Norbert Bakker

M.i. zijn er onder zelfstandigen - ondernemer of niet - geen schijnheilige profiteurs van het systeem. Geen straf zonder voorafgaande wet immers. De discussie gaat wat mij betreft meer over of het systeem zelf niet aangepast / aangescherpt moet worden omdat bepaalde facilitieiten mogelijk -gebruikt worden door mensen die daar eigenlijk - dat is onderwerp van deze discussie - geen recht op zouden moeten hebben (maar dat nu dus nog wel hebben) Niets. Onderwerp van discussie is juist of er misschien meer fiscaal verschil zou moeten zijn tussen ondernemers enerzijds en freelancers met één langdurige opdracht anderzijds

Ik dacht dat Onslow met een oude Ford Cortina prutste? ;D Nee FF serieus en on topic: dat er zowel onder de ondernemers als freelancers onfrisse types rondlopen is wel duidelijk, maar dat doet verder niet af aan dit onderwerp. De vraag is IMHO namelijk niet of het begrip "ondernemer" zoveel statusverhogender werkt dan Freelancer. Ook dat is een interessante discussie overigens, maar dit topic gaat primair over de fiscale faciliëring.

Zowel mijn grootouders als schoonouders waren "kleingrutters" (respectievelijk buurtsuper en groentenman). De zwaarte van dat zelfstandige bestaan deed al hun zoons en dochters al vroeg besluiten: liever loondienst! En het grappige is dat de problemen van dat loondienstbestaan de 3e generatie (ik incluis) juist weer deed besluiten vroeg of laat voor ons zelf te beginnen. ;). Het verschil? Die kleingrutters waren ECHTE ondernemers, redelijk wat van de huidige zelfstandigen zijn dat naar mijn mening niet: een te groot percentage is gelukszoeker met één lange opdracht waar ze in loondienst of bij een detacheerder tegen aangelopen zijn. Ze worden zelfstandig omdat ze hun salaris zo denken te verdubbelen. Grote onzin natuurlijk: want de sprong van een salaris van 50K naar een omzet van 100K is helemaal niet zo groot: je moet je kosten, belasting, pensioen, nabestaandenvoorziening, voorziening kortdurende arbeidsongeschiktheid, verzekering langdurige arbeidsongeschiktheid en last but not least een forse reserve voor slappe tijden er ook van bedruipen. En wie denkt meer over te houden door een groot deel van al deze voorzieningen gewoon niet te treffen, die is zeker geen ondernemer maar een onverantwoorde gokker (die dat maar al te vaak ook niet met de partner besproken lijkt te hebben, blijkt dan als het mis gaat) : ondernemen is geen risico lopen, ondernemen is verstandig en verantwoord risico lopen.

Natuurlijk, net zo als er daklozen zijn die hun vrijheid prefereren boven dat truttige burgermansbestaan..".... (sorry voor vies woord) ;D Nee, ik overdrijf natuurlijk. Maar er zit wel een kleine kern van waarheid in: er is ook een behoorlijke categorie zelfstandigen dat wellicht wel in loondienst zou willen werken, maar er eenvoudigweg niet (meer) voor in aanmerking komt: te ziek, te oud, te duur, gebrek aan opleiding, gebrek aan sociale vaardigheden et cetera. Juist deze categorie is zo typerend wel ZZP-er, tegen wil en dank, maar IMHO zeker geen ondernemer. Goed idee. Zie ook mijn eerdere colum ZZP-er bezint eer ge begint Zeker een interessant onderwerp, alleen jammer dat iets te veel ZZP-ers erg lange tenen lijken te hebben en niet tegen kritiek kunnen, laat staan ironie snappen. Enige tijd geleden een zeer kritische column over startende ZZP-ers geschreven op Sprout, alles gebaseerd op eigen ervaringen. Zowel forum als mailbox stroomde over van scheldpartijen, tot regelrechte bedreigingen aan toe.

Klopt, dit was alleen een reactie op de stelling van Micha Daar kunnen we nog eens op een ander tijdstip en in een andere draad een zinnige discussie over starten want ik ben persoonlijk van mening dat dat juist wel kan werken. Sterker nog: ik ben van mening dat juist de huidige overstimulering van de overheid pseudo-ondernemerschap en zeer slecht voorbereid zelfstandig bestaan aanwakkert. Het verbaast me dan ook niets dat uit recente cijfers blijkt dat relatief veel zelfstandigen (in ieder geval veel meer dan verwacht!) opereren op de rand van het bestaansminimum.

