prinsrachid

Je vragen zijn zo basaal, dat ik me afvraag of je überhaupt hebt gekeken in het Handboek Ondernemen. Je hebt het over "hoeveel kan persoon A terugkrijgen". Terugkrijgen van wat? Van wie? Waarvoor? Is dit een privépersoon of een ondernemer? En nog iets: waarom zou jij je drukmaken om wat die ander terug kan krijgen? Dat heeft namelijk niets met jouw onderneming te maken (als daar al sprake van is). De tweede vraag heeft dezelfde onduidelijkheid. Terugkrijgen van wat? Van wie? Waarvoor? Inkomstenbelasting? Omzetbelasting? En 100 euro uitgeven is geen investering, dan zijn simpelweg kosten. De derde vraag: nettowinst. Wat dacht je van 1000 min 100 = 900 euro? Inkomstenbelasting is geen kostenpost. En aftrekposten...welke dan?

Ik heb de indruk dat deze vraag langs de randen van het ondernemerschap gaan. Ik ga daarom met name in op de aspecten van zakelijkheid en niet op de aspecten van persoonlijke financial planning. Er zit een ondernemerscomponent in (vanwege de besloten vennootschap), maar je vragen lijken te suggereren dat je een overmatige nadruk legt op het behalen van voordelen in privé en dat je daarbij je verantwoordelijkheden als directeur van de besloten vennootschap veronachtzaamt. Die privévoordeeltjes gaan namelijk ten koste van de winstgevendheid van de bv. En door die op te geven, zou je onzakelijk bezig kunnen zijn. Wat bedoel je precies met verstandig? Verstandig in welk opzicht? In verband met aflossingszekerheid voor jezelf als privépersoon? Rendementszekerheid voor je bv? Wat streef je na? Zo laag mogelijke lasten in privé? Zo hoog mogelijk rendement zakelijk? En wat bedoel je met 'de huidige markt'? Welke markt hebben we het dan over? De huizenmarkt? De rentemarkt? De vismarkt? Je mag de lening verhogen tot een miljoen of meer. En je mag ook 50 jaar over de aflossing doen. Die keus is aan jou. Maar je bedoelt waarschijnlijk: verhogen mét behoud van renteaftrek in box 1?Dit is deels afhankelijk van onder welke regels je valt. Val je onder de nieuwe of oude regels (2013). Het is dus niet zo maar te zeggen. Maar deze vragen zijn meer iets voor een hypotheekadviseur en niet een ondernemersforum. Wie bedoel je met 'ik'? 'Ik' de privépersoon? Of 'ik' de directeur van de besloten vennootschap? Stel dat je een lening had met bijvoorbeeld de ABN of Rabobank. Kun je dan ook zomaar het rentetarief of de looptijd wijzigen? Of kan de bank het rentetarief en de looptijd zomaar wijzigen? Zulke wijzigingen moeten in de eerste plaatst zakelijk blijven en worden vastgelegd. Het feit dat er niets over rentevaste periodes is afgesproken, is uiteraard vreemd. En onzakelijk. Het is dan namelijk niet eens mogelijk om over 'marktconforme' rentes te spreken. Want conform welke markt dan? Omdat je niets hebt afgesproken, zal één en ander blijken uit de daadwerkelijke betalingen. Hoe hoog was de rente de afgelopen jaren? Wat dat in overeenstemming met de rentes bij andere banken? (en bij welke rentevaste periode dan?) Of veranderde de rente en de rentebetalingen elke maand? Of elk jaar? Zo niet, dan was er dus blijkbaar sprake van een rentevaste periode. De rentes van destijds kunnen dan een indicatie geven over welke rente (blijkbaar) is gehanteerd, maar netjes is het allemaal niet. Trouwens, heb je de hypotheek destijds niet moeten doorgeven aan de fiscus? Daarin heb je wellicht doorgegeven wat voor lening het is, wat de rente was en wat de rentevaste periode was. Je kunt uiteraard wel de lening oversluiten. In dat geval maak je nieuwe afspraken. Je kunt de lening ook ophogen, maar daar gelden sowieso de nieuwe regels voor. In dat geval heb je te maken hebt met de zogenaamde aflossingseis. Dat betekent dat je alleen renteaftrek geniet, zolang de (afbouw van de) lening maar ten minste een zeker wiskundige pad volgt. Als je aan de parameters van je lening gaat rommelen, dan kan het zijn dat je lening opeens niet meer aftrekbaar is. Het is dus even rekenen hoeveel ruimte je daarin hebt.

