TwaBla

Waarom moeten domeinnaam en bedrijfsnaam dezelfde zijn? Ik zoek altijd via Google of Alltheweb, en zelden via de url. De firma Drunk & Happy zou bijvoorbeeld ook de domeinnaam teut.nl kunnen registeren (die is nog vrij!) en dan een leuke low-budget campagne kunnen voeren. Denk uit de doos. Zou jij geen fles Teut sprinkelwijn cadeau willen krijgen? Of ansichtkaarten van Teut Le Monde... 8)

Naäpen is eerder regel dan uitzondering. Het is ook wel gezond, want dat dwingt tot vernieuwing. Een paar jaar geleden was er sprake van de first mover advantage, maar later bleek dat de bekende voorbeelden (Amazon, Ebay, Starbucks) stuk voor stuk copycats waren die een bestaande formule verbeterd hadden. Nils kan wellicht vertellen hoe het copy-risk bij startups beoordeeld wordt, en wat er te doen is om aanstaande me-too ondernemers de pas af te snijden. Een vraagje tot slot: zijn er concrete na-apen die jouw bloeddruk doen stijgen?

Helaas, het idee 'nice guys finish first' wordt niet gesteund door onderzoek. Irritatie is helaas een prima manier om tot het brein door te dringen. De ergernis verdwijnt snel, maar de onderliggende boodschap blijft hangen. Ik heb ooit eens Duitse Calgon-commercials mogen vertalen (tolgeil :-\ ) en daarbij bewust de nasynchronisatie niet lip-sinc gemaakt. Dat krijg je wanneer je als kind Bonanza, Lassie en The Thunderbirds op de Duitse TV hebt mogen aanschouwen. Grrrr....

Startpunt zijn twee vrienden die graag met pc's knutselen. Samen richten ze een computerbedrijf op - beetje bouwen, beetje handelen, beetje trainen. Geen landelijke onderneming met grote pretenties; gewoon een kleinbedrijf zoals er duizenden zijn. Een keukentafel-zaak, Computers en Co. Computers en Co kennen twee onderwijzers die programmeren, dus nu worden ze op de onderwijsmarkt actief. Beetje gericht bouwen, beetje gericht handelen, beetje gericht trainen. Nog steeds niks bijzonders. Er zijn duizenden bedrijven die aan het onderwijs leveren, gewoon onder hun eigen naam. Een aparte handelsnaam is helemaal niet nodig. Tenzij er een bijzondere aanleiding is, maar die wordt hier niet genoemd. Dan geldt dus: keep it simple, stupid! Zeker zo lang je een tweemanszaak bent. Die onderwijzers komen echter met een bijzonder handig programma voor de dag. Nou sta je voor de vraag: op keukentafelniveau actief blijven (nix mis mee - ik ben zelf ook een salondernemer) of gaan we een stukje professioneler? Via je marktbenadering - het plan om die software te verkopen - kom je dan voor keuzes te staan zoals een naam voor het product en een handelsnaam voor de aanbieder. Stel bijvoorbeeld dat die onderwijzers een aantal schoolmanagementmodules in ASP of MSP willen aanbieden Eén tip tot slot: als je in de onderwijsmarkt actief wil worden, huur dan iemand in (bijvoorbeeld een leraar, maar zeker geen leerraar) die normaal Nederlands schrijft ;D

Ook Nederland heeft interessante trendwatchers. Big-mama is uiteraard 'de koningin van de natte vinger' (volgens Intermediair) Li Edelkoort. Die leidt de wereldberoemde forecasting-instituten Trend Union en Studio Edelkoort in Parijs, en bestiert bovendien de Design Academy in Eindhoven. Geen eigen weblinks helaas. Minder glazen bollerig zijn instanties zoals Innovaction http://www.innovaction.nl/ dat noviteiten in de food registreert en Springwise http://www.springwise.com/ alias http://www.trendwatching.com/. Bij Innovaction vind je een recent artikel over 'de vrolijke vegetariër'. Wie kent meer aanbevelenswaardige trendlinks en interessante trend-watchers?

Als ik het eens samenvat, wil je eigenlijk graag een bank lijken zonder een echte bank te zijn. Je klanten zouden zo meer vertrouwen in je hebben. Ergens kraakt die hele redenering. Ik kan me best voorstellen dat je de winkel wilt zijn die zijn spullen inkoopt bij de bankfabriek, maar waarom zou je eigenlijk de herkomst van jouw spulletjes verhullen? Bang dat je klanten direct naar die bank gaan: dan voeg je klaarblijkelijk niks toe. Mijn advies (weer vijf cent verdiend!) is om het beestje gewoon bij de naam te noemen. Je bent geen bank, hoogstens een financieel adviseur of geldbemiddelaar of money matcher. Creëer je eigen marktsegment door een bijzondere service voor een bijzondere klantengroep aan te bieden, in plaats van jezelf als bank voor te doen. Dat is veel positiever ::)

Wij willen meer weten. Misschien kun je een korte samenvatting geven van de buitenlandse alternatieven. PS - Ik heb altijd een kenteken van Andorra willen hebben ;D

Waarom noem je het geen Money Desk, Bosporus Brothers (denk aan Lehman Brothers) of Turkey Express (naar voorbeeld van Amex)?

