prinsrachid

In dat geval gebruik je het Verzoek voorlopige aanslag 2015 via het aangifteprogramma of via Mijn Belastingdienst. Deze heb je immers ook nodig voor een fatsoenlijke schatting van je verzamelinkomen voor eventuele toeslagen in het lopende jaar.

Je hebt het nu als aftrekbare kosten van de terbeschikkingstelling opgevoerd en dat is waarschijnlijk niet goed, dus de afwijzing van de Belastingdienst op dat punt is begrijpelijk. Als ik dit goed begrijp (en áls het bovenstaande van toepassing zou zijn), dan had je dit bedrag dus moeten opvoeren als negatief salaris (onder het kopje Box 1 -> Loon e.d. -> het bedrag met een min ervoor). Maar ook hier zal de Belastingdienst natuurlijk weer kritisch naar kunnen kijken. Houd er dus rekening mee dat je ook dit zult moeten verantwoorden. Verder lijkt het me handig dat je sowieso kritisch kijkt naar hoe e.e.a. is afgewikkeld in de bv én de afschrijving van de volledige lening in privé. Je zult hier echt iemand met verstand naar moeten laten kijken. Ik dat dat jouw casus iets te ingewikkeld is om even op afstand af te handelen.

Ik begrijp niet goed wat exact het probleem is. De klant heeft een offerte ontvangen met een prijs en btw van het moment van offreren. Vervolgens heeft die klant die offerte niet binnen een maand met een krabbel teruggestuurd. Daar is dan toch vervolgens de kous mee af? Niet getekend, geen opdracht. Stel dat hij wel een krabbel had gezet, dan had je nog steeds die hogere btw-verhoging één-op-één moeten doorberekenen. Het factuurbedrag gaat weliswaar omhoog, maar niet jouw prijs. Het btw-tarief wordt immers van bovenaf opgelegd. Maar zelfs als de order voor 1 juli was geoffreerd, getekend en begonnen, had je nog steeds 21% moeten rekenen als het werk pas ná 1 juli gereed was gekomen. Want zelfs als het werk voor de verhogingsdatum had aangevangen, wordt het hoge tarief van toepassing over de hele opdracht zodra het onderhoud klaar is ná de verhogingsdatum.

Als ik het nog eens goed lees, dan kan ik de Belastingdienst eigenlijk volledig volgen. Je zegt dat je de kosten van de curator hebt willen aftrekken in Box 1. De kosten van de curator lijken me toch eerder kosten voor de bv en niet voor jou privé? De curator was er immers vanwege het faillissement van de bv. Verder is aflossing nooit een kost, maar omzetting van vermogen. Dan blijft inderdaad alleen de rente over als kosten over. Maar let op! Ook deze is niet volledig aftrekbaar vanwege de terbeschikkingstellingsvrijstelling van 12%! Bij verlies verandert deze vrijstelling namelijk in een bijtelling. Dat betekent dus dat je maar 88% van de rente als verlies mag opvoeren in Box 1. Maar nu er geen bv meer is, wat was je bedoeling dan nu eigenlijk verder met die lening? Als de bv werkelijk is opgeheven, dan lijkt me dat de lening van privé aan de bv op moment van daadwerkelijke opheffing écht volledig oninbaar is geworden en zal de lening volledig (moeten) worden afgeschreven. Ook hier geldt: je kunt maar 88% van dit verlies opvoeren, vanwege de terbeschikkingstellingvrijstelling/bijtelling. Vervolgens zal het wegvallen van de vordering in de bv tot een winst leiden in het jaar van opheffen, die eerst nog verrekend wordt met verliezen uit het verleden (inclusief die van de curator?). Volgens mij valt dan het meerdere onder de kwijtscheldingswinst. Hier zul je toch nog even goed naar moeten kijken, denk ik. In privé ontstaat dan de situatie dat er geen vermogen meer ter beschikking wordt gesteld. De lening verplaatst zich dan van Box 1 naar Box 3. De daadwerkelijke rente mag dan niet meer worden afgetrokken. De waarde van de lening in privé is dan een schuld in Box 3. Trouwens, door het afschrijven op de lening kan het wel zijn dat je op een negatief inkomen uit komt. Dit negatieve inkomen mag je dacht ik doorrollen naar toekomstige jaren om te verrekenen met positief inkomen. Maar om eerlijk te zijn, durf ik voor al het bovenstaande niet m'n hand voor in het vuur te steken. Het blijft lastige materie. Oftewel: in geval van twijfel toch maar het advies van @peter_cvinfo opvolgen. :)

