Jump to content
Guest Kanban
Verberg

Kun je kennis delen?

vraag
Guest Kanban

Denken jullie dat je kennis kunt delen? Het lijkt een retorische vraag maar denk er maar eens goed over na......filosofen zijn het nog steeds niet eens. Ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken. Ik zal mijn mening later publiceren!

 

Succes,

 

Evert

Link to post
Share on other sites

Recommended Posts

  • 0
  • Rate this answer

Kennis kun je volgens mij altijd delen, zolang het maar te snappen en relevant is voor beide partijen.

 

Je moet denk ik wel rekening houden met het spill-over risico: dat jouw inbreng wordt opgepakt en misbruikt voor de ander z'n gewin. Dat kan op veel manieren gebeuren, maar ook op veel manieren voorkomen worden. Regels, contracten etc. kunnen werken, maar beter is denk ik dat er een natuurlijk evenwicht bestaat tussen de partijen en vertrouwen inelkaar.

 

Vraag is: hoe krijg je dat voorelkaar?

Ik denk aan "Proberen een gelijke inbreng te bewerkstelligen", maar er zijn vast meer mogelijkheden om kennis effectief te delen en spill-over te voorkomen...

 

Max


It's not piece of cake, it's size of cake

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Ik denk ook dat Higherlevel een vorm van kennis delen is.

 

Ik denk om een niveau hoger te komen je kennis moet delen. Je moet je natuurlijk niet helemaal in je kaarten laten lezen maar uiteindelijk maken de meningen van anderen je eigen kennis weer breder en hoger; ik denk dat higherlevel heel goed gekozen is.

 

Cheers, Ron


Concepteule creatie van diensten, producten en belevenissen.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Kennis kun je volgens mij altijd delen, zolang het maar te snappen en relevant is voor beide partijen.

 

Dat denk ik ook. In ieder geval een deel ervan of de hoofdlijnen. En in bredere zin (niet alleen bedrijven) is kennis ook heel goed te delen, en vaak zonder dat je hele erge zorgen moet maken in hoeverre je kennis moet beschermen.

 

 

Zal mij benieuwen waarom filosofen daar eigenlijk over twijfelen. Als ik hier bijvoorbeeld typ dat je 50 gram suiker aan 1 liter thee moet toevoegen om een zoete smaak te krijgen dan kan iemand anders dat nadoen en is de kennis gedeeld. Als ik iemand de weg wijs naar het postkantoor is dat ook overdracht van kennis.

 

 


'Een vraag stellen en je even dom en onwetend voelen is beter dan je hele leven dom voelen omdat je de vraag niet hebt gesteld' - vrije vertaling van een oud Chinees gezegde

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Na 11 stemmen 'Kennis is te delen' wordt het de hoogste tijd voor een onderbouwing voor het standpunt:

 

KENNIS IS NIET TE DELEN.

 

Om mijn standpunt te onderbouwen zal ik eerst aangeven wat kennis is (volgens het woordenboek Van Dale Hedendaags Nederlands):

 

Kennis is wat men door studie of oefening geleerd heeft...

 

Kennis is dus het eindproduct van een leerproces (informatie + inzicht/begrip + geheugen). Als je kennis over wilt dragen wordt het weer "gewoon" informatie. Deze informatie kan iemand anders op zijn beurt weer leren, waardoor het weer kennis wordt...

 

Als kennis deelbaar (of doorgeefbaar) zou zijn, dan zou er op scholen en opleidingen wel gehandeld worden in kennis in plaats van in uittreksels.........

 

Ben benieuwd naar reacties :D

 

groetjes,

 

Marcel


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Er is data, informatie en kennis

 

vb miljoenen bits en bytes die door de Hubbel-telescoop verstuurd worden. Informatie is nuttige data, waarbij je een filtering doet. vb de data van een foto-opname van een sterrenstelsel.

 

Kennis is dan wat men geleerd heeft uit die informatie, als men vele foto's van sterrenstelsel bestudeerd en modellen opstelt, kan men uiteindelijk komen tot "kennis" van wat een sterrenstelsel eigenlijk is, hoe het werkt.

