prinsrachid

Ontvang je op geen enkele wijze een specificatie van de bedragen die je steeds ontvangt? Kun je misschien iets meer vertellen over wat de exacte doorlooptijden zijn? (klik, lead, sales, goedkeuring, facturering, betaling?) Of krijg je letterlijk alleen maar ongespecificeerde bedragen overgemaakt?

Haha! Ik zat al met smart te wachten op een laffe, anonieme kneus! ::) Ok bye

De vorige antwoorden lijken in te gaan of er sprake is van loondienst of niet, en - zo ja - van het minimumloon. Dat is volgens mij niet de kern van wat vragensteller wil weten. Ik interpreteer deze vraag eerder als "Is er sprake van consignatie?". En volgens mij is dat zo. Zoals al door Ron en Joost werd aangegeven, is hier (ook volgens mij) sprake van een dienstverband waarvoor je minimaal het minimum(uur)loon moet vergoeden, maar tegelijkertijd lijkt het erop dat je niet per se álle (wacht)uren tussen 9 en 17 hoeft te vergoeden, als er daadwerkelijk sprake blijkt te zijn van consignatie. Er zijn echter wel aardig wat voorwaarden verbonden aan consignatie. Let trouwens ook goed op het soort contract dat je geeft. Bij sommige (oproep)contracten hoeven medewerkers namelijk géén gehoor te geven aan je oproep. Als je dat niet wilt, dan moet je bij bepaalde (parttime) contracten meestal minimaal 3 uur per oproep betalen, ongeacht of die uren ook daadwerkelijk gewerkt worden.

Ik interpreteer het - misschien tegen beter weten in - toch iets anders. Het hangt namelijk op hoe letterlijk er van je wordt verwacht dat je het woord "gehuurd" moet interpreteren. Er wordt namelijk weldegelijk een auto gehuurd, maar het lijkt hier te gaan om een 'huurauto om niet' (gratis) of om huur in natura (Barter trade). Ik kan me namelijk voorstellen dat er wel degelijk in privé huur voor die auto wordt betaald, maar niet in eerste instantie in geld! De ene hand wast immers de ander. Verder is die hele regeling van (een forfait van) 19 cent per kilometer juist ingevoerd om het administratief wat makkelijker te maken (ook voor de fiscus!), opdat er juist niet naar de werkelijke kosten hoeft te worden gekeken. Het meeste lijkt me sowieso verre van controleerbaar voor de fiscus. Er wordt namelijk gesproken over een (al dan niet gehuurd) vervoermiddel in privé, waarbij waarschijnlijk alleen de benenwagen is uitgesloten. Als trouwens de eigen fiets wordt genomen, dan lijkt het me behoorlijk lastig om aan te tonen dat het om die van jou gaat in plaats van die van de buurman. Heel theoretisch zou je dan dus in het eerste geval wél 19 ct/km kunnen aftrekken, maar in het tweede geval niet? Ik kan me dat niet voorstellen, hoewel je heel strikt genomen wellicht gelijk hebt. Maar dan kom je ook meteen op het punt van de daadwerkelijk gemaakte kosten. Als je een voor je verjaardag gekregen tweedehands step gebruikt, is er ook geen sprake van enige kosten, maar mag je toch echt dat forfait van 19 cent per kilometer hanteren. Het gaat immers om een vervoermiddel. En zelfs een privé vervoermiddel. Tot slot dringt zich de vraag op (bij mij althans) of het niet de bedoeling is van de wetgever om de regeling uit Art. 3.17 IB op dezelfde manier te interpreteren als Art. 31a LB. In de loonbelasting is er namelijk een soortgelijke regeling opgenomen, waarbij die 19 ct/km belastingvrij vergoed mag worden aan werknemers, ongeacht welk vervoermiddel ze nemen (fiets, step, brommer, bus, auto van de buren) en zelfs als die persoon überhaupt geen kosten maakt (bijvoorbeeld bij carpooling). Persoonlijk zou ik daarom in dit geval geen autokosten in de IB aftrekken, maar wel 19 ct/km opvoeren, en verder wél de btw terugvragen over de daadwerkelijke autokosten (de omzetbelasting over de benzine). Maar goed, heel legalistisch bekeken zou dat dus misschien niet juist kunnen zijn. Ik kan me alleen niet voorstellen dat de fiscus hier in werkelijkheid over zal vallen, als je die 19 ct/km binnen redelijke grenzen houdt. Misschien kan de Belastingdienst hier zelf nog uitsluitsel over geven? (Zit die op dit forum?)

