TwaBla

BViT heeft vier incubators (hoewel Utrecht dakloos is) waar een aantal werkplekken à 50 euro per maand beschikbaar zijn voor plannenmakers. Werving voor die plekken gaat via Nebib, het persoonlijke netwerk van Nils. Daar blijkt het animo voor zulke plekken echter gering. Nebib is zelf de bottleneck, zo zou je kunnen concluderen, maar het alternatief is ook niet zo aanlokkelijk. Een meer actieve werving levert waarschijnlijk een stortvloed aan reacties op, en dan wordt de selectie weer zo zwaar. Daarmee is de bal terug bij Nils. Misschien moet je zulke werkplekken niet verkopen, maar uitloven als beloning voor kansrijke proposals binnen de domeinen waar elk BViT-cluster actief is. En wellicht heeft hij baat bij netwerk-hefbooms. Ook een optie: verlang van planups (dus nog geen startups) dat ze een blog maken over hun ervaringen. Daarin hoeven geen bedrijfsgeheimen ontbloot te worden en ik zie dat ook niet primair als publiek dagboek, maar als document waarmee deze vroege fase beter begeleid kan worden. Als publiek document dragen zulke blogs echter bij aan het begrip voor ondernemerschap en innovatie.

Stapje voor stapje wordt duidelijk waar hier het probleem zit... ;D

Dat is de crux. Een goeie tekst voelt zo simpel aan dat het net lijkt alsof iedereen 'm wel had kunnen schrijven. Geen overbodig jargon, to-the-point en heel zuinig met grapjes en slogans.

Ja, dat klopt, maar de pre-seed incubator heeft die focus niet. Moet gewoon innovatief zijn. Inmiddels ben ik de draad kwijt. Er is een oude sigarettenfabriek omgebouwd tot legbatterij met een goedkope kuikenkamer, maar starters moeten wel draadloze plannen hebben. Of toch niet? Annedien stelde die vraag al eerder: hoe duidelijk communiceren jullie eigenlijk? Is het domein van die BViT bijvoorbeeld bekend?

Een goed geschreven persbericht is overigens wel 150 euro waard, daar niet van.

De primaire bron voor adressen is het Handboek Pers & Publiciteit van Nijgh. Deze uitgever biedt een online zoekfuntie op basis van doelgroep. Ik vond bijvoorbeeld 19 titels voor de ICT-sector. De zoekresultaten leiden naar 19 websites waar actuele adressen te vinden zijn. Da's alweer € 1,90 verdiend. Bij de volledigheid van deze lijst plaats ik echter vraagtekens. Digitale media zoals webwereld zijn niet opgenomen. Dan is er nog Persberichten.com waar je voor negen euro je persbericht kan toevoegen. Daar vind je de kwartaalcijfers van KPN en zulke non-nieuwtjes als PETER KLINCKENBERG EUROPESE PRODUCT MARKETINGMANAGER VAN IMATION’S PERSOONLIJKE DATA-OPSLAGPRODUCTEN uiteraard in kapitalen aangekondigd, waardoor iedereen snapt dat die Klinckenberg enorm uit zijn mond riekt... ;D

Leuke klus voor een HL-stageair. Haal uit het Handboek Pers & Publiciteit alle relevante redactie-adressen voor technostarters en maak een maillist. Vraag Mediahuis een persbericht te schrijven en verzorg de mail via HL. Kosten zijn nu 150 - 58 (vanwege de zelfgeleverde adressen) is ruwweg 100 euro. Of maak ik hier een rekenfout? Nog een dom vraagje: als Mediahuis 150 algemene adressen voorziet van een persbericht, sturen ze dan een email of een fysieke brief? Kan haast niet voor dat budget, echte porto betalen. Is email goed genoeg?

Nils, de Kabelerofabriek is open voor wireless ventures begrijp ik. Daar had het Cutting Eggs-initiatief van Zrski wel in gepast: mobile gaming. Wel grappig ook, cutting eggs in een incubator... ;D

Tools + kennis + contacten = full-service.