Er lijken hier wat zaken door elkaar te lopen. Voor een goed antwoord is ook een heldere voorstelling van zaken nodig. Was er misschien sprake van informeel kapitaal? (zie ook: ECLI:NL:GHSGR:2012:BZ2233) Zo niet, hoe was dit alles dan vormgegeven? Had je een leningovereenkomst afgesloten met je bv? Wat voor rente heb je afgesproken? En was die overeenkomst wel zakelijk? Ik kan me zo voorstellen dat een willekeurig andere geldverstrekker zo z'n bedenkingen zou hebben gehad met het verstrekken van een lening van 100.000 euro zonder voldoende zekerheden. Volgens mij is het vervolgens zo dat alle winst die uit die TBS voortkomt separaat moet worden aangegeven in Box 1 onder resultaat uit overige werkzaamheden. Verder is het natuurlijk zo dat een faillissement niet betekent dat de bv is beëindigd. Sterker nog, door de opheffing van het faillissement gaat de onderneming 'vrolijk' verder. Wat betreft de lening, hoe stond deze lening op de balans van de bv voor het faillissement? En toen de bv failliet ging, wat is er toen met deze lening gebeurd? Is het dan niet zo dat jij privé ook je vordering hebt moeten indienen voor de lening die de bv met jou aanging? Zo niet, heb je dan niet feitelijk afstand gedaan van deze vordering? Dat zou dus eigenlijk een winstneming voor de bv zijn (belast voor de Vpb), tenzij er sprake is van een vrijstelling voor kwijtscheldingswinst. Hierdoor zou de winstneming alsnog niet tot belastingheffing in Box 2 leiden. Maar het gevolg is volgens mij wel dat het geld in privé niet meer ter beschikking wordt gesteld (je hebt er in dat geval namelijk afstand van gedaan als 'oninbare' vordering). En dan lijkt me die schuld weer een volledige privéschuld te zijn geworden, waarvan de rente aan de bank en aflossingen niet aftrekbaar zijn. Als je echter géén afstand hebt gedaan van de vordering, dan lijkt me dat de lening gewoon nog bestaat en dat de bv dus gewoon nog steeds rente betaalt voor de openstaande lening volgens de leningovereenkomst (mogelijk verlies voor de Vpb en winst wegens TBS voor jou privé).

Wat is de toegevoegde waarde van jullie in dit geheel? En in welke behoefte wordt hier voorzien? Wie ontvangt de opbrengst van de verkochte spullen? En wie doet de daadwerkelijke donatie? En wat is het exacte het verdienmodel? Als ik een bank aan het Longfonds wil doneren, dan zet ik de bank op Marktplaats en maak het geld vervolgens over naar het Longfonds. Waarom zou een potentiële donateur nog een 'transactiebemiddelaar' tussen willen hebben zonder dat het ten koste gaat van de donatie zelf?

Begrijp ik hieruit dat je met alle geweld de website ruisend wil inbrengen in de bv? Als je het geruisloos doet, heb je deze poppenpast volgens mij sowieso niet en blijven stille reserves stil.

LMGTFY (1e link)

Dit is toch zo bij ruisende inbreng? Ik meen me te herinneren dat ik bij een geruisloze inbreng wel de voortbrengingskosten van de websites (gedeeltelijk) had geactiveerd en de goodwill niet had bepaald. Alle websitekosten die door de eenmanszaak waren betaald, maar feitelijk betrekking hadden op de periode van de nieuwe bv stonden dus op de eindbalans van de eenmanszaak en op de beginbalans van de bv als vooruitbetaalde kosten. De accountant ging daar destijds klakkeloos mee akkoord, al kan dat natuurlijk te maken hebben met het peanuts-bedrag dat er mee gemoeid was. Of met de accountant zelf (ik kwam er later achter dat hij wel meer over het hoofd had gezien). :-[