1000. Die k is dezelfde k als in km (= duizend meter) of kg (= duizend gram) of kb/kB (= duizend bit/byte).

Nee, dat is niet wat er letterlijk staat, maar ik snap wel dat je het zo zou kunnen opvatten. "U voldoet aan de voorwaarden voor de startersaftrek" heeft betrekking op wanneer je de keuze moet maken om ergens willekeurig op af te schrijven. Je kunt namelijk ook iets in de startfase kopen en er vervolgens voor kiezen om daar niet willekeurig op af te schrijven. Je kan op die keuze dan niet meer terugkomen in later jaren. Als je eenmaal de keuze hebt gemaakt om ergens willekeurig op af te schrijven, dán geldt pas de voorwaarde dat je "alleen willekeurig afschrijven [mag] op bedrijfsmiddelen die [je] kocht in de jaren dat [je] startersaftrek kon krijgen of in het jaar ervoor", ook als je geen startersaftrek meer krijgt in dat jaar.

Mijn eerste reactie zou dat ook zijn, maar dat komt ook omdat het dilemma als een binaire keuze wordt gepresenteerd. Óf werken in loondienst óf werken in de eigen onderneming. Maar dat slaat in mijn ogen nergens op. De wereld is niet zwart-wit. En als je nu al weet dat die onderneming jouw bestaansminimum niet kan garanderen, dan is het inderdaad wel verstandig om daar eerst grondig over na te denken. Bovendien is een buffer van 3 maanden eigenlijk niet zo veel in dit geval, zeker niet omdat ook anderen (m.n. familie) de prijs gepresenteerd krijgen, als het mis mocht gaan. En trouwens, als je niet in de onderneming zou gaan werken, doet dat helemaal niets af aan je commitment, want die heb je al laten blijken door voor 40% deel te nemen in de onderneming. Laat je dus niet op oneigenlijke, 'morele' gronden dwingen tot die keuze. Nee is ook een antwoord. Echt. Je gaf aan dat je kinderen had. Zijn ze misschien nog jonger dan 8? Zo ja, dan zou je misschien nog een tussenoplossing kunnen bedenken. In dat geval kun je ouderschapsverlof aanvragen bij je huidige werkgever. Hoewel het daar eigenlijk niet voor bedoeld is, is het wel zo dat een werkgever in principe een 'standaardaanvraag' (1 jaar de helft van je uren) niet mag weigeren. In zo'n geval zou je wel minder in loondienst gaan werken (en dus bruto minder verdienen), maar je gooit dan ook niet meteen je hele baan met het badwater weg. Het geeft je in ieder geval de kans om te kijken of het zin heeft. Mocht je niet aan de voorwaarden voor wettelijk ouderschapsverlof voldoen, dan kun je uiteraard nog steeds in (goed) overleg met je huidige werkgever proberen om een combinatie van betaald (vakantiedagen) en onbetaald verlof op te nemen. Hoe zit het trouwens sowieso met het loon uit je onderneming? (ik ga er even vanuit dat het een BV is) Is het niet zo dat je over een tijdje ten minste het gebruikelijk loon moet gaan ontvangen? Ben je nu al DGA met een (tijdelijk) verlaagd DGA-salaris? Hoe is dat nu geregeld?