Waarom is dit off-topic? Lijkt me ook voor anderen relevant: ondernemersgereedschap! Ik ben geen expert, maar heb een jaartje geleden ook al eens gezocht naar enquete-software, omdat ik een internet survey provider wilde opzetten. Voor eenvoudige enquetes (één vraag) is PollMonkey een leuke gratis (tot n=100) dienst. Je kunt uiteraard meerdere polls koppelen. Is gebruiksvriendelijk en grafisch fraai. Zo heeft god het bedoeld. Gaandeweg je poll kun je eenvoudig upgraden naar een zeer betaalbaar abonnement. Gewoon creditcardno doorgeven; no problemo. Meer complexe enquetes kun je maken met gereedschap dat je via Google aantreft op het zoekwoord 'survey tools', waardoor ik Cool Surveys en Zoomerang vond. Ik heb ze niet beproefd, maar de downside van zulke gratis diensten is soms dat er reclame toegevoegd wordt of dat een email harvester je adressen 'oogst'. Niet goed voor je klantenbinding. 8) Top of the hill (& the bill) is de Noorse online survey tool ConfirmIt van FIRM.

Zoals je uit mijn reactie kon opmaken vind ik MijnWinkel een prima oplossing voor startende internetwinkeliers. Ze bieden een basis-oplossing gratis aan, en doorgroeidiensten tegen betaling. Ze hebben partners ingeschakeld voor design en logistiek. En nu gaan ze die opzet internationaal promoten; net het domein MyShop gekocht. MijnWinkelOnline vraagt 600 euro per jaar voor een dienst die op het eerste gezicht veel minder interessant is. Wil je met beide diensten concurreren, dan is het misschien slim om op één aspect extreem goed te zijn. Maak bijvoorbeeld een gebruiksvriendelijke shop-blog voor winkeliers die hun dienstverlening baseren op dialoog over een special interest. Dan krijg je blogshops voor hondeneigenaars, fietsliefhebbers, chocoholica, shoe-fetisjists etc.

Ties zegt het allemaal heel netjes en aardig, maar iemand die niet de moeite neemt om wat geld opzij te zetten in de tijd dat hij nog een normale baan heeft, lijkt me nou niet de beste investering. Mijn devies: werk een jaar in de nachtdienst bij een productiebedrijf of als postsorteerder en gebruik die inkomsten om overdag je bedrijfje op te starten. Toon wat karakter!

Toch bedoel ik dat vrij serieus. Ik zie mensen aan het ondernemerschap snuffelen omdat ze geen baan kunnen vinden. Werkelozen en vers-afgestudeerden. Een eigen bedrijf vergt echter enorm veel energie en doorzettingsvermogen. Met diezelfde energie had je ook een baan kunnen vinden. Of andersom geredeneerd: kun je geen baan vinden, dan is de kans dat je als zelfstandig ondernemer* overleeft niet zo groot. debate first aid ;) * voorbeeld van het tegendeel: de Hotelbon van Chris Luken

Ooit van OTTO gehoord? Uitzendbureau dat ondermeer Polen en Zuid-Afrikanen inzet. Opgericht door twee groentemannen. Hun website vind je hier en dit is een aardig artikeltje. (edit persoon: even link gefixed)

Een kosten-effectief alternatief voor marktonderzoek is zelf een jaartje of meer bij een trainingsinstituut gaan werken. Desnoods als vrijwilliger, gratis. Doe je bovendien de oh-zo noodzakelijke praktijkeervaring op. Moeilijk om een baan te vinden? Toch doorzetten; een baan vinden is makkelijker dan zelfstandig overleven... ...graag commentaar van zelfstandigen die het tegendeel beweren ;D

Het toverwoord hier is dialogue marketing. De ouwe DSMA is tegenwoordig de Dutch Dialogue Marketing Association en daarnaast bestaat er nog een E-mail Marketing Association-NL. Maar marktcijfers kwam ik daar zo snel niet tegen.

Snugger. Jij vind opt-in rottig omdat je nu geen klanten meer kunt werven. Maar dat is percies de bedoeling. Of het nou voor een stat-service is of voor een penisverlenging: ik wens jouw werving niet in mijn mailbox. Ik wil ook niet dat je mij ongevraagd belt (cold calling). Ik wil zelfs niet dat je bij mij op bezoek komt (canvassing). Je zult dus op een andere manier moeten werven. Is goed voor je. Niet van dat gemakzuchtige mailen, maar op een slimme en interessante manier mijn aandacht vragen. Zelfs opt-in wordt overigens uitgehold. Er zijn al legio slimme dienstverleners die een minimaal dienstje aanbieden waarbij je ongemerkt de opt-in vergeet af te vinken. De aldus verzamelde adressen gaan het circuit in, en de spam continues... Zelfs ilse does it >:(

MijnWinkelOnline oogt als een flauwe me-too van MijnWinkel en wordt bovendien voor vijftig euro per maand verkocht terwijl de originele dienst voor starters gratis is... zolang het duurt. Bovenstaand bericht riekt bovendien sterk naar reclame. Misschien kan Bart T. beide diensten eens vergelijken.

