat je nog allerlei ondernemersaftrekposten geniet). Bij een BV heb je die aftrekposten weer niet, maar betaal je ongeveer de helft van de belasting vooraf (Vpb) en volgt de rest (IB) bij (bijvoorbeeld) je pensionering. Maar linksom of rechtsom doe je er gewoon verstandig aan om te rekenen met grofweg 50%.

Laten we er chocola van proberen te maken. :) Een voorschot klinkt niet automatisch als belastbaar inkomen, maar als een soort van lening die later alsnog inkomen kan worden. Bovendien moet je ook niet zelf gaan zitten proberen om dat bedrag terug te gaan zitten rekenen van netto naar bruto. Een (gemeentelijke) overheid kan toch niet verwachten van een gemiddelde burger dat je zelf gaat zitten bruteren? Dat lijkt me nergens op slaan. Nee, voor je aangifte 2014 had je je volgens mij gewoon moeten houden aan de daadwerkelijk ontvangen jaaropgaves en je eigen (stakings)winstberekening. Als het goed is, stuurt de sociale dienst van je gemeente gewoon een jaaropgave van het inkomen dat je daadwerkelijk moet opgeven. Heb je die ontvangen? Bovendien lijkt het me erg aannemelijk dat echt bijstandsinkomen sowieso al vooringevuld in je aangifte verschijnt. Is dat gebeurd? Zo niet, dan lijkt het me des te aannemelijker dat de WWB-voorschotten (fiscaal nog) niet in de aangifte van 2014 thuis horen. Een voorschot impliceert ook dat het inkomen nog niet definitief vaststond. Dat kan dus betekenen dat dit inkomen (althans fiscaal) wellicht naar 2015 'verhuist' of is verhuisd bij een definitieve toekenning ervan begin 2015. Dat ligt er maar aan. Allereerst moet je dus nog even kijken of je wellicht niet te veel inkomen hebt opgegeven voor 2014. Zo ja, dan moet je dat eerst corrigeren. Vervolgens moet je daarna kijken wat je dán zou terugkrijgen van de Belastingdienst. En van dit bedrag moet je daarna nog bepalen of de teruggave van belasting het gevolg is van een 'gewone' verrekening (oftewel: of de teruggave het gevolg is van het gladtrekken van wisselende maandinkomens) óf van specifieke aftrekposten! Als ik artikel 32 van de Participatiewet/WWB goed begrijp, geldt alleen dat eerste als inkomen. Even een simpel voorbeeld. Je had 10.000 inkomen, je hebt 1.000 euro belasting betaald, maar je hebt eigenlijk ook nog 5.000 euro aftrekposten. Stel nu dat - als je de aangifte doet zónder aftrekposten invult - daar uit zou komen dat je met 10.000 euro maar 900 euro belasting zou hebben hoeven betalen. Dan krijg je dus nog 100 terug van van de Belastingdienst. Deze 100 euro is dus voor de Participatiewet wél inkomen. Door die 5.000 euro aftrekposten blijkt nu dat je helemaal geen belasting had hoeven betalen. Je krijgt dan de volle 1.000 euro terug. In dat geval is die 100 euro van hierboven nog steeds inkomen, maar die extra 900 euro (als gevolg van de specifieke aftrekposten) niet. Hetzelfde lijkt me dus te gelden voor voorlopige beschikkingen. Alle voorlopige teruggaves - als gevolg van 'gladtrekken' - zijn inkomen, met uitzondering van dát deel dat betrekking heeft op aftrekposten (huis, ziektekosten, etc). Dat is dus wellicht nog even een rekensom waard. De 'carry back' is volgens mij standaard. Dus verlies uit 2014 kun je eerst achterwaarts verrekenen met positief inkomen uit 2011, dan 2012, en dan 2013 (maximaal 3 jaar terug). Heb je dat gedaan? Als er dan nog een negatief inkomen overblijft, mag je dat nog 9 jaar doorrollen. De verrekening van negatieve met positieve inkomens van verschillende jaren hebben op zich niets te maken met de middeling van de belastingbare inkomens tússen jaren. Het lijkt er alleen wel een beetje op. Laten we zeggen dat je 3 jaren hebt met respectievelijk 2.000 euro negatief inkomen, 1.000 euro positief inkomen en 3.000 euro positief inkomen (geen inkomen voor die tijd voor dit voorbeeld). In het eerste jaar zul je een fiscaal inkomen van 0 euro hebben (en -2.000 euro aftrek doorschuiven naar het volgende jaar). Het tweede jaar heb je wederom een fiscaal inkomen van 0 euro (en de resterende -1.000 euro doorschuiven naar het jaar erop). Tot slot heb je dan een jaar met een fiscaal inkomen van 2.000 euro (3.000 euro positief inkomen verrekend met 1.000 aftrek). Als je vervolgens een middeling wil aanvragen, gaat dit op basis van de fiscale inkomens van die 3 jaren (waarvan je een definitieve aanslag moet hebben). De middeling zou dan op basis van 0, 0 en 2.000 euro plaatsvinden (en niet op basis van -2.000, 1.000 en 3.000, hoewel het gemiddelde wel hetzelfde is). Dat tweede lijkt me te kloppen, maar het eerste niet. Een tijdje geleden heeft de Centrale Raad voor Beroep een uitspraak gedaan, waaruit opgemaakt kan worden dat die vindt dat de afkoopsom is bedoeld voor ná je pensioneren. Als ik dat goed interpreteer, zou de afkoop van je pensioen dus weliswaar onderdeel blijven van je 'vermogen', maar tot aan pensionering niet tot je inkomen behoren voor de berekening van je WWB-uitkering (hoewel het waarschijnlijk wel fiscaal tot je inkomen behoort). Ik weet alleen niet of je je gemeente hier actief op moet wijzen of dat ze dat automatisch goed doen.

Ik kan me bijna niet voorstellen dat het waar is wat deze adviseur heeft gezegd. Misschien is het boek "Handboek voor Wereldburgers" van Esther Jacobs iets voor je. Dat gaat over de alle perikelen rondom een 'digitaal zwerversbestaan'. Niet gratis, maar 6,95 euro komt aardig in de buurt, toch?