Easy one: de werkgever is de afdrachtplichtige van de sociale verzekeringen en niemand anders, dus is de vermeende werkgever voor de fiscus altijd de schuldige bij het ontduiken van die lasten. werknemers betalen zelf geen sociale lasten (hooguit dat een zeer beperkt deel wel aan hun in rekening wordt gebracht maar dan via de werkgever), en ZZP-ers al helemaal niet (zelfs de vrijwillige ziektewet en WIA verzekering voor zelfstandigen zijn gewoon premies die aan het UWV zelf betaald moeten worden, geen sociale lasten die door de belastingdienst geind worden )Wie dus zeker wil weten geen werkgever maar opdrachtgever te zijn kan zich grotendeels vrijwaren met VAR-verklaringen, G-rekeningen enz. Nota bene: ook als een zelfstandige een verkeerde voorstelling van zaken geeft (o.a. over aantal opdrachtgevers, rechtsvorm of wat dan ook) en je op grond daarvan als werkgever ten onrechte geen werkgeverspremies afdraagt voor een werknemer, is de werkgever de schuldige richting fiscus. je hebt dan hooguit een civielrechtelijke claim op de persoon zelf

De vraag die de fiscus IMHO primair stelt is of er sprake is van verkapt dienstverband m.a.w. het ontduiken van sociale lasten en premies, ongeacht hoeveel of welke categoriën er ook zijn. Daarnaast moet niet vergeten worden dat er ook een sociaal maatschappelijk probleem is: pseudo-ondernemerschap, m.a.w. mensen die met slecht advies of regelrecht valse voorwendselen worden gedwongen tot zelfstandig ondernemerschap en de consequenties daarvan niet of nauwelijks overzien, en zelden of nooit zorgen voor toereikende voorzieningen voor ouderdom, overlijden en ziekte of daar simpelweg het budget niet voor hebben.

Zolangzamerhand ben je wel een uitzonderingsgeval als je ziektekostenverzekering, auto of aansprakelijkheidspolis niet tegen een of andere collectieve korting zijn afgesloten. Toch zegt het wat mij betreft allemaal niets: een collectieve (werkgevers)korting van 45% op je auto bij Centraal Beheer lijkt leuk, maar toch is een andere aanbieder met gemak nog € 150,- per jaar goedkoper voor een individueel tarief! Het zelfde geldt voor bedrijfsaansprakelijkheidsverzekeringen: voor ZZP-ers in de dienstverlening (zowel zakelijk als bijv. Medisch) liggen de individuele minimumpremies tegenwoordig ver onder de € 100,- per jaar terwijl in veel collectieven en mantels de collectieve prijs veel hoger ligt. Rechtvaardigt m.i. ook de vraag: heeft het wel zin om dat soort producten/diensten collectief aan te bieden want zowel de korting per persoon als de verdiensten voor de mantelhouder zijn zeer gering? Ik spreek in dit geval uit ervaring: zelf - via vorige werkgevers - lang aan collectieven en mantels lopen trekken, maar de meesten zijn zelden succesvol. Ander voorbeeld: beroepsaansprakelijkheid. Wordt voor IT-ers collectief aangeboden via ICT Office / Aon en is keer op keer zonder uitzondering de duurste optie die ik mijn relaties voorleg. Altijd mooi als referentie dus, maar individueel maatwerk levert tot op heden in 100% van de gevallen een beduidend beter voorstel op. korting zegt IMHO niets als je als klant geen goed referentiekader hebt van wat het elders kost en wat de inhoudelijke verschillen zijn: want zeker bij diensten (telecom, verzekeringen, energie, Internet) geldt dat een fors goedkoper product wel eens onverwachte addertjes onder het gras kan bevatten zoals lange looptijden, specifieke uitsluitingen, et cetera.

Manon, Ik zit het net te lezen... prima artikel IMHO.

Best wel ;) P.S. Is Paul Claes nog steeds aan de Haagse Hogeschool verbonden? Paul is auteur van diverse standaardwerken op gebied van risicomanagement, verplichte studiekost voor mijn studenten (risicomanagement als module binnen diverse MBA opleidingen)

Op zowel wegenbelasting als de autoverzekering is geen BTW van toepassing. ::)

@Marjan: je hebt helemaal gelijk! Alleen van VPB vrijgestelde (o.a. Zorg- en welzijn) organisaties en sportorganisaties komen voor deze regeling in aanmerking.