Dus wel. Ze hebben een duidelijke tarieflijst voor registratie, maar ook voor onderzoek. En nu kun je dus aan al die adviseurs en merkmakelaars vragen welke extra service ze bieden om hun hogere tarieven te rechtvaardigen. Maar het viel mij ook al op dat deze officiële instantie zo'n low-profile heeft. Het wachten is op de eerste slimme intermediair die deze registratie gebruiksvriendelijk maakt. Of full-service: je krijgt drie naamsuggesties en de registratie als merk en domein zijn bij de prijs inbegrepen.

Ziet er veelbelovend uit. Je kunt zelfs gratis advies aanvragen. Zeker proberen. En dan hier eventjes melden wat het resultaat was... ;)

Dat sluit aan bij de conclusies van het Single Malt Survey (University of Glenfiddich) waaruit blijkt dat sales managers die na de laatste bel nog een rondje geven, doorgaans trouwere klanten hebben. En dankzij de participerende observatie van wetenschappers aan de Academie d'Armagnac is bekend dat melk drinken bij het ontbijt fnuikend is voor het ondernemerschap.

Aha. Verkeerde adviseurs, daar ga je al. Even terug naar de basics. Je hebt TrainingTime opgezet om zakelijke pc-cursi te geven. Nu leun je echter zwaar op RSI-preventie. Dat is waarschijnlijk een segment met wat meer dynamiek dan de traditionele applicatie-trainingen, maar je presentatie is daardoor niet echt duidelijk. Als argeloze bezoeker beland ik op een website waar ik moet puzzelen. De aanbieder van de informatie heeft schijnbaar zijn keuzes nog niet helemaal helder gemaakt. Dat is overigens met één extra algemeen intro-regeltje op te lossen. Naar de reeds geplaatste zinnetjes moet je nog eens goed kijken. "TrainingTime is uw partner voor RSI-preventie en educatie van computer- programma's voor uw personeel." Ai-ai. Met 'uw partner' plaats je jezelf direct in de Gouden Gids-middenstand. En 'educatie van computerprogramma's voor uw personeel' klinkt alsof iets simpels plotseling complex is geworden. Kan allemaal veel directer. Korte zinnetjes. Helder blijven. Inderdaad: to-the-point! En vooral clichees vermijden. Mijn indruk is: computervaardigheid is hoofdzaak voor TrainingTime, RSI is bijzaak. Nou kijk ik naar de computervaardigheidpagina's. Probeer je verdikke weer RSI-trainingen te verkopen. En opnieuw een taalgebruik dat je soms ziet in sollicitatiebrieven. Van Kooten en De Bie konden dat altijd fraai parodiëren. Lukt het niet om helder te schrijven, zoek dan iemand in je kennissenkring met een betere pen. Overigens kun je je in dit forum prima uitdrukken, dus misschien is het slim om ook in je eigen promotie wat losser te zijn, minder geforceerd. Eigenaardig is verder dat je in je broodtekst MS-Office noemt, want daar wordt verder in het lijstje niet naar doorverwezen. Zelfs als je helemaal geen MS-business krijgt, toch uitwerken op je site! Nou ga ik weer een level verder. Veiligheid & Internet. Die tekst loopt ineens prima. Toch een paar opmerkingen. Wie eenmaal op verdieping 3 is, hoef je eigenlijk niet nog eens dieper de site in te voeren (opnieuw doorklikken na intro). Deze cursus lijkt bovendien meer op prive-gebruikers gericht dan de zakelijke markt. Aha, dat is-ie ook. Dat rijmt niet met je eerste premisse, namelijk dat TrainingTime 'partner is voor uw personeel'. Heeft Internet & Veiligheid geen zakelijke* dimensie? Kan veiligheid (hou die data binnen en die vira buiten) met training bevorderd worden? Ander zijstraatjes. Internet Basic en Plus: weer op de particulier gericht. PowerPoint Basic: twijfelgevalletje. Sturen bedrijven hun medewerkers naar een trainingsinstituut alleen voor een ppt-training? Of zijn dat loslopende sales-mannen die nu eindelijk (en stiekum) een stoomcursus* willen, een soort PPT-Privé... Nou weer retour naar je oorspronkelijke vraag: online en dan? Even nuchter. Je hebt meer aan 100 potentiële opdrachtgevers dan aan 10.000 passanten die je site zo leuk vinden. Het is dus zaak goed voor ogen te nemen wie die 100 zijn en wat ze zoeken. Vandaar dat duidelijkheid zo belangrijk is. Helder taalgebruik. Een eenduidige opzet met onderscheid tussen hoofdzaak en bijzaak. Dat wil niet zeggen dat de bijzaak onbelangrijk is. Veel mensen gaan eten bij de Mexicaan vanwege de lekkere cocktails. Daar wordt dus door de restaurateur extra aandacht aan besteed. Als-ie slim is, heeft hij goedkope eet-prijzen en een vette marge op zijn drinks... Maar hij blijft zich wel primair afficheren als Mexicaans eethuis, niet als drankzaak. Net zoals Playboy die ijzersterke interviews alleen als bijzaak presenteert. RSI is zo'n sidedish. Heel goed om daar een apart domein voor op te zetten! Internet & Veiligheid kan ook een leuke cocktail worden, ik heb er een asteriksje bij gezet. En PPT-Privé uiteraard. En daar zie je reeds de campagnestructuur opduiken waar je naar op zoek was. Als je main-pages een duidelijk beeld van TrainingTime geven, kunnen je side-pages actueel en toegespitst zijn. Dus nu maak je werk van je RSI-xpertise, en later schakel je door naar Surf Safety of PPT-Prive. Met een beetje inzet is daar best aandacht voor te krijgen, en vervolgens opdrachten. Maar heb je daarvoor wel voldoende trainingscapaciteit? En nou valt me ineens op dat de praktische info op je website ontbreekt. Wat kost zo'n training? Hoe lang duurt-ie? Waar wordt de cursus gehouden? Kom je naar onze zaak? Een ouwe adagium in reclame is AIDA: attention, interest, desire, action. De actie-component op je site is niet uitgewerkt. Hoe ga je verkopen? volgende keer stuur ik weer een korte reactie ;D