Het gaat niet alleen om de gemiste rente, maar ook over de soms onoverkomelijk liquiditeitsproblemen die te late betalingen met zich meebrengen. Ik heb het bij wijze van experiment wel eens bij een bedrijf voorgesteld om de rente als plaagstootje op de volgende factuur laten zetten bij iemand die consequent te laat betaalde. Het ging steeds om best wel grote facturen (20k+), waarvan de betaling grotendeels weer gebruikt werd om de lonen te voldoen. Die 'vertragingen' zorgde dus telkens voor stress óf extra kosten bij dat bedrijf. Om de lonen te betalen moest het bedrijf gebruik maken van het bankkrediet (ook iets van 8% rente) óf zelfs wachten tot het geld van die klant binnen was. Die klant betaalde bovendien al een maand later, terwijl de maand zelf al achteraf werd gefactureerd. Het ging ook om maandelijks terugkerende facturen, dus zeker van een vaste klant gaat het behoorlijk irriteren als die élke maand te laat betaalt. Op de eerstvolgende rekening werd toen simpelweg per te late betaaldag 0,025% van het vorige factuurbedrag gezet. Het ging uiteindelijk om maar 4,40 euro ofzo. Maar op de één of andere manier gaat bij zulke bedragjes Parkinson's trivialiteitswet werken, dus hing die klant meteen aan de lijn om z'n beklag te doen. Wat ook eigenlijk de bedoeling was. (Op zich wel apart om te constateren dat de klant geen enkele gêne had om te klagen over iets waar hij helemaal geen recht op had... Maar de column ging natuurlijk ook over die beroerde instelling) Maar dat telefoontje gaf vervolgens wel de gelegenheid om vriendelijk uit te leggen dat het personeel op z'n geld moest wachten, omdat hij telkens te laat betaalde. Als hij alsnog die dag zou betalen, zou het rentebedrag worden gecrediteerd. Het bedrag werd meteen overgemaakt. En de keren daarop kwam het bedrag telkens voor de 28e van de maand binnen. :)

De echte omvang van de uitbreiding van de bedongen arbeid werd me alleen niet helemaal duidelijk uit het eerste bericht van TS. Werd de invaller één weekje extra opgeroepen? Stond de persoon al meteen de hele vakantieperiode (van 3 weken?) ingeroosterd? Als dat zo is, dan zal die inderdaad wel moeten worden doorbetaald. Hoe dan ook, na het verlopen van deze eventuele afspraak tot extra arbeid, zal de doorbetaling bij (aanhoudende) ziekte volgens mij naar een fors lager niveau zakken op basis van de systematiek die ik eerder noemde. De regulier bedongen arbeid is namelijk maar 8 uur in plaats van 32 uur per week.

Mijn gevoel zegt me dat - zonder CAO - je strikt genomen in zo'n geval simpelweg geen of een zeer beperkt recht hebt op doorbetaling, ongeacht hoe je er naar kijkt. Doorbetaling lijkt hier dus voornamelijk afhankelijk van de coulance van de werkgever. EDIT: Stond de invaller ingeroosterd? Dan zul je die uren wel moeten doorbetalen! (Thanks RT / Ward) Allereerst wordt er voor het bepalen van recht op door te betalen uren normaal gesproken gekeken naar de werkuren op die specifieke weekdag in de afgelopen (bijv. 13) weken (dit geldt ook voor doorbetaling van feestdagen). Als je op maandag ziek bent, dan krijg je dus doorbetaling van 1/13e x (alle werkuren op alle voorgaande maandagen in de afgelopen 13 weken). Zelfs als je die persoon uit coulance wel zou doorbetalen, dan heb je nog zoiets als wachtdagen. De eerste één of twee dagen hoef je als werkgever niet door te betalen. Dus ook in dat geval krijgt de werknemer niets. Maar dit is in jullie geval blijkbaar niet van toepassing.

OK, misschien een beetje mosterd na de maaltijd. Ik heb het op me in proberen te laten werken, maar ik denk eigenlijk dat er helemaal geen probleem is. Allereerst heb je een FOR aangelegd van 40k, maar je hebt méér privé-opnames gedaan dan de FOR en het eigen vermogen hoog zijn. Hierdoor kom je per saldo op een negatief ondernemingsvermogen uit. Je lijkt op papier zo wel technisch failliet en het is op het eerste oog misschien niet verstandig, maar op zich kan het wel gewoon. Het lijkt me dus niet strikt noodzakelijk om allerlei capriolen uit te halen om je ondernemingsvermogen voor het eind van het boekjaar ofzo op te krikken tot boven nul. Als je van plan bent om nog verder te ondernemen, dan heb je dus nog jaren de tijd om te sparen voor het moment waarop die FOR vrijvalt (als je met pensioen gaat of als je stopt) en er belasting over moet worden betaald (~ 20k). En dat sparen kan nu makkelijk, want je hebt met dat geld immers een deel van het huis afgelost. Maandelijks spaar je nu dus rente uit over het bedrag dat je anders had moeten lenen (en dat is dus in feite het rendement op je privé-onttrekking). Dat rendement dien je nu dus wel te gebruiken om privé te sparen voor je uiteindelijke belastingaanslag over die FOR. Óf - wat ook kan - je sluist simpelweg successievelijk dat rentevoordeel maandelijks terug in de onderneming als privéstorting. Op die manier breng je de financiële situatie van de onderneming dus langzaam aan weer in z'n fatsoen.

