Jump to content

Jantax

Legend
  • Content Count

    475
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

Everything posted by Jantax

  1. Stinkywinky, als je je huurwoning pas in 2010 voor meer dan 10% voor je onderneming bent gaan gebruiken, dan mag je het huurrecht daarvan in 2010 op je balans zetten. Want de tegenhanger van die 10%, oftewel 90%, is de concrete vertaling van de in fiscale kringen gebruikte term "nagenoeg geheel" en pas bij een nagenoeg geheel voor privé of zakelijke doeleinden gebruikt ding vindt de fiscale rechter dat er geen keuzevrijheid meer is. De grenzen der redelijkheid worden volgens de rechter dus pas overschreden als je een ding dat voor 10% of minder zakelijk wordt gebruikt, als ondernemingsvermogen etiketteert. Geef bij vragen van de fiscus hoe het in 2009 zat, dus aan dat het zakelijke gebruik van je woning toen nog minder dan 10% was, want dan doet er zich fiscaal gezien in 2010 een bijzondere omstandigheid voor op grond waarvan je het huurrecht in 2010 mag heretiketteren (zakelijk gebruik woning gestegen tot boven de 10%). Het is overigens de vraag hoe je het zakelijke gebruik van een woning moet berekenen: puur o.b.v. het relatieve aantal m2 of m3 (van de ruimte) die je gebruikt áls je een deel van je woning zakelijk gebruikt, of moet je die uitkomst nog vermenigvuldigen met de tijd van het zakelijke gebruik gedeeld door de tijd dat de ruimte überhaupt ergens voor wordt gebruikt (zakelijk of privé). Hoe dan ook, als er continu zakelijke spullen in een ruimte staan (bijvoorbeeld mappen met zakelijke administratie), dan kun je in ieder geval stellen dat die ruimte continu ook zakelijk wordt gebruikt. Mocht dat voldoende zijn, dan zou je je hele huis simpel kunnen aanmerken als continu zakelijk gebruikt vermogen, door in elke ruimte continu een zakelijk gebruikt ding te stallen. Dus in de woonkamer leg je wat ondernemerstijdschriften, in de keuken staan uiteraard de Senseo en koffie en thee van de zaak, in de garage stal je de auto (en ruitenwisservloeistof) van de zaak, in de hal hang je de sleutels van de auto van de zaak, in je nachtkastje ligt vanzelfsprekend het boek "Ondernemen voor dummies", op zolder bewaar je je oude administratie, in de kelder liggen je relatiegeschenken (flessen wijn) en op de WC hangt de ondernemerskalender die jou elke dag weer verse inspiratie geeft. En in de tuin staat natuurlijk niet alleen (al jaren) het bord "Te koop", maar ook een reclamebord voor je zaak en in het tuinschuurtje je fiets van de zaak. ;D
  2. Japsa, het huurrecht houdt op te bestaan, dus dat verdwijnt van de balans. Het eigendom komt ervoor terug, maar dit is een geheel andere rechtsverhouding, dus wat mij betreft moet je je weer de vraag stellen: in privé of op de balans?
  3. Leuk hoor, die rekenmodelletjes. Maar helaas zijn vragen als "de BV in of niet?" niet juist en volledig te beantwoorden door slechts een vergelijking te maken tussen één 1 jaar IB-onderneming en één jaar BV. Het kiezen van een bepaalde rechtsvorm heeft namelijk heel veel gevolgen: fiscale, juridische, administratieftechnische en commerciële. Voor het maken van de juiste keuze moet je eerst weten wat je huidige situatie is, wat je de eerstkomende jaren zakelijk en privé wil, hoe je die wensen denkt te gaan realiseren en wat je daar allemaal voor nodig hebt. Pas dan kun je met goed fatsoen iets zinnigs zeggen over de rechtsvormen die daar het beste bij passen. En aangezien elke rechtsvorm zijn voor- en nadelen heeft en deze per definitie door iedereen weer op zijn/haar eigen wijze worden gewaardeerd, is het maken van de juiste keuze niet een kwestie van het invullen van een simpel rekenmodelletje dat maar één enkel aspect behandelt en dan ook nog maar heel summier. Helaas beste ondernemers, het is niet anders.