Welke regels bedoel je precies? Volgens mij zijn er namelijk geen regels veranderd. Of bedoel je de 'herijking' van het fiscaal veronderstelde rendement in 2017? En wat bedoel je dan met handig? Handig in welk opzicht? Minder administratieve lasten? Hogere opbrengstzekerheid? Lagere aansprakelijkheid in privé? Betere verkoopbaarheid op de lange termijn? Dat mag je zelf bepalen. Dat is mede afhankelijk van wat je onder 'handig' verstaat. En hoe je de verschillende criteria (zelf) waardeert. Er zullen niet echt belemmeringen zijn voor het aanschaffen het tweede huis in een BV (belast via box 2). Als je het huis privé aanschaft, ligt het er overigens aan of die aanschaf 'normaal vermogenbeheer' te boven gaat. Zo niet, dan verhuist het verhuurobject naar box 3. Anders zou het zelfs nog naar box 1 kunnen verhuizen als onderneming of werkzaamheid.

Ik denk dat je vooral eerst helder moet hebben wat je nou eigenlijk wil, want in elke zin maak je enigszins tegenstrijdige opmerkingen. Ga je nu wel of niet een 2e bedrijf oprichten? (En, zo ja, wordt dat dan een BV?) Of bedoel je dat je een tweede activiteit gaat ontplooien, die je binnen je (1e) bedrijf gaat uitvoeren onder de nieuw vast te leggen handelsnaam? Enerzijds heb je het over een compagnon. Vervolgens heb je het over een werknemer (dat is géén compagnon). Als je hem als werknemer in dienst neemt, dan ben je als onderneming 40 tot 50% bovenop het uurloon kwijt aan allerlei kosten (vakantietoeslag, vakantierechten, doorbetaalde vrije dagen, ww/wia/wao/zw/zvw, verzuimverzekering, etc). Winstdeling duidt weer op een vennoot, terwijl een contract duidt op een werknemer. Als hij een vennoot wordt, dan kun je afspreken dat hij 40% van de winst krijgt. Bij verlies draait hij dan ook op voor 40% van het verlies (maar hij heeft geen zekerheid over zijn inkomen). Je zou nog kunnen afspreken dat hij als werknemer recht heeft op 40% van de winst, maar in dat geval mag je hem nooit minder betalen dan het minimumloon (óók als de eenmanszaak zelf verlies draait). De vraag is dus eigenlijk: wat wil je precies?

Ja en ja. Ja. Ja en ja. ;)

Ja en ja. De privécorrectie voor de omzetbelasting gaat alleen wel anders dan voor de inkomstenbelasting. Bij de inkomstenbelasting heb je een forfaitaire bijtelling die is gerelateerd aan de WOZ. Bij de omzetbelasting zul je een rekeningsom moeten maken op basis van het vloeroppervlak dat niet zakelijk wordt gebruikt. De correctie is dan: (m2 totale oppervlakte - m2 zakelijk gebruikte oppervlakte) / (m2 totale oppervlakte) x btw-voorheffing

Wat me vooral opvalt, is dat je telkens maar heel summier antwoord geeft. En dan meestal niet eens op de meest relevante vragen. Bij mij verdwijnt daardoor snel de sympathie voor de ondernemerskant van dit verhaal, maar het maakt het ook onmogelijk voor forumbezoekers om een zinnig antwoord te formuleren. Daarvoor is een volledig beeld nodig. Dat jij voor je voorraadbeheersing uitsluitend vertrouwt op Just in time (JIT) is natuurlijk niet het probleem van de klant. Uit je verhaal komt ook niet naar voren wat er nou precies zo problematisch is aan het terugnemen van een bestelling. Om wat voor bedrag hebben we het? Maar goed, Roel heeft al antwoord gegeven op de vraag wat mag. Dat ligt er dus aan wat je onderling vooraf hebt afgesproken. En als je dus niets hebt afgesproken, dan heb je je lot dus in handen gelegd van wat redelijk is in de ogen van de rechter(s) die je wellicht gaat treffen. Als je het allemaal zonder advocaat denkt te kunnen, dan hoeft het je op zich alleen maar (een hoop) tijd te kosten en uiteindelijk proceskosten, als blijkt dat je onredelijk hebt gehandeld. Vervolgens mag je het product alsnog vergoeden en terug in ontvangst nemen.