Stichtingen en verenigingen zijn organisaties zonder winstoogmerk. Winst maken kan geen doel zijn, maar is niet uitgesloten. Winst dient aangewend te worden voor het werkelijke (non-profit) doel. De belasting kijkt kritisch naar 'bedrijfsmatige' stichtingen en verenigingen. Ander nadeel is dat je niet in dienst kunt zijn van je eigen stichting en dat je jezelf waarschijnlijk geen opdrachten mag geven. Is ook wel logisch, gezien de aansprakelijkheid. Als bestuurder van een vereniging of stichting blijf je aanspreekbaar op 'goed' bestuur. Dat alles herinner ik me van een bezoek aan de notaris voor de oprichting van mijn stichting, die puur dient als parkeerplaats voor rechten en als sluis voor rechtshandelingen.

Jouw concurrenten zitten in dezelfde waardeketen. Als er geen overzichtjes bestaan van gelijkwaardige bedrijven, dan wordt het tijd om keten-opwaarts of -afwaarts te gaan kijken. Opwaarts: vraag leveranciers van essentiële grondstoffen of hulpmiddelen aan wie zij nog meer leveren. Vraag door: hoeveel, wie doet aan innovatie, zijn er 'concurrenten' in een andere geografische markt die wellicht interesse hebben in samenwerking, prijzen, etc. Afwaarts: vraag belangrijke afnemers met wie zij samenwerken. Waarom? Hoe vaak? Voor welke prijs? Wat bevalt? Wat valt tegen? Markt is geen abstract begrip. Dat zijn levende mensen en bestaande bedrijven, en die hebben meestal telefoon. Mijn advies: bellen! Succes ;D

Wat jij doet is misschien wel te vergelijken met de Hypotheker. Die heeft één heel specifiek banksegmentje opgepakt, en verdient aan de premies die ze krijgen op verkochte hypotheken - en verwante verzekeringen. Nieuw is deze aanpak bovendien niet. Vroeger had je allemaal kleine lokale bankjes en verzekeringsadviseurs die in de backoffice met grotere organisaties samenwerkten. In de bankwereld zijn die kleine zaakjes opgeslokt; in verzekeringen bestaat jouw model nog volop. Dat ouwe model wordt door internet weer interessant. Bank Y als affiliate van Bank X. Die intermediairs in de verzekeringssector bestaan doorgaans bij de gratie van persoonlijke service en vertrouwen. Maar soms worden het grote instituten. De voormalige studentenverzekeraar SSGZ bijvoorbeeld, was niet meer dan een bemiddelingskantoor. Als klant deed je zaken met SSGZ zonder te weten dat jouw verzekering was ondergebracht bij Nationale Nederlanden - of een andere gigant. Die intermediair-positie lijkt me ook jouw kracht: je netwerk. Bank X geeft jouw een premie (of korting omdat je volume vertegenwoordigt) en klant Z gunt jou een inkomen vanwege de service. Nou wil jij die hele dienstverlening branden. Op het bankpasje komt dan niet Bank Y te staan, maar BanX. Dat fenomeen bestaat in een iets andere variant ook reeds bij kredietkaarten, zoek maar eens onder het woord 'affinity cards'. De regels van DNB ken ik niet, maar ik ben toch wel blij dat deze markt zo streng gereguleerd is. Ik herinner mij vaag een in Baarle-Hertog/Nassau gevestigde 'belgische bank' die jaren geknokt heeft voor zijn status in Nederland. En ook de in Amsterdam gevestigde 'russische banken' mogen zich verheugen in extra aandacht van de DNB-inspecteurs. Een ander interessant fenomeen is offshore banking. Voor een paar duizend dollar koop je al zo'n bank op een eilandje in de caraïben of pacific, met credit cards en al. Zie http://www.finemint.com/bank_formation.html Persoonlijk zou ik dan ook nooit zaken doen met een Bank X. Te vaag. Tenzij heel duidelijk is dat die gedekt wordt door de bekende Bank Y. Een voorbeeld is de Regiobank http://www.regiobank.nl/, ook zo'n X-Bank maar dan powered by ING. Sterkte!