  4. HeRaFin, je slaat de spijker op zijn kop: niemand zit te wachten op hoge nota's. Vrijwel iedereen die de nota uit eigen zak moet betalen, is dus al snel geneigd om te gaan voor het goedkopere alternatief. Ook op het gebied van fiscale en juridische zaken. En waarom ook niet? Want net als spullen van het AH-huismerk kan ook dat best goed uitpakken. Je weet het alleen nooit zeker. Daarom is het verstandig om voor bepaalde zaken een erkend specialist te raadplegen. Bijvoorbeeld voor ingrijpende fiscaaljuridische beslissingen zoals die over (wijziging van) de rechtsvorm en de etikettering van gemengd gebruikte kostbare vermogensbestanddelen. Ook al heb je dan nog steeds niet de garantie dat je het perfecte advies krijgt, je hebt er dan wel veel aan gedaan om het wél te krijgen. Bovendien heb je - als het achteraf toch geen goed advies blijkt te zijn - dan een veel betere mogelijkheid om de adviseur aan te klagen en om de schade vergoed te krijgen. Een echte fiscalist is immers aangesloten bij een degelijke beroepsorganisatie met een gedegen permanente educatie- klachten- en tuchtregeling en zo'n fiscalist heeft ook een beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Je kunt als kleine ondernemer dus ruwweg één van de drie wegen volgen: 1. bent niet bereid om te betalen voor goed advies, gaat in zee met de allergoedkoopste boekhouder, denkt dat het allemaal wel niet zo'n vaart zal lopen, geeft hem de schuld als er toch zaken fout gaan en neemt verder je verlies. 2. Je bent wel bereid om te betalen voor goed advies, maar vertrouwt geheel op je wat duurdere kwaliteitsboekhouder, en gaat ervan uit dat die zijn beperkingen kent, dus zo nodig op tijd een fiscalist inschakelt, of 3. Je bent bereid om te betalen voor goed advies, maar vertrouwt niet geheel op je wat duurdere kwaliteitsboekhouder, dus vragen over ingrijpende fiscale zaken leg je rechtstreeks voor aan een fiscalist die aan de hierboven genoemde criteria voldoet. Soms heeft zo'n fiscalist een goede samenwerking met één of meer goede maar niet al te dure boekhouders en doen zij allemaal waar ze het beste in zijn. Waarom zou je als kleine ondernemer dan nog onnodig risico lopen en alles via een boekhouder laten lopen waarvan je nooit zeker weet dat hij verantwoord omgaat met jouw lastiger fiscale vragen?
  5. Zo, één kneus maar? Kom ik daar even goed weg! En dan ook nog een compensatiereus en bijval van Joost! Dankje Joost! ;D Nattetas, waarschijnlijk ben jij één van de vele uitzonderingen op de regel die ik in mijn vorige post heb verkondigd, maar daarmee heb je mij er nog niet van overtuigd dat die regel niet klopt. Boekhouden en accountancy zijn gewoon een andere business dan fiscaal advies en vergen dan ook heel andere kwaliteiten en persoonlijkheden, al zijn er natuurlijk ook de nodige overeenkomsten tussen beide beroepsgroepen te constateren. Niet om er nóg een kneus bij te halen (maar feel free to do so), maar om mijn stelling nog iets meer te onderbouwen, dat boekhouders (door omstandigheden) niet altijd de beste fiscale adviezen geven, het volgende: Een boekhouder houdt i.h.a. niet van het kritisch lezen van ingewikkelde wetteksten en rechtspraak, want dat kost hem veel tijd. En zoveel tijd heeft hij i.h.a. niet inbegroot in zijn offerte voor het jaarwerk inclusief antwoord op "kleine fiscale vragen", zoals hij dat zo mooi, klantvriendelijk en vooral cryptisch weet te omschrijven. Daarom neemt menig kleine zelfstandige boekhouder in een voorkomend geval al snel zijn toevlucht tot een belastingalmanak waar alles in Jip &Janneke taal instaat, kijkt hij op de site van de Belastingdienst, of belt hij de Belastingtelefoon. En natuurlijk put hij ook uit zijn verzameling "Tips & Advies" waarin alles nóg bondiger en stelliger in staat en met van die handige wijsvingertjes erbij. Alleen bij "kleine