De PvdA kwam tien jaar geleden met een totaal nieuwe pers-strategie voor de verkiezingen. Ze negeerden de landelijke pers (die is immers knorrig, vooringenomen en ijdel) en stuurden Wim Kok naar de regionale dagbladen en radio, waar de lijsttrekker tenminste met eerbied onthaald werd. Dat is de ervaring die ik zie op jullie website, en dat lijkt me een leerzame. Kleine vakbladen en regionale media zijn veel toegankelijker dan de grote landelijke titels die overladen worden met persberichten. En dan heb je nog huis-aan-huisbladen, de Kamerkrant en andere media* die blij zijn met een goed geschreven persbericht, want dat kunnen ze direct doorplaatsen. Binnen elk vakdomein zijn kleinschalige websites te vinden waar een permanente nieuwsvoorziening onderhouden wordt. Een leuk voorbeeld is deze bloggende groenteboer die tevens een dagelijkse nieuwsbrief per mail verstuurd.

In theorie is het heel simpel, kleding verkoop je niet vanuit voorraad maar on-demand. In praktijk moet je de hele aanvoerketen op z'n kop zetten. Je kan wel een digitale paskamer bouwen, maar dan zijn de kleermakers en de stoffenwevers nog niet zo een-twee-drie omgeturnd. En heb je eindelijk een goeie pakkenmaker, wordt die onder druk gezet door concurrerende retailers die een aanval op hun tradionele business-model niet zien zitten. Die voorraad die zij aanhouden, wordt namelijk vergoed uit relatief hoge retailprijzen. Suits-on-demand heeft die voorraadkosten niet, en kan dus scherpe prijzen aanbieden. Possen moest veel (tijd en geld) investeren in die supply chain, maar ook in de opzet van nieuwe outlets en vraagontwikkeling. Dan heb je geduldige investeerders nodig. Waarschijnlijk was het geduld van die investeerders een beetje op, en dan is een klein duwtje (dertigduizend euro) genoeg...

Het was zo'n mooie technostarter, Possen.com! Je stapt even in de scanner en een paar weken later ligt je maatpak klaar. Ook altijd goed voor nog grootsere plannen, die Bas Possen. In Antwerpen en Londen wilde hij uitbreiden. Met een zorgzame pa in zijn kielzog. Maar nu is de zaak failliet, zo meldt Planet Multimedia. Gestruikeld over een onbetaalde rekening van tien- tot dertigduizend euro, zegt Bas met een schuin oog naar de doorstart. Maar zijn investeerders zijn twee miljoen armer. Wie heeft zo'n fallissement meegemaakt, als ondernemer. Wat ging er door je heen ;D