Persoonlijk zou ik waarschijnlijk in dit geval het onderhoudscontract en de inhoud ervan 'formaliseren' bij het bevestigen van de opzegging ervan! Je kunt daarop gewoon de facturen voor maart en april opsturen. Zodra die facturen opeisbaar zijn, kun je ze ook uit handen geven (bijv. incassobureau). Je zou de opzegging dus even (aangetekend en schriftelijk) kunnen bevestigen, waarbij je meteen de inhoud en duur van het contract zijdelings benoemt. Je kunt hierin ook de reeds aangedragen artikelen aanhalen, om het nog enigszins wat gewicht te geven. Je moet er alleen niet te veel van verwachten. (Bijv. Geachte X, Onlangs ontving ik van u een mondelinge/schriftelijke opzegging van ons maandelijks 20 uurs-onderhoudscontract à 20 euro per uur. Dit onderhoudscontract ving aan op xx-xx-xxxx en werd telkens stilzwijgend met een maand verlengd. Op basis van het moment van opzeggen en het hanteren van een billijke opzegtermijn volgens artikel 6:248 en 7:408 BW zal uw contract derhalve per 1 mei 2016 zijn beëindigd.) (verzin maar wat) Als je er overigens vanuit gaat dat ze maart (en dus ook april) niet meer gaan betalen, zou je de oorspronkelijke bestanden nog even bij je kunnen houden. Het is trouwens ook nog maar de vraag van wie die bestanden zijn. Het kan zijn dat (delen) weldegelijk van het bedrijf zijn, maar dat er ook delen zijn waar sprake is van (jouw) persoonlijkheidsrechten.

Ik denk dat het eigenlijk beide niets is. Kort is meestal wel goed, maar het moet niet zó kort zijn dat het nietszeggend wordt. Ik heb deze draad voorbij komen op m'n mobiel en dacht steeds dat de eerste letter van 2go de letter 'Z' was (kan natuurlijk aan m'n ogen liggen, het kleine smartphonescherm, of beide...). Bij 'To go' zit je ook een beetje met de domeinnaam voor je site. Je zou nog kunnen proberen om to-go.nl te pakken te krijgen, maar anders zul je waarschijnlijk steeds verward worden met een Afrikaans land.

Ik was er eerlijk gezegd vanuit gegaan dat iemand met een kleine of zelfs micro-rechtspersoon de commerciële jaarrekening op fiscale waarderingsgrondslagen zou hanteren. Maar goed, dat was mogelijk een wat voorbarige aanname. De commerciële herwaardering komt nu op mij over alsof TS goodwill op de commerciële balans wil toveren om de post R/C DGA met terugwerkende kracht nog wat op te krikken op de fiscale balans. En dat mag uiteraard. Wat ik me dan wel afvraag - nog afgezien van de door Joost genoemde formaliteiten - of die goodwill op de commerciële balans nog ergens op gebaseerd moet zijn. Verder vind ik, zeker bij geruisloos inbrengen, het mogen hanteren van uitsluitend fiscale waarderingsgrondslagen juist wel handig. De posten waar je niet over hoeft af te rekenen staan dan immers ook niet op je balans. En verder hoef je dan in het vervolg ook geen twee soorten jaarrekeningen bij te houden en hoef je ook nagenoeg niet meer te corrigeren voor je Vpb-aangiftes. Wellicht zou dat een overweging kunnen zijn voor vragensteller om niet commercieel te herwaarderen? Of is er nog een andere reden dan de R/C DGA waarom je alsnog commercieel zou willen herwaarderen, in de veronderstelling dat je het jezelf als bestuurder van een eenmans-bv zo makkelijk mogelijk zou willen maken?

1. Ligt eraan wat de restwaarde is. Als jij aannemlijk kunt maken dat de restwaarde nihil is, mag je 100% afschrijven. Maar ongeacht hoe je afschrijft (willekeurig, linear, etc), mag je nooit meer afschrijven dan tot die restwaarde. En die restwaarde aan het einde van de (ecnomische) gebruiksduur bepalen is natuurlijk een beetje natte-vinger-werk, maar moet je naar 'beste weten' doen. 2. Ja, dat mag ook in 2016, maar alleen voor de investeringen die je (in jouw geval) deed in de jaren 2012 t/m 2014.

Ik dacht dat commerciële herwaardering niet kan bij geruisloze inbreng, of heb ik dat verkeerd begrepen?