vragen" waarbij hem het zweet uitbreekt en dit niet stopt tijdens zijn eigen korte speurtocht, raadpleegt hij misschien nog eens een fiscalist. Maar liever doet hij dat niet, want vaak krijgt hij dan eerst een hele hoop lastige vragen terug en ingewikkelde antwoorden met de nodige mitsen en maren. Vaak snapt hij zelf al niet waarom dat allemaal zo moet, dus dit doorspelen en uitleggen aan zijn klant ziet hij al helemaal niet zitten. Vooral de kleine zelfstandige boekhouder die houdt van kort, snel en duidelijk, is dus liever niet al te kritisch en kiest daarom liever een standpunt dat hij kort, snel en duidelijk kan verkopen aan zijn klant en zoekt daar de hem bekende passende argumenten bij. Een kort en duidelijk antwoord én geen hoge nota, wat wil je als klant nog meer? Niets toch? Dus de klant is helemaal blij en blijft klant.... ...Totdat de fiscus een boekencontrole komt doen en een streep haalt door datgene waarvan de boekhouder ooit had gezegd dat het wel kon, of de klant opeens iets over een aftrekpost leest of hoort, waarvan de boekhouder ooit had gezegd dat het niet kon. Dan is de klant opeens niet meer zo blij met zijn goedkope kleine zelfstandige boekhouder en zijn bijna gratis antwoorden op "kleine fiscale vragen". Had hij die "kleine fiscale vragen" waarvan hij al had kunnen vermoeden dat het antwoord en de fiscale gevolgen nogal wat minder klein zouden zijn, nou toch maar rechtstreeks aan een echte fiscalist gesteld...
  6. P.J., als fiscalist pur sang voel ik mij geroepen om te reageren op jouw post. Uiteraard weten veel accountants en administrateurs (boekhouders) ook best veel van fiscale zaken, maar dat betekent nog niet dat ze op fiscaal gebied ook het naadje van de kous weten, laat staan dat ze er goed over (kunnen) adviseren. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de instelling waarmee gewerkt wordt. Een boekhouder is nog meer dan een accountant iemand die het liefst zo vaak mogelijk hetzelfde kunstje herhaalt: transacties inboeken en verwerken tot cijfermatige overzichtjes. Boekhouders en accountants zijn dus dol op steeds weer hetzelfde werk, want dat kun je zo efficiënt mogelijk inrichten. Om diezelfde reden hebben zij veelal een bloedhekel aan fiscaal maatwerk, want daarvoor moet je steeds weer opnieuw investeren in kennis zonder dat je bij voorbaat weet hoeveel elke investering in een bepaald onderwerp oplevert. Accountants en boekhouders vinden een kleine ondernemer en zeker een starter vaak dus een pain in the ass, of een veel-geschreeuw-weinig-wol-klant, want zo'n klant betekent veelal weinig administratie (efficiënt stampwerk), maar des te meer fiscaal maatwerk. Hun offertes en werkwijze passen ze daar vaak op aan = je betaalt als starter teveel voor het standaard stampwerk en er wordt te weinig aandacht besteed aan fiscale optimalisatie. Mijn welgemeende en oprechte advies aan elke starter is daarom: zoek een fiscalist die het stampwerk overlaat aan een goedkope boekhouder, maar die je met alle plezier helpt om de boel fiscaal te optimaliseren. Dan loop je niet onnodig fiscale voordelen mis en loop je het minste risico dat er verkeerde fiscale keuzes worden gemaakt. Nog even een voorbeeld om dit te illustreren: een vriend van me zocht als starter onlangs een goedkope boekhouder. Ik heb hem geadviseerd om zeker ook een offerte op te vragen bij een klein kantoor waar een CB-fiscalist de boel leidt én om elke potentiële partij de vraag te stellen of hij wegens werken in/vanuit zijn woning een deel van de huur kon aftrekken. De CB'er was de enige die het juiste antwoord/advies op deze vraag gaf (zie elders op deze site), waardoor dat het enige kantoor was dat hem geen aftrekpost van per saldo E 9.000 per jaar(!) door de neus boorde. En dat terwijl zijn totale offerte maar E 25 hoger was dan die van de andere partijen.