Persoonlijk denk ik dat ik dat niet zo zou doen, als het niet hoeft. Zeker omdat je zo ook nog btw hebt misgelopen misschien! Je hebt die laatste maanden wellicht niet betaald, maar zijn ze - waarschijnlijk - wel verschuldigd (daar ga ik even vanuit). Je moet die maanden huur (met btw) dus gewoon als kosten inboeken en de btw daarop terugvragen in je btw-aangifte. Als je die factuur of facturen vervolgens niet hebt betaald, dan staan ze nog gewoon open in je boekhouding. Als de waarborgsom vrijvalt, dan moet je die 2.500 euro eerst tegen de nog openstaande huurfacturen wegboeken. Op die manier wordt de huur alsnog 'betaald'. Vervolgens kan het zijn dat je nog steeds een stukje huur hebt openstaan. Als de verhuurder daar niet meer achteraan gaat, dan heb je dus eerder nog een eenmalige baat wegens betalingsverschillen of bijzondere baten (waar huurkosten tegenover staan).

Hmm...ik ben wat minder enthousiast dan Richard. Het concept is overigens wel interessant. Boekhouding hoeft inderdaad niet al te vervelend zijn. Ik vraag me alleen af hoe dat in de praktijk werkt. Als je bedrijven bedient die alleen maar omzet en een beetje kosten (en geen investeringen) heeft, dan zie ik geen problemen. Maar wat als die ZZP'er opeens een auto van de zaak koopt? Of nog erger - een electrische auto! Verder komt de combinatie 'rebels' en boekhouding/belastingen wat incongruent over. Ik associeer dat met degelijk, maar niet met rebels. Ik weet ook niet of ik een 'rebelse' boekhouder zou willen. Ik wil er eentje die snapt waar die mee bezig is. En ik wil er ook niet eentje die zichzelf als 'spotgoedkoop' afficieert. Hooguit eentje die 'value-for-money' biedt, maar dat is al op het randje. De uitstraling van de website is echter weer niet rebels. Die is saai en degelijk, zoals past bij een boekhouder. Heb ik nu zowel de website als elke boekhouder beledigd? Ik bedoelde beide positief namelijk. :) Je biedt een product aan voor een vast bedrag, maar je hebt verder geen echte grens gesteld aan het aantal inbegrepen handelingen. Dat kan natuurlijk een marketingkeuze zijn om klanten te trekken in het begin. Op de lange termijn lijkt me dat minder houdbaar, zeker als je klantenbestand en je klanten zelf gaan groeien. Je geeft ook aan dat de btw-aangifte per kwartaal is inbegrepen. Wat gebeurt er als je klant maar één keer per jaar btw-aangifte hoeft te doen? Hoeft die klant dan ook alleen maar op 15 januari de stukken te scannen en op te sturen? En wat als de klant elke maand btw-aangifte moet doen? De pakketten A, B en C zijn niet echt duidelijk. In eerste instantie dacht ik dat ze 'lollig' bedoeld waren, omdat het lijkt alsof elk pakket hetzelfde is - maar steeds anders gesorteerd. Ik moest wel héél goed kijken om te zien dat er in ieder pakket een ander jaartal werd genoemd. Persoonlijk zou ik dan eerder gewoon 2 pakketten aanbieden: Pakket vorig jaar (incl. btw, IB en/of boekhouding), Pakket dit jaar (incl. btw, IB en/of boekhouding). Hoe is de beschikbaarheid van de boekhouding gewaarborgd? Wat als de boel down gaat? Waar worden gegevens van de klant opgeslagen en dan met name alle digitale bonnetjes? En hoe zit het met de overdraagbaarheid van de boekhouding, als de klant besluit over te stappen naar een minder rebelse boekhouder? Op de bestelpagina zijn de algemene voorwaarden niet te bekijken. Ik zie dat er ook nog geen veiligheidscertificaat op de website zit. Veiligheid en directe inzage in de boekhouding lijken me erg belangrijk. Met betrekking tot je overige prijzen/tarieven, vind ik eigenlijk dat je die een beetje wegmoffelt. De prijs van het hoofdpakket staat pontificaal op de hoofdpagina, maar alle overige tarieven staan op de 'Community' pagina. Waarom staan niet al je prijzen op de Prijzen-pagina? Dat is niet logisch. Als je een pakket aanbiedt inclusief IB-aangifte, dan verwacht ik niet dat je daarna ook nog 50 euro voor je kiezen krijgt voor het aan de lijn hangen om die aangifte door te nemen. Althans, niet op basis van de wijze waarom je de prijzen nu presenteert. Wat betreft de prijs van 250 euro per jaar (ex. btw) kun je natuurlijk zeggen dat het wel lekker communiceert. Het lijkt me wel wat weinig, alleen al vanwege bijvoorbeeld de benodigde boekhoudlicenties. En als je gratis software gebruikt, kun je dáár natuurlijk weer je vragen bij stellen. Hoe zit het met het onderhoud van die gratis software? Maar zelfs als je verder geen vaste kosten hebt (dus je hebt geen stroomverbruik, geen computers, geen huur, geen verzekeringen), dan kun je van die 250 euro per jaar hooguit 1 uur per maand aan je klant spenderen. En dan reken ik met het minimumloon voor dat 'hooggeschoolde on-demand personeel' van je. The math don't add up.