Leuk plan dat door Skim.com reeds een paar jaar in praktijk gebracht. Initiatief van een stel Zwitserse ontwerpers; overigens dezelfden die Freitag opgericht hebben, het bedrijf dat tassen van dekzeilen maakt. Het Amerikaanse blad Salon schreef twee jaar geleden over hun initiatief: "In Europe, where the company has sold most of its clothes so far (roughly 25,000 pieces) skim.com works with SMS so that members can send one another notes from their cellphones without having to log on to e-mail." Skim zit wat hoog in de markt; misschien dat er plek is voor een massa-toepassing. Of een match-variant waarbij je kunt zien of de belangstelling wederzijds is. Zou een leuke manier zijn om iMode te promoten: iContact!

Dat probleem hebben ze al eens eerder proberen op te lossen, en zo is het fenomeen 'merk' ontstaan. Hoef je geen nummers te onthouden :o Trouwens, werkt jouw gsm in Maleisië? En tot slot, een alternatief voor jouw push-plan is point-and-buy van Geovector http://www.geovector.com/appdemos/demo1.html, een location based service waarbij je je 'device' richt op het object dat je interesseert en dan krijg je informatie. Niks toetsen dus, alleen maar pointen!

Het goede nieuws: er zijn trends! Mijn tip: investeer 49 euro en neem een halfjaarabonnement op eYe. Hier http://www.eye.nl is de link. Spit door hun database net zolang tot je iets ontdekt dat heel erg goed past bij je interesses en capaciteiten. En probeer dat uit...

Zo zijn we weer terug bij af. De stelling in Werben & Verkaufen was dat merken uit balans raken als ze teveel op emotie drijven en de substantie verwaarlozen. Noem dat voor mijn part vorm en inhoud. Het commodity-argument is echter gemakzuchtig; zo krijg je luie marketing. Veel geld voor media-campagnes waarin emotie centraal staat, maar op het niveau van productie, distributie en dienstverlening staat de ontwikkeling stil. Kon je de afgelopen jaren legio voorbeelden van zien, en veel van die bedrijven die zo zwaar op emoties leunden maken nu de ommekeer. Zo lees ik dat verhaal op marketing-online althans. Niet als een pleidooi tegen emotie, maar tegen lege huls lifestyle-marketing. "Läta mee, met de arreslee!" Dat is een serieus debat bij bedrijven met grote marketingbudgetten; speelt waarschijnlijk ietsje minder bij starters. Die hebben zulke luxeproblemen niet. 8)

mag deze? entrepeneur: partner in pay-offs ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Op de lagere school beginnen we allemaal met optellen en aftrekken, en als je dan de hele rit uitzit tot afgestudeerd wiskundige weet je dat maatstaven zo exact niet zijn. Toch is dat geen reden om het rekenen af te schaffen. In het onderwijs worden marketing- en brandingmodellen onderwezen, waarvan je later in praktijk merkt dat ze niet zo exact toegepast worden. Ondertussen heb je echter wel een heel denkkader ontwikkeld waardoor je tenminste kunt beargumenteren waarom je afwijkt van het model. In bedrijfskunde zal het niet anders zijn. Zelfs in oudheidkunde staan de fundamenten ter discussie. Of was de theorie dat de Odysseus in Zeeland begonnen is onzin? Die discussie over emotie versus substantie is misschien ook een tikkeltje academisch.

Nog een voorbeeld van een starter met balans. Het Thaise (!) bedrijf Khun Perm http://www.khunperm.com opgericht door een lokale ingenieur die na jaren experimenteren een manier vond om bereide rijst te conserveren. Klinkt als nasi goor-eng? Dan zou je toch eens zo'n blikje moeten proberen. Smaakt prima, ook na anderhalf jaar in de kelder gestaan te hebben :o De kostprijs is bovendien erg laag, wat deze blikjes interessant maakt voor acties in gebieden waar voedseltekort dreigt. En als bonus zien de producten van Khun Perm er gelikt uit. je zou bijna denken dat het een stiekum marketing-plotje is van Mars dat naast Uncle Ben nu ook eens iets spiritueels wil doen... NB: ik probeer deze discussie over emotie versus substantie een beetje naar starter-cases te verschuiven - wie kent er meer voorbeelden? Ik zou graag emotionele en substantionele succes-stories met mislukkingen vergeleken zien.

Hiptop is een PDA waarmee je kan mailen, browsen en bellen. Dat draadloze dinkie kost vraagprijs 200 dollar (wordt al verkocht voor 49 dollar). De lancering is gepaard gegaan met nogal wat free publicity gericht op mensen die 'in' zijn voor nieuwe gadgets. Dat virus sloeg aan. Nog voor het product op de markt lag, was er al een community. Die hebben ze nu vriendelijk opgeslokt in hun eigen website hiphop.com - en Annedien let eens op de functie-omschrijving van de administrator: Minister of Guerilla Operations!

