Meer info Akkoord

Let op: deze website vereist cookies om volledig te kunnen functioneren.

Met de nieuwe Telecomwet die begin juni 2012 van kracht is geworden, is elke website wettelijk verplicht jou als gebruiker te informeren over de aard van de geleverde cookies en toestemming te vragen voor het gebruik hiervan.

Higherlevel.nl maakt gebruik van zogenaamde noodzakelijke cookies die nodig zijn voor het gebruik van de website en het forum, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen en je voorkeuren te onthouden. Daarnaast worden cookies gebruikt voor het bij kunnen houden van het aantal bezoekers en andere gegevens (dit doen wij via Google Analytics).

Met het accorderen middels onderstaande knop ga je akkoord met het ontvangen van alle cookies die nodig zijn om Higherlevel.nl optimaal te laten werken.

Om Higherlevel.nl te bezoeken zijn deze cookies benodigd. Wanneer je ze niet accepteert, kun je helaas Higherlevel.nl niet bezoeken.

Ik wil geen cookies Ik ga akkoord en wil naar Higherlevel.nl!

QuDo

Goh... en ineens was ik de BAAS!

Gepubliceerd op 18 december 2009 | 12 reacties | Ga naar het bijbehorende forumtopic

Na een aantal jaren een winkel gedraaid te hebben en het door drukte het eigenlijk niet meer alleen aan kon, begon ik na  te denken over de vraag of ik personeel nodig zou hebben. Toch niet heel gemakkelijk. Kom op zeg! Ik ben maar een kleine, startende ondernemer, vind het leuk wat ik nu doe, en wil eigenlijk ook niet “groots” overkomen als “die meneer met personeel”.

Nog een half jaar laten sudderen, totdat er, zeker op een drukke zaterdag, steeds meer klanten wegliepen omdat men te lang moest wachten. Ik deed natuurlijk alles nog alleen: advies, verkopen, kassa en inpakken. Niet meer dan normaal, dacht ik.

Vrij snel zagen ook klanten in dat het zo niet verder door kon gaan, en plotseling stond er op een mooie zaterdagmiddag om 16.55 uur een moeder met een meisje in de winkel. Moeder had de laatste maanden gezien hoe druk het werd, wist dat dochter een baantje zocht, en, heel grappig, maar nu ik zelf dochters heb heel herkenbaar, vertrouwde (!) ze mijn bedrijf genoeg om dochter te laten solliciteren.

Jongens, jongens, wat was ik trots ! Er kwam iemand solliciteren! BIJ MIJ!! Voor ik het wist, had ik het meisje als zaterdaghulp aangenomen. Zonder nadenken. Maar ik was nu (egostrelend) potverdikkie wel iemand met personeel!! Hah!

Zie je nou wel, dat die kleine jongen groot kan worden?!
Dit eerste meisje is 6 jaar in dienst geweest. Heeft heel de verdere groei van mijn bedrijf meegemaakt, en in de loop der jaren is ze uitgegroeid tot een echte rechterhand. Dit meisje was ook erg nauw betrokken bij mijn privé-leven. Een meisje wat nog erg bleu is qua verkoopervaring maar ook qua levenservaring, deel je op een zaterdag veel mee. Zij liet foto’s zien van haar vakantie, ik vertelde over mijn gezinnetje. De band met haar was erg intens. Zoals ik al zei, bloeide het kleine meisje op tot een volwaardige medewerkster die mijn bedrijf compleet kende, alle ins en out wist, en waarop ik volledig kon vertrouwen!

Na de verhuizing van een C3 locatie naar een A1 locatie ging het snel: ook op de doordeweekse middagen kwamen er dames bij, en het zaterdagteam werd uitgebreid naar 3 man. Euh... dames dus!

Op dat moment gebeurt er ook iets met jezelf. Je bent niet meer alleen maar ondernemer... nee, je bent nu ook baas, en  coach en manager!

Je hebt je personeel dusdanig opgeleid, dat zij zelfstandig kunnen opereren. Die eerste middag vrij (zogenaamd) is ongekend! Maar... waar je voor moet oppassen: Het kan er ook insluipen, om “lui” te worden:
“Och, de dames zijn er, ik kan gerust een uurtje later beginnen/een uurtje eerder stoppen.” Goh, en nou net in dat uurtje komt die héél speciale klant, die naar de eigenaar vraagt, en verbaasd is dat die er niet is...