  7. Bas, gezien het doel: naast inkomsten uit advieswerk via de eigen eenmanszaken ook inkomsten genereren via gezamenlijke projecten (cursussen en trainingen) met beperking van de aansprakelijkheid, lijkt mij de door jou beoogde opzet prima. Een coöperatie kan ook, maar een BV-structuur komt vele malen vaker voorbij bij dienstverleners die je regelmatig nodig hebt en zal in de praktijk dus behoorlijk wat goedkoper te beheren kunnen zijn. Verder heb je dan wat meer keuzevrijheid qua dienstverleners en loop wat minder risico dat er fouten worden gemaakt in de uitvoering. En het is maar hoe je er tegenaan wil kijken, maar in organigrammen wordt er altijd gedacht vanuit eigendom en bestuur bovenin en operationele activiteiten onderin. Vanuit die optiek hebben jij en je 2 zakenpartners elk hun eigen EMZ en elk 1/3e van de aandelen in de gezamenlijke BV aan welke jullie leiding geven. Zolang jullie alle opbrengsten van de BV (minus een bepaalde marge voor de kosten van de BV) uitbetalen aan de EMZ'en wegens inkoop werk derden, hoeven jullie mijns inziens niet bang te zijn voor discussies met de fiscus over gebruikelijk loon. Alle winsten worden dan immers al belast in box 1. Mogelijk onstaat er wel enige discussie met de fiscus of jullie je eigen belang in de BV op de balans van je eigen EMZ moeten zetten (verplicht ondernemingsvermogen). Afhankelijk van ieders ambities en succes, valt het te overwegen om het belang in de gezamenlijke BV direct te houden via een personal holding. Want dan vindt er geen IB-heffing plaats bij dividenduitkeringen vanuit de werk-BV aan de holdings of bij verkoop van het belang in de werk-BV. Verder kan de eigen EMZ vroeg of laat worden ingebracht in de eigen personal holding, of kan hiermee een VOF worden aangegaan om maximaal te kunnen profiteren van de fiscale voordelen die er zijn voor IB-ondernemers en DGA's.
  8. Odeon, Helaas is de betreffende Hofuitspraak (nog) niet gepubliceerd, dus over deze uitspraak valt weinig met 100% zekerheid te zeggen. Maar uit het arrest begrijp ik dat de inspecteur primair ging voor ROW en dat het hof hem hierin is gevolgd. Dus de vraag of het ook loon uit dienstbetrekking had kunnen zijn, is volgens mij helemaal niet meer aan de orde gekomen voor het Hof (en ook niet voor de rechtbank). Vervolgens is alleen belanghebbende in cassatie gegaan tegen de Hofuitspraak (was ook logisch want het Hof gaf de inspecteur aan alle kanten gelijk). En de Hoge Raad kon vervolgens niet oordelen over punten die niet eerder onderwerp van het geschil waren, dus ook niet over de vraag of er ook sprake had kunnen zijn van loon. De enige zekerheid die DGA's nu dus hebben, is dat het voordeel niet moet worden aangemerkt als ROW en dat het als onbelast aanmerken van het voordeel een pleitbaar standpunt is. Maar dat betekent nog niet dat DGA's nu niet bang meer hoeven te zijn voor discussies met de fiscus en voor rechterlijke uitspraken die het voordeel als loon of als uitdeling aanmerken. Een goede belastingadviseur geeft deze beprekingen/onzekerheden aan als hij zijn klanten over een dergelijke opzet informeert. En het DGA-loon verlagen zodra een inspecteur meent dat er sprake is van verkapt loon, kan uiteraard, maar zonder glijclausule niet zomaar met terugwerkende kracht.
