prinsrachid

Let goed op. Zoals ik al aangaf, mag je voor de omzetbelasting een ándere keus maken! Ook als je de auto voor de inkomstenbelasting zakelijk activeert, mag je nog steeds kiezen om de auto voor de omzetbelasting privé te houden. Of omgekeerd. Of het interessant is om de auto voor de inkomstenbelasting op de zaak te zetten, hoef je niet zelf allerlei moeilijke berekeningen te maken. Daarvoor heb je handige websites.

Deze vraag werd al eens perfect beantwoord door Roel.

Up! ;) (Zo moet dat toch, Richard?)

Je moet eerst even vaststellen of er sprake is van een dienstbetrekking. Zo ja, dan betaal je gewoon loon en draag je loonheffingen af. Vooraf moet je wel even aan de fiscus doorgeven dat je loonheffingen gaat inhouden. Mocht er geen sprake zijn van een dienstbetrekking, dan kun je de bedragen gewoon bruto uitbetalen. De ontvanger moet deze inkomsten wel aangeven in z'n eigen aangifte inkomstenbelasting als Inkomsten uit overig werk. En jij doet aan het einde van het jaar een opgaaf van uitbetaalde bedragen (voorbeeld 2015). Ook hiervoor moet je vooraf wel eerst even aan de Belastingdienst melden dat je uitbetaalde bedragen wil gaan doorgeven.

Nee en ja. In het algemeen is het zo dat activa die minder dan 10% zakelijk worden gebruikt (voor de inkomstenbelasting) verplicht privévermogen zijn en activa die meer dan 90% zakelijk worden gebruikt verplicht zakelijk vermogen zijn. Als activa 10% tot 90% zakelijk worden gebruikt, dan mag je zelf kiezen wat je doet. Het kan dus voorkomen dat iemand ooit zelf mocht kiezen of verplicht was om het actief als privé aan te merken, maar dat door het opeens 90%+ zakelijk te gaan gebruiken verplicht kan worden om het fiscaal te heretiketteren naar zakelijk. Dit zie je bijvoorbeeld bij (kantoor)panden waarin ook gewoond wordt, of woonhuizen waarin ook een kantoor zit. Je zou kunnen stellen dat deze algemene regel dus ook voor auto's geldt. Echter, het lijkt erop dat de fiscus met betrekking tot de auto een iets afwijkende aanpak heeft. Alleen als je minder dan 500 kilometer (~90%+ zakelijk) per jaar privé rijdt met de auto, dan is het verplicht zakelijk vermogen. Rijd je meer dan 500 kilometer per jaar privé, dan mag je kiezen. Het lijkt er dus op dat de fiscus géén grens hanteert waarbij de auto verplicht privévermogen wordt geacht te zijn. Daar staat wel tegenover dat je een hogere bijtelling dan het standaardpercentage krijgt, als je het ál te bont maakt voor wat betreft je privégebruik met je eventueel zakelijk geëtiketteerde auto. Voor de omzetbelasting moet je overigens een separate keuze maken, die tegengesteld mag zijn aan de keus voor de inkomstenbelasting. Het gevolg van deze aanpak heeft (indirect) een stimulerende werking op de vraag naar milieuvriendelijke Auto's van de Zaak door de ondernemers die een dergelijke auto wellicht niet eens voor de eigen onderneming nodig hebben of gebruiken. Zij kunnen namelijk profiteren van een lagere bijtelling, zelfs als die auto nagenoeg uitsluitend privé wordt gebruikt. Zoals gezegd is het bij gewone auto's zo dat je bij overmatig onzakelijk gebruik alsnog het werkelijke (hogere) privévoordeel moet bijtellen, maar bij milieuvriendelijke auto's hoeft dat in dergelijke gevallen maar ten dele!