Je vraagt ons om eens ons lichtje erover te laten schijnen. En er zijn heel veel mensen die dat hier met alle liefde en plezier voor nop doen. Vervolgens ga je de hele oorzaak van je (liquiditeits?)probleem weer weg lopen rationaliseren. Dan noem je de oplossingsrichtingen 'theoretisch', vind je dat tóch je verkopers maar weer een stap harder moeten lopen én verwijs je de erg nuttige posts van @karen en @annedien net zo makkelijk naar het rijk der fabelen. Dus het antwoord op je vraag hoe die anderen het doen? Nou, door niet te blijven hangen in het verdedigen van keuzes uit het verleden? En niet de door jouw wensen gecreëerd productiekosten af te wentelen op een ander? Door het roer om te gooien als je op een dead end road blijkt te zitten? Door in te zien dat ondernemerswensen soms begrensd worden door de realiteit? Door gegeven adviezen niet achteloos in één beweging van tafel te vegen misschien? Ik ben overigens klaar met dit draadje.

LMGTFY (1e link)

Ik denk dat je hier meteen al het hele probleem hebt samengevat. De verkooptargets hebben dus geen basis in de behoefte van de klant of als middel om effectiviteit van de verkopers te meten, maar worden uitsluitend gedicteerd door de productiekant. Dat lijkt me toch echt de omgekeerde wereld. Je bent achteraan begonnen en niet vooraan. De vaste kosten zijn jouw pakkie-an en die zijn zo te horen simpelweg te hoog! Het risico is bovendien dat je ook je verkopers de indruk geeft dat zij niet goed presteren, terwijl het enkel zo is dat ze niet op kunnen verkopen tegen de vaste kosten van je productieproces. Maar dat kun je natuurlijk niet op hun bordje leggen door te zeggen "Hey, verkoop 'es wat beter, joh!" of "Maak wat meer reclame". Verder lijkt het me ook niet erg zinvol om tegen de klippen op te blijven produceren, terwijl je wéét dat er (nog) geen afzet voor is. Mijns inziens zul je toch echt aan de productiekant moeten flexibiliseren en/of reduceren. Het lijkt me dat je misschien iets creatiever zult moeten omgaan met het aantal collecties. Desnoods rouleren tussen verschillende winkels ofzo, maar vijf per jaar élk jaar lijkt me volstrekt onhoudbaar. Dat is echter geen excuus voor het niet hebben van een goed werkende website. Je kunt er voor kiezen om geen directe webshop te hebben, maar dan kun je alsnog een website hebben waar je je kleding showcaset. Dat heb je nu niet. Of waarbij je je klanten doorverwijst naar de winkel in de buurt van de bezoeker. Dat kan nu ook niet. Of waarbij de online verkoop van je kleding verplicht via één van je tussenpersonen loopt. Dan heb je dus wel een eigen webshop, waarbij de fulfillment door de dichtstbijzijnde winkel gebeurt (loopt die toch geen marge mis). Maar er is nu helemaal niets van dit alles. Op je huidige website is de link die verwijst naar de Store Locator zelfs niet eens actief, terwijl die pagina wél on-line staat. Zo maak je het je klanten wel erg moeilijk. Op Facebook werd hier twee maanden door een bezoeker ook een vraag over gesteld, maar daar wordt dan vervolgens niet op gereageerd. Dat is natuurlijk niet handig. Die klant ben je dus sowieso kwijt, net als alle potentiële klanten die zo'n vraag al twee maanden onbeantwoord hebben zien staan. Ook je Twitter-account is niet zo professioneel en staat vol met "Lekker koffıe leuten!"-tweets van anderhalf à twee jaar geleden. Dat vind ik echt jammer. Probeer de Twitter-feed een beetje synchroon te laten lopen met die van Facebook (inclusief profielfoto, wallfoto, etc). Maak je berichten serieus en visueel aantrekkelijk. Dus foto's met beschrijvingen en geef aan waar mensen naartoe kunnen. Besteed serieuze aandacht aan je sociale media of haal de accounts gewoon weg. Maar niet half-half. Het lijkt me dat je sowieso niets nieuws moet uitrollen als je je zaken niet op orde hebt! Eerst de balans tussen omzet en kosten zoeken door je (vaste) kosten waar mogelijk te variabiliseren. Daarna kun je weer verder zien. Maar dat zijn enkel mijn 2 centen. Misschien zijn er mensen die nog andere tips hebben. :)