  9. Ronaldinho, vraag de NL-spaarders van de Icesave bank eens of zij net als jij vinden dat je geen risico's neemt door geld op één internetspaarrekening te zetten. ;)
  10. Ronaldinho, ik ben het helemaal met je eens dat de inspecteur niet op de stoel van de ondernemer (in casu: de BV) mag gaan zitten en ook dat het vreemd is dat de inspecteur is gegaan voor het standpunt "meer dan normaal vermogensbeheer". Want mijns inziens is de situatie zeer vergelijkbaar met andere situaties waarin werknemers met korting (lees: tegen voorwaarden die men tegenover derden nooit zou hanteren) zaken kunnen doen met hun werkgever. Ik zou als inspecteur dus primair voor dat standpunt zijn gegaan. Dat zal een volgende keer ook wel gebeuren, gezien het feit dat de Hoge Raad in 3.3.2. met zoveel woorden heeft gezegd, dat: "Aangezien het Hof heeft geoordeeld dat geen sprake is van loon uit dienstbetrekking en dit oordeel in cassatie niet in geschil is,..." Want dat lijkt me een duidelijke hint aan de inspecteur. Bij dat standpunt gaat de inspecteur bovendien niet op de stoel van de ondernemer zitten, want het gaat dan alleen nog maar om de vraag of de DGA een voordeel heeft behaald dat hij niet zou hebben kunnen behalen als hij geen werknemer van de BV was geweest. Ik vindt HeraFins stelling - zoals ik hem interpreteer - ook een goeie: is het wel verantwoord dat een BV 970k in rekening courant uitleent aan slechts 1 natuurlijke persoon? Ter vergelijking: de rechter vond onlangs dat Staalbankiers niet aan zijn zorgplicht voldeed door de 600k pensioenvermogen van een DGA te beleggen in slechts 1 LehmanBrothersnote, ook al zei die bank dat de gelden binnen die note waren gespreid over diverse producten (obligaties, aandelen e.d.). Het feit dat het geld slechts via 1 partij was belegd vond de rechter al dermate onverantwoord, dat Staalbankiers de geleden schade moest vergoeden.
  11. Joost, het gaat juist om een krediet in rekening courant (zie onderstaande quote uit het arrest), want anders zou een rente van 2,5% al helemaal idioot laag zijn. "3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan. 3.1.1. Belanghebbende is directeur en enig aandeelhouder van Pelsdierfokkerij B B.V. (hierna: de vennootschap). De vennootschap beschikte in het jaar 2003 over een aanzienlijk saldo aan liquide middelen. Belanghebbende heeft een overeenkomst van rekening-courant gesloten met de vennootschap. Op basis van deze overeenkomst kon belanghebbende geld van de vennootschap lenen tegen een rentevergoeding die was gebaseerd op de hoogste van de rentes die de vennootschap van de Rabobank zou kunnen verkrijgen op maanddeposito's of op een zakelijke rendementsrekening. In het jaar 2003 beliep voornoemde rente ongeveer 2,5 percent op jaarbasis. Niet in geschil is dat deze rentevergoeding als zakelijk kan worden aangemerkt. " Als je belegt in effecten, introduceer je inderdaad kans op koersverlies. Maar wat zou jij doen als je 970k overtollige liquide middelen had, allemaal op een bankrekening zetten tegen 2,5% rente of ook een deel beleggen in hoger renderende obligaties e.d. met een iets hoger risico? Odeon, de rechter heeft inderdaad het laatste woord, maar in de betreffende casus zijn niet alle aspecten van de opzet al behandeld, simpelweg omdat de inspecteur niet van alle punten een geschilpunt heeft gemaakt. Het arrest geeft duidelijk aan waar de inspecteur steken heeft laten vallen. Dat zal een volgende inspecteur wellicht niet meer overkomen. Tegelijkertijd denken veel DGA's nu dat de opzet geen problemen meer oplevert omdat de Hoge Raad deze "heeft goedgekeurd". Dus waarschijnlijk zal deze opzet nu veel meer worden toegepast. Maar de fiscus heeft de taak om belastinglekken te dichten en heeft er dus alle belang bij om e.e.a. nogmaals tot aan de Hoge Raad uit te vechten (met de stelling dat het verkapt loon of dividend [uitdeling] is). Ik durf er dan ook wel wat om te verwedden dat er heel snel meer jurisprudentie hierover verschijnt. We zien dus vanzelf wel wie er gelijk krijgt.