Verschillen zijn inderdaad meestal niet te voorkomen. Zo heb ik altijd verschillen tussen de aangegeven omzet in de OB-aangifte en de optelling van (afgeronde) omzetten in de ICP-opgaaf. Bij de IB-winstaangifte heb je dat soort verschillen onvermijdelijke ook, omdat elke post aan zowel de kosten- als opbrengstenkant moet worden afgerond op hele euro's. Je mag hierbij wel in je eigen voordeel afronden, maar als je dat bij elke post doet, dan krijg je uiteraard onderaan de streep wat verschillen. En - zoals je hebt gemerkt - moet je die verschillen dan ergens 'rechttrekken'. Niets aan te doen. Zelf zou ik daar alleen nooit de post omzetbelasting voor gebruiken, omdat dat juist een post is die al is afgerond op hele euro's. Maar goed, uiteindelijk maakt het - voor zover ik kan zien - niet heel veel uit welke post op de balans je naar boven of beneden afrondt, zolang het algemene beeld maar niet te veel afwijkt van de daadwerkelijke (onafgeronde) bedragen. Maar als je ervoor gekozen hebt om de fiscale balans kloppend te maken door één bepaald postje met 1 of 2 euro af te ronden, dan gok ik niet dat de fiscus heel moeilijk zal doen. Wat ik persoonlijk altijd doe is alle posten eerst invullen zonder cijfers achter de komma. (200,01 wordt 200, 412,76 wordt 412, 567,96 wordt 567). Vervolgens kijk ik of de echte winst ook fiscaal zo uitkomt. Zo niet, dan ga ik individuele postjes naar boven afronden, beginnend bij de posten die het 'meest' waren afgerond (567,96 wordt dan alsnog 568 bijvoorbeeld) en net zolang tot het fiscale winstbedrag overeenkomt met de daadwerkelijke, afgeronde, winst en de fiscale balanstotalen overeenkomen met de daadwerkelijke, afgeronde, balanstotalen. En dat is altijd eventjes een beetje priegelen op de vierkante euro.

Wat je zou kunnen doen, is simpelweg de boel corrigeren en compleet nieuwe aangiftes aandienen. Voor de omzetbelasting doe je dan een suppletieaangifte. En voor de inkomstenbelasting kun je ook gewoon een nieuwe (electronische) aangifte insturen, zolang je nog geen definitieve aanslag hebt ontvangen. De fiscus zal dan automatisch de meest recent ingediende gebruiken. Als is dan meteen glad. Aan de andere kant, het gaat hier om peanuts. Voor de omzetbelasting mag je zulke kleine verschillen ook gewoon in je volgende aangifte corrigeren. En de belastingdienst zal waarschijnlijk ook niet wakker liggen van het feit dat je 25 euro 'overhevelt' van 2015 naar 2016. Als je dat overigens doet, moet je wel even goed vastleggen wat er mis is gegaan en hoe je dat hebt opgelost. Mochten ze er ooit naar vragen, dan kun je het in ieder geval nog uitleggen.

Het land is in feite niet zo relevant voor de hoogte van de aanslag invoerrechten. Voor de hoogte van de eventuele invoerrechten zal het niet uitmaken, want die zijn overal gelijk, ongeacht waar de goederen de EU voor het eerst binnenkomen. Als je het direct naar Nederland stuurt, dan kan ik me zo voorstellen dat de Nederlandse Douane er (Nederlandse) btw, invoerrechten en inklaringskosten over berekent - en daar een acceptgiro voor bijvoegt. Het zal de Nederlandse Douane niet zo veel uitmaken wie die aanslag betaalt. De E-fulfilmentpartij zal die rekening dus waarschijnlijk in eerste instantie ontvangen (samen met de ingeklaarde goederen), maar die zullen er geen moeite mee hebben om die vervolgens naar jou in Italië door te sturen.