En blijf ook voor ogen houden, hoe goed en betrouwbaar je personeel ook is, HET IS NOG STEEDS NIET HUN TOKO! Zij staan er gewoon voor het geld. "Ja, nee, da’s niet waar, mijn personeel niet!" Wel waar. Hoe goed ze het ook met je voor hebben, ZIJ gaan ’s avonds naar huis en laten de tent achter zich. Jij niet. Klaar. Geen discussie over mogelijk. En mijn personeel was echt hun gewicht in goud waard, maar dat is gewoon realiteit.

Maar in de loop der tijd verandert er bij jezelf ook iets. Je krijgt verantwoordelijkheden:  je moet salarissen uitbetalen, op tijd zelfs... wanneer je niet voldoende aanstuurt, gaat men hun eigen plan trekken, en raak je het overzicht kwijt. Je bent niet meer die goedzak, waarmee je een biertje gaat drinken na de koopavond. Nee... Je bent ineens de baas... brrrr...

En denk ook aan de andere aspecten die er bij komen kijken:

  • Verzekeringen
  • Pensioenen
  • Bedrijfsspaarloon regelingen
  • Zwangerschappen
  • Ziekte
  • Iemand blijkt alsnog onbetrouwbaar: hoe daarmee om te gaan?
  • Wie berekent salarissen / vrije dagen / zorgt voor salarisstroken / jaaropgaven / kosten hiervan?
  • Vakantie? Vrije dagen?
  • Privé-relaties die beëindigd worden. Huilen. Ben je nu baas, manager, of stuur je ze naar huis? Wie betaalt die uren? Ze is in principe niet vrijwillig naar huis gegaan...

    Allemaal voorbeeldjes, en zo nog tientallen te noemen, om wel of geen personeel aan te nemen. Je leert ermee omgaan. Voor de één is het een gezellig team wat samen de toko runt, voor de ander is het allemaal strakker geregeld.

    Ook al ben je een leuk en gezellig team, zorg in ieder geval voor een degelijk contract en een goede salarisafhandeling (zoals salarisstroken, overuren en  jaaropgave).

    Persoonlijk vond ik dit een gigantische overgang. Een winkel waar iedereen door de eigenaar geholpen werd, naar een flinke zaak met personeel, waardoor het, hoe je het ook wend of keert, het allemaal onpersoonlijker wordt.  Men wordt namelijk niet meer geholpen door de eigenaar zelf, maar door “een meisje achter de kassa” . Je verliest hierdoor klanten, maar aan de andere kant, wordt “dat meisje” ook een vertrouwd gezicht.

    Je ontkomt er ook niet aan soms de verkeerde aan te nemen. Tja... En dan is het dus goed, je zaakjes goed geregeld te hebben!

    Ik mag in mijn handjes knijpen: in 8,5 jaar tijd is er maar 1 persoon opgestapt, die anders diezelfde middag haar ontslag had gekregen. Zoals gezegd is het eerste meisje iets meer dan 6 jaar in dienst gebleven, en voor de rest heb ik nooit geen verloop gehad.

    Mits je ze goed opleidt, verdient personeel zichzelf in goud terug. Maar de baas zal altijd en eeuwig aanwezig moeten zijn, hoe goed zijn personeel ook is, het ís en blijft zijn toko!

    “ik gun u veel personeel” (m.a.w. ik gun u hiermee veel sores toe), een veelgehoord grapje, is gelukkig niet voor iedereen weggelegd. Zorg dat de contractuele zaken op orde zijn, en je kunt veel plezier hebben van je personeel, en zij van hun baan!

    QuDo

    Een (intussen) zeer gedreven (ex-) ondernemer die anderen wil behoeden voor fouten en obstakels tijdens het proces je bedrijf te staken.

    Meer columns door QuDo

    12 Reacties

    Heerlijk stukje, lekker zonder veel problemen!<br />Ik word hier vrolijk van en ik denk dat u helemaal op uw plaats zit qua ondernemer!<br />Ik zou dit stukje aan mijn personeel laten lezen als ik u was, op die manier kunnen ze zien waar u allemaal rekening mee moet houden en niet minder belangrijk, hoe u ze waardeert.<br />Een complimentje werkte voor mij toen ik voor een baas werkte beter dan een standje.<br />Volgens mij swingt uw winkel en een goede sfeer hebben klanten ongemerkt heus wel door!<br />Goede zaken gewenst! Joop<br />
     
    Leuk stuk Marcel! Nog niet herkenbaar, maar ik kan me e.e.a. zeer goed voorstellen!
     
    Leuk stuk!