 

Nadien kan men met deze kennis aan studenten aanbieden, maar men geeft wel degelijk kennis aan.

 

Je moet dus het onderscheid maken tussen kennis die de mensheid gegenereert heeft, en kennis die men persoonlijk nog in zijn brein moet inbrengen en verwerken. Dat betekent dus niet dat we de studenten terug de originele bits 'n bytes van de Hubble-Telescoop aanbieden.

 

De formule voor een vierkantsvergelijking is kennis, en die kan met gemak doorgegeven. Zeggen dat kennis niet transfereeerbaar is zeggen dat iedereen alles zelf moet uitvinden.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Na 11 stemmen 'Kennis is te delen' wordt het de hoogste tijd voor een onderbouwing voor het standpunt:

 

KENNIS IS NIET TE DELEN.

 

Om mijn standpunt te onderbouwen zal ik eerst aangeven wat kennis is (volgens het woordenboek Van Dale Hedendaags Nederlands):

 

Kennis is wat men door studie of oefening geleerd heeft...

 

Kennis is dus het eindproduct van een leerproces (informatie + inzicht/begrip + geheugen). Als je kennis over wilt dragen wordt het weer "gewoon" informatie. Deze informatie kan iemand anders op zijn beurt weer leren, waardoor het weer kennis wordt...

 

Als kennis deelbaar (of doorgeefbaar) zou zijn, dan zou er op scholen en opleidingen wel gehandeld worden in kennis in plaats van in uittreksels.........

 

Ben benieuwd naar reacties :D

 

groetjes,

 

Marcel

 

Je aanwezigheid op dit forum is het grootste bewijs dat kennis deelbaar is.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

De formule voor een vierkantsvergelijking is kennis, en die kan met gemak doorgegeven. Zeggen dat kennis niet transfereeerbaar is zeggen dat iedereen alles zelf moet uitvinden.

 

Ik gooi nog een keer de knuppel in het hok :) Ik ben nog steeds de enige 'niet deelbaar' stemmer... Trouwens een mooi antwoord, Wouter!

 

Toch blijf ik van mening dat kennis (ook de vierkantsvergelijking) degradeert tot informatie of zelfs tot data zodra deze aan iemand anders aangeboden wordt (via welk medium dan ook).

 

Als het voor de ontvanger niet nuttig is, dan is het data geworden.

 

Is het wel nuttig voor de ontvanger dan is het informatie. Aan het eind van het leerproces waarmee de ontvanger de informatie tot zich genomen heeft is het weer kennis geworden.

 

Kennis kun je volgens mij dus ook niet 'vastleggen', 'op papier zetten' of op welk medium dan ook, want er moet eerst weer een leerproces aan toegevoegd worden voordat het weer kennis is.

 

Kennis is datgene wat geleerd is. Dat wat overgedragen wordt, moet nog geleerd worden...

dat wat overgedragen wordt kan dan toch nog geen kennis zijn?


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer
Guest Kanban

Eindelijk!!!!! Celletje1974 grandioos, daar zat ik dus op te wachten......het lag zo voor de hand dat vrijwel iedereen heel direct en in korte reacties bijna geirriteerd beweert dat kennis te delen is! Ik hoef voor mijn mening alleen maar geheel te verwijzen naar de uitleg en mening van Celletje1974.

 

Naar mijn mening is kennis inderdaad niet te delen alleen de data die informatie vormt kan overgedragen worden. KEnnis is volledig individualistisch. Iedereen lijkt het zelfde te doen als hij fietst. Toch is het onze eigen ervaring en kennis en kunde die maakt dat wij fietsen. Dat valt niet over te dragen.

Je kunt een ander iets voordoen en uitleggen maar dan heb je informatie die is voortgekomen uit de kennis van een ander geabsorbeerd. Vervolgens ga je je deze informatie "eigen" maken met behulp van intelligentie, prior knowledge, en (daar mee samenhangd) inzicht. Uiteindelijk wordt het jouw kennis enz enz.

 

Een erg leuk onderwerp mijns inziens.............