Wellicht kan de vrijwilligersregeling (onbeperkte onbelaste vergoeding van de daadwerkelijk gemaakte kosten) toegepast worden, of is dat TE creatief?

Niets. De betreffende poster bedoelde "CIF Amsterdam" en dacht kennelijk dat dat een soort instantie of de (ver)kopende partij was in plaats van de incoterm Cost, Insurance and Freight (named destination port)

Wat mij betreft onder één voorwaarde: dat ie die beker pas krijgt als z'n BOEK! BOEK! BOEK! BOEK! BOEK! eindelijk bij de drukker ligt ;D

LOL ;D ;D Heb zelf ook een leuk ideetje: de Nasistaaf®. De pittige paal tussen de ballen!

Ben geen jurist, maar ook risicotechnisch ben ik het nog niet eerder tegengekomen. Het lijkt mij in ieder geval iets dat alleen van toepassing is of kan zijn op sterk incidentele opdrachten. Zodra er sprake is van een wat meer structureel gebruik is er al snel sprake van een dienstverband, en dat lijkt bij 4 tot 8 uur inzet per week zeker het geval. In de door jou genoemde opties mis ik de IMHO toch meest voor de handliggende: gewoon in loondienst nemen op tijdelijk contract (bijvoorbeeld 1 x 6 maanden, daarna 2 x 12). Want zeker met de ureninzet en minimumloon is jouw neerwaarts risico erg beperkt (en qua loondoorbetalingsrisico bij ziekte voor minder dan € 100,- per persoon per jaar verzekerbaar, uitgaande van 8 uur per week x minimumloon) En welke rompslomp bedoel je precies? Salarisadministratie is toch niet meer dan een paar tientjes per werknemer per maand en bij indiensttreding het salaris doorgeven.

Hmmm. m.i. geen wijze uilenraad deze keer. Eerder parachutespringen zonder parachute omdat het opvouwen "zo'n rompslomp is" Afgezien van de IMHO moreel verwerpelijke oproep tot het ontduiken van sociale lasten en premies (maar laat ik dat aan een ieder zelf over om te beoordelen) is het ook nog eens heel gevaarlijk, zowel voor werkgever als werknemer: Ik ken een werkgever die er ook zo over dacht. En toen kreeg die werknemer "met een incidenteel karakter" afgelopen maart tijdens een dienstritje (post halen) een ernstig ongeval waarbij zij haar linkervoet kwijtraakte. Inderdaad was ze niet elders in loondienst - dus niet sociaal verzekerd voor WW en WIA . Het resultaat is 2 slachtoffers: de werknemer die niet in aanmerking komt voor WIA en Ziektewet-vangnet en een werkgever die failliet gaat en het huis kan verkopen om aan de loondoorbetalingsverplichting en schadeclaim te kunnen bijdragen.

Top Manon. Zie je nu wel dat onder druk diamanten ontstaan ;) Ben zeer benieuwd naar de inhoud.

