Alle activiteiten

Met betaling voor het maken voor het logo alleen heb je nog geen rechten tot gebruik. Je hoeft het auteursrecht niet over te nemen, maar het is verstandig een gebruikslicentie af te spreken, bijvoorbeeld een exclusieve, wereldwijde, eeuwigdurende licentie, voor elk medium, in onbewerkte en (ook door derden) bewerkte vorm. Een exclusieve licentie moet schriftelijk, maar kan al met zo'n regeltje als hiervoor in de mail, terwijl overdracht van het auteursrecht een akte vereist (Artikel 2 Auteurswet).

Yep. Salaris wordt alleen belangrijk als het te laag is of lijkt, en dat meten we meestal niet af aan wat we nodig hebben maar aan wat een ander krijgt. Salaris draait om eerlijkheid en gelijkwaardigheid: als een ander die hetzelfde doet meer verdient (binnen het zelfde bedrijf of bij een ander), levert dat onvrede op. Daarin zijn mensen niet uniek: ook honden, varkens, konijnen en primaten komen in opstand bij ongelijke beloning

Ik zat laatst na te denken over hoe auteursrechten precies werken wanneer een ondernemer een logo laat ontwerpen door een freelancer. Stel dat je iemand betaalt om een logo voor je bedrijf te maken. Je gebruikt dat logo vervolgens op je website, sociale media en misschien ook op verpakkingen. Maar betekent de betaling automatisch dat je alle rechten op het ontwerp hebt? Voor zover ik begrijp, blijven de auteursrechten in principe bij de ontwerper, tenzij er duidelijke afspraken zijn gemaakt over de overdracht ervan. Wat ik hier vooral interessant aan vind, is het verschil tussen het recht om een ontwerp commercieel te gebruiken en het daadwerkelijk bezitten van de auteursrechten. Bij kleinere opdrachten worden zulke afspraken waarschijnlijk niet altijd uitgebreid op papier gezet. Dat kan later verwarring opleveren, bijvoorbeeld wanneer een bedrijf het logo wil aanpassen of door een andere ontwerper wil laten bewerken. Ik ben benieuwd hoe dit in de praktijk meestal wordt geregeld bij kleinere ondernemers en zelfstandige ontwerpers.

Ik heb mensen zien weglopen uit een niet nader te noemen bedrijf, niet vanwege het salaris, maar vanwege de omgeving. Als de omgeving niet goed of zelfs giftig is dan stort de motivatie in. Een hoger salaris compenseert dat niet. Ik heb mensen in mijn eigen ondernemingen zien blijven omdat ze heel betrokken waren met het bedrijf en omdat ze de omgeving juist als prettig ervaren. - Dus de omgeving is belangrijker dan het salaris. Een andere belangrijke les die ik heb geleerd is dat de waardering voor een hoger salaris lager is dan als je mensen een eenmalige bonus geeft. Een eenmalige bonus is natuurlijk hoger en dat blijft meer hangen dan een structurele verhoging op het salaris.

Mijn (beperkte) ervaring is dat er niet echt open gesproken wordt over salaris.

Belangrijk element wat vaak meespeelt rond salaris is de beeldvorming. je personeel kan helemaal tevreden zijn met het salaris, totdat het gras groener is bij de nieuwe buurman... Anders dan veel andere landen word er in Nederland best open gepraat onder collega's ook over salaris. Als je door krapte een nieuw iemand aanneemt voor een vergelijkbare functie, maar wel tegen een hoger salaris kan dit al snel in de wandelgangen de ronde doen en meer schade veroorzaken in je personeelsbestand dan dat je ermee wilde oplossen. 😅

Welkom op HL Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar onder stríkte condities zou de belastingdienst een restschuld kunnen kwijtschelden. Neem daarvoor contact op met de belastingdienst, vraag naar die condities en als je daaraan denkt te (kunnen) voldoen, kun je het met bijvoegen van alle bewijsstukken aanvragen.

Salaris is een basisfactor, een salarisverhoging is na een maand alweer vergeten, maar het moet in de beleving wel kloppen met de functie, in verhouding tot collega's en als voorziening om in het levensonderhoud te voorzien. Om personeel te behouden, zijn bovenop de primaire arbeidsvoorwaarden talloze, andere factoren van belang, die je overigens als werkgever voor een deel kunt beïnvloeden, maar houd wel oog op die externe en interne invloeden, want je zult er wel op in moeten spelen.

Dit kwartaal spenderen we aandacht aan personeelsbehoud op Higherlevel. Hoe zorgen jullie dat personeel blijft?

Goedemorgen, Ik heb een BV die al aantal jaar niet meer actief is. Omdat er wat schulden open zijn bij de belastingdienst hou ik de BV nog wel op papier actief. Elke kwartaal doe ik aangifte en meld ik alles netjes terug. Ik los ook deels de schulden af omdat ik een betalingsregeling getroffen heb met Belastingdienst. Heeft iemand hier ervaring met opzeggen van de BV met belastingschuld? Kan je alsnog je schuld kwijt laten schelden bij belastingdienst? Ik hoor het graag.