Waar is de klant van op de hoogte gebracht? Dat de datum in het verleden lag op het moment van bestellen? Dat het nog een tijdje gaat duren voor er geleverd zou gaan worden? Wat heb je aangegeven met betrekking tot de verwachte leveringsduur destijds? En hoe heeft die klant op die informatie gereageerd? Had deze klant overigens al betaald? Of had hij alleen besteld? Persoonlijk vind ik een leveringstermijn die één maand te boven gaat al 'speciaal'. Op zo'n moment moet je echt even kortsluiten met de klant wat hij nog wil. Wanneer heeft de klant overigens aangegeven dat hij de koop ongedaan wilde maken? Na verzending van het product? Na betaling van het product? Na ontvangst van het product? En wat is nou precies het probleem met retour nemen van het product? Nu is het weliswaar zo dat een B2B-klant niet dezelfde wettelijke rechten heeft als een B2C-klant, maar dat betekent niet dat het de beste keus is om tot het wettelijke gaatje te gaan. Als de klant het product niet heeft gebruikt en terug wil sturen, laat je het toch gewoon terugsturen (op hun kosten)? Zodra het product terug is, maak je een creditfactuur en maak je het bedrag terug over. Vervolgens kun je het product weer aan iemand anders verkopen. Of speelt er nog iets anders?

Je mag alle kosten aftrekken (gas, water, elektriciteit, zuiveringslasten, verzekeringskosten en andere kosten specifiek voor het huis). Je betaalt hier privé uiteindelijk toch nog (deels) voor via de WOZ-bijtelling. Verder mag je geen kosten aftrekken die geen betrekking hebben op de onderneming. Een voorbeeld daarvan zijn de inrichtingskosten (vloerbedekking, behang, bureau en kasten). Die kosten zijn alleen aftrekbaar voor het deel dat daadwerkelijk voor je onderneming wordt gebruikt.

Daar is het Handboek Ondernemen voor. Vroeger kreeg je dat in boekvorm, zodra je jezelf inschreef bij de Kamer van Koophandel. Jammer dat dat nu niet meer gebeurt.

Hoewel je zou denken dat dit onder zorgverlof zou vallen, is dat nog maar de vraag. Degene die het zorgverlof aanvraagt moet namelijk aannemelijk maken dat er sprake is van een noodzakelijke verzorging, maar ook dat alleen de medewerker zelf en niet een ander persoon dat kan doen. Is daar wel sprake van? Het lijkt me dat de noodzakelijke verzorging nog steeds door de kraamhulp kan worden verricht (namelijk in die 4 uur per dag). Er zijn volgens mij mensen in een verzorgingshuis die het met minder moeten doen. Heeft de inwonende dochter misschien ook nog een vader, broers or zussen? Verder kun je je afvragen of het reduceren van de kraamhulp met 1 à 2 uur per dag het redelijk maakt dat een werkgever vervolgens 48 uur betaald zorgverlof moet verlenen. Persoonlijk zou ik wellicht de kool en de geit sparen en slechts uit coulance een deel vergoeden (niet omdat het moet), voor zover dat betrekking heeft op de 'noodzakelijkheid'. Dan ga ik er vanuit dat er echt helemaal niemand anders is. Als ze 2 weken vrij neemt, betaal je bijvoorbeeld 25% door (dat is immers ongeveer het deel waarmee de 'noodzakelijke' zorg wordt gereduceerd - en dan reken je ruim) en komt de overige 75% voor rekening van de werknemer. Dan kan de werknemer vervolgens zelf bepalen of ze die 75% wil laten uitbetalen via haar eigen vrije dagen of onbetaald wil laten.