 

Evert

 

 

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Dit is gewoon een interpretatiediscussie. De letterlijke interpretatie van het woordje delen, is dat de pointe? Wel, dat noem ik het intrappen van een open deur. Uiteraard zijn leerprocessen individueel bepaald. Maar de overdracht van informatie beschouw ik als het delen van kennis met anderen. De kennis moet individueel verwerkt worden, maar er is wel een intersubjectieve overdracht van informatie, welke een noodzakelijke voorwaarde is om de data of informatie te kunnen verwerken.

 

Het menselijk handelen bestaat uit vier componenten:

- cognitieve

- kathectische (gevoelsmatige sfeer en het emotieve)

- volitieve (al het streven)

- actietendentiële (de praxis)

 

We praten hier enkel over het strikt cignitieve vlak ; kennis, of kenacten spelen zich af op het strikt cognitieve vlak door sociale interactie, leer- en symboliseringsprocessen. Meerdere mensen tegelijk kunnen kennis nemen van het verschijnsel Zon. We delen dus dezefde cognities. Sommige objecten/kenacten zijn daarin zeer cultureel bepaald, en beperkt gedeeld met subjecten binnen die bepaalde socio-culturele groepering. Andere objecten/kenacten/cognities/kennis zijn meer universeel kenbaar en waarneembaar. Waarom zou kennis immers beperkt moeten zijn tot het overdragen van een rekensommetje van persoon a naar persoon b? Kennis van de wereld is cognitief.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Oeioeioei, wat wordt dit ingewikkeld ;D Maar goed, for argument sake, vind ik Celletjes interpretatie eigenlijk wel interessant. Het heeft namelijk nogal wat inplicaties voor mijn eigen interessegebied, namelijk de "kenniseconomie" en de "kennisinstellingen". Als wat wij kunnen delen geen kennis is maar informatie; dan zijn de "kennisinstellingen" (universiteiten) eigenlijk "informatie-instellingen"?

 

Als dat inderdaad zo is, dan vraag ik mij af, waarom de overheid zo vertrouwt op de "informatie-instellingen" om de "kenniseconomie" uit het slob te trekken.


Heeft mijn antwoord je goed geholpen? Dan is een reusje nooit weg.

 

Iedere vrijdag in Utrecht, gratis uurtje "sparren" met ervaren ondernemers en investeerders. www.innosquad.nl

 

contact: www.dewitte.org | Innovation + Business + Finance

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Interessante discussie. Celletje, je stipt aan dat het omzetten van data naar informatie en uiteindelijk naar kennis een proces is. Op het moment dat je de stappen die een persoon (of systeem of wat dan ook) moet nemen om van data naar informatie naar kennis te transformeren, kunt vastleggen, kun je in principe deze stappen gebruiken om een ander persoon hetzelfde proces door te laten gaan.

 

Een van de problemen die kennisdeling op zou moeten lossen is het verlies van kennis binnen je organisatie ingeval dat bijvoorbeeld iemand je organisatie verlaat. Met goede procedures ben ik van mening dat je actieve kennis wel over kan dragen. Het probleem komt echter pas echt kijken bij de tacit knowledge (latente kennis). Kennis die iemand opgedaan heeft zonder dat ie het eigenlijk weet.

 

We hebben vroeger aandacht besteed aan het ontwikkelen van manier om deze kennis toch te vangen. We kwamen uit op een proces als het bovenstaande met data, informatie, kennis en acties. Als je personen op de een of andere manier kunt dwingen om al deze processen te documenteren (of een monitoring proces kunt maken wat dit achter de rug van persoon om doet), kun je kennis volgens mij delen.

 

In het volgende, neem actie als het proces wat een persoon of systeem moet doorgaan om van het één naar het ander te komen.

 

data + actie = informatie

informatie + actie = kennis dus:

(data + actie) + actie = kennis

 

Je kunt als je dit wat verder uitwerkt een concept invoeren als een soort van kenniscontainer die overal in het delingsproces voorkomt. Volgens mij kun je - op het moment dat dit goed uitwerkt - kennis prima delen.

 

Ik ben benieuwd...


