TwaBla

Jij verkoopt schoenen en wil ze in Bv Rusland gaan verkopen. Je betaald een klein bedrag opstart kosten en een vast bedrag per verkoop welke van mijn activiteiten afkomen. Dat is het. Ik snap het nog steeds niet goed. Ik verkoop schoenen (of ondergoed) en dan betaal ik jou een klein bedrag voor de opstart en vervolgens een bijdrage per transactie of per lead (iemand die via jou x mijn site bezoekt). Wat doe jij daarvoor?

Als die goeie vriend nou zelf reageert, hoef jij geen links naar zijn website te plaatsen. Scheelt een boel gedoe over wel-of-niet spam.... ::)

Dus wat gesuggereerd wordt - dat er grote surplus partijen op de markt gebracht worden, desnoods in verre markten - is niet waar. Dat zou zo maar eens een mythe kunnen zijn die door namaakhandelaren in de wereld gebracht wordt. ;)

En wat is jouw bron? Waar haal je dit vandaan?

Namaak oftewel counterfeits zijn een lastig domein in webretail. Veel kleinere webwinkels (maar ook grote retailers) willen bekende merkproducten leveren, maar liefst onder gunstige inkoopvoorwaarden. Ze komen dan terecht bij leveranciers die partijen aanbieden van niet altijd even duidelijke herkomst. Het kan parallelimport zijn binnen de EU, bijvoorbeeld van retailers of groothandels die overschotten willen dumpen. Soms zijn het zelfs de merkleveranciers zelf die op deze manier van overproductie willen afkomen. Het kunnen ook authentieke partijen zijn die van buiten de EU geïmporteerd worden. Die mogen doorgaans niet zonder instemming van de merkeigenaar verkocht worden. Het kan ook 100% namaak zijn. Daar treden de merkeigenaren meestal streng tegen op, want je hebt als handelaar een onderzoeksplicht. Maar er bestaat nog een andere categorie. Ik kom incidenteel verwijzingen tegen naar zgn surplus production. Deze overproductie ontstaat als een merkeigenaar opdracht geeft aan een fabrikant om een X hoeveelheid items te maken en leveren, maar die fabrikant produceert extra. Het zou voorkomen dat per contract wordt overeengekomen dat deze overproductie verkocht mag worden, bv onder een andere naam of in geselecteerde markten. Helaas kan ik voor deze verwijzingen geen goede bron vinden. Vandaar mijn vraag aan mensen die de productiesector in China, Vietnam, Bangladesh of Turkije een beetje kennen: is dit een mythe of is er een grond van waarheid?

Dus de statutair directeur leent geld aan zijn eigen bedrijf uit tegen lage rente en zonder zekerheid?

Voor verspillingen die hogere kosten/lagere inkomsten met zich meebrengen, kan de markt wel een antwoord vinden. Er zijn echter ook talloze situaties waarbij de markt verspilling veroorzaakt. Een paar generaties geleden waren meubels, huishoudelijke artikels en zelfs kleding erfgoederen. Die gingen generaties mee. Nu kun je elk seizoen nieuwe schoenen, nieuwe broodroosters. mobiele telefoons en meubels kopen. Hoe ga je die 'verspilling' via de markt terugdringen? En welk concurrentievoordeel levert het op? Of is recycling met zijn enorme retourstroom een duurzaam alternatief?

We kunnen lang praten over maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar de markt pakt niet alles op. Bedrijven zijn gevoelig voor ingrepen die kosten besparen, dus bv energiebesparende maatregels die op den duur een roi opleveren, worden wel gerealiseerd. De rest moet afgedwongen worden, oa door de kosten voor ongewenst gedrag te verhogen. De verpakkingstaks is een goed voorbeeld, maar volgens mij wordt een combinatie van belastingen en subsidies ook gebruikt om waterbeheer te verbeteren. Bedrijven zijn uiteraard ook gevoelig voor reacties uit de markt. Zoiets als kinderarbeid wordt met hulp van actiegroepen (NGO's) redelijk door de markt geregeld, en dat begint ook een beetje effect te hebben op de inzet van sweatshops (slechte arbeidscondities in verre productielanden) en duurzaam hout, maar de overheid kan een rol spelen door transparantie te bevorderen. Denk bv aan aansprakelijkheid voor kennis mbt grondstoffen en ingrediënten ikv REACH. Zelfregulering kan helpen, maar is geen alternatief voor overheidsinvloed. Je krijgt van die nette herenaccoorden waar cowboys totaal lak aan hebben. De naleving wordt gevolgd door van de eigenaardige committees die nauwelijks sancties kunnen opleggen. WalMart, IBM, Tesco, Aldi en AH doen niet aan zelfregulering; zij gebruiken hun positie als ketenregisseur. Juist omdat deze bedrijven errug groot dreigen te worden en discutabele machtsposities innemen, willen ze graag de aandacht afleiden door initiatieven te nemen die iets voorlopen op overheidsbeleid. Het is mooi meegenomen, maar de overheid moet zijn eigen agenda blijven zetten (vanuit de politieke arena) en gewoon strak beleid voeren.