Mag je helemaal zelf weten. Persoonlijk deed ik dat in het begin op de eerste manier, later op de tweede manier. Same difference. :) Het is inderdaad zo dat woon-werkverkeer voor de omzetbelasting privé is, maar voor de inkomstenbelasting zakelijk. Maar let goed op! Je gaf aan dat je voor de inkomstenbelasting minder dan 500 kilometer per jaar privé rijdt (woon-werkverkeer dus niet meegeteld) om zo IB-bijtelling te voorkomen. Echter, om dat aan te kunnen tonen zul je een sluitende kilometeradministratie moeten hebben. Maar als je een sluitende kilometeradministratie hebt, kun je niet zonder meer de (2,7%) btw-bijtelling voor de omzetbelasting toepassen! In dat geval betaal je btw over het werkelijke privégebruik (woon-werkverkeer wél meegeteld). De eerste 5 jaar moet je dan ieder jaar btw over 1/5e van de aanschafwaarde plus de privé-btw naar rato bijtellen.

"De verkoop" is het die het "laat afweten". Zou je dat misschien kunnen toelichten? Waaruit blijkt dat de verkoop het laat afweten? Wat moeten we onder "de verkoop" verstaan? Zijn dat de verkopers? Is dat de daadwerkelijke omzet? Is dat de eigenaar van het label? En wie laat het afweten? Heb je verkopers die er met de pet naar gooien? Of heb je af en toe een presentatie van je kledinglijn en haakt degene op het laatste moment af? Heb je een webshop waar mensen je kleding kunnen kopen? En is het in die webshop een hoop kijken-kijken-niet-kopen? Of sturen ze veel kleding terug? Wat is het segment van de markt dat je probeert te betreden? Hoog, laag, midden? Is er veel concurrentie in dat segment? En zo ja, wie zijn dat dan? En in hoeverre is je kledinglijn daarvan afwijkend of in het oog springend? En wie is je doelgroep? En waar vind je die? Je bent op zoek naar een professioneel salesteam en/of marketingpartener. Daarmee lijk je aan te geven dat je denkt dat daar ook het probleem ligt. Hoe heb je dat zo vastgesteld? Of hoe heb je onderzocht dat dat ook daadwerkelijk zo is? Heb je al eens je kleding mogen presenteren? Zo ja, aan wie en wat was hun feedback? Of heb je de kledinglijn al eens laten bekritiseren door je doelgroep? Zo ja, wat was hun feedback? Ligt het misschien aan de kledinglijn zelf en niet aan de marketing of salesteam? Of ligt het aan de prijsstelling? Of de prijs/kwaliteit-perceptie? Ik noem maar wat. Wat is überhaupt je bedoeling met het "van de grond krijgen" van je dameslabel? Wil je het label in z'n geheel aan de vrouw brengen door het in andere winkels (H&M, C&A, Wehkamp, etc) verkocht te krijgen? Of wil je de producten van het label aan de vrouw brengen via je eigen uitingen? Heb je bijvoorbeeld een eigen webshop? Zo nee, waarom niet?

Ik betwijfel zelfs of broer wel loonbetalingen heeft ontvangen. In de oorspronkelijke topic werd namelijk gesproken over 'partner 1' en 'partner 2', waarmee eerder de indruk van een VOF werd gewekt. Het leek er eerder op dat 'zus' een vergoeding per verkocht item aan 'broer' betaalde. Op basis daarvan zou je eerder verwachten dat er een soort van overeenkomst van opdracht tussen zus en broer was. Ook zouden er allerlei (dure?) reizen naar beurzen zijn betaald voor die broer. Ik hoop dat TS zich realiseert dat deze kosten voor de onderneming maar deels aftrekbaar zijn. Ik vind ook dat door TS wel erg weinig wordt ingegaan op gestelde vragen. De gegeven informatie kan enkel leiden tot bevestiging voor de voorgestelde gang van zaken vanwege noodgedwongen cirkelredenering. De aangedragen adviezen vallen of staan uiteraard bij de juistheid van de weergegeven situatie. Maar goed, zelfs op basis daarvan moet ik nog eens goed nadenken over of ik de zakelijke onnozelheid van 'zus' minder kwalijk vind dan de morele armoede van 'broer'.