Ah, kiek! Ik had destijds een IB-ondernemingsvermogen van 18.396 euro ofzo op een totaal aandelenkapitaal in de bv van 18.000 euro. De 'rest' had ik daarbij op R/C DGA geboekt. Ik was inmiddels vergeten dat dat in dat geval ook gewoon kon, omdat het binnen de bandbreedte van 5% viel. In het geval van TS wordt dat inderdaad te gortig. Begrijp ik wel goed dat het ondernemingsvermogen (eigen vermogen plus oudedagsreserve) van vragensteller daarmee in de bv dan eventueel als volgt omgezet had kunnen worden? - 100 euro (Aandelenkapitaal) - 2.568 euro (R/C DGA) - 48.700 (Agio)

Volgens mij wel. Het is alleen wel even een gepuzzel. Maar als ik tussen de regels door lees, zie ik dat je zelf de boekhouding en beginbalans probeert op de stellen. Weet je dan wel zeker dat je zelf een lijfrentevoorziening in eigen beheer wilt gaan bijhouden? Persoonlijk heb ik er destijds volledig van afgezien en heb ik er dus voor gekozen om volledig af te rekenen over dat beetje FOR. Grofweg zou dat in jouw geval dus een verhoging van je winst van 13.250 euro minus 3.630 euro stakingsaftrek betekenen. Je betaalt dan eenmalig inkomstenbelasting over per saldo 9.620 euro extra (= 72,5% van de oorspronkelijke 13.250 euro waar je in de voorgaande jaren géén belasting over had betaald). Ik hou een beetje een slag om de arm, maar ik heb destijds dus de FOR vrij laten vallen. Dat bedrag werd dus belast voor de IB, maar bleef wel onderdeel van het Ondernemingsvermogen (OV). Over dat volledige OV heb je inderdaad al IB betaald en dat is dus van jou privé. In de BV is in mijn ogen het dichtstbij zijnde alternatief in eerste instantie de rekening-courantverhouding met de directeur-grootaandeelhouder (dat ben jij zelf, maar het is geen eigen vermogen van de BV). Een lening kan ook. Een ander onderdeel is het aandelenkapitaal (dat is ook van jou, maar is wél eigen vermogen van de BV). Als je het dan over zou willen zetten, waarbij je dan dus wel afrekent over de FOR, dan zou het volgens mij er als volgt uit komen te zien: Eindbalans EMZBeginbalans BV ACTIVAACTIVA Auto van de zaak14.870Auto van de zaak14.870 Vorderingen37.345Vorderingen37.345 PASSIVAPASSIVA Eigen vermogen38.118Aandelenkapitaal100 Oudedagsreserve13.250R/C DGA51.268 Crediteuren847Crediteuren847 Zorg overigens sowieso voor goede overeenkomsten tussen de BV en jezelf als DGA. Oftewel: een rekeningcourant overeenkomst (zakelijke afspraken over bijvoorbeeld te behalen/ontvangten rente bij positieve en negatieve R/C-standen) of een leningovereenkomst. En uiteraard een arbeidsovereenkomst (met gebruikelijk loon?). Zoals gezegd, moet ik even een slag om de arm houden. Misschien dat andere forumbezoekers een betere of juistere manier hebben om de balans om te zetten - al dan niet met lijfrentevoorziening.

Hoewel ik persoonlijk die kosten gewoon van de winst zou aftrekken, zoals Cosara al aangaf, is het eigenlijk zo dat je die kosten alleen kunt aftrekken als het om een zakelijk geëtiketteerd atelier gaat. Daarvoor moet het atelier óf een zelfstandige werkruimte zijn óf ten minste deels administratief zijn gesplitst. Als dat niet is gebeurd, dan is het atelier privévermogen en mag je helemaal niets (geen inventaris, glw, behang- en schilderwerk, stoffering, e.d.) aftrekken van de winst. Ik denk dat sowieso de Rekenhulp werkruimte misschien wel handig voor je is in dit verband.

