TwaBla

Op de vraag naar ervaring met Streya of Mijndienstverlener hebben nu een kleine twintig ondernemers gereageerd. De meesten hebben het gevoel dat ze bedrogen en gedupeerd zijn. De oudste gedupeerde is inmiddels voor meer dan duizend euro in het schip gegaan, afgaande op het aangedragen verhaal. Anderen hebben niet betaald. Of ze op correcte manier bezwaar hebben gemaakt tegen de overeenkomst en de vordering betwisten, is niet altijd duidelijk. Een aantal dreigt aangifte te doen, maar daar wordt niks meer van vernomen. Anderen hebben een advocaat ingeschakeld die bezwaar maakt tegen de overeenkomst op grond van dwaling ex artikel 6:228 BW en/of bedrog ex 3:44 BW. Als alle gedupeerden samenwerken en een beetje meebetalen aan juridische tegenactie, dan kan er teruggeblaft en -gebeten worden. Wacht iedereen af, dan gok je dat Streya op den duur wel afhaakt. Dat laatste is wat passief, maar zoek maar eens in Google en zie dat Klacht.nl het eerste resultaat is. Klagen en waarschuwen (op ondernemersfora) is dus op zich al effectief om andere ondernemers te waarschuwen. En dat doet pijn in de portemonnee van Streya.

Kijk eens hier dan. ;) Opdrachtgevers kunnen dat ook niet vinden, vandaar dat je geen aanvragen krijgt.

Jouw collega's zijn ingedeeld in de rubriek IT-diensten. ::)

HL is een forum waar ondernemers hun ervaring delen, geen loket waar je klachten door anderen behandeld worden. Wat er gebeurt, is dus afhankelijk van de gedupeerden samen. Heeft al iemand wat collega's uit die gids gebeld?

N=1 Acht op de tien Nederlanders heeft een grote supermarkt ter beschikking binnen een straal van 1 kilometer. Op die afstand zijn fiets of schoenen de favoriete vervoersmiddelen. Autoshoppers gaan modaal 1 keer per week (drukke mensen), terwijl wandelaars en fietsers drie keer of vaker langs komen. De supermarkten bevorderen samen met het CBL fietswinkelen, want dat is veel beter voor de gezondheid. Op de fiets naar de markt, scheelt een hartinfarct. ;D Wie drie keer per week winkelt hoeft minder te koelen thuis. Dat is ook beter voor milieu en gezondheid.

Je ziet het dilemma al: waar in de toelevering naar de winkels gestreefd wordt naar simpeler en vooral minder milieubelastende verpakkingen, komt er in thuisbezorging ineens weer allerlei verpakking bij. Kun je statiegeld in rekening brengen, retourstromen opzetten en hergebruik stimuleren. Maar per saldo....

Amazon experimenteert met een die op hogere verdiepingen bezorgt. ;)

De opvolger van de oude hondekar was niet de mechanische hond. De toekomst van de vertrouwde supermarkt is waarschijnlijk niet de digitale supermarkt. In de supermarkt komen verschillende stromen samen. Een versstroom (warm brood en koud vlees), een conservenstroom (houdbare artikelen) en een diepvriesstroom. Dat kan in de winkel, maar bij bezorging veroorzaakt het lastige problemen. Verschillende temperaturen op één kussen, daar schuilt bederf en schimmel tussen. Dus dat wordt anders. Bezorging van bereide maaltijden bijvoorbeeld. Of maaltijdboxen. Hoe dan ook: aparte stromen. Iemand al een luier-, koffie- of scheermesabonnement? Die aparte stromen zijn op zich niet nieuw. De SRV-man was een kostbare bezorgalternatief, maar de diepvriesbezorgers bestaan ook al sinds de jaren vijftig. Op het Europese vastenland nog oma's webshop (met een papieren bestelcatalogus) maar in Engeland al in een eigentijds jasje.

Inderdaad, dat was mijn punt al een tijdje. ;) Eerder had ik een slide van Ahold aangeplakt over de logistieke keten. Bijgaande slide is Aholds visie anno 2012 op de ontwikkeling van picking. Daarin is een geautomatiseerd warehouse voor Peapod in Jersey City voorzien voor 2014. Die robostore ging inderdaad in 2014 open, maar daarna is er geen nieuws meer gepubliceerd over robo-picking, dus een success-story is het waarschijnlijk niet. Of juist wel. ::)

Op een DC komen aan de achterkant truckloads aan en worden aan de voorkant rolcontainers ingeladen. Die laatsten gaan of naar de winkels of naar de darkstores (fulfilmentcenters) van de webshop. Tenzij er nog aan instorepicking gedaan wordt.