  12. Ik had dit ook al gelezen voordat ik mijn bijdrage plaatste. Als ik inspecteur was geweest had ik hier wél een geschilpunt van gemaakt. Want dat de BV bij een solide bank geen hogere rente kon bedingen op maanddeposito's, betekent nog niet dat eenzelfde rente op een torenhoog rekeningcourantkrediet aan haar DGA zakelijk is. Of denk jij dat de BV de hiervoor door mij voorgestelde strikvraag met een volmondig "JA" had beantwoord? Als jij dat soort BV's als klant hebt, stuur ze dan a.u.b. door naar mij, dan leen ik van hen alle overtollige liquide middelen die ze hebben tegen 3% i.p.v. de 2,5% die ze aan hun eigen DGA vragen en zet ik de gelden uit op eigen internetspaarrekeningen tegen een net iets hogere rente. Alle rentes die je bij willekeurige kunt krijgen zijn een weerslag van het risico dat je als geldvertrekker loopt. Als je als BV genoegen neemt met 2,5% van je DGA terwijl je door een spreiding van die 970k over diverse beleggingen een veel hoger gemiddeld rendement had kunnen genereren, dan ben je als BV mijns inziens niet slim bezig en laat je je bewust een voordeel ontgaan ten gunste van je DGA. Zeker als je als BV niet bereid bent om eenzelfde bedrag tegen een hogere rente en verder onder dezelfde voorwaarden te lenen aan een willekeurige andere even kredietwaardige natuurlijke persoon.
  13. Joost en Odeon, het "probleem" zit hem wat mij betreft in de rente die de DGA betaalt aan zijn BV. Als ik bestuurder van een BV was, dan zou ik liever € 970.000 in rekening courant aan een bank lenen tegen 2,5% dan aan een individu. Dat de DGA dit bedrag toch tegen deze rente kon lenen, heeft mijns inziens dus alles te maken met zijn positie als DGA van de betreffende BV. Dus kun je ook stellen dat het door de DGA behaalde voordeel veroorzaakt wordt door de lage inkooprente en dat die direct verband houdt met diens dienstbetrekking of met diens aandeelhouderspositie. Dus kan je stellen dat er sprake is van loon (= box 1-inkomen = max. 52% IB), of van een verkapte uitdeling (= ab-dividend = box 2-inkomen = 25% IB). Dus ja, gezien het arrest heb je een pleitbaar standpunt, maar of dat voldoende is om aan het langste eind te trekken, blijft de vraag. Als het belang groot genoeg is om er zonodig over te procederen, huldig ik het spreekwoord: "bij twijfel wél inhalen", dus gewoon uitproberen. En als je met beleggingen in privé een superrendement behaalt dat ver uitsteekt boven de rente die je aan je BV betaalt, gefeliciteerd! Alleen is het verschil tussen een rente die niet meer dan 30% afwijkt van een zakelijke rekeningcourantrente tussen een BV en een kredietwaardige natuurlijk persoon, belast in box 1 of 2. De beste vraag die de inspecteur de BV in kwestie dan ook kan stellen, is of de BV er op voorhand mee akkoord gaat dat zij die € 970.000 terughaalt bij haar DGA als zij dit bedrag tegen 3% aan een door de inspecteur geselecteerde kredietwaardige natuurlijk persoon (lees: de inspecteur zelf) kan uitlenen die het geld ook op solide internetspaarrekeningen zet. Een zakelijk handelende BV zou deze vraag immers met ja beantwoorden, want op die manier kan de BV onder dezelfde voorwaarden 0,5% extra rente vangen. Dat haar DGA voortaan een voordeel misloopt, zou de BV dus niet moeten boeien. Weigert de BV dit aanbod, dan stelt zij zich in feite op het standpunt dat 3% meer dan 30% afwijkt van een zakelijke rente, dus zou een zakelijke rente volgens haar meer dan 4,2% moeten bedragen. Om ondanks dat dan wel te lenen aan je DGA tegen 2,5%, is dan óf niet zakelijk, dus een verkapte uitdeling, óf het is wel zakelijk, maar heeft het alles te maken met diens positie als werknemer van de BV. In dat geval is het voordeel in beginsel belast als loon, zoals ook het geval is met het voordeel dat behaald wordt door personeel van winkels die met korting spullen uit de eigen winkels kunnen kopen.
