Signature

Geen expert, maar dat zorgt er dan toch alleen maar voor dat de winst en dus de te betalen belasting hoger komt te liggen? Een lagere boekwaarde maakt het verschil met de verkoopopbrengst m.i. juist groter.

Dankjewel Joost! Ps. eigenlijk wel jammer dat ik de lijfrente in de BV niet kan aanvullen met de jaarruimte. Wellicht is het toch beter de lijfrente in de BV over te dragen naar een banksparen, waar ik mijn jaarruimte al op stort.

Helder, wederom dank. Ik dacht dat premies inleggen dus iets anders is als het afstorten van de FOR in een lijfrente in de BV. Dat dit feitelijk in 2023 is gebeurt (voor 1 juli) maakt dit ook niet anders? Wel gek dat het per saldo dus wel (fors) invloed heeft op de jaarruimte. Of gek…eigenlijk weer niet, want de FOR heb ik natuurlijk kunnen aftrekken in 2022.

De toelichting op de site van de belastingdienst maakt het toch wel verwarrend. Bij de verplichte afname staat: Toelichting Een verplichte afname van de oudedagsreserve doet zich voor als het bedrag van de oudedagsreserve op 31 december 2022 hoger is dan het ondernemingsvermogen, terwijl van 1 van de volgende situaties sprake is: U staakt de onderneming geheel of gedeeltelijk in 2022. U hebt op 31 december 2022 de AOW-leeftijd bereikt. U voldoet in 2022 en in 2021 niet aan het urencriterium. bij de vrijwillige afname staat weer: Toelichting Een vrijwillige afname van de oudedagsreserve doet zich voor als u in 2022 premies voor een lijfrente hebt betaald en u verzoekt om de fiscale oudedagsreserve met maximaal het bedrag van de betaalde premies te laten afnemen. Vanwege de staking van de eenmanszaak in 2022 lijkt het er dus op basis van deze toelichting op dat het om verplichte afname gaat ipv vrijwillig. In dat geval zou variant 2 dus de uitkomst zijn €9764?

Dank. Dus nog een 4e variatie. Als ik het goed begrijp: winst €65064 toename €4360 verplichte afname: € 0 (ik dacht wel hier) vrijwillige afname: € 23234 (even een check; dus niet wat is afgestort in de Bv want dat is natuurlijk weer lager vanwege MKB winstvrijstelling etc.) uitkomst is dan; € 5.403. Als ik het als verplichte afname invoer dan kom ik weer op een hogere uitkomst van variatie 2.

Met het einde van het jaar in zicht ben ik opnieuw mijn jaarruimte voor 2023 aan het berekenen. Tijdens dit proces ben ik gestuit op verschillende uitkomsten bij het invoeren van FOR-gegevens, die nogal van elkaar verschillen: Alleen de afname van FOR invoeren levert een jaarruimte op van €8.456. Het invoeren van zowel de toename als de afname (van het totaal) van FOR voor het vorige jaar resulteert in een jaarruimte van €9.764. Als ik zowel de afname als de toename van FOR in 2022 helemaal niet invoer, kom ik uit op €15.426. (edit: deze uitkomst krijg ik overigens ook als ik de toe en afname op hetzelfde bedrag zet €4.360, dus als ware geen verschil en denk ik dat dit het dus moet zijn...?) Even wat cijfers ter context: Winst uit onderneming in 2022 na correcties en voor ondernemersaftrekposten: €65.064. FOR-beginstand in 2022: €18.874. Toename FOR in 2022: €4.360. Totale afname in verband met staking/omzetting lijfrente naar holding: €23.234. Gestort aan lijfrente inleg in 2022: €5.415 (voor zover relevant). Deze verschillen zijn aanzienlijk, en ik vraag me af welke benadering het meest geschikt is. Moet ik voorzichtig zijn en uitgaan van het laagste bedrag, of zijn er andere overwegingen die ik over het hoofd zie? Als aanvullende vraag: klopt het dat met de nieuwe pensioenwet niet alleen tot 10 jaar terug kan worden gerekend, maar dat ook per jaar uit het verleden meer kan worden gestort? Of is alleen het aantal jaren verruimd? Alvast hartelijk dank voor jullie inzichten!

Check!

Oké, dan lijkt dit ook bij mij te spelen aangezien de EZ per 1-1-23 geruisloos is ingebracht in juni en behalve creditering over IB 2022 verder geen rekening gehouden met voorbeloning.

Helder, maar deze situatie zou niet spelen als de inbreng per 1-1 zou zijn geweest als ik het goed begrijp.

Ouch… @Joost RietveldMaakt het nog wat uit dat TS benoemd dat er op de inbrengbeschrijving ‘agio’ genoemd staat? En gaat dit ook op voor de situatie eenmanszaak naar BV? Pijn van TS zit hem wrs in het dubbel moeten betalen van belasting, maar of dat is?

Dat zeker, ik vermoed echter dat hoe dun een pannenkoek ook is, het heeft altijd twee kanten.

Een beetje ondernemer (en aannemer) neemt niet bij het minste de biezen, want zo bezien lijkt er op basis van de situatie geen sprake van een grondslag (juridisch of commercieel o.i.d.) voor ontbinden. Net als anderen eerder hebben genoemd denk ik dat de toverwoorden hier communicatie en verwachtingen managen zijn. Natuurlijk heeft niet elke ondernemer een even dikke (tefal)huid, maar ik vraag me oprecht af of de reactie van TS niet wat overkill is in deze situatie.