Dat laatste lijkt me fiscaal irrelevant bij het gebruikt van een privé-auto. De parkeerkosten die je maakt worden volgens mij geacht te zijn verwerkt in de 19 cent per kilometer. Het in rekening brengen van 'parkeerkosten' aan je klant lijkt me gewoon kunnen. Dat is omzet voor je onderneming en zijn kosten voor je klant. Vervolgens kun je 19 cent per kilometer als kosten opvoeren en belastingvrij aan jezelf (privé) uitkeren. De parkeerkosten betaal je dan privé. Het kan dus zijn dat die belastingvrije vergoeding daarvoor niet voldoende is, maar dat is dan niet anders. Dat lijkt me inderdaad juist. De belastingvrije vergoeding van 19 cent per kilometer vervalt dan uiteraard wel weer. En als de nieuwe auto ook voor de omzetbelasting ondernemingsvermogen is, mag je ook de btw op alle kosten verrekenen (en moet je voor eventueel privégebruik een btw-bijtelling toepassing). Je zit ook niet vast aan de gebroken boekjaar. Bij een eenmanszaak zit je vast aan het kalenderjaar. Als je niet op 1 januari bent begonnen, dan heb je feitelijk altijd een verkort boekjaar in het jaar waarin je begint. Laten we zeggen dat je op 1 september 2015 bent begonnen, dan loopt het boekjaar van je onderneming dus van 1 september 2015 t/m 31 december 2015. Een verlengd boekjaar zie je meestal bij bijvoorbeeld startende vennootschappen. Dan heb je een beginjaar van bijvoorbeeld 15 maanden (e.g. begin oktober van huidige kalenderjaar t/m eind december van volgende kalenderjaar), waarna je vervolgens alsnog per kalenderjaar verder gaat. Zo'n verlengd boekjaar wordt ook schriftelijk vastgelegd. Voor een gebroken boekjaar is eigenlijk een verschoven boekjaar en hiervoor kun je kiezen als dat handig is voor de sector waar je in zit. Scholen zullen bijvoorbeeld een gebroken boekjaar van september tot september hanteren. Maar zo'n regeling lijkt me niet op jouw onderneming zinnig of van toepassing. Maar als je het met alle geweld toch wilt, dan moet je hierom verzoeken bij de fiscus. Het boekjaar zelf mag dan overigens nog steeds niet langer zijn dan 12 maanden. Overigens heeft het hanteren van een gebroken boekjaar geen zin als je enige doel is om zo alsnog de KIA te benutten. Zelfs met een gebroken boekjaar zal de belastingdienst namelijk kijken naar de investeringen in het desbetreffende kalenderjaar. Inderdaad, óf alsnog investeringen doen (> 450 euro) om boven het drempelbedrag (> 2300 euro) van de KIA uit te komen in het lopende boekjaar.

Op welke factuur? Van je klanten? Je mag natuurlijk van alles op die factuur zetten. Dat is dan simpelweg omzet. Al weet ik niet of ik parkeerkosten zo specifiek erop zou zetten. Het voelt wat klantonvriendelijk aan. Verwerk het liever in je gewone prijs of onder de noemer 'voorrijkosten' ofzo. Over deze omzet zal waarschijnlijk het reguliere btw-tarief van toepassing zijn. Maar de parkeerkosten die jij zelf voor je kiezen krijgt, zijn uiteraard geen kosten voor de onderneming. Het gaat hier immers om een privé-auto. De regeling is namelijk nogal simpel: je mag 19 cent per kilometer van de kosten aftrekken, maar alle verdere kosten komen dan uiteraard wel voor rekening van privé (parkeerkosten, boetes, onderhoud, benzine, belasting, etc). Met die 1,5% heb je volgens mij helemaal niet te maken, zo lang de auto geen onderdeel uitmaakt van je ondernemingsvermogen voor de omzetbelasting. De auto is privé, dus je moet helemaal niets van de autokosten in de zaak laten vallen, en dus ook geen btw over autokosten terugvragen of bijtellen. Maar bij aanschaf van een nieuwe auto kan soms ook zo zijn dat de auto géén keuzevermogen is (voor de inkomstenbelasting) vanwege de hoeveelheid zakelijke kilometers, en dan is het weer totaal anders. Bovendien mag je voor de omzetbelasting soms weer een andere keus maken dan voor de inkomstenbelasting. Autokosten zijn een lastig onderwerp in de fiscaliteit. Hier wat verplichte kost: http://www.beeldrijk.org/cat/fiscaliteiten/Autokosten Volgens mij kun je niet zelf uitmaken of je "voor een verlengd boekjaar gaat", althans niet voor de fiscus. Als eenmanszaak doe je gewoon aangifte over het kalenderjaar (1 jan t/m 31 dec). Verder wordt er gewoon gekeken naar de investeringen in dát kalenderjaar. Dus als je boven de grens van de KIA wilt uitkomen, zul je dat voor het einde van het kalenderjaar moeten bewerkstelligen. In plaats van slim proberen te doen door het fiscale boekjaar te herdefiniëren, zul je dus moeten schuiven met investeringen in de tijd.

