prinsrachid

Het gaat niet om het totaalbedrag of het feit dat het één bestelling. Als je 850 potloden van 1 euro koopt, dan is het niet opeens een investering. Dus als je 2 losse tablets hebt, die 450 euro of minder kostten, dan mág je die meteen als kosten in de boeken opnemen. Overigens staat het je vrij om op apparaten van minder dan 450 euro af te schrijven, al zullen niet veel ondernemers daarvoor kiezen.

Was de aankoop zonder korting meer of minder dan 450 euro ex btw? En heb je deze aankoop voor of na de oprichting van je onderneming gedaan? Als het minder was dan 450 euro ex btw en het was na de oprichting, dan boek je de aankoop van het (zakelijke?) apparaat gewoon als kosten. De inruilkorting (voor je privéapparaat) boek je als 'privéstorting'.

Hmm...ik vind dit nogal generaliserend. Ze willen blijkbaar 'zelfstandig' zijn, maar 8 van de 100 euro apart leggen is allemaal 'te moeilijk'. Yeah right. Als dat al zo is voor bepaalde mensen, dan zijn het in mijn ogen werknemers en geen ondernemers. De btw zul je inderdaad sowieso vrijwel direct moeten afdragen, ongeacht of je betaalt (zoals Ron al aangaf). Verder zul je de boel contractueel moeten vastleggen, al dan niet met een eventuele rentevergoeding (of niet). OF ze mogen gewoon 8% van de omzet in mei of juni éxtra factureren, als een soort omzetbonus. Maar begrijp goed waar je aan begint met dit soort zijwegen (dit heeft weer weinig met ondernemen te maken). Wat gebeurt er als ze in de tussentijd failliet gaan? Steek je dan het restbedrag in je zak? Of ga je het dan aan de curator overmaken? En als die ondernemers niet weten hoe ze 8 van de 100 euro apart moeten zetten, weten ze dan wel hoe ze overlopende activa moeten administreren? Een deels niet betaalde factuur leidt namelijk zonder uitzondering tot overloopposten op de balans! En wat als júllie failliet gaan? Kunnen ze dan fluiten naar hun vakantiegeld? Of moeten ze dan hopen dat het ooit nog uit de failliete boedel komt, nadat ze de vordering bij de curator hebben ingediend?

Nee, volgens mij ben je de allereerste in heel Nederland. Of misschien ben je niet de enige, maar hebben al die anderen het er niet levend vanaf gebracht om het na te kunnen vertellen.

En wellicht ook niet. Misschien moeten ze dat eens uitzoeken...in een pilot bijvoorbeeld ;) We zouden kunnen beginnen bij de mensen waar het verlies aan aftrekposten en toeslagen precies opweegt tegen het basisinkomen en kale belastingtarieven. Dan kost het zowel de overheid als de piloteer op zich niets, en kun je des te beter de gedragseffecten meten. ;)

Het is altijd wel even netjes om te laten weten in welke hoedanigheid je deze vragen stelt. Iedereen beantwoordt je vragen belangeloos, dus een antipathieke toon gaat je dan echt niet al te veel helpen. Maar goed. Als de inspecteur je een navordering oplegt, omdat je de 'fout' zelf niet wil herstellen, dan kun je altijd nog in beroep gaan. Je zegt dat je een taxatierapport hebt. Als je er dus zeker van bent dat dat een juiste taxatie is, dan kun je besluiten om het aan een rechter te vragen. Verder zeg je dat er élk jaar 3% is afgeschreven. Persoonlijk dacht ik dat de bodem ergens bij 2% lag (je gaat dan uit van 50 jaar), maar het kan natuurlijk zijn dat jullie van een iets minder lange termijn zijn uitgegaan. Verder mag je ook niet verder afschrijven dan 50% van de WOZ-waarde. Maar om dát vast te kunnen stellen, moet je die waarde wel juist vaststellen. Als er geen WOZ-waarde is, dan kan het zijn dat je simpelweg ieder jaar had moeten taxeren. Anders kun je immers niet vaststellen of je in een bepaald jaar wel of niet mag afschrijven.

Je kunt wellicht de btw terugvragen, maar vergeet dan niet dat je vervolgens elk jaar btw-bijtelling aan het eind van het jaar krijgt (dus niet alleen bijtelling in de inkomstenbelasting).