Ik denk eigenlijk dat het één het ander uitsluit. Dus óf je neemt je verrekenbare verliezen mee (maar dan moet je geruisloos terugkeren) óf je doet dat niet (en dan gaat het dus met geruis). Het probleem is alleen dat je een stamrecht in de bv lijkt te hebben zitten. Als je die wilt behouden, dan is geruisloze overgang volgens mij ook weer niet mogelijk (de bv moet immers worden ontbonden). Dit likt me overigens echt specialistenwerk, dus niet iets om op een zomernamiddag zelf te doen. Lees sowieso ook de volgende informatieve pagina's eens door: - Terugkeer uit de B.V. - Terugkeer uit de B.V. via VOF - Geruisloze terugkeer uit de B.V. (algemeen) - Geruisloze terugkeer uit de B.V. (2016) Een andere mogelijkheid zou nog kunnen zijn om de bv simpelweg geheel te ontbinden. Nadeel daarvan is wel dat je (privé) fiscaal moet afrekenen over je stamrecht en liefst met goedkeuring van de inspecteur. Met wat voorbereiding en de juiste papieren is dat op zich te doen. Tegenwoordig mag dat afkopen zonder dat je revisierente hoeft te betalen. Dan zit je natuurlijk nog wel met de onverrekenbare verliezen uit de bv, maar hiervoor zou je op termijn alsnog een belastingkorting kunnen aanvragen. Niet ideaal, maar het is een mogelijkheid.

In dat geval lever je aan klanten buiten de EU en moet je dus eigenlijk het btw-tarief van het desbetreffende land in rekening brengen en die btw afdragen aan de belastingdienst van dat desbetreffende land. In de meeste gevallen reken je dan dus sowieso géén (Nederlandse) btw, omdat die niet van toepassing is. Buiten de EU wordt meestal nog niet verwacht dat je daar btw-aangifte doet, maar ik denk dat daar in de nabije toekomst niet meer aan te ontkomen valt.

Er rammelt gewoon iets aan dit hele verhaal. En ik heb niet de indruk dat dat (uitsluitend) aan de boekhouder ligt. Alleen al de lamlendige manier waarop er gesproken wordt over de (des)interesse in de eigen cijfers, halen het bloed onder m'n nagels vandaan. Allereest: als hij het al eerder over een negatief eigen vermogen heeft gehad, dan was je waarschijnlijk op dat moment al technisch failliet. Bij een eenmanszaak heb je dat al snel bij mensen die 1) een boekhouder hebben die daar niet actief op wijst, 2) niet luisteren naar de boekhouder die daar wél op wijst, 3) niet begrijpen waar de boekhouder op wijst, of 4) ondanks de waarschuwing toch lekker doorgaan met - overmatige - privéonttrekkingen. Ik heb overigens ook wel eens gezien dat een boekhouder de balans optisch 'kort' hield door bepaalde zaken uit de boeken te houden (en extracomptabel bij te houden), zoals een R/C-verhouding met een eigen BV, auto van de zaak, etc. Op het moment dat er een keer gecontroleerd ging worden, moesten al die posten alsnog rechtgetrokken worden middels enorme, min of meer virtuele privéonttrekkingen. Die privéonttrekkingen hadden dus wel plaatsgevonden, maar waren nooit geboekt in de verwachting dat het 'tijdelijk' was. Maar ja, als je dat jaar na jaar doet, dan loopt de teller ongemerkt op. Uit je verhaal wordt overigens ook niet duidelijk of die 60.000 euro contante betalingen zijn die door privé voor de zaak of door de zaak voor privé zijn gedaan. Dat zijn dan ook geen 'schulden', maar ook privéstortingen of -onttrekkingen (hopelijk het eerste). Of hebben we het hier misschien over de befaamde (fiscale) Oudedagsreserve (OR), die in de loop van de jaren is opgebouwd? Als je jaren van goede winsten hebt gehad, dan zou je best 60.000 euro aan OR hebben kunnen opbouwen. Het is dan de vraag hoe de boekhouder die in de stukken heeft verwerkt, namelijk als schuld of als onderdeel van het eigen vermogen. In mijn optiek kan op zich beide manieren, maar heeft de eerste methode wel het nadeel dat je daardoor een hoge schuldpositie lijkt te hebben (wat fiscaal ook zo is). Ik ben ook erg benieuwd naar de terugkoppeling van je boekhouder!