Het lijkt erop dat we zelf achter de inhoud aan moeten. Er is 100.000 euro mee te verdienen. :)

De enige die hier uitsluitsel over kan geven, is een eventuele hypotheekverlener en/of tussenpersoon. Op basis van de nogal summiere gegevens die je hier hebt genoemd, is eigenlijk geen zinnig antwoord te geven. Mijn eerste indruk is dat je een onrealistisch beeld hebt van wat er mogelijk is. Op basis van deze informatie zou je dus nu al geen recht meer hebben op startersaftrek en zou je ook je zelfstandigenaftrek verliezen (je voldoet namelijk niet aan het werktijdcriterium dat na 5 jaar gaat gelden). Bovendien kan ik me voorstellen dat de fiscus op enig moment zijn vraagtekens zet bij het claimen van zelfstandigenaftrek op basis van 1.560 zelfstandigenuren bij tegelijkertijd 2.080 loondiensturen. Verder wekt de zin dat je al "je hele leven" onderneemt verwarring bij mij. Ben je al vanaf je geboorte "ondernemend"? Dat maakt je nog geen ondernemer. Of ben je al vanaf je 18e (je hele volwassen leven) geregistreerd als ondernemer? En zo ja, bij wie dan? Bij de belastingdienst? En voor wat? De omzetbelasting? De inkomstenbelasting? Maar als je 4 jaar geleden ingeschreven bent bij de Kamer van Koophandel lijkt me ook dat weer onwaarschijnlijk. Dit gebruik van omgangstaal die in ondernemerstermen nét iets anders kunnen betekenen, maakt het dat je het erg moeilijk is om hier chocola van te maken. Met deze zinnen kunnen we eigenlijk niets. De zaak loopt "prima", maar wat is prima? Volgens wie is dat prima? En op basis van welke aspecten? Omzet? Kosten? Winst? En deze "prima" omzet is niet voldoende. Niet voldoende waarvoor? Voor het kopen van een pand van 2,5 ton? Dat lijkt me nogal wiedes. Zelfs met twee vaste banen in loondienst is het al lastig om een huis te kopen dat niet onder de NHG valt. Daarna zeg je dat je winst laag is, omdat je die winst "investeert". Het één volgt niet uit het ander. Investeren zorgt namelijk niet voor een lagere winst. Dat is hooguit zo als je er voor kiest om je investeringen meteen (willekeurig?) af te schrijven. En dat willekeurig afschrijven kan niet zo maar. Maar was dat bovendien ook hoe je dit bedoelde? In een volgend antwoord geef je aan dat de winst weer niet laag was, maar dat die winst is opgemaakt. Maar wat is nu weer "opgemaakt"? Betekent dit dat je het geld hebt uitgegeven aan kosten voor de zaak? Of is de winst uit de zaak gehaald via privé-opnames en privé besteed? OK, so let me get this straight. Je wilt jezelf een molensteen van een kwart miljoen om je nek hangen. Vervolgens wil je je baan gaan opzeggen. Laten we zeggen dat (even heul hypothetisch natuurlijk) de zaak niet zo best draait. Wie gaat de hypotheek dan de komende 29 jaar betalen? Ik kan me moeilijk voorstellen dat je op deze manier een hypotheek losgepeuterd krijgt, behalve dan als je het pand privé koopt, nog wat van de prijs af weet te praten en er ook zelf in gaat wonen. Je hebt het trouwens hier ook over "eigen vermogen". Heb je het nu over zakelijk ondernemingsvermogen? Of bedoel je gewoon geld dat je privé gespaard hebt? (vermogen van je ège) Welke 'privé' investering? We hadden het toch over een zakelijke investering? Een zakelijk pand gefinancierd met een zakelijke hypotheek en (zakelijk) eigen vermogen?