Is dat 3% per jaar gedurende 12 jaar (dus 36%)? Of in totaal 3% over de afgelopen 12 jaar?

In principe kun je iedere ontslagaanvraag indienen die je maar wilt. De vraag is alleen of het UWV dan daarin mee gaat. Ik weet het niet heel zeker, maar ik kan me voorstellen dat het UWV het ontslag niet zal goedkeuren, als je niet met je bedrijfsvoering staakt. Als je dus van plan bent om per 31 december 2017 de deuren definitief te sluiten, zou ik me kunnen indenken dat ze niet akkoord gaan met een ontslag eerder dan die datum. Echter, als je kunt aantonen dat juist het lánger in dienst houden van die mensen tot een verlieslatende situatie gaat leiden, dán heb je mogelijk wél weer aanknopingspunten voor een ontslagaanvraag op een eerdere datum. Mijn ervaring met ontslagaanvragen bij het UWV is overigens dat je je goed moet voorbereiden (wees dus uitvoerig en onderbouw alles met cijfers). En verwacht ook dat je niet meteen goedkeuring krijgt. Het kan dus zijn dat je een voorlopige afwijzing krijgt en dat je met aanvullende bewijzen moet komen. Soms is dat ook niet genoeg en moet je nog meer uit de kast halen. Ze geven die ontslagvergunningen echt niet zo maar af. Ja, dat maakt niet uit. Loonkosten zijn loonkosten. En bij een BV zijn die simpelweg wat hoger door de DGA. Maar verliesgevend blijft verliesgevend. Overigens is het wel zo dat je als eenmanszaak recht hebt op allerlei voordelen die een bv en/of dga niet heeft (zelfstandigenaftrek, mkb-winstkorting, eerder hogere en meer toeslagen), zodat het verschil uiteindelijk toch minder groot is dan je zou denken. Een DGA met 44.000 euro bruto krijgt netto iets van 2.300 euro (na loonbelasting). Een eemanszaak met 22.000 euro winst betekent toch al snel dat je helemaal geen belasting betaalt, waardoor je al op 1.833 euro netto zit. Een DGA met 44.000 euro bruto heeft geen recht op de meeste toeslagen. Een eemanszaak met 22.000 euro winst betekent waarschijnlijk een fiscaal verzamelinkomen van 13.000 euro, waardoor je opeens recht hebt op bijna elk denkbare toeslag. Netto ben je dan volgens mij echt niet slechter af, terwijl een BV wel 22.000 euro verliesgevender zou zijn. Omdat ze dan nog enige invloed op de uitkomst kunnen hebben. Zo kun je duidelijk maken wat er staat te gebeuren en zo nog (afwijkende) afspreken met je personeel. Bijvoorbeeld over het opnemen van verlofdagen, vakantietoeslag, opzegtermijn, ontslagvergoeding, etc. Als je duidelijk aangeeft dat er niet veel in het verschiet ligt, zijn ze misschien genegen om mee te denken. En omdat je van iedere medewerker dan een contract hebt, weet je ook waar je aan toe bent. En je medewerkers weten dat ook. Ze weten dan ook tot wanneer ze kunnen werken en wanneer ze WW kunnen aanvragen. Als je het via de UWV-route laat lopen, is de uitkomst (ook voor jou) wat ongewisser. Het UWV kan moeilijk doen, maar vergeet ook niet dat álle medewerkers waar je ontslag voor aanvraagt jouw aanvraag te zien krijgen! Zij krijgen dus een volledige kopie van je hele verhaal én van al je (cijfermatige) onderbouwingen. Ze mogen er daarna ook nog op reageren en aangeven of ze het er mee eens zijn of niet. Dat zorgt voor extra onzekerheid. Ik zou deze stap dan ook pas nemen, als het echt niet anders kan (als je dus niet tot een vrijwillige oplossing kunt komen).

Of kijk op de website van de Belastingdienst. ;)

Je kunt het pas als eigendom van je onderneming aanmerken op het moment dat deze aan de fiscale voorwaarden voldoet. Dat is dus (helaas) ná de verbouwing. Indien mogelijk zou je de verbouwing via een hypotheek(ophoging) kunnen financieren. Zodra het kantoor is opgeleverd verhuist (bij zakelijk etiketteren) een deel van je woonhuis naar je onderneming. Een navenant deel van je hypotheek verhuist dan mee. Voor dit gedeelte heb je dan ook geen recht meer op (eventuele) hypotheekrente in privé, maar mag je dat deel van de rentekosten wél weer aftrekken als bedrijfskosten. Kijk ook even bij de Rekenhulp Werkruimte van de Belastingdienst.