Dat alles daarin van A-Z tot 3 cijfers achter de komma staat uitgelegd. Het lijkt me dat er na het lezen van die tekst geen enkele onduidelijkheid meer is, zeker niet na al onze uitleg en rekenvoorbeelden. De btw is geheel af te trekken voor de 'huurkoper', maar die moet die btw wel daadwerkelijk aan jou in z'n geheel betalen in de eerste termijn (die ze dan vervolgens weer kunnen terugvragen in hun eerste btw-aangifte. En jij moet die dan weer afdragen en/of verrekenen met de betaalde btw over ingekochte zonnepanelen). Vervolgens zul je alsnog een zakelijke 'huur' moeten vaststellen met een looptijd, zakelijke rente en aflossingen. Daar komt nog het probleem bij dat ik al eerder noemde, namelijk dat het juridische en economisch/fiscale eigendom niet gelijk op gaan. Bij een faillissement van ten minste één van beide partijen kan dat vervelende situaties opleveren. Een curator kijkt veelal niet naar het fiscale eigendom namelijk. Of je een vergunning bij de ACM nodig hebt voor het verstrekken een krediet is niet op voorhand duidelijk, maar ik denk persoonlijk van wel. Je richt je namelijk op (hoofdzakelijke) particulieren. En hoewel zij automatisch btw-ondernemers zijn, is het consumentenrecht denk ik toch van toepassing, omdat het gaat om 'ondernemers' die "in de uitoefening van beroep of bedrijf overeenkomsten sluiten die buiten het gebied liggen van zijn eigenlijke professionele activiteit". Ik zie eigenlijk ook weinig toegevoegde waarde in deze juridisch omslachtige constructie voor mensen die zonnepanelen op hun dak willen - en daar het geld niet voor hebben. Voor die mensen zijn er namelijk veel goedkopere alternatieven, zonder dat ze de btw vooruit hoeven te betalen. Daar heb je namelijk bijvoorbeeld al Greenloans van ABN Amro of de Persoonlijke Lening voor zonnepanelen van ING? En ook in dat geval mogen mensen gewoon hun btw terugvragen, zonder die eerst te hoeven voorschieten. Laten we trouwens ook niet de Energiebespaarlening vergeten. Deze wordt verstrekt uit het Nationaal Energiebespaarfonds van de Rijkoverheid (in samenwerking met ASN en Rabobank)? Waarom zou iemand voor een huurkoop kiezen als het makkelijker kan?

Volgens mij hoef je als minderjarig persoon tot een bepaald bedrag geen belasting te betalen. Dat is niet voorbehouden aan minderjarige personen. Ook meerder- en overjarige personen hebben dat privilege.

Dat eerste klinkt eigenlijk als een 'medewerker buitendienst'. Als er geen CAO is in jouw branche, dan heb je alleen met de wet te maken (minimumloon, 8% vakantiegeld, 20 vakantiedagen, etc). Maar je kunt uiteraard altijd kijken wat elders een beetje gebruikelijk is, bijvoorbeeld op Loonwijzer.nl. In de supermarktbranche heb ik wel eens gezien dat het loon van afdelingsmedewerkers afhankelijk werd gemaakt van de afdelingsomzet (zelfs in de CAO vastgelegd). Oftewel: hoe hoger de omzet, hoe hoger het loon. Het was daarbij overigens wel zo dat de uiteindelijke beloning nooit lager kon zijn dat het gebruikelijke uurloon maal de gewerkt uren. Zoiets zou je in jouw geval ook kunnen overwegen, al zul je dan wel iets moeten verzinnen op de (lange) doorlooptijden. Je zou dan bijvoorbeeld kunnen kijken naar de gerealiseerde omzet binnen een periode van 3 maanden ofzo. Ook zul je moeten kijken in hoeverre de uren zijn te verantwoorden ten opzichte van de verwachte omzet. Overigens moet je je ook niet al blind staren op 'provisie' als aanjager van het binnenharken van omzet. Dat soort beloningsprikkels hebben niet op alle medewerkers het gewenste effect; of niet op je potentiële klanten, door het gedrag van die medewerkers als gevolg van de beloningsprikkels.