  14. Ik adviseer TS om eerst een zakenpartnertest te doen voordat hij een VOF of maatschap met zijn vriend aangaat. Voorlopig staat er behalve TS zijn ZZP-inschrijving nog niets op papier en gaat het om 1 project, dus voorlopig kunnen TS en zijn vriend nog alle kanten op. Dat zijn vriend kennelijk een aantal beperkingen heeft, hoeft helemaal geen probleem te zijn voor een nauwe samenwerking. Een goede verkoper is immers meestal geen goede techneut en een goede techneut meestal geen goede verkoper, dus ze hebben elkaar keihard nodig. Maar dat de vriend in 4 maanden tijd al 4 keer meer dan een week afwezig is geweest wegens mentale problemen is een teken aan de wand: de vriend is er absoluut niet klaar voor om een VOF met TS aan te gaan! Waar dit precies aan ligt, komt tijdens die zakenpartnertest misschien wel naar boven. Ik wed dat het ook te maken heeft met het gevoel door TS niet helemaal voor vol te worden aangezien, want in verkoper-techneut-relaties schijnt dat vrij vaak de oorzaak van onderlinge strubbelingen te zijn. In dat geval valt er ook te denken aan het zoeken van een 3e partner die een gemiddelde verkoper en gemiddelde techneut is, maar een uitstekende bruggenbouwer en manager. Maar of dit voldoende is om de vriend er in korte tijd mentaal weer helemaal bovenop te helpen, blijft de vraag. Bij ernstige twijfel lijkt me het voor beiden beter om het voorlopig te laten bij de uitvoering van het bestaande project.
  15. Joost, bedankt voor de link naar dit interessante arrest. Wat men echter niet moet vergeten, is dat de Hoge Raad in dit geval niet anders kon dan besluiten dat het voordeel niet tot box 1 behoort. Het Hof had immers geoordeeld dat het voordeel niet tot het loon behoorde en dat oordeel was in cassatie niet meer in geschil. Het blijft dus de vraag hoe de Hoge Raad had geoordeeld als dit punt in cassatie wel in geschil was geweest. Uitgaand van de definitie van loon (art. 10 lid 1 Wet LB): "al hetgeen uit een (vroegere) dienstbetrekking wordt genoten, daaronder begrepen hetgeen wordt vergoed of verstrekt in het kader van de dienstbetrekking", zou ik het als inspecteur absoluut nogmaals t/m de Hoge Raad uitvechten. Vooral ook omdat je nooit met droge ogen kunt volhouden dat bezien vanuit de BV haar DGA (een sterfelijk individu) gelijkwaardig is aan een bank en het dus zakelijk is om t.a.v. beide partijen uit te gaan van eenzelfde rente.
  16. TS, wanneer verblijd je HL met je onderzoeksresultaten?
  17. Geweldig filmpje Danny! Ik zou hem gewoon nóg een keer kijken. :) Zo te lezen kan je overigens wel een personal assistent gebruiken. En misschien ook wel een training: het delegeren van werk. Want waarom kunnen die gasten die die gele briefjes op je scherm plakken de boel zelf niet oplossen?