Toch ben ik het in dit geval wel met Brood eens. Althans met zijn visie op hoe de fiscus incidenteel en buitengewoon interpreteert. Het lijkt me buitengewoon, omdat het niets te maken heeft met je normale bedrijfsuitoefening. En als je bijvoorbeeld een jaartje geen 500 km zou rijden, dan heb je die baat weer niet (dus ook nog incidenteel). En in dat opzicht vind ik deze bijtelling niet heel veel anders dan bijvoorbeeld de kleineondernemersregeling. Die kan ook elk jaar terugkomen, behalve als je een fatsoenlijke omzet gaat draaien (dus incidenteel). En de baat is ook buitengewoon, want de KIA heeft ook niets met je normale werk te maken. Persoonlijk vermeldde ik die autobijtelling eigenlijk gewoon in de resultatenrekening, waarmee die beter overeenkwam met de aangegeven fiscale winst. Dan heb dus gewoon een extra regeltje binnen de groep van autokosten met een negatieve kost ("Bijtelling privégebruik"). Niets mis mee, lijkt me. Hoewel die bijtelling eigenlijk iets fiscaals is, kun je die bijtelling ook gewoon zien als IB-belaste vergoeding die je als privépersoon betaalt voor het gebruik van zakelijk vermogen - een soort 'huur' waarbij de fiscus bepaalt hoe hoog die huur is. Je zou er natuurlijk voor kunnen kiezen om die bijtelling al te salderen, zodat je alleen maar simpelweg lagere autokosten hoeft in te vullen. Dat wil de Belastingdienst alleen niet, dus moet je zowel die auto als de bijtelling expliciet aangeven en op 3 of 4 plaatsen invullen. Maar goed, het blijft mijns inziens wel iets incidenteels en buitengewoons.

Ik geloof dat Joost nu mijn antwoord in de schoenen krijgt geschoven. Hoewel ik toch eigenlijk denk dat ik wel gelijk had met mijn oorspronkelijke antwoord, vind ik het des te vreemder dat hij er in negatieve zin op wordt aangesproken en dat men er dan ook nog met gestrekt been in gaat. Vanwaar dat recalcitrante gedoe? Nee, je probeert nu een voorwaarde met je eigen definitie te verenigen. Aannemelijk maken is niet aantonen, laat staan bewijzen. Je hoeft het alleen aannemelijk te maken, zodat de belastinginspecteur het op jouw woord van je aanneemt! (Ooooooh!). En dat is eigenlijk niets meer dan (geloofwaardig) aan kunnen geven dat je de rit hebt gemaakt en daarvoor die (benzine)kosten waar je de btw van terugvraagt hebt moeten maken. Dat zegt helemaal niemand. En dat is uiteraard ook een zwakte van het alleen maar 'aannemelijk' hoeven maken. Het aannemelijke van je verhaal eindigt uiteraard op het moment dat de belastinginspecteur jouw verhaal niet meer gelooft (Hij neemt het niet meer van je aan). Dus als je elke dag je tank vult met 99,99 euro aan benzine vult, dan is het met je aannemelijkheid snel gedaan. Al heb je 365 tankbonnetjes. Of als je klant 200 kilometer verderop zit en je tankt vervolgens 60 liter, dan is dat natuurlijk ook niet 'aannemelijk'. Dat is ook helemaal niet van belang. Je kunt net zo goed de auto van de buren hebben geleend, of de auto van je zus, of een auto van de verhuurmaatschappij of zelfs je eigen privé-auto. In feite géén zakelijk vermogen - dus allemaal privé. In alle gevallen zul je echter nog steeds échte brandstof in elk van die tanks moeten gooien, anders rijdt geen van die auto's. En ja, de btw op die brandstof mag je gewoon aftrekken voor de omzetbelasting met een tankbonnetje van aannemelijke omvang. De kosten van de brandstof exclusief btw kun je niet van de winst aftrekken, want die zitten in dit geval in de 19 cent per kilometer inbegrepen voor de inkomstenbelasting. Dat eerste kwam van mij. En dat staat overigens ook zo op de website van de Belastingdienst af. En dat tweede ligt (mede) aan jezelf hoever je de werkelijkheid durft op te rekken voordat er een belastingcontrole komt. Je mag uiteraard van mij best elke kilometer vastleggen, fotograferen, e.d. als jij denk dat dat nodig is om het 'aannemelijk' te maken. Maar als je gewoon de boel een beetje normaal houdt, hoef je daar geen moeilijke capriolen voor uit te halen met contracten en kilometerregistraties.

Op zich is dat vreemd, maar dat kan ook een simpele technische beperking zijn die inherent is aan het gebruiken van maar een 'paar' cijfertjes. Afhankelijk van hoeveel informatie al impliciet in die 9 cijfers zit (postcode? huisnummer? datum?), zal er ook nog 1 of 2 controlecijfers bij zitten. Het aantal verschillende cijferpostzegels kan dus redelijk beperkt zijn, waardoor je na een week al door alle unieke codes heen bent. Die beperkte geldigheid heeft er dus mee te maken dat ze zo willen voorkomen dat er twee klanten (kunnen) zijn die tegelijkertijd met dezelfde geldige code een brief versturen.