Ik denk dat je deze publicatie maar eens goed moet doorlezen: Ernst & Young - Huur, huurkoop en lease vanuit een juridische, fiscale en financieel-economische invalshoek

Daar moest ik ook al een beetje aan te denken. Het is niet nodig om mensen in dienst te nemen, maar je zou ook kunnen werken met zogenaamde 'overeenkomst van opdracht' (OvO). Een beetje zoals bij krantenbezorgers. Dan is er dus geen sprake van loondienst en betaal je gewoon de bedragen bruto uit per opdracht (of tijdvak). Zelf hoef je dan misschien alleen maar één keer per jaar aan de fiscus door te geven hoeveel je hebt betaald. Allemaal niet zo spannend. Let daarbij wel goed op de tekst van je overeenkomst. Zorg ervoor dat je gewoon een bedrag per opdracht afspreekt en dat er géén persoonlijke arbeid wordt afgesproken (oftewel dat mensen zich mogen laten vervangen). Wat betreft de leeftijd ligt de grens niet zo streng op 15 jaar voor zaken als honden uitlaten. Dit mag je namelijk al doen als je 13 of 14 bent. Zo mag je op die leeftijd ook al (bepaalde) kranten bezorgen of andere lichte klusjes doen. Vergeet verder niet dat de uitbetaling gedeeld door de benodigde tijd nooit onder het minimumloon uitkomt. Verder moet je 13-, 14- en 15-jarigen nooit minder betalen dan het minimumloon van een 15-jarige. Verder zou ik kwa ondernemingsvorm in jouw geval voor de makkelijkste optie kiezen, namelijk een eenmanszaak. Als eigenaar van de eenmanszaak kun je dan namelijk zelf de honden uitlaten. De omzet komt dan geheel ten goede aan je onderneming. Als je dan een keer het uitlaten door een ander laat doen, dan betaal je die persoon gewoon daarvoor per opdracht bijvoorbeeld (wel goed bijhouden). Als je vriendin dus een keer de hond van de buren uit gaat laten, dan betaal je haar gewoon het toepasselijke tarief. Het is dan wel zo dat die inkomsten voor jouw vriendin belaste inkomsten zijn, maar tegelijkertijd voor jou weer aftrekbare kosten. Als je vriendin minder dan (grofweg) 6.000 euro per jaar verdient, hoeft ze overigens per saldo alsnog geen belasting te betalen, maar blijven de kosten voor jou wel gewoon aftrekbaar van de winst. Voor de rest zou ik gewoon even rond blijven Google'n, het Handboek Ondernemen doorlezen, naar de KvK. Verwacht niet dat wij hier alle ins en outs voor je gaan uitpluizen. Dat is echt werk voor de beginnend ondernemer zelf. Je wilt immers ondernemen, dan moet je ook ondernemen! Succes! :)

Ah! Ik had die recente algemene verlaging naar 5% gemist, waardoor ik er vanuit was gegaan dat de vragensteller een uitkering had gehad onder inhouding van het maximumtarief voor een "company" en dat vragensteller zijn vraag dus stelde als vertegenwoordiger van een Nederlandse holding-BV bijvoorbeeld. Maar goed, als dat niet zo is, dan lijkt het antwoord op de vragen van TS in grote lijnen te moeten zijn: ja, ja en ja (en is het dan eigenlijk een ondernemers- of beleggersvraag?).