Nee, je haalt namelijk 2 dingen door elkaar. Enerzijds de kosten van de aanschaf en anderzijds de lopende kosten van (privé)gebruik. Als je eerst geld stort van privé naar de zaak, dan is dat een privéstorting (je eigen vermogen van de zaak gaat omhoog). Laten we zeggen 5.000 euro. Vervolgens koop je daar een busje van 5.000 euro voor. Nu gebeurt er niets meer met het eigen vermogen. Je bezit (in de vorm van liquide middelen) gaat namelijk omlaag, maar je bezit (in de vorm van vaste activa) gaat omhoog. De aanschaf van de auto an sich is dus geen kostenpost. Vervolgens mag je alle kosten van de auto aftrekken, maar krijg je wel te maken met bijtelling vanwege het privégebruik. Als het zo is dat je deze bijtelling elke maand netjes overmaakt van je privérekening naar de zaak (of in je boekhouding via een memoriaalboeking boekt), dán mag je deze stortingen wél aftrekken van de berekende bijtelling (want anders zou je inderdaad dubbel betalen).

Ik vraag me eigenlijk af of dit wel helemaal goed gaat. Je wekt de indruk dat je de kosten van je busje en computer meteen in hetzelfde jaar aan het aftrekken bent. Dat kan meestal niet, omdat je de kosten dan moet uitsmeren over een aantal jaren (dat heet 'afschrijven'). Op zich zou het natuurlijk kunnen dat je een startende ondernemer bent (waarbij je voldoet aan de voorwaarden voor het ondernemerschap in de inkomstenbelasting). Als dat zo is, kan het zijn dat je zogenaamd 'willekeurig' mag afschrijven. In dat geval mag je tóch je investeringen in het jaar van aanschaf (of minder dan 5 jaar) afschrijven.

Ja, die van het accountantskantoor, welke ik je al had gegeven in mijn eerste bericht.

Maar wat is dan je probleem? Afschrijvingen zijn toch ook kosten? Dus als je meer afschrijvingskosten hebt dan omzet, dan maak je fiscaal gewoon verlies. Let er trouwens wel op dat je door de toepassing van de mkb-winstkorting bij een verlies geen korting hebt, maar een bijtelling. Leuker kunnen ze het niet maken. :)

Hoewel ik niet zo'n voorstander ben van het basisinkomen, ben ik toch eigenlijk wel voor een pilot in Nederland. En na wat puzzelen ben ik er achter dat er volgens mij zelfs binnen het huidige systeem best wel een mouw aan te passen moet zijn. Zo zou het basisinkomen kunnen worden uitgekeerd via een bekend, bestaand kanaal. Bijvoorbeeld 1.000 euro netto via de Sociale VerzekeringsBank (net als bij de AKW). De kinderbijslag is immers ook een inkomensonafhankelijke uitkering die niet tot het belastbaar inkomen wordt gerekend. In feite kun je ook volwassenen 'kinder'bijslag geven van 1.000 euro per maand. Voor de kinderen is er in de meeste voorstellen ook een basisinkomen, en dat kan dus ook via de SVB blijven lopen - maar dan met aangepaste bedragen die in de plaats van de huidige kinderbijslag komen. Omdat het basisinkomen in de meeste voorstellen een 'gratis' zorgverzekering kent, zou een alternatief kunnen zijn om het basisinkomen niet via de SVB, maar via de Belastingdienst te laten lopen via een alternatieve toeslag ('basis'toeslag) van 1.000 euro per maand voor volwassenen, waarbij de fiscus de maandpremie voor de ziektekostenverzekering op zich neemt (net zoals nu al het geval is bij kinderen onder de 18). Die premievrijstelling wordt dan simpelweg doorgetrokken voor 18+. De meerkosten van een meer dan gemiddeld dure basisverzekering en/of kosten voor aanvullende dekking komen dan uiteraard wel voor eigen rekening. Vervolgens moet het wel zo zijn dat deze mensen (die deelnemen aan de pilot) geen aanspraak meer kunnen maken op enige (andere) toeslag, zoals huur-, zorg- of kindertoeslag (kindgebonden budget). Als je dus de 'basistoeslag' krijgt, krijg je géén andere toeslagen meer (op zich ook makkelijk te controleren en handhaven). En ook al hun lopende (loon)inkomen moet dan belast worden volgens de groene maandtabel zonder toepassing van enige heffingskorting of aftrekpost. Ook dat is voor werkgevers best wel makkelijk in te passen. Doet u mee aan de pilot? Mooi, groene tabel zonder heffingskortingen toepassen. De piloteers kunnen dan overigens óók geen aanspraak maken op PW of TW (bijstand of aanvulling tot het minimumloon). Scheelt de gemeenten ook weer geld. Of anders kan het simpelweg uit de pot van het Gemeentefonds worden geschrapt (als een gemeente-onderdaad geen uitkering kan aanvragen, hoeft die gemeente ook geen budget voor zo iemand te ontvangen). In de aangifte inkomstenbelasting wordt het dan overigens ook vrij simpel. Heb je een belastingvrij basisinkomen via de SVB ontvangen? Of heb je een basistoeslag via de fiscus ontvangen? Dan betaal je alleen nog inkomstenbelasting volgens de kale belastingtarieven, maar zonder enige heffingskorting of aftrekpost. Klaar ben je. Heb je alleen looninkomsten? Dan is voorheffing ook meteen eindheffing. Voor een pilot zou dit namelijk nog best wel eens een simpele manier zijn om het principe van een basisinkomen te testen (op met name de gedragseffecten), zonder dat het de maatschappij al te veel geld kost en zonder dat bestaande structuren op de schop hoeven.