Als het niet goed voelt en je toch al weggaat, kun je aangeven dat je niet akkoord gaat met de aanvullende en niet afgesproken bedingen. Of heb je dat al gedaan? Dit dus…

Lijkt mij wel rechtsgeldig, want vormvrij; hoewel niet gebruikelijk. Aanvaarding kan ook stilzwijgend worden aangenomen in bepaalde gevallen, maar voor een meer richtinggevend antwoord zijn toch meer details nodig en ook passages cq citaten van de overeenkomst en correspondentie. Daarbij ook de vraag, wat is de onderliggende vraag?

Makkelijkst zou toch een beter gespecialiseerde factuur zijn, voor de afschrijving maar ook de btw van belang om te weten. Lijkt mij een gezamenlijke korting, twee fietsen voor de prijs van 1,25. Zonder de tweede fiets had je geen korting en misschien ook verder gekeken?

Off topic; iets als een Nederlands constitutioneel hof bestaat (nog) niet. Een Nederlandse rechter mag die toetsing vanwege art. 120 Gw niet maken. Los daarvan kun je i.c. een boekwerk vol schrijven over de vraag of ingevolge art. 1 Gw al dan niet sprake is van ‘gelijke gevallen.’

Nu is het wel zo dat de risico-aansprakelijkheid (als tegenhanger van schuldaansprakelijkheid) en het leerstuk van de omgekeerde bewijslast, twee verschillende en los van elkaar staande juridische begrippen zijn. Bij de risico-aansprakelijkheid gaat het veelal om de hoedanigheid die iemand heeft (bezitter, ouder, werkgever, etc.) en speelt de ‘schuld’ dus geen rol. Ergo: ofschoon men de (on)schuld aantoont - in het kader van de bewijslast - doet niet ter zake.

Ik dacht dat een opstalverzekering verplicht was, maar geen kenner verder. Heb je het al ter sprake c.q. stemming ingebracht in de vergadering?

Dat is inderdaad gebruikelijk en gebeurt dus vaker. Punt is alleen dat rechters daar veelal doorheen prikken, volgens vaste rechtspraak.

In geval van schadevergoeding bij aansprakelijkheid speelt de dagwaarde een rol. Een eventuele eigen inventarisverzekering kan (als er dekking is) ook de nieuwwaarde vergoeden, maar dat is dus wat anders dan de verhaalbare schade. Bij volledige afschrijving zie je vaak dat (aansprakelijkheid)verzekeraars (voor zover die een rol heeft in de kwestie) een restwaarde hanteren van zeg 25%. Mocht je het daarmee vervolgens oneens zijn kun je uiteraard vragen om een schade expert die de dagwaarde vaststelt, maar de kans is aanwezig dat - als er al een verzekering zou zijn - de schade nagenoeg onder het vaak van toepassing zijnde eigen risico valt. De geboden oplossing om, buiten de verzekeraars om, onder het genot van een kopje ‘oploskoffie’ (@Cosara) te kijken naar de waarde van een vergelijkbare tweedehands stoel op het internet lijkt mij zeker de moeite. Daarna een kopje koffie met de verzekeringsadviseur om de verzekeringen na te lopen.

Dank voor je aanvullende toelichting Roel, hier heb ik zeker wat aan. Ik ben benieuwd of anderen misschien wel ervaringen hebben met deze situatie en dit kunnen delen.

Dank voor je reactie Roel. Handige tool! Uitkomst van de tool: De dienst is belast in het land van uw afnemer. De wetgeving van dat land geldt. Vraag de belastingdienst van dat land of en hoe u aangifte moet doen. Betekent dit nu dat de btw moet worden verlegd en ik ineens ook in het buitenland aangifte moet doen of verplichtingen uit het land van de afnemer opgeworpen krijg ? Ik voel daar eerlijk gezegd weinig voor en als het teveel haken en ogen krijgt, zal ik cliënt misschien toch maar moeten vertellen dat de dienstverlening niet kan worden voortgezet. NB. ik verbaas me er wel over dat cliënt hier nog ingeschreven is en inkomsten ontvangt.

Goedemiddag, Ik verleen diensten en heb een cliënt die van plan is om permanent naar Marokko te verhuizen en daar te wonen. Mijn bureau wil wel diensten blijven verlenen aan deze cliënt, maar aangezien de situatie internationaal wordt, roept dit enkele vragen op over o.a. facturatie en btw: Hoe moet ik de facturatie (uurtje factuurtje) aanpakken voor mijn diensten aan een cliënt die in Marokko verblijft? Moet ik rekening houden met specifieke btw-regels? Wat zijn de btw-implicaties, gezien het feit dat ik in Nederland gevestigd ben en mijn cliënt zich in Marokko bevindt? Moet ik de btw verleggen? Zo ja, hoe werkt dit in de praktijk? Welke andere factoren moet ik overwegen bij het verlenen van diensten aan een cliënt in het buitenland, met betrekking tot contracten en mogelijke juridische gevolgen? Edit: cliënt verblijft daar overigens al een jaar (wel eens kort teruggekomen) en geeft aan in Nederland nog ingeschreven te staan bij de gemeente en ook een WAO-uitkering te ontvangen hier, voor zover relevant. Elk inzicht of advies dat jullie kunnen delen, zou zeer gewaardeerd worden. Dank jullie wel.

Geen expert, maar ik zie het als volgt: Volgens mij past dat niet helemaal onder zakelijk handelen, in die zin dat afspraken tussen de vennootschappen nagekomen dienen te worden. Je zou dus beter een ‘veiliger’ bedrag kunnen bedingen in de managementovereenkomst en alles wat aan winst na belasting /overschot over is, zou je jaarlijks met de deelnemingsvrijstelling kunnen overmaken aan de holding. Mocht ik het mis hebben dan zullen de experts het vast corrigeren.

Doet me denken aan Pacta sunt servanda Een vordering tot nakoming ex art. 3:296 BW.