The New Motion - elektrisch rijden geregeld

Alef op Twitter

Alef op LinkedIn

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer
Naar mijn mening is kennis inderdaad niet te delen alleen de data die informatie vormt kan overgedragen worden. KEnnis is volledig individualistisch. Iedereen lijkt het zelfde te doen als hij fietst. Toch is het onze eigen ervaring en kennis en kunde die maakt dat wij fietsen. Dat valt niet over te dragen.

Kale data overdragen zonder enige interpretatie gebeurd denk ik maar zelden. Als je iemand leert fietsen is het al kennisoverdracht. Je deelt je ervaringen. Uiteindelijk zal de ervaring/kennis/kunde van degene die het geleerd heeft iets afwijken van degene die het "onderwezen" heeft. Er zullen ook een aantal overeenkomsten zijn.

 

Over die Hubble-telescoop of ander meetinstrument. Zo'n meetinstrument is ontworpen vanuit een bepaalde invalshoek. De wetenschappers achter zo'n instument krijgen vaak ook niet de rauwe data, maar al enigzins verwerkte data. Die dataverwerking is ook aan interpretatie onderhevig. Tussen twee mensen wordt volgens mij vrijwel nooit alleen data of infromatie uitgewisseld. Voornamelijk data en hun interpretatie. Zo zijn de wetenschappelijke artikelen ook opgebouwd. Er is altijd een inleiding in de proef, waarom je iets gedaan hebt, de data en hun directe interpretatie en vervolgens de discussie, waarin de resultaten vergeleken wordt met andere data en interpretaties.

 

Kennis is wat men door studie of oefening geleerd heeft...

En heel veel is geleerd uit wat een ander geschreven of gezegd heeft, waarbij je volgens mij ook onherroepellijk zijn zienswijze gedeeltijk of geheel overneemt.

 

Het is denk ik eerder zo dat een bepaalde interpretatie van data als "waar" wordt aangenomen dan dat die interpretatie wordt bestreden. Er vormt zich de zogenaamde paradigma. Een consensus van alle interpretaties. Op die consensus of delen daarvan, wordt met behulp van andere of nieuwe data weer een nieuwe interpretatie gebouwd. Het kan soms erg moeilijk zijn om een bepaalde consensus te bestrijden.


'Een vraag stellen en je even dom en onwetend voelen is beter dan je hele leven dom voelen omdat je de vraag niet hebt gesteld' - vrije vertaling van een oud Chinees gezegde

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Allereerst excuses dat ik zo lang (het hele weekend) afwezig ben geweest in deze discussie. Hieronder mijn reacties:

 

Dit is gewoon een interpretatiediscussie. De letterlijke interpretatie van het woordje delen, is dat de pointe?

 

Sisyphus,

 

Nee, dat is niet the point... the point is dat datgene dat er gedeeld wordt geen kennis is, maar informatie... het delen op zich (en daardoor voort kunnen bouwen op ontwikkelingen van anderen) staat niet ter discussie volgens mij...

 

Als wat wij kunnen delen geen kennis is maar informatie; dan zijn de "kennisinstellingen" (universiteiten) eigenlijk "informatie-instellingen"?

 

Als dat inderdaad zo is, dan vraag ik mij af, waarom de overheid zo vertrouwt op de "informatie-instellingen" om de "kenniseconomie" uit het slob te trekken.

Nils,

 

Daar ben ik het gedeeltelijk mee eens... de mode-term "kennis delen" klinkt interessant, maar is naar mijn mening inderdaad feitelijk onjuist. De term "kennisinstelling" voor universiteiten vind ik overigens wel weer verdedigbaar. Immers, er is veel kennis aanwezig op universiteiten (zolang de mensen aanwezig zijn die die kennis geleerd hebben).

 

Ook de term "kenniseconomie" vind ik verdedigbaar, zolang kennis dan niet als een "product" gezien wordt dat verkocht kan worden. Het kan hooguit benut/gebruikt worden...

 

Op het moment dat je de stappen die een persoon (of systeem of wat dan ook) moet nemen om van data naar informatie naar kennis te transformeren, kunt vastleggen, kun je in principe deze stappen gebruiken om een ander persoon hetzelfde proces door te laten gaan.

Aleph,

 

Daar ben ik het mee eens. Maar ook een procesbeschrijving die je geeft aan iemand anders is informatieoverdracht en geen kennisoverdracht...