Nee, dat weet ik niet. Maar kun je iets specifieker zijn over de getallen waar we het hier over hebben? Hoe hoog is de lening die je aan gaat? Hoeveel los je daar op af? Over wat voor auto hebben we het? Heb je een aflosschema van de bank gekregen? Weet je de cataloguswaarde van de auto?

Maar als hij al 4 jaar bezig is, dan wil ik niet weten wat voor loonvordering die curator inmiddels heeft. ::) Zoals ik al zei: vraag gewoon de faillissementsverslagen op! De curator is verplicht om die bij de rechtbank te deponeren. Meestal gebeurt dat elke drie maanden. Als de rechtbank een beetje meewerkt, krijg je (soms) ook de bijlagen te zien, waarin een overzicht is te zien van alle ingediende vorderingen, alle contactmomenten, gedeclareerde uren en soms zelfs een VTLB-berekening. Je kunt daarvoor gewoon bellen naar de desbetreffende rechtbank. Als je het faillissementsnummer hebt, faxen of mailen ze die verslagen gewoon. Of anders ga je langs bij de rechtbank en vraag je ze IRL op.

Ben je een Vlaamse ondernemer? Of quote je alleen van een Vlaamse website?

Tja, het is een misvatting dat de curator liefdadigheidswerk verricht. Als je een nagenoeg lege toko failliet laat gaat en een curator moet vervolgens aan de slag, dan zal die merken dat er niets te halen is. Vervolgens wordt het faillissement opgeheven, maar heb je er wel een extra schuld bij: namelijk die voor het (dure) werk van de curator! En die zal gewoon betaald moeten worden. In dit geval dus via een (doorlopend) loonbeslag.

Hmm...dat laatste weet ik niet. Als het faillissement is opgeheven, betekent dat natuurlijk niet dat de schulden weg zijn! Ik gok dat hij beslag mag blijven leggen op het bedrag boven de VTLB totdat zijn schuld (loonkosten en faillissementskosten) is ingelost. Daarna ben je er volgens mij nog niet vanaf. Want als het loonbeslag wordt opgeheven, kunnen de andere schuldeisers volgens mij nog steeds hetzelfde doen. Als je slim bent, vraag je de faillissementsverslagen op bij de rechtbank. Dan kun je precies lezen wat de curator allemaal heeft uitgespookt. Ik heb het ook wel gezien dat curatoren hun verslagen niet eens aan de gefailleerden zelf liet zien. Maar door die verslagen weet je wel wie allemaal wat voor vorderingen heeft ingediend en hoe lang de curator overal mee bezig is geweest (200 euro per uur).

Je neemt de lening op in je boekhouding. Elke maand dat je aflost, wordt deze lening dus lager. Dit zijn géén kosten. Er kunnen overigens in elke maandbetaling ook nog een beetje administratiekosten zijn verwerkt. Dit zijn echter wél kosten - en soms zit er zelfs nog een pietepeuterig beetje btw op, die je via je aangifte omzetbelasting kunt terugvorderen. Verder zet je de auto zelf (waarschijnlijk) ook op de balans voor de aanschafwaarde. Je moet hier vervolgens op afschrijven alsof het een eigen auto is. Dus afschrijven in 60 maanden tot een restwaarde van (bijvoorbeeld) 10%. Als je na drie jaar de koopoptie gebruikt, dan verlaag je daar in feite alleen je lening mee. De auto blijft gewoon op de balans staan, waar je dan nog 2 jaar op afschrijft.

Als het faillissement is opgeheven wegens gebrek aan baten, dan zegt dat volgens mij al dat je dus kunt fluiten naar je centen. De boedelrekening zal dan namelijk onvoldoende gevuld zijn om zelfs de simpele faillissementskosten of het salaris van curator van te kunnen betalen. Er zal dan in mijn optiek hoogst waarschijnlijk geen geld meer zijn voor andere (preferente of concurrente) crediteuren.