Zou je de diverse scenario's eens met een aantal verhelderende voorbeelden kunnen toelichten?

Je kunt inderdaad ontslag aanvragen bij het UWV. Wanneer je dat moet doen, ligt er een beetje aan wat je zelf wilt. Let er wel op dat de ontslagvergunning zelf een kleine maand geldig is. Je moet dus na het ontvangen van de ontslagvergunning vrij snel het ontslag aanzeggen. Je mag daar trouwens ook in opnemen dat er sprake is van een langere opzegtermijn, als dat maar schriftelijk wordt vast gelegd. Als je dus voor je omzet afhankelijk bent van personeel, kan het handig zijn om iedereen ook tot eind 2017 in dienst te houden (om in ieder geval opbrengst voor je vaste kosten te genereren). Let er wel op dat het wetenschap van ontslag bij je personeel ook demotiverend kan werken. Voor zover ik weet, wordt de VOF los bekeken. De transitievergoeding lijkt me ook gewoon van toepassing. Er is wel een overbruggingsregeling, maar de voorwaarden daarvoor zijn best streng. Er is trouwens nog een andere optie. Je kunt ook gewoon aan het personeel aangeven dat het bedrijf over een tijdje gaat stoppen en dat je dus noodgedwongen het ontslag moet aanvragen voor iedereen. Als alternatief voor die aanvraag, kun je dan iedereen een vaststellingsovereenkomst (voorbeeld) aanbieden, waarin je ieders (vrijwillige) ontslag, opzegtermijn (en eventuele transitie/ontslagvergoeding) regelt. Hoewel ook dát niet prettig is, geeft het de werknemers iets meer zekerheid. Ze verliezen overigens ook niet het recht op WW.

Je moet - indien nodig - alsnog je rekeningnummer doorgeven. En of je recht hebt op belastingrente, ligt aan de tijd die is verstreken.

In dat geval: gewoon iedereen hun eigen bammetjes en magnetronmaaltijden laten meenemen. Scheelt loonadministratie, rompslomp, papierkraam, belasting én kosten! ;)