De fulfilment-centers hebben ook vakken die gevuld moeten worden. Die zijn te vergelijken met supermarkten zonder consumenten, kale pakhuizen die net als de winkels dagelijks beleverd worden vanuit de DC's. Retailers vertellen uiteraard niet waar de kostenvoor- en nadelen zitten. ;D SRV was ook nog eens een heel traag model. Kijk maar naar de diepvriesbezorgers: ook allemaal arremoe.

ZZPers in de horeca, in de bouw, in IT, in Groningen, op Texel?

Dat is me iets te modelmatig. Fysiek zijns de keten vergelijkbaar, er zijn dus geen extra handelingen nodig in de keten van Picnic in vergelijking met die van AH en Jumbo. Maar er zit inderdaad een extra organisatie tussen. Dat geldt echter ook voor AMS, de Europese inkoopclub van grote supermarkten die oa door AH gebruikt wordt om goedkoper in te kopen. Een extra schakel impliceert dus niet perse extra kosten. Maar het is wel illustratief voor het probleem. Kostenbesparing in de keten van levensmiddelen gaat om centen. Kijk maar eens hoe knap Aldi en Lidl dat doen. Wie gaat thuisbezorgen voegt dubbeltjes kosten toe in de last-mile (extra handelingen). Dan maken die centjes besparing niet meer uit. Vroeger of later moet de consument extra betalen* voor het extra gemak van webshoppen. :P Aldi en Lidl doen dat deel ook niet rationeel...

Boni is aangesloten bij de inkoopcombinatie Superunie. Er staan vast enkele DC's in het land die de supermarkten bevoorraden en vanuit zo'n DC wordt ook het pick-pakhuis (fulfilmentcenter) van Picnic beleverd. Zo werkt dat ook bij AH en Jumbo. Geen extra schakel dus. ::)

Jouw boekhouder boft maar met zo'n klant, die een heuse business trip naar London (met partnertherapeut wellicht zelfs) onderbreekt om thuis alle digitale bonnetjes uit te printen. Een fysieke ordner digitaal inleveren kan ook anno 2018 nog steeds niet. Een andere boekhouder vinden lukt prima.

Bezit van het eindresultaat zegt niks over de rechten. Ook voor het gebruik van iemands werk voor opleidingdoelen heb je de auteursrechten niet nodig; simpele gebruikafspraken volstaan. Maar zo'n fundamentele discussie valt buiten het bestek van dit topic. Als je weet dat Amy Winehouse, Adele, Katie Melua en Jessie J allemaal op dezelfde kunstacademie gestudeerd hebben en dat ze al muziek aan het maken waren in de schoolbanken, dan is zo'n generieke akte tamelijk discutabel. Het is ook zeker niet gebruikelijk, want de meeste opleidingsinstituten leggen uit dat het auteursrecht op studentenwerk in beginsel gewoon bij de student ligt. Zo ook de huidige benadering van de TUe, in tegenstelling tot de vorige.

Zelfs kunstacademies schijnen dat te doen. Geween een blanket-benadering. Alles is van de school. Toch wel behoorlijk kras.

Streya / Mijndienstverlener belooft bedrijven exclusiviteit in hun stad/regio, maar klanten die offertes aanvragen krijgen iets anders aangeboden. Hen wordt voorgehouden dat ze uit aanbieders kunnen kiezen.

Toch best een saillant zijspoortje...

Advies ook aan taxi-ondernemers, schoonmaakbedrijven, koeriers en cateraars: bel eens een paar collega's uit dezelfde gids en vraag naar hun ervaringen. Help mee vaststellen welk deel van het verhaal van Streya wel klopt en welk deel niet.

Uiteraard. De verkoper laat liever geen sporen na. Die kan vanalles beweren en weet later van niks. Zo werkt dat.

Opnames (of gespreksverslagen) van het voorafgaande verkoopgesprek zijn nog altijd welkom. Daarin wordt namelijk vanalles gesuggereerd en beloofd.

Misschien kan jij de vraagsteller even helpen door een zoektocht te beginnen op dit forum naar al die andere topics waarin dat allemaal behandeld is. ;D

Er zijn verschillende geluidsopnames ter beschikking. Ook de gedagvaarde ondernemer heeft een geluidsopname van het bevestigingsgeprek.

Ter aanvulling: deze sector bestaat pas een jaar of dertig/veertig, want voor de deregulering van Bijzondere Financiële Instellingen (brievenbusfirma's) warer er maar een slordige 700.