 

Met goede procedures ben ik van mening dat je actieve kennis wel over kan dragen. Het probleem komt echter pas echt kijken bij de tacit knowledge (latente kennis). Kennis die iemand opgedaan heeft zonder dat ie het eigenlijk weet.

Aleph,

 

Iedere vorm van kennis (actief of latent) is om te zetten naar informatie (procedurebeschrijvingen etc) om zodoende overdracht mogelijk te maken.

 

Overigens vind ik je beschrijving van "Actieve kennis" enigszins ongelukkig als je dit vergelijkt met procedurebeschrijvingen, aangezien procedurebeschrijvingen over het algemeen alleen vertellen WAT je moet doen om het gewenste resultaat te bereiken. Procedurebeschrijvingen kunnen er gemakkelijk toe leiden dat mensen (of apparaten) dingen doen die ze niet begrijpen (kennis). Dit soort situaties kun je herkennen door deze personen te vragen WAAROM ze het doen, waarop vrijwel zeker het antwoord volgt dat het volgens de procedure zo hoort.

 

data + actie = informatie

informatie + actie = kennis dus:

(data + actie) + actie = kennis

 

Je kunt als je dit wat verder uitwerkt een concept invoeren als een soort van kenniscontainer die overal in het delingsproces voorkomt. Volgens mij kun je - op het moment dat dit goed uitwerkt - kennis prima delen.

Aleph,

 

Iedere vorm van kennis is om te zetten naar informatie (procedurebeschrijvingen etc) om zodoende overdracht mogelijk te maken. In het geval je al deze informatie in een container gooit, vrees ik dat je zelfs al heel snel niet meer van informatie mag spreken, maar dat het zelfs gegevens geworden zijn...

 

Ik ben benieuwd naar de nieuwe reacties!

 

groetjes,

 

Marcel


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Celletje, je hebt gelijk: hetgeen je deelt is in sommige gevallen niet kennis maar informatie. Echter, op het moment dat je ervoor zorgt dat de persoon die de informatie ontvangt, met behulp van de betreffende informatie kennis op kan doen (in principe natuurlijk de kennis die de oorspronkelijke persoon ook had, maar als het andere kennis is, is dat natuurlijk ook mooi ;D), deel je toch indirect kennis?

 

Piet heeft data verzameld, er een interpretatie aangegeven waardoor het informatie wordt en door het te gebruiken binnen de context waarin deze informatie nuttig is wordt het kennis. Als Henk met de informatie die ie van Piet gekregen heeft dezelfde kennis kan opdoen (( (data + actie) + actie) = kennis )) dan is er in principe toch (ok het is indirect) kennis gedeeld? Tenzij iemand de stelling wil poneren dat de kennis in de handen van Piet, ineens (inclusief de handelingen die Henk heeft moeten doen om tot dezelfde gedachten te komen als Piet) informatie is geworden in de handen van Henk. Hmmm, deze laatste is een beetje lastig, maar goed...

 

Enige discussiepunt wat je met deze interpretatie krijgt is de vraag of het goed is dat Henk exact dezelfde procedure en werkwijze volgt als Piet. Niet echt creatief, weinig mogelijkheden tot vernieuwende gedachten van Henk... Als Piet de verkeerde werkwijze volgt, doet Henk dat automatisch ook...


The New Motion - elektrisch rijden geregeld

Alef op Twitter

Alef op LinkedIn

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer
Iedere vorm van kennis is om te zetten naar informatie (procedurebeschrijvingen etc) om zodoende overdracht mogelijk te maken. In het geval je al deze informatie in een container gooit, vrees ik dat je zelfs al heel snel niet meer van informatie mag spreken, maar dat het zelfs gegevens geworden zijn...

 

Ik heb me in mijn vorige job (zijdelings) met kennismanagement bezighouden. Wij maakten ondersteunende software die kennisdeling moest faciliteren en hadden daarvoor een abstract model nodig van wat dataoverdracht, informatieoverdracht en kennisoverdarcht nou eigenlijk inhield. We begonnen met het modelleren van de zgn. Abstract Knowledgefactory, waarin de noties die hierboven beschreven staan (personen, acties, data en knowledge containers) de basiselementen waren.