Precies dat, een goed beeld van de praktijk helpt enorm bij het maken van de juiste keuze. Bij grotere industriële bedrijven zie je vaak dat de wervingsprocedure uit meerdere stappen bestaat, waaronder een rondleiding of kennismaking met het team.

Heel begrijpelijk, je reactie. Er worden steeds weer nieuwe regels bedacht om de schade aan het milieu en de aarde zoveel mogelijk te beperken. Halon-gas, dat vroeger veel werd gebruikt als blusmiddel, is al lange tijd verboden. Nu staat PUR-schuim weer volop in de belangstelling. Ook een airco laten installeren mag tegenwoordig alleen nog door gecertificeerde installateurs. Toch worden zulke regels soms weer deels omzeild. Bijvoorbeeld door een voorgevulde airco aan te schaffen, waardoor de installatie eenvoudiger wordt voor particulieren. Het nadeel is dan vaak dat je blijft zitten met een stuk opgerolde leiding, omdat inkorten zonder het koudemiddelcircuit te openen niet mogelijk is. Het lijkt soms alsof elke oplossing weer nieuwe regels of uitzonderingen met zich meebrengt. Natuurlijk is het belangrijk om verstandig met milieu en veiligheid om te gaan, maar je kunt je afvragen of sommige maatregelen wel het beoogde effect hebben. Daardoor ontstaat soms de indruk dat vooral de goedwillende burger en vakman worden geconfronteerd met extra kosten, beperkingen en administratieve lasten, terwijl de daadwerkelijke milieuwinst lang niet altijd zichtbaar is. Zo wordt er in mijn woonplaats al jarenlang gestreefd naar een gasloze samenleving in 2030. Particulieren worden met subsidies gestimuleerd om elektrisch te koken en van het aardgas af te stappen. Tegelijkertijd is er toestemming verleend aan een grote internationale farmaceutische fabrikant om een nieuwe fabriek te bouwen, een van de grootste investeringen die Nederland ooit heeft gekend. Door de netcongestie is er echter onvoldoende elektriciteitscapaciteit beschikbaar om de fabriek van stroom te voorzien. Daarom is besloten een deel van de benodigde energie op te wekken met gasturbines. Begrijp me goed: zo'n investering is een enorme opsteker voor Nederland en voor de regio. Het zorgt voor werkgelegenheid, innovatie en economische groei. Maar voor veel mensen voelt het wel tegenstrijdig. Aan de ene kant wordt burgers gevraagd alles op alles te zetten om van het gas af te gaan, terwijl aan de andere kant voor grote projecten alsnog naar gas wordt gegrepen zodra dat praktisch noodzakelijk blijkt. Dat roept de vraag op of beleid soms niet te veel wordt gedreven door ambitie en symboliek, en te weinig door de weerbarstige realiteit van wat technisch en economisch daadwerkelijk haalbaar is.

Als je iets inkoopt en doorverkoopt ben je zelfstandige. Als jouw opdrachtgever bij jou iets inkoopt en hij verkoopt het door is hij zelfstandige en als jij het niet inkoopt, jij dus niet. Het lijkt zo eenvoudig.

Waar geen wil is, komt een wet.

Interessante vraagstukken rondom groei en netwerken. Wat je bij grotere spelers in de maakindustrie en productie in de regio trouwens ook ziet, is dat ze bij uitbreiding heel selectief zijn in de poort. Die werving is vaak meer dan een snelle koffie; een tweede gesprek bestaat daar al snel uit een praktijkronde op locatie om te zien of iemand echt bij de cultuur past.

Wij hebben er meer dan 100 op verschillende locaties staan en geen van de keuringsbedrijven heeft ons hier op gewezen. In onze eigen magazijn hangen er maar 8. Waar het mij om gaat is dat ze weer een burocratisch tooltje bedenken, terwijl alles toch uitgefaseerd wordt. Nederland het land van de burocratie en de regeltjes. Ik vind het verder prima als we met z'n alle aan een beter milieu werken, het gaat mij vooral om de willekeur. Je veranderd er niets aan, maar het is voor alle ondernemers wel belangrijk dat ze stickertjes gaan plakken en formuliertjes gaan invullen, want dan is het gevaar van PFAS ineens verdwenen. Gelukkig mag TATA steel nog een paar maanden door gaan met PFAS dumpen in het water (nieuwe vergunning van 1 september 2026) om vervolgens alsnog op 1 maart de 11 miljard te krijgen.

Gelukkig hebben de gebroeders Ko die verwarring al lang opgelost: Thierry brengt met zijn mooie boot cadeautjes mee voor alle ZZP'ers naar de veilige haven Daar in dat kleine café aan de veilige haven

Over het uitfaseren wordt al jaren gesproken, en deze deadline voor een plan is al meer dan een jaar bekend. Voor de meeste ondernemers is het niet zo spannend. Daarvoor stopt de verkoop van draagbare schuimblussers dit jaar en mag je ze vanaf 2031 ook niet meer gebruiken. En dan zijn ze als het goed is al vervangen. Een enkel handblussertje zal het verschil misschien niet maken voor het milieu, maar daar gaat het ook niet om. Het gaat om het hebben van een plan. En als je maar een enkel handblussertje hebt staan dan is je plan snel klaar en heb je niets te klagen. Het plan is ook bewustwording, want sommige ondernemers blijken toch wat meer te hebben, zoals een vaste blusinstallatie in magazijn of serverruimte. En die krijgen nog 5 tot 10 jaar de tijd om de boel te vervangen.

De drogredenering die hier bij hoort is die van de druppel op een gloeiende plaat (of de drogredenering van de irrelevante marge).

Ik zie het probleem niet zo … wil je het beheersplan niet uitvoeren, dan lever je de oude blussers toch in en koop je pfas-vrije schuimblussers. De wetgeving zat er al jaren aan te komen, dus geen enkele ondernemer kan hierdoor verrast zijn. Misschien niet, maar dat is doemdenken, speculatief en niet aan de orde.

Ik haak misschien iets later aan dan je zou willen maar heb wel een paar gedachten. Ik lees petfles, is die transparant? Oxidatie vindt op meerdere manieren plaats en een daarvan is onder invloed van licht. Dat is precies de reden waarom die kleine limoenflesjes uit de supermarkt een donkere kleur hebben. Je zou dus op zoek kunnen naar donkere (groene) flessen of met een dikkere wand die de invloed van licht beperkter maken. Bij de NVWA ga je niet verder komen, die houden alleen toezicht en geven je geen advies. Voor het proces pasteuriseren zijn meerdere mogelijkheden. Je hebt nu gekozen voor hoogpasteuriseren voor korte tijd. De vraag is of je daarmee voldoende de enzymen uitschakelt. Een andere factor die bijdraagt aan bederf en oxidatie. Je zou ook kunnen kiezen voor laagpasteurisatie bijvoorbeeld 30 - 60 minuten op 65⁰. Dan heb je een langere invloed van hoge temperatuur op de eiwitstructuur van de enzymen. Heb je overigens aan gedacht dat je een goed onderbouwd voedselveiligheidsplan nodig hebt voordat je de boer op gaat? Je kunt bijvoorbeeld gebruik maken van de hygiënecode horeca. Daar staat al iets in over houdbaarheid verlengen. Maar dat gaat niet zover als voor jouw sap. Dan zul je alsnog een aanvullende risico inventarisatie moeten maken met een procesbeschrijving en aanvullend onderzoek moeten doen in de vorm van een houdbaarheidsstudie. Soms is het ook handiger om niet voor een hygiënecode te kiezen maar gewoon een heel eigen kwaliteitsplan te schrijven toegespitst op jouw product en proces. Jouw vraag vertelt daar wel niets over maar met wat aanvullende informatie kun je wel een boel gedoe met de NVWA voorkomen.

‘Anna’ is helemaal geen boot, maar een (ro)bot. Is ook niet te vinden in een sloot, maar zij bewaakt een kanaal (niet gevuld met water, maar een digitaal ‘iets’). Om digitale misstanden te voorkomen, althans zo lijkt het in de (Zweedse) tekst. Zij geeft zich (tot verbazing van de artiest/zanger) overigens uit voor een mooi meisje, wat niet (althans mij niet) in het lied echt duidelijk wordt of dat wel/niet klopt… Dus eigenlijk brengt “Boten Anna” van Basshunter Basshunter - Boten Anna (Official Video) net zo veel verwarring als de nieuwe Zelfstandigenwet waarschijnlijk!

PFAS (per- en polyfluoralkylstoffen) zijn jarenlang gebruikt in brandblusschuim omdat ze zeer effectief zijn. Maar PFAS breken nauwelijks af in het milieu, hopen zich op in mens en dier en zijn gelinkt aan gezondheidsrisico’s. Daarom moet PFAS-houdend brandblusschuim uitgefaseerd worden. Hier zijn harde deadlines voor opgesteld. Wat betekent dit voor jou als ondernemer? Dus heeft Nederland weer een stukje burocratie bedacht met een beheerdersplan. Uiteraard met boetes als je het niet doet. PFAS is een serieus probleem, wat vooral veroorzaakt wordt door een aantal grote vervuilers, die al jaren de hand boven het hoofd worden gehouden. En natuurlijk moeten de brandblussers ook vervangen worden, maar als het goed is gaat dat automatisch bij de afkeuring/vervanging. En die brandblusser gaat in mijn ogen echt totaal geen verschil maken in het hele probleem. Hier het stukje over wat je als ondernemer in ieder geval in orde moet maken: Ondernemen.nlPFAS in brandblusschuim - Ondernemen.nl (vanuit de MKB Nederland geschreven)

"Haar naam is Anna en ze ligt hier in de sloot" Dat dus. Ondernemers "hoeven" niet naar de veilige haven toe te gaan als ze dat niet aan de voorwaarden kunnen of willen voldoen. De veilige haven is alleen een extra optie. (bron afbeelding: zzp-erindezorg.nl)

"Ik heb zelf een speedboat...."