Ik ben eigenlijk wel een beetje klaar met Frits. Je wekt de indruk dat Frits wel even bepaalt hoe dingen geregeld moeten worden. Als dat écht zo is, dan moet hij ondernemer worden en geen werknemer. Werknemerschap is geen democratie. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat je wellicht iets te ondoortastend hebt gehandeld en de zaken onvoldoende in de kiem hebt gesmoord. Bij het aangaan van het arbeidscontract was hij blijkbaar degene die het bonusaspect heeft ingebracht (want de rest van het personeel heeft dat niet). Bij het benoemen van het probleem, ben je bang voor een arbeidsconflict met Frits. Hoezo? In de tussentijd is hij je klantenbasis aan het verzieken, door alles persoonlijk te nemen en klanten (en zijn werkgever) min of meer emotioneel te chanteren. Wat ik me hierdoor vooral ben gaan afvragen, is wat er eigenlijk zo speciaal is aan Frits dat hij hier mee weg komt? Hoeveel contracten heeft hij inmiddels gehad? En waarom zijn die bij dusdanig duidelijk disfunctioneren dan toch (blijkbaar) telkens weer verlengd? Is het misschien een familielid, vriend of anderszins iemand die op oneigenlijke gronden de hand boven het hoofd moet worden gehouden? Gek genoeg geef je ook aan dat je eigenlijk op geen enkele manier zélf wil bewegen. Hoewel uit alles blijkt dat Frits niet geschikt is voor dit werk, laat je hem gewoon doorwerken. Hoe is dat in het belang van je onderneming en overige werknemers? Hoewel je aangeeft dat er aanleiding is geweest voor ontslag (zelfs op staande voet), geef je hem geen ontslag. Wiens belang diende je daarmee dan? Hoewel je zelf ook wel snapt dat het beloningsbeleid niet werkt bij Frits, geef je er geen blijk van zelf deze binnen het huidige contract te willen aanpassen, ook niet door kwalitatieve factoren mee te laten wegen. Waarom eigenlijk niet? Hoewel het niet fijn is voor Frits dat hij niet geschikt lijkt te zijn voor dit werk, is het eigenlijk nog erger dat zijn werkgever op geen enkele manier (in het verleden) grenzen stelt. Door het nu te gooien op allerlei 'zachte' factoren met navenant 'zachte' oplossingen als een cursus of een psychologisch onderzoek, geeft mij vooral de indruk dat je wéér geen knopen wil doorhakken. Blijkt daar misschien niet uit dat je zélf niet geschikt bent als werkgever? Helaas is (goed) werkgeverschap geen kwestie van zachte heelmeesters. Je moet jezelf afvragen met welk doel je eigenlijk aan het werk bent. Ben je ondernemer van je eigen onderneming? Of ben je ben je bezig met werkverschaffing voor Frits? Maar als het echt zo is dat je nu herhaaldelijk met de beste intenties hebt geprobeerd om Frits te helpen, dan wordt het gewoon tijd om ontslag wegens disfunctioneren aan te vragen. Dat was mijns inziens overigens je plan A. Je lijkt nu vooral bezig te zijn geweest met plan D t/m G.

Inderdaad. En volgens mij hoef je daar ook geen toestemming voor de vragen. Als de kosten aantoonbaar lager zijn dan 3,25 euro (inclusief btw), dan wordt het verdedigbaar geacht dat je uitgaat van het lagere bedrag in plaats van het normbedrag. Pas op met betrekking tot de verschillende manier waarop deze kosten worden bezien voor de diverse soorten belasting! Voor de omzetbelasting geldt dat (vanwege het privékarakter) de btw eigenlijk niet terugvorderbaar is, maar bij kleine bedragen meestal toch weer wel. Je hebt te maken met de kantineregeling. Voor de inkomstenbelasting (of vennootschapsbelasting) zijn deze werkelijke kosten volgens mij niet volledig aftrekbaar. Je mag dus maar 73,5% van de kosten (zonder btw) van de winst aftrekken. (Je trekt ze wel voor 100% af in je boekhouding, maar bij je belastingaangifte wordt deze kosten voor 26,5% gecorrigeerd, zodat je er alsnog inkomsten- of vennootschapsbelasting over betaalt.) En voor de loonbelasting geldt dus dat het normbedrag (of het lagere daadwerkelijke bedrag) het bedrag is waarbij de omzetbelasting wel is inbegrepen. Welkom in de fiscale slangenkuil! :)