Dat denk ik eigenlijk wel. Je hebt mogelijk wat zaken door elkaar gehaald. Als je belang kleiner is dan 5%, dan moet je de waarde van de aandelen juist aangeven in Box 3. Je geeft dan elk jaar aan hoeveel die aandelen per 1 januari van het belastingjaar waard waren en betaalt daar dan belasting over (1,2%). Als je belang groter dan 5% was geweest, had je de aandelen in Box 2 aan moeten geven. En in dat geval had je inderdaad géén belasting hoeven betalen, zolang je geen dividend ontvangt.

Dat valt nog te bezien. Volgens mij zijn dat gewoon woon-werkkilometers voor de btw (dus privé voor de omzetbelasting, maar zakelijk voor voor de inkomstenbelasting). Nog meer btw-correctie dus bij een sluitende kilometeradministratie, tenzij je dan helemaal geen (andere) zakelijke kilometers meer overhoudt. In dat geval is de auto óók voor de btw verplicht privé.

Daar staat toch echt 2,7% (bij een niet sluitende kilometeradministratie). Anders (als je een sluitende kilometeradministratie hebt) moet je gewoon de werkelijke correctie toepassen op basis van privégebruik (privé én eventueel woonwerk). Hier is dus het verwarrende dat je moet kijken bij "Auto van de zaak", omdat je het voor de omzetbelasting een zakelijke auto maakt. Voor de inkomstenbelasting is het dan dus géén "Auto van de zaak". In jouw geval maakt het niet zo heel veel uit. De btw-correctie op basis van werkelijk privégebruik komt uit op ongeveer 1165 euro. De btw-correctie op basis van het forfait komt uit op 1296 euro. Je mag dus per saldo zo'n 1000 tot 1165 euro btw terugvragen (van de in totaal 2327 euro verschuldigde btw). Privé betaal je alle kosten zonder btw en krijg je een vergoeding (9420+1653-1900 =) 9173 euro per jaar. In de zaak heb je een aftrekpost van 1900 euro.

Wat zijn je keuzes dan? Zakelijk etiketteren voor de omzetbelasting of privé? Zakelijk etiketteren voor de inkomstenbelasting of privé? Wat is de verhouding kilometers uitgesplitst naar privé/woonwerk/zakelijk? En wat gebeurt er na die 36 maanden?

In aanvulling op je uitgebreide antwoord: of de auto op de balans moet/mag hangt natuurlijk weer af van het soort lease. Private lease is een vorm van operational lease en dan blijft de auto op de balans van de leasemaatschappij. Inderdaad. ;)

Let overigens op dat je twee keuzes hebt: auto zakelijk/privé voor de omzetbelasting en/of auto zakelijk/privé voor de inkomstenbelasting. Woonwerkverkeer is voor de inkomstenbelasting wél zakelijk, maar voor de omzetbelasting niet. Als je dus woonwerkverkeer hebt, kun je dus niet zeggen dat je "50%" zakelijk rijdt, maar moet je voor iedere belastingsoort het percentage uitrekenen. Zakelijk % voor de omzetbelasting: écht zakelijke ritten (exclusief woonwerk) Zakelijk % voor de inkomstenbelasting: alle zakelijke ritten (inclusief woonwerk) Als je de auto gedeeltelijk zakelijk gebruikt, kan dat inderdaad. Je moet dan alleen wel elk jaar (fors) corrigeren voor privégebruik. Let op dat privé én woonwerkverkeer voor de omzetbelasting allemaal privé zijn. Als je dus alleen woonwerk- en privéverkeer hebt met die auto, dan is de auto verplicht privé voor de omzetbelasting. En je mag inderdaad 19 cent per kilometer aftrekken van de winst, als je de auto ten minste voor de inkomstenbelasting niet zakelijk hebt geëtiketteerd. Ja, zie hier boven. Of het voor inkomstenbelasting goedkoper is, daar zijn op zich best handige tools voor om dat uit te (laten) rekenen. Voor de omzetbelasting lijkt het me alleen handig als je echt veel écht zakelijke (dus exclusief woonwerk) kilometers maakt. Anders vraag je het hele jaar btw terug en mag je die aan het eind van het jaar weer grotendeels corrigeren. Het is ook administratief wat onhandig om een auto niet voor de inkomstenbelasting maar wel voor de omzetbelasting zakelijk te hebben geëtiketteerd (maar het mag wel). Op die manier mag je namelijk niet de kosten van de brandstof (bijvoorbeeld) van je winst aftrek voor de inkomstenbelasting, maar mag je de btw op die brandstof wél aan voorheffing terugvragen voor de omzetbelasting. Als je alleen zou kijken naar administratieve lastendruk dan is het waarschijnlijk het simpelst om alles privé te houden en zakelijke kilometers (inclusief woonwerk) voor 19 cent per kilometer af te rekenen. Maar hoe duurder de auto (per kilometer), des te 'duurder' dat voor je als privépersoon is. Als alternatief zou het misschien nog handig zijn om alles juist zakelijk te houden, zowel voor de inkomstenbelasting als de omzetbelasting. In dat geval heb je zowel een (forfaitaire) btw- als ib-bijtelling voor het privégebruik van die auto. Dan kun je in ieder geval alle kosten van die auto gewoon zakelijk inboeken als kosten en de btw terugvragen heb en heb je mogelijk een relatief makkelijke correctie achteraf. Je hebt dan uiteraard wel te maken met extra boekhoudkundige handelingen om zowel de auto als de lening zakelijk op de balans bij te houden. Maandelijks schrijf je dan af op die auto (bijvoorbeeld lineair of degressief) en tegelijkertijd boek je de aflossingsbedragen af op de schuld - en boek je de rente en eventuele administratiekosten als kosten. Soms zit er ook weer btw op die administratiekosten. Die mag je weer als voorheffing voor de omzetbelasting aftrekken.