Beste Mike, Buitengewoon vervelend en ik snap je frustratie volkomen. Mocht hier inderdaad sprake zijn van een verzekeraar die een schade niet of zeer vertraagd afhandelt dan is dat een grote schande en verdient die partij het IMHO om aan de schandpaal genageld te worden. Want het zijn deze paar rotte appels die het imago van de rest van de markt verpesten. Mijn persoonlijke ervaringen (15 jaar schadebegeleiding) zijn dat de meeste goede AOV-verzekeraars erg gevoelig zijn voor - en afhankelijk zijn van - hun imago bij schadeafwikkeling en dat ze daardoor doorgaans goed luisteren bij (vermeende) klachten. Bovendien wijzen ze niet direct met het vingertje terug naar de claimant omdat er sprake zou zijn van (mede)schuld van de schadelijdende zelf. Van dat laatste is overigens ook vaak sprake, maar een arbeidsongeschikte ondernemer bevind zich in een uitermate kwetsbare situatie en dus mag en moet daar rekening mee gehouden worden. Een goede verzekeraar en adviseur doen dat, een incidentele slechte niet. Vraag is: wat kunnen we er aan doen en wat is er al gedaan? Dat hangt vooral af van de verzekeraar, soort product en voorwaarden. Afhankelijk daarvan staan je een paar opties open: [*]inschakeling van het accountmanagement t.b.v. het oplossen van problemen en het eventueel aanvragen van voorschotten of voorrang (dat hoort een goede adviseur voor je te doen, ook bij direct writers) [*]interne klachtenprocedure verzekeraar en/of adviseur [*]externe klachtenprocedure verzekeraar en/of adviseur bij klachteninstituut verzekeringen en ombudsman schadeverzekeringen [*]verdere juridische stappen. [*]publiciteit maar dan ook echt goed; als vast staat dat jou niets te verwijten valt Zoals je leest zijn er sowieso al 3-4 opties die jou in principe geen geld hoeven te kosten maar wel tot resultaat kunnen leiden. Desgewenst wil ik je hierin nader op weg helpen (kostenloos en zonder enige verplichting), je kunt daarvoor per PM of mail contact met mij opnemen. Mocht je verzekering zijn afgesloten via een tussenpersoon (bank of onafhankelijk adviseur) dan ben ik uiteraard ook erg benieuwd welke actie hij/zij tot op dit moment heeft ondernomen? PS: Het vermelde over sparen als alternatief kan ik mij vanuit je frustratie goed voorstellen. Toch is ook dat geen oplossing: bij aanvang is de pot leeg en de spaarpot zal nooit genoeg zijn om het risico van langdurige of permanente arbeidsongeschiktheid op te vangen. De IMHO beste oplossing is: [*]sparen voor kortdurende arbeidsongeschiktheid (korter dan 1 jaar) [*]langdurige (> 1 jaar) arbeidsongeschiktheid verzekeren [*]kortdurende arbeidsongeschiktheid tijdelijk verzekeren voorzover en zolang de spaarpot nog niet gevuld is (je past dan bijvoorbeeld jaarlijks je wachttijd aan aan het reeds gespaarde bedrag.)

M.i. kom je er wel voor in aanmerking, alleen heeft het pas zin om het aan te vragen zodra je minder dan 45-55% arbeidsongeschikt bent. Zie ook de site van het UWV, waarvan onderstaande quote. nota bene: het UWV loopt wat achter, dus vormen WAO-uitkeringen nog de hoofdmoot. Hoewel de systematiek van WAO iets anders is dan de WIA-LAU of WIA-VVU, maakt het voor het antwoord niets uit. Voornaamste verschil is dat bij verslechtering van de gezondheid de WIA LAU of VVU pas na 2 maanden wordt aangepast, bij WAO VVU na 4 weken. En let ook op dat de rechtsvorm van invloed is op het wel of niet kunnen afsluiten van de vrijwillige ziektewetverzekering voor de eerste 2 jaar: dat is niet mogelijk voor DGA's (BV ondernemers) omdat de BV de formele loondoorbetalingsverplichting heeft.

Nee, ik laat mijn Duitse advocaat wel even een Abmahnung toesturen ;D

Blij dat ik niet de enige ben die er moeite mee had ;). Nader bekeken klopt het wel, alleen zaait de bijzin verwarring. De Basisrubriek dekt het verhalen van door uw bedrijf geleden schade op de veroorzaker, waarbij de schade veroorzaakt moet zijn door een onrechtmatige daad. IMHO geen misleiding inderdaad (mea culpa, ik was iets te snel), maar meer een ongelukkig gekozen zin omdat je het kunt lezen als "schade als gevolg van een onrechtmatige daad op de veroorzaker", wat inderdaad nergens op slaat.

Is de alarminstallatie opgeleverd met een Borg opleveringsbewijs (alleen voor het elektronisch alarm zelf) of een Borg certificaat (alarm+ overige maatregelen zoals hang- en sluitwerk)? Ik vermoed van wel want anders mag er volgens de NCP richtlijnen m.i. helemaal geen sprake zijn van doormelding naar een meldkamer van een particuliere alarmcentrale Zo ja dan kun je de installateur ook "kietelen" met het voornemen een melding te doen aan het NCP: Borg bewijzen en certificaten mogen alleen door door de NCP gecertificeerde bedrijven worden afgegeven en wie broddelwerk levert (en het herhaaldelijk niet oplost) loopt de kans om die certificering kwijt te raken.

Helaas Joost ;)