Toch nog even doorgezocht. In Thail is Dutch Lady tijdelijk van de markt gehaald omdat producten met melamine besmet waren. De productie was (deels) uitbesteed naar China. Dutch Lady is eigendom van FrieslandCampina. Komt dicht in de buurt. Overigens zijn in 2008 ook bepaalde varianten M&M's en Snickers van de markt gehaald, die gelinkt werden aan ingredienten uit China.

Het is hier geen rechtbank hoor. Registratie ter kwader trouw geldt voor merknamen, niet voor domeinnamen. Dat er meerdere concurrenten bij betrokken zijn, is waarschijnlijk ook niet van belang. Wat telt is of degene die voor MerkXennogwat reclame maakt een wederverkoper is die op legale manier aan zijn handel gekomen is. Dan is het merkrecht namelijk uitgeput. Maar Domeinjur heeft vast meer info.

1. Lees het topic over merknamen, handelsnamen en domeinnamen 2. check de registers of de naam al in gebruik is door een concurrent of voor een verwante categorie 3. zo niet, registreer de domeinnamen 4. voor de zekerheid: registreer de merknaam (dat neemt ca drie maanden in beslag en biedt derden gelegenheid in oppositie te gaan)

Terug naar het topic. De vrees voor verspilling komt wat krampachtig over. Natuur is een enorme verspiller, en tegelijk gaat er niks verloren. Daar zijn wij onderdeel van en uiteindelijk ondergeschikt aan. Als ik een avond ga dansen, sta ik enorm veel geld en energie te verspillen. En dat allemaal met het vage vooruitzicht om ooit nageslacht voort te brengen. Een bezoek aan de spermabank heeft een veel hoger rendement. Het is uiteindelijk weloverwogen zelfbelang dat we zo omgaan met onze omgeving dat we daarvan kunnen blijven genieten en ons nageslacht na ons. Of duurzaamheid een concurrentievoordeel oplevert, moet nog maar blijken. Er is een noodzaak, en dus is regulering voor een level playing field wenselijk. Want uiteindelijk dragen containers vol wegwerpproducten uit het Verre Oosten en vrachtvliegtuigen vol vers fruit niet zoveel bij aan ons welzijn. Maar ik zou niet teveel op de markt vertrouwen. Wel op de natuur. Die corrigeert onze fouten vanzelf. Desnoods ten koste van de mensheid.

Goed nieuws. Nu die andere 999 gevallen van miscommunicatie nog. Incassobureau afzetten, rechtszaken staken en fris opnieuw beginnen met een eerlijke service die transparant overeengekomen wordt. Wordt het de grootste internetgids voor alle bedrijven in Nederland met alleen maar positieve reviews!

Nog even doorlezen, dan kom je vanzelf aan de hoofdstukken toe over kwalitatief onderzoek, gedragsonderzoek en neuromarketing. Goed kijken wie daar actief in is, dan vind je vast potentiële stage-adressen (Motivaction?) en kan je wat praktijkervaring opdoen. Loop je misschien tegen een baan aan. Kan je een paar jaar echt in de praktijk werken en van daaruit een gat in de markt aanboren. Eerst lopen voordat je gaat rennen. Succes! ;)

Hoe doet Zazzle dat, en Spreadshirt en al die anderen?

Heb een jaar of twee geleden wat alternatieven afgebeld: OV-Reclame: Adverteerders betalen vijftien tot twintig euro om een week lang hun affiche in bus of tram te laten zien, met een minimale afname van vijftig stuks. Narrowcasting: vier weken lang een kort spotje bij een tankstation om de hoek (135 euro) of een McDonald's-vestiging in de buurt (813 euro). Toiletaffiches: per locatie kost dat 45 euro voor twee weken, met een minimale afname van tien stuks. Bioscoopreclame: de klassieke dia’s zijn veelal vervangen door animaties waarmee lokale ondernemers ook tijdelijke aanbiedingen en acties onder de aandacht kunnen brengen. Voor een paar honderd euro draait die lokale campagne bij een bioscoop om de hoek. Vier weken in vier zalen in Zwolle kostte ca 750 euro. Taxireclame: een slordige 2500 taxi's in Nederland kunnen voorzien worden van reclame op hun flanken of op het dak, en ook dat medium laat zich lokaal inzetten

Wat is het motief voor deze aandeel(ver)koop?