 

Zo konden we één en ander procedureren. Niks meer en niks minder...

 


The New Motion - elektrisch rijden geregeld

Alef op Twitter

Alef op LinkedIn

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Tenzij iemand de stelling wil poneren dat de kennis in de handen van Piet, ineens (inclusief de handelingen die Henk heeft moeten doen om tot dezelfde gedachten te komen als Piet) informatie is geworden in de handen van Henk. Hmmm, deze laatste is een beetje lastig, maar goed...

 

Aleph,

 

Je hebt mijn stelling bijna te pakken...

 

Als iemand (Piet) gegevens verzamelt, deze interpreteert en hier iets van leert, heeft hij kennis verworven. Zodra hij iemand anders hetzelfde wil leren, zal hij zijn kennis eerst weer terug moeten vertalen naar informatie. Deze informatie kan hij overdragen aan de volgende (Henk), die het op zijn beurt weer kan leren...

 

Enige discussiepunt wat je met deze interpretatie krijgt is de vraag of het goed is dat Henk exact dezelfde procedure en werkwijze volgt als Piet. Niet echt creatief, weinig mogelijkheden tot vernieuwende gedachten van Henk... Als Piet de verkeerde werkwijze volgt, doet Henk dat automatisch ook...

Aleph,

 

Naar mijn mening hoeft het leren van informatie niet te leiden tot het hebben van dezelfde kennis.

 

Bovendien geloof ik ook niet dat twee mensen, zelfs als ze exact dezelfde kennis zouden hebben, op basis daarvan ook hetzelfde zouden handelen. Immers, handelen komt voort uit meer dan kennis alleen.

 

De vraag of het goed is dat verschillende mensen op basis van procedures exact hetzelfde handelen is een heel andere discussie. Ik denk niet dat er iets mis is met procedures, zolang er naast de instructie/procedure ook kennis aanwezig is over de uit te voeren handelingen, zodat ze niet als een kip zonder kop de procedure volgen, maar ook kunnen vaststellen wanneer de procedure niet voldoet. Op de meeste procedures zijn immers ook af en toe uitzonderingen noodzakelijk om tot een goed eindresultaat te komen.


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Ik heb me in mijn vorige job (zijdelings) met kennismanagement bezighouden. Wij maakten ondersteunende software die kennisdeling moest faciliteren en hadden daarvoor een abstract model nodig van wat dataoverdracht, informatieoverdracht en kennisoverdarcht nou eigenlijk inhield. We begonnen met het modelleren van de zgn. Abstract Knowledgefactory, waarin de noties die hierboven beschreven staan (personen, acties, data en knowledge containers) de basiselementen waren.

 

Zo konden we één en ander procedureren. Niks meer en niks minder...

Aleph,

 

Wat ik probeer aan te geven in deze discussie is dat het volgens mij onmogelijk is om kennis te communiceren.

 

Een aantal modewoorden ("kennis delen", "kennisbank", "knowledge containers") impliceert echter dat kennis wel communiceerbaar is (vast te leggen is). Deze woorden zijn dus niet juist.

 

Wat er feitelijk gedaan wordt in een proces om "kennis vast te leggen" is iemand die kennis heeft van bepaalde onderwerpen verzoeken/verplichten (nieuwe) informatie te maken over deze onderwerpen. Informatie is communiceerbaar, en kan dus ook vastgelegd worden in 'kennis'banken, 'knowledge'containers, 'kennis'-deel-processen, studieboeken, enz. enz.

 

Groetjes,

 

Marcel


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer
Wat er feitelijk gedaan wordt in een proces om "kennis vast te leggen" is iemand die kennis heeft van bepaalde onderwerpen verzoeken/verplichten (nieuwe) informatie te maken over deze onderwerpen. Informatie is communiceerbaar, en kan dus ook vastgelegd worden in 'kennis'banken, 'knowledge'containers, 'kennis'-deel-processen, studieboeken, enz. enz.

 

Tsja, we kwamen er toen ook al achter en het blijft zo, het is een lastige discussie. Er waren toendertijd twee kampen. Mensen die dachten dat kennis volledig overdraagbaar was en aan de andere kant mensen die vonden dat we facilitair bezig moesten zijn.

