TwaBla

Mijn broer teelt tomaten. Als het druk is, helpen we een handje mee. Hoe we dat moreel verantwoorden? Het is familie. Je kan nog meer morele vraagtekens plaatsen. Hij heeft een pensioen: is dat geen valse concurrentie? Hij verkoopt op internet: is dat niet gemeen tov winkeliers die huur moeten betalen? Hij vraagt gratis advies op een forum. Je kan ook morele vraagtekens plaatsen bij tweeverdieners. Bij echtgenotes die een winkeltje openen. Bij de verkoop van buitenlandse producten. Is er geen Nederlands product? Allemaal leuke paradoxen. Zullen we nu weer aan het werk gaan?

Het betreft twee boekjaren, dus er is van twee jaar een winst- en verliesrekening gemaakt. Is jouw winstaandeel uitgekeerd? Was jouw winstaandeel groter dan de aflossing van de lening? Heb je in de zaak gewerkt? Heb je daar iets aan verdiend?

Jij hebt (op papier) geld geleend van de oprichter om je in te kopen als vennoot en die lening heb je in de afgelopen twee jaar terugbetaald? Is dat in mindering gebracht op jouw 50/50 aandeel in de winst of heb je echt betaald? De overeenkomst was voor twee jaar en zou opnieuw ter sprake komen na afbetaling van de lening. Wat zeg je achteraf over zo'n overeenkomst?

Een sinaasprilletje dus. Een nuttig medicijn, verpakt in een suikerlaagje. Waarom kan dat niet met open vizier? Het zijn leuke projecten. Rotterdam transformeert oude kantoren en scholen en ziekenhuizen, vindt nieuwe functies voor industrieterreinen en havenkades. Rotterdam heeft ondernemende ambtenaren die de markt op gaan en starters helpen. Allemaal goed nieuws. Maar dan gaan ze een bloggert inhuren om stiekem pr te bedrijven. Ik herkende de copywriter-speak al. Bah, wat armoedig.

Zou ook een gevalletje van clientelisme kunnen zijn. Vroeger was Nederland gebouwd op zuilen. Dan was de katholieke wethouder bereid om met de katholieke ambtenaren de andere kant op te kijken als de katholieke ondernemer regels en procedures wilde omzeilen. Dat kan natuurlijk anno 2015 niet meer. Nu is daar een bureau voor waar alle ondernemers welkom zijn.

Goh, waarom gaat er nou ineens iemand Rotterdam als ondernemersgemeente promoten op HL en Hallo! tegelijk? Het is zo ongeveer elke keer raak: als een onbekende persoon een warrig verhaaltje indient, zit er een reclamebelang achter. Blijkbaar heeft het meldpunt een bloggersbudget.

Bedoel je die kersen die jij koopt in zo'n kraampje in een oude boomgaard? Dik kans dat daar een handelaar staat die huur betaalt voor de oude bomen... Nederland consumeert circa 10.000 ton kersen per jaar. De helft daarvan wordt geïmporteerd. En de helft van de import komt uit Turkije. Dat is de grootste kersenproducent ter wereld. Maar er wordt dus al jaarlijks 2,5 miljoen kilo kersen uit Turkije naar Nederland verscheept. Dus we hoeven voor Dinatello het wiel niet opnieuw uit te vinden. ;)

Je kan het ook een fan-club noemen. Fan werft likes. Fan werft fans. En fans worden beloond. Daar zijn systemen voor en daarin is geen sprake van 'loon' maar van 'loyalty'. Zijn spaarzegels stukloon? Zijn bonuspunten belastbaar? Moet je sociale premies afdragen over koffiezegels? Is 'abonnee werft abonnee' een arbeidsovereenkomst?

HL spreekt over leden maar is geen vereniging. Bij ICT Waarborg is vrij snel te vinden hoe de steel in de vork zit. Deelnemers is een beter woord. ;)

Die uitspraak mag aanleiding zijn om voorzichtig op te treden. Het is een eigenaardig oordeel waarbij schijnbaar niet alleen gekeken is naar de overeenkomst van de namen (die op zich niet onderscheidend zijn) maar ook naar de presentatie in de markt die het verwarringsgevaar vergroot. Volgens mij zou deze uitspraak bij een serieuze toetsing geen stand houden, laat staan dat-ie jurisprudentie oplevert. Juristen plaatsen ook vraagtekens. Maar ik zou geen agressieve .nl of .com voor de voeten gaan lopen. ;)

Je hebt helemaal gelijk. ;)

Nee. Een merkregistratie beschermt het merk, niet het idee. Ik mag een koffiezaak beginnen, maar ik mag de naam Starbucks niet gebruiken. Je kan je idee dus niet beschermen, wel je naam.