    Moest ook even denken aan toen ik de eerste aannam, was echt heeeeeel trots. Ik heb erg jong personeel en had hetzelfde trotse gevoel toen een van mn werknemers zijn Opel ging inruilen voor een BMW en later toen een van de gasten op zichzelf ging wonen loop je toch wel met een grote grijns rond op de housewarming.

    Heb ze wel direct op de loonlijst maar laat het administratiekantoor verder alles regelen.

    Anyway, was echt even leuk leesvoer  
     
    Wat een leuk stukje   Mazzel hoor, meteen een goed persoon in dienst....
     
    Heel herkenbaar en waar, veel werkgevers hebben geen idee hoeveel invloed zij hebben op iemand van 16/17 jaar.
    Met het personeel die we vanaf die leeftijd in dienst hebben gehad hebben we nog steeds contact.

    Reusje, als je reageert, voor je eerste column. 
     
    Bedankt voor de leuke reactie's !

    En zeker fijn om te horen, dat het zo prettig leesbaar is.....!

    Tot slot een kleine aanvulling....:

    Ik kreeg afgelopen dinsdag mijn eerste kerstpakket in bijna 10 jaar. Aan de ene kant erg leuk nu eens te krijgen, aan de andere kant vond ik het ook jammer.... Ik bedacht me namelijk ineens hoe leuk wij het vonden jaarlijks voor de dames hun kerstpakketten samen te stellen.

    Dan weer eens een winterpakket met wollen sjaal, handschoenen, muts en een lekker drankje   , ander jaar een spellen pakket. Was ieder jaar weer erg leuk om de reactie's te zien !

    En dat miste ik ineens een beetje...

    Marcel
     
    Ik heb nog geen kerstpakket gehad Marcel, dus ...   
     
    Goed verhaal Marcel.
    Om zo'n goede werkomgeving en sfeer te creëren dat de medewerkers zo lang bij je blijven werken is wel een gave en dat zegt wel iets over jezelf.

    Geniet maar even van je kerstpakket, wie weet moet je het in de toekomst ooit weer zonder doen?
     
    Joost Rietveld
    Moderator

    denarius
    Hey Marcel man,<br /><br />Wellicht geen personeel meer nu, maar wel weer bezig met wat je goed kunt en dat zonder dat jij personeel van een ander bent. Ik neem mijn pet in diepe buiging af.<br /><br />Lekker stukje enne, ik lees "ik wens je veel personeel toe" toch net even anders:<br /><br />Succesvol bedrijf dat gegroeid is en de eigenaar in staat stelt te genieten van de andere mooie dingen in het leven, zoals kinderen  <br /><br />ciao
     
    Mooi leerzaam stuk! Inderdaad goed leesbaar, je kan je helemaal inleven.<br />Nog een paar van deze columns en je kan een boekje samenstellen...<br />Om met Barry te spreken; Vooral doorgaan!
     
    Hans van den Bergh
    Ambassadeur

    jhvdb
    Leuk te lezen dat je een persoonlijke geschiedschrijving benut om zo'n beetje alles te beschrijven wat bij de rolwisseling van éénpitter naar ondernemend manager met personeel  komt kijken. Veel ex-éénpitters die al jaren personeel hebben, kunnen hier veel van leren, chapeau!<br /><br />Succès en groet,<br /><br />Hans
     
    Ik zal nooit vergeten hoe ik me voelde toen ik mijn eerste werknemer vertelde dat ik afscheid van hem moest nemen. Ik had tranen in mijn ogen en hij ook. Mooi moment was dat wel.
     
  • Om een reactie te plaatsen moet je ingelogd zijn

    HIGHERLEVEL.NL COLUMN

    DGA met schuld aan eigen BV >500k wordt belast in box 2 vanaf 2022* en meer...

    Joost Rietveld

    Joost Rietveld | 44 reacties

    *Om met de asterisk te beginnen: het is een wetsvoorstel, nog geen realiteit. Rutte III is op stoom en trekt daarmee een gordijn van rook op. Het is prinsjesdag en...

    Column insturen?

    Heb je een interessant artikel geschreven over innovatie en/of ondernemerschap?

    We publiceren hem graag!

    COLUMNISTEN

    Deze columnisten hebben dit jaar columns voor Higherlevel.nl geschreven:

    Ontmoet andere HL-leden!

    Kom met andere HL-leden bier proeven bij Jovius
    26 oktober 2018, 11 HL-leden aanwezig

    Partners

    HL wordt gefinancierd door

    Volg ons