 

Ik ben meer van het laatste kamp, maar ben wel van mening dat kennis overdraagbaar is. Het gaat in dat geval niet om kennisbanken, knowledgecontainers, databases, boeken, maar om overdracht in de ruimste zin van het woord.

In dat geval gaat het om de vraag of 'ik leg jou iets uit en jij vergaart zodoende kennis' ook kennisdeling is...

 

Ik zeg ja.... :)

 

Ben benieuwd...


The New Motion - elektrisch rijden geregeld

Alef op Twitter

Alef op LinkedIn

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer

Het gaat in dat geval [...] om overdracht in de ruimste zin van het woord.

In dat geval gaat het om de vraag of 'ik leg jou iets uit en jij vergaart zodoende kennis' ook kennisdeling is...

 

Ik zeg ja.... :)

Aleph,

 

Het is voorspelbaar, maar ik zeg nee...

 

Welliswaar is de uitgangssituatie dat 1 persoon kennis heeft, en de eindsituatie is dat er (hopelijk) 2 personen kennis hebben, dus dat lijkt op kennisdeling (of kennisvermenigvuldiging zoals anderen het willen noemen).

 

Toch zul je moeten kijken naar wat er feitelijk gebeurt tussen de begin- en eindsituatie, om vast te kunnen stellen of hier kennis overgedragen is of niet.

 

Het proces is dat iemand uitleg geeft over zijn kennis. Deze uitleg is informatie. De ontvanger van deze uitleg begrijpt hopelijk deze informatie, en leert het. Hij heeft er dan kennis bij.

 

Hier is dus geen kennis overgedragen, maar informatie. Tegelijkertijd heeft er een leerproces plaatsgevonden, waardoor de ontvanger van de informatie weer kennis heeft gemaakt.


Comfi puzzelt aan comfort in de afstemming tussen mensen, systemen en strategie.

Comfi vervult hierbij een brugfunctie tussen management, automatisering, controlling en de uitvoerende organisatie.

Link to post
Share on other sites
  • 0
  • Rate this answer
Hier is dus geen kennis overgedragen, maar informatie. Tegelijkertijd heeft er een leerproces plaatsgevonden, waardoor de ontvanger van de informatie weer kennis heeft gemaakt

 

Ik dacht het al, en zoals ik eigenlijk al als p.s.'je in m'n vorige post wou toevoegen: het is denk ik een beetje een perceptie/definitie-kwestie...

 

Maar goed, om de discussie op gang te houden, en dat is denk ik wel aardig, een paar vragen:

 

1) hebben jullie te maken met kennis-intensief werk en zo ja, hoe voorkom je dat kennis je organisatie uitdruppelt (bijv. door vertrek van personeel). Exit-gesprekken, procedures, databanken...???

 

2) verspreiden van informatie (en eventueel kennis ;D) is niet echt efficiënt met betrekking tot korte-termijn winstoogmerk. Iemand met heel specialistische kennis, deze kennis laten verspreiden (zodner af te doen aan de vraag of kennisdeling mogelijk is) is wel leuk, maar op korte termijn brengt dit misschien niet zoveel op als deze persoon alleen maar zijn kennis laten gebruiken... Hoe vind je als ondernemer de juiste balans... Iemand ervaringen?

 

 

 


The New Motion - elektrisch rijden geregeld

Alef op Twitter

Alef op LinkedIn

Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Bring your business plan to a higher level!

    All topics related to entrepreneurship are discussed on this forum.

    • Ask your entrepreneur questions
    • Answers / solutions from fellow entrepreneurs
    • > 65,000 registered members
    • > 100,000 visitors per month
    •  Available 24/7 / within <6 hours of response
    •  Always free

  • Who's Online

    Er zijn 8 leden online en 214 gasten

    (See full list)    
  • Also interesting:

  • Ondernemersplein



EN

×

Cookies on HigherLevel.nl

Cookies are necessary for Higherlevel.nl to function properly. By using HigherLevel.nl you declare to have read and accepted our terms and conditions.

 More information   I accept