Ehm, nou nee. Dat maakte jij er van. Je wees vragensteller terecht over zijn vermeend verwarrende gebruik van het term "digitale diensten", terwijl zijn terminologie juist volledig in overeenstemming is met hoe de Belastingdienst dat zelf noemt. Jij begon erover dat je vond dat hij beter van "elektronische diensten" zou spreken, terwijl in dit verband juist gekeken moet worden naar (de ruimere groep) "digitale diensten". En dat verschil is in dit verband weer relevant, omdat de dienst van TS volgens mij juist géén elektronische, maar wél een digitale dienst is - en dus nog steeds het Britse tarief moet worden gehanteerd. En IK bedoel niets met "digitale diensten"; de Belastingdienst doet dat! En wat de Belastingdienst vindt, lijkt me redelijk ter zake doende. Als je namelijk alleen zou kijken of er hier sprake is van een elektronische dienst is (Nee...), zou je kunnen concluderen dat dan het Nederlandse btw-tarief moet worden toegepast. Maar dat zou een verkeerde conclusie zijn, als het wél een (andersoortige) digitale dienst is! Voor het toepassen van het Britse btw-tarief moet je namelijk niet kijken naar of er sprake is van een elektronische dienst, maar of er sprake is van een (ruimer gedefiniëerde) digitale dienst. Hoewel deze IP-adreshandel dus waarschijnlijk geen elektronische dienst is, lijkt het me wellicht toch een digitale (telecommunicatie)dienst. Voor deze specifieke "digitale dienst" moet de btw alsnog zó worden verwerken als voor "elektronische diensten"! Voor de duidelijkheid: de term "digitale diensten" komt dus niet voor in de wet, maar refereert in colloquial terms aan de laatste drie diensten opgesomd in Artikel 6i (i t/m k) Wet OB.

Nee, hoor. Electronische en digitale diensten zijn namelijk niet hetzelfde! Digitale diensten is hoe de fiscus het in algemene zin zelf noemt. En electronische diensten zijn daar weer een onderdeel van. De dienst van TS is volgens mij namelijk geen electronische, maar mogelijk wel een digitale dienst. Ik heb de indruk dat de Britse fiscus een iets uitgebreidere uitleg geeft over het verschaffen van digitale diensten. Als ik overigens alles zo lees, dan denk ik dat enkel het (tijdelijk) verschaffen van enkel een IP-adres misschien niet voldoet aan de criteria van een electronische dienst, maar wellicht wél aan die van een digitale (telecommunicatie)dienst. Maar even met 0800-0543 bellen kan natuurlijk nooit kwaad.