  18. Joost, wat jouw vraag aan mij betreft, ik baseer me op de opzet die TS schetst:
  19. Ik vraag me af of TS zich realiseert dat de inbreng van zijn aandelen in de holding in de CV een sfeerovergang betekent (van box 2 naar box 1) en dat hij dus zal moeten afrekenen over de meerwaarde. Temeer omdat de investeerder 50% van de aandelen in de holding krijgt. Of zie ik iets over het hoofd? Uitgaande van de door TS geschetste beginsituatie: een holding met daaronder werk-bv"s, lijkt het mij handiger dat de holding haar aandelen in de werk-bv's inbrengt in een CV. En is een stichting administratiekantoor geen goede manier om het gewenste eindresultaat te realiseren?
  20. Leuk om te lezen dat de pensioendeskundigen/-adviseurs er anders over denken dan vele anderen. Ik ben het (wederom) geheel eens met Odeon: pensioen wordt door de adviseurs hier wel erg traditioneel benaderd. Daar is op zich niets mis mee en de meeste mensen zullen zich waarschijnlijk wel kunnen vinden in de door hen geadviseerde wegen. Maar er zijn zoveel andere mogelijkheden: gewoon doorwerken, genoegen nemen met minder, emigreren naar een land waar alles simpeler en (dus) goedkoper is, al of niet in een commune in je eigen natje en droogje e.d. voorzien, of zoals in Rusland nu nog steeds erg populair schijnt te zijn: leef je uit en rook en zuip zoveel als je wilt//nu kunt betalen/maken tegenover de mensen in je omgeving en sterf ruim vóór je 65e. En wees nu eens eerlijk: wat spreekt meer tot jouw verbeelding: werken, sparen en overleggen met adviseurs tot je een ons weegt en dankzij een schraal dieet en een leven zonder noemenswaardige uitspattingen langdurig "genieten" van je pensioen, of het er nu ook al volop van nemen en het risico lopen dat het leven (hoe kort ook) tot de laatste minuut spannend blijft?
  21. Wauw! Dat toestel op de homepage ziet er wel heel cool uit! Heel veel succes met de realisatie ervan! Ik blijf e.e.a. met grote belangstelling volgen!
  22. Check - indien mogelijk - eerst hoe je niet-betalende klant er financieel voor staat, voordat je conservatoir beslag laat leggen. Is het ál één grote schuldenberg, dan heeft conservatoir beslag geen zin, want door faillissement vervalt het beslag en gaan preferente crediteuren en de curator er alsnog met de buit van door. Dat is tenminste mijn ervaring.
  23. "Emile heeft momenteel veertig studenten in dienst. Zijn organisatie groeit snel. Door mond op mond reclame melden zich steeds nieuwe cliënten, en is er zelfs een wachtlijst ontstaan van studenten die voor Emile.nu willen werken." Ja dat heb je nu eenmaal met mond op mond reclame. Daar kan geen mond tot mond reclame tegenop. ;) Ik vraag me wel af waarom succesvolle organisaties in dit soort sectoren vaak voornamelijk draaien op studenten. Is het omdat zij goedkoop zijn, omdat zij gemotiveerder zijn, omdat zij geen inkomensalternatieven hebben als bijstand? Hoe dan ook, petje af voor Emile al die studenten die bereid zijn om dit kennelijke gat in de markt te vullen!
  24. Okay, dan hoef je je daar dus niet druk over te maken. Dan is het alleen nog de vraag of je opdrachtgever jouw conculega's ook weet te vinden, hoeveel ruimte zij nog hebben en hoeveel je maximaal kunt vragen voor jouw soort werk. Overigens, kunnen jullie als AV specialisten (ik neem aan dat het om dit soort werk gaat) de handen niet ineen slaan? Dan kun je gezamenlijk een maximale prijs bedingen. Het zal wel niet mogen volgens de EU (kartelvorming), maar elke groep met een bepaalde machtspositie probeert hier maximaal van te profiteren, dus waarom jullie ook niet?
EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept