Als vrouwelijke ondernemer voel ik mij geroepen om hierop te reageren. In de 10 jaar dat ik onderneem heb ik niet het gevoel gehad dat er anders naar mij gekeken werd, omdat ik een vrouw ben. Wel merk ik in het contact met mijn klanten dat de vrouwelijke en mannelijke aanpak van elkaar verschilt. Waar de mannelijke directeuren die ik spreek vooral zakelijk gericht zijn (kostenplaatje) zie ik bij de directrices de reacties: 'Wat gaat het opleveren? Wat hebben de kinderen eraan en hoe kunnen wij dit praktisch vormgeven?' De opmerkingen die ik vaak voorbij hoor komen in mijn omgeving naar andere vrouwelijke ondernemers toe: 'Wat leuk je hebt een bedrijfje. Wat doe je verder nog?" of 'Ben je van plan binnen nu en x aantal jaar aan kinderen te beginnen?' Ik denk niet dat wij als ondernemerschapsgemeenschap de illusie moeten hebben dat wij alle vooroordelen de wereld uit kunnen helpen, die zullen er altijd blijven verwacht ik zelf. Natuurlijk blijft het belangrijk en waardevol om hierover met elkaar in gesprek te blijven. Vrouwelijk of mannelijk, laten wij elkaar aanmoedigen, steunen en elkaars cheerleaders zijn, want ik ben er van overtuigd dat wij samen sterker staan en nog (veel) van elkaar kunnen blijven leren.