Weet je zeker dat die 5% wel goed is? Als ik het belastingverdrag goed lees (Artikel 10, paragraaf 2a), zou er géén dividendbelasting moeten zijn ingehouden. Je bent namelijk voor meer dan 25% aandeelhouder. Ook zonder die vrijstelling is het waarschijnlijk mogelijk om die 5% Roemeense dividendbelasting in je Nederlandse aangifte vennootschapsbelasting als een soort voorheffing te verrekenen met de te betalen vennootschapsbelasting.

En daarmee heeft je nieuwsbrief dus een commerciële insteek in tegenstelling wat je lijkt te willen suggereren met de titel in je onderwerp. Op zich maakt het commerciële aspect ook niet uit, want dezelfde regels gelden ook voor e-mails met een charitatieve (goede doelen) en ideële insteek. De ACM heeft vrij heldere richtlijnen voor het versturen van berichten. Je kunt natuurlijk naar aanleiding van die (niet geplaatste) order wel een keertje navragen waarom de klant uiteindelijk niet heeft besteld, maar dat is uiteraard iets anders dan iemand in het vervolg elke twee weken ongevraagd lastig vallen gaan vallen.

Ben je hier nou serieus? Of lees ik nu compleet over je sarcasme heen?

Ik denk dat de fiscus daar mogelijk iets anders van vindt. Dus er is geen geld om te beginnen. Je gaat wel een 'benefiet' houden, waarbij je al exact gaat doen waarmee je wilt beginnen (patat verkopen). En het geld dat je daarmee binnenharkt, ga je gebruiken om te beginnen. Het zal wel aan mij liggen, maar volgens mij klopt er iets niet in deze cirkelredenering - althans niet zonder een grootvaderparadox. En vervolgens geef je aan dat je ook zónder geld gaat beginnen. Wat is het nou? Ik zou je sowieso willen adviseren om nog eens kritisch naar de tekst van je stukje te kijken. Het wekt - in ieder geval bij mij - mateloze antipathie op door zinsnedes als "Na alles wat Rait voor anderen gedaan heeft" en "Hij zette zich jaren lang op een ludieke manier in voor anderen". Het is ook wel handig om ten minste de hoofdpagina van de website af te hebben voordat je met een persbericht begint. Het lijkt wel of je vooral hebt gericht op de ostentatieve kant van het ondernemen en mijns inziens eigenlijk aan de verkeerde kant van het proces bent begonnen. Heb je bijvoorbeeld alle tips van de KvK opgevolgd? Zo ja, hoe ziet dat er praktisch uit?

Voordat we het gaan hebben over kinderen in loondienst, moeten we het eerst hebben over dat andere kind: je vriendin. Zij is (ook) minderjarig en dus per definitie handelingsonbekwaam. Ze kan dus niet zo maar een bedrijf starten of rechtshandelingen verrichten zonder toestemming. Het ziet er niet naar uit dat je mensen in dienst wil nemen. Je hebt dus sowieso op geen enkele manier met (loon)belasting te maken hebt. De enige klanten die je hebt zijn namelijk de mensen die hun hond uitgelaten willen hebben. Het is dus niet zo dat je je (al te veel) kunt bemoeien met het uitbetalen van salaris, als je ten minste niet verantwoordelijk gehouden wil worden voor doorbetaling bij ziekte, uitbetaling van vakantiegeld, 20 vakantiedagen, etc. En je kunt dus al helemaal niet beginnen met het inhouden van geld bij de uitlater, als dat zou betekenen dat ze daarmee de facto minder dan het minimumloon verdienen. Verder kun je als tussenpersoon alleen maar het dienstverband tussen hondenbezitter en hondenuitlater faciliteren. Die twee partijen zullen namelijk het daadwerkelijke 'contract' sluiten. Ik schrijf dit tussen aanhalingstekens, omdat dit naar alle waarschijnlijkheid een contract volgens de regeling Dienstverlening Aan Huis zal zijn, waarbij nagenoeg alle gebruikelijke arbeidszekerheden tot een minimum zijn beperkt. Je zegt ook dat je 1 uitlaatuur aan kosten rekent. Dit zal de hondenbezitter dus moeten betalen voor jouw dienst van het aanbrengen van een uitlater. De hondenbezitter is je klant. Hoeveel kost een uitlaatuur van 14/15-jarige? En is dat dan 1 uitlaatuur per keer dat er wordt uitgelaten? Of per keer dat er een contract wordt gefaciliteerd? Aan wat voor aantallen uitlaters/contracten zat je te denken tegen welke tarieven?