De website arbeidsrechter is altijd wel een interessante (en complete) bron van informatie. Kijk daar vooral eens rond. En ga ook vooral naar een advocaat of je rechtsbijstandsverzekering, als je die hebt. Diefstal, verduistering, bedrog en andere misdrijven Hoofdstuk 3.3.2.3.D

Zoekt er iemand nog een levend voorbeeld van een "right-fighter"?

Jij bent iemand die denkt dat dat mods dat kunnen, maar dat kunnen we dus niet :'( Wedden dat mods een mogelijkheid hebben om bepaalde personen het geven van kneuzen te ontnemen? Ik neem alleen aan dat dat gepaard gaat met het ontnemen van het zich kunnen begeven op dit forum. Tja, so be it. ;)

Och jemig. 'Colombo' is weer terug van vakantie ofzo... ::) Ik ben een middagje weg en bij terugkomst heeft het weer kneuzen links en rechts geregend. Zelfs op inhoudelijk juiste reacties en bij forumgebruikers die hier soms al 10 jaar bezig zijn. Daarmee worden mensen van 'naam en faam' en met een staat van dienst waar je "U" tegen zegt te kakken gezet als ware het eerste klas koekenbakkers. Persoonlijk vind ik dat erg storend. Mag ik iedereen die kneuzen uitdeelt adviseren om hier uiterst spaarzaam mee om te gaan? Liefst uitsluitend te gebruiken bij pertinente onjuistheden en dus niet omdat je het toevallig oneens bent met de toon van het bericht of de mening die wordt geuit. Anders zou ik willen adviseren om de desbetreffende perso(o)n(en) het kneuzen/reuzen geven te ontnemen. Maar goed, wie ben ik?

Ze zou misschien zeggen van wel, maar ik denk eigenlijk van niet. Het ligt er een beetje aan wanneer je voor het eerst in die woning bent gaan wonen en of je tijdens het daadwerkelijk daar (privé) wonen ook al een onderneming had. Als je destijds het huis minder dan 90% zakelijk gebruikte, maar de woning niet (deels) zakelijk hebt geëtiketteerd, dan is het nu dus per definitie privé. Echter, je zou kunnen denken dat door het privé verhuizen dat er een situatie ontstaat dat er opeens voor meer dan 90% sprake is van zakelijk gebruik, waardoor er geheretiketteerd moet worden. Als je namelijk niet meer in de woning woont, dan lijkt er in zo'n geval dus sprake van 100% zakelijk gebruik. In dat geval zou het verplicht ondernemingsvermogen worden (ik ga er even vanuit dat we het hier over een eenmanszaak of vof hebben). In principe verhuist de waarde van het huis naar de balans van de onderneming tezamen met de hypotheek die daar tegenover staat. De hypotheek-, utiliteiten- en woninglasten zijn dan aftrekaar. Je hebt dan overigens niet te maken met bijtelling, omdat er immers geen privégebruik is. Persoonlijk denk ik dat ook daar geen sprake van is, omdat de er voor het zakelijk gebruik naar het daadwerkelijk gebruikte vloeroppervlak gekeken wordt. Als je zegt dat je waarschijnlijk maar één verdieping gebruikt, dan blijf je nog steeds tussen 10% en 90% zakelijk gebruik (de rest staat 'privé' leeg), waardoor je niet kunt heretiketteren. Het huis blijft daarmee privé. Ik gok overigens dat het voor jou persoonlijk niet al te veel uitmaakt, want ook privé heb je recht op (bepaalde) kostenaftrek. Gedurende een aantal jaren mag je immers voor beide huizen hypotheekrente aftrekken. Die aftrek zit dan alleen in je belastingaangifte en niet in je onderneming. Die hypotheekrenteaftrek is weliswaar beperkt door het eigenwoningforfait, maar aftrek in de eenmanszaak wordt beperkt door de mkb-winstvrijstelling.

In het algemeen niet, lijkt me zo. Lingerie is nou niet iets dat (nagenoeg) alleen tijdens het werk gedragen kan worden. Maar misschien valt er nog een mouw aan te passen door er een een logo van het bedrijf van 70 cm2 op te naaien? ;)