Even van higherlevel weer terug naar starterlevel: in de VS is sinds enkele maanden een nieuw product op de markt, de HipTop. Een starter dus, opgericht door ouwe Apple-gedienden. En eentje waar substantie (product) en emotie (presentatie) voor mijn gevoel aardig in balans zijn. Dit is de site http://www.danger.com van het bedrijf en hier http://www.hiptop.com kunnen de klanten terecht. Rara wie als eerste dat product in zijn aanbod heeft opgenomen? T-Mobile van Deutsche Telekom! Komt het met Ben misschien toch nog goed ::)

Nog een actueel voorbeeldje van zo'n losgeslagen emotie: BEN wordt als merk afgeschaft en vervangen door T-Mobile. Was een paar jaar heel leuk, maar nu komt de realiteit tevoorschijn in de vorm van Deutsche Telekom. Het is uit met de pret.

De aanleiding voor deze thread was een artikel in Tijdschrift voor Marketing, waarin gesteld werd dat bedrijven een betere balans moeten zoeken tussen emotie en substantie. Aldi mag bekend zijn en een bepaalde imago oproepen, maar dat bedrijf heeft in ieder geval geen cent besteed aan het opwekken van zrskies emotie. Daar zijn ze tot in het absurde bezig meer substantie voor hun geld te krijgen. Dat is dus het verband. En let wel: het gaat om de balans. In veel van die grote bedrijven zijn productontwikkeling en marketing echter zo ver van elkaar verwijderd, dat de brand managers helemaal niks meer te maken hebben met het product. Die zijn dan alleen nog maar bezig met emotionele vraagstukken, en voor je het weet zelfs spirituele kwesties. Dan krijg je chaos-modellen: virtuele tomaten en conceptuele pindakaas. De grap is dat dezelfde mensen die eerder bij Unilever en Douwe Egberts lifestyle-campagnes mochten maken (en nu niet meer nodig zijn) in dienst zijn gekomen van de telecom- en nutsbedrijven. Zie je inderdaad in die hoek allerlei zweefreclame voor de dag komen. Heb ik overigens geen moeite mee, mits er maar een link blijft naar de realiteit van die bedrijven. Stroom met spirit, daar teken ik direct voor! Gewetensvraagje Annedien: een Greenpeace die zijn imago belangrijker vindt dan schoon water, is dat een vooruitgang?

Nils, je loopt twintig jaar achter ;D Begin jaren tachtig werd op basis van precies jouw redenering de ESP bedacht, de emotional selling proposition. Toen begonnen Unilever en Douwe Egberts nieuwe labels te plakken op vrijwel vergelijkbare producten, een pure merkbenadering. Inmiddels beseffen die bedrijven dat ze kapitalen spenderen aan gebakken lucht, en weer terug moeten naar het product. Het artikel klopt: de ESP is uitgewerkt. Was ook maar een lapmiddeltje. Die fractie extra die klanten betalen voor jouw merk, kun je overigens helemaal niet besteden aan groei. Die wordt opgeslokt door reclameuitgaven. En ondertussen word je links en rechts ingehaald door private labels die een fractie minder vragen. Aldi verkoopt in Duitsland meer laptops dan Dell, om maar een voorbeeld te noemen. Dat merk waar jij voor pleit, werkt alleen als het een label is op een werkelijk onderscheidend product. Daarom steekt Douwe Egberts nu kapitalen in productvernieuwing en gaat Sony al zijn standaard consumentenelektronica onder het AIWA-label verkopen...

Parels voor de zwijnen hier. Stelletje salondernemers ;)

Het slagzinregister geeft amper bescherming. Die database dient vooral als naslagwerk voor mensen die niet per ongeluk een reeds bestaande slagzin opnieuw willen lanceren. Betere bescherming geeft het auteursrecht of het merkenrecht (schreef Bas Kist in de Adformatie van 10/10). Auteursrecht ontstaat op het moment van creatie, en mits er sprake is van oorspronkelijkheid. Je kunt dus niet 'uw partner in ondernemen' claimen, maar wellicht wel 'starterpartner' ;D Probleem met auteursrecht is echter (zo herinner ik mij vaagjes) dat iemand pas inbreuk maakt op jouw recht als hij redelijkerwijs had kunnen weten dat de creatie reeds bestond. Het merkenregister geeft een betere bescherming. Daarvoor moet je slagzin echter wel in een strenge toets overeind blijven. De kracht van een merkregistratie blijkt uit het gegeven dat je domeinnamen kan afpakken als de eigenaar inbreuk maakt op jouw merkrecht :o http://www.shieldmark.nl/