Klinkt naar een stageair.

Dat mag. Een ontwikkelaar die al in de industrie zelf actief is, kan ik niet beter wegwijs maken dan contacten in de industrie zelf. Ik zou een nieuw concept (potentieel nieuwe productgroep) niet willen uitbouwen met een willekeurige ondernemer of adviseur die een haalbaarheidstudie doet, maar met iemand die de sector kent. Het wemelt van de ambachtelijke brouwers, ciderpersers en medevergisters, maar ze lopen allemaal tegen dezelfde bottlenecks in distributie aan.

Als het een totaal nieuwe manier is, dan heb je een uitvinding. Er zitten verschillende uitvinders op dit forum die je de weg kunnen wijzen. Als het geen nieuwe manier is, dan heb je eigenlijk niet zoveel. Ik vraag me al jaren af waarom ze geen margarine of pindakaas in een deodorantroller doen; handig voor boterhammen. Maar dat is geen uitvinding. Gewoon een andere toepassing van een bekende techniek. Succes. ;)

Vandaar (vrouwen) dat Heineken de laatste jaren in cider investeert en inmiddels met 25% wereldmarktaandeel marktleider is. Zoals je weet gaat het om enorme volumes die met geweld door de grote distributiekanalen geduwd worden. Bij frisdrank idem. Bekende case uit de markt is Redbull, dat via alternatieve kanalen (tankstations, kazernes) voet aan de grond kreeg. De eerste vraag nadat een 'nieuwe' productgroep ontwikkeld is, wordt dan ook: hoe kan je die onder de aandacht brengen bij een potentiele gebruikersgroep in een distributiekanaal dat nog niet geblokkeerd wordt door de grote merken? Dan kan een joint-venture een goede aanlooproute zijn. Wie levert de cider van IKEA? Zijn er modezaken die lifestyle-drinks verkopen? Test met een partner, bouw samen volume op en zet pas later een eigen premium-label in de markt.

Productontwikkeling is een relatief simpel verhaal in vergelijking met marketing en distributie. Een haalbaarheidsstudie klinkt spannend, maar ik denk dat je meer gebaat bent met een goede scan van vergelijkbare lanceringen. Welke drankjes zijn de afgelopen twintig jaar met succes op de markt gezet door een startende ondernemer? Welke drankjes zijn onderweg gestruikeld? In Zuid-Europa hebben ze al twee eeuwen ervaring met vrouwendrankjes: zoete wijnen en kruidenelixers. En onze eigen advocaat mag er ook wezen. Maar dat terzijde. Volgens mij ontdek je dat de kans op een geslaagde lancering vanuit het niks tamelijk laag is. En dat je niet meteen over de wereldmarkt moet gaan fantaseren, maar dat in eerste instantie een kleine en gerichte lancering beter is. Met 'gericht' bedoel ik: geen massadistributie, maar via restaurants of via theaters of via festivals of via strandtenten of via partyselling. Alternatief is dat je op productontwikkeling mikt en het concept verkoopt aan een producent (met toegang tot marketing en distributie). Ik zag deze week diepvriespremixdrinks in zuigzakjes bij Lidl voor iets meer dan een euro. Een dubbeltje voor de inhoud, een dubbeltje voor de verpakking en de rest voor accijnzen. Iemand maakt die dingen. Praat eens met de industrie!

In een vergelijkbaar geval heb ik de teksten van de 'algemene voorwaarden' van mijn opdrachtgever handmatig aangepast op zo'n manier dat ze een stuk redelijker waren en die versie getekend terug gestuurd. Mijn versie is hun archief ingegaan. Je krijgt doorgaans maar één document dat jij moet tekenen, wat al suggereert dat de 'overeenkomst' nogal eenzijdig is. De opdrachtgever (het bemiddelingsbureau) geeft je niet een kopie met hun handtekening. Mijn redenering was: als ze ooit een beroep doen op die voorwaarden, moeten ze een versie tevoorschijn halen met mijn aanpassingen. Die ze dus blijkbaar nooit serieus bekeken hebben. In dit geval (nu de vraagsteller al bij de klant zit) zou ik het bureau melden dat hun voorwaarden onredelijk bezwarend zijn. Dan moeten zij kiezen: de opdrachtnemer op non-actief zetten of opnieuw onderhandelen. Wie als zelfstandige (zonder personeel) opereert, moet ook zelfstandig stelling durven nemen. Sterkte!