Wel even je huiswerk doen voordat je zelf gaat wijzen ;-) Pardon? Ik stelde een vraag over o.a. het arbeidscontract, emolumenten, het vaste maandsalaris. "Er zijn geen targets" is dan echt geen antwoord. Maar het feit dat je dénkt dat dat het antwoord is, is toch veelzeggend genoeg. Je begrijpt blijkbaar toch wel waar de schoen wringt: namelijk bij de omzetgerelateerde bonus. We hebben nu ongeveer een decennium achter de rug waarin dergelijke bonussen de bron van veel financiële onheil is geweest. Je mag verwachten dat iedereen inmiddels wel beter weet. In tegenstelling tot wat je denkt, is een omzetgerelateerde bonus weldegelijk een target en wel eentje die nog gevaarlijker is dat een 'reguliere' target, omdat hij onbegrensd is. Het is dan ook niet zo gek dat Frits zich hierdoor laat leiden. Als je immers een open-einderegeling hanteert die zich uitsluitend op omzet richt, dan is het natuurlijk niet zo vreemd dat een medewerker zich op omzet gaat richten. Dat lok je immers uit met je eigen beloningsbeleid. Een tussenpersoon die commissies kreeg voor het verkopen van woekerpolissen, ging immers ook woekerpolissen verkopen. Of iemand die dingen nou echt nodig had of niet. Ook waren de wensen van de klant van ondergeschikt belang voor veel van die polisverkopers. En het hoeft daarbij niet eens zo te zijn dat het om wereldbedragen gaat. Vandaar dat ik ook vroeg of sprake is van een (laag?) vast maandsalaris. Naarmate het maandsalaris lager is, is de prikkel van een omzetbonus sterker. Bovendien zijn sommige mensen zijn nou eenmaal gevoeliger voor dit soort prikkels dan anderen. Ik heb het wel meegemaakt bij een bureau waar telefonisch personeel werd geworven. De mensen zelf kregen nauwelijks meer betaald dan het minimumloon en daar bovenop een bedragje van een paar euro per geworven personeelslid. Je zou denken dat zo'n bedrag niet zou aanzetten tot schaamteloze dwang door personeel, maar toch gebeurde het. Het leverde soms wervingsgesprekken op waar de honden geen brood van lustten. Ik heb toen aangeraden om de bonus af te schaffen, in ieder geval voor zover er geen sprake was van een bovenmatige prestatie (hiervoor is wel een nulmeting nodig), maar ook om de eventuele bonus te corrigeren voor klanten die later afhaakten. Als iemand al een (vast) maandsalaris ontvangt, vind ik het sowieso al idioot dat iemand een bonus zou ontvangen voor werk waarvan je mag verwachten dat hij dat voor dat maandsalaris doet. Een vuilnisman gaat toch ook niet pas vuilcontainers legen op het moment dat hij een bonus krijgt voor elke grijze bak die hij beet pakt? Daar is hij immers voor aangenomen en krijgt hij al salaris voor! Maar ook ontevreden klanten zouden geen reden voor een bonus moeten zijn, als dat op een later moment aantoonbaar leidt tot verlies van omzet. Een bonus is - zoals het woord al zegt - als je iets éxtra goed doet. Verder moet je ook kijken naar de kwaliteit van het werk. Als je zegt dat je wilt dat iemand let op nazorg, klanttevredenheid en voorkoming van klantenverloop, dan zul je - als je al een bonus wilt gebruiken - ook je bonussysteem moeten inrichten op die aspecten. Geef bijvoorbeeld pas een bonus als de klant heeft aangegeven dat hij de werving voldoende prettig vond en/of die zijn order niet heeft geannuleerd. Als je wilt dat jouw (langetermijn)bedrijfsbelangen samenvallen met je beloningsbeleid moet je dus geen (kortetermijn)beloning inzetten, maar eentje die rekening houdt met kwalitatieve aspecten en dus met meer dan omzet alleen.

Weer wat geleerd! Het leek me eigenlijk vanzelfsprekend dat je een winst- en verliesrekening opmaakt voor intern gebruik. Hoe zou je anders een belastingaangifte kunnen doen? Maar op zich ook wel logisch dat dat wettelijk is vastgelegd. Ik mag je geen 2 reuzen per dag geven, maar je staat inmiddels op nummer 4. ;)

Misschien is het handig als de Kamer van Koophandel dit ook zou vermelden, als het echt zo is. Tot op heden was een verkorte balans voldoende voor kleine rechtspersonen en een beperkte balans voor microrechtspersonen. Maar de wet lijkt inderdaad te spreken van een beperkte opgave van baten en lasten. De Raad voor de Jaarverslaglegging heeft deze publicatieplicht verder uitgewerkt en dus bepaald dat je ook het vorige jaar erbij noemt (volgens mij zijn deze richtlijnen verplicht). Op zich moet het trouwens niet zo heel moeilijk zijn om daar aan te voldoen, omdat je immers vorig jaar ook al de cijfers hebt moeten publiceren.