Dit is zo'n ondoordacht plan (volledig aanbod van verschillende supermarktketens op één website, met actuele prijzen en aanbiedingen)(beginnen in één regio en dan franchise voor bezorgdienst) dat het gewoon op slot kan vanwege tijdsverspilling.

partyprent ik zou ook iemand naar je teksten in het algemeen laten kijken; die zijn wat moeizaam.

Och, echt erg vind ik het niet. Het is mijn vak. Ik lees ook alle folders die door de deur komen. Ik klik op alle links in de spam in mijn mailbox en vul overal mijn adresgegevens in. Okay, dat was een tikkeltje overdreven. Die spammerts mogen gekielhaald worden.

Duurzaamheid is de strategie, en die is gericht op ‘winnen’. Drie keer gelezen en drie keer geconstateerd dat dit gebakken lucht is. Duurzaamheid is een belangrijke randvoorwaarde, maar net zo min een strategie als werkgelegenheid dat is. Allebei maatschappelijk wenselijk, maar geen winfactoren. Warpraat dus.

Dat is allemaal prachtig en grotendeels waar. Maar nou het dilemma vanuit mijn discipline. Een fabrikant maakt ongeëvenaarde auto's, computers of pindakaas. Alleen verkopen ze die vanuit zichzelf zo knullig. Dus schakelen ze iemand in (uitbesteden) die een betere merknaam bedenkt, een betere positionering, een beter beeldmerk, betere verpakkingen en al die andere marketing-pruttelzooi. En al snel wordt de combinatie van een ongeëvenaard product en goede marketing een succes. Dan is een flink stuk kern toch getoeleverancierd. Ergens moet dat alsnog ingebed worden, want anders zwabbert de commerciële koers op den duur. Dus wil je dat succes verduurzamen, dan moet de marketingkoers in huis vastgelegd worden. Volgens mij is dat dan ook iets dat je bij langdurig succesvolle bedrijven kunt signaleren, groot en klein. Je kan om te beginnen wel marketingexpertise inhuren, maar naarmate je groter wordt moet je een flink stuk van die kennis internaliseren - simpelweg omdat je voor zoiets belangrijks niet afhankelijk kan zijn van toeleveranciers. En misschien kan dat in andere disciplines ook wel. Je IT, je loyaliteitsprogramma, je service, je website, etc...

Yep, Sanoma doet dat binnen zijn eigen netwerk en de laatste keer dat ik Michiel Buitelaar sprak was hij van plan die expertise en diensten aan derden aan te bieden. Zou me trouwens niks verbazen als daar inmiddels brokers voor zijn. Maar het meest logische is dat het inderdaad Google is die gewoon met al die partijen banner-deals heeft: remarketing inderdaad. Toch wel eng.

Een week geleden heb ik een paar Palladium-schoenen bekeken bij Schuh.com en sindsdien duiken banners van die aanbieder zo ongeveer op elke derde pagina op die ik bezoek. Hellup! Dat is dus behavioral targeting. Ik weet dat Sanoma op dat spoor zit en de Telegraaf, maar blijkbaar zijn de banner-netwerken verder gekoppeld en inmiddels ook over de grens actief. En omdat ik interesse getoond heb in die schoenen, betaalt Schuh nu ongeveer een derde van alle websites die ik bezoek om me dezelfde banner met dezelfde schoenen te tonen. Dat is geen stealth marketing maar stalk-marketing. Weet iemand hoe dat zit: die verwevenheid van de netwerken? En wat lever dat op voor site-owners? Verdienen die aan mijn eyeballs of pas als ik dan uiteindelijk toegeef en koop...

Lang, lang geleden is dat met sponsoring van KPN en de gebroeders Baan (Silicon Polder Fund) ook geprobeerd: de Internet Business Competitie. Dat was wel een leuk initiatief. Businessplannen op een paar A-viertjes, een presentatiedag met bezoek van investeerders en uiteindelijk een hoofdprijs en een zoen van Maurice de Hondt. Ik heb daar zelfs wel eens een prijs gewonnen; een grote cheque op A2-formaat. Helaas, toen ik hem wilde verzilveren bleken zowel KPN als Silicon Polder Fund van niets te weten. Toch een goed idee om dat weer eens opnieuw te beginnen. ;D