Dat is het Mars-verhaal. Vader verkocht chocoladerepen in de VS maar gaf zoonlief geen ruimte in familiebedrijf. Die emigreerde naar Europa (eerst Engeland, later Veghel) en zette een vergelijkbaar bedrijf op. Met chocoladerepen, en later rijst en hondenvoer. Mars II werd zo groot dat het Mars I kon overnemen. Zelfde verhaal met Bosal, alleen doen die in uitlaten. Zoonlief kwam vanuit Zuid-Afrika terug naar Europa, om in Belgie te belanden. Kun je op kleine schaal kopiëren. Zonder ruzie te maken. ;)

Naah. Alle indicaties van een vervelende vader-zoon competitie. Vader wil overdragen, maar kan niet loslaten. Zoon wil voortzetten, maar durft zich niet te verzetten tegen autoriteit. Broers zetten zich bovendien tegen elkaar af: Abel en Kain. Good-son, bad-son scenario. Aanloop naar drama. Dan is afstand beter. Vogeltje vliegt uit. Zoon staat op eigen benen. Krijg je zelfvertrouwen van. En kun je op gelijkwaardige basis opnieuw een relatie opbouwen. Familie-relatie en wellicht ook werk-relatie later.

Wellicht is het argument prior art te gebruiken tegen een al te brede NDA. Jij kan mij niet beletten om iets nieuws te doen, want het idee was al bekend voordat jij mij een NDA liet tekenen. Ik zou wel eens willen weten of en wanneer prior art inzetbaar is in Nederland.

Jij zou de geschiedenis van het bedrijf Mars eens moeten lezen. Beschouw het werk voor je vader tot dusver als een afgeschreven gift en begin voor jezelf. Huur desnoods faciliteiten, koop spullen in, maar laat je niet vastpinnen in een familiebedrijf waar je wel de lasten maar niet de lusten krijgt.

Volgens mij is dit een redelijk bekend probleem bij outsourcing en shared service centers. Je zou verwachten dat iemand die afdelingen overneemt van grote bedrijven bekend is met de oplossingen in dit domein. Grote bedrijven willen kosten besparen, en zijn bereid daarvoor te investeren. Daar zit de beste bron van financiering. Dat kan op allerlei manieren, via joint-ventures of garantstellingen. Sterker nog: zulke uitbesteding vindt doorgaans plaats op basis van stevige overeenkomsten, zeker als er personeel meegaat. Nogal wiedes dat die betalingszekerheid verwachten. Dit is gebeurd bij bedrijfskantines, postkamers, automatisering, salarisadministratie, training, wagenparkbeheer etc. (ben het met de vraagtekens van John B eens)

De algemene voorwaarden van de meeste stocksites met gratis graphics kun je met een korreltje zout nemen. Wie gaat dat controleren? Dat materiaal circuleert vaak al decennia - voor het internet had je sticker- en afwrijfvellen. De kosten van 'het bureau' bestaan uit ontwerp en vooral materiaal- en drukkosten. Er zijn veel drukkers die een studiootje hebben dat 'logo's' erbij doet. Aan de onderkant van de markt wemelt het van de prutsers en ritselaars. Welkom in de knip- en plak-economie! Wordt pas echt grappig als ze mekaar voor de rechter gaan slepen. Daar komt het echter ook niet van. Dus gewoon schade nemen en opnieuw beginnen (als je stickers op zijn).

Mijn advies: zet een link naar je website in je signatuur (via 'mijn profiel') en suggereer aan de mods dat ze van al die Amazon-vragen een verzameltopic maken. Dat is een verrijking van dit forum, waar jouw ervaring een prima bijdrage kan zijn. Heb je meteen meegemaakt dat links in je reactie verwijderd worden. ;) Reclame in je handtekening is wel toegestaan, mist je het binnen drie regels houdt.