Er staat mij bij dat je op zich dan nog steeds een afwijkend bedrag zou moeten kunnen invullen. Ik denk dat je gewoon domweg even de standaardbijtelling-riedel moet doorlopen. Als er dan wordt gevraagd of de daadwerkelijke kosten lager waren dan de standaardbijtelling, zou je dáár het juiste bijtellingsbedrag in kunnen vullen. Als het goed is, zou het programma dan dat laagste bedrag van die twee moeten hanteren (tenzij 25% x cataloguswaarde nóg lager zou zijn).

Volgens mij wel. Je hebt in dat geval wel bijtelling, maar een iets andere bijtelling. In plaats van een bijtelling op basis van een percentage maal de cataloguswaarde heb je dan een bijtelling van je privépercentage maal de daadwerkelijke autokosten. Dus stel dat je 10.000 km hebt gereden (waarvan 2.000 km privé) en de autokosten waren 3.000 euro, dan heb je een bijtelling van 20% maal 3.000 euro = 600 euro. Het is dus wel noodzakelijk dat je een rittenadministratie hebt, anders kun je niet aantonen hoeveel verkeer privé was. Als het goed is, zou je in het aangifteprogramma automatisch dat lagere bijtellingsbedrag moeten kunnen invullen. Bij Privéonttrekkingen en -stortingen vul je het aantal auto's en bijbehorende kenteken(s) in. Vervolgens beantwoord je de vraag "Ging het om een bestelauto die (bijna) uitsluitend geschikt is voor het vervoer van goederen?" met Ja. Dan krijg je meteen de mogelijkheid om het bedrag van de bijtelling zelf in te vullen (en dat is je privéaandeel maal de werkelijke autokosten excl. btw).

Laten we deze vraag nou eens serieus beantwoorden. Op basis van wat je tot nu toe hebt verteld, denk ik dat crowdfunding eigenlijk de enig zinnige financieringsoptie is. Het voordeel hiervan is namelijk dat je enerzijds niet met banken, aflossingsschema's, rente, etc te maken hebt (en dus minder kans op afwijzing) en anderzijds al direct met potente potentiële klanten. Die kunnen dan ieder een bedrag inleggen voor het product, en dat geleverd krijgen zodra het af is. Zo kun je ook al vooraf testen of er echt vraag is naar het product, voordat je daadwerkelijk aan de slag gaat. Mocht er niet voldoende vraag zijn, dan kun je natuurlijk ook besluiten om af te zien van verdere ontwikkeling en het geld weer terugstorten. Maar ook op het punt van de (erotische) crowdfunding lijkt de werkelijkheid erg weerbarstig. Nu kun je wel verongelijkt zijn over het feit dat er in deze draad zo laatdunkend wordt gedaan over de sector, maar als je kijkt naar de ontwikkeling van (erotische) crowdfunding platforms alleen al, dan geeft dat toch wel te denken. Zo had je nog niet zo heel lang geleden Offbeatr (niet meer actief), CumFundMe (DNS werkt niet meer), GoGoFantasy (domein staat te koop). Kickstarter staat erotische campaign sowieso niet toe. Wat blijft er dan nog over? Nou, je zou nog kunnen kijken naar het 'mainstream' IndieGoGo. Er schijnen geen expliciete (no pun intended) regels tegen erotische producties te zijn. Het wordt echter ook niet actief gepromoot (dat moet je dus echt zelf doen), maar ze laten de